....-๐ ลานอักษร ร้อยอักษรา มธุรสแห่ง.. "มารบูรพา มยุรธุชบูรพา" ๐-.... ... .. .
Group Blog
 
<<
เมษายน 2557
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
10 เมษายน 2557
 
All Blogs
 
กลบท ก้านต่อดอก..-๐ ความว่างอย่างที่มี ๐-


    - กลบท ก้านต่อดอก -

  -๐ ความว่างอย่างที่มี ๐-


๑. เสียงเอียดอัดครัดเคร่งเพลงไม้ไผ่

ริกลมไหวหวีดหวิวปลิวเรื่อยเฉื่อย

อาบอารมณ์พรมพร่างอย่างเนือยเนือย

ไหลรินเรื่อยล้นหลั่งดั่งธารา


๒. ห้วงแห่งฝันบรรโลมโถมลู่จู่

โกรกกราวกรูผ่านพุ่งมุ่งคว้าหา

หยิบจับได้เพียงฝันนั้นมายา

คือย่อหน้าฝากไว้ให้ชีวี


๓. ปล่อยจิตลิ่วปลิวคว้างอย่างทอดยอด

ในอ้อมกอดเป็นไปในที่นี่

เคล้าคลอทุกข์สุขบ้างอย่างปรีดี

วินาทีเคลื่อนผ่านม่านบางบาง


๔. เมื่อความหมายพรายผลิพินิจจิต

โค้งความคิดขอบขัณฑ์อันกว้างขวาง

ข้ามเขตข่ายรายรุ้งรุ่งรางชาง

ในความว่างกลับพบประกายพราย


๕. เพราะไม่มีจึงมีที่ว่างว่าง

เพราะไม่มีสิ่งร้างมลายหาย

เพราะไม่มีจึงเพิ่มเติมง่ายดาย

มากประเมินเกินคล้ายประมาณการ


๖. พลิ้วใบไผ่ร่อนเคว้งเพลงอ้อยสร้อย

ลมเรื่อยร้อยร่อนรับขับขานผ่าน

ความเวิ้งว่างยังอยู่คู่กาลนาน

ทุกวันวานพร้อมรับ.. กับเพิ่มเติม ๚ะ๛



- Black Sword -

 (มยุรธุชบูรพา)


ขอบคุณภาพต้นแบบจาก Internet

๐--------------------๐


กลบท ก้านต่อดอก


ข้อบัญญัติ : บังคับพิเศษเพิ่มจากกลอนทั่วไป คือ


   - บังคับให้มีสัมผัสสระชิดเสียงเดียวกัน ๑ คู่ อยู่ที่สองคำท้ายปลายวรรค ของทุกวรรค 

อ้างอิง : กลบทนี้มีปรากฏที่มาทั้งในตำรากลบท  "ศิริวิบุลกิตติ์" และ "จารึกวัดพระเชตุพนฯ" 






Create Date : 10 เมษายน 2557
Last Update : 10 เมษายน 2557 18:35:54 น. 8 comments
Counter : 901 Pageviews.

 


โดย: มยุรธุชบูรพา วันที่: 10 เมษายน 2557 เวลา:11:03:27 น.  

 
ต้นแบบปฐมบท "กลอนกลบท ก้านต่อดอก"
โดย หลวงศรีปรีชา (เซ่ง)
จากตำรากลบท ศิริวิบุลกิตติ์ หน้า ๒๘ ลำดับที่ ๑๘

๑ ครั้นรุ่งรางสว่างรัศมีศรี...............พระภูมีลี่เดินเนินป่าหา
ซึ่งผลไม้ใกล้กลาดดาษป่ามา...........กัลยาเสวยเชยสมชม
ถึงเนินวิบูลย์บรรพ์อันกว้างขวาง........พระพานางย่างเดินเนินพนมสม
เหนบรรณศาลาสุดอุดมชม...............น่านิยมชื่นจิตรพิสมัยใน
เป็นอาศรมอิสิงทิ้งขว้างร้าง..............ดูสำอางเอี่ยมอาสน์กวาดใหม่ใหม่
บริกขารตั้งเรียงเคียงไว้ใน...............เธอเข้าไปนั่งหน้าอาศรมชม
จึ่งปลดเปลื้องเครื่องทรงภูษาหา........นุ่งผ้าคากรองเอี่ยมเทียมพรหมสม
ห่มหนังเสือเหลือดีนิยมชม...............อุดมดั่งจันทร์บันเทิงเริง
เธอจึ่งบวชยวดยิ่งมิ่งนาฏสวสดิ์..........เป็นดาบสนีอาจเอี่ยมเอิงเถลิง
สงัดเจียมเสงี่ยมจิตรระเริงเลิง...........สองบันเทิงสร้างสมชมฌานนาน
พระศิริมดีเทวีศรี............................มีวาทีตอบอรรถพัจมานสาร
เจ้าน้อมกรอ่อนกราบภูบาลกราน.......ขอปฏิญาณต่อองค์ทรงธรรม์พลัน
ว่าข้าบาทนาฏน้องปองกายหมาย.......จะบากบ่ายเข้าในไพรวันสัณฑ์
เที่ยวเก็บผลไม้สุกทุกพรรณอัน.........อภิวันท์ประนิบัติภัสดามา
จนชีพลับดับล่วงดวงจิตรสนิท...........สงบจิตรแจ้งอรรถสัจจาหา
พระองค์จงสุขีทิวารา......................อยู่วัสสมาอาศรมชมฌาณนาน
อย่าลำบากยากใจไปป่าหา...............ข้าเอกาจรในไพรสาณฑ์หาร
พระจอมภพขอปฏิญาณการ.............ยอดยุพมาลย์เอกีลีลาคลา

หน้า ๒๙

เที่ยวเสาะแสวงผลไม้ได้มากหลาก....แล้วบ่ายบากกลับมาศาลาหา
เจ้าต้มตั้งตักอุทกธารา....................จัดแจ้งหาฟืนไฟใจสมชม
ประนิบัติปัดกวาดมาดจิตรสนิท..........ต่อบพิตรฤๅษีนิยมสม
มิให้เคืองฝ่าธุลีภิรมย์ชม..................สุดนิยมพิสมัยใจปรีดี ฯ
๑-----------------------๑


โดย: มยุรธุชบูรพา วันที่: 10 เมษายน 2557 เวลา:14:56:33 น.  

 
กลบทก้านต่อดอก
โดย (หลวงลิขิตปรีชา : จารึกวัดพระเชตุพนฯ)
จากตำรากลบท ประชุมจารึกวัดพระเชตุพนฯ หน้า ๕๑๔/๒๕๑๐

๐-------------------------๐................แสนถวิลเทวศว้าอาวรณ์สมร
ทุกข์ระทมกรมทรวงดั่งศรรอน.............จะนั่งนอนมีแต่พร่ำกำศรวญครวญ
ตั้งแต่พรากจากเจ้ามาวันนั้น................ไม่เว้นวายคลายกระสรรต์รันจวญหวร
โอ้โฉมงามงามเสงี่ยมสงวนนวล...........พี่เจียมจิตรมิดม้วนอารมณ์กรม
จะผันผ่อนก็บ่ห่อนบันเทาเศร้า.............ทุกข์เท่าเขาโค่นทับระทมถม
แสนสุดโศกด้วยวิโยคนิยมชม.............เจบระบมจิตรเจียนทำลายวาย
โอ้เจบรักษหนักหนอครั้งนี้นี่................เหนสุดทีที่จะให้เคลื่อนคลายหาย
แม้นโรคันอันอื่นระคายกาย................แพทย์ภอย้ายยาแก้บันเทาเบา
นี่เหลือแพทย์ที่จะแปรแก้ไขได้...........เปนโรคใจไฟสมรร้อนเร่าเผา
สุดจะผ่อนถอนทุกข์ทุเลาเพลา............ทุกค่ำเช้าเฝ้าแต่พร่ำรำพึงตะลึง
จะเหนบ้างหฤๅไฉนใจมิตรจิตร.............ซึ่งทวีเทวศคิดคำนึงถึง
ไม่เสื่อมส่างห่างหักรักษรึงตรึง............เปนปีครึ่งครวญคร่ำรำคานนาน
สุดจะขืนฝืนอารมณ์กรมตรึกนึก...........จึงจาฦกเรื่องพจมานสาร
โดยยุบลกลบทบุราณกาล..................เรียกว่าก้านต่อดอกบอกไว้เอย ฯ

(หลวงลิขิตปรีชา : ประชุมจารึกวัดพระเชตุพนฯ)


โดย: มยุรธุชบูรพา วันที่: 10 เมษายน 2557 เวลา:14:57:03 น.  

 
อ่านจนจบ แยกกลบทไม่ออกเลยครับ พอมาอ่านตอนท้าย
อ๋อ มันเป็นเช่นนี้นี่เอง

ไพเราะครับ เข้าใจเลือกรูปและเพลงประกอบ เข้ากันดีแท้

สุขสันต์วันสงกรานต์ครับ


โดย: bayesian วันที่: 12 เมษายน 2557 เวลา:23:33:19 น.  

 
ขอบคุณครับคุณเบย์ สำหรับกำลังใจดี ๆ ขอให้คุณเบย์มีความสุขมาก ๆ เช่นกันครับ มีสิ่งดี ๆ เข้ามาสู่ขีวิตตลอดไป แข็งแรงทั้งสุขภาพกายและสุขภาพใจครับผม


โดย: มยุรธุชบูรพา วันที่: 17 เมษายน 2557 เวลา:10:23:44 น.  

 
แวะมาอ่านกลอนกลเพราะๆค่ะ สุขสันต์วันหยุดน๊าพี่หมู ^^


โดย: หากรักไม่ได้ ไยต้องมาพบพาน IP: 115.67.70.7 วันที่: 20 เมษายน 2557 เวลา:18:59:28 น.  

 
มีความสุขมาก ๆ เช่นกันจ้ะ น้องกุ้งง พบเจอสิ่งดี ๆ ตลอดไปนะ ^^


โดย: มยุรธุชบูรพา วันที่: 21 เมษายน 2557 เวลา:13:31:53 น.  

 
มีความสุขมาก ๆ เช่นกันจ้ะ น้องกุ้งง พบเจอสิ่งดี ๆ ตลอดไปนะ ^^


โดย: มยุรธุชบูรพา วันที่: 21 เมษายน 2557 เวลา:13:31:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มยุรธุชบูรพา
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 21 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add มยุรธุชบูรพา's blog to your web]
Links
 
MY VIP Friends


 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.