มือสีน้ำผึ้งในรอยจำ
ณ คืนวัน....
ที่ขวัญผ่านท้องทุ่งสีไพลในฤดูฝน
สีทองในฤดูหนาว
และสีน้ำตาลหม่นเศร้าในทุกย่ำเย็น

รอยรำลึก

ไม่หวาน ไม่หอม
แต่เป็นรสชาติฝังแน่นในความทรงจำ
กรุ่นกลิ่นยังค้างอยู่ในทุกเสี้ยวรู้สึก

มือสีน้ำผึ้งอันอบอุ่น........

ดวงตาหวานคู่นั้น
แผ่นหลังที่เปี้อนน้ำตา.......

........

ณ ที่ตรงนั้น
กับอารมณ์สับสน
เมื่อได้เจอกันอีกครั้ง....

...ค้าง.....

นั่นเป็นภาพที่ตกค้างนับพันๆ ครั้งในความทรงจำ
จับต้นชนปลายไม่ติด มีทั้งความหงุดหงิด
กังวล ตรองไม่ตก
จนถึงความรู้สึกอันไม่อาจนิยาม ไม่อาจแยกแยะได้

......................

ไม่รู้เอาเสียจริงๆ ว่าอะไร?
ที่ถักไขว้ในห้วงความนึกคิด
ณ วันนั้น

มือสีน้ำผึ้งในรอยจำยังอบอุ่น
แววอาทรยังเก็บซ่อนอยู่ในดวงตา
บางคำพูดระหว่างทางเดิน
......
บางความอาทรที่ส่งมา
กับแววตาคมที่ส่งสะท้อนถึงกัน
...........
...หรือ...ความผิดหวังลับเร้น
ที่ต่างฝ่ายต่างพูด
เหมือนคาดคั้นให้กันและกันตอบ

........................

เวลาผ่านไปหลายปี
ณ ห้วงเวลานี้......
ที่จำต้องระลึกถึงเหตุการณ์วันนั้น

ขวัญเฝ้าหวนคะนึง......
ก็ยังนึกสงสัยทุกทีว่า
อะไร...ทำให้ทุกสิ่งต้องจบลง
แล้วสิ่งใด อยู่ในหัวใจแต่ละคน
ณ วันนั้น...... ขวัญ



Create Date : 23 เมษายน 2551
Last Update : 26 พฤษภาคม 2551 5:34:10 น.
Counter : 679 Pageviews.

1 comments
ถนนสายนี้ ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 290 "ตัวละครที่น่ารังเกียจ" ทนายอ้วน
(19 พ.ย. 2564 11:44:34 น.)
: ความสำเร็จและโอกาส : กะว่าก๋า
(18 พ.ย. 2564 05:52:04 น.)
ดาวประกาย : ก.ศยามานนท์ สามปอยหลวง
(18 พ.ย. 2564 08:47:04 น.)
เรื่อง รัก ลึก อุ่น (Omega Verse) - บทที่ 2 วัลยา
(17 พ.ย. 2564 00:59:12 น.)
  
ไม่มีอะไรจบ
และไม่มีอะไรไม่จบ
สิ่งที่อยู่ในใจเขา
คือความในใจเขา
โดย: คนสาธารณะ วันที่: 24 เมษายน 2551 เวลา:13:33:05 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Voiceofangel.BlogGang.com

toyor
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]

บทความทั้งหมด