มอบให้กับ "รอยลวง" ที่ "ล่วงผ่าน"

"ฉันเกลียดเขามากหรือ"

เขาถามก่อนที่ฉันจะวางหูลงโดยไม่ตอบคำถามนั้น
ที่จริงอยากจะตอบเขา...
แต่ฉันหาคำตอบไม่ได้ ณ ตอนนั้น
....
ไม่ได้
.....
เพราะฉันเพียงรู้สึกปร่าแปร่ง
แม้กับอะไรเพียงนิดที่มากระทบ
..............
เมื่อฉันหยิบยื่นความจริงใจหมดทั้งใจให้
ฉันมิได้ปรารถนาอะไรในเส้นทางความผูกพันนั้น
......................
หากหวังความหยิบยื่นคืนกลับ "ความจริงจากใจ"ในวิถีเดียวกัน......



ฉันจึงขลาดหวั่นเสมอ....ที่จะเจอ "รอยลวง"
จากดวงตา...จากอารมณ์...จากการกระทำ....หรือจากน้ำคำถ้อยที
.....................
ฉันอาจจะดูแกร่งในหลายๆเรื่อง ...
แต่เปราะบางเหลือเกินกับแรงกระทบของความผูกพัน
...................
ฉันเชื่อมั่นมากมาย...กับหลายสิ่งหลายอย่างที่มุ่งหวังตั้งใจ
แต่หวั่นไหวเหลือเกินกับความรู้สึกห่วงหา
................



และทุกครั้งที่พบเจอรอยลวง....
สิ่งที่ฉันจะทำ....
คือนิ่งเงียบ.....
ไร้ข้อต่อรองร้องขอ......
และขอบคุณเขา......สำหรับช่วงเวลาหนึ่งที่เขามีให้
เพราะฉันไม่เคยเหนี่ยวรั้งอะไรเอาไว้กับตัวเอง
.........................
ไม่ปรารถนาครอบครอง
ไม่อยากเป็นเจ้าของรอยลวง
...................
ฉันเกลียด.....กลัว......รอยลวง......
ที่คอยสร้าง "รอยร้าว"....."เงียบเงียบ" ...ในใจฉันเสมอมา

.......................


ฉันจึงเลือกที่จะเป็นผู้นิ่งเฉยและเดินจากมา
ทุกครั้งที่รู้สึกถึง..."รอยลวง"....และ "การเลือก"
......................

ฉันจึงวางหูลง.....
โดยไม่ตอบคำถามนั้น.....
.......
เพียงเพราะรู้สึกพ่ายแพ้กับ"รอยลวง"ที่ดำเนินต่อเนื่องตลอดมา......
..........................
ก่อนหน้าคำถามอบอุ่นแต่เชือดเงียบเฉือนลึกนั้น!

ขวัญค่ะ







Create Date : 26 สิงหาคม 2551
Last Update : 12 พฤษภาคม 2555 11:34:32 น.
Counter : 1458 Pageviews.

3 comments
ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 290 กิ่งฟ้า
(22 พ.ย. 2564 00:21:29 น.)
17 พย 64 ดอกปีบ - บ้านเกิดเมืองนอน mcayenne94
(17 พ.ย. 2564 19:53:52 น.)
...เที่ยวเชียงใหม่ต่อ ตอน 3... คนผ่านทางมาเจอ
(17 พ.ย. 2564 15:52:28 น.)
วันนี้เพื่อนโทรมาปรึกษา (15 พ.ย. 64) comicclubs
(16 พ.ย. 2564 00:44:07 น.)
  
นมัสเต บุธวารดิน..ค่ะ คุณขวัญ

zwani.com myspace graphic comments
Myspace Good Day Comments
โดย: พรหมญาณี วันที่: 27 สิงหาคม 2551 เวลา:9:42:20 น.
  
เราถอย รอยเท้า ผ่าน.........ผืนทราย
รอยเหยียบ เรียบย่อย ราย...หล่มพื้น
ฟองคลื่น ผื่นคลอง กราย.....ทะเลหลั่ง
พัดสาด ฟาดซัด ตื้น............ต่อต้องฟองสนาน ฯ

17.29

กิ๊กโคลงผวน

โดย: คนสาธารณะ วันที่: 27 สิงหาคม 2551 เวลา:17:28:36 น.
  
สวัสดีจ้า ขวัญ

เป็นบทกวีที่งดงาม ทำให้รู้สึกถึงความเปราะอ่อนของใจ
โดยเฉพาะภาพประกอบสื่อความหมายได้เข้ากับบทกวีนะคะ
อยากจับคลื่นทะเลตีจริงๆ
ขวัญเคยแต่งเพลงไม๊คะ พี่ว่าได้เลยนะเนี่ย
หรือว่ามีผลงานแต่งมาแล้วคะ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นนิ

ง่ะ คนข้างบนไวกว่าพี่อีกแระ เหอๆๆ

ไม่ได้เม้นท์บลอกนานเลย
ทั้งงานราษฏร์ งานหลวง วิ่งวุ่นสลบแป๊กเกือบทุกวันเลย
แอบเข้ามาอ่านด้วยความคิดถึง แต่หมดแรงข้าวต้มซะก่อน เลยไม่ได้เม้นท์ หุหุ

งานคอนเสิร์ทที่ผ่านมา เหนื่อยไม๊คะ
รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ
คิดถึงงงงงงงง

มาส่ง  ความคิดถึง  จ้า.... ลมจะพัดมาจากทิศใดก็ตาม สายลมเป็นดั่งเป็นสายใย เชื่อมใจเราไว้ไม่ขาด ให้เราผูกพันแม้ต้องห่างกัน แม้มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้เสมอ
สร้าง Comment ง่ายๆ ด้วยตัวคุณเองที่ glitter.postjung.com
โดย: diamon วันที่: 27 สิงหาคม 2551 เวลา:20:20:53 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Voiceofangel.BlogGang.com

toyor
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]

บทความทั้งหมด