Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
12 ธันวาคม 2551
 
All Blogs
 
บันทึกชีวิต จากบอมเบย์ บีบี 2 .. ตอนที่ 17 ..






cursor

เช้านี้จิตใจฉันเบิกบานกับการปฏิบัติก็จริง

แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่าค่ำคืนนี้ ฉันจะต้องร้องไห้อย่างไม่มีสติ ณ สถานที่ปฏิบัติธรรมแห่งนี้....

หลังจากการทานข้าวเช้า เราก็มีเวลาพักผ่อน 30 นาที

ฉันกับสรวงรักษ์มีโอกาสเข้าไปกราบนมัสการพระบรมสารีริกธาตุ

ถ้าจำไม่ผิด นี่คือครั้งที่สองเท่านั้นที่ฉันได้มีโอกาสอย่างนี้

จากระยะห่างของกาลเวลา อาจจะราว 10 ปีที่ผ่านที่ฉันได้กราบนมัสการเมื่อครั้งแรก


พอถึงเวลา 09.00 น. ก็เป็นเวลาของการเริ่มกิจกรรมถาม-ตอบ ปัญหาธรรมะ

ผ่านคลื่นวิทยุ ม.ก. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์บางเขน

ซึ่งเป็นการจัดรายการสด โดยผู้เข้าอบรมปฏิบัติธรรมจะเป็นผู้ถามปัญหา

และมีแม่ชีที่นี่เป็นผู้คอยตอบทุกเรื่อง

โดยมีพี่ไก่ อาสาสมัครมาเป็นพิธีกรโดยไม่คิดค่าแรงในการจัดรายการ

ประเด็นที่พูดในวันนี้คือ ปัญหาบ้านเมืองกับการดำเนินชีวิตอยู่

นอกจากนี้ในช่วงท้ายรายการ แม่ชีศันสนีย์ ซึ่งท่านติดภารกิจที่จังหวัดภูเก็ต

ท่านได้ออนโฟนมายังรายการ

และฝากให้ทุกคนในสังคมไทยว่า "อย่าให้อยู่กับจิตใจที่เร่าร้อน"

การถามตอบปัญหาเป็นไปอย่างผ่อนคลาย ซึ่งใช้เวลาร่วมชั่วโมงในการพูดคุย


10.00 - 11.30 น. เป็นการฝึกกิจกรรม ปฏิบัติธรรม ฝึกอาณาปานสติ

คือ การมีสติกับลมหายใจเข้า - ออก การอยู่กับปัจจุบัน

ฉันต้องใช้สมาธิซึ่งก่อนเคยถือดีว่าตนนั้นเป็นผู้มีสติ

ตนนั้นเป็นผู้ถูกในทุกการตัดสินใจ

หากแต่ไม่ใช่เลย เพียงแต่ศีล 5 ที่เป็นศีลพื้นฐาน ฉันยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้

อย่างที่แม่ชีสมหมาย ซึ่งเป็นวิทยากรพูดว่า

ศีล ข้อที่ 1 ไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ข้อนี้นั้น

แม้การที่เราพูดจากับคนอื่นให้เขาเกิดความไม่สบายใจ

ที่เปรียบเสมือนฆ่าเขาทั้งเป็น ก็ผิดศีลแล้ว.....


การฝึกอาณาปานสติครั้งนี้ แม่ชีได้สอดแทรกกิจกรรมดั่งดอกไม้บาน

ซึ่งเป็นเพลงสั้น ๆ พร้อมท่าประกอบ เป็นการกำหนดลมหายใจเข้าออก

ดั่งบางท่อนที่ร้องว่า "ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก ดั่งดอกไม้บาน"

หมายถึงแต่ละลมหายใจต้องสดชื่นเสมอ

ลมหายใจเข้าสบาย...ลมหายใจออกผ่อนคลาย....


หลังจากกิจกรรมจบลง

แม่ชีสมหมายได้ฝากคำพูดที่จะประทับลงในใจฉันไปอีกนานแสนนานว่า

"แค่นี้..ชีวิตมันก็แค่นี้ เธอจะนั่งทุกข์กับอดีตเหรอ

หรือร้องไห้เพื่ออนาคต อย่าเอาอดีตกับอนาคตมาทำลายความเบิกบานในปัจจุบันสิคะ

ขนาดลมหายใจยังมีเข้า แล้วมีออก แล้วจะมีอะไรเป็นสิ่งเที่ยงบ้างคะ"


กิจกรรมที่ฉันรอคอยอีกอย่างคือ การเดินจงกรม

ซึ่งฉันกับเหล่ากัลยาณมิตรได้ฝึกเดินจงกรมหลังจากพักรับประทานอาหารกลางวัน

เวลา 2 ชั่วโมงครึ่งในการเดินจงกรมเป็นแถวยาว 120 คน

มองดูไกล ๆ สวยงามยิ่งนัก ผ้าแพรสีขาวปลิวไสวไปตามแนวสายลม

ทุกคนเพ่งภาวนาทุกก้าวย่าง ไม่มีการพูดคุย

หากแต่พิจารณาลมหายใจอยู่กับปัจจุบันก้าวย่าง

จริงที่คนเราอาจหลงกับอดีตบ้าง เช่น เท้าเปล่าที่เดินบนผืนดิน

หากได้เหยียบกับหินที่แข็ง ทำให้เจ็บ

ถึงแม้ว่ามันจะผ่านมาจนถึงหญ้าสะอาดนุ่มเท้า

แต่จิตใจยังนึกโมโหถึงอดีตที่เหยียบก้อนหินแข็ง

ทั้งยังพะวงกับอนาคตว่าจะเจออีกหรือเปล่า

แทนที่จะยินดีกับพื้นหญ้านุ่มในปัจจุบันก็หาไม่...


หลังจากที่ฉันได้อะไรมากมายจากการเดินจงกรม

แต่สิ่งที่พ่วงมาคือความอ่อนล้าของร่างกาย

เย็นนี้พวกเราทำวัตรเย็นในเวลา 18.00 น.

ซึ่งเรามีเวลา 3 ชั่วโมงในการฝึกปฏิบัติ ณ ศาลาปฏิบัติธรรมแห่งนี้

และกิจกรรมสุดท้ายของคืนนี้คือ การให้พวกเราที่มาอบรมดูวิดีโอชีวิตจริงของบัว


"บัว..หญิงไทยที่ถูกหลอกไปขายตัวในต่างแดน ประเทศแห่งดอกซากุระ

บัวต้องทุกข์ทนกับสภาพชีวิตที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ สิ่งที่ทุกคนตราหน้าว่า โสเภณี

ทุกวันบัวจะต้องรับแขกให้ได้อย่างน้อย 6 คน เพื่อแลกกับคำหลอกลวงว่าจะได้กลับเมืองไทย

บัวทนสภาพเป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งดั่งฟ้าประทานคนจิตใจงามมาให้

บัวได้ขอร้องลูกค้าคนหนึ่งให้ช่วยเธอได้กลับเมืองไทย ลูกค้าคนนั้นยินดีช่วย

แต่วันที่ทั้งสองคนหนีออกมา ได้เกิดเรื่องราวใหญ่โตระหว่างบัวกับมาม่าซัง

มาม่าซังตายเพราะการหลบหนีของบัว

บัวและลูกค้าผู้ช่วยเหลือหนีหลบซ่อนอยู่ได้ไม่นาน ต้องกลับใจมอบตัวกับทางการ

บัวและผู้ช่วยเหลือถูกศาลจำคุกเป็นเวลา 5 ปี

แต่เรื่องร้าย ๆ ยังไม่หยุดแค่นั้น ปีที่ 5 บัวไม่สบายอย่างรุนแรง

หมอตรวจพบว่าบัวได้ป่วยเป็นโรคร้าย มะเร็งระยะสุดท้ายคือสิ่งที่ทำให้บัวทรมานยิ่งนัก

อาสาสมัครคนไทยที่ญี่ปุ่น จึงขอตัวบัวให้กลับประเทศไทย

เพราะถึงอย่างไร นี่คือวาระสุดท้ายของบัวที่จะได้กลับบ้านเกิดพร้อมร่างกายและวิญญาณ"


นี่คือเรื่องราวคร่าว ๆ ของบัว ผู้ซึ่งเจ็บปวดจากมะเร็งและเรื่องราวในอดีต

ที่ประสงค์จะพบแม่ชีศันสนีย์ก่อนตาย

เพราะตลอดเวลาที่บัวอยู่ในคุกที่ญี่ปุ่น

บัวได้อ่านนิตยสารสาวิกา ซึ่งเป็นนิตยสารของที่นี่


ภาพแรกที่ทำให้ฉันต้องร้องไห้ปานใจจะขาด

คือภาพของบัวซึ่งนอนร้องครวญบนเตียงของโรงพยาบาล

ฉันรับรู้ถึงความเจ็บปวดนี้เมื่อครานึกถึงความเจ็บปวดของพ่อที่จากไปด้วยมะเร็งเช่นกัน

คืนนี้ภาพบนจอทีวีไม่ได้ชัดเจน เพียงแต่พร่ามัวด้วยจิตใจที่ร้าวราน

ฉันไม่อยากเห็นคนต้องเจ็บปวดอย่างที่พ่อฉันเคยเป็น

คนใกล้ชิดล้วนแต่ได้รับความเจ็บปวดยิ่งกว่าคนป่วยแน่นอน

ในขณะที่บัวนอนร้องเพราะมะเร็งร้าย แม่ชีศันสนีย์ได้พูดคุยกับบัว

ทั้งยังบำบัดความเจ็บด้วยการสัมผัส ให้กำหนดลมหายใจ

คืนความพยาบาทเมื่ออดีต ทำให้บัวอาการดีขึ้น

และจากโลกนี้ไปอย่างสงบ

แต่สิ่งเหล่านั้นไม่ได้วนเวียนในจิตใจฉันในค่ำคืนนี้เลย

เพียงฉันเลือกจะจดจำภาพความเจ็บปวดของบัวและพ่อของฉัน

คืนนี้ทั้งคืน น้ำตาฉันไหลทุกครั้งที่ตื่น

...ฉันคิดถึงพ่อ....

พ่อครับ ผมคิดถึงพ่อครับ...


29 พฤศจิกายน 2551


Create Date : 12 ธันวาคม 2551
Last Update : 13 ธันวาคม 2551 18:18:25 น. 78 comments
Counter : 605 Pageviews.

 
ไปกู้คืนให้แล้ว

มีคำว่าเปิดซิง...อิอิ...สงสัยเขารู้ว่าไม่ซิง เลยแบนซะ

..............................

อ่านบันทึกป๋าวันนี้แล้วก็...อืมม
นิ่งไป...

คิดถึงแม่ที่นอนป่วยอยู่สี่วันที่โรงบาลเหมือนกัน

ตัวเองใช้ธรรมะช่วยได้ เพราะเคยเรียนรู้ปฎิบัติมาบ้าง
แต่คุณแม่เอง...ยังไม่ค่อย....
เราก็อยากให้เขาคลายทุกข์ ปล่อยวาง...เพื่อจะได้หายเร็วๆ

...บล็อกวันนี้อ่านแล้วอิ่มเศร้า อิ่มสุข...


โดย: ทากชมพู วันที่: 12 ธันวาคม 2551 เวลา:21:26:23 น.  

 
แล้วกัน

เมนต์ไปยาวมาก

โดนแบนอีกละ เพราะไปยกตัวอย่างคำโดนแบนของยุ้ย

ก๊าก...

ไปกู้หน่อยนะจ๊ะ..


โดย: ทากชมพู วันที่: 12 ธันวาคม 2551 เวลา:21:27:52 น.  

 
ไม่น่าเข้ามาแซวบอมเบย์เลย
ยังไม่อ่านดีกว่าเก็บไว้ก่อน ยังอยู่หลายวันแน่ๆ

ปล. พิมพ์ไปนี่มองที่พิมพ์ไม่เห็นเลย


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 12 ธันวาคม 2551 เวลา:21:37:27 น.  

 
ขอโทษด้วยค่ะ ลุงแอ๊ด

เปลี่ยนสีตัวอักษรในกล่องคอมเม้นท์แล้วนะคะ

คราวนี้คงชัดเจนขึ้น

เอ แต่ทำไมพี่อัยย์ไม่บ่นสักคำเลย

ทั้งที่พิมพ์ก็ยาวกว่า แถมตั้งสองเม้นท์แน่ะ



โดย: หยุ่ยยุ้ย วันที่: 12 ธันวาคม 2551 เวลา:21:43:40 น.  

 


โดย: Hawaii_Havaii วันที่: 12 ธันวาคม 2551 เวลา:21:50:06 น.  

 
ยุ้ยคะ สงสัยคอมพ์พี่จะมีปัญหาซะแล้ว พี่มองไม่เห็นตัวอักษรที่หน้าบลอกยุ้ยอ่ะค่ะ สงสัยต้องจัดการเครื่องก่อนแล้วค่ะ


โดย: เนระพูสี วันที่: 12 ธันวาคม 2551 เวลา:22:49:51 น.  

 
หุหุ พี่ยุ้ยจ๋า
นาห์ก็เป็นค่ะมองอะไรไม่เห็นเลย
ต้องอาศัยคลุมแถบเอาตอนอ่านด้วยความพยายาม
ทีแรกคิดว่าเพราะคอมพ์นาเน็ตมันช้าซะอีก
แต่ลองอ่านคอมเมนต์คนอื่น เป็นเหมือนนาห์เลยอ่ะ


...เป็นกำลังใจให้พี่บอมเบย์นะคะ
อย่าให้ความเจ็บปวดมาทำให้ใจเราหดหู่เกินไปค่ะพี่


ฝันดีค่ะพี่ยุ้ย


....พี่ยุ้ยไปดูพระจันทร์มาหรือยังค่ะ
สวยมากๆเลย


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 12 ธันวาคม 2551 เวลา:23:40:25 น.  

 
กิจกรรมดีๆ แถมมีข้อคิดให้เราได้จำและเตือนใจ
ตัวเองเสมอๆ ... เห็นด้วยนะคะว่าคนเรา ณ ตอนนี้เรื่องปัจจุบัน
ล่ะสำคัญสุดค่ะ .. เพราะอดีตก็ผ่านมาแล้ว อนาคตก็ยังมาไม่ถึง
คิดถึงมันก่อนได้แตว่าอย่าเกินงาม เพราะฉะนั้นสิ่งที่ดีๆ ตอนนี้
ต้องทำ"ปัจจุบัน" ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้นะคะ


โดย: JewNid วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:0:41:29 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณยุ้ย
มาอ่านตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ แต่เม้นไม่ได้
อ่านแล้วรู้สึกเศร้าๆ ใจหายยังไงไม่รู้ค่ะ

ปล.bg สวยงาม อ่านง่ายด้วยล่ะ


โดย: ปางหวัน วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:6:51:38 น.  

 
วันนี้บล็อกอ่านยากมากครับพี่ยุ้ย
เพราะสีฟ้อนต์กลืนกับบีจีครับ

แต่เรื่องราวในบล็อกก็ดีมากๆเลยครับ
สอนอะไรคนอ่านได้เยอะเลยครับ
แม้จะเศร้ามากก็ตาม









โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:7:33:16 น.  

 
- ธรรมะสวัสดีครับผม

- ได้อ่านสิ่งที่ถ่ายทอดออกมาเป็นตัวอักษร เสมือนหนึ่งได้นั่งอยู่ใจกลางผู้ปฏิบัติเลยครับ

- คนเรามีกรรมมาแต่กำเนิดจริงม่ะครับ (ทารกแรกคลอดออกมาทุกคน ต้องกำมือออกมาด้วย ... พ้องเสียงแต่ไม่พ้องรูปหนะครับ)

- ผลเกิดแต่เหตุ ถ้าเหตุดี ผลก็ดี ซึ่งเหตุและผลอาจอยู่คนละภาพชาติกันก็ได้นะครับ (เริ่งงงงงงแล้วหละครับ)


โดย: พี่รี่+ต๊อก วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:9:11:43 น.  

 

เป็นบันทึกที่ให้แง่คิดดีๆ เกี่ยวกับชีวิต
ในหลายประเด็นทีเดียวค่ะ
แม้ว่าในตอนท้ายจะรู้สึกเศร้าๆ ไปบ้าง

ในมุมมองของป้าติ๋ว คุณบอมเบย์เป็น
คนรุ่นใหม่ที่มีความคิดความอ่านที่ดี
ที่น่าชื่นชมในหลายๆ เรื่อง และเชื่อว่า
เขาจะดำรงความเป็นผู้คิดดี ทำดี และ
ปฏิบัติดีเช่นนี้ตลอดไป


ถือโอกาสนี้โหวตให้บล๊อกคุณยุ้ย
ในสาขา Best Fanclub Blog ด้วยค่ะ


โดย: ป้าติ๋ว (nature-delight ) วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:11:49:47 น.  

 
มาอ่านบันทึกวันนี้ ได้ข้อคิดดี ๆ กลับไปด้วยค่ะ

ทำวันนี้ให้ดีที่สุดค่ะ
ขอให้มีความสุขกับทุก ๆ วันน่ะค่ะ


โดย: บ้านดินริมสวน วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:15:08:55 น.  

 
เขียนเล่าเรื่องได้ดีมีข้อธรรมชวนให้คิด อ่านตอนท้ายเห็นว่าความหลังกับบางอารมณ์นั้นมันราวรานจิตใจจริงๆ ยากข่มคลายลงไปได้ ยกเว้นว่ายอมรับสภาพเป็นจริงนั้นว่า ก็เป็นไปตามกรรม ก็แก้ไขไปตามกาล ผ่านแล้วก็ผ่านไป คิดถึงก็ทำความดีให้ มาทำสิ่งดีๆที่ทำได้ในปัจจุบันเรื่อยๆ ก็คงพอคลายอดีตที่รันทดได้บ้าง บางครั้งได้เป็นอย่างดีด้วย




โดย: เขาพนม IP: 125.24.179.10 วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:16:10:11 น.  

 
อ้าวพิมพ์ผิดก็มี แก้ไม่ได้เสียด้วยสิ...คงไม่เป็นไรนะ

ลุงแวะมาดู tag ยุ้ยครับ ยังไม่เจอ อยู่หัวข้อไหนนะ



โดย: เขาพนม IP: 125.24.179.10 วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:16:14:27 น.  

 
ขออนุญาตเปลี่ยนบีจีและสีตัวอักษรใหม่นะคะ

เพราะรู้สึกว่าอ่านแล้วปวดขมับจริงๆ

สีกลืนกันอย่างที่คุณลุงก๋าบอกไว้

ไม่เหมาะสำหรับผู้สูงวัยเป็นอย่างยิ่ง


โดย: หยุ่ยยุ้ย วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:18:20:45 น.  

 
ขอบคุณเรื่องโค้ดที่บอกนะยุ้ย เดี๋ยวหายตาลายแล้วจะไปหาดู ดูเน็ตเยอะๆยังเวียนหัวอยู่เลย


โดย: ลุงแมว วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:20:09:04 น.  

 
วันๆวุ่นวายกะการทำงาน ถ้ามีโอกาสได้ไปปฏิบัติธรรมแบบนี้บ้างก็ดีนะคะ เป็นการพักอารมณ์และสมองได้ดีที่สุดเลยค่ะ


โดย: haiku วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:20:36:10 น.  

 
ยุ้ยทำไมไม่ไปจอดรถตรงที่จอดของตลาดนัดจตุจักรล่ะ ของ กทม. อยูหลังพิพิธภัณฑ์เด็ก กว้างขวางมาก แล้วเขามีรถสองแถวรับส่ง ไม่ไกลนักเสียตลอดวัน ห้าสิบบาท
วันนี้ว่าจะไปเหมือนกัน ถ้าไปคงสวนกันแล้วล่ะนะ

ปล.อ่านเรื่องของบอมเบย์แล้วกำลังหาเพลง ดังดอกไม้บานอยู่ ไม่รู้เอาไปไว้ไหนแล้วเคยลงแล้วด้วย


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:20:44:54 น.  

 
มีแอบแขวะเรื่องสูงวงสูงวัยด้วยน้าพี่ยุ้ย ชิชิชิ

emoemoemo


โดย: ก.วรกะปัญญา (กะว่าก๋า ) วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:20:52:32 น.  

 
ช่วงนี้ได้มีโอกาสรู้เห็นว่า...ชีวิตอีกมากมายที่เหนื่อยยาก ลำบากและไม่มีความสุข
บางครั้งทุกข์เล็กๆของเราก็ไม่ควรยึดให้มันเพาะบ่มในใจ
เศร้าจังกับเรื่องของคุณบัว...

หวัดดีค่ะคุณหยุ่ยยุ้ย emo
วันนี้ตื่นสายและแอบงีบเป็นช่วงๆก็เลยไม่ได้ทักทายแต่เช้า
คือว่า...ข้าพเจ้าฉลองจอคอมพ์ใหม่ที่พี่ชายซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดล่วงหน้า
มันเจ๋งดี กว้างและชัดมากๆ (ก็ของเก่ามันแย่จะตายไปอ่ะ)
แบบว่าเล่นเกมส์ ดูหนังอยู่จนเกือบเช้าแน่ะค่ะ อิอิ
วันนี้ก็เลยมีอาการป๊อกหลับเป็นระยะๆ
emoemo


โดย: D*U*A*N (thisisduan ) วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:20:57:10 น.  

 



เพลงดังดอกไม้บานตามที่ลุงแอ๊ดบอกค่ะ

เพราะมาก


โดย: หยุ่ยยุ้ย วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:20:59:26 น.  

 
หาเพลงที่อัพโหลดไว้กับ fireflex ไม่เจอ
เอา mv อันนี้มาให้ดู ภาพสวยมาก
ถ้ามันเล่นออโต้ ยุ้ยเอาออกไปนะเดี๋ยวเพลงตีกัน





โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:21:19:58 น.  

 
เห็นบีจีคุณบอมเบย์ทั้งหมดค่ะ
แล้วเลยออกไปสองข้างเป็นขอบสีขาวอีกด้านละหนึ่งนิ้วอ่ะ
emo

เมื่อคืนไปดูทไวไลท์กับเพื่อนๆมาด้วยค่ะ
ชอบพระเอกอ่ะ...ตอนแรกแอบนึกๆว่าเราจะ spoil ไปกะเพื่อนๆด้วยหรือเปล่า
ปรากฏว่าเป็นเหมือนกันเลย...เค้าไม่ได้หล่อมากมาย แต่เท่ดีจังแฮะ
และองค์ประกอบอื่นก็ดี ยกเว้นตัวคนไม่ดีมีบทไม่สะใจเล้ยยย...
มันเลยออกแนวโรแมนติกไปหน่อย ข้าพเจ้าอยากได้แอ็กชั่นมากกว่านี่อ่ะ
(แต่หนังสือเค้าคงไม่ได้เขียนอย่างนั้น...แบบว่ายังไม่ได้หามาอ่านค่ะ
ชอบคนหน้าตาดีอย่างเดียวเลยงานนี้ อิอิ...55555)


โดย: D*U*A*N (thisisduan ) วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:21:33:38 น.  

 
ค่ำคืนนี้เห็นบีจีแล้ว
คอมเมนต์ก็ง่ายๆ

...คุณครูใหญ่ของนาห์คนนี้พวกเราเคารพมาก
เรียกกันติดปากว่าพ่อเลยค่ะพี่ยุ้ย

...วันนี้ก็มีความทรงจำที่สวยงามมาฝากอีกแล้วค่ะ


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:22:14:35 น.  

 
อ่านเม้นท์เรื่องที่โดนหนุ่มๆ แซวที่ได้ถือกระทง
อ่านแล้วอมยิ้มตามเลยคะ เพราะนึกถึงเรื่อง
แฟนฉัน .. ที่สมัยเด็กชาย เด็กสาวเค้าแอบมี
แซวกันทำนองนี้เลยอ่ะคะ ...


แบบนี้ได้ถือกระทงด้วย คุณครูก็ต้องให้เหตุผลว่า
เด็กหญิง หยุ่ยยุ้ยน่ารักสิค่ะ เลยมอบหน้าที่ให้เลย
แน่ๆ .. ต้องเป้นอย่างนั้นจริง ๆล่ะค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:2:58:42 น.  

 
หวัดดีครับพี่ยุ้ย

เพลงนี้เป็นเพลงประจำตัวหมิงหมิงเลยนะครับ อิอิอิ

ทุกวันนี้ยังร้องให้ฟังอยู่เลยครับ


emoemoemo




โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:8:00:19 น.  

 
^
^
หมิงหมิงตาใสแจ๋วเลย

หวัดดียามเที่ยงค่ะคุณหยุ่ยยุ้ย
เพิ่งกลับมาจากไปวัดค่ะ เมื่อเช้าไปสายนิดหน่อย..คนตรึมเลยอ่ะ
สงสัยว่าเค้าจะทำบุญส่งท้ายปีเก่ากันล่ะมั้ง ผู้คนหนาแน่นมาก

วันนี้เริ่มเรียนคลาสใหม่อีกแล้วค่ะ ไม่รู้ว่าอาจารย์จะเบื่อหน้าหรือเปล่า
แต่ว่าข้าพเจ้าน่ะ....อยากเรียนทุกวันเลย แต่หาเวลาไม่ค่อยได้...

ไปก่อนนะคะ เดี๋ยวค่ำๆเจอกันค่ะ


โดย: D*U*A*N (thisisduan ) วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:12:52:03 น.  

 
สวัสดีน้องหยุ่ยยุ้ยค่ะ
ใช้อีโมไม่ได้
แต่
ประทับใจ
ค่ะ


โดย: MeMoM IP: 124.121.204.32 วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:13:46:29 น.  

 
ขอบคุณนะคะที่ไปเยี่ยมบ้านตอนไม่อยู่

อ่านแล้วนะคะ เศร้านะ แต่ก็มีข้อคิดดีๆให้คิด


โดย: patra_vet วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:15:19:09 น.  

 
"คิดถึง"


โดย: อนันตลัย วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:15:32:35 น.  

 
วันนี้ก็ฮากันกระจายครับพี่ยุ้ย
ผมเล่นจ๊ะเอ๋กับหมิงหมิง
ลูกหัวเราะเอิ๊กอ๊ากซะน้ำลายไหลเลยครับ 5555



โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:16:19:00 น.  

 
หวัดดียามค่ำยุ้ย
สองวันนี้เหนื่อยจัง วันหยุดเหมือนกับจะไม่ได้หยุดเลย ชักจะรู้สึกว่าคนเรานี่ทำไมมันยุ่งเหลือเกิน


โดย: เนระพูสี วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:19:20:53 น.  

 
ข้าพเจ้ากลับมาแว้ววว emo

คุณหยุ่ยยุ้ยจะไปภูเก็ตเหรอคะ ไปด้วยๆๆๆ
อิอิ....คล้ายๆกันเลย เดี๋ยววันพุธ-ศุกร์ต้องไปทำงานที่สุราษฎร์ค่ะ
แบบว่าขี้เกียจด้วยเหมือนกัน แต่มันจำเป็นต้องไปเพราะรับปากไว้แล้วอ่ะ

สัปดาห์นี้ท่าทางจะแย่ มีสัมมนากะฝาหรั่งสองวัน...ฮ่วย ลำบากแต้ๆ


โดย: D*U*A*N (thisisduan ) วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:20:22:40 น.  

 
หวัดดีค่ะ แวะมาขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมมาค่ะ ชอบข้อคิดดีๆๆ จะแวะมาบ่อยๆๆนะค่ะ


โดย: เงาตะวันฉาย วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:20:28:15 น.  

 
วันนี้ไม่ได้หยุดเหมือนกัน ทำขนมหารายได้พิเศษ

หยุดมากๆก็แบบนี้แหละ ไม่ค่อยอยากให้ถึงวันทำงาน


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:20:50:59 น.  

 
ไปภูเก็ตไปเช้าเย็นกลับเลยเหรอยุ้ย
เดินทางโดยสวัสดิ์ภาพนะ
นอนหลับฝันดีเช่นกันนะ


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:21:53:48 น.  

 
สวัสดีเจ้าคุณยุ้ย สบายดีนะเจ้า

อ่านเรื่องราวของคุณบัวแล้ว
น่าสงสารและน่าเศร้าจังเลย..



โดย: แม่เฮือน วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:22:12:07 น.  

 

ปาต้าไปเที่ยวภูเรือ จ.เลย มาค่ะหยุ่ยยุ้ย

เหนื่อยกับการเดินทางมากๆเลย

ขอตัวพักผ่อนก่อนนะคะ

แล้วจะกลับมาทักทายในโอกาสต่อไปค่ะ



โดย: pataramin วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:23:05:54 น.  

 
บ้านที่อยู่เป็นบ้านเช่าน่ะคะแล้วอยู่ในซอยสุดท้ายเลย ด้านหลัง
ก็จะเป็นทุ่งหญ้าโล่งๆ แบบที่เค้าชอบเอาน้องวัวมาเลี้ยงที่นี่บ่อยๆ ค่ะ
เวลาเบื่อๆ เซ็งๆ ก็ไปนั่งหลังบ้าน มองออกไปด้านหลังก็เรียกว่า
สบายสุดๆ เลยล่ะคะ เพราะว่าร้อนๆ ไปนั่งหลังบ้านก็ได้ลม
พอหนาวๆ ไปนั่งหลังบ้านก็รับแดดบ้าง .. คิดอยู่ว่าถ้าได้ย้ายจาก
บ้านหลังนี้ก็เสียดายเหมือนกันนะค่ะ เพราะอะไรก็ดีหมดเลย
ยกเว้นที่แค่ว่ามันไม่ใช่บ้านเราจริงๆ นี่สิค่ะ เสียดายวิวด้วยแหละค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:0:53:46 น.  

 
...แวะมาราตรีสวัสดิ์ครับคุณยุ้ย...



โดย: doctorbird วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:1:18:10 น.  

 

หูยย ว่าแล้วครับ

นี่ผมทำใจแล้วนะครับ พอมาถึง

ก็อิจฉาความหล่อของคนอื่นอีกแล้วนะครับ


โดย: ห่วงใย วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:1:40:01 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะคุณยุ้ย

ขอให้เจอแต่สิ่งดีๆ รอยยิ้มที่สดใสนะคะ



โดย: ปางหวัน วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:5:19:26 น.  

 
หวัดดีครับคุณพี่ยุ้ย


ปีใหม่เห็นบอกว่าจะไปปฏิบัติธรรมใช่มั้ยครับ
เมื่อวานผมไปวัดร่ำเปิง
เห็นสาวๆไปปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิ
เดินจงกรมกันเพียบเลยครับ


นึกถึงพี่ยุ้ยขึ้นมาทันใด


emoemoemo





โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:8:16:50 น.  

 


โดย: ดราก้อนวี วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:9:22:58 น.  

 
หนูพูดเรื่องสัตว์เลี้ยงไว้ เฮียยังไม่ทันอ่าน มาอ่านเจอวันนี้ โอ้ห์ หนูอับดุลห์จริง ๆ รู้ได้ไงอ่ะ


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:11:12:38 น.  

 
คุณยุ้ยเปาอ่านแล้วบอกความรู้สึกไม่ถูกอะ เอาเป็นว่ารู้สึกดีดี


โดย: วาฬอันดามัน วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:12:00:57 น.  

 
ยุ้ย กลับมารึยัง

คิดถึง........น่ะ



โดย: ทากชมพู วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:17:02:27 น.  

 
- หวัดดียามเย็น

- ชวนท่องน่านยามนี้ด้วยกันนะครับ


โดย: พี่รี่+ต๊อก วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:18:36:24 น.  

 
ขอให้ก้าวหน้าทางธรรม
และประสบความสำเร็จในการฏิบัติธรรมนะครับพี่ยุ้ย



โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:18:54:44 น.  

 
รูปวัดกำลังทำอยู่ครับพี่ยุ้ย
คงยังไม่เสร็จง่ายๆแน่นอนครับ




โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:18:55:36 น.  

 
แวะเข้ามาทักทายครับ


โดย: Lymphoma_man วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:19:08:51 น.  

 
ยุ้ยไปภูเก็ต เช้ากลับเย็น พอๆกับการเดินทางไปทำงานในกรุงเทพฯเลยนะ บางทีอยู่ในกรุงเทพฯ กว่าจะถึงบ้านอาจช้ากว่านี้ก็ได้


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:19:25:17 น.  

 
มาเยี่ยมพี่บอมเบย์
มาเยี่ยมพี่ยุ้ย
มาคุ้ยหาของในตู้เย็น
แอ๊ พี่ยุ้ยใจร้ายมีแต่เดอะพิคในตู้เย็น


...มาบอกว่าฝันดีนะคะคืนนี้
เห็นเรื่องปฏิบัติธรรม คิดถึงคุณนกขึ้นมาจับใจ


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:21:57:04 น.  

 
ว๊า นาห์ไม่ชอบทานเค้กค่ะพี่ยุ้ย
ขอสละสิทธิ์ให้พี่ D*U*A*N
แต่ถ้าเป็นช็อกโกแลตอย่างเดียวนี่ ไม่แบ่ง อิอิ

...คุณนก เป็นเพื่อนในบล็อกแก็งค์ค่ะพี่ยุ้ย
ชื่อ Nok_Noah
คุณนกชอบปฏิบัติธรรมมากๆเลยค่ะ
ทุกวันคล้ายวันเกิดจะไปบวชชีพรามณ์
แล้วก็เขียนกลอนเพราะด้วยค่ะ

...มาช่วยลงกลอนค่ะ(ปิดจากด้านนอกดีกว่า อิอิ)

...หลับฝันดีนะคะคืนนี้


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:22:31:23 น.  

 
เราว่าไฮกุของเราที่ทำให้คุณยุ้ยคิดถึงหนัง น่าจะเป็นเรื่องนี้แน่เลย



คุยถึงดาราในบล๊อคธรรมะ คงไม่โดนนายบอมเบย์ว่าเหล่เอาน้า


โดย: haiku วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:23:16:37 น.  

 
หวัดดีครับพี่ยุ้ย



โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:7:54:06 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณยุ้ย
แวะมาเยี่ยมด้วยความคิดถึงค่ะ
สบายดีนะคะ


โดย: รัตตมณี (kulratt ) วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:8:17:58 น.  

 
ไม่รู้ว่าป๋ากลับมาแล้ว
ยังได้ฝึกต่ออีกรึเปล่า...สินะ...

.....................

ธรรมะที่ดีที่สุดคือ...ปล่อยวาง.....
เสียใจกับประเทศนี้ จนต้องปล่อยวางซะแระ


โดย: ทากชมพู วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:11:17:17 น.  

 
อีกละ คนอย่างเฮียทำอะไรน่ารักไม่ได้เลยเหรอ เดี๊ยะตีเลยนี่

เฮียอ่ะรักหมามากมาย มีเยอะด้วย


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:13:10:03 น.  

 
หวัดดีค่ะ
ปฏิบัติธรรมบ่อยๆ ขออนุโมทนาบุญด้วยนะคะ

เราเคยไปเกาะมหามงคล สงบดีเหมือนกันค่ะ


โดย: Fullgold วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:13:20:10 น.  

 
หวัดดีค่ะ

แวะมาเยี่ยมบ่าย ๆ วันอังคาร
สบายดีน่ะค่ะ



โดย: บ้านดินริมสวน วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:14:19:44 น.  

 
หวัดดีจ้า
กลับถึงบ้านยังมะรุ


โดย: MeMoM วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:18:26:16 น.  

 
นกเค้าบินเรี่ยๆ เกือบแตะหัวเราเลยค่ะ
พี่ว่านกที่นี่เค้าซ่าดี ส่งเสียงอึกทึก
กันตลอด


โดย: C&C_BamBoo วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:20:48:33 น.  

 
อ้วนไม่กลัววว
กลัวฮอร์โมนกะอะไรก็แล้วแต่ที่ตกค้าง

แต่นาน ๆ กินทีไม่เป็นไรน๊ะน้องหยุ่ยยุ้ย


โดย: MeMoM วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:20:57:36 น.  

 
เมื่อคืนก็เครียดเหมือนกันนะพี่ยุ้ย
เพราะโดนเข้าไปหลายไฟล์
กู้คืนมาได้เฉพาะรูปวัดก็ยังโอเค
แต่หมื่นตาต้องทำใหม่หมดทั้ง 4 ตอนครับ หุหุหุ


ไม่น่าเลย

แค่คลิ๊กเดียวเองนะครับเนี่ย




โดย: ก.วรกะปัญญา (กะว่าก๋า ) วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:21:04:47 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ยุ้ย
อิอิ จะทำตามที่พี่ยุ้ยบอกไว้
เผื่อว่าเจอใครที่สี่แยกหัวใจกับเค้าบ้าง
เฮ้อ แบบว่าเขียนเอง ก็งงตัวเอง เหมือนมีปัญหาหัวใจ
ทั้งๆที่ไม่มีใครมานั่งในใจตอนนี้


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:21:36:53 น.  

 
วันก่อนไม่ได้พูดถึงเรื่องราวตามบันทึกของบอมเบย์
วันนี้มาพูดถึงเสียหน่อย อ่านเรื่องราวความเจ็บปวดด้วยโรคร้ายมะเร็งในระยะสุดท้ายแล้วคิดถึงน้องชายของตัวเอง อย่างที่บอมเบย์เขียนไว้เป็นแบบนั้นจริงๆ
คนป่วยเจ็บปวดมากๆขนาดมอร์ฟีนที่หมอให้มายังเอาไม่อยู่ บางเวลาเราจะเห็นคนป่วยเพ้อถึงเรื่องต่างๆในอดีต
ส่วนคนดูแลหรือคนใกล้ชิด ก็รู้สึกเจ็บปวดไปด้วยจริงๆ สภาพจิตใจต้องเข้มแข็งพอที่จะรับกับปฏิกิริยาที่แสดงออกมาของคนป่วย
เทปบทสวดชินบัญชรจะถูกเปิดตลอดอย่างน้อยก็ช่วยได้บ้างในการทำใจให้ยอมรับสภาพที่จะเกิดขึ้น
ใจก็ภาวนาอยากให้คนป่วยไปโดยเร็วอย่างสงบไม่ต้องทนเจ็บปวดต่อไป ......

จบสั้นๆดีกว่าเขียนมากกว่านี้เดี๋ยวใจเสีย

ปล. ยุ้ยจะเอาไปแปะที่ไหน ระวังตาจะปูดนะ


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:21:53:00 น.  

 
อ่านตอนท้ายแล้วเศร้า เขียนก่อนถึงวันพ่อ 6 วัน ผมเชื่อว่า หลังจากได้ปฏิบัติธรรมแล้ว จะเลือกจดจำแต่ภาพดีดีของคุณพ่อ จะมาลุ่นอ่านต่อครับ

'อย่าให้หนักหนาสาหัสอย่างที่เขาพูดๆกันเลยนะคะ'
ผมอ่านข้อความนี้แล้วตกใจ หมายถึง ตัวผมเหรอครับ

ผมยังสบายดีอยู่ครับ หวังว่าคุณยุ้ยก็สบายดีเช่นกัน

:)


โดย: เอฟซีโร่ IP: 58.8.171.201 วันที่: 17 ธันวาคม 2551 เวลา:0:50:20 น.  

 
การฝึกสมาธิทำให้จิตรใจสงบไม่ฟุ้งว่านดีครับ

เรื่องของบัวนั้นอ่านแล้วน่าสงสารเธอ(บัว)จังครับ

เกิด-แก่-เจ็บ-ตาย


โดย: อนันต์ครับ วันที่: 17 ธันวาคม 2551 เวลา:1:03:47 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่ยุ้ย







โดย: ก๋า เก็กเสียง (กะว่าก๋า ) วันที่: 17 ธันวาคม 2551 เวลา:6:29:13 น.  

 
มาชวนไปเที่ยวคะ


โดย: aomamm (Forest-ic ) วันที่: 17 ธันวาคม 2551 เวลา:10:26:23 น.  

 
แวะเอาบุญมาฝากตามเคยคะ ไปทำบุญที่วัดปากน้ำภาษีเจริญมาเมื่อพ่อแห่งชาติคะคุณยุ้ย

แล้วก็อนุโมทนาบุญกะป๋าด้วยนะคะ เรื่องปฏิบัติธรรมต้องค่อยเป็นค่อยไป สภาวะจิตอาจจะยังไม่นิ่งช่วงที่เริ่มแรกๆ เราเองก็เป็น ทุกวันนี้ก็ยังปฏิบัติได้ไม่ดีเท่าไหร่ แต่ก็พยายามทำให้ได้ดีขึ้นเรื่อยๆอะคะ

ปีหน้าไม่รู้จะหาเวลาว่างไปปฏิบัติธรรมได้อีกรึเปล่าเหมือนกันคะ




โดย: eeh (คิตตี้น้อยสีชมพู ) วันที่: 17 ธันวาคม 2551 เวลา:11:43:39 น.  

 
หมู่นี้ผู้คนหันหน้าเข้าหาธรรมกันมากทีเดียว

.....ดีจัง.......

รออ่านตอนใหม่ของป๋าอยู่น้า..


โดย: ทากชมพู IP: 58.136.52.14 วันที่: 17 ธันวาคม 2551 เวลา:13:30:44 น.  

 
แวะมาเยี่ยมคุณยุ้ยกะนายบอมเบย์ก่อนแว่บหายยาวสักอาทิตย์นะก๊ะ


โดย: haiku วันที่: 17 ธันวาคม 2551 เวลา:14:12:27 น.  

 
หายหน้าไปนาน ยังคิดถึงกันอยู่นะคะ
แอบกำหนดลมหายใจตามข้อเขียนของป๋าด้วยละ
ชื่นชมบุญ...
ชื่นใจ...


โดย: ชิงดวง วันที่: 17 ธันวาคม 2551 เวลา:18:59:20 น.  

 
เข้ามาแอบให้คะ..........แ....... ครับ


โดย: อนันต์ครับ วันที่: 17 ธันวาคม 2551 เวลา:20:05:15 น.  

 
"แค่นี้..ชีวิตมันก็แค่นี้ เธอจะนั่งทุกข์กับอดีตเหรอ

หรือร้องไห้เพื่ออนาคต อย่าเอาอดีตกับอนาคตมาทำลายความเบิกบานในปัจจุบันสิคะ

ขนาดลมหายใจยังมีเข้า แล้วมีออก แล้วจะมีอะไรเป็นสิ่งเที่ยงบ้างคะ"









โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 31 ธันวาคม 2551 เวลา:19:16:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

หยุ่ยยุ้ย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ผู้ชายธรรมดาคนนี้ เป็นแรงบันดาลใจ
อยากให้ทำแต่ความดีและเรียนรู้ที่จะให้อภัยผู้อื่น ผู้ชายคนนี้เป็นคนดี

Color Codes ป้ามด
น้องเพนกี้
น้อง DoryKong 1
น้อง DoryKong 2
น้อง DoryKong 3
X
X
X
X
Friends' blogs
[Add หยุ่ยยุ้ย's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.