เพื่อนที่ยังอยู่และเพื่อนที่จากไป เพื่อนที่ยังอยู่และเพื่อนที่จากไป ในรวมเรื่องสั้นชื่อ การกลับมาของความฝันสีขาว มีเรื่องสั้นเรื่องนี้อยู่ หนึ่งที่เห็นในภาพ คือตัวละครในชีวิตจริง เขาคือเพื่อนที่ฉันเขียนคำอุทิศให้ในหนังสือถนนสีแดงฉบับพิมพ์ครั้งแรก มันค่อนข้างแปลกส่วนมากเขาจะอุทิศงาน ให้ผู้ใหญ่ที่มีพระคุณที่(มักจะจากไปแล้วทั้งนั้น) แต่ฉันกลับอุทิศงานให้เพื่อนรุ่นเดียวกันที่ยังไม่ได้สูญหายตายจากไปไหน เหตุผลง่าย ๆ เพราะเขาคือเพื่อนยามยากของฉัน ฉันมาเรียนที่เชียงใหม่ หลังจากบวชให้ยายร่วมสองพรรษา ฉันไม่กล้ากลับเรียนที่โรงเรียนเก่าที่กรุงเทพฯ เพราะอายที่จะไปเป็นรุ่นน้องของเพื่อนห้องเดิม นั่นแหละที่ทำให้เราได้มารู้จักกัน แต่เหตุผลที่เหนือจากโชคชะตานั้น คือหนังสือขุนช้างขุนแผน ขอบฟ้าขลิบทอง ของอุชเชนี และรุไบยัตของโอมาร์ คัยยัม ที่เขาเอานอนหนุนหัวและพกติดย่าม เรามีลมหายใจเป็นบทกวีและงานศิลปะร่วมกัน กินข้าวหม้อเดียวกัน หิวโหยด้วยกัน ในบ้านเช่ากุโรโปเกในซอยนันทาราม ที่ฉันตั้งชื่อมันเสียโก้ว่าซาลอง เลียนอย่างแหล่งสุมหัวของบรรดาเหล่าศิลปิน ย่านมองต์มาร์ทริมฝั่งแม่น้ำแซน และเราดำเนินชีวิตกันยังกะแดนนี่ ปิลอง โจเบิ้ม (บรรดาตัวละครโปรดของเราในหนังสือตอร์ตีญ่าแฝลตของสไตน์เบ็ค) เราอยู่รวมกันจริงๆสี่คน ฉัน นอม กวี /ตุ๋ย นักมวย แดง สิบเอ็ด/ อี๊ด เสบียง (คนที่นั่งข้างฉันในรูป) เขาไปๆมา ๆ เช่นกันกับ แอ๊ด และแดง (อีกคนที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับนอม) ฉันยังจดจำท่าที่- นอม ขยุ้มเงินจากกระเป๋ากางเกงยีนส์แล้วโยนมันไว้บนหลังมุ้ง ใครจะใช้ก็หยิบไปใช้ ฉันมีข้าวสารใส่กระสอบมาจากบ้าน และผักหญ้าคือหน้าที่ของ อิ๊ด (คนที่นั่งเคียงข้างฉันในรูป) ส่วนแอ๊ดนั้น เราเรียกเขาว่าเทพบุตรสำอาง เขารูปหล่อ ไม่หยิบจับอะไร เขาชอบให้สีเปื้อนมือ แม้จะวาดรูปไม่เป็น บุคลิกของเพื่อนๆ ฉันขโมยมาผสมผสานใน ขอความรักบ้างได้ไหม รวมกับฉากสถานที่จริงในเชียงใหม่ มีรายละเอียดมากมาย ที่นึกแล้ว ก็ทำให้สะดุด จะเปลี่ยนใจหลายที ฉันต้องรีบเขียน ก่อนที่ความจับจดจะเผาทำลายความตั้งใจเช่นหลายครั้งที่ผ่านมา ด้วยความเสียดายวัตถุดิบ และคิดถึงแต่งานวรรณกรรมล้ำค่าที่ลอยอยู่ในอากาศ .................... รูปนี้ใครถ่ายจำไม่ได้ และเราก็ไม่มีใครมีกล้องถ่ายรูปด้วย จำได้แต่ว่าเป็นงานฤดูหนาวเชียงใหม่ จัดที่สนามกีฬา ฉันไปตั้งโต๊ะวาดส.ค.ส.ขายหาเงินค่ากับข้าว โปรดสังเกตร่างกายอันผอมโกรก ดำกร้านของฉัน ถึงยังงั้นก็ริแร่ดผูกผ้าพันคอ วาดเองนะครับ รูปนางแบบทวิกกี้ เป็นรูปเก่ง ลอกจากหนังสือสตาร์พิค ตอนนั้นทวิกกี้ดังระเบิดเถิดเทิง ให้ฉันวาดลงผ้าพันคอบ้าง เสื้อยืดบ้าง เช่นเดียวกับรูปสี่เต่าทองและจิมมี่ เฮนดริกซ์ ขวัญใจของฉันอีกคน (ที่มีอันดลบันดาลให้ฉันต้องถูกขับไล่ออกจากโรงเรียน ซึ่งฉันจะยังไม่เล่าในตอนนี้) ..................... ฉันขอเล่าเฉพาะหน้าหยาบ ๆก่อนเป็นการอุ่นเครื่อง และดัดสันดานเกียจคร้านของตัวเอง คนที่ถือพู่กันวาดรูปยิ้มอยู่ข้างหลังฉัน นั่นแหละ นอม กวีเขายังมีลมหายใจ(เป็นบทกวี)อยู่ ส่วนอิ๊ด เสบียงที่ทรงผมนักเรียนเจี๋ยมเจี๊ยม อยู่ข้างขวามือฉันก็ยังไม่จากไปไหน เห็นหน้าเขาฉันก็นึกถึงผักบุ้งเสมอ-บ้านเขาอยู่ใกล้ ๆโรงเรียน เป็นสลัมริมบึงซึ่งมีผักบุ้งอุดม นั่นหละหน้าที่ที่เขาถนัด อี๊ดเรียนมัธยมอยู่อีกโรงเรียน(ฉันยังนึกชื่อไม่ออกตอนนี้) เป็นชุมนุมมังกรซ่อนพยัคฆ์ของเชียงใหม่ แบบว่าใครถูกไล่ออก-ที่ไหนไม่รับ ก็ไปกองที่โรงเรียนนี้แหละ มีเรื่องขำขื่นอยู่เรื่องหนึ่งเกี่ยวกับอี๊ด ฉันเชื่อว่าเขาไม่น้อยใจหรอกที่ฉันจะเล่าเรื่องนี้ เพราะอิ๊ดเป็นคนที่ร่าเริงที่สุดในกลุ่มเพื่อนชุดนี้ เขาอายุน้อยกว่าเราสักปีสองปีได้ เลยเป็นลูกไล่ม้าใช้ของเพื่อนตลอด ซึ่งเขาก็เต็มอกเต็มใจเสียด้วยสิ เรื่องเดินวิ่งไปเอานั่นซื้อนี่ขอให้บอก อี๊ดชอบ สิ่งเดียวที่อิ๊ดไม่ชอบก็คือ ใครอย่าไปล้อเรื่องพ่อของเขาเป็นอันขาด เขาจะมีปมด้อยเรื่องที่พ่อมีอาชีพเป็นพนักงานเก็บขยะ ถึงกับออกปากว่า ชาตินี้กูจะไม่ยอมทำงานแบบเดียวกับพ่อเด็ดขาด อะไรที่คนเราเกลียด พยายามหลีกหนี ชีวิตก็มักจะเจอเจอสิ่งนั้นแหละ ฉันไม่แน่ใจว่าอิ๊ดเรียนจบม.หกหรือว่าไม่จบ มารู้อีกทีก็จากคำบอกเล่าของนอมว่า อี๊ดทำงานเทศบาล เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงกินเงินเดือนแพงโขทีเดียวเชียวหละ แต่งานที่ทำก็ไม่พ้นเกี่ยวข้องกับขยะเช่นเดียวกับพ่อ ...................... <1p>   Create Date : 03 สิงหาคม 2551 Last Update : 22 สิงหาคม 2551 9:18:23 น. 70 comments Counter : Pageviews.

ส่งผ่านถึงผองเพื่อน ว่าที่จริง เพลงที่เหมาะกับอารมณ์นี้ น่าจะเป็นเพลง เพื่อนเอย ในมาชารีชุดแรก ปกดำ แต่ยังไม่ไดก้เอาเพลงไปจำนำ อิ อิ ผู้ใด๋จะช่วยสงเคราะห์ไหมน้อ... เนื้อเพลงว่ายังซี่... เพื่อนเอย จะเศร้าไปไย เพื่อนเอยให้ใจเพื่อนมา ฟ้ายังกว้าง หนทางยังไกล เรายังไปไม่ถึงครึ่งทาง ......... ประมาณนี้ พอนึกออกเนาะ เพื่อนเอ๊ย เอ๊ะ หรือมันชื่อเพลงว่า ฟ้ากว้างทางไกล หว่า อะครึ ครึ...อายแมวจัง   โดย: สัญจร ดาวส่องทาง 3 สิงหาคม 2551 2:43:17 น.

มาอ่าน (ร่วม) รำลึกด้วยค่ะ   โดย: p_tham 3 สิงหาคม 2551 3:52:26 น.

พี่ปอนครับ มาเขียนครั้งแรกที่นี่เลยใช่ไหมครับ ? ได้เขียนไว้ที่อื่นหรือเปล่า น่าสนใจและน่าติดตามอย่างต่อเนื่องเลยครับ ผมรู้จักอยู่คนหนึ่งว่า นอมนั้นเป็นใคร   โดย: พ่อพเยีย IP: 124.121.24.19 3 สิงหาคม 2551 8:55:24 น.

ชอบน้าปอนเล่าเรื่องแบบนี้ค่ะ กลิ่นความหลังหวานจางๆ ขมน้อยๆ กำลังหอม   โดย: แพนด้ามหาภัย 3 สิงหาคม 2551 9:10:12 น.

สวัสดีครับอ้ายปอน เวลากึ๊ดถึงความทรงจำเก่าๆแล้วก่ม่วนดีนะครับอ้าย ช่วงหลังผมก่ห่างหายจากเพื่อนฝูงไปเลยครับ ตั้งแต่มีลูกมีเมีย 5555 ก่ว่ากั๋นไปตามหน้าที่นะครับอ้าย   โดย: ก.วรกะปัญญา (กะว่าก๋า ) 3 สิงหาคม 2551 16:49:23 น.

อ่านเรื่องแล้วก็เรื่อยเจื้อยเพ้อเจ้อ ถึงเรื่องตัว.... อ่านแล้วละเมอถึงเพื่อนหลายๆคนที่เคยมานั่งข้าง แล้วหายหัว... มีความสุขที่ได้คิดถึงพวกเขาค่ะ   โดย: โตมิโต กูโชว์ดะ 3 สิงหาคม 2551 19:40:29 น.

อ่านแล้ว ทำให้ต้องนั่งรำลึกถึงความหลังของตัวเองบ้างค่ะ แต่ภาวนาให้เพื่อนเหล่านั้น เป็นเพื่อนที่ยังอยู่ ยังไม่จากไปไหน... ....................................... สมัยก่อนทำงานหนังสือวัยรุ่น จะเห็นพี่ปอนแว้บไปแว้บมาอยู่บ่อยๆค่ะ พอๆกับที่เห็นพี่โดมแว้บไปแว้บมา...   โดย: ทากชมพู 3 สิงหาคม 2551 20:14:35 น.

สร้าง Comment ง่ายๆ ด้วยตัวคุณเอง..คลิ๊กที่นี่   โดย: หนูใบข้าว 3 สิงหาคม 2551 20:55:43 น.

สวัสดีครับ p_tame เป็นอย่างไรบ้างครับ หนังสือหนังหาไปถึงไหน เขียนเล่มใหม่รึเปล่า โดม สารภาพว่าตีสองแล้วที่เขียนเรื่องนี้ มึนๆ โดมว่าดี ก็เลยเป็นงง หมีก็ว่าดี เลยไปกันใหญ่ เขียนครั้งแรกที่นี่ครับ เขียนมาหลายทีแล้ว ไม่ไปไหน มีแรงใจที่ต่างเห็นดี ขอบคุณนะที่ช่วยเชียร์ เราได้ตัวอย่างความขยันจากโดมนี่แหละ ก๋า กะว่าเก๋ มีลูกเท่อยู่เรื่อยนะเรา ตอนนี้บ่าหมิงๆแย่งซีนไปแล้ว 555 เป็นนายแบบหากินแต่ตีนเท่าฝาหอยแน่ะ โตมิโต ก็มีความสุข ก็ดีแล้ว เห็นนาม นึกไปถึงนักเขียนคนหนึ่ง เขาก็สารภาพด้วยนามปากกาว่า ฮิ มิ โต เช่นเดียวกัน แปลกแฮะมิโตแล้วยังอยากโชว์อีก ตั้งนามปากกาเลียนแบบว่าโคโตะ มิโชดะ จะ-เห็นควรด้วย ไหมเนี่ย อะครึ ครึ (หัวเราะเลียนแบบใครบางคนแถวอีสาน ไม่ทราบว่า/ไปหัวร่ออยู่ที่ไหน หน้าทำเนียบรึเปล่า..) ทากชมพู ยินดีที่มาท้าวความหลัง เห็นแล้วไม่ยักทักกันนิ สงสัยหนังสือวัยหวานแหววแหง ยินดีที่ได้รู้จัก(กันเอาป่านฉะนี้) เข้าใจ-ทำไมทากต้องสีชมพู หนูใบข้าว ฝากความคิดถึงต้องตาและโต๋เต๋ด้วย หวังว่าคงไม่ถูกทิ้งข้างถนน และถูกคนงอนค้อนควักหัวใจไปทำเกาเหลาเลือดแมว แม้ววววววว แม้ววววววว มามะ จาเกาคางให้... จากหนูนานะ   โดย: พ.ศ.ล.ค.พ. IP: 118.172.129.153 3 สิงหาคม 2551 22:46:03 น.

สวัสดีค่ะ เหมือนดูรูปที่มีฉากหลังสีน้ำตาลๆเลย ก็นั่งนึกถึงเพื่อนๆเก่าๆมั่งแล้วสินะเรา   โดย: gluhp 4 สิงหาคม 2551 0:20:14 น.

อ้าย บ่หันเล่าไว้ ว่าอ้ายเลาะเป๋นคนอย่างใดสมัยนั้น ลูกไล่ ก่บ่ใจ้ ก๋ำตางขว้างใส่หลังมุ๊งก่บ่ใจ้ ไค่ฮู้เจ้าอ้าย อ้ายเดินต๋ามฝันมาตั้งแต่วัยรุ่นเนาะ นับถือเจ้า คนรุ่นอ้าย กับพี่โดมนี่ ใช้ชีวิตวัยรุ่นคุ้มขนาด สุดเหวี่ยงเลยท่า   โดย: แม่น้องนิก (Mommy and me ) 4 สิงหาคม 2551 5:32:06 น.

"ขอความรักบ้างได้ไหม" อ่านมานานแล้ว และมาอ่านอีกครั้งเมื่อมาอยู่เชียงใหม่ เพราะเคยมีคนบอกว่ามีตัวละครหนึ่งในหนังสือเล่มนี้อยู่ใกล้ ๆ เป็นหนังสือเล่มบาง ๆ ที่อ่านแล้วได้ใจมาก ใครยังไม่ได้อ่าน ขอบอกว่า เป็นงานหนึ่งที่ไม่น่าพลาด วันนี้มาตามอ่านตัวละครอีกครั้ง ตามคำชวนของพ่อพเยีย   โดย: แพรจารุ 4 สิงหาคม 2551 7:32:24 น.

มาร่วมรำลึกถึงความหลังและความรักระหว่างผองเพื่อนด้วยคนค่ะ   โดย: ปณาลี 4 สิงหาคม 2551 13:04:53 น.

อื้มมมมมมม อ่านเรื่องเพื่อนที่ชื่ออี๊ดของน้าปอนแล้วก็คิดถึงบางเรื่องของตัวเองจังค่ะ   โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 4 สิงหาคม 2551 16:13:17 น.

เอิ๊กซ์ หนูใบข้าวมะเอามันสองตัวไปทำเกาเหลาหรอกค่ะพี่ปอน เพราะมันเป็น "เหมียวโปรโมชั่น" สามารถเป็นได้หลายอย่าง "เป็นแมว" คืองานหลัก "เป็นแมวหง่าว" เวลาวอนอยากโดนตบกะบาล "เป็นกระต่าย" เวลาอยากกินหญ้า "เป็นเต่า" เวลาอยากเปลี่ยนไปกินผักบุ้ง "เป็นซูเปอร์แมน" เวลาปีนประตูรั้ว หนีออกจากบ้าน "เป็นตัวตะกละ" เวลาแย่งข้าวของหนูใบข้าวกิน แง... เป็นได้มากขนาดนี้ เอาไปออกงานวัดโชว์ซะดีไหมคะเนี่ย 555 พี่ปอนปอน ส่งอะไรมาให้หนูอะป่าวอะ แบบว่า "ตีกลับไปอยู่ที่ไปรษณีย์" แล้ววันนี้หนูไปส่งหนังสือ จะนำกลับมาด้วย ก้อดันลืมเอาบัตรประชาชนไป ร้องเพลงชาติไทยให้เค้าฟังแล้วนะคะ เค้าก้อยังมะยอมให้มา แง...แง กลัวจะลืมจริงๆเลย แล้วก้อขี้เกียจด้วย งุงิ...งุงิ   โดย: หนูใบข้าว 5 สิงหาคม 2551 14:36:41 น.

พี่ปอนคะ มาทิ้งข้อความไว้ที่นี่ เนื่องจากว่าฮิห้าของพี่ มันฝากข้อความไม่ได้ แถมพี่ยังไม่ยอมรับหนูเป็นเพื่อน (ทางฮิห้า หรือ HI5) คลิกไปคลิกมาจะตอบข้อความก็เวียนหัวซะก่อน อืมม์ ตอนนี้อยู่ในโหมดรำลึกความหลังกันใหญ่เลยค่ะ นี่น้าเอ๊ะก็กระตุ้นต่อมคนให้พากันรำลึกความหลังกันเป็นแถว ๆ เลย   โดย: น้าเอ๊ะ IP: 58.10.64.200 5 สิงหาคม 2551 16:32:19 น.

ทำหนังสือ หนังหา "เหนื่อย" กับความเป็นจริง และระบบวงการ (ธุรกิจ) หนังสือ แต่ความสุขมีจากการทำสิ่งที่รัก และเราเลือก ซึ่งคุณปอนน่าจะทราบดีอยู่แล้ว ถึง "ความเหนื่อย" นั้น ผลงานเล่มใหม่ เล่ม 6 กำลังทำรูปเล่มอยู่ เล่ม 7-8 หากมี สนพ. ที่เหมาะสมคงส่งต่อ หรือไม่เช่นนั้น คงพิมพ์เอง   โดย: p_tham 6 สิงหาคม 2551 8:29:28 น.

Comments for Hi5, Myspace Hi5 Blog บล๊อคส่วนตัว   โดย: หนูใบข้าว 6 สิงหาคม 2551 21:56:56 น.

เพื่อนเอย จะเศร้าไปไย.... เพื่อนเอย ก้าวไปด้วยกัน..เพื่อนเอย ........ เพื่อนเอย ให้ใจเพื่อนมา ... เพื่อนเอย ฝ่าฟันกันไป .. เพื่อนเอย ฟ้ายังกว้างหนทางยังไกล เรายังไปไม่ถึงครึ่งทาง ฟ้ายังกว้างหนทางยังไกล เราต้องไปให้ถึงปลายทาง.... ...... เพิ่งถอยเครื่องเล่นเทปมาใหม่ เลยเอาเทปเก่าๆมาปัดฝุ่นฟัง เครื่องเล่นเทปสมัยนี้หายากจริงๆ แต่เครื่องเล่น CD มีขายกันเกลื่อน สารพัดรุ่น วันไหนว่างๆ จะแสกนปกที่มีมาให้น้าปอนนะ   โดย: คุณหน่อย 7 สิงหาคม 2551 14:27:55 น.

มาคิดถึงวันเก่าๆ..ที่งดงามด้วยหวัง : )   โดย: rainysea IP: 114.128.17.74 8 สิงหาคม 2551 21:34:56 น.

คิดถึงเชียงใหม่ขึ้นมาจับจิต เสียแต่ว่า ความเจริญได้เปลี่ยนแปลงหลายสิ่งหลายอย่างจนสิ้น ความทรงจำแสนงามเสมอ แม้แต่เรื่องเศร้าๆ "ในตรู่ฤดูหนาวขาวหมอกหนัก ยินเพียงเสียงทายทัก ใบไม้แห้ง ชื้นน้ำค้างกรุ่นหอมย้อมฝุ่นแดง เลือนรางแสงบนทางฝุ่น - คุ้นจึงไป ไปเก็บความงดงามเหมือนเริ่มต้น คือถนนใช่ถนน รถ-คน ขวักไขว่ คือทางฝากรอยเท้าของเยาว์วัย คือความไร้แต่เปี่ยมล้น – ค้นจึงเจอ เจอเธออยู่ที่นั่นเหมือนวันเก่า ร่างรอยยิ้มบนรูปเศร้าอยู่เสมอ มองตะวันด้วยดวงตาอันพร่าเบลอ เพียงเพราะเผลอซาบซับกับบทกวี พอพอกับเส้นสาย-จากปลายดินสอ ลากเส้นต่อเส้นเติมเพิ่มเนื้อที่ บ้านแห่งรักรับโศกสุขทุกองคุลี หลอมเรานี้อยู่ในใจของกัน อาจมิใช่สีขาวในสีขาว “เรา” ต่างแขวนดวงดาวที่เราฝัน ฤดูร้อนทอดกายให้กลางวัน ฤดูหนาวตากพระจันทร์ริมระเบียง และเลือนไป มิได้หายจากทรงจำ เราต่างย่ำ ย้อนทางเก่า เรายินเสียง ทางสายฝุ่นเราคุ้นเราลำเลียง เก็บภาพเก่ามาเคียง – เรื่องของเรา” ด้วยระลึกถึง กวิสรา 9 สิงหาคม 2551 - พะเยา   โดย: กะวาสะริ IP: 61.19.65.220 9 สิงหาคม 2551 3:42:30 น.

ทวิกกี้ นางแบบคนที่ผ๊อมผอมลมพัดแทบจะปลิวหรือเปล่าคะ   โดย: ม่วนน้อย 10 สิงหาคม 2551 10:45:07 น.

สวัสดีค่ะน้าปอน มาร่วมรำลึกความหลังครั้งเก่าก่อนของน้าปอนด้วยคนนะค้า (ชีวิตที่สนุก และมีแต่ความทรงจำดี ๆ ก็สมัยเรียนนี่หล่ะนะค่ะ)   โดย: oa(rosebay) IP: 124.121.89.61 11 สิงหาคม 2551 21:27:17 น.

มาร่วมรำลึกความทรงจำสีจางๆด้วยคนครับ ในวันแม่แห่งชาติ   โดย: naigod IP: 124.121.21.146 12 สิงหาคม 2551 11:58:19 น.

สวัสดีครับทั้งคุณoaและคุณnaigod ผมว่าจะเขียนเรื่องแม่ เตรียมรูปไว้แล้ว สมัยแม่ยังสาว สวย แต่แล้ว เวลาเตรียมต้นฉบับก็มาแย่งไป เสร็จไปแล้ว แต่มันยังไม่แน่นใจ เลยแก้ไข เพิ่มเติม วาดรูปเพิ่ม เปลี่ยนใหม่อีก ต้องขออภัย หากเข้ามาแล้วยังไม่ได้เขียนเรื่องใหม่ต่อ และที่ไม่ได้ตอบ หรือตอบบ้างไม่ตอบบ้าง ยังผูกพันใจ ไม่หนีไปไหนจ้า   โดย: ปอน ปอน IP: 118.172.129.231 12 สิงหาคม 2551 18:49:54 น.

สวัสดีครับพี่ปอน ช่วงนี้ผมมาแอ่วเหนือหน้าฝน เพิ่งมาอยู่ฝางได้สองวัน ยังออกไปไหนไม่ได้เลย วันก่อนเห็นรูปวัดอะไรนะที่เมืองน่านที่พี่ปอนเขียนสาวน้อยในวนา อยากบอกว่าเดี๋ยวนี้พี่ปอนเขียนสีน้ำสวยขึ้นทุกวัน (ไม่รู้ว่าผมดูรูปเป็นหรือเปล่าไม่รู้นะ แต่ผมว่าสวยขึ้นจริงๆ แต่พอมีคนอื่นเห็นด้วยกับผมจึงทำให้ผมเชื่อมั่นขึ้นว่าพี่ปอนเขียนรูปสวยวันสวยคืน) พรุ่งนี้ว่าจะไปแอ่วท่าตอน พี่ปอนคงไปปรุมาหมดแล้วแถวนี้   โดย: โดม IP: 61.7.171.194 12 สิงหาคม 2551 19:34:24 น.

อ่านแล้วก็พลอยทำให้คิดถึงเพื่อนเก่าๆคร่ะ   โดย: v.heartbeat 12 สิงหาคม 2551 20:48:29 น.

สวัสดีวันแม่ค่ะพี่ปอน ปีนี้ไม่มีของขวัญ ไม่มีดินเนอร์ (ญาติมาเต็มบ้าน เซ็ง...) มีแค่การ์ดใบเดียวให้แม่ ไม่รู้แม่ดีใจมั้ย เพราะมันยังวางอยู่ที่เดิม แม่ไม่ได้เก็บ นึกถึงตอนที่เอาหนังสือเล่มแรกไปวางให้แม่ที่หัวเตียงค่ะ แม่วางไว้อย่างนั้น จนมันเก่า หนูเลยคิดมาตลอดว่า "แม่ไม่ภูมิใจในสิ่งที่หนูทำ" เพิ่งมากระจ่างเมื่อไม่นานมานี้เองว่า แม่แอบภาคภูมิใจมาตลอดกับสิ่งที่ลูกทำ เพราะแม่แอบสืบมาตลอดว่าลูกมีหนังสืออะไรบ้าง เขียนอะไรบ้าง ข้อมูลของแม่เลยออกจะมั่วๆ นิดหน่อย เวลาเอาไปโม้ หนูเลยต้องตามแก้ข่าวให้ตลอด อิอิ ปล.พี่ปอนปอน หนูนะอุส่าห์เอานังโต๋เต๋กะต้องตาเข้ามานอนด้วย กางมุ้งให้มันอีกต่างหาก ปรากฏว่า มันน่ารักอยู่สองคืนค่ะ เมื่อคืนมันทำมุ้งสีชมพูของหนูแหกเป็นรูเบ้อเร่อเรียบร้อย คืนนี้เลยเนรเทศกลับไปนอนในกรงเช่นเดิม 555   โดย: นานะ IP: 202.149.25.225 12 สิงหาคม 2551 21:39:28 น.

สวัสดีโดม ดีจัง เพิ่งพูดกับแม่เมื่อกลางวัน แม่ถามถึงอยู่ ที่ไหนอย่างไร ไอ้คนมีหนวดหนะ ที่ขึ้นไปแอ่วปางปูเลาะ ขึ้นท่าตอนจะล่องกกมาขึ้นเชียงรายหรือเปล่า ถ้ามาทางนี้ก็แวะมาทุ่งดาวได้ แต่ตอนนี้ไม่น่าอยู่เท่าไหร่ ยุงชุม อากาศชื้นแต่ถนนดี ไม่มีโคลนให้รถล้มแล้ว (แต่หลังฝนอีแต๋นตะกุยก็ไม่แน่) ถ้ามาก็จะรอ จะขอให้เขียนอะไรให้หนังสือมีสีสันหน่อย กลัวเหลือเกิน มาช่วยอ่านที่ตัดต่อแก้ไขด้วย หมดแรงแล้ว มึนด้วย มันน่าเบื่อนะอ่านเรื่องตัวเองซ้ำๆนี่ โลกนี้ถึงต้องมีบรรณาธิการ รูปที่ว่าโฟกัสเบลอนะ ตาไม่ดีแล้วสแกนมีปัญหาเลยถ่ายเอาตามเคย แต่ก็ยินดีรับคำชมมาตุนไว้ อ่อนใจนะโดม จัดการชีวิตยังไม่ลงตัว บริห่ารเวลาไม่เป็น มาเห็นกองรูปก็จะรู้ว่า นี่แหละงานเขียนหายไปไหน ให้สัดส่วนคนวาดภาพมากกว่าคนเขียนหนังสือ(เลี้ยงชีพ) ตอนนี้รู้แล้วว่าจะเด็ดขาดอย่างไร ขอให้งานผ่านไปก่อน ก่อนส่งบ.ก. ถ้ามีโอกาสเวลานะ แวะมาหน่อย หรือถ้าย้อนกลับเชียงใหม่ ไปเจอกันที่นั่น เพราะเราต้องเข้าเชียงใหม่ในวันสองวันนี้ ไปสะสางงานที่ปายด้วย ดูความเร่งด่วนก่อน ถ้าปายไม่พร้อม เราก็เข้ากทม.จัดการเรื่องต้นฉบับเล่มและโปสการ์ดเลย ตามสบาย เที่ยวให้สนุก ให้รางวัลตัวเองที่ได้รางวัล(จากตัวเอง) รู้นา...ว่ามีอะไรน่าสนใจ แถวนั้น นานะสวัสดี ฟ้ามีตา รู้ว่าโต๋เต๋เป็นเด็กดี ที่แหกมุ้งเพราะมุ้งไม่ได้ซัก เอ๊ย มันกลัวโดนทับบี้แบนไง วันแม่ใครก็แม่ใครผ่านไปแล้ว รักแม่เราไม่หวานแหววอะไรหรอกยังปล่อยแม่ลุยผ้าคนเดียวหยองแหยง จะทำให้แกก็ไม่ยอม หรือว่าไม่มีทีวีมาถ่ายให้เป็นแม่อดทนแห่งชาติก็ม่ายรุ บางที ส่วนใหญ่เลยหละ รำคาญญญญญญญญ ไอ้พวกหอมแก้มกันออกทีวีหนะ และไอ้พวกที่เวอร์ จะจัดงานไปยันวันพ่อหนะ แง่งตอแหลสุดโลก ... ขอโทษผิดสำแดงหน่อไม้น้ำพริกน้ำปู หนูนานะ นาน่า สบายดีก็ดีแล้ว ให้แมวมันเป็นแมวต่อไปเหอะ ดีเท่าไหร่ที่มันไปกลายเป็นหมา สู้โว้ยๆ...หนึ่งเหรียญ ๑๕ ล้าน ขี้คร้านจะเป็นงง อูอะเอาอังอัยอับอีอิ๊ดอี..... ปายแระ   โดย: ป.ทุกข์ไม่ลดละซักกะที IP: 118.172.128.189 13 สิงหาคม 2551 18:44:56 น.

สวัสดีครับพี่ปอน ผมเพิ่งตกลงเช่าห้องเป็นเดือนเมื่อตอนเย็นนี้เอง มาอยู่รายวันไปสองวัน แต่เมื่อถามเป็นรายเดือน ราคาถูกกว่ากันเยอะเลย (ที่พักนี้เรียกว่าคอร์ท) ห้องพักใหม่สะอาดเอี่ยม มีตู้เย็น มีเคเบิ้ล ทีวีดูหลายช่อง มีน้ำร้อนอาบ มีอินเตอร์เน็ตสามารถเสียบใช้กับโน้ตบุ๊คใช้ได้ทันที ฟรี่ด้วย หาอาหารการกินง่าย มีร้านหนังสือใกล้ห้างใหญ่ จะไปเชียงดาว จะไปท่าตอน แล้วกลับมานอนที่ห้องเดิมก็สะดวกดี ผมเลยตัดสินใจเช่าเป็นเดือนดีกว่า ช่วงที่อยู่นี้ก็คงทำงานไปด้วย เปลี่ยนบรรยากาศน่ะครับ พี่ปอนจะให้ผมเขียนอะไรผมยินดีครับ แต่ถ้าจะให้อ่านในฐานะบรรณาธิการ ผมไม่กล้าจริงๆ เอาว่าพี่ปอนส่งต้นฉบับให้ผมทางอีเมล์ได้ไหมล่ะครับ ? ผมจะได้อ่านเพื่อทจะได้เขียนอะไรให้เป็นสีสันแก่พี่ปอน ที่นี่มีอะไรน่าสนใจบ้างล่ะครับที่พี่ปอนรู้น่ะ...สำหรับผมแค่อยากมาอยู่ในที่ยังไม่เคยมาเท่านั้นเอง ยืนยัน ได้เจอผู้คนแล้วอัธยาศัยใจคอดีมีน้ำใจครับ   โดย: โดม IP: 61.7.170.179 13 สิงหาคม 2551 20:20:12 น.

ขอเล่าต่ออีกนิดก่อนที่จะตกลงราคาเรื่องห้อง ที่ผมตัดสินใจอยากเช่าเป็นเดือนเพราะต้องการ ห้องชั้นบนที่เปิดหน้าต่างแล้วเห็นภูเขาได้น่ะ ตอนแรกตกลงกันแล้วว่ารอให้คนเดิมออกก่อนในวันจันทร์ แต่พอผมกลับมาจากท่าตอนเธอบอกว่า เธอลืมไปว่ามีคนจองห้องนั้นไว้ก่อนผมแล้ว ผมรู้สึกผิดหวังที่ไม่ได้ห้องที่ชั้นสอง แต่ก็ยังชอบที่นี่เพราะบรรยากาศเงียบสงบดี ยิ่งกลางคืนยิ่งเงียบกริบ ผู้คนที่พักก็ไม่พลุกพล่าน แต่เธอบอกว่าราคาที่บอกในตอนแรกนั้นไม่รวมตู้เย็นกับทีวีด้วยนะ ผมบอกตู้เย็นกับทีวีนั้นผมไม่เอาก็ได้ ผมสามารถอยู่ได้โดยไม่มีที.วี.และตู้เย็นได้โดยไม่รู้สึกลำบากหรือเดือดร้อนอะไร แต่ผมต้องการหน้าต่างที่มองเห็นภูเขา และที่ตัดสินใจเช่าเป็นเดือนก็เพราะเรื่องราคาต่อเดือนที่เธอบอกนั้นถูกกว่าเช่าเป็นรายวันหลายเท่าตัว แต่ห้องที่ผมเช่าในตอนแรกเป็นห้องใหญ่ชั้นล่างราคาจะแพงกว่าห้องข้างบน ในที่สุดเธอก็ให้ผมเช่าห้องเดิมและยินดีให้ใช้ตู้เย็นและที.วี.ในราคาที่เธอบอกในตอนแรกด้วยความเต็มใจ และยินดีให้ใช้ตู้เย็นและที.วี.โดยคิดค่าเช่าเท่าที่เธอบอกในตอนแรก เพราะเธอทำให้ผมผิดหวังที่ตกลงแล้วเปลี่ยนแปลง ผมบอกกับเธอว่าผมไม่ได้เอาความผิดพลาดของเธอมาต่อรองนะครับ เธอบอกว่า เธอเต็มใจ เพราะเห็นว่าผมอยู่เดือนเดียวเท่านั้นและตอนนี้ยังมีห้องว่างอยู่ ผมก็เลยตัดสินใจตกลงเช่าห้องเป็นเดือนด้วยประการฉะนี้แหละครับ   โดย: โดม IP: 61.7.170.179 13 สิงหาคม 2551 20:44:36 น.

แวะมาอ่านความคิดถึงเพื่อนของคุณปอน นานๆ มาหากันที เพิ่งทราบว่าชอบนิยายเรื่อง ตอร์ตีญา แฟลต เหมือนกัน สมัยรุ่นๆ อ่านเล่มที่เป็นงานแปลของคุณประมุล อุณหธูปแล้วหลงใหลมากค่ะ ชอบปิลองกับหมาของไพเรต สมัยนั้นก็ได้อ่านแต่ฉบับแปล พอมาอเมริกา หนังสือภาษาอังกฤษเล่มแรกที่ซื้อก็คือ เล่มนี้แหละค่ะ อยากงานต้นฉบับภาษาอังกฤษแท้ๆ อ่านแล้ว ได้อรรถรสยิ่ง นึกๆ อยากให้มีสนพ มารับซื้อจัง อยากแปลให้มากๆ แต่ดิฉันเป็นพวกขี้เกียจมากถึงมากที่สุด ไม่มีตลาด ไม่แปล ไม่เขียน เพราะขี้เกียจ อ้อ ดิฉันอ่อนกว่าคุณปอนและพี่โดมค่ะ แต่อ่านหนังสือแก่กว่าอายุ แหะๆ   โดย: Kala_mydog 14 สิงหาคม 2551 4:34:25 น.

นึกถึงเพื่อนเก่าเหมือนกันครับ... ได้ข่าวว่าเพิ่งออกจากคุกแล้ว ........................... "อะไรที่คนเราเกลียด พยายามหลีกหนี ชีวิตก็มักจะเจอเจอสิ่งนั้นแหละ" ...อย่างแรงและเป็นจริงเสียด้วย สบายดีนะครับอ้าย...   โดย: pu_chiangdao IP: 118.175.183.168 14 สิงหาคม 2551 12:03:23 น.

ความหลังเก่าๆฉันมีมากมาย ที่เอาเก็บใส่กล่องแห่งความทรงจำ บางกล่องเคยคิดอยากเก็บรักษาอย่างดี จึงใส่กุญแจไว้ ... น่าเสียดาย ฉันทำกุญแจดอกนั้นหายไปแล้ว กับกาลเวลา บรึ๋ยๆ จ๊ะเอ๋ หวัดดีคุณพี่ปอนค่ะ   โดย: silly 15 สิงหาคม 2551 7:32:56 น.

พี่ปอน คิดถึง ณู มาร์ช แดน ค่ะพี่   โดย: เช้านี้ยังมีเธอ 15 สิงหาคม 2551 10:53:29 น.

มาลงชื่อ..สวัสดีนะคะพี่ คิดถึง -- แบบว่าไม่ได้อ่าน ตัวหนังสือมัน "หน้อย" แจมมองนานๆ แล้วไม่ไหว แหะ แหะ ท่าจะแก่กว่าพี่แล้วช่วงนี้ สุขภาพไม่ค่อยดีเท่าไหร่.. สวัสดีเจ้า   โดย: สีน้ำฟ้า 15 สิงหาคม 2551 20:17:04 น.

โดม ส่งไหวเหรอ ๑๕ บท ส่วนใหญ่โดมก็อ่านหมดหละ ตั้งแต่นายจ๋อน คนที่ให้คำตอบว่าชีวิตคือความพอ เอาที่โดมอยากเขียนเกี่ยวกับบ้านทุ่งดาวแล้วกัน พรุ่งนี้เราไปเชียงใหม่ ลืมไปว่าอยู่ช่วงไหนของฝาง ในเมืองหรือไง บางทีจะเลยไปหาภู ถ้ากำหนดการคลาดเคลื่อน   โดย: สัญจร ดาวส่องทาง 15 สิงหาคม 2551 23:14:16 น.

โชคดีจังนะคะที่มีความทรงจำที่มีความสุขกับเพื่อนๆ สำหรับเรา เราชอบที่จะจะมีเพื่อนอยู่ตลอดเวลา แต่เราเป็นคนที่ปิดกั้นตัวเองเสมอ ไม่เคยมีใครรู้จักเราจริงๆหรอก ใครเข้าใกล้เราหนึ่งก้าว เราก็หนีออกไปสองก้าว เหมือนอัตโนมัติเลยเชียว มันเป็นชีวิตที่เหมือนกับอยู่ในแดนสนธยาเลย น่าเบื่อ บางทีเราก็รู้สึกว่าอายุของเรายืนยาวเกินไปนะ   โดย: ปิ่นแก้ว IP: 118.174.177.97 15 สิงหาคม 2551 23:34:22 น.

เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดดดดด เบรคอย่างแข็งแรง พอดีวันนี้ขับรถเข้ามาในบล๊อคแกงค์ เลยแวะมาเยี่ยมลูกเพ่ค๊า... คิดถึงเน้อน้า...   โดย: ป้าซ่าส์ 16 สิงหาคม 2551 12:15:54 น.

พี่ปอนที่รักตลอดกาล ส่งโค้ดเพลงมาตั้งแต่เมื่อคืนทางอีแมว 3 ตัว แมวบางตัวไม่รับค่ะ มันตีกลับ หวังว่าสองตัวที่รับไปจะนำส่งถึงมือพี่นะคะ ซำบายดีค่ะ   โดย: นกแสงตะวัน..จากทุ่งที่ราบสูง IP: 125.26.187.109 16 สิงหาคม 2551 15:47:30 น.

Comments for Hi5, Myspace Hi5 Blog บล๊อคส่วนตัว   โดย: หนูใบข้าว 17 สิงหาคม 2551 22:46:13 น.

Comments for Hi5, Myspace Hi5 Blog บล๊อคส่วนตัว   โดย: หนูใบข้าว 17 สิงหาคม 2551 22:46:21 น.

สร้าง Comment ง่ายๆ ด้วยตัวคุณเอง..คลิ๊กที่นี่ ถึงน้า อ่านแล้วนึกถึงเพลงสหายของน้าหว่องจังเลยค่ะ   โดย: อุ้มสี 18 สิงหาคม 2551 15:13:47 น.

อืมมมม... ยังไม่มานิ อืมมมม ....   โดย: ป้าซ่าส์ 19 สิงหาคม 2551 14:09:43 น.

พี่ปอน หวัดดีวันพฤหัสบดี... ขอบคุณสำหรับฆ้อน และพลังเสียงแปดหลอด ยังไม่ได้ตะโกนเลยค่ะ แบบว่ากลัวได้เหรียญทอง ... สบายดีนะคะ   โดย: silly 21 สิงหาคม 2551 9:05:14 น.

สวัสดีครับเพื่อน-เพื่อน จากปาย เข้าเชียงใหม่ ไปลำพูน มาถึงทุ่งดาวคืนก่อน นอนซมเลย อากาศกดทึบมาก มรสุม ชื้นแฉะ ไม่ชื่นมื่นรื่นรมย์เอาเสียเลย จึงแค่จะบอกกล่าวว่า สบายดีอยู่นะครับ จบรวบรวมแก้ไขร่างที่สองของต้นฉบับ ดอกไม้ในฤดูใจของชายพเนจร อีกเล่ม ก็จะเข้ากทมไปคุยแนวทางก่อน กลับมาต่อ เรามิใช่หินผาและหมู่เกาะ(อก) คัดสรรจากคอลัมน์ผ่านตามาตรึงใจให้เรียบร้อยก่อนกันยายนนี้ ให้เรียบร้อยเป็นเรื่อง ๆไป(ดัดนิสัยจับจดของตัวเอง) วันที่ 3 4 5 ที่จ.ตาก เป็นวิทยากรการอ่านการเขียน ให้โรงเรียนเพื่อนเก่าแก่คนหนึ่งที่เคยอยู่ร่วมทุกข์กันสมัย ๖ ตุลามหาโหด เขาเป็นปลัดอำเภออยู่ที่แม่ฮ่องสอนตอนนั้น เพราะเห็นชื่อเรา ขอไปลงที่นั่นเลย ตอนนี้กลับมาอยู่ที่ตาก บ้านเกิด แต่ยังไม่ทิ้งนิสัยปลัดนักพัฒนา รออ่านในบล็อกต่อจากนี้ดีกว่านะ จะลองไปหารูปดู แต่ขอตัวทำต้นฉบับให้กุลสตรีก่อน ล่วงหน้าสักสองตอน จะแวบเข้าอัพบล็อด เอางี้ดีกว่านะ เรื่องตั้ง20 30ปี มีรายละเอียดอ่อนซาบซึ้ง จะพูดสองสามคำไม่เหมาะแน่ ขอบคุณนกแสงตะวัน ที่น่ารักและรักพี่คนนี้มั่นคงสม่ำเสมอ (แม้พี่เชื้อจะไม่ค่อยน่ารักนัก) เพลงเอามาฟังพลางๆก่อนนะ แล้วยกไปด้วยบล็อกหน้า ฟังๆ น้ำตาจะไหล เพื่อนเอย เราไปถึงจุดหมายปลายทางที่เรามุ่งหวังตั้งใจกันหรือยัง ทำประโยชน์อะไรให้โลกบ้าง นอกจากหมกมุ่นคิดแต่เรื่องตัวเอง ให้ตัวเองเป็นศูนย์รวมของจักรวาล พูดแล้วก็ละอาย การได้ออกไปข้างนอกมันดีตรงนี้ เชื่อไหม ก่อนหน้านี้ที่เราไปตามหาบ้านทาหมื่อข้าว บ้านเกิดของยาย สืบรากฝากเหง้า ของเรา ไม่อยากเชื่อว่าเรามองข้ามไปได้อย่างไร ลำพูน สบทา ใกล้เชียงใหม่ ไม่ถึงสามสิบกิโลแล้วเจอ บางตำบลยังไม่มีถนน ข้ามน้ำข้ามห้วยด้วยรถเครื่อง เด็ก ๆต้องเดินหก ชั่วโมงมาโรงเรียน อ้อ..อุ้มสี ไปเห็นที่บล็อคแล้วนะ เมื่อกี้ไม่ได้ลงทะเบียน ตอบไว้ที่นี่แล้วกัน ดีมากจิตใจอาสาแบบนี้ ขอชมเชย และเรามีหนังสือนิตยสาร สามตั้งใหญ่ ชั้นเหล็ก วางของใส่หนังสือได้ ตู้หนังสือ ๒ ใบ โต๊ะเขียนหนังสือโบราณ พร้อมเก้าอี้ ๒ ตัว ตรงกับที่โรงเรียนคนพิการต้องการทุกประการ เราขอยกให้ด้วยเต็มใจ ออฟฟิศนี้คงไม่ใช้อะไรอีก คนจรอย่างเราไม่ควรมีข้าวของหรือใครมาให้ใจเขาทุกข์ไปเปล่าปลี้ ปัญหาก็คือเราไปไม่ทันวันที่ 23 ที่จะมอบของแน่ ดูงานแล้ว ใจก็อยากไปวันนี้เย็น แต่มาคิด ค่ารถไม่ใช่ถูก ๆ เดินทางอีกเหนื่อย ควรจะมีงานติดมือไปด้วย กรุงเทพฯไปทีใช้จ่ายเงินเยอะเหลือ ขอเป็นวันหลังได้ไหม (ปลายๆกันยา) แต่ต้องมารับเองนะ เราไม่มีรถแล้ว ปากเกร็ดกับท่าน้ำนนท์ ก็ไม่ไกลกันนัก หรือจะรอที่ใหม่ ก็ตามใจ แต่ต้องภายในเดือนกันยายนจ้ะ ตุลาจะต้องนิ่งอย่างมาก ไม่รับงานกิจกรรมเคลื่อนไหวใดทั้งสิ้น เพื่อจะมีใจสงวบ มีสมาธิทำงานเขียนรูปชุดที่จะแสดง ในเดือนพฤศจิกายน คิดถึงเพื่อนพ้องน้องพี่ทุกคน ซิลลี่ ถ้าวิธีที่ว่ายังไมหาย เขียนรูปสิ..เขียนรูป สุข สงบ สุดยอด เจอะเจอกัน ที่ปลายใจ พบกันได้ ที่ปลายฟ้า ฉันเอง   โดย: สัญจร ดาวส่องทาง 22 สิงหาคม 2551 10:18:10 น.

สวัสดีค่ะ พี่ปอน ทำไมเวลาอ่านอะไรจากปลายปากกาของพี่ หนูรู้สึกเหมือนโดนตีหัวทุกที มึน พี่ปอนชอบมีวลีมาทุ่มใส่กบาล หนูอยู่เรื่อยเลย "เพื่อนเอย เราไปถึงจุดหมายปลายทางที่เรามุ่งหวังตั้งใจกันหรือยัง ทำประโยชน์อะไรให้โลกบ้าง นอกจากหมกมุ่นคิดแต่เรื่องตัวเอง ให้ตัวเองเป็นศูนย์รวมของจักรวาล พูดแล้วก็ละอาย" หนูขออนุญาตจดลงสมุดนะคะ ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ พักนี้ฟ้าและลมเปลี่ยนแปลงปล่อย จะแสดงรูปกันวันไหน ที่ไหน อย่างลืมประชาสัมพันธ์ลงบล็อกด้วยนะคะ หนูจะได้ตามไปดู (จะโดนรูปตกใส่หัวกบาลหรือเปล่านี้) หนูเอง   โดย: ปณาลี 23 สิงหาคม 2551 9:47:41 น.

จดหมายจากคุกคูถึง..ลุงเฮียปอนที่สุดเท่ห์ ลุงเฮียปอนคร้าบบบบ... เมื่อวันก่อนคุกคูได้ยินแม่ตัวใหม่ของคุกคูที่ชื่อแม่ป้าซ่าส์ ชมว่าลุงเฮียปอน..เป็นลุงไอดอลของแม่คุกคูเลยน่ะ แม่บอกว่าลุงเฮียปอน ใจดี อ่อนหวาน โรแมนติก มีกุ๊กกิ๊กเล็กๆ แถมยังหักมุมได้น่าประทับใจ แบบว่าจะชื่นใจหรืออ่อนใจดีก็ไม่รู้ แต่ถึงแม้ว่าลุงเฮียปอนจะ อ่อนหวานปานน้ำผึ้ง แต่ลุงเฮียปอนก็ไม่เคยลืม ที่จะพามดคนไฟตัวเล็กๆ แถมมาด้วย อิอิอิ ถึงอย่างไรก็แล้วแต่ทั้งหมดนั้นคือคำชมที่ คุกคูขอยืนยันน่ะ.. ว่านั่นเป็นคำชื่นชมจากปากแม่คุกคูจริงๆ ด้วยเกียรติของคุกคูน้อย แม่บอกว่า วันเวลาของเรา มีทั้ง สุข ทุกข์ เศร้า และ เหงา ระคนกันไป เหมือนก๋วยเตี๋ยวชามใหญ่ ที่ต้องใส่ น้ำปลา พริก น้ำตาล และน้ำส้ม จึงจะครบรส ลุงเฮียปอนน่ะ..ต้องรู้ดีกว่าคุกคูแน่ๆ เพราะลุงเฮียปอนอยู่ในโลกใบนี้มาตั้งนานแล้วนี่นา อุ๊บบส์... แม่ยังบอกว่าบางครั้งบางครา ซ่าส์ไม่ออก.. แต่ไม่ได้หมายความว่า รสซ่าส์จะจางหายไปตลอดกาลนี่นา ... ใช่ป่ะคร้าบบบ ... ลุงเฮียสุดเท่ห์ระเบิด.. ด้วยรักและเคารพคร้าบบบ.. จากคุกคูน้อย..หลานลุงไงคร้าบบบ..   โดย: ป้าซ่าส์ 23 สิงหาคม 2551 16:07:08 น.

สวัสดีค่ะพี่ปอน ไม่ได้แวะมาทักทายที่บล็อกนานแล้ว อ่านเรื่องข้างบน ทำให้ระลึกถึงวัยแรกอ่านแรกรู้จักงานของนักเขียนที่ชื่อ พิบูลศักดิ์ ละครพล ถนนสีแดงเล่มน้อย...อ่านแล้วชอบเลย กระทั่ง ขอความรักบ้างได้ไหม...อ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก เพราะบุคลิกของตัวละครหนุ่มสาว ประทับใจเหลือเกิน อ่านเรื่องราวข้างต้นเห็นตัวละครแจ่มกระจ่างยิ่งขึ้น ทำให้นึกถึงกลิ่นหอมจาง ๆ ของหมึกพิมพ์และแผ่นกระดาษเก่า ๆ (ที่เหลืองแล้ว) ของเล่มหนังสือ การกลับมาของความฝันสีขาว - - ตอนรวมเล่มออกมาดีใจมากค่ะ รออุดหนุนผลงานเล่มใหม่ ๆ ของพี่ปอนเสมอ ป.ล. สรุปแล้ว กระโจมดาว จะได้พิมพ์ใหม่หรือเปล่า ? เป็นนิยายเล่มเล็ก ๆ ที่ไม่หวือหวา แต่ชอบจัง ถึงไม่แวะมาคุยแต่ก็ยังระลึกถึงเสมอค่ะ :)   โดย: หนอนฯ IP: 58.9.171.52 23 สิงหาคม 2551 16:37:49 น.

ปณาลี สวีดัด ช่าย ทีไร ก็โดนโขกกบาลทุ้กที ไหงเป็นงั้น จดได้พอเล่มแล้วบอกนะจะพิมพ์ให้ 555 ๒๑ พฤศจิกายนจ้ะ หอศิลป์ริมน่าน เที่ยวบินที่ ทีจี.....เอื๊อก ไม่มีสายการบินประหยัดเลยนิ คุกคู คุกคู ขอบคุณ มีกะใจมาขัน วันที่ฉันแสนเหี่ยว ลิงเยี่ยวรดหัวใจ ยังไงก็ซ่าส์ไม่ออก อย่าว่าแต่จะลุกไปคว้าโซดาฉิงเลย หนอนที่รักของหนอนๆ ขอบคุณ มาจังหวะดี ยังไม่มีแรงอัพบล็อกจ้ะ งานไม่ลุล่วง กระโจมดาว จริงสิ ลืมไปเลย เอาไปเสนอใครดี ขอบคุณที่เตือน น่าน้อยใจนะ ให้หนังสือมาแล้ว ก็ไม่พิมพ์สักกะที สำนักพิมพ์ ก็อยากได้งานใหม่ ๆของนักเขียนมากกว่า ห้องสีขาวใต้หลังคา อยากพิมพ์จะตาย เขายังไม่สนเลย มีใครสนบ้าง หรือว่าต้องหาผู้จัดการแล้วหละขี้ลืมอย่างนี้ แถมขี้เกียจอีก แต่จะเอาเงินไหนจ้าง ไปดีก่า เพ้อเจ้อ..   โดย: ป.ทุกข์ไม่ลดละซักกะที IP: 118.172.131.211 24 สิงหาคม 2551 1:33:26 น.

พี่ปอนที่รักของใครหลายคน กระโจมดาว ไม่พิมพ์มิเป็นไร ได้ข่าวว่าหนังสือวรรณกรรมพิมพ์แล้วขายยากนะนา สู้เรื่อง "ลับ ๆ" อะไรพวกนี้ไม่ได้หรอก ฮะ ฮ่า อย่าคิดไกล หนอนฯ หมายความว่าเดี๋ยวนี้ อะไรก็ต้องเป็น ไขความลับ เรื่องลับ ท้อปซีเคร็ด ฯลฯ อะไรประมาณนี้ ซึ่งผู้คนสมัยนี้ล้วนแสวงหาหนทางลัดเพื่อให้ตัวเองได้ประสบความสำเร็จโดยเร็วพลันเลยต้องพึ่งเรื่องลับ ๆ จนขายดิบขายดีค่ะ แต่ไม่ได้ไปแอนตี้เขานา เพราะว่าไป หนอนฯ ก็อ่านกะเขาเหมือนกันแหละ ดูว่าเขาพูดถึงอะไร ได้ประเทืองปัญญาที่ไม่ค่อยประเทืองนี้บ้าง ห้องสีขาวใต้หลังคา อาจพิมพ์หลายหนแล้วก็ได้นะนา (กี่ครั้งแล้วจำไม่ได้) แต่พิมพ์กี่หนก็ซื้อเท่านั้นค่ะ เพราะเป็นเล่มของพี่ปอนที่หนอนฯ ชอบมากจริง ๆ ไม่รู้เป็นไร อาจเพราะมีเนื้อหาของมิตภาพ ความรัก การงาน และตัวหนังสือมีกลิ่นอายโรแมนติกเล็ก ๆ ก็ได้นะ สำนักพิมพ์อยากได้งานเขียนใหม่ ๆ พี่ปอนก็รวบรวมนำเสนองานเขียนใหม่ ๆ สิคะ ผลงานออกเยอะแยะตาแป๊ะไก่ พี่ปอนมีกำลังใจเยอะแยะ แฟนคลับก็เยอะมาก ซ้ำยังมีเครดิตความเป็นนักเขียนนักกวี มากกว่านักเขียนคนอื่น ๆ อีกหลายคน แปลงกำลังใจเป็นแรงขับเคลื่อน กัดฟันสู้กะความขี้เกียจซักตั้ง ประเดี๋ยวก็สำเร็จเอง หัวใจจะได้เบิกบานอีกครั้ง (ว่ายังกะเป็นแม่แก่...เลยนะ) แต่ส่วนความขี้ลืม...ไม่รู้จะทำไง เพราะเข้าใจว่าเป็นมานานแล้ว หนอนฯ เปล่าว่าเองนา มีหลักฐานในหนังสือเรื่อง "บ้านดวงใจ" เมื่อสิบกว่าปีก่อนโน้น ที่มักกล่าวถึงความขี้ลืมของตัวเอง กลัวลืม จดไว้ในสมุด แต่ก็ลืมเอาสมุดที่จดมาจนได้ (อ่านถึงตอนนี้...ขำก๊ากทุกครั้งค่ะ) ป.ทุกข์ไม่ลดละซักกะที ทุกข์ลดละได้ค่ะ ถ้าพี่ไม่เอาใจไปแบกรับมันไว้ นี่เป็นความลับ...ที่ไม่ลับ...ค่ะ หนอนฯ บ่นเสร็จก็ขอจรลี ที่บ่นเหมือนแม่แก่ก็เพราะไม่อยากเห็น นักเขียนในดวงใจต้องกลายเป็น ป.ทุกข์ไม่ลดละซักกะทีค่ะ เป็น ปอน ปอน หรือเป็น ปอน กระโดก หรือ ปอน...อื่น ๆ ให้มีความสุขดีกว่านะคะ แล้วจะแวะมาเยือนใหม่ค่ะ   โดย: หนอนเมืองกรุงฯ 24 สิงหาคม 2551 10:45:18 น.

พี่ปอนที่รักของใครหลายคน กระโจมดาว ไม่พิมพ์มิเป็นไร ได้ข่าวว่าหนังสือวรรณกรรมพิมพ์แล้วขายยากนะนา สู้เรื่อง "ลับ ๆ" อะไรพวกนี้ไม่ได้หรอก ฮะ ฮ่า อย่าคิดไกล หนอนฯ หมายความว่าเดี๋ยวนี้ อะไรก็ต้องเป็น ไขความลับ เรื่องลับ ท้อปซีเคร็ด ฯลฯ อะไรประมาณนี้ ซึ่งผู้คนสมัยนี้ล้วนแสวงหาหนทางลัดเพื่อให้ตัวเองได้ประสบความสำเร็จโดยเร็วพลันเลยต้องพึ่งเรื่องลับ ๆ จนขายดิบขายดีค่ะ แต่ไม่ได้ไปแอนตี้เขานา เพราะว่าไป หนอนฯ ก็อ่านกะเขาเหมือนกันแหละ ดูว่าเขาพูดถึงอะไร ได้ประเทืองปัญญาที่ไม่ค่อยประเทืองนี้บ้าง ห้องสีขาวใต้หลังคา อาจพิมพ์หลายหนแล้วก็ได้นะนา (กี่ครั้งแล้วจำไม่ได้) แต่พิมพ์กี่หนก็ซื้อเท่านั้นค่ะ เพราะเป็นเล่มของพี่ปอนที่หนอนฯ ชอบมากจริง ๆ ไม่รู้เป็นไร อาจเพราะมีเนื้อหาของมิตภาพ ความรัก การงาน และตัวหนังสือมีกลิ่นอายโรแมนติกเล็ก ๆ ก็ได้นะ สำนักพิมพ์อยากได้งานเขียนใหม่ ๆ พี่ปอนก็รวบรวมนำเสนองานเขียนใหม่ ๆ สิคะ ผลงานออกเยอะแยะตาแป๊ะไก่ พี่ปอนมีกำลังใจเยอะแยะ แฟนคลับก็เยอะมาก ซ้ำยังมีเครดิตความเป็นนักเขียนนักกวี มากกว่านักเขียนคนอื่น ๆ อีกหลายคน แปลงกำลังใจเป็นแรงขับเคลื่อน กัดฟันสู้กะความขี้เกียจซักตั้ง ประเดี๋ยวก็สำเร็จเอง หัวใจจะได้เบิกบานอีกครั้ง (ว่ายังกะเป็นแม่แก่...เลยนะ) แต่ส่วนความขี้ลืม...ไม่รู้จะทำไง เพราะเข้าใจว่าเป็นมานานแล้ว หนอนฯ เปล่าว่าเองนา มีหลักฐานในหนังสือเรื่อง "บ้านดวงใจ" เมื่อสิบกว่าปีก่อนโน้น ที่มักกล่าวถึงความขี้ลืมของตัวเอง กลัวลืม จดไว้ในสมุด แต่ก็ลืมเอาสมุดที่จดมาจนได้ (อ่านถึงตอนนี้...ขำก๊ากทุกครั้งค่ะ) ป.ทุกข์ไม่ลดละซักกะที ทุกข์ลดละได้ค่ะ ถ้าพี่ไม่เอาใจไปแบกรับมันไว้ นี่เป็นความลับ...ที่ไม่ลับ...ค่ะ หนอนฯ บ่นเสร็จก็ขอจรลี ที่บ่นเหมือนแม่แก่ก็เพราะไม่อยากเห็น นักเขียนในดวงใจต้องกลายเป็น ป.ทุกข์ไม่ลดละซักกะทีค่ะ เป็น ปอน ปอน หรือเป็น ปอน กระโดก หรือ ปอน...อื่น ๆ ให้มีความสุขดีกว่านะคะ แล้วจะแวะมาเยือนใหม่ค่ะ   โดย: หนอนเมืองกรุงฯ 24 สิงหาคม 2551 10:45:23 น.

ขอโทษค่ะ มันซ้ำซ้อนกันได้ไงก็ไม่รู้ คลิกทีเดียวนะนี่ ขอรับประกัน...ไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อนจ้า   โดย: หนอนเมืองกรุงฯ 24 สิงหาคม 2551 10:46:45 น.

อัพด่วนค่า   โดย: เช้านี้ยังมีเธอ 24 สิงหาคม 2551 13:43:15 น.

โดยส่วนตัวแล้วผมเป็นคนชอบบลอคแบบคลาสสิคแบบนี้นะครับ ประกอบกับข้อเขียนดีๆ ที่คุณเขียน ผมว่าคุณเป็นนักเขียนได้เลยครับ   โดย: ธรรม (ห่วงใย ) 24 สิงหาคม 2551 16:30:13 น.

หอศิลป์ริมน่าน 555 ขอส่งกำลังใจไปเฉยๆ ก็แล้วกันค่ะ ไม่มีงบ   โดย: ปณาลี 24 สิงหาคม 2551 17:15:14 น.

สวัสดีครับอ้ายปอน วันนี้ท่าจะได้อยู่ยาวครับ เพราะวันนี้พาหมิงหมิงไปแอ่ววัดสวนดอก ไปเดินแอ่วหอศิลป์ วันนี้ทั้งวันบ่าเสือหน้อยหลับปุ๋ยๆ บ่าสนใจ๋โลกและผู้คนเลยครับ 5555 ปีนี้งานรำลึกครูจรัลจัดหลายตี้ หลายแห่งหลายงานเลยนะครับอ้าย   โดย: กะก๋า ฮา 3 สายสะพาย (กะว่าก๋า ) 24 สิงหาคม 2551 21:14:48 น.

ขอบคุณมากที่แวะไปเยี่ยมที่บล๊อคนะคะ ทีแรกนึกว่าเข้าบล๊อคคุณยิปซีซะอีก ตอนที่เห็นชื่อคุณปอนก็ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร พอแวะมาแล้วถึงได้รู้ ดีใจมากๆเพราะเราติดตามทั้งงานเขียนและงานวาดของคุณปอนมานานแล้ว บางทีก็จดข้อความเพราะๆเก็บไว้ด้วย ชอบคอลัมน์ที่เขียนให้กรุงเทพธุรกิจ ภาพประกอบงามมาก ข้อความก็เพราะถูกใจ   โดย: haiku 24 สิงหาคม 2551 23:43:30 น.

สวัสดีเจ้า เข้ามาแวะประจำนานมาแล้วหลายรอบมากครั้งจนจำไม่ได้แล้วค่ะ แต่ไม่ได้ฝากรอยไว้ ครั้งนี้ขอโอกาสรายงานตัว.. อ่านแล้วทำให้คิดถึงเพื่อนๆคิดถึงมิตรภาพที่งดงาม ขอบคุณเจ้าที่แวะไปเยี่ยมที่บล้อค ดีใจมาก   โดย: คำแสนดอย IP: 203.172.49.108 25 สิงหาคม 2551 22:36:41 น.

เง้อ...อออ พี่ปอนหนูกะลังสับสนค่ะ วิญญาณผีเด็ก ไทย ญี่ปุ่น เกาหลีกะลังตีกันให้ยุ่ง งุงิ...งุงิ หนูกะลังปั่นนิยายไทยอะ แต่ขวัญเรือนอยากได้เรื่องเกาหลี เง้อ...อออ เงินก้ออยากได้ ขี้เกียจก้อขี้เกียจ เฮ้อ...อออ ตัวสูงก้องี้แหละเนอะ สันหลังยาวซะมะมี เอิ๊กซ์...   โดย: หนูใบข้าว 26 สิงหาคม 2551 19:41:57 น.

สวัสดีค่ะ น้าปอน ไม่ได้แวะมาที่บลอคน้าปอนซะนานเลย อ่านส่วนที่เป็นคอมเม้นท์ว่าไปปาย เชียงใหม่ ลำพูน แล้วกลับมานอนซม สบายดีรียังคะ : ) เรื่องเพื่อนกับความทรงจำเก่าๆ นี่แปลกนะคะ ทำไมเรื่องราวอย่างนี้อยู่ในใจ และจำได้แม่นยำ ราวกับเพิ่งผ่านไปไม่นานนัก ^^ แต่ดูจากรูปน้าปอน นานแล้วแน่ๆ ค่ะ เอิ๊กกก ก็ตั้งกะน้าปอนเป็นหนุ่มๆ เลยนินา   โดย: moodee IP: 82.12.233.161 27 สิงหาคม 2551 3:25:39 น.

หวัดดีครับอ้ายปอน จิ้ปครับผม หอศิลป์ริมน่าน ครับแวะมาทักทาย สบายดีนะครับอ้าย   โดย: aj jeep IP: 61.7.177.98 27 สิงหาคม 2551 10:33:10 น.

สวัสดีวันใหม่ ไปอัพบล็อกรอ ลืมว่ามิตรยังพันธะ อยู่ตรงนี้ ยังไม่กล้ามาจับ แม้จะออกหมายแล้ว หนอน ขอบคุณจริง ๆ ในน้ำใจไมตรีเสมอมา เจอต้นฉบับแล้วหละ ยังคิดว่าจะรีไซเคิลนะ กระโจมดาว วันนี้สุขภาพจิตดี ต้นฉบับเสร็จ หู... อยากให้อ่านจัง อยากรู้อารมณ์หนอน แต่มือมันไม่กระดิกเอาเลย กดนั่นนี่ผิดหมด ตาลาย ไว้วันหลังนะ พรุ่งนี้เข้าลำพูน เย็นลงบางกอก อ้อ หนอนเข้าเวปประชาไท เปล่า เราเขียน มุมกล้อง มองกลับให้เขา เงียบเหงาจัง อัพแล้วนะคุณ เช้ามียังมี เธอ และเธอ คิดว่าต้องย่องมาดูแหงมๆ ครับคุณ ธรรม ผู้ห่วงใย ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมพยายามอยู่ครับ ปณาลี เดี๋ยวจะนั่งเกวียนไปรับจ้า ขอให้ไปเถอะ สวัสดีก๊ะว่าก๋า ดูว่าจะเป็นเจ้าคุณแล้วเหรอ มีสายสะพาย มีละอ่อนแล้วมีความสุขแบบนี้ เอาหัวปีท้ายปีเลยนะ พาลูกไปสะสมศิลปะแต่ยังเด็ก งานอ้ายจรัล น้องนุ่งทางบางกอกจะให้ไปอ่านบทกวี แต่มันวุ่นจัง เขียน บ่ ออก เลยขอตัว งานหอใหญ่ ทำไม่ดี อายเขา กึดเติงก็กึ้ดเติงหาอยู่ บนปุ้นมีกีต้าร์เล่นก่อบ่าฮู้... สวัสดีครับ ผมตามไปจากบ้านยิปซีครับ ยินดีที่รู้ว่าคุณเป็นแฟนหนังสือผม โลกกลมนะครับ ตัดเก็บไว้เหรอครับ มันเหลืองนา.. กระดาษปรู้ฟ ตอนย่อรูปเล่มลงนี้ มันดูไม่ค่อยลงตัวนะครับ คอลัมน์อัดกันแน่นเอี้ยด.. วันหลังผมจะไปลงเรียนวาดพู่กันจีนด้วย เห็นคุณก๋าแกวาดแล้ว น่าสนุก ขอบคุณครับที่แวะมา สวัสดีครับน้องนก เพิ่งรู้นะว่ามาบ่อย โลกสี่เหลี่ยม ทีดี และไม่ดี ดีก็คือได้รู้จักทักทาย ไม่ดีตรงย่องมาแล้ว เราไม่รู้ ไปละ หลันอู้ไทยเลยเจ็บแอว จะไปว่าเน้อ มันพิมพ์สะดวก กำเฮา ไม้สระมันนัก ใบข้าวจ๋าจ๊ะ มีงานดีกว่าไม่มี ผีไม่หลอก เพราะงานชุก ดีนะเนี่ย เขาจาเอาผีเกาหลี ไม่เอาผีเกาหลัง หรือเรื่อง ผีเกาหัว ยุ่งเลยนะโต๋เต๋เอ๋ย สวัสดีหมูดี สบาย หายปวดใจแล้วจ้า นานมา ชื่นใจ น้ำหวานผสมโซดา เรื่องความทรงจำ มันทรงอยู่ เราจึงจำ ถ้าเป็นความทรุดจำ คงไม่ สบายดีนะ สวัสดีจิ๊บ แหมบ่าเมินปะกั๋น รูปอ้ายยังบ่าเรียบร้อย น้องเหย   โดย: สัญจร ดาวส่องทาง 28 สิงหาคม 2551 1:50:36 น.

อยากเห็นรูปปัจจุบันบ้างน่ะค่ะ นึกถึงจริงๆ ภาพเก่าๆ ประทับอยู่ที่ใดที่หนึ่งที่ชัดเจน ว่าแล้วก็ ไปหยิบ"ขอความรักบ้างได้ไหม" มาอ่านอีกรอบ   โดย: ยุหว่าเองค่ะ IP: 222.123.75.205 7 พฤศจิกายน 2551 21:03:31 น.

หวัดดีค่ะพี่ปอน (ขอเรียกแบบหนิดหนมด้วยคน)เพิ่งจะรู้จักพี่ปอนจากบล็อกคุณนกแสงตะวัน เพราะไปแอบฟังเพลงตุลาลัยทุกวันโดยยังไม่ได้ไปทักทายสวัสดีเลย อ่ะ...พี่ปอนเจ้า ป้าขอเป็นกิ๊กโตยได้ก่อ เพราะเห็นพี่ปอนมีแฟนเยอะแยะแล้ว อากาศเย็นแล้วรักษาสุขภาพด้วยนะคะ   โดย: paklong8 IP: 125.25.21.202 25 พฤศจิกายน 2551 11:57:40 น.

สวัสดีครับ   โดย: โรจน์ แซ่เตียว IP: 118.173.110.233 14 กุมภาพันธ์ 2552 11:45:48 น.

สวัสดีครับ คุณโรจน์ย่องมาห้องนี้ในวันวาเลนไทน์ อือม์... ลองไปที่เอนทรีปัจจุบันหรือยังครับ   โดย: สัญจร ดาวส่องทาง 16 กุมภาพันธ์ 2552 13:50:46 น.

สวัสดีค่ะอ้ายปอน ปอน แอบขโมยเวลาผู้ชายสีเทามาทักทาย........   โดย: J.U.M.E. IP: 203.144.210.56 17 มีนาคม 2552 9:46:06 น.

เข้ามาฟังเสียงพี่ปอน...   โดย: งามตา IP: 118.172.174.29 6 กรกฎาคม 2552 9:46:05 น.

Novemberrain12009@hotmail.com   โดย: สุขาภิบาลต.ยุหว่า IP: 112.142.30.88 12 ตุลาคม 2552 20:42:40 น.