ใบหน้าอื่น - เราต่างมีใบหน้าอื่นๆ ของตัวเอง


Hello darkness my old friend   
I've come to talk with you again …

ประโยคเปิดจากเพลง Sound of Silence ของ Simon & Garfunkel จากยุคหกศูนย์ ผมแปะมันมันไว้ที่ผนังหัวใจตลอดมา ทุกครั้งที่อ่อนล้า ท้อแท้ หรือเปลี่ยวเหงา ผมจะนึกถึงประโยคเปิดของเพลงนี้ บางครั้งมันช่วยเยียวยา บางครั้งมันนำกำลังใจบางอย่างสู่ผม และในขณะที่อ่าน ใบหน้าอื่น ของนิวัต พุทธประสาท ไปจนกระทั่งจบ เพลงนี้คลออยู่ในความรู้สึกและนึกถึงอยู่ตลอด หากจะกล่าวไปแล้ว ผมคิดว่ามันเป็นเช่นเพลงซาวด์แทรคประกอบหนังสือเล่มนี้ สอดรับเข้ากับเรื่องราวของโกมล ซึ่งบางครั้งเขาก็สนทนาอย่างเงียบเชียบอยู่กับความหม่นมืดเพื่อนยากของเขา

เรื่องราวชีวิตของโกมลไม่ต่างจากชีวิตวัยรุ่นที่บ้านแตกหลายร้อยหลายพันคนเคยประสบ หากเขาก็บอกเล่าเรื่องราวออกมาอย่างสัตย์ซื่อ แม้บางครั้งนั่นคือการสนทนากับตัวเอง สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากความเป็นครอบครัวแตกสลายมีอยู่ไม่กี่อย่างจนคล้ายจะเป็นรูปแบบ หากไม่เสพยาเสพติด คบเพื่อนไม่ดี ก็ยากที่จะประคองชีวิตให้อยู่รอด ชีวิตของโกมลก็เช่นกัน ไม่ได้ผิดไกลจากรูปแบบเหล่านี้เท่าไหร่นัก แต่ถึงกระนั้น ใช่ว่าจะไม่มีคนที่เอาตัวรอดและประสบความสำเร็จในชีวิตแม้ครอบครัวจะไม่สมบูรณ์ หากแต่การจะทำเช่นนั้นได้คงต้องพึ่งพาความรักเป็นสำคัญ ความเข้าใจและเห็นใจไม่อาจเพียงพอ โกมลโหยหาความรัก เขาคิดว่าเขาไม่เคยได้รับมันจากใคร ราวกับผู้คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเขาเพียงเพื่อฝากรอยแผลและจากไป สุดท้ายเขาต้องการเพียงการแสดงความรักตอบกลับมาบ้าง แม้จะเป็นอ้อมกอดปลอมๆจากหญิงสาวแปลกหน้าบนเตียงในโรงแรมม่านรูด หากเขาก็อาจไม่เคยรับรู้ว่าผู้คนรอบข้างนั้นต่างก็ต้องการความรักแบบเขาเช่นกัน

ใบหน้าอื่น เป็นหนังสืออีกเล่มในจำนวนไม่มากเล่มที่ได้อ่านแล้วรู้สึกไม่อยากวาง ผมเชื่อว่าทุกคนเคยผ่านช่วงเวลาแบบโกมล หรือเคยมีความรู้สึกบางห้วงคล้ายกัน และหากว่าเป็นเช่นนั้นคุณก็จะสามารถเข้าถึงความรู้สึกของโกมลได้ไม่ยากเลย ผมก็เป็นเช่นนั้น ผมจบจากมหาวิทยาลัยที่โกมลเข้าเรียน ความรู้สึกของการเก็บหน่วยกิตระหว่างเรียนยังคงจดจำได้ ผมดีกว่าโกมลตรงที่มีเพื่อนฝูงมากมาย ผ่านช่วงเวลานั้นมาอย่างไม่โดดเดี่ยว และอีกอย่างที่ผมโชคดีกว่าเขามากๆ คงเป็นเรื่องยาเสพติด ที่ผมเคยสัมผัสและผ่านมาได้โดยไม่สูญเสียสิ่งใดไปมากนัก

ทุกคนต่างมีความคาดหวังให้ครอบครัวตัวเองเป็นเช่นนั้นเช่นนี้ และทุกความคาดหวังล้วนเฉียดใกล้ความสมบูรณ์แบบ บางครั้งเราคาดหวังจากการมองเห็นครอบครัวอื่น บางครั้งเราคาดหวังจากทัศนคติของตัวเอง ทุกความคาดหวังล้วนแล้วแต่ก่อเกิดขึ้นบนพื้นฐานที่อยากให้ครอบครัวมีความสุข ทั้งนี้ความสุขของแต่ละคนล้วนต่างกันไป ความคาดหวังเหล่านี้ไม่อาจเป็นดั่งใจได้ทั้งหมด บางส่วนล่มสลาย บางส่วนถูกทำให้ล่มสลาย แต่การแตกสลายของครอบครัวไม่อาจนำมาเป็นข้ออ้างในการดำเนินชีวิตที่ล้มเหลว หากก็ไม่อาจปฏิเสธเสียงแข็งว่าเหตุผลนี้จะไม่มีส่วนรับผิดชอบเอาเสียเลย แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด ทุกคนต่างต้องการความรัก ไม่ว่าจะในรูปแบบใด จนบางครั้งผู้คนพร้อมที่จะมีใบหน้าอื่น เผื่อจะมีสักใบหน้าที่จะได้ถูกรักสักที

People talking without speaking, 

People hearing without listening … 





Create Date : 07 พฤศจิกายน 2556
Last Update : 5 มีนาคม 2557 11:04:21 น.
Counter : 16464 Pageviews.

4 comments
เหตุเกิดเพราะเจาะหู : เรื่องสั้นอิ่มสุขจากYOSHIDA Mayumi มาช้ายังดีกว่าไม่มา
(9 ก.ย. 2564 20:05:39 น.)
เรียนไปเล่นไป zungzaa
(8 ก.ย. 2564 18:00:48 น.)
6 ก.ย. 64 การบ้านเขียนเกม kae+aoe
(7 ก.ย. 2564 17:03:15 น.)
สวรรค์กลางดง * ชูวงศ์ ฉายะจินดา เมฆชรา
(4 ก.ย. 2564 23:02:24 น.)
  
"เราต่างมีใบหน้าอื่นๆ ของตัวเอง"
น่าอ่านมากค่ะ
โดย: prysang วันที่: 9 พฤศจิกายน 2556 เวลา:13:07:09 น.
  
คุณ prysang อยากให้ได้อ่านนะครับเล่มนี้ อ่านรวดเดียวจบได้เลย
โดย: i.am.Victor วันที่: 10 พฤศจิกายน 2556 เวลา:22:53:16 น.
  
อ่านแล้ว พึ่งจบเมื่อกี้คะ
สมแล้วกับชื่อเรื่อง บทให้ผู้ได้รับรู้ล้วนแล้วมีแต่ความผิดหวัง
แต่แฝงด้วยแง่คิดที่ดี
โดย: มือหอม IP: 180.183.234.71 วันที่: 1 มีนาคม 2557 เวลา:13:33:54 น.
  
เป็นหนังสือที่ดีมากอีกเล่มนะครับคุณมือหอม
โดย: i.am.Victor วันที่: 5 มีนาคม 2557 เวลา:11:05:30 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

My-codename-v.BlogGang.com

i.am.Victor
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]

บทความทั้งหมด