All Blog
แม่ลูกอ่อนเป็นหวัดนี่มันทรมานดีจริงๆ...



แต่ความทรมานที่ว่าไม่ได้เกิดจากอาการไม่สบายนะคะ
มันเกิดจากว่า พอเราไม่สบายแล้ว (โดยเฉพาะเป็นหวัด)
มันทำให้กิ๊กไม่สามารถกอด + หอมมิสาได้เลย
เศร้าคอดๆๆๆๆ


จะว่าไปแล้ว ตั้งแต่ท้องมิสามาเลย
กิ๊กรู้สึกว่าร่างกายแข็งแรงขึ้นเยอะมากๆๆ
หวัดนี่ไม่เคยเป็นเลย ไข้ก็ไม่เป็น
ไม่เป็นหวัดมาปีกว่า อเมซซิ่งมากๆ

กิ๊กเคยคิดว่า เวลาท้อง + ให้นมลูกต้องไม่ป่วย
แต่จะเป็นไปได้ยังไง เราไม่ใช่คนสุขภาพดีขนาดนั้น
แต่ถึงเวลา ก็ไม่ป่วยจริงๆด้วยอ่ะ
ตอนท้องใช้ลาป่วยไป 1 คร้งได้
(แต่ตอนไม่ท้อง อย่าให้ said ลาเป็นว่าเล่น 555 )

อย่างไมเกรน ซึ่งเป็นโรคประจำตัว เป็นเดือนละครั้งได้
พอท้องก็เป็นหนักตอน 3 เดือนแรก (ซึ่งก็ทรมานมาก เพราะกินยาแก้ไมเกรนไม่ได้)
แต่พอพ้น 3 เดือนไป ก็ไม่เคยเป็นไมเกรนอีกเลย
เคยคิดอีกเหมือนกันว่า ถ้าปวดไมเกรนตอนท้องต้องแย่แน่ๆ
เพราะมันจะปวดแบบทรมานมากๆ
แล้วแค่ยาพาราฯมันเอาไม่อยู่
แต่ไปๆมาๆ มันก็ไม่ปวดเลยซะงั้น
จนมาถึงตอนนี้ เกือบปีแล้ว..
เหมือนว่า มันหายแล้ว ซะงั้นแหละ...

แต่โรคประจำที่เป็นบ่อยมากๆ
ก็ยังคงเป็นอยู่บ้าง นั่นก็คือ เจ็บคอก่อนท้อง เจ็บกันจนเป็นเพื่อนกันไปแล้ว
ยา amoxil จิ๊บๆนี่เอาไม่อยู่แล้วนะคะ
มันดื้อยาไปแล้ว ต้องกินแบบแรงๆ หลายๆวัน
แต่พอท้อง ก็เจ็บคอแรงๆแค่ครั้งเดียวเองมั๊ง (น่าดีใจแล้วนะ)


จำได้ว่า ครั้งที่รุนแรงที่สุดในชีวิต
ก็ตอนก่อนจะรู้ว่าท้องนั่นแหละ
กินยาไป 3 ขนาน เพราะไปหาหมอถึง 3 ครั้ง (2 รพ.)
หายได้ไม่ถึงอาทิตย์...ก็ตรวจว่า ตั้งครรภ์
ตอนนั้นจิตตกมากมาย
กลัวว่ายาที่กินไป จะมีผลอะไรกับลูก
(แต่จริงๆก็ไม่มีผลอะไร เพราะตัวอ่อนกำลังเดินทางมาฝังที่มดลูก
เพราะฉะนั้น เลือดแม่ยังไม่ได้ผสมอะไรกับเลือดลูก
ก็เลยไม่มีผลกระทบอะไรเลย)


กิ๊กคิดว่าที่ร่างกายเราแข็งแรงดี
ส่วนนึง (น่าจะส่วนใหญ่) มาจาก เราดูแลตัวเองดี
กินอาหารที่มีประโยชน์ กินครบ 5 หมู่
ผัก ผลไม้ ไม่เคยขาด...
ดื่มน้ำเยอะ..ออกกำลังตามสมควร
มันก็เลยทำให้เราแข็งแรงขึ้น โดยไม่ต้องพึ่งยา

จากนั้น หลังคลอดมา ... ช่วงให้นมมิสา
ก็ยังคงแข็งแรงดีเหมือนเดิม
ไม่เจ็บไม่ป่วย...ไม่เป็นหวัด ไม่เป็นไมเกรน ไม่เจ็บคอ
แต่มีข้อมือเดี๊ยงเพราะอุ้มมิสา ตอนมิสาได้ 3 เดือน 555

แต่อยู่ดีๆ เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา..
ก็เจ็บคอซะได้...เจ็บแบบรุนแรงเลยนะ
ตอนแรกก็ยังชิลล์ ชิลล์...กินยาแล้วก็คิดว่าคงไม่เป็นไร
เพราะยาก็ถามหมอแล้วว่าสามารถให้นมได้

คือ ถ้าแค่เจ็บคอ มันจะไม่มีปัญหาอะไรเลยย
แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า เจ็บไป เจ็บมา...
ร่างกายคงอ่อนแอไปหน่อย..
ก็ดันมีน้ำมูกตามมาด้วย...ด้วยสาเหตุอะไรไม่ทราบได้
(แต่คิดว่า ถูกพัดลมที่บ้านเป่านี่แหละ เพราะหมอห้ามไม่ให้ถูกลม)

เอาล่ะสิ...กลายเป็น "หวัด" เต็มรูปแบบ
ซึ่งไม่เคยเป็นมาเป็นปี..

ทำให้กิ๊กไม่สามารถใกล้ชิดมิสาได้
เวลาให้นม ก็เอาผ้าปิดปากเอา..
แต่ก็ไม่สามารถเลี้ยงมิสาได้
อุ้มไม่ได้...กอดไม่ได้...หอมไม่ได้..เล่นด้วยไม่ได้
(คือ มันก็กลัวติดอ่ะนะ เลยไม่กล้าไปหมด)
ทรมานมากๆๆๆๆๆ
เวลาอยากหอมเค้า ก็จะไปหอมตรงเท้าเค้า
แล้วก็บอกว่า...แม่หอมได้แค่นี้นะลูก

แล้วอีกอย่าง...พอเป็นหวัด เราก็ต้องเช็ดน้ำมูกบ่อยๆ
ทีนี้มือมันก็เลยต้องล้างบ่อยๆด้วย
เรียกว่า ล้างกันจนมือเปื่อยเลยอ่ะ
เช็ดน้ำมูกที...ล้างที 555
เรียกว่า ป้องกันสุดฤทธิ์

ไม่อยากให้มิสาไม่สบายด้วย
จะโกรธตัวเองมากเลย ถ้าเป็นอย่างงั้น
เพราะมิสาเองเค้าก็แข็งแรงมาตลอด
5 เดือนแล้ว ยังไม่เคยป่วยเลย
กิ๊กคิดว่า นมแม่ก็คงมีส่วนสำคัญ
อุตส่าห์ให้นมแม่กับเค้า เผื่อเค้าจะได้มีภูมิต้านทาน
แต่ตัวเอง เอาหวัดมาติดลูกซะเอง จะรู้สึกแย่มาก...


แล้วแบบ...ลาป่วยมาอยู่บ้าน
แต่เลี้ยงลูกไม่ได้นี่..ทรมานนะ
แถมกลัวติดลูกอีก
เลยไปทำงานดีกว่า 555

แต่ ณ วันนี้ มิสาก็ยังไม่ติดหวัดจากกิ๊กนะ Smiley
ต้องคอยดูต่อไปว่า จนกิ๊กหายหวัด + เจ็บคอ
มิสาจะแข็งแรงได้ตลอดรอดฝั่งรึป่าว 555

สู้ๆๆๆนะ..มิสาลูกแม่



Create Date : 04 มิถุนายน 2553
Last Update : 4 มิถุนายน 2553 22:06:37 น.
Counter : 4951 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



Beauty & Bambi
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 35 คน [?]



นิยามตัวเองได้ว่า เป็นคนชอบ เที่ยว กิน ช๊อป ค่ะ...แต่ตอนนี้มีเจ้าตัวน้อยแล้วค่ะ อาจจะไม่ค่อยได้อัพเรื่องเที่ยวบ่อยๆ เพราะลูกยังเล็กอยู่...ส่วนใหญ่ตอนนี้ก็จะอัพเรื่องลูกซะเป็นส่วนใหญ่ค่ะ ^_^

*** เราไม่ค่อยได้เข้ามาเช็คที่ blog เท่าไร่ ถ้าเพื่อนๆอ่านแล้วมีคำถาม รบกวนถามมาทางหลังไมค์ หรือ อีเมลล์เลยนะคะ (ดูอีเมลล์จาก profile ได้ค่ะ) เรายินดีตอบทันทีค่ะ แต่ถ้ามาทิ้งคำถามไว้ที่ blog มันอาจจะนานกว่าเราจะมาอ่านเจออ่ะค่ะ ***
New Comments