บล็อคของพีอาร์ชมรมหมีแพนด้า
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2549
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
8 ธันวาคม 2549
 
All Blogs
 
อยู่อย่างเหงาๆ....ช่วงเวลาแห่งการทบทวนหรือช่วงเวลาของการทำใจ

..........แฟล็ชแบ็คไปหลายวันก่อนที่สนามบินสุวรรณภูมิเครื่องบินแอร์เอเซีย ค่อยๆเทคออฟขึ้นสู่ฟากฟ้ายามค่ำคืน ผมค่อยๆหันหลังกลับท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับของรันเวย์ ....ฉับ จั๊มพ์คัทมายังฉากปัจจุบัน บนรถเก๋งบุโรทั่งคันสีเทาๆ ซึ่งเริ่มมีเสียงงอแง งุ๋งงิ๊งในห้องโดยสารประจำในพักหลังๆ ทว่าในค่ำคืนเหงาๆแบบนี้ แถมรถก็ติด คงไม่มีอะไรดีไปกว่าการเปิดเพลงจากวิทยุดังๆลั่นรถแล้วก็ร้องตามไปด้วย แปลกใจยิ่งนัก ทำไมเพลงในคลื่นหน้าปัทวิทยุ ถึงได้มีเพลงอกหัก กะเพลงรักเยอะซะเหลือเกิน ประหลาดใจกว่านั้นที่ผมรู้สึกอินกับเพลงเศร้าๆ เพลงอกหักขึ้นมาอย่างประหลาด เอ๊ะ.. หรือว่าผมกำลังอกหัก ?

..........เพลงอยู่อย่างเหงาๆ ของบอย พีซเมคเกอร์ ดังลอยออกมา อยู่อย่างเหงาๆเราคงจะได้รู้ ...บลาๆๆ ร้องต่อไงหว่า จินตนาการเอาประมาณว่าตัวเองเป็น อนันดา ละกันช่วงนี้ อยากจะบินตามวีเจจ๋า ไปสิงคโปร์อยู่เหมือนกัน แต่มันบ่จี๊ หนี้บัตรเครดิตก็ปาเข้าไปเป็นแสนแล้ว ตังจะกินข้าววันๆยังไม่มี นับประสาอะไรจะเอาตังไปตีตั๋วเครื่องบิน เฮ่อ ชีวิตรันทด ฉากชีวิตช่วงนี้ถ้าจัดแสง คงจะประมาณหนังเรื่อง เฉิ่ม .. มีคนเคยบอกไว้ว่าอยู่คนเดียวมันเป็นความเหงา ความเศร้าอย่างน่าประหลาด ผมเคยคิดอยู่เหมือนกันนะว่าตัวเองคงเป็นคนที่อยู่คนเดียวไม่ได้แน่ๆ แต่ผมคิดว่า บางทีผมอาจจะคิดผิดก็ได้นะ ผมคิดว่า คนเรานั้นอยู่ได้ในทุกสถานการณ์แหละครับ แม้สถานการณ์จะเลวร้ายแค่ใหน แต่เราก็ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด ความเหงา ความเศร้า ฆ่าเราให้ตายได้ใหม ? ผมว่าถ้ามันจะกัดกร่อน คงจะกร่อนที่ดวงวิญญาณของเราซะกระมัง มีอยู่เพลงนึงที่ผมฟังมะกี้ ผมจำชื่อเพลงไม่ได้ ผู้หญิงร้อง เมื่อก่อนเคยฟังบ่อยๆ ไม่เคยติดใจ แต่ฟังวันนี้ทำไม จี๊ดขึ้นมามากๆเลย เค้าร้องประมาณว่า แม้ว่าจะต้องเสียความรักไป แม้จะไม่เหลือใครสักคน จะต้องเจ็บช้ำกี่หน ก็คงต้องมีวันท้อใจ ...แล้วจบประมาณที่ว่า อย่างน้อยสิ่งสุดท้ายที่เหลือก็คือตัวเราเอง นั่นสิครับ ใครบอกว่า เวลาอกหัก ทุกข์ใจ เศร้าใจ เราไม่เหลืออะไรแล้ว ไม่ใช่สักนิดเลยครับ ทั้งหมดมันไม่เคยมีอยู่จริงอยู่แต่แรกแล้ว สิ่งที่มี ที่สัมผัสได้อยู่ตลอดเวลานั่นก็คือตัวเราเอง เท่านั้นจริงๆ

...........ผมเริ่มจมดิ่งลงสู่ความเงียบงันของรัตติกาล ( สำนวนเริ่มเน่ายังกะบทประพันธ์ซีไร๊ท์ ) บางครั้งบางคราวผมก็นึกถึงอดีตที่ผ่านมา ผมไม่ค่อยนึกถึงอนาคตหรอก เอ หรือว่านึกก็ไม่รู้ แต่ผมโดนกรอกหูอยู่บ่อยครั้งว่าผมเป็นคนที่ไม่เคยคิดถึงอนาคต มันก็เลยทำให้ผมคิดว่าผมเป็นคนแบบนั้นจริงๆ ชีวิตผมผ่านมาเกือบครึ่งชีวิตแล้ว หรือบางทีอาจจะเกินครึ่งเพราะผมก็คิดว่าผมคงไม่อยู่ถึง60หรอก ผ่านช่วงเวลาของความสุข ความทุกข์ สมหวัง ผิดหวังมาก็เยอะ เรื่องเสียใจก็คงมีบ้าง เรื่องดีใจก็พอมีอยู่ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ อย่างน้อยผมก็ไม่เสียใจ ผมคิดว่าผมทำดีเท่าที่จะทำได้แล้ว ความเลวผมก็คงมีบ้าง ธรรมดาของมนุษย์ปุถุชน ที่ยังไม่พ้นบ่วงของกิเลส ตัณหา ...จริงๆผมเป็นคนธรรมดานี่เนอะ ผมคงไม่ปฏิเสธถ้าวันนี้หรือวันพรุ่งนี้ผมจะเสียใจ แต่ผมก็ยังจะเป็นผมคนเดิมแหละครับ คนเรามันเปลี่ยนแปลงได้ง่ายกันซะที่ใหนล่ะ ...หลับตาแล้วมองย้อนชีวิตกลับไป ถามว่าอยากเปลี่ยนแปลงอะไรใหม๊ ถ้าทำได้ ...ตอบตรงๆผมคงไม่เปลี่ยนอะไรหรอกครับ แม้บทสรุปของชีวิตอาจจะไม่งดงาม แต่ก็เป็นทางเลือกที่เราตัดสินใจเอง อย่างน้อยในความพลาดพลั้ง มันก็มีแง่มุมที่น่าประทับใจแฝงอยู่ การเรียนรู้ชีวิตคงไม่มีคำว่าจบสิ้น ตราบเท่าที่ลมหายใจยังไม่หมดลง ..วันนี้ผมขอสูดหายใจเข้าลึกๆ ถอนหายใจออกยาวๆ ภาวนา พองหนอ ยุบหนอ พลางมองที่พุง อืมย์ คล้ายอึ่งอ่างเข้าไปทุกทีล่ะ หรือว่าถึงเวลาแล้วที่จะลดความอ้วน คงไม่ยากหรอกมั้ง แค่กินอาหารให้เหลือวันละสองมื้อ แล้วก็จำกัดให้อยู่ไม่เกินวันละ 50บาท นับเงินในกระเป๋าที่เหลืออยู่ บางทีเป้าหมายอันใหม่ อาจจะไม่ไกลเกินเอื้อม ....

ป.ล. ว่างๆเชิญเพื่อนที่แวะมาเยี่ยมบล็อค คลิกมาเยี่ยมชมบ้านหมีแพนด้าบ้างนะครับ
//pandagroup.pantown.com


Create Date : 08 ธันวาคม 2549
Last Update : 8 ธันวาคม 2549 22:17:03 น. 11 comments
Counter : 637 Pageviews.

 
..อ่านมา .. ถูกใจตอนจบซะแระ .. 5555

.. ลดความอ้วนกันดีก่า


โดย: แมงป่องไร้พิษ วันที่: 8 ธันวาคม 2549 เวลา:23:36:42 น.  

 
ฮ่า ฮ่า... สุดท้ายก็ต้องมานั่งลดความอ้วน

แวะมาเยี่ยมจ้ะ

บาย.................................


โดย: คายตรี (คายตรี ) วันที่: 9 ธันวาคม 2549 เวลา:0:31:20 น.  

 
....ขอโทษน่ะ ที่เจนนี่ทำให้จ๊อบ มีความรู้สึกอย่างนี้ ตัดสินใจอย่างไง ก็โทรบอกเจนนี่น่ะ เจนนี่จะรอโทรฯจากจ๊อบ....

....คิดถึงจ๊อบ ทุกลมหายใจ...


โดย: jenny IP: 203.113.17.145 วันที่: 9 ธันวาคม 2549 เวลา:12:11:59 น.  

 
ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมนานพอดูเหมือนกันนะค่ะ

ก็คงไม่ต่างกันคือ ในชีวิตคนเราทุกคนย่อมจะมีช่วงชีวิตเลวขอเพียงใครสักคนอยู่คอยช่วงเป็นกำลังใจ

55555 ร้องมาเป็นเพลงเลย

คนเรานี้มีอดีตเ็ป็นเหมือนครูค่ะ ... สอนอะไรเราหลายๆ อย่าง ... สิ่งที่ได้กลับมาคือความเข้มแข็ง (( สู้ๆ ต่อไปเน้อ ... ทาเคชิ ))

อย่าเสียใจไปเลย กับบ้างสิ่งบ้างอย่างที่ผ่านมา ... เพราะมันก็ผ่านไปแล้ว ... และเราก็ได้เลือกมันแล้ว อยู่ที่ปัจจุบันและอนาคตค่ะ ... ทำมันให้ดีที่สุด

ในโลกแห่งความวุ่นวาย แค่มีใครสักคนที่เข้าใจเรา ... แม้เพียงแค่หนึ่งคน ... ก็คงเพียบพอแล้วสำหรับแรงกำลังที่จะต่อสู้กับทุกๆ อย่างที่เข้ามา

ที่พูดมาทั้งหมดนี้ก็แค่อยากให้กำลังใจเท่านั้น ... แต่ความจริงตัวเองก็ยังเอาตัวเองไม่รอดเหมือนกัน ... เมื่อคืนก็มีเรื่องบ้างอย่างที่ต้องคิด และก็ทำให้ไมเกรนเรียกหาอีกละรอบ ... ผลคือ นอนไม่หลับ และก็ไม่หลับ

ปล. ตอนนี้นู๋ลดน้ำหนักได้หลายโลแล้วล่ะพี่จ๊อบ แต่ก็คงยังไม่ผอมเพรียวหรอก (( ในบางครั้ง ช่วงอารมณ์นึงก็ยังแอบคิดถึงใครบางคนในอดีต และยังเก็บรูปเค้าอยู่ ถึงแม้จะมีแต่คนถามว่า ... จะเก็บไว้ทำป่ะอะไร ... ก็แค่ความทรงจำที่แสนดีสีจางๆ ))
.




โดย: นู๋นม (ไม่มีใครรู้ ) วันที่: 9 ธันวาคม 2549 เวลา:12:51:29 น.  

 
เห้ออออออออ ได้รู้อะไรใหม่ๆย้อมใจตัวเองอีกแว้วววววววว


โดย: จิ๊บ (มดน้อยในไร่ส้ม จิ๊บๆ ) วันที่: 9 ธันวาคม 2549 เวลา:21:38:38 น.  

 
บล็อกของคุณสวยหวานเชียวละ

ขอแว็บไปลดความอ้วนก่อนค่ะ ... แล้วจะมาชมใหม่


โดย: ป้ามด วันที่: 10 ธันวาคม 2549 เวลา:15:43:34 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะ แอบขำตอนจบด้วยคน


โดย: Reverie วันที่: 10 ธันวาคม 2549 เวลา:16:51:49 น.  

 
....อตีดไม่สำคัญ ปัจจุบันสำคัญกว่า ว่าแต่ว่า นู๋นม จะรีเทิรนก็อาจจะมีหวังน่ะ ถ้าเจ้าของรูปเขาต้องการ....

"ก็แค่ความทรงจำที่แสนดีสีจางๆ" อืมมมมมม


โดย: ก็แค่เข้ามาอ่าน IP: 203.113.17.145 วันที่: 10 ธันวาคม 2549 เวลา:18:05:15 น.  

 
แวะมาทักทายค่า ^^ บล็อกสีหวานแหววจังเลค่ะ

เจ้าตัวในรุปคอมเม้นนี่น่ารักจังเลยค่ะ


โดย: printcess of the moon วันที่: 11 ธันวาคม 2549 เวลา:10:22:49 น.  

 
จริงๆๆลีไม่ค่อยจะได้เข้าไปอ่านอะไรมากนัก แต่คุณจ๊อบเอาเวปไซด์มาให้ดู ก้เลยเข้ามาลองออ่านดูค่ะ เขียนเก่งนิค่ะ อ่านแล้วนึกถึงตัวของลีเองเลยล่ะค่ะ ความเหงามันไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ แต่ขาดคนที่เรารักไป มันช่างโหดร้านจริงๆๆ เสร้าจังงงง


โดย: Lee IP: 83.202.144.22 วันที่: 12 ธันวาคม 2549 เวลา:2:59:29 น.  

 
เวลาคนรักกันแล้วทะเลาะกัน ควรคุยกันดีๆอย่าใช้อารมณ์ตัดสิน แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเองค่ะ


โดย: คนน่ารัก IP: 203.113.51.4 วันที่: 2 มกราคม 2550 เวลา:0:13:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

joblovenuk
Location :
ปทุมธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




บล็อคของพีอาร์ชมรมหมีแพนด้า พีอาร์ประจำชมรมหมีจีนครับ
คิดว่ามิตรภาพในโลกไซเบอร์มีจริงๆ


ใครๆเค้าว่าผมพูดมาก ชอบเม๊าท์ ปากจัด ส่วนนิสัยเหรอครับ ไม่รู้เหมือนกันครับ อาจจะดีหรือแย่ก็ได้ แล้วแต่คนจะมองครับ ชอบทำความรู้จักผู้คนเยอะๆ ขี้เหงา นอนไม่หลับ ประจำ คิดเล็กคิดน้อย ฟุ้งซ่าน เบื่อๆ เซ็งๆ




Friends' blogs
[Add joblovenuk's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.