ดอกไม้ในความคิด
Group Blog
 
 
สิงหาคม 2553
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
30 สิงหาคม 2553
 
All Blogs
 

เมืองผีดุ



-1-


เรืองแดดทองส่องต้องกองขี้หมา

งามระยับจับตาเวลาบ่าย

ยังอุ่นอุ่นกรุ่นไอร่ำกลิ่นกำจาย

หวี่ว่อนร่อนส่าย ,กระจายแมลงวัน

.

.


เสียงร้องรำลิเกมาแต่ไกล

ปรากฏร่างเจ้าชายมไหศวรรย์

งามเหลือทรงเสื้อขาดดูอัศจรรย์

โสร่งหอมถึงสวรรค์ยามผันกาย

.

.

หวดพุ่มไม้มาเปาะแปะแล้วแคะขี้มูก

ตีนเหยียบถูกขี้หมาพลันก็ขวัญหาย

หัวใจหวิวปลิวหล่นเปื้อนปนทราย

แล้วค้อมกายไหว้ขี้หมาอยู่งันงก

.

.


ลดองค์ลงนั่งยองไหว้กองขี้หมา

ตัวสั่นรัวกลัวหนักหนา, หน้าเหงื่อตก

นี่แหละคือพระแม่เจ้าเฝ้านรก

โปรดจงยกโทษอภัยให้ข้านี้

.

.


คุณจอมหม่อมขี้หมา..เจ้าประคุณ

ได้ยินว่าท่านเลี้ยงขุนเจือจุนผี

เหล่าสมุนทั้งหลายได้กินดี

ใครบังอาจแตะขี้-อาจมีเคือง !

.

.


บ่นงำงึมพึมพำแล้วอำลา

เจ้าแม่ข้าอย่าถือสาอย่าหาเรื่อง

ไหว้พลางมองกองขี้หมานัยน์ตาเรือง

ส่ายพักตร์แล้วยักเยื้องชำเลืองไป

.

.


และแล้วเจ้าชายก็ไคลคลา

ยกพระหัตถ์กวัดลาอยู่ไหวไหว

ตะเหร่งเตร่งตุมเข้าพุ่มไม้

ปวดท้องไส้ชิบหายจะตายแล้ว

.

.


ปรูดปราดพราดพรวด-ปวดท้องอึ

แล้วหัวเราะหึหึมาแผ่วแผ่ว

พระหน่อเนื้อเชื้อสายกระจายแนว

กำลังจะชักแถวออกมาเรียง

.

.


โน่นก็ขี้, นี่ก็ขี้, ช่างดียิ่ง

เท่าเทียมกันทุกสิ่งและทุกเสียง

สัจธรรมย้ำผ่านก้นมาหล่นเคียง

ขี้ทั้งผองมองเพียงอนิจจัง
.

.



-2-



ช่างสุขก้นพ้นภัยสบายโล่ง

แล้วยักย้ายชายโสร่งลงมานั่ง

ข้าน้อยนี้หนีสู่ป่ามาจากวัง

เหตุเกิดเพราะนังบ่างมันช่างยุ

.

.



จึงพลัดพรากจากนคราแสนอาดูร

โดนชิงชังทั้งตระกูลเพราะเรื่องกุ

มันเติมสุมรุมไฟให้ประทุ

แล้วเสี้ยมสั่งคั่งคุอย่างดุดัน

.

.


ยืมมือคนหูเบาเข้าโหมเพลิง

ปั่นข่าวอย่างบันเทิงเริงกระสัน

ใส่ไฟให้แตกยับในฉับพลัน

ด้วยจิตอันริษยา-อาฆาตนัก

.

.


นคราของข้านี้-เมืองผีดุ

คลั่งระอุด้วยความชังยังตระหนัก

ไม่มีใครฟังใคร, สิ้นไร้รัก

กล่นเกลื่อนล้วนซากปรักที่หักพัง

.

.


ซากเหม็นเน่าแห่งความไม่เข้าใจ

ครอบงำเมืองเอาไว้ทั้งหน้าหลัง

ทั้งพาราต่างส่อเสียดด้วยเกลียดชัง

ข้าน้อยจึงเซซังมาดั่งนี้

.

.






-3-


ตะลุ่มตุ่มเตร๊ง

ยินเสียงปี่บรรเลงร่ายจากไหนนี่

ขลุกขลักกักกุกลุกทันที

นิ้วกระดิกระริกรี่แล้วยาตรา

.

.


ข้าคือองค์ชายสายสะดือ

อย่าบังอาจมาประมือหรือถือด่า

ดูความบ้าหลบใน,ดูนัยน์ตา-

อันกรากเชี่ยวของเอ็งข้า, บ้าพอกัน !

.

.

(ดูความบ้าหลบใน,ดูนัยน์ตา

โลกเส็งเคร็งทั้งเอ็งข้า, บ้าพอกัน !)




ภาพจากอินเตอร์เนต




 

Create Date : 30 สิงหาคม 2553
1 comments
Last Update : 30 สิงหาคม 2553 22:29:57 น.
Counter : 336 Pageviews.

 

แวะมาฮาค่ะ
เขียนได้ตลกมากๆ

 

โดย: อาลีอา 31 สิงหาคม 2553 9:44:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Kala_mydog
Location :
Indiana United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




**งานเขียนทุกชิ้นที่ปรากฏในเวบไซต์นี้
เป็นลิขสิทธิ์ของเจ้าของบทประพันธ์นั้นๆ แต่เพียงผู้เดียว
ห้ามกระทำการดัดแปลง แก้ไข
หรือแอบอ้างไปเป็นผลงานของตน
โดยไม่มีการอ้างถึงเจ้าของลิขสิทธิ์
หากผู้ใดมีความประสงค์
จะนำข้อมูลดังกล่าวออกเผยแพร่ ตีพิมพ์
หรือนำไปใช้เพื่อประโยชน์อื่นใด
โปรดติดต่อเจ้าของบทประพันธ์โดยตรง**



สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง
ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ
ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี
ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด



"เจริญขวัญ" (kala_mydog)

Friends' blogs
[Add Kala_mydog's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.