พฤษภาคม 2561

 
 
2
3
4
5
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
ยี่ร้อยพลอยโกสินทร์ _ บทที่ ๑๓ (๒) ปริญญาชีวิต


บทที่  ๑๓ ปริญญาชีวิต

(พ.ศ. ๒๕๔๕)

ส่วนที่สอง

      “ใช่แล้วก็รูปที่เอ้ให้แกดูไง” รีพูดสำทับพลอยถึงภาพต้นเรื่องที่เอ้ใช้กล่องในมือถือแอบถ่ายมาได้

      “ไอ้ภาพมืด ๆ เบลอ ๆ นั่นเหรอเก็บไว้หลอกเด็กเถอะ” พลอยย้ำอย่างหนักแน่น “ขอหละเพื่อน วันดี ๆ อย่างนี้ อย่าพูดเรื่องนี้ได้ปะ”

      “ใจเย็นๆ เพื่อน” เอ้พยายามควบคุมสถานการณ์เมื่อเห็นว่าพลอยเริ่มควันออกหู

     “เราขอตัวนะ” พลอยพูดปัด ๆ เพราะไม่อยากคุยต่อจนทะเลาะกับเพื่อน “พอดีเมื่อกี้เราพี่รหัสและได้ถ่ายรูปกับพี่บัณฑิตเรียบร้อยแล้วหละ”

     “ได้ ๆตามสบายเลยพลอย เดี๋ยวเที่ยงกลับมาเจอกันที่นี่เนอะ” เอ้ไม่อยากบรรยากาศแย่ลงไปกว่านี้จึงจำใจต้องปล่อยให้พลอยไปหาพี่โจเพียงลำพัง

     ตอนนี้พลอยหงุดหงิดมากที่ต้องเจอเหตุการณ์แย่ๆ ในวันดี ๆเช่นนี้ที่ตั้งใจอย่างเต็มที่มางานรับปริญญาเพื่อร่วมแสดงความยินดีกับพี่โจแต่เธอก็พยายามกุมสติและสะกดตัวเองให้อารมณ์ดีขึ้นเพราะต้องการให้เขาพบกับรอยยิ้มที่เบิกบานของเธอให้วันแห่งความสำเร็จนี้

     และในที่สุดพลอยเริ่มรู้สึกดีขึ้นเมื่อได้เดิน ๆ ไปเรื่อย ๆ กับมองดอกไม้ช่อใหญ่ในมือที่ทำด้วยใจนี้ ไม่นานนักเธอเดินมาถึงจุดนัดหมายที่มีพี่ๆ บัณฑิตรวมกันอยู่หลายคนและเห็นด้านหลังชุดครุยของพี่โจมาแต่ไกล ถึงแม้วันนี้ผมเขานั้นสั้นเรียบร้อยจนดูแปลกตาไปมากแต่เธอก็จะจำได้อย่างแม่นยำแล้วเธอจึงค่อย ๆ ย่องอย่างช้า ๆ เพราะอยากจะให้เขาประหลาดใจโดยที่ไม่ทันตั้งตัวเมื่อได้พบเธอพร้อมดอกไม้ช่อพิเศษนี้แต่ขณะที่เดินกำลังจะเข้าไปยังนั่นเองเธอก็ต้องหยุดเมื่อได้พบว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งที่สวมชุดคลุมท้องพุ่งตรงเข้ามาหาเขา

     “มาได้ไง”พี่โจหน้าตาตื่นเมื่อเห็นผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า

     “ทำไมเปิ้ลเป็นเมียพี่ ก็ต้องมายินดีกับผัว” ผู้หญิงชื่อเปิ้ลที่อ้างตัวว่าเป็นภรรยาพี่โจคนนี้นี้พูดอย่างเสียงแข็งจนเขาต้องเอามือปิดปากเธอและรีบลากตัวออกไปจากฝูงชน

     เหตุการณ์ตรงหน้านี้ทำให้พลอยตกใจมากจนเกือบทำอะไรไม่ถูกแต่เธอก็พยายามรวบรวมสติเพื่อเดินตามทางที่ทั้งคู่หายตัวไปเธอเดินสะกดรอยตามทางนั้นจนถึงมุมข้างหลังตึกและได้พบกับภาพบาดใจที่ผู้หญิงท้องคนนี้กอดพี่โจไว้แน่นกับตัว

    “ปล่อยได้แล้ว”พี่โจพูดอย่างไร้เยื่อใย หลังจากที่เธอกอดเขาอยู่เป็นนาที

     “ไม่ เปิ้ลรักพี่รักพี่มากที่สุด” เปิ้ลกอดพี่โจแล้วบอกรักซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอคนนี้เป็นพนักงานสาวของผับที่เขาไปเป็นเที่ยวเป็นประจำ

    “พอเถอะพี่บอกแล้วใช่ไหม่ว่าไม่ให้มางานนี้” พี่โจพูดพลางค่อย ๆสลัดตัวออกจากเธอ

    “นี่ลูกของเรานะคะพี่โจจับลูกดูสิคะ” เปิ้ลพยายามพูดออดอ้อนและใช้ลูกในท้องมาเรียกร้องความเห็นใจ

    “ฟังนะคืนนั้นมันเป็นอุบัติเหตุ” พี่โจหันมาจ้องไปที่ดวงตาพร้อมบีบที่แขนเธอ“พี่ไม่เคยต้องการให้เกิดขึ้นเลย”เขากล่าวย้ำใส่เธอด้วยเสียงเข้ม

    “ยังไงนี่ก็ลูกเราแต่งงานกันนะคะ” เปิ้ลกอดพี่โจให้อยู่และบอกรักเขาซ้ำ ๆ

     “เอาเป็นว่าพี่จะรับผิดชอบเรื่องลูก”พี่โจพูดด้วยสีหน้าเครียดมาก ก่อนที่จะเอ่ยถึงสาเหตุแท้จริงที่เขาแต่งงานกับเธอไม่ได้ “แต่แต่งไม่ได้ พี่มีน้องพลอยอยู่แล้ว”

     “นางพลอยมันเกี่ยวอะไรด้วย” น้ำของเปิ้ลเปลี่ยนไปเป็นเกรี้ยวกราดอย่างแรงเมื่อได้ยินชื่อนี้

     คำพูดนี้เหมือนถูกมีดกรีดเข้าที่หน้าทำให้พลอยอึ้งมากจนเผลอทำดอกไม้ในมือล่วงลงเมื่อมีเสียงดังขึ้นเปิ้ลกับพี่โจหันมาและรู้ตัวว่ามีใครแอบฟังอยู่ข้างหลังเสาต้นใหญ่ทำให้พลอยต้องเดินออกมาปรากฎและเผชิญสภาพวะบีบคันหัวใจนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

     “พลอยพลอยฟังพี่อธิบายก่อนนะ” พี่โจตกใจเมื่อรู้ว่าพลอยรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว

     “เธอมาก็ดีแล้วจะได้รู้ไว้ว่าฉันกับพี่โจมีลูกด้วยกัน” เปิ้ลรีบอ้างสิทธิ์ความเป็นเจ้าของในตัวเขา“เดี๋ยวพี่โจก็ต้องแต่งงานกับฉันแน่นอน”

    “อย่าฟังเรื่องไร้สาระนะพลอยเชื่อพี่” พี่โจยังพยายามคุมสถานการณ์แม้ว่าความแตกแล้ว

      “มานี่!มาดูพยานรักเรา กำลังดิ้นแรงเลย” เปิ้ลดึงมือพลอยมาจับที่หน้าท้องของเธอจนทำให้พลอยไม่อาจกลั้นน้ำตาไว้ได้

     “พี่รักพลอยคนเดียวคนอื่นไม่เคยรัก” พี่โจยังไม่หยุดแก้ตัว

     “เอาไปเลย”พลอยตะโกนเสียงแข็งใส่เปิ้ล “เธออยากได้นักใช่ไหมเอาไปเลยยกให้” เธอพยายามดึงความเข้มแข็งในใจที่พอจะเหลือเพียงน้อยนิดเพื่อพูดประโยคนี้

    “ให้อภัยพี่เถอะพลอยพี่รักพลอยนะคะ” พี่โจยังคงร้องขอร้องขอความเห็นใจจากพลอยด้วยความรักที่จอมปลอม

     “แต่พลอยไม่รักพี่แล้วและจะไม่มีวันรัก” พลอยทำให้พี่โจอึ้งมากเพราะไม่คาดคิดว่าคำพูดเด็ดขาดอย่างนี้จะออกมาจากปากของผู้ที่ที่อ่อนหวานและอ่อนไหวอย่างเธอ

     “ไม่จริง ๆ ๆ” พี่โจในชุดครุยอันงามสง่าถึงกับทรุดตัวลงกับพื้นเพราะรู้ว่าไม่อาจเปลี่ยนใจหญิงอันเป็นที่รักได้แล้ว

     เมื่อสิ้นเสียงการตัดขาดพลอยต้องอดทนใจแข็งเดินหันหลังจากไปอย่างไม่แสดงอาการอาวรณ์ใด ๆ ออกมา แม้พี่โจจะพยายามร้องเรียกเพื่อขอความเห็นใจอย่างสุดชีวิต แต่พอคล้อยหลังจากมุมตึกพลอยน้ำตาก็ไหลพลากๆ ออกจากเบ้าตาอย่างไม่อาจควบคุมได้เธอเดินร้องไห้ฝ่าไปท่ามกลางคนมากมายในงานรับปริญญาที่กำลังเปี่ยมล้นไปด้วยร้อยยิ้มของความยินดีต่อสำเร็จของบัณฑิตทั้งหลาย

     พลอยนั้นยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ อย่างไร้สติจนหมดแรงและไปนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว เธอได้แต่นั่งและหวนนึกถึงวันเวลาอันหวานซึ้งทั้งน้ำตาจนกระทั่งเอ้กับรีตามมาเจอเมื่อเวลาล่วงเข้าบ่ายโมงกว่าแล้ว

     “ทำไมมานั่งคลุกฝ่นอย่างนี้หละพลอย” เอ้แปลกใจที่เห็นพลอยนั่งอยู่กับพื้นดินอย่างไม่สนใจอะไร

    “หายไปไหนมาพลอยพวกเราตามหาอยู่ตั้งนาน” รีต่อว่าพลอยเพราะเธอทั้งโกธรทั้งเหนื่อยที่เพื่อนไม่กลับไปเจอตรงที่นัดหมายตอนเที่ยงตามที่ตกลงกันไว้

    “เฮ้ย! เป็นอะไรปะเพื่อน” เอ้เพิ่งสังเกตเห็นว่าพลอยตาแดงก่ำ “ใครทำอะไรแกรึเปล่า บอกมาว่าเดี๋ยวไปจัดการให้”

    “แล้วพี่โจหละ” รีสงสัยว่าที่พลอยเป็นเช่นนี้เพราะพี่โจ

    “ใช่พี่โจรึเปล่าพี่โจใช่ไหม” เอ้พูดชื่อนี้เข้าหูพลอยซ้ำ ๆ จนเธอต้องร้องไห้โฮออกมา

     “เขามีผู้หญิงอื่นใช่ไหม” รีพยายามคาดคั้นเอาความจริง

     “เค้ามีลูกแล้วผู้หญิงคนนั้นท้อง” พลอยตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ว่าแล้ว”เอ้ไม่ค่อยตกใจนักเพราะเรื่องนี้เป็นไปตามที่คาดคิด

     “ดีแล้วหละที่จับได้ตอนนี้จะได้ตาสว่างไงเพื่อน” รีจับที่หน้าพลอยเบา ๆ เป็นการปลอบใจ “สวย ๆ อย่างพลอยเนี่ยะ ต้องได้คนดีกว่านี้แน่นอน”

     “คนพันธุ์นี้ไม่มีค่าพอหรอก” เอ้เข้าโอบพลอยด้วยความสงสารเพื่อนอย่างจับใจ

     “ไปดื่มกันดีกว่าวันนี้ฉันขอเมาให้ถึงที่สุด แล้วจะลืม ๆ” พลอยย้ำกับตัวเอง

      ในเวลานี้เพื่อนชี้ทั้งสองจำใจต้องทำตามคำขอของพลอยเพราะเห็นว่าเพื่อนกำลังอยู่เสียใจมากอย่างยากจะเยียวยาแล้วและพวกเธอก็คิดว่าน้ำเมาอาจจะช่วยย้อมใจให้เพื่อนดีขึ้นได้บ้าง แต่เมื่อไปถึงที่ร้านอาหารได้ไม่ทันไรพลอยที่ไม่เคยดื่มของมึนเมาเลยก็สลบลงทันทีที่ดื่มเหล้าเข้าไปเพียงแก้วเดียวจนเอ้ต้องบากหน้าโทรไปตามคนทางบ้านพลอยให้มาช่วยมารับเธอกลับอย่างไม่เป็นท่าเลย แต่อย่างไรก็ตามในวันรุ่งขึ้นพลอยนั้นเริ่มได้สติและบอกตัวเองให้แข็งใจก้าวต่อไปแม้ว่าจะไม่มีเขาแล้วเธอต้องอยู่ให้ได้ต้องเรียนต่อไปให้สำเร็จเพราะเรื่องเหล่านี้เป็นเพียงฝันร้ายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

     ซึ่งความรักครั้งนี้ก็ทำให้พลอยในฐานะนักศึกษาธรรมดาที่ยังไม่มีใบปริญญาใดๆ รับประกันความสามารถนั้นได้รู้คิดขึ้นอย่างมากมายเพราะสิ่งที่เธอได้รับมาตลอดเวลาที่คบหากับพี่โจนับตั้งแต่เจอกันครั้งแรกจนกระทั่งนาทีนี้มันทำให้เธอเข้าใจอย่างถ่องแท้ที่จะไม่มองใครแค่เพียงเปลือกนอกเท่านั้น และประสบการณ์อันทารุณหัวใจคราวนี้ก็ทำให้พลอยแข็งมีจิตใจที่แกร่งขึ้นเสมือนคว้าได้เธอปริญญาชีวิตมาได้อีกขั้นแล้ว

199 Green Logo

https://web.facebook.com/199Foods/




Create Date : 14 พฤษภาคม 2561
Last Update : 21 กันยายน 2561 21:18:32 น.
Counter : 359 Pageviews.

8 comments

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณnewyorknurse, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณmambymam, คุณThe Kop Civil, คุณtuk-tuk@korat, คุณhaiku, คุณSweet_pills, คุณวลีลักษณา, คุณruennara

  
มาอ่านเรื่องราวของพลอยและโจต่อจ้ะ

โดย: mambymam วันที่: 14 พฤษภาคม 2561 เวลา:6:55:41 น.
  
เฮ้อ ! อิอิ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 14 พฤษภาคม 2561 เวลา:11:09:36 น.
  
แวะมาทักทายจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite Ultherapy กำจัดไขมัน ร้อยไหม adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้วถาวร สักคิ้ว 6 มิติ Cover Paint สักไรผม 3D Eyebrow ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ
โดย: สมาชิกหมายเลข 4529152 วันที่: 14 พฤษภาคม 2561 เวลา:17:46:21 น.
  
พลอยมาเจอเหตุการณ์นี้ถือเป็นปริญญาชีวิตใบหนึ่งเลยนะคะน้องหยก

นอนหลับฝันดีนะคะ
ขอบคุณน้องหยกสำหรับกำลังใจค่ะ
โดย: Sweet_pills วันที่: 15 พฤษภาคม 2561 เวลา:0:22:53 น.
  
แวะมาอ่านต่อค่ะ ขอบคุณที่แวะไปเยือนนะคะ
โดย: วลีลักษณา วันที่: 16 พฤษภาคม 2561 เวลา:19:44:37 น.
  




นาน ๆ ที แวบมาทักทายครับ

มีความสุขมาก ๆ นะครับ รักษาสุขภาพ
โดย: เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง วันที่: 17 พฤษภาคม 2561 เวลา:18:13:40 น.
  
เรียนจบปริญญาตรี โท เอก
ก็เป็นเครื่องยืนยันทางการศึกษา
รับประกันว่าเรามีวิชาความรู้
สมดังที่ร่ำเรียนมา
แต่ในโลกกว้างยังมีการเรียนรู้อีกมาก
นอกห้องเรียน ปริญญาชีวิต
คือทักษะในการเรียนรู้สิ่งใหม่เสมอครับ
พูดถึงเรื่องปริญญาทำให้ผม
คิดถึงกลอนบทนี้
ของ อ.นภาลัย สุวรรณธาดา ขึ้นมาครับ

"ปริญญาใบนี้ใบที่ห้า
เริ่มรู้ว่ายังไม่รู้หดหู่หวัง
ชีวิตเอยชีวิตที่งามจีรัง
สิ่งนั้นยังอยู่ไกลไม่ได้เรียน"
โดย: ruennara วันที่: 19 พฤษภาคม 2561 เวลา:4:19:40 น.
  
ขอบคุณเพื่อน ๆ และทุกคนที่แวะเวียนกันมาให้กำลังใจค่ะ
โดย: จอมใจจอมมโน วันที่: 20 พฤษภาคม 2561 เวลา:22:59:31 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#17



จอมใจจอมมโน
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เกิดมาแล้วทำชีวิตให้มีค่า
ลองเปิดตา 👀 หาความหมายในกายตน
และตั้งใจสร้างประโยชน์เพื่อมวลชน
อย่าได้จนไร้ความดีเมื่อจากลา
มุ่งดำเนินเดินก้าวย่างด้วยสติ
สมาธิประกอบกันเข้าเถิดหนา
ดำรงตนไม่ประมาทในเวลา ⏱
นำชีวา พาสู่ธรรม กระทำดี

จากใจ...
.....หยกตะวัน เจล 😎


https://web.facebook.com/yoktawan.gel



*งานเขียนใน blog นี้สำหรับอ่านค่ะ 😀😃 ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย ห้ามนำไปพิมพ์ เผยแพร่ คัดลอก หรือกระทำการใด ๆ ทุกกรณี โดยไม่ได้รับอนุญาต