แม่หมูอยากเล่า...บ๊ายบายก๊าบ...อาผ่อ **ขออภัยทุกท่าน หากเป็นการไม่สมควร แม่หมูเขียนบล็อกนี้เพื่อให้น้อง ๆ ที่อยู่คนละทิศละทาง ได้เข้ามาดูภาพสุดท้ายของอาผ่อ หากเห็นว่า ไม่สมควร กรุณา ปิด และเชิญไปบล๊อกอื่นนะคะ** โพสต์รูปนี้ก่อนแบบไม่มีเหตุผล แม่หมูชอบรูปนี้ค่ะ...หลวงตาเดินทางมาจากวัดโสมนัสฯ เพื่อส่งอาผ่อสู่สัมปรายภพ กับหลวงพี่ที่วัดชลประทานฯ ที่นำญาติโยมส่งอาผ่อ คราวนี้แม่หมูหายไปนานเลยค่ะ...วุ่นวายพอสมควร อาผ่อของแม่หมู...ไปเป็นนางฟ้าแล้วค่ะ ตั้งแต่เข้าเช้าวันใหม่ของวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2552 (ตีหนึ่งเศษ) สิริอายุได้ 93 ปี เลขท้ายสองตัววันที่ 16 กุมภาพันธ์...ออก 93 ซะด้วย อาผ่อ นะ อาผ่อ ใจร้อนจริง...ออกงวดสิ้นเดือนก็ไม่ได้ (แต่อาผ่อรู้ว่า...ลูกหลานบ้านนี้ไม่เล่นหวย แต่ซื้อฉลากออมสิน รอถูกสลากออมสินละกัน) สวัสดีอาผ่อกันก่อนค่ะ...ฮั่นแน่...นอนยิ้มรับเลยค่ะ เหลืองอ๋อยเยยย...ผ้าห่มวัดไม่สวย...ไม่ชอบก๊าบบบ...ลูกหลานเปลี่ยนให้ อาผ่อ...แขกมาแล้ว...มัวแต่เค้ง (แต่ถ้าอาผ่อลุกมารับแขก...แม่หมูสมัครใจเผ่นคนแรกค่ะ...หุ หุ) ผ้าห่มแดงแจงแวง...ลูกหลานจะได้โชคดีนะคะ คุณยายของลูกหมู...ลาอาผ่อ แม่หมูนำแถวน้อง ๆ ลาอาผ่อ (แม่หมูมอมแมมมากค่ะ...แต่ถ่ายซ่อมไม่ได้...มอมก็ต้องเก็บไว้ค่ะ) แม่หมูมีน้องเป็นยากูซ่า...หล่ออินเทรนนะคะ นี่ก็หล่อ...เกาหลี (ภาคอุดมสมบูรณ์) หล่อได้อีก...ก็ได้ฟร๊ะ ไอ้นี่ลามปาม...ทำท่าจะปลดสร้อยคออาผ่อ... ส่วนเจ้านี่...เลี้ยงไปเลี้ยงมา...ดั๊นมาหล่อตอนโต (เมื่อเล็ก ๆ สวยสูสีกะแม่หมู) ลูกหมูก็มาลา...อาไท้ผ่อ (คุณทวดในภาษาไทย) น้องสาวของแม่หมู...ที่กำลังจะโตเป็นหนุ่ม...แม่หมูไม่ขัดใจค่ะ...ตามชอบ น้องสาวคนนี้เกิดหลังลูกหมู 6 เดือน...เลยเป็นอาน้องแหวนของลูกหมู ส่วนลูกหมูก็เป็นหลานพี่อาร์มี่...ลำดับญาติกันงงงงค่ะ...หุ หุ nanny ของอาผ่อค่ะ (เรียกงี้เป่าว๊า.....) คอยอาบน้ำเช็ดตัว ป้อนข้าวป้อนน้ำ (เมื่อคราวที่ยังทานได้) อดหลับอดนอนคอยตรวจสอบสายระโยงระยาง...จนวันสิ้นลมหายใจ แม่หมูและครอบครัว...ขอบคุณมากๆ ค่ะ ไม่ได้ลงภาพญาติผู้ใหญ่ท่านอื่นและแขกสนิท...ที่มารดน้ำ เพราะท่านเหล่านั้นมีจรรยาบรรณจึงไม่อาจเปิดเผยโฉมหน้าที่แท้จริงได้ หุ หุ อยากต่อแขนอาผ่อจริ๊งงงง...วางพวงมาลัยไม่พอค่ะ อาผ่อของแม่หมู...ป่วยอยู่โรงพยาบาลเอกชนย่านเสนาฯ ประมาณ 40 วัน อยู่ไอซียูมากกว่าจะกลับไปนอนห้องพิเศษ...ลูกหลานเยี่ยมลำบาก อีกทั้งเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลมีงานมากมายจนดูแลไม่ทั่วถึง ...จนกระทั่งอาผ่อมีแผลกดทับ คุณน้าของแม่หมู...จึงตัดสินใจพาอาผ่อหนี...หุ หุ ด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนในสายวิชาชีพเดียวกันกับน้า อาผ่อจึงไปอยู่เพ้นท์เฮ้าส์ริมน้ำ...วิวเจ้าพระยา... ไกลหน่อยแต่ลูกหลานเยี่ยมสะดวกขึ้น...เพราะเราประคับประคองอาผ่อตามกำลัง ไม่ยื้อยุดฉุดดึง...อาผ่อจึงอยู่ในห้องพิเศษตลอดเวลา โดยเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลแสนดี...โยกย้ายอุปกรณ์อำนวยความสะดวกมาให้ถึงห้อง แม่หมูและครอบครัว...ขอขอบคุณผู้ที่เกี่ยวข้องในการช่วยเหลืออาผ่อ...ขอบคุณค่ะ ในวันที่ย้ายจาก ICU โรงพยาบาลเอกชนแห่งนั้นไปโรงพยาบาลรัฐบาลริมแม่น้ำ ...อาผ่อก็รับรู้น้อยเต็มทน หลับตาตลอดเวลา...และไม่มีแรงดึงสายระโยงระยางอีกต่อไป แต่กระนั้น...เมื่อไรที่ได้ยินเสียงลูกหลานมา อาผ่อก็พยายามส่งเสียงอือๆ ในลำคอ...เป็นสัญญาณว่ารับรู้ ดังนั้น...เมื่อแม่หมูไปถึง...ก็จะพูดดัง ๆ ว่า สวัสดี 'ผ่อ ให้อาผ่อสะดุ้งเล่น ๆ แล้วก็จะไปเกาะข้างเตียง...ยั่วยุว่า...วิวแม่น้ำสวยนะ 'ผ่อ อาผ่อก็ตอบสนองด้วยการขยับขาเหมือนจะกระโดดลงจากเตียงมายืนดูวิวด้วยกัน (หุ หุ หรือว่า...จะขยับขาเตะแม่หมูข้อหากวนใจว๊า) แต่จนแล้วจนรอด...อาผ่อไม่ได้เห็นแม่น้ำตลอดเวลาเกือบ 2 เดือนที่ไปอยู่ อาผ่อของแม่หมูใจดีค่ะ...เจอหน้ากันที่ไรถามอายุทุกที...หุ หุ แล้วประโยคต่อไปของอาผ่อก็คือ...ยังสวยอยู่น๊า ฮิ๊ววววววว ก็แม่หมูสวยอยู่คนเดียวในบ้าน (ถ้าไม่นับไอ้ลูกหมูที่กำลังจะเทียบรัศมีแล้ว) น้อง ๆ แม่หมูมีแต่หนุ่ม ๆ ค่ะ และช่วงนี้คุณ ๆ ก็ไว้หุ่นไว้ผมทรงบังคับของบ้าน นั่นคือ หุ่นอาเสี่ยผู้มีอันจะรับประทาน และผมทรง เดวิท เบคแฮม...กรั๊กกกกกกก ส่วนน้องสาวกับหลานสาวที่เหลืออีกอย่างละ 1 ราย ก็ตัดสินใตโตเป็นหนุ่มแล้วค่ะ ดังนั้นจึงหมดห่วงว่าใครจะสวยเกินหน้าเกินตา **วันนี้แม่หมูตั้งใจนั่งเขียนบล็อกไปเรื่อย ๆ เพื่อสะกดตัวเองให้อยู่แต่หน้าคอมพิวเตอร์ ไม่ใส่เสื้อแดงไปซ่า...นอกบ้าน...** ต่อค่ะ............................ ในวันที่อาผ่อเสีย...น้าสาวโทร' มาบอกแม่ของแม่หมูค่ะ แม่จึงโทรศัพท์เรียกน้องชายคนเล็กของแม่หมูที่อยู่แถว ๆ ตลิ่งชันให้มารับ เพราะแม่หมูต้องไปลางาน...และลูกหมูต้องไปลาโรงเรียนก่อน แม่เล่าให้ฟังว่า...เมื่อใกล้ๆ จะถึงโรงพยาบาล อิน้องชายของแม่หมูเห็นอาผ่อใส่แว่นทองและเสื้อสีแดงยืนยิ้มให้อยู่บนฟ้า ทั้งที่ทั้ง 2 คน ยังไม่มีใครทราบว่าอาผ่อจะแต่งตัวอย่างไรเมื่อเราไปรับ พอไปถึง...อาผ่อใส่เสื้อสีแดงรออยู่และใส่แว่นขอบทอง...ขนลุกกันเลยค่ะ (มีเรื่องมาเม้าส์อิน้อง...เมื่อตอนเกือบๆ 2 ขวบ อากุง(ตา) ของแม่หมูเสียโดยอุบัติเหตุ ระหว่างที่กำลังบำเพ็ญกุศลอยู่ที่วัดแค นางเลิ้ง อิน้องมันก็ดันเห็นอากุงมายืนยิ้มอยู่ในศาลา แหกปากโวยวายบอก อยู่นั่นไง อยู่นั่นไง ชี้โบ้ชี้เบ้อย่างเอาจริงเอาจัง จนแม่หมูในวัย 10 ปี ขนหัวลุกตั้งงงงงงงงงงง) แม่กับน้องชายของแม่หมูก็จับอาผ่อแต่งตัวให้สวยอีกนิดหน่อย ใส่เสื้อชั้นนอกสีโทนออกม่วง...ผูกผ้าพันคอแดง...ใส่ปลอกแขนชมพู ถุงน่องรองเท้า (แอบมีรูปหัวใจด้วยนะคะ) และรอรถจากวัดมารับค่ะ บ้านเราคุ้นเคยกับวัดโสมนัสฯ นางเลิ้งค่ะ แต่คราวนี้เป็นการยกเว้น เพราะมีการชุมนุมใกล้กับวัดมาก ทั้งแขกและญาติจะไม่สะดวก แม่หมูเลยจัดการ built เลยค่ะ...นำเสนอวัดชลประทานรังสฤษดิ๋ สะดวกหลายอย่างค่ะ...เรื่องแรก...บ้านของลูก ๆ หลาน ๆ อยู่ย่านนี้เป็นส่วนใหญ่ เรื่องที่สอง...วัดนี้ประกอบพิธีที่ฆารวาสเข้าใจ...ไม่สวดบาลีมาก...มีเทศน์สอนแบบทันสมัยทุกคืน เรื่องที่สาม...ประหยัด...หมดสมัยแล้วค่ะที่คนตายจะขายคนเป็น และแม่หมูเชื่อแน่ว่า...อาผ่อคงจะไม่ชอบที่ลูกหลานจะสิ้นเปลืองมากๆ แล้วญาติ ๆ ก็หลงกลแม่หมูเจ้าเล่ห์ค่ะ เห็นดีเห็นงามที่จะพาอาผ่อมาวัดนี้ อาผ่อคนสวย....รูปนี้อายุประมาณ 60 ปีค่ะ แม่หมูเป็นพี่สาวคนโตของตระกูลค่ะ...เลยรับหน้าที่ไปสั่งพวงหรีด บอกแม่ค้าว่าช่วยจัดหวาน ๆ นะคะ คนตายชอบ และต้องมีสีม่วงลาเวนเดอร์ด้วย ส่วนไอ้ลูกหมูเป็นเหลนคนโต...รับหน้าที่เด็กจุดธูปค่ะ จุดมันเข้าไป...ลูกหลานเยอะ แว๊ก...หม่อมยายหิ้ว longchamp แดงขนาดไปงานศพ..ใครไม่ดูแลเนี๊ยะ เด็กจุดธูปมือวางอันดับ 1 และมือวางอันดับ 2 (เชื่อไหมนี่ว่าเกิดปีเดียวกัน) แม่หมูกับน้อง ๆ (มอมแมมกันถ้วนหน้า) ไอ้ลูกหมู...หม่อมยาย...และน้าโอ (น้องคนเล็กของแม่หมูค่ะ) ไอ้หมูกับน้าบีหนุ่มเจียงใหม่เจ๊า (น้องคนรอง) แม่หมูกับลูกหมูค่ะ น้อง ๆ ค่ะ น้อง ๆ ในแผนกค่ะ...ก็ขนกันมา...เพราะเราไม่เคยทิ้งกัน ชักแถวน้องๆ ทำบุญให้อาผ่อค่ะ น้อง...นอกศาลา...ตั้งใจส่งอาผ่อไปสู่ภพภูมิที่ดีค่ะ ไปค่ะ...ไปส่งอาผ่อ หนุ่ม ๆ ช่วยกันพาอาผ่อไปส่ง ญาติและแขก...ตั้งแถวขึ้นมาส่งอาผ่อแล้วค่ะ แม่ชม้อย...หุ หุ หม่อมยาย...เปลี่ยนกระเป๋าเป็นสีน้ำเงินแล้วค่ะ (กระเป๋าจากร้านแม่หมูเอง) เมื่อหม่อมยายมา...ลูกหมูก็มาค่ะ (ลูกหมูไปส่งงานที่โรงเรียนในช่วงเช้า...แม่หมูไปรับมาค่ะ...เกือบไม่ทัน) รวมแรงใจส่งอาผ่อ หมดแรงค่ะ แวะเติมไอศครีมก่อนกลับบ้าน รับน้ำเย็น ๆ ก่อนนะคะ วันที่ 24 กุมภาพันธ์...เรามารับอาผ่อกันแต่เช้า สวยแล้วค่ะ เราจะพาอาผ่อไปเที่ยวบ้านก่อน ทำบุญอีกรอบค่ะ...อาผ่อจะได้ไปอย่างไม่มีกังวล จากนั้นจนถึงวันที่ 4 เมษายน...อาผ่อก็กลับมาอยู่ที่บ้าน ...หลังจากที่ต้องไปอยู่โรงพยาบาลเกือบ 4 เดือน **ติดตามชมภาพทำบุญ และลอยอังคารในบล็อกหน้าค่ะ**   Create Date : 13 เมษายน 2552 Last Update : 13 เมษายน 2552 19:17:34 น. 22 comments Counter : Pageviews.

ขอบคุณที่ให้กำลังใจนะคะ และก็ขอแสดงความเสียใจกับบุคคลอันเป็นที่รักที่ได้จากโลกใบนี้ไปด้วยนะคะ   โดย: didopooh 13 เมษายน 2552 20:40:47 น.

แสดงความเสียใจด้วยค่ะ คนจีนเหมือนกันแถวบ้านเราเลยน่ะ เราอยู่วรจักรค่ะเมื่อก่อนเรียนอยู่พระนครน่ะตรงสนามม้าน่ะวันนี้เขาปิดถนนกันน่ะแย่มากเลยน่ะ   โดย: ni (ชีวิตจริง ) 13 เมษายน 2552 21:11:46 น.

ขอบคุณนะคะที่ไปคอมเมนท์ และพอเข้ามาในบล๊อกคุณแม่หมูแล้วทำให้อมยิ้มได้ตลอด ในสถานการณ์บ้านเมืองเช่นนี้ และแสดงความเสียใจสำหรับอาฝ่อด้วยค่ะท่านไปสวรรค์แล้วค่ะ ชอบจังท่านใส่เสื้อแดงและผูกผ้าพันคอสีแดงด้วย...   โดย: deeplove 14 เมษายน 2552 19:55:03 น.

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะคะ เสียใจกับแม่หมูด้วยคน อาผ่อคงไปอย่างหมดห่วงแล้วค่ะ เห็นรูปแล้วนึกถึงงานศพของรุ่นพี่มายด์ เศร้ามากมาย สุขสันต์ปีใหม่ไทยนะคะ   โดย: Mind learner 14 เมษายน 2552 20:04:14 น.

ไปสู่สรวงสวรรค์นะคะ   โดย: เช้านี้ยังมีเธอ 14 เมษายน 2552 20:18:35 น.

โดย: จูหน่านพ 14 เมษายน 2552 20:33:48 น.

ขอบคุณที่แวะไปทักทายกันจ้า จะบอกว่าฝนก็เพิ่งเสียคุณยายไปเอง คุณ จขบ.ถ่ายภาพคล้ายฝนเลยอ่ะ ^O^ http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=beauty-jeban&group=27 เป็นการเก็บบรรยากาศแห่งความทรงจำ ว่าไปแล้วก็คิดถึงบุคคลที่จากไป แต่คิดอีกอย่างเค้าไปสบายแล้ว เราสิต้องสู้ต่อไปเน๊อะ   โดย: ตีไม่แรง ไม้แพง แต่งตัวเท่ห์ 14 เมษายน 2552 20:35:06 น.

แวะมาทักทายกันแล้วจ้า ราชการหยุดยาวจ้า ย้าฮู้ อ้อ เสียใจกับแม่หมูด้วยค่ะ   โดย: หอมกร 14 เมษายน 2552 21:07:58 น.

เสียใจกับการจากไปนะค่ะ ขอบคุณที่แวะไปค่ะ   โดย: callmehenry 14 เมษายน 2552 21:40:16 น.

แสดงความเสียใจด้วย   โดย: Mr.Chanpanakrit 14 เมษายน 2552 21:40:58 น.

ขอแสดงความเสียใจด้วยนะค่ะ และขอบคุณแทนน้องชายด้วยค่ะ . . . ชื่อลองอิน " ความเจ็บปวด " ตอนแรกไม่ตั้งใจหรอกค่ะ พอเปลี่ยนมาหลายชื่อใช้ไม่ได้สักชื่อ คนใช้หมด ไม่รู้จะใช้อะไรดี พอดีฟังเพลงความเจ็บปวดอยู่เลยใช้ไปเลยนะค่ะ ทีแรกคิดว่าสมัครแล้วอาจเปลี่ยนได้ แต่เปลี่ยนไม่ได้ ก็ต้องใช้กันต่อไปค่ะ   โดย: ความเจ็บปวด 14 เมษายน 2552 23:32:46 น.

ขอแสดงความเสียใจกับแม่หมูด้วยค่ะ ดาวจ๋าขอบคุณที่มาเที่ยวที่บล็อกดาวจ๋าค่ะ ที่สุพรรณบุรี...เหตุการณ์เงียบสงบมากค่ะ ดาวจ๋าขออนุญาติลงรูปบึงฉวากให้ชมนะคะ   โดย: ดาวจ๋าคนซนๆค่ะ (satineesh ) 15 เมษายน 2552 9:24:24 น.

โดย: praewa cute 16 เมษายน 2552 1:25:52 น.

ขอให้อาผ่อไปเป็นนางฟ้าบนสรวงสวรรค์นะค่ะ วันที่ 13 เมษา ก็เป็นวันที่แม่ของป้าตา ไปเป็นนางฟ้าเหมือนกันค่ะ สุขสันต์วันปีใหม่ไทย ขออภัยหากมาทักทายช้าไปหน่อย   โดย: เหนือฟ้า พาไป 16 เมษายน 2552 9:34:34 น.

เสียใจด้วยนะคะ   โดย: namfonJC 17 เมษายน 2552 2:27:46 น.

ขอให้อาผ่อไปสวรรค์พบกับเง็กเซียนฮ่องเต้ค่ะ อาผ่อนี่แปลว่าอะไรคะเป็นภาษาของจีนอะไร หนูเรียกแต่อาม่าค่ะทั้งย่าและยาย แล้วตอนอาผ่อตายใส่ชุดกี่ชั้นคะ หนูเคยเลี้ยงเต่าด้วยค่ะดุชิเป๋งเลย ยังไม่เคยเลี้ยงซูการ์ค่ะ   โดย: quilt 20 เมษายน 2552 21:35:49 น.

ขอบคุณน้ำใจจากทุกท่านค่ะ ตอบคุณ Quilt ค่ะ อาผ่อ อากุง เป็นภาษาจีนแคะ หมายถึง ยาย และ ตา ค่ะ อาผ่อใส่ชุด 2-3 ชั้นค่ะ เราทำพิธีแบบไทยค่ะ แม่เล่าว่า ตอนที่ทวด (ผ่อไท้) เสีย ใส่ชุดตั้ง 7 ชั้น มีหมวกเหมือนงิ้วด้วย เต่าที่บ้านก็ขู่หมาค่ะ แย่งอาหารหมาด้วย หมากลัวเต่ากับกระต่ายค่ะ (เจ้าล๊อบก็ดุมาก) ซูการ์ฯ ก็กัดเก่ง (จะพาไปเลาะฟันทิ้ง หุ หุ)   โดย: แม่หมูมาตอบ IP: 124.122.215.217 20 เมษายน 2552 22:24:49 น.

แวะมาทัก บ๊ะบาย ลูกสาวสวยเน๊อะ 5 5 +   โดย: คุณลูกหมูเอง* I'M ARMY++ IP: 124.121.216.27 22 เมษายน 2552 17:22:42 น.

ขอแสดงความเสียใจกับการจากไปของคุณทวดด้วยนะครับ   โดย: joblovenuk 24 เมษายน 2552 20:37:21 น.

ธรรมชาติของชีวิต เปนกะลังจัยให้ จ๊ะ   โดย: บ้าได้ถ้วย 6 พฤษภาคม 2552 9:31:35 น.

สวัสดีค่ะ... แวะมาร่วมส่งอาผ่อไปสวรรค์ด้วยคน และขอเชิญชวนไปที่บล็อคของป้าเพื่อร่วมขอบคุณ และเป็นกำลังใจให้คุณหนึ่ง(k_nueng)ซึ่งเป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่งใน pantip และ hi5 ที่ได้เมตตาช่วยเหลือเบื้องต้นในการสร้างที่อยู่ ให้น้องหมาในความดูแลของป้าตุ้ย ให้ปลอดภัยจากการถูกคนใจร้ายมุ่งเข่นฆ่าทำลายล้าง   โดย: ป้าตุ้ย (amornsri ) 21 พฤษภาคม 2552 10:42:17 น.

สร้าง Comment ง่ายๆ ด้วยตัวคุณเอง..คลิ๊กที่นี่ ขอบคุณมากๆนะคะที่รักและเอ็นดูอินชอนมาโดยตลอด อีกทั้งยังแวะเข้าไปทักทายอินชอนเสมอๆค่ะ อินชอนขอให้มีความสุขมากๆนะคะ สุขภาพก็ขอให้แข็งแรง มีเงินใช้เย่อะๆ สมหวังในทุกๆสิ่งนะคะ รักและคิดถึงเสมอค๊า จุ๊บๆฝันถึงอินชอนบ้างนะค๊า   โดย: Incheon 24 มิถุนายน 2552 0:12:39 น.