เดิน เดิน เล่น เล่น บนพื้นโลก
 
รัก,,,,บนสายรุ้งตอนที่ 11



"ต้นน้ำ นายจะทำยังไงกับชีวิตตัวเองต่อไปดี?" พี่โชคถามผมขณะเรือเช่าลำนั้นจอดสงบนิ่งที่ท่า

วันนี้ทั้งวัน ผมพี่โชคและครอบครัวของกระรอกหลายสิบคนได้นำเอาเถ้ากระดุกของเขาไปโปรย

ลงทะเล ทะเลที่เขาขอร้องให้ผมพาเขากลับมาที่นี่อีกครั้ง

หกเดือนที่ผ่านไปช่างไววะเหลือเกิน ผมตัดสินใจลาออกจากงานประจำ หลังจากงานศพของกระรอก

ผ่านไปไม่กี่วัน ความโศกเศร้าอาลัยอาวรณ์และความทรงจำต่างๆวนเวียนเข้ามาให้ได้เสียน้ำตาก่อน

นอนทุกค่ำคืนเสมอ

การพลัดพรากจากคนที่เรารักและรักเราช่างเป็นเรื่องน่าเศร้าที่สุดจริงๆ

"ผมจะไปอยู่เชียงใหม่สักพักครับ " ผมตอบพี่โชคก่อนที่ก้าวขึ้นรถกลับที่พัก ที่เคยมาเมื่อหกเดือนที่แล้ว

ทุกคนกลับเข้ากรุงเทพกันหมดแล้ว ยกเว้นผม ผมอยากเก็บเอาความทรงจำเก่าๆ วันคืนเก่าๆที่เคยมีที่

นี่ ก่อนที่จะหันหลังให้ทุกสิ่งทุกอย่าง พยายามที่จะมีชีวิตและใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ให้มีค่าที่สุดต่อไปจนลมหาย

ใจสุดท้าย...

"แน่ใจนะว่านายอยู่คนเดียวได้" พี่โชคถามอย่างเป็นห่วง

"ผมไม่เป็นไรครับ " รอยยิ้มจางๆของผมช่วยทำให้พี่โชคพี่ชายที่แสนดีของผมคลายความกังวลใจลงไปได้

ทะเลยามค่ำคืนที่นี่ดูนิ่งสงบ คลื่นกระทบชายฝั่งบางเบา ฟ้าไกลๆส่งประกายระยิบระยับ พร้อมเสียงคำราม

เบาๆของต้นฤดูฝน

มันช่างเหงาและโดดเดี่ยวซะเหลือเกิน เบียร์สี่ห้ากระป๋องไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาเลย ผ้าม่านหน้าต่างสีขาว

นั้นปลิวตามแรงของลมไหวไปมา เตียงที่เคยคุ้นตา ต่างกันตรงที่ว่าใครบางคนได้ได้จากไปแล้ว จากไปไม่มีวันกลับ

มาและไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกไหม ในชาติหน้าโน้น

ผมปล่อยโฮอย่างสุดกลั้น ความอดทน ความเข้มแข็ง ที่ฝืนไว้บัดนี้มันพังทลาย ไม่เหลือหลอ บางทีถ้าผมพ้นผ่านคืน

นี้ไปได้หัวใจของผมอาจจะเข้มแข็งและอยู่ตัวคนเดียวได้ มันคงจะยากแต่วันเวลาคงจะทำให้อะไรๆดีขึ้น

ลาก่อน ความรักที่สวยงามของผม .....

ผมจัดการเรื่องานและธุระสำคัญให้เสร็จสิ้น ข้าวของเครื่องใช้ถูกแจกจ่ายให้เพื่อนๆและคนสนิท ของบางชิ้นก็ขายใน

ราคาถูกๆ จนวันสุดท้ายก่อนเดินทาง ผมก็เหลือแค่กระเป๋าเสื้อผ้าเดินทางใบใหญ่ใบเดียวและกล่องสมุดบันทึกไดอารี่

และหนังสือเล่มโปรดสิบกว่าเล่มกล่องนึง จุดหมายปลายทางของผมคือเชียงใหม่ สถานที่ที่เคยคุ้นเคย และคลุกคลีเกือบ

ห้า ปี ก่อนจบรั้วมหาลัย ที่นั่นอาจจะทำให้ผมพอสบายใจและอาจได้เจอเพื่อนเก่าๆสมัยเรียนสักคนก้เป็นได้

เงินเก็บจากการทำงานมาหลายปี อาจจะพอสำหรับการลงทุนเปิดร้านกาแฟเล็กๆสักแห่ง

วูบหนึ่งในความคิดผมก็คิดถึงหมอเก่ง เพื่อนที่สนิทตอนไปออกค่ายชาวเขาที่ดอยแม่อีล้อ อำเภอปายตอนปี ๒ เราเจอกัน

และรู้จักกันเพราะหน้าที่และการงานแต่ก็สนิทและคบหามานานจนเรียนจบมหาลัย ผมลองค้นหาเบอร์เก่าๆของหมอเก่งจาก

สมุดบันทึกเล่มเก่าๆ จนได้เบอร์มา และกดหาด้วยใจที่เต้นระทึก




Create Date : 23 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 23 พฤศจิกายน 2550 1:12:02 น. 0 comments
Counter : 278 Pageviews.  
 
Name
* blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Opinion
*ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet

Bear leader
 
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]







ทานตะวัน - ธนิศร์ ศรีกลิ่นดี

เดินๆ เล่นๆ บนผืนโลก

ในเช้าตรู่ของวันหนึ่ง
หลังจากหลับไหลมาแสนนาน
ฟ้ากำลังเปล่งสีส้มอ่อน
เมื่อคืนความฝันได้พาผมไป
หลากที่มากมาย..
คำถามหนึ่งผุดขึ้นมาในความคิด..
ผมสงสัยว่า..
ผมมีชีวิตก่อกำเหนิดขึ้นมาเพื่ออะไร??
เช้าที่แสนมหัศจรรย์ของวันนี้
ผมรู้แล้วหล่ะ
ผมเกิดมาเพื่ออะไร...
..เพื่อ...ได้รู้..ได้เห็น

[Add Bear leader's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com