ดอกไม้ในความคิด
Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2550
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
16 กุมภาพันธ์ 2550
 
All Blogs
 

ภาพพจน์ + ตัวตน ไม่เท่ากับความจริง





1.

ค่ำคืน-สะอื้นไห้อยู่ในความใหลหลับ

ด้วยว่าดวงอัจกลับกระจายเกลื่อน

สูญสิ้นศรัทธา-ลาเลือน

ผู้เป็นเหมือนเพื่อน-พี่-คู่ชีวิต



อาทิตย์อัสดงแล้วในแววตา

รัตติกาลอันเหว่ว้ามาห่มจิต

ราตรีนี้ยาวยืดหม่นมืดมิด

เวียนว่ายในห้วงคิด-ห้องจิตใจ



2.

ตั้งคำถามมากมายหลายคำถาม

ทว่าคำนิยามหามีไม่

ภาพพจน์ที่แลเห็นและเป็นไป

หาใช่สิ่งแท้ที่แน่นอน



ใครได้รับอภิสิทธิ์-ลิขิตใคร

ป้ายสีให้ขาว-ดำ, ดี-สำส่อน

หากชีวิตฉันผิดพลั้งบางบทตอน

จำเป็นหรือต้องรุกต้อนและรุมตี



แล้วปาดป้ายอคติที่จงชัง

ถ่มถุยถากถางอย่างเต็มที่

ข่าวคาวเคล้าทุกข์-สนุกดี

เป็นกับที่แกล้มเมรัยได้โอชา



3.

ใครบางคนย่างกรายในความเงียบ

ฉวยภาพพจน์อันได้เปรียบมาบังหน้า

งำเงียบเชียบเฉยดั่งเคยมา

บิดเบือนสัจจาว่าไม่จริง



ภาพพจน์ -ตัวตน , ใช่-ไม่ใช่

ในเมื่อโลกน่าสงสัยไปทุกสิ่ง

ในยุคแล้งน้ำใจให้พึ่งพิง

ผู้คนมักเชื่อสิ่งที่เปลือกปลอม



ยุคสมัยการสร้างมายาภาพ

ผู้สวมคราบสุขุมละมุนละม่อม

อาจฆ่าใครด้วยหัวใจที่จอมปลอม

แนบเนียบแต่พรักพร้อมด้วยสามานย์



4.

ค่ำคืน-สะอื้นไห้อยู่ในความใหลหลับ

จึงต้องจับเศษฝันอันหยาบกร้าน

มิอยากตื่นพานพบเช้า-ร้าวราน

ด้วยมุกม่านน้ำตายังพร่าพราย



วันหนึ่งซึ่งภาพพจน์และตัวตน

ร่วงหล่นตกแตกแหลกสลาย

พลันพบว่าดวงแก้วที่แพรวพราย

กลับกลายเป็นสวะสารเลว !!!



ตีพิมพ์ครั้งแรก "ประกายกวี" กรุงเทพธุรกิจ 2544





 

Create Date : 16 กุมภาพันธ์ 2550
19 comments
Last Update : 11 กรกฎาคม 2551 1:59:01 น.
Counter : 382 Pageviews.

 

ค่ะคุณพี่
อ่านแล้วลึกซึ้ง...เห็นภาพประกอบเป็นฉากฉากเลยค่ะ
นึกเปรียบกับความรู้สึกของตัวเองที่ได้เจอะเจอกับเรื่องราวเฉกเช่นนี้...เช่นกัน

ภาพพจน์ -ตัวตน , ใช่-ไม่ใช่
ในเมื่อโลกน่าสงสัยไปทุกสิ่ง
ในยุคแล้งน้ำใจให้พึ่งพิง
ผู้คนมักเชื่อสิ่งที่เปลือกปลอม

ยุคสมัยการสร้างมายาภาพ
ผู้สวมคราบสุขุมละมุมละม่อม
อาจฆ่าใครด้วยหัวใจที่จอมปลอม
แนบเนียบแต่พรักพร้อมด้วยสามานย์

มันโดนนะค่ะ....คุณพี่...ใช่ป่ะ..

 

โดย: angel_exx IP: 124.121.165.198 16 กุมภาพันธ์ 2550 22:21:30 น.  

 

ช่วงนั้นอารมณ์คงรันทดท้อ.....

 

โดย: ปลายปัญญา 16 กุมภาพันธ์ 2550 22:29:30 น.  

 

สาระดีครับพี่
พี่คงเศร้านะดูเลยนะเท่าที่ผมอ่านดู
ที่พี่เขียนก็คงยังไม่ถึงเศษเสี้ยวของการเจ็บปวด

สวัสดีครับ

 

โดย: น้องยศ IP: 202.44.70.50 17 กุมภาพันธ์ 2550 2:56:53 น.  

 

มันเป็นความจริงแบบนั้น ที่คนเราคงปฏิเสธไปไม่ได้เลย
แม้แต่ตัวเราเองแท้ๆ บางคราวก็คลับคล้ายสิ่งจอมปลอม
ที่ยากจะเข้าใจว่าทำไม ถึงต้องเช่นนั้น

สังคมตั้งกฎเกณฑ์มามากมายเหลือเกิน
บางอย่างก็ไม่ใช่สิ่งที่เราเป็นแต่เรากลับต้องเดินตามกฎ กรอบ

เหมือนกับนักขาย เหมือนกับนักประชาสัมพันธ์
เหมือนกับนักการเมือง เหมือนกับ เหมือนกับเหมือนกัน อีกมากมาย
มันก็แค่ภาพพจน์ กฎกติกามารยาททางสังคม

แปลกแท้ มนุษย์เรามิสารถอิสระเสรีได้บริสุทธ์

อ่านบทกวีของเจ๊แล้วยิ่งมาอ่านตอนท้ายว่าร้องไห้ไปด้วย รู้สึกสะเทือนใจ


เหมือนกัน ใครได้รับอภิสิทธิ์-ลิขิตใคร
ป้ายสีให้ขาว-ดำ, ดี-สำส่อน
หากชีวิตฉันผิดพลั้งบางบทตอน
จำเป็นหรือต้องรุกต้อนและรุมตี

ใครบ้างไม่เคยผิดพลั้ง ใครบ้างไม่เคยผิดพลาด ใครบ้างอยากล้มเหลว
บางทีเราอาจมิได้เสียใจเพราะความผิดพลาดนั้น แต่เราอาจเสียใจที่ผู้คน
รอบข้าง มิอาจเข้าใจเราได้

เป็นบทกวีที่อ่านมาแล้วรู้สึกหดหู่มากเลยเจ๊


 

โดย: กวิสรา IP: 61.19.65.232 18 กุมภาพันธ์ 2550 14:46:19 น.  

 

ความรักมักเป็นเช่นนี้ สิ่งที่เราคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน อาจจะเป็นแค่ภาพลวงก็ได้

เพราะฉะนั้น คนเราควรเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเองให้ได้ แม้ในยามที่เจ็บช้ำหนาวเหน็บที่สุด

 

โดย: Kala_mydog 18 กุมภาพันธ์ 2550 21:44:22 น.  

 

คุณพี่ขา....ยังต้องเจออีกเยอะ พวกเอียนๆ เลี่ยนๆ อะค่ะ...อิอิ
วันนี้อยู่ที่ทำงาน ได้มีโอกาสเช็คเมล์ เลยได้อ่านที่คุณพี่ไปโพสต์ไว้ที่บล็อคค่ะ
ไม่ได้คุยกันเลยช่วงนี้
พรุ่งนี้มีบวงสรวงภาพยนตร์องค์บาก2 นะคะ ตั้งแต่เช้าเลย
เมื่อวานได้ไปกราบท่านมุ้ยมา...
ที่สัญญาจะส่งของไปให้รอแปปนะคะ
กะว่าจะแนบลายเซนต์ของท่านมุ้ยติดไปด้วยค่ะ...

 

โดย: angel_exx IP: 124.120.38.220 21 กุมภาพันธ์ 2550 14:40:53 น.  

 

ป้า, ทำไรอ่ะ พักนี้ เงิยบๆ นะ ไม่มีเรื่องเมาท์ อีกแล้วเหรอ หนมปัง น่ะ เป็นไงมั่ง อยากรู้ โอ๊ะ อยากรู้

 

โดย: ดาริกามณี 23 กุมภาพันธ์ 2550 15:54:19 น.  

 

แวะมาสวัสดีตอนบ่ายแก่ ๆ จากเดนมาร์กจ้ะเจ๊

ปล.ชอบบทกวีนี้จัง มันดูรุนแรงแต่ก็แฝงไว้ด้วยคติให้คิดและความเศร้า ผู้คนในยุคนี้ เยอะนักที่เป็นดั่งบทกวีนี้ แย่จังเจ๊

 

โดย: Blomster_DK 23 กุมภาพันธ์ 2550 23:34:37 น.  

 

ช่วงนี้รู้สึกละอายแก่ใจ เพราะตั้งใจว่าจะแปลงานบางชิ้น ก็ไม่ได้ทำ

ตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องละคร บรอดเวย์ที่ไปดูมา ก็ยังไม่ได้ทำ

ตั้งใจว่าจะหัดทำเค้ก ก็ยังไม่ได้ทำ

ตั้งใจว่าจะเย็บผ้านวม (มันขาด ไม่ใช่เย็บสวย ๆ เหมือนคนอื่นเค้า) ก็ยังไม่ได้ทำ

ละอาย ๆ ๆ เต็มไปด้วยความละอายและความเกียจคร้าน

เมื่อวาน อยากตบตัวเองซักฉาด ดันเอาเสื้อดำไปซักปนอีกแล้ว ผลคือ เสื้อสีส้มกลายเป็นสีช้ำเลือดช้ำหนอง

รู้สึกเศร้าใจเล็กน้อยที่ไม่ได้เรื่องเลย งานบ้านก็ไม่เก่ง งานเขียนที่เคยคิดว่าพอทน ตอนนี้ ไม่ขยับ กลับนิ่งอยู่กับที่ เอางานเก่า ๆ มาโพสต์ ไปเรื่อยๆ

ไปอ่านงานคนอื่น รันทดท้อสุดใจ

ใครเคยเป็นอย่างงี้บ้างน้อ

 

โดย: Kala_mydog 24 กุมภาพันธ์ 2550 2:02:56 น.  

 

หวัดดีคะคุณพี่
เรื่องซักผ้าเป็นเหมือนกันเลย
เปลี่ยนสีผ้าเป็นว่าเล่นประจำค่ะ...กลายเป็นสีเน่าๆ
แถมเสื้อสีดำ ไปซักรวมกับผ้าอื่น
สีดำจะเป็นขนไม่สวย....แล้วก้ไม่เคยจำซะทีโดนบ่นบ่อยๆ

อย่าเพิ่งท้อนะพี่...มันคงเป็นบางช่วงของชีวิตนะพี่
บางช่วงก็ลื่นไหล บางช่วงก็ติดขัด
ธรรมชาติ อย่าไปฝืนหรือรู้สึกว่ามันผิดปกตินะจ๊ะ
เดี๋ยวมันก็ดีเองแหละ
คิดถึงนะ อาทิตย์นี้ถึงอาทิตย์หน้าจะอยู่เขาใหญ่ตลอด
เขา work shop ภาพยนตร์กันนะจ๊ะ
ถ่ายจริงต้นเดือนแล้ว
ได้ไปทำงาน เหมือนได้ไปเที่ยวพักผ่อนด้วย
สูดอากาศบริสุทธิ์ให้เต็มปอดดีก่า คริคริ

 

โดย: angel_exx (ALFA-TANGO ) 25 กุมภาพันธ์ 2550 3:32:32 น.  

 

ชอบครับ กวีชิ้นนี้...ฉายชัด...

 

โดย: pu_chiangdao 25 กุมภาพันธ์ 2550 11:31:38 น.  

 

หวัดดีค่ะเจ๊....

ขอบคุณเจ๊มากๆค่ะสำหรับข้อความนี้...

" สิ่งที่น่าเศร้าในชีวิต คือการพบคนที่มีความหมายอย่างมากสำหรับเรา แต่มาค้นพบภายหลังว่าเราไม่ได้ถูกกำหนดมาเพื่อสิ่งนั้น และจะต้องปล่อยให้ผ่านพ้น

ชีวิตคนเรามักเต็มไปด้วยเรื่องราวแบบนี้ ด้วยวัย ด้วยหน้าที่ ไม่อาจเอื้อให้เราคร่ำครวญหวลไห้ได้มากนัก

ทางออกที่ดีสุดคือ จำต้องเดินผ่านไป แม้ว่าจะผ่านไปด้วยน้ำตา... "

และแม้ว่าคน คนนั้นจะทำให้เราเจ็บปวดสักเท่าใดก็ตาม....

ต่อจากนี้ไป...คงไม่มีน้ำตาให้ใครอีกแล้วค่ะ...

" ชีวิตต้องดำเนินต่อไป "

ทำหัวใจให้อุ่นๆไว้นะคะเจ๊...ร่ายกายจะได้ไม่หนาวมากค่ะ...

 

โดย: อุ้ยค่ะ... IP: 203.144.130.176 25 กุมภาพันธ์ 2550 11:52:48 น.  

 

เพลงประจำบล็อคนี้คือเพลง Canon in D และเป็นเพลงประจำบล็อคนี้มานานแล้ว โปรดเข้าใจไว้ด้วย

หากใครจะมาทึกทักเอาว่า จขบ เพิ่งมาเปลี่ยน ถือว่าขาดความเคารพต่อจขบ คริๆ

 

โดย: Kala_mydog 25 กุมภาพันธ์ 2550 20:32:31 น.  

 

บทนี้ชอบความหมายมากๆ ตอนแรกที่อ่านรู้สึกว่าช่างจินตนาการเปรียบเทียบได้แง่คิดดี

พออ่านลงมาถึงได้รู้ว่าอิงความจริง
แต่ถ่ายทอดออกมาได้ยอดเยี่ยม

ทำไมชั้นฟังเพลงบล็อกแกไม่ได้ฟระ

 

โดย: ตรีนุช3903 26 กุมภาพันธ์ 2550 0:53:55 น.  

 

ชีวิตชั้นมันเศร้านะ แก

คนที่อยู่ก็ไม่ได้รัก

คนที่รักก็ไม่ได้อยู่

อยู่กับความว่างเปล่าของความจริง

 

โดย: Kala_mydog 26 กุมภาพันธ์ 2550 1:13:43 น.  

 

วันนี้ช่างแสนเศร้า

นั่งฟังเสียงฝนหล่นในหัวใจ

ฉันพยายามลืมเลือน

คำรักที่ใครคนหนึ่งพร่ำบอกในราตรีอัน

หนาวเหน็บได้พลันสลายกลายเป็น

ความว่างเปล่าท่ามสายลมตะวัน

ออก

 

โดย: Kala_mydog 26 กุมภาพันธ์ 2550 8:03:02 น.  

 

ทั้งสายลมเกรี้ยวกราด

ทั้งหิมะยะเยือกหนาว

และฝนคมบาดลึก

ฟินิกซ์ไม่อาจโบยบินฝ่าข้ามห้วงฟ้า

ปีกหักคว้างกลางลมหนาวที่กรรโชกพัด

สิ้นใจกลางลานหิมะ

เดียวดาย

 

โดย: Kala_mydog 26 กุมภาพันธ์ 2550 21:40:27 น.  

 

อ่านแล้ว ก็เศร้าเหมือนกันนะ แต่ชีวิตเป้นของเรา เป็นมนุษย์ชีวิตก็เรียนรู้ถุกบ้างผิดบ้าง หากต้งต้งอยู่บนพื้นฐานของความดี ใครจะว่าอะไรก็ช่างเถอะนะ ดีชั่วมันอยู่ที่เราเอง...เราเท่านั้นที่รับผลของการกระทำของเราเอง..ปลูกอะไรได้อย่างน้น

 

โดย: สัณห์ศุลี IP: 58.136.229.212 18 เมษายน 2551 17:14:13 น.  

 

แวะมาหาหญิงสาวในเงาพลบที่เจ๊ว่าเขียนไว้อ่าน
เพราะกำลังจะเขียนถึงนังเงาบ่ายแล้ว

ยังหาไม่เจอ...แต่มาเจอกวีบทนี้

อึ้ง...สังคมนิยมสร้างมายาภาพด้วยเปลือกมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่
ไม่ใช่เพิ่งมี
วันนี้เปลือกที่ว่ามันคงหนาและหนักเกินกว่าจะมองเห็นเนื้อในแล้วมั้งเจ๊

 

โดย: เพลงฝนต้นลมหนาว 19 กันยายน 2551 10:31:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Kala_mydog
Location :
Indiana United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




**งานเขียนทุกชิ้นที่ปรากฏในเวบไซต์นี้
เป็นลิขสิทธิ์ของเจ้าของบทประพันธ์นั้นๆ แต่เพียงผู้เดียว
ห้ามกระทำการดัดแปลง แก้ไข
หรือแอบอ้างไปเป็นผลงานของตน
โดยไม่มีการอ้างถึงเจ้าของลิขสิทธิ์
หากผู้ใดมีความประสงค์
จะนำข้อมูลดังกล่าวออกเผยแพร่ ตีพิมพ์
หรือนำไปใช้เพื่อประโยชน์อื่นใด
โปรดติดต่อเจ้าของบทประพันธ์โดยตรง**



สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง
ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ
ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี
ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด



"เจริญขวัญ" (kala_mydog)

Friends' blogs
[Add Kala_mydog's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.