Enter At Your Own Risk!!
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2556
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
29 กรกฏาคม 2556
 
All Blogs
 

วุ่นนักรักของบัณฑิต - บัณฑิตหน้าใส หัวใจว้าวุ่น

เรื่อง วุ่นนักรักของบัณฑิต (The Days of Sungkyunkwan Confucian Students)
โดย ซองอึนกวอล Jung Eun-gwol แปลโดย พิรญา พลบุรี


เรื่องนี้เคยทำเป็นซีรีย์ของ KBS 'Sungkyunkwan Scandal' หรือ 'บัณฑิตหน้าใส หัวใจว้าวุ่น' ของช่อง 7 มีคาดหน้าเล่มเป็นหลักฐานมาด้วย แต่เนื่องจาก จขบ. ไม่ได้ดู เลยไม่รู้จักใคร -_-" (ช่างล้าหลังดีแท้) อีกจุดหนึ่งคือ จขบ. ตัดสินใจยากมากว่าจะให้อยู่หมวดไหนดี นิยายเกาหลีแบบอิงประวัติศาสตร์หรือแบบทั่วไป ตอนแรกให้อยู่ทั่วไปแต่ก็ย้ายมาอิงประวัติศาสตร์โดยอ้างถึงเรื่องการแบ่งฝ่ายของขุนนางและเรื่องการสอบบัณฑิตแบบเกาหลีนะคะ

--- SPOILER ALERT ---


ในยุคโซซอน เหล่าขุนนางมีการแบ่งพรรคแบ่งพวกตามสายเลือดอย่างมาก ที่กำลังเรืองอำนาจคือขุนนางฝ่ายตะวันตกที่แบ่งเป็นฝ่ายโนรนและโซรน กับขุนนางฝ่ายตะวันออกที่กำลังแย่แบ่งเป็นฝ่ายใต้และเหนือ ในสมัยอดีตพระราชาคือพระเจ้ายองโจ ฝ่ายใต้ตกต่ำขนาดถูกห้ามสอบควากอเข้ารับราชการ ซึ่ง คิมอียอง ที่อยู่ฝ่ายใต้ฝ่าฝืนแต่งกับภรรยาที่มาจากฝ่ายโนรนจนโดนครอบครัวรังเกียจ แถมยังตายเร็วไม่มีตำแหน่งอะไรทำให้ครอบครัวไร้ที่พึ่ง ภรรยาและลูกสาว คิมยุนฮี รับภาระหนักคอยดูแลน้องชาย คิมยุนชิก ที่อ่อนกว่าหนึ่งปีและสุขภาพย่ำแย่ให้ได้เรียน

การสอบควากอที่จัดทุกสามปีเป็นเรื่องใหญ่ โดยมีสอบระดับต้นเพื่อเป็นแซงวอน (คำสอนของขงจื๊อและคัมภีร์ชั้นสูง) หรือจินซา (แต่งกลอนและโวหาร) บัณฑิตที่สอบผ่านระดับต้นอาจได้เข้าเรียนที่สำนักบัณฑิตซองกยุนกวานเพื่อเตรียมสอบระดับสูงเป็นขุนนางผู้ใหญ่ ในการสอบจะเป็นสนามกลางแจ้ง มีโจทย์แขวนบนราวไม้ ผู้เข้าสอบจะไปลอกคำถามมาร่างคำตอบในกระดาษที่เตรียมมาเองและตอบในกระดาษคำตอบที่มีตราประทับและชื่อบรรพบุรุษ ทำให้เกิดการสร้างแต้มต่ออย่างการเตรียมร่มไม้ไผ่และจ้างนักจองที่บุกเข้าไปจองตำแหน่งดีๆ หรือการโกงซึ่งหน้าอย่างใช้คอบย็อก (ผู้เชี่ยวชาญ ในลานสอบควากอคือผู้แต่งคำประพันธ์แทนผู้เข้าสอบ) และซาซู (คนคัดลอกตัวอักษร ในลานสอบควากอคือผู้เขียนข้อสอบแทน)

คิมยุนฮีปลอมตัวเป็นน้องไปรับงานคัดลอกหนังสือให้แต่เด็ก เมื่อถึงอายุสิบเก้าก็เคยทำงานเป็นซาซูแล้วและอยากได้งานคอบย็อก (เพราะเงินดีมาก แต่เพราะไม่มีตำแหน่งเลยไม่มีคนอยากจ้าง) ครอบครัวเลยตัดสินใจให้ปลอมตัวไปสอบควากอระดับต้นทั้งรอบแรกรอบสองแทนน้องชายที่อาการแย่จนไปไม่ได้เมื่อเกิดเรื่องทำให้ไม่สามารถรับงานและญาติอยากให้แต่งงานเป็นเมียน้อยตาแก่ ซึ่งก็สามารถผ่านไปได้ด้วยคะแนนสูง ตำแหน่งที่หนึ่งตกเป็นของ อีซอนจุน บุตรชายอายุยี่สิบของมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายหัวหน้าฝ่ายโนรน อีซอนจุนขึ้นชื่อว่าอัจฉริยะแต่หัวดื้อไม่ยอมฟังพ่อจนได้รับราชโองการให้มาสอบ ซึ่งระหว่างการสอบรอบแรกได้เจอ 'คิมยุนชิก' และสนิทสนมกัน

ทั้งคู่เข้าวังชังด็อกกุงหลังสอบผ่านและได้รับราชโองการให้ไปเรียนประจำที่สำนักซองกยุนกวาน ซึ่งถือว่าไฮโซมากเพราะห้องพักมีน้อย ส่วนใหญ่ต้องอาศัยในหมู่บ้านข้างๆ เดิมจะจัดห้องพักตามตำแหน่งที่สอบได้ แต่ตอนนี้ฝ่ายโนรนจะไปอยู่หอตะวันออก ส่วนที่เหลือไปหอตะวันตก ซึ่งอีซอนจุนกลับมาแชร์ห้องอยู่หอตะวันตกกับคิมยุนชิกและรุ่นพี่ มุนแจชิน (อายุ 23) ลูกผู้ตรวจการกระทรวงยุติธรรมที่ขึ้นชื่อว่าน่ากลัวจนได้อยู่ห้องคนเดียวเพราะคนร่วมห้องหนีหมด แจมด้วยเพื่อนสนิท (?) คูยงฮา ที่เห็นปั๊บสัญชาติญาณเพลย์บอยก็รู้ปุ๊บว่าเป็นผู้หญิง

ตามด้วยเรื่องการรับน้องที่เจอภารกิจที่ต้องตีความจากคำถามกล บ้างก็โอเค บ้างก็ไม่อยากคิดเลยว่าคนเป็น 'บัณฑิต' คิดออกมาได้อย่างไร โดยเฉพาะของอีซอนจุนที่ให้ไปมีสัมพันธ์กับ ฮโยอึน ลูกสาวเจ้ากรมการทหารหนึ่งคืนแล้วเอาหลักฐานมา ซึ่งอีซอนจุนก็ไม่ยอมทำ (แต่ทำให้ฮโยอึนประทับใจจนพยายามสานต่อ) ส่วนของคิมยุนชิกให้ไปเอาชั้นในของ โชซอน (ตัวจีนคือเตียวเสี้ยน) คีแซง (เกอิชา) อันดับหนึ่งของหอโบตั๋น ซึ่งโชคดีที่โชซอนถูกใจคิมยุนชิกตั้งแต่ก่อนสอบ เลยให้มาอย่างเต็มใจและเขียนกลอนชมฝีมือด้านความรักบนผ้าด้วย ทำเอาคิมยุนชิกได้ฉายานักรักและไม่ถูกสงสัยว่าเป็นผู้หญิง นับเป็นการเริ่มที่มีสีสันไม่เบา

น้องใหม่ทั้งสองต้องเผชิญชีวิตบัณฑิตที่เรียนกับอาจารย์สุดโหดอย่าง ยูชังอิก ที่สอนประมวลกฏหมาย และ ชังซังกยู ที่สอนคัมภีร์มหาศาสตร์ ปัญหาโดนเขม่นจากรุ่นพี่ โดนบัณฑิตระดับล่าง (ที่เข้าเรียนได้โดยการสอบซึงโบที่โรงเรียนและเส้นถึงยังสอบขั้นต้นไม่ผ่าน) ฟ้องว่ามีรสนิยมไม้ป่าเดียวกัน ตามด้วยเรื่องผู้ส่งสารแดงที่คอยเอาบทความวิจารณ์ไปติดตามสถานที่ราชการหรือบ้านขุนนาง แต่ลึกลับจนทางการจับผิดตัว เหล่าบัณฑิตต้องต้องถวายฏีการ้องเรียน ฯลฯ และเรื่องความลับของนางเอกที่เหล่าพระเอกพระรองพระราชารู้กันทีละคน จนกระทั่งสามารถเข้าสอบควากอขั้นสูงได้อย่างปลอดภัย (?) ถึงจะยังหาโอกาสเปลี่ยนตัวไม่ได้ก็เถอะ ...

เอาเรื่องความรักไว้ก่อน เรื่องแรกที่ จขบ. รู้สึกมันส์มากคือการโกงการสอบควากอ แหม มีทั้งคนคิดคำตอบและเขียนคำตอบ มีลูกมือปีนกำแพงมองข้อสอบแล้วเอากระดาษคำตอบส่งข้ามมาให้ มันช่าง ... (หาคำพูดมาอธิบายไม่ได้ คอรัปชั่นดีแท้ แถมระบบเซอร์วิสครบวงจร สมแล้วที่พระราชาต้องมาถามเอง) มีความเชื่อว่าให้ใส่กางเกงขาสั้น (กางเกงชั้นในหรือเปล่า) ของคนที่สอบควากอผ่านคราวที่แล้วนำโชคอีก ระหว่างเรียนก็ช่างสอบกันบ่อยและอนาคตขึ้นกับผลสอบเหลือเกิน

พออ่านไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกว่าสิทธิพิเศษของบัณฑิตนี่มันเยอะจริงๆ นะ ที่สำนักบัณฑิตซองกยุนกวานก็ได้กินดีอยู่ดี มีเหล้าวันละจอกที่ราคาเท่าอาหารคนทั่วไปกินอิ่มทั้งวัน มีน้ำมันให้อ่านหนังสือ อาหารสองมื้อเช้าเย็น (ที่ต้องกินให้ครบ 50 แต้มถึงมีสิทธิสอบเพราะบัณฑิตโดดเป็นกิจวัตร แต่ไม่ยักมีมื้อกลางวัน ไม่แน่ใจว่ากินสองมื้อหรือเปล่า) แถมแต่ละเดือนมีอาหารเลิศรสมื้อใหญ่มื้อเล็กที่มีเนื้อวัวและเนื้อปลา ออกไปเดินในเมืองหลังเวลาเคอร์ฟิวห้ามออกจากบ้านได้ เวลาเล่นกีฬาสีก็มีคีแซงมาเป็นเชียร์ลีดเดอร์ ฯลฯ แถมเทียบกับคนที่ไม่ได้เรียนที่นี่ก็มีแต้มต่อเยอะแยะ อย่างมีข่าวสำนักให้อ่านช่วยวิชาการเมือง (แบบนี้คนธรรมดาที่ต้องเรียนเองแทบไม่มีสิทธิลุ้นเอาเลย) และได้ยกเว้นไม่ต้องสอบรอบแรกของการสอบขั้นสูงถ้าผ่านการสอบในโรงเรียนแล้ว

เรื่องที่สองคือรู้สึกสภาพสังคมที่แทบไม่มีการเคลื่อนที่ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับชาติกำเนิดเยอะมากๆ เหล่าลูกเมียน้อยที่เรียกว่านัมบังก็มีสิทธิน้อยกว่า เพิ่งให้สอบควากอได้ แต่เวลาเรียนที่สำนักต้องอยู่ที่อาคารทิศใต้ (ดูเหมือนภาคสมทบที่จบแล้วไม่เท่ากับภาคปกติ) และสุดท้ายเลยคืออาหารการกินไม่ค่อยอุดมสมบูรณ์เท่าไหร่เลย (ยอมรับว่าเวลาอ่านย้อนยุคเกาหลีทีไร รู้สึกแบบนี้บ่อย)

เนื้อเรื่องหลักก็ไปเรื่อยๆ การแปลก็รู้เรื่องดี (ถึงจะรู้สึกแปลกๆ บางตอน อย่างใช้นักปราชญ์ตอนยังไม่สอบ แล้วเปลี่ยนเป็นบัณฑิตตอนสอบผ่าน) พระเอกนี่ช่างซื่อบื้อด้านการมองสาวจริงๆ แบบว่าเป็นพระเอกแบบรุ่นเก่า อยู่ในกรอบระเบียบชะมัด (ยกเว้นตอนรู้ความลับ คราวนี้มือถึงรวบหัวรวบหางที่ดูผิดนิสัยไปนิด แต่อย่างว่าค่ะ คงทุกข์หนักเรื่องวาย 555) รู้สึกเหล่าพระรองมีสีสันมากกว่าเยอะ สำนวนการอ่านก็ไปเรื่อยๆ ระดับความชอบก็รู้สึกสนุกดีค่ะ (แต่รอบเดียวก็พอ) ชักอยากดูซีรีย์ว่าเป็นอย่างไร ^_^

ที่มา
[1] ซองอึนกวอล (พิรญา พลบุรี แปล). วุ่นนักรักของบัณฑิต. สำนักพิมพ์ Spell, 2 เล่มจบ, 351+312 หน้า , 2556 (ต้นฉบับ 2007).




 

Create Date : 29 กรกฎาคม 2556
11 comments
Last Update : 15 มกราคม 2558 20:46:26 น.
Counter : 3164 Pageviews.

 

ยังไม่เคยอ่านนิยายเกาหลีเลยค่ะ
เคยเห็นพี่สาวคลั่งซีรีส์.......ก็เฉย ๆ

 

โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ 29 กรกฎาคม 2556 19:00:19 น.  

 

ตอนเป็นซีรี่ส์ก็ไม่ได้ดู แต่เห็นเรื่องนี้ขึ้นอันดับขายดีในร้านหนังสือแถวบ้านด้วยค่ะ

 

โดย: Aneem 29 กรกฎาคม 2556 19:55:56 น.  

 

ซื้อมาแล้ว แต่ยังไม่ได้อ่านจริงจัง
เท่าที่เปิดผ่านๆ อึ้งไปนิดๆ กับฉากที่พระเอกรู้ความจริง
ต่างจากในซีรี่ส์เลย ในซีรี่ส์พระเอกยังคงอยู่ในกรอบ

และเหมือนมุนแจชิน(กอลโอ) จะมีบทบาทน้อยกว่าในซีรี่ส์(รึเปล่า)
ในซีรี่ส์ กรี๊ดมุนแจชิน+คูยงฮามาก ซื้อนิยายเพราะซีรี่ส์เลย

ยังไม่กล้าอ่านจริงจัง กลัวจะต้องกลับไปดูซีรี่ส์อีกรอบ

 

โดย: ฟ้าใส ในเงาจันทร์ 29 กรกฎาคม 2556 20:10:30 น.  

 

เล่มนี้เล็งๆไว้ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ซื้อค่ะ แต่อ่านรีวิวแล้วอยากดูซีรีย์มากกว่าค่ะ

 

โดย: Sab Zab' 29 กรกฎาคม 2556 20:38:02 น.  

 

^ อ่านคอมเมนต์แล้วยิ่งอยากดูซีรีย์มากขึ้นเลยค่ะ

 

โดย: jackfruit_k 29 กรกฎาคม 2556 23:32:40 น.  

 

เรื่องนี้เคยดูซีรีส์อยู่แวบ ๆ อะค่ะ ไม่ได้ติดตามตั้งแต่ต้นจนจบ คงต้องหามาอ่านเสียแล้วอะค่ะ น่าจะง่ายกว่าหาซีรีส์มาดู เพราะหวานเย็นไม่ค่อยได้นั่งหน้าจอทีวีอะค่ะ

 

โดย: หวานเย็นผสมโซดา 29 กรกฎาคม 2556 23:32:55 น.  

 

นิยายไม่เคยอ่านเลยค่ะ ....
แต่ซีรี่ย์ น่ารักมากกกกกกกก


ไม่เคยชอบ มิกกี้ มาก่อนเลย
ดูเรื่องนี้ (ผลงานเรื่องแรกของเขามั๊ง)
ดาราเกาหลีเล่นเก่งอ่ะ เรื่องแรกก็ผ่านฉลุย

สนุก น่ารัก กุ๊กกิ๊ก ...ดูเพลินเลยค่ะ ...
ชอบดารานำ ทั้ง 4 คนมาก ... โรแมนติกด้วย

 

โดย: nikanda 30 กรกฎาคม 2556 2:51:03 น.  

 

เคยดูซีรียส์อ่ะค่ะเรื่องนี้ กูยงฮา น่ารักจนเพ้อเลย (เพราะคนแสดงคือหนุ่มหน้าหวาน ซองจุงกิ)กอลโอก็น่ารัก (ไม่ใช่หน้าตานะ ในหนังคนเล่นปากแอบหนานิดนุง) นิสัยหล่อมากค่ะ ขัดใจกับพระเอกที่ให้มิกกี้เล่น ปัญหาหน้าตาที่ไม่โดนหัวใจเรื่องเยอะของเรา แต่นิสัยก็ตามสไตล์พระเอกเกาหลีนะ แบบนิ่งๆ ขรึมๆ สงสารตอนที่นอยแตกคิดว่าตัวเองเป็นเกย์... สงสาร สงสารจริงๆ

 

โดย: ~*Sing Praise*~ 1 สิงหาคม 2556 8:53:14 น.  

 

ซีรีย์เรื่องนี้สนุกค่ะ คือปกติเราดูซีรีย์เกาหลีแล้วมักไม่ค่อยจบ มันจะไปน่าเบื่อตอนท้ายๆ แต่เรื่องนี้ดูจบค่ะ ถึงแม้ตอนนี้ sub thai จะมั่วๆ แต่ก็ยังอุตส่าห์ดูจนจบได้ แสดงว่าสนุกจริง

เหล่าพระรองก็เท่ห์กันคนละแบบค่ะ เราเรียกกอลโอว่าพระรองเถื่อน เรียกยงฮาว่าพระรองแฟชั่น ส่วนมิกกี้นี่ตอนแรกรู้สึกว่าหน้าตาไม่ผ่าน แต่พอเล่นไปๆ ฉากเจ้าชู้กรุ้มกริ่มนี่ได้ใจเลย หลงรัก 555

อยากอ่านหนังสือเหมือนกันค่ะ ถ้าเจอเซลล์เยอะๆ เมื่อไหร่จะซื้อละกัน (โทษฐานที่รู้เรื่องราวหมดแล้ว)

 

โดย: hiroko 1 สิงหาคม 2556 13:06:59 น.  

 

สนุกค่ะ ทั้งในซีรีย์ และหนังสือเพิ่งซื้อค่ะจำชื่อเรื่องแทบไม่ได้เปลี่ยนใหม่แต่ชอบชื่อแบบในหนัง อาจจะเพราะติดแล้ว ในหนังสือและซีรีย์แตกต่างกันบ้างบางส่วน ซีรีย์ดูแล้วทำให้ติดภาพตัวละครเพ้อเลย หนังสือติดจนวางไม่ลง ฮา พระราชามากกกกกก

 

โดย: mali IP: 101.51.162.56 17 สิงหาคม 2556 12:10:10 น.  

 

ดูซีรีย์น่ารักมากค่ะ ขอบทั้งตัวละครและเนื้อเรื่อง
แต่มาอ่านหนังสือแล้วแทบจะคนละแนวเลยค่ะ แต่สนุกมากเหมือนกันค่ะ ในซีรีย์จะหนักกว่ามีเรื่องการเมืองเยอะ ในหนังสือจะกุ๊กกิ๊กกว่า ไม่มีเรื่องให้หนักสมอง สรุปว่าชอบทั้ง2 แนวค่ะ

 

โดย: Tweedy IP: 180.183.84.111 23 สิงหาคม 2556 13:06:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


jackfruit_k
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 178 คน [?]




Latest Updates
นิยาย ไทย, จีนแปล, แปล, อังกฤษ; การ์ตูน ญี่ปุ่น, อื่นๆ; หนังสือ ไทย, แปล, อังกฤษ
New Comments
Friends' blogs
[Add jackfruit_k's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.