เดิน เดิน เล่น เล่น บนพื้นโลก
 
FORGOTTEN




เมื่อคืนฝนตกหนัก และตกเรื่อยๆเหมือนไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ฉันเหลือบดูนาฬิกามันเป็นเวลาเกือบตี 1 แล้ว หลังจากดูหนังเรื่อง

SILK จบ หนังยุโรปมักมีความละเอียดและแสดงสัญลักษ์ต่างๆเยอะ จนมีเสน่ห์และงดงามขณะที่หนังไทย เฮ้อ...เหี้ย เหอๆ

ที่พอเชิดหน้าชูตาได้คงเป็นรักแห่งสยามหละมั้ง

หลังหนังจบ ฉันมักจะเศร้าและมีอารมณ์ร่่วมกับหนังเสมอ แต่ก็ไม่ทุกเรื่องหรอกนะ คนเหงาคนกลางคืนฉันมักจะเจอคนเหล่า

นี้เสมอในเซเว่น บางครั้งที่เหงา ฉันมักจะพาตัวเองมาหาไรกินก่อนจะยืนอ่านหนังสือ gossip นินทากาเลคนดังคนอยากดัง

คำถามหนึ่งหลังจากดูหนังเรื่อง SILK จบลง บางครั้งเราเลือกจะเป็นได้ไหมระหว่่าง BELONG TO ME หรือว่า BELONG

WITH ME สำหรับฉันแล้วไม่ว่าจะเป็นยังไงมันก็เจ็บปวดเสมอแหละ

บ่อยครั้งที่เราอาจจะเก็บงำความลับอะไรบางอย่างไว้ ที่ที่คิดว่าซุกซ่อนไว้ดีดีที่สุดสักวันก็ต้องถูกขุดค้นออกมาอยู่ดี

โทนของหนังออกสีเทา และเขียว ช่างเหมาะเจาะกับคืนฝนตกอย่างนี้จัง

จะทรมานแค่ไหนนะกับการรอและเฝ้าคอย รักษาสัญญาอย่างเลื่อนลอย ในยุคที่การสื่อสารไม่ทันสมัยแบบนี้

"แล้วทำไมคนสมัยนี้ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับสิ่งเหล่านั้นเลยล่ะ" ฉันถามคนที่นั่งข้างๆ

"คนมันเหี้ยขึ้นไง " เขาตอบ หรือจะจริงอย่างที่เขาพูดนะ

หนังสือของปรายเล่มหนึ่งที่ฉันอ่านแล้ว แทบจะทำให้ฉันอดเศร้าและสมเพชตัวเองไม่ได้ ในวันที่แฟนนอกใจไปมีชู้ สมสู่กับใคร

ไม่เลือกหน้า จนฉันต้องเลิกไม่ใช่โกรธหรอกนะ แต่ฉันยังไม่อยากติดเอดส์จากมัน

คุณสมบัติที่น่าทุเรศอย่างหนึ่งของเกย์ส่วนใหญ่ ฉันหมายถึงส่วนใหญ่นะ มักจะมักมากในกาม ก็มันเอากันง่ายนี่ที่ไหนก็ได้

แม้แต่ข้างรถหรือป่าร้าง กลางทุ่งนา

ลองอ่านดูแล้วกันนะ อาจจะรู้สึกเศร้าอย่างฉัน หรืออาจจะตลกขบขันเพราะอยู่คนละห้วงอารมณ์

" FORGOTTEN" by marie laurencin

more than bored : sad,

more than sad : unhappy

more than unhappy: ill

more than ill : abandoned

more than abandoned :alone in the world

more than alone in the world : in exile

more than in exile :dead

more than dead : forgotten

หนักหนากว่าความเบื่อคือ ความเศร้า

หนักหนากว่าความเศร้า คือ ชีวิตไร้สุข

หนักหนากว่าชีวิตไร้สุข คือ ป่วยไข้

หนักหนากว่าป่วยไข้ คือ การถูกทอดทิ้ง

หนักหนากว่าถูกทอดทิ้ง คือ อยู่อย่างเปล่าเปลี่ยวบนโลกใบนี้

หนักหนากว่าการอยู่เปล่าเปลี่ยวบนโลกใบนี้ คือ พลัดพราก

หนักหนากว่าการพลัดพราก คือ ความตาย

หนักหนากว่าความตาย คือ ถูกลืม

ปราย พันแสง

ถามตัวเองดูซิเราเคยลืมใคร และใครลืมเรามั่ง สำหรับฉันแล้ว ฉันว่าฉันจำแม่นนะ แม้แต่เรืองของเธอ

และเธอคงรู้แล้วใช่ไหมว่าฉันจะให้เธอเป็นอะไรดี ระหว่าง BELONG TO ME หรือ BELONG WITH ME





Create Date : 13 พฤษภาคม 2551
Last Update : 13 พฤษภาคม 2551 1:48:09 น. 5 comments
Counter : 357 Pageviews.  
 
 
 
 
 
 

โดย: CrackyDong วันที่: 13 พฤษภาคม 2551 เวลา:3:48:38 น.  

 
 
 
เห็นด้วยอย่างยิ่ง... จริงเสียยิ่งกว่าจริง เศร้า
 
 

โดย: lifelove วันที่: 13 พฤษภาคม 2551 เวลา:7:59:21 น.  

 
 
 
หนักหนากว่าการอยู่เปล่าเปลี่ยวบนโลกใบนี้ คือ พลัดพราก

หนักหนากว่าการพลัดพราก คือ ความตาย

หนักหนากว่าความตาย คือ ถูกลืม
......
...
..
.
อ่านแล้วใจคอไม่ดีเลย ...กลัวถูกลืม
 
 

โดย: จอมมารขาวดำ วันที่: 13 พฤษภาคม 2551 เวลา:19:46:32 น.  

 
 
 
เรื่องอยากลืมนะช่างจำ

ทีเรื่องอยากให้จำ ก็ลืมจริง ลืมจัง อยู่ร่ำไป

.......................................ง


ปล. หากใช้สมองเพื่อจดจำเธอ แทนหัวใจ

อาจพอช่วยได้ เพราะสมองจะบกพร่องและเสื่อมสลาย
ไปตามอายุ ฮ่า ฮ่า
 
 

โดย: HHG วันที่: 17 พฤษภาคม 2551 เวลา:2:54:38 น.  

 
 
 
หนีไปเที่ยวมารึขอรับ....

เรางี้ยุ่งอยู่ยังไม่ได้ไปเลยเชียงใหม่ ว่าจะไปสิ้นเดือนนี้แหละ

อยากไปพบเจอประสบการ์ณที่ดี และ ไม่ดี มาสะสมไว้บ้าง

บางทีประสบการ์ณห่วยๆ มันก็ช่วยให้ชีวิตเราดีขึ้นได้ในอนาคตนะ
เพราะพอผ่านมันมาได้แล้ว ย้อนกลับไปดู จะรู้สึกว่า เรามันก็เจ๋งว่ะ ที่ยังอยู่ ยังยิ้มได้ ยังไม่ตายนะคร๊าบบบ


ว่าแต่ว่าทำงัยให้แม่หญิงจับไม่ได้ว่า ไม่ใช่ชายแท้ง่ะ

ชอคำแนะนำหน่อยจิ นะ นะ


ช่อชบาไปไหน กะใคร เค้าดูออกกันมดเลยว่า เราไม่ใช่ชายเเท้ เหอๆๆ
 
 

โดย: ช่อชบา (HHG ) วันที่: 19 พฤษภาคม 2551 เวลา:13:56:45 น.  

Name
* blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Opinion
*ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet

Bear leader
 
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]







ทานตะวัน - ธนิศร์ ศรีกลิ่นดี

เดินๆ เล่นๆ บนผืนโลก

ในเช้าตรู่ของวันหนึ่ง
หลังจากหลับไหลมาแสนนาน
ฟ้ากำลังเปล่งสีส้มอ่อน
เมื่อคืนความฝันได้พาผมไป
หลากที่มากมาย..
คำถามหนึ่งผุดขึ้นมาในความคิด..
ผมสงสัยว่า..
ผมมีชีวิตก่อกำเหนิดขึ้นมาเพื่ออะไร??
เช้าที่แสนมหัศจรรย์ของวันนี้
ผมรู้แล้วหล่ะ
ผมเกิดมาเพื่ออะไร...
..เพื่อ...ได้รู้..ได้เห็น

[Add Bear leader's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com