Group Blog All Blog
|
นิยายน้ำเน่าไม่ได้แปลว่าเผามาพิมพ์นะจ๊ะ รุ้งเป็นผู้ชื่นชอบอ่านนิยายน้ำเน่า เรื่องรักๆ เวอร์ๆ พระเอกรวย นางเอกจน หรือพวกมีปานแดงปานดำ อะไรพวกนี้ รุ้งอ่านหมด คนทั่วๆ ไปมักจะชอบเข้าใจว่ารุ้งจะชอบอ่านเรื่องหนักๆ เทคนิคแพรวพราว แต่จริงๆ เขาเข้าใจผิด ^^" แต่ แต่ แต่ นิยายน้ำเน่าไม่ได้แปลว่าเป็นนิยายที่เผามาเขียนก็ได้ มันก็มีมาตรฐานของมันอยู่ นิยายน้ำเน่าดีๆ มีเยอะแยะ อ่านแล้วก็อิ๊น อิน บางทีก็ถูกคนเขียนหลอก เราก็ยอม รู้เขาหลอกแต่เต็มใจให้หลอก อ่านจบแล้วก็กรี๊ดๆๆๆ (จิกหมอน) ทีนี้ปัญหาของรุ้งช่วงนี้ก็มีอยู่ว่า นิยายที่ได้มาตรฐานในตลาดตอนนี้มันหายากจริงๆ นะ คือไม่ต้องสนุกจะวางไม่ลง แค่อ่านแล้วไม่อยากเอาเขวี้ยงพื้น แล้วกระทืบๆ ซ้ำก็พอ รุ้งรู้ตัวว่าเป็นคนเรื่องมาก ก็พยายามจะสแกนจากชื่อนักเขียนที่คิดว่าโอเคแล้ว เอาวะ อย่างน้อยชื่อก็การันตีความสนุกบางส่วนแหละ แต่พอมาอ่านจริงๆ ก็รู้เลยว่าไอ้เจ้านิยายที่อ่านอยู่นี่มันเผามาพิมพ์ เฮ่อ เศร้า บางทีก็เจอเนื้อเรื่องอนาถๆ บางทีก็เจอความปัญญาอ่อนของตัวละคร ทั้งหลักและรอง บางทีก็เจอความไม่สมจริงของ setting พออ่านจบแล้วก็เอาไปแจกจ่ายให้เพื่อน แล้วก็บอกเพื่อนว่าถ้าอ่านจบก็เอาไปให้คนอื่นต่อเถอะ ไม่ต้องเอามาคืน แต่อย่าเอาไปบริจาคล่ะ จะบาปเปล่าๆ -_-' เลยเอาไปปรับทุกข์กะหนิงว่า ตอนนี้รุ้งไม่ขออะไรมากแล้ว แค่ขอให้นิยายอ่านแล้วเรื่องไม่สังกะสีมากนักก็พอ ไม่ต้องถึงมาตรฐานก็ได้ มันก็มีเพียงแค่นักเขียนบางคนที่ยังโอเคอยู่ คือ เรื่องอาจจะไม่สนุกจิกหมอน แต่ก็ไม่เป็นสังกะสี ทีนี้ หนิงก็บอกว่า งั้นมันก็แปลกนะ สมัยนี้กลายเป็นคนอ่านต้องยอมไปอ่านเรื่องสังกะสีๆ แทนที่คนเขียนจะอัพตัวเองจากสังกะสีเป็นกระเบื้องไฮโซลายดอกไม้แปะผนัง เออ ก็จริงของมันหว่ะ เพราะงั้นช่วงนี้ ในฐานะผู้บริโภค รุ้งได้ตัดสินใจว่า ถ้าหากว่านิยายเรื่องไหนไม่ดีพอ ก็ไม่ต้องอดทนอ่าน และอาจจะต้องงดอ่านนิยายน้ำเน่าไปอีกเป็นเวลาเนิ่นนาน เฮ่อ เศร้า สุขสันต์วันปีใหม่นะคับ เดินทางไปเที่ยวก็ขอให้ปลอดภัย ปีใหม่หน้าที่การงานรุ่งเรือง รายได้ดีๆ ร่ำรวย สุขภาพแข็งแรง คิดอะไรสมปรารถนาทุกประการครับ
โดย: ไม่รวยสักที
![]() เห็นด้วยอย่างที่สุด เรื่องน้ำเน่าไม่ใช่ว่าเขียนง่ายนะคะ เพราะพล็อตมันคนอ่านเดาได้ นักเขียนก็ต้องทำให้คนอ่านสนุก และซาบซึ้งให้ได้ สมัยนี้นิยายพิมพ์ขายง่ายเกินไปหรือเปล่า ซื้อนิยายบางเรื่องมา ขอบอกว่าเขียนไม่ดีเท่ากับนิยายปกดาราด้วยซ้ำ
โดย: ปอมปอมเกิร์ล
![]() เราคนนึงแหล่ะ..ชอบนิยายน้ำเน่า
ส่วนตัว เวลาอ่านนิยายแนวนี้ทีไร ไม่แคร์พล็อต แต่เราสนสำนวน การดำเนินเรื่องและการบิ้วอารมณ์ค่ะ ตอนนี้ที่บ้าน.. มีหนังสือนิยายวัยรุ่นใหม่ๆหลายเล่มเลยค่ะ ที่เราอ่านไม่จบ ตอนแรก พยายามจะอ่านให้จบ เพราะเสียดาย แต่สุดท้ายก็ไม่ไหว เลยต้องวาง.. ไม่รู้นิยายสมัยนี้มันแย่ลง..หรือเราเรื่องมากขึ้นก็ไม่รู้ ปกติ..นิยายน้ำเน่าเล่มละสิบสองบาท เราก็ชอบอ่านนะ สนุกดี โดย: nikanda
![]() นึกว่าจะมีแต่เราที่คิดอย่างนี้ ดีใจๆๆๆ เจอพวกเดียวกัน แต่เราเป็นประเภทจิตแข็ง เชื่ออะไรยาก เลยต้องใช้ความพยายามเป็นพิเศษในการหาผู้แต่งนิยายที่เขียนแล้วทำให้เราเชื่อได้อ่ะ
พวกนิยายวัยรุ่นปกการ์ตูน เคยหยิบมาอ่านแล้ว มันอ่านไม่ได้อ่ะค่ะ มันไม่เชื่อ....ออออ บางเล่มเขียนมาได้ แค่ตัวละครพูดต่อคำกันไปมา ส่วนมากเราจะอ่านของคุณกิ่งฉัตร, ทมยันตี, พัดชา, วรรณวรรธน์ คนนี้ปลื้มสุด มีเกือบทุกเล่มเลย นิยายปกดาราเราก็อ่านนะ ของคุณนภาลัย คนนี้เขียนดี อ่านแล้วเชื่อ สนุกแล้วก็ไม่แพงด้วยค่ะ ![]() โดย: สกุลลัน
![]() นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้หันไปอ่านนิยายแปลค่ะ
ป.ล.ชอบนิยายสิบสองบาทเหมือนกัน ![]() โดย: หมูย้อมสี
![]() ที่จริงถ้าคนอ่านเป็นอย่างนี้กันได้หมด เราว่าวันหนึ่งหนังสือหรือนิยายที่แย่ๆ จะอยู่ไม่ได้ค่ะ
แต่ปัญหาคือ..มันจะมีมากพอมั้ย แล้ว..ถ้ายังมีไม่มากพอ ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนกัน? ![]() โดย: สาวไกด์ใจซื่อ
![]() ![]() มายกมือว่าเป็นนักอ่านน้ำเน่า จำพวกที่ลดมาตรฐานลงไปอ่านนิยายสังกะสีค่ะ อ่านนานๆ เข้าก็เริ่มสนุกแบบสังกะสีนะ เช่น ชอบตรงนี้ก็ชอบไป ไอ้ส่วนกระดำกระด่างก็ทำเป็นข้ามๆ ไป (เขาเขียนแบบเผา เราก็อ่านแบบเผา ว่างั้นเหอะ)
มันไม่มีอะไรให้อ่านนี่นา ![]() แต่ช่วงหลังก็เอือมเหมือนกันค่ะ เปลี่ยนไปอ่านนิยายฝรั่งบ้างดีกว่า (เพื่อจะพบว่านิยายฝรั่ง บางทีก็สังกะสีเช่นกัน ฮา) โดย: ยาคูลท์
![]() |
peiNing
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() เป็นเด็กกรุงเทพแท้ๆ แต่อยู่บ้านนอกของกรุงเทพน่ะนะ ไม่ได้ชอบอะไรเป็นพิเศษนอกจากแกล้งสัตว์เลี้ยงที่บ้าน นั่นคือนกฮู้ผู้มีอายุ 10 ปีได้ (นกแก่มีหนวด) (แต่ตอนนี้ในที่สุดนกฮู้ก็จากไปอย่างสงบ ไม่รู้อายุรวมเท่าไรแต่มาอยู่ที่บ้านได้ 11 ปี ขอไว้อาลัยปู่ฮู้ ขอให้ไปสู่สุขคตินะ T^T) ขอชี้แจงอีกอย่าง ชื่อ peiNing นี้ เป็นชื่อที่พี่กะน้องใช้ร่วมกันสองคน ดังนั้นอย่างงว่าเดี๋ยวก็แทนตัวว่ารุ้งบ้างหนิงบ้าง ก็มันคนละคนนิ (รุ้งน่ะคนพี่ หนิงน่ะคนน้อง)
FB สำหรับคนชอบงานเขียน peiNing ค่ะ
FB สำหรับคนชอบบทความสอนห้องเรียนนิยายค่ะ
|