All Blog
อาทิตย์แรกของการกลับไปทำงาน & มือใหม่ปั๊มนม


เคยอ่านเจอเรื่องของคนอื่นที่เค้าไปทำงานวันแรกกัน
มีแต่คนเศร้า คิดถึงลูก
มีบางคนเอาเสื้อลูกไปดมเพื่อให้หายคิดถึง
ไอ้เราก็จินตนาการไปสิ กลัวว่าตัวเองต้องเศร้ามากแน่ๆ

เริ่มเศร้าได้ประมาณ 1 อาทิตย์ก่อนไปทำงาน
เป็นช่วงหยุดสงกรานต์พอดี
ก็ build ไปสิ...แม่จะไปทำงานแล้วน๊า แง๊ๆๆๆๆ

แต่พอเอาเข้าจริงๆ
มาทำงานวันแรก...
มัน "ลั๊นลา" กว่าที่คิดแฮะ 5555
(ตายล่ะ มิสามาอ่านเจอ จะน้อยใจแม่มั้ยเนี่ย)

คือ ไม่ได้แบบคิดถึงจะเป็นจะตาย ร้องไห้ น้ำตาซึม
แต่จะออกแนวเป็นห่วงมากกว่า
เพราะช่วงเต็ม 3 เดือน..มิสาเกิดอาการติดแม่ขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
อยู่ดีๆ ก็เอาแต่แม่ (และพ่อ)...คนอื่นไม่เอาเลย
ขนาดแม่กิ๊ก (คุณยายมิสา) เลี้ยงด้วยกันมาตลอด
แต่พอเค้ามาอุ้มมาอะไรก็ร้องไห้
ร้องแล้วก็ ร้องๆๆๆๆ แบบไม่หยุด
พอกิ๊กอุ้ม...ก็เงียบ

แล้วแถมเรื่อง กินขวดอีก
มิสาอ่ะ เดี๋ยวก็ดี เดี๋ยวก็ร้าย
ขนาดฝึกกินขวด (ด้วยนมฟรีซ) มา 2 เดือนล่วงหน้าแล้วนะ
และใช้เวลา 20 วันกว่าจะเลิกร้อง
แต่หลังจากนั้น ก็ไม่ใช่กินง่ายซะทีเดียว
บางวันก็ร้องบ้านแทบแตก
บางวันก็กินเอาๆๆๆ (คาดว่าหิวจัดจริงๆ)

แล้วจะไม่ให้เป็นห่วงได้ยังไง
คุณยายต้องเลี้ยงเดี่ยวทั้งวัน
และต้องให้ขวด 3-4 มื้อต่อวันอีก
(จากที่ฝึกให้กินแค่ วันละ มือ - 2 มื้อ)

แต่พอมาถึงออฟฟิศ...คอมยังไม่เรียบร้อย
ก็เลยเดินสายไปคุยกะคนโน๊นทีคนนี้ที
แล้วก็มัวตื่นเต้นวางแผนเรื่องปั๊มนม

ตอนเที่ยงๆ คุณแม่โทรมาบอกว่า
มิสาเป็นเด็กดีมากกก ไม่ร้องงอแง
แล้วก็กินขวดได้สบายมาก กินไปหมดขวด 4 ออนซ์เรียบร้อย

ก็เลยโล่งใจ..
แล้วก็ "ลั๊นลา" ต่อ

พักกลางวัน ก็รีบเดินไปเซ็นทรัล ลาดพร้าว (ช๊อปอำลาก่อนปิด)
ซื้อเสื้อผ้าใหม่ยกเซ็ต

ตอนบ่าย ก็กลับมาดูงานนิดๆหน่อยๆ
แล้วก็ปั๊มนม...
กลับบ้าน อิอิ

สรุป วันแรกยัง chill chill

++

วันที่ 2 เริ่มมีอาการนิดหน่อย
เอารูปมิสามาลงคอม แล้วก็แจกจ่ายไปให้เพื่อนฝูงได้ดูกัน
ส่วนมาก ก็บอกว่า น่ารัก อารมณ์ดี หน้าเหมือนพ่อ
ไอ้เราก็อ่านไปยิ้มไป
แต่กลางวัน ก็ยังไปช๊อปเซ็นทรัลอยู่ดี

++

วันที่ 3 กลางวันนัดกินข้าวกับเพื่อน
เมาท์กัน หนุกหนาน
งานก็ยังชิวๆ

++

วันที่ 4....มันเริ่มแล้วคับท่าน
คิดถึงลูก
เปิดรูปลูกมานั่งดู
วันนี้มิสาจะเป็นไงน๊า...

คือ มันเริ่มมีอารมณ์คิดถึง
เพราะเหมือนกับว่า
วันๆแทบจะไม่ได้อะไรกับลูกเลยอ่ะ
นอกจากให้นม(จากเต้า)

ตื่นเช้ามา ถ้ามิสายังไม่ตื่น ก็ไม่ได้ปลุก
ก็ได้แต่ไปนอนมองหน้าลูก
say goodbye แม่ไปล่ะนะ

ตกเย็น..กลับถึงบ้านก็ 6 โมง
ก็ได้เล่นกะลูกนิดหน่อย
แล้วก็กินข้าวเย็น
มีเวลาให้นมนิดนึง อาจจะได้คุยจู๋จี๊กัน
จากนั้นก็ได้เวลาลูกเข้านอนแล้วอ่า

เฮ้อออ...กลัวลูกจะลืมหน้าจิง จิ๊งงงงง


วันที่ 5 - วันนี้ทำงานอย่างสบายใจ
เพราะพรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ 555
ได้หยุดอยู่บ้านกับมิสา 2 วัน
ดีใจๆๆๆๆ


Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley



มาถึงเรื่องปั๊มนมกันบ้างดีกว่า
ก็เตรียมการกันมาอย่างดี
ซื้อเครื่องปั๊มนมใหม่ ปั๊มคู่ ใส่ถ่านได้
สำหรับมาปั๊มที่ห้องน้ำของออฟฟิศ
( no choice เพราะไม่มีที่สะดวกกว่านี้แล้ว)
หาข้อมูลแล้ว
แล้วก็ตัดสินใจปั๊มที่ออฟฟิศวันละ 2 รอบ
คือ รอบ 11.30 กับรอบ 16.00
(ตอนแรกจะเอารอบเช้าด้วย แต่คิดไปคิดมา เดี๋ยวมันจะดูไม่ดี ปั๊มทั้งวัน
เลยปั๊มรอบแรกจากบ้านดีกว่าตอน 7.30)

สำหรับปริมาณ ก็ไม่แน่ใจว่าจะได้รอบละเท่าไร่
เพราะปกติอยู่บ้าน ลูกดูดตลอดวัน ปั๊มแค่ 1-2 ครั้ง
ก็ได้แค่ 4 ออนซ์..ไม่ว่าช่วงนมเยอะ หรือนมหด ก็ได้เท่านี้
เลยไม่ได้คาดหวังอะไรมากว่าถ้าลูกไม่ดูดจะได้เป็นเท่าไร่
อย่างน้อยก็มีสต๊อค 100 กว่าถุงแล้ว

ไปถึงออฟฟิศวันแรก ก็เริ่มวางแผน
จะปั๊มที่ห้องน้ำห้องไหน วางอะไรยังไง
จะเอานมใส่ถุงที่ไหน ที่โต๊ะ/ที่ห้อง pantry
ใช้ตู้เย็นตู้ไหน แช่ฟรีซมั้ย


แต่สุดท้าย ก็คุณแม่นักปั๊มมือใหม่ ก็เกิดปัญหาจนได้ แหะ แหะ


วันแรก - ปั๊มนมรอบแรก ชิวๆๆ คิดในใจ ไม่ยากอย่างที่คิดเว้ย 555
เร็วดีด้วย 10 นาทีนิดๆก็เสร็จ เดินไปแช่ตู้เย็นอะไรเรียบร้อย
ก็แค่ 15-20 นาที ได้มา 5.5 ออนซ์...ดีใจมากกก
เป็นนิมิตหมายอันดีว่าจะได้มากกว่า 4 ออนซ์ 555

รอบ 2 คราวนี้ดีกว่าที่คิด ได้มา 6.5 ออนซ์
สรุป วันนี้ได้นมไปฝากลูก 12 ออนซ์แน่ะ

(และพอกลับไปบ้าน ลูกก็กินขวด 4 ออนซ์ ไป 3 ครั้ง
ไม่นับรอบเช้าตรู่ที่ให้จากเต้า = 12 ออนซ์ที่เราเอาไปฝากพอดี..
ใจชื้นขึ้นแระ มีนมพอแน่ๆเฟ้ยย)

วันที่ 2 - เริ่มต้นก็...ลืม Ice pack ไว้ที่บ้าน...เศร้าแล้วคับ
เอาน่ามือใหม่ๆๆๆ

แต่ที่ซวยกว่านั้น...ปั๊มรอบเช้าไปได้แค่ 5 นาที
เครื่องปั๊มถ่านหมด
เศร้ากว่า...เศร้าโคตร
โมโหถ่านชาร์จสุดๆ
โทรไปฟ้องพี่หยี่ (เพราะพี่หยี่เป็นต้นคิดให้ใช้ถ่านชาร์จเพื่อความประหยัด
แต่ไอ้ถ่านชาร์จก้ไมได้ถูกนะ ซื้อมา 4 ก้อน 1800 บ. )
เลยได้แค่ 3.5 ออนซ์

ตอนบ่ายไปซื้อถ่านไฟฉายถูกๆมาเลย เพราะใช้แค่ครั้งเดียว
ปั๊มไปได้อีก 5.5 ออนซ์
รวมวันนี้ ได้นมไปฝากลูกแค่ 9 ออนซ์...เศร้าเรยย

แถมกลับบ้าน คุณแม่บอกว่ามิสากินนมสต๊อกไป 3 ถุง 15 ออนซ์..แปร่วว

วันที่ 3 - รอบเช้าได้ 4 ออนซ์ ..น้อยจัง
เอาน่า หยวนๆ เพราะตอนเช้าลูกดูดไปแล้ว และปั๊มทิ้งไว้ให้อีกตั้ง 3 ออนซ์

รอบบ่ายได้ 5.5 ออนซ์...ก็โอเควะ
ไม่น่ากินชาเย็นเลย ทำให้กินน้ำน้อย
เลยทำให้นมน้อยเลย...(รึป่าววะ)

วันที่ 4 - วันนี้เอาถ่านชาร์จมาใช้ใหม่..
รอบเช้า...เยี่ยมเลยย...ได้ 5.5 ออนซ์เหมือนเดิมแระ

รอบบ่าย...เฮ้ย ทำไมกำลังเครื่องปั๊มมันอ่อนๆลงวะ
อย่าบอกนะว่า เพราะถ่านชาร์จ
(เพราะคราวที่แล้ว ใช้ได้แค่ 2 ครั้ง พอครั้งที่ 3 ถ่านก็หมดแล้วอ่ะ)
เพิ่งปั๊มไปได้ 3.5 ออนซ์เอง
เร่งจนสุด speed ก็แล้ว
เลยเอากรวยปั๊มออกมาดู
หยิบไปหยิบมา...ถ้วยซิลิโคน ตกพื้น
มือไม่สั่น ทำไรไม่ถูก
รีบเอากระดาษมาเช็ดๆๆๆ เชื้อโรคไม่ทันเห็นหรอก..

แต่ๆๆ นี่มันพื้นห้องน้ำนะ(โว้ย)
แล้วถ้วยซิลิโคน เค้ามีไว้กันเชื้อโรค
แต่เราดันเอาข้างที่(มีสิทธิ์)สัมผัสกับน้ำนมไปโดนเชื้อโรค
แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรฟระ

หมดอารมณ์ปั๊มต่อ
เพราะรู้ว่าต้องทิ้ง..

สรุป เอานม 3.5 ออนซ์ เททิ้ง...(ทิ้งทั้งๆมือสั่น)

หมดกันวันนี้..มีนมไปฝากลูก 5.5 ออนซ์เองอ่ะ
เศร้าอีกแล้ววว
แถมยังปั๊มไม่เกลี้ยงเต้า ก็กลัวนมมันจะหดอีกตังหาก
เฮ้อออ...เวรกรรมที่สุด


วันที่ 5 - เริ่มเข้าที่เข้าทาง..
รอบเช้าปั๊มได้ 6 ออนซ์แน่ะ...ดีใจจัง
ส่วนรอบบ่ายปั๊มได้อีก 6.5 ออนซ์
วันนี้ทุกอย่าง smooth ดีมากๆๆๆ
โล่งใจจัง...มีนมไปฝากลูก 12.5 ออนซ์ล่ะ

เป็นอันจบอาทิตย์แรกของการทำงานของคุณแม่นักปั๊มมือใหม่
หวังว่า อาทิตย์ต่อไป ทุกอย่างคงลงตัว ชิว ชิว นะจ๊ะ



Create Date : 22 เมษายน 2553
Last Update : 25 เมษายน 2553 16:17:10 น.
Counter : 719 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



Beauty & Bambi
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 35 คน [?]



นิยามตัวเองได้ว่า เป็นคนชอบ เที่ยว กิน ช๊อป ค่ะ...แต่ตอนนี้มีเจ้าตัวน้อยแล้วค่ะ อาจจะไม่ค่อยได้อัพเรื่องเที่ยวบ่อยๆ เพราะลูกยังเล็กอยู่...ส่วนใหญ่ตอนนี้ก็จะอัพเรื่องลูกซะเป็นส่วนใหญ่ค่ะ ^_^

*** เราไม่ค่อยได้เข้ามาเช็คที่ blog เท่าไร่ ถ้าเพื่อนๆอ่านแล้วมีคำถาม รบกวนถามมาทางหลังไมค์ หรือ อีเมลล์เลยนะคะ (ดูอีเมลล์จาก profile ได้ค่ะ) เรายินดีตอบทันทีค่ะ แต่ถ้ามาทิ้งคำถามไว้ที่ blog มันอาจจะนานกว่าเราจะมาอ่านเจออ่ะค่ะ ***
New Comments