ที่หายไปเพราะชีวิตคงเดิมมากค่ะ
จนไม่มีอะไรจะมาอัพ ...แป่ว
วันนี้เลยมาพาไปเที่ยวด้วยกันละแวกบ้านดีกว่า
ตลาดมารวย หทัยราษฎร์
เป็นตลาดที่ยาว เข้าได้สองฝั่ง
ทั้งทางถนนหทัยราษฎร์ และฝั่งถนนรอง
สายด้านใน ของลำลูกกา

ภาพประกอบด้านบน : ผักชีผู้มีความสุขกับการไปเที่ยว นั่งรถเล่น
ถ้าวันไหนผักชีสวมเสื้อผ้า ก็จะได้ไปเที่ยวแบบไม่แวะร้านหมอ
หรือไปร้านหมอโบ ไปไกลๆ เพื่อบีบต่อมเหม็น (มียา SC II ขาย)
แต่โดยปกติช่วงนี้ต้องให้น้ำเกลือบ่อย
เลยจะโดนจับถอดเสื้อผ้า พาแวะร้านหมอแถวบ้านที่ไปประจำ
เสร็จธุระแล้วก็จะได้ไปนั่งรถเล่นต่อกัน คลายเครียดค่ะ

ผักชีก็ทำใจได้ประมาณนึง ในการให้น้ำเกลือเป็นประจำ
รีบวิ่งหนีหมอทุกวันหลังเสร็จธุระ
ออกจากคลินิกคือเธอวิ่งไวมาก 55+
ทิชชู่ที่เห็นวางไว้ คือเอาไว้เช็ดน้ำมูกค่ะ
ถอดเสื้อแล้วแอร์เย็น เครียด ตัวสั่น
น้ำมูกมีย้อยหยดบ้างในช่วงนั้น
ถ้าสุนัขเครียดมากแล้วหอบ แอร์เย็นไว้ก็ดีกว่านะคะ
^ ^

อัพเดต ราคาน้ำเกลืออาซีเตท ที่เพิ่งซื้อมาเดือนนี้
มิถุนายน 2569
ร้านเดิมของหมด เลยไปลองถามที่ร้าน เตียเจริญเภสัช สาขา 9
อยู่ถนนลำลูกกา คลอง 4 ตรงข้ามตลาดเอซี คนละฝั่งถนน
จอดรถหน้าร้าน แต่เอาขึ้นไปบนเนินไม่ได้ ชันมาก
ต้องจอดเลียบถนนไว้ค่ะ
ได้ราคาขายปลีก ขวดละ 55 บาท
แต่ซื้อยกลัง 10 ขวด มีราคาส่ง ลังละ 500 บาท
พลอยซื้อมา 2 ลัง (หมดร้านพอดี)
พนักงานคือน่ารักกันมากอ่ะ บริการดีสุดๆ วันนั้นไม่ให้เรายกลังเลย
ยกมาส่งถึงที่รถยนต์ อันนี้อาจจะแล้วแต่จังหวะว่างด้วยนะคะ
แต่ถือเป็นน้ำใจที่ทำให้ประทับใจในการไปแวะสาขานี้ครั้งแรกค่ะ
ทุกคนดูเต็มอกเต็มใจทำงานบริการมากค่ะ ยิ้มแย้มแจ่มใสตลอดเลย
ของมันหนักค่ะ เราสะดวกเราก็ยกเอง เกรงใจเขาเหมือนกัน
ซื้อยกลัง โปรดประเมินความสามารถก่อนนิดนึง
ว่าจะเอากลับยังไงดี
แกะลังก่อน ทยอยขน ขอถุงหิ้วจากพนักงาน
หรือยกทั้งลังได้ ก็ว่ากันไป
^O^ สู้ๆค่ะ

กลับมาที่เป้าหมายหลัก
วันนี้เราจะไปซื้อต้นอ่อนข้าวสาลีให้ผักชี ที่ตลาดมารวย
เอาผักชีไปให้น้ำเกลือเสร็จ ก็เอาหมาไปต่อด้วยกัน
แต่ผักชีจะอยู่แค่บนรถนะคะ
พอจอดรถก็มีเปิดหน้าต่างให้ดมฟุดฟิดๆ เธอก็พอใจล่ะ
เคยเสียดายว่า จัดทริปเที่ยวไกลไม่ได้แล้ว
เอาเงินไปลงค่ารักษาหมาจนเกลี้ยงจริงๆ
แต่ผักชีก็ดูไม่ได้สนใจมาก ว่าเราจะพาไปไหน
แค่ใกล้บ้านเธอก็มีความสุขมากแล้วค่ะ
หมาแค่อยากไปด้วยกัน ไม่อยากให้ทิ้งไว้เฝ้าบ้าน
ดังนั้น ไม่มีงบเที่ยว ไปแค่แถวบ้านผักชีก็แฮปปี้แล้ว
เราไม่ต้องเสียดายอะไรหรอกเนอะ
^__^
และสำหรับสุนัขอีกหลายๆตัว
อาจไม่ได้ต้องการออกไปไหนมากมาย
ขอแค่เจ้าของกลับบ้านมาอยู่ด้วยกัน
ก็คงเป็นเรื่องที่ดีมากๆสำหรับพวกเขาแล้ว
ภาพด้านบน พลอยจะเข้าจากฝั่งถนนด้านลำลูกกา
เลี้ยวเข้าไปโซนพลาซ่า ที่เต้มไปด้วยร้านค้ายาวเหยียด
โซนนี้จะไม่มีตลาดสดจนสุดทางเลยค่ะ
แต่จอดรถสะดวกสบายมาก
เป็นถนนที่คู่ขนานกับอีกเส้น (ตลาดเดียวกัน ใหญ่มาก)
แต่อีกเส้นจะสร้างก่อน และมีโซนตลาดสด
มีช่องทางเชื่อม เลี้ยวรถไปมากันได้

ภาพด้านบน
เป็นช่องทางเชื่อมหากันที่บอกไว้
รถเลี้ยวได้บางช่องจราจร
บางช่องก็สำหรับคนเดินเท่านั้น

พลอยมาจากทางลำลูกกา เลี้ยวไปตลาดสด ช่วงต้นๆทาง
หรือขับเข้าตรงมาทางถนนตลาดสดเลยก็ได้นะ
แต่ถนนทางนี้จะรถเยอะกว่าโซนพลาซ่ามากๆ
เพราะคนมาตลาดสดปริมาณมากกว่า
จะเห็นหลังคาสีเขียวค่ะ เป็นโซนขายอาหารสด
ผักสด เนื้อสดต่างๆ และอาหารทะเล ขายกันทั้งวัน

กุ้งที่นี่มีบริการเผาให้ แถมน้ำจิ้มแทบทุกร้านที่เคยซื้อ
ถ้าจะกินกุ้งเผาแนะนำให้มาช่วงบ่ายๆเย็นๆ

วันหยุดตอนเย็นคนจะเยอะ อาจต้องรอคิวปิ้งย่้างสักเล็กน้อย
เลยต่อกันไปจะเป็นโซนผักสด เนื้อสัตว์สดอื่นๆ

และเดินเลยไปจนครึ่งทางก็จะเริ่มเป็นโซนขนม อาหารสำเร็จรูปต่างๆมากมาย
ส่วนมากขายช่วงบ่าย-เย็นเช่นกัน มาไวแดดร้อน ร้านจะมีน้อยค่ะ
ถ้าช่วงเช้าพลอยจะชอบมาเดินหาซื้อขนมไทยและเบเกอรี่กิน
มีหลากหลาย ทำสดใหม่ ราคาไม่แพง
^ ^

สุดปลายทางจริงๆจะเป็นเป็นศูนย์อาหาร
ช่วงเย็นคนเยอะ คึกคักดีค่ะ
แต่ถ้าเลย 6 โมงเย็นก็เริ่มเงียบๆลงล่ะ

มีร้านแดรี่ควีน อยู่ด้านนอกด้วย ถัดไปจากศูนย์อาหาร
ขับรถวนมาจอดแถวหน้าร้านได้เลย ที่จอดเยอะ

กลับไปย้อนภาพตรงหลังคาสีเขียวก่อนค่ะ
เราจะไม่เข้าตลาดสดนะ เดินอ้อมอาคารหลังคาเขียวไปทางขวามือ
(ถ้าขับรถ คุณต้องวนรถรอบอาคารสีเขียวมาก่อน แต่จะหาที่จอดยากเหมือนกันค่ะ
เดินทะลุตลาดสดไปเลย ง่ายกว่า)
จะมีอาคารเช่าเปิดร้านต่างๆ ตรงนั้นแหละมีร้านขายอาหารสัตว์
ร้าน ดีเด่น เพ็ทมาร์ท สาขาตลาดมารวย หทัยราษฎร์

ถ้าไปช่วงกลางวันก็พอจะมีที่จอดรถค่ะ
แต่ถ้าไปเย็นๆ ก็จะไม่ค่อยมี อาจจอดห่างร้านหน่อยแล้วเดินมา
เพราะคนมาตลาดสดเยอะ รถจอดกันเยอะมาก
แล้วแต่ดวง 55+

หน้าร้านจะมีต้นอ่อนข้าวสาลี วางขายแบบนี้ตลอดค่ะ
หยิบแล้วเดินเข้าไปจ่ายเงินเคาน์เตอร์ด้านในร้านได้ เขาจะใส่ถุงหิ้วให้อีกที
ราคาปัจจุบัน มิถุนายน 2569 กระถางละ 40 บาท
ก็ขายราคานี้มานานแล้วนะ มีของตลอดเลยด้วย

ผักชีผู้นั่งรอในรถ ก็จะกรีดร้องอี้ดๆๆพอได้กลิ่น
ดิ้นรน ยืดคอจะมาขอของฝากที่คนถือกลับมา
บางทีก็ต้องให้กินในรถก่อนนิดนึง สงบสติอารมณ์
จากนั้นก็เอากลับบ้านค่ะ หัวจุ่ม แทะ กัดแบบตะแคงข้าง
เธอจะกัดตรงกลางๆให้หญ้าขาด แล้วเอาเข้าปากกินค่ะ
ก็เป็นความสุขเล็กๆน้อยๆในการออกจากบ้านของผักชี
ซื้อไม่บ่อยนะ กินบ่อยไม่ได้ เดี๋ยวจะอ้วกเอายาออกมาด้วย
ควรให้กินช่วงห่างจากการกินยาไปสักครึ่งชั่วโมงจะปลอดภัยดี
รอให้อาหารและยาละลายในท้องไปก่อน
-__-"
หลายปีหลังไม่ให้กินหญ้าตามข้างทางค่ะ
เขาพ่นยาฆ่าหญ้ากันเยอะมากหลายที่ อันตรายสุดๆ

ทุกวันนี้ก็พยายามพาผักชีออกไปนั่งรถเล่นด้วยกันบ่อยขึ้น
เพราะเป็นความสุขของเด็กหญิงมีหางจริงๆ
ได้แค่จอดรถเปิดหน้าต่าง ไม่ได้ลงก็ไม่เป็นไร
ผักชีเริ่มชิน ไม่โวยวาย ไม่บ่นล่ะ
เมื่อก่อนจอดรถจะร้องลงให้ได้
พักหลังต้องฝึกใหม่ ฉี่ที่บ้านก่อนออกมา
เพราะบางทีไปที่อื่น มันกลางเมืองหรือตามห้าง
ลงไปทำธุระไม่ได้ค่ะ
ถ้าฉี่มาก่อนแล้ว ก็ค่อนข้างสะดวกดีกว่า

ปีนี้ผักชีก็จวนจะ 13 ขวบในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า
นิสัยยังเหมือนเดิม คิดว่าตัวเองเด็กน้อย วิ่งร่อนร่าเริงดีค่ะ
แต่พอมานั่งมองหน้าตา ขนหงอกเป็นสีขาวไปเกือบหมด
หนวดก็ขาวโพลนแทบทั้งนั้น

ยิ่งขนใต้ปาก นี่ขาวเยอะจนเห็นชัดเลยว่าเธอแก่ลงเยอะมาก
เราก็อยากใช้เวลาร่วมกันให้มากกว่าเก่า
เท่าที่พอจะทำได้ค่ะ
เรื่องเจ็บป่วยตามวัยก็รักษากันไป
เรื่องความสุขใจก็ยังต้องคงเดิม
^ ^
รักนะ
ผักชี.
1.คอมเม้นท์โดนแบนทั้งที่ไม่ติดคำแบนใดๆ
2.กดกู้คืน แต่คอมเม้นท์หายวับไป
ทั้งของคุณ multiple และของคุณ cyberlifenlearn
แล้วค่ะ คงต้องรอการตรวจสอบอีกที