นิยาย " จันทรากินรี" - เหมชาติ ทอง ( ตอนที่ 5 . )




















































































.
.
.    จันทรากินรี
.
.                 เหมชาติ   ทอง
.
.
            ๕ .
.
." จันทรากินรี .... "
.
.             มีเสียงเรียก....
.   ทำให้จันทรากินรี และโพระดกรีบหัน
ไปทางต้นเสียง
.      และรีบย่อตัว ถอนสายบัว เมื่อเห็น
มาตารานีเสด็จมาที่ตำหนักเพียงลำพัง
.   ไม่มีนางกำนัลตามเสด็จมาอย่างเคย
.
.    " องค์มาตารานีเสด็จ ...
.             บังคมเพคะ "
.
.   " พวกเจ้ากำลังทำอะไรกันอยู่หรือ "

.      ทรงตรัสถามเสียงอ่อนโยน
.
.    " หม่อมฉัน กับพี่เลี้ยง  กำลังลองชุด
ที่จะใส่ในวันอภิเษกพรุ่งนี้เพคะ
.       ยังสองจิตสองใจว่า    จะแต่งอย่าง
ประเพณีเรา... หรือจะใส่ชุดผ้าเลส- lace
ลูกไม้สีขาว  ที่ช่างฉายชาววิลาศให้ลองใส่
ตอนฉายพระรูปนั้นดี... "
.
.          " เอ่อ-- 
.     อ่า ...
.              เอิ่ม --
.            เอ่อ - "
.
.   องค์มาตารานีพระพักตร์ซีด ทรงตรัส
ตะกุกตะกัก  แบบพูดอะไรไม่ถูก
.
.    " แต่หม่อมฉันคิดว่า  จะใส่ชุดราชสำนัก
ตามประเพณีเราดีกว่า เสด็จมาตาและเสด็จพี่
อนันตราชคงทรงพอพระทัยกว่า เพคะ "
.
.     " เป็นผ้าสีทองทอเป็นลายในตัว
.  ที่องค์มาตาทรงเคยแนะนำ น่ะเพคะ "
.
.         โพระดกรีบทูลบ้าง
.
.        " โธ่เอ๋ย.... "
.
.      องค์มาตาเอาหัตถ์ทาบที่อกตัวเอง
กล่าวด้วยน้ำเสียงคร่ำครวญว่า
.
.        " แล้วนี่ --
.      ข้าจะบอกเจ้าเรื่องนี้ อย่างไรดี  "
.
.       " มีอะไร เหรอเพคะ "
.
.    จันทราเห็นพระอาการเงอะงะนั้น  ก็ให้
 แปลกใจ
.
.           " จันทรา -  
.     ถ้าแม่บอกไปแล้ว  เจ้าจะโกรธแม่
.            - ก็ได้นะ "
.
.      องค์มาตาทำท่าจะกรรแสง ตอนเกริ่น
จะบอก
.
.      จันทรากินรี และโพระดกรู้สึกหวั่นใจ
ขึ้นมาทันที
.
.        " ทรงบอกมาเถิดเพคะ
. หม่อมฉันมิบังอาจโกรธเคืองพระมาตาไม่ว่า
จะเรื่องไร
.         หรือจะอย่างไร เพคะ "
.
.     มาตารานีโผเข้ากอดจันทรากินรี
แลัวทรงสะอื้น ร่ำไห้
.         พลางบอกนาง
.
.             " ฮือๆ   ....
.       อนันตราชให้ข้ามาบอกเจ้า
.   ว่าทรงขอยกเลิกการอภิเษกของวันพรุ่งนี้
.           ... ฮือๆ "
.
.         " เสด็จแม่..     อะไรกันนี่ ?
 .  เป็นเรื่องจริงเหรอเพคะ ? "
.
.         จัทรากินรีช็อค... รู้สึกเหมือนโดน
อสุนีบาตฟาดสายฟ้าพันโวลท์ เข้าใส่ตัว
.    
.           "  จริงจะ .. "
.
.            รานีทรงยืนยัน
.
.   " แม่เอง ก็ไม่เข้าใจอนันตราชเหมือนกัน
 ทำไมถึงได้ตัดสินพระทัยเลวร้ายเช่นนี้ "
.
.       สุดจะกลั้นความเสียใจ...จันทรากินรี
กรรแสง สะอื้นไห้
.        ตัดพ้ออย่างน้อยพระทัย
.
     " แล้วทำไม  องค์อนันตราชไม่เสด็จ
มาบอกเรื่องนี้กับหม่อมฉันด้วยพระองค์
เอง
.  เหตุใด ต้องให้เป็นภาระขององค์มาตา "
.
.     องค์มาตายกหัตถ์ประคองใบหน้าของ
จันทราด้วยความสงสาร และเห็นใจ
.
.         "   จันทราเอ๋ย-- 
.    ข้าจะบอกอะไรให้
 .     เมื่อครู่นี้---สองคนนั้นไปเข้าเฝ้าข้า
ที่พระตำหนักหลวง
.       อนันตราชน่ะ ...ยังไม่เท่าอัปสรา
ดาราราย   ที่เจ้ากี้เจ้าการ นางเป็นคน
พูดแทนลูกชายข้า---ทู๊ก-อย่าง ! 
.     นางบอกข้าว่า อนันตราชขอให้ข้า
มาบอกเจ้าอย่างนี้
.  ข้าเองก็ตกใจมาก จึงย้อนถามลูกชาย
ของข้าไปว่า -- จริงรึ ?... "
.
.      จันทรากินรีสะอึกสะอื้น ฟังเรื่องราว
ด้วยความเจ็บช้ำใจอย่างที่สุด
.
.   "  นางอัปสราก็รีบบอกกับอนันตราชว่า
-ทรงตอบเสด็จมาตาฯ ซิเพคะ
.    ว่าที่หม่อมฉันทูลไป เป็นเรื่องจริง
อนันตราช-ลูกข้า ก็ดูช่างเชื่อฟังดาราราย
ซะเหลือเกิน
.     หันมาพยักหน้ากับข้า ว่า-ใช่
.          ...  ดูซิ
.    แล้วนางก็รีบพาอนันตราช กลับไป
ตำหนักของนางทันที "
.
.       " เสด็จแม่....
 .               ฮือๆๆ... "
.
.        จันทรากินรีสะอื้นโฮ
.
.   องค์มาตารานีรีบกอดนาง และกรรแสง 
สะอื้นตาม
.
.
.     โพระดกตกใจ จนถึงกับอึ้ง
.                มึนตึ๊บ-
.   สมองของนางแบล๊งค์ -ว่างเปล่า !
.
.            มันอะไรกัน...
 เป็นไปได้เพียงนี้ หรือนี่ ?
.   ทำไม องค์อนัตราชถึงเปลี่ยนไป ?
ทำไมทรงยกเลิกการอภิเษกได้ลงคอ
.       -- แบบนี้ ?
.
        *  *  *  *  *  *  *  *
.
.     " เรากลับหิมพานต์กันเถิด พี่โพระดก   
หญิงถูกย่ำยีเกียรติยศ จนไม่เหลืออะไรอีก
แล้ว "
.
.       " ทูนกระหม่อมของพี่...
.     พี่เห็นใจองค์หญิงที่สุดเพคะ "
.
.    จันทรากินรีฟุบลงกับหมอน ทรง
กรรแสงร่ำไห้ จนอ่อนเพลียวรกาย
.
.       " พี่แปลกใจหลายอย่าง
.  องค์อนันตราชเคยสนิทกับพี่ ทรงเป็น
กันเองกับพี่
.    แต่เมื่อกลางวัน  พี่ไปขอเข้าเฝ้าที่
ตำหนักส่วนพระองค์ของท่าน   พบว่า
องค์อัปสราดารารายประทับอยู่ด้วย
.    และมีนางเหยี่ยน มาคอยอยู่ยาม
รับใช้   มันเองแหละ ที่ออกมาบอกพี่
ว่าองค์อนันตราชไม่ให้พี่เข้าเฝ้า "
.
.       " ก็เขาหมดรักเราแล้ว....
อีกหน่อยก็คงมาขับไล่เรา เราจะทนอยู่
ต่อไปทำไมเล่าพี่จ๋า.... "
.
.      " แต่ -องค์หญิงอย่าลืมซิเพคะ
.     เราตามเสด็จองค์อนันตราชมาที่นี่
ก็เพื่ออะไร... "
.
.      จันทรากินรีสะบัดหน้าไปอีกทาง
ไม่อยากนึกถึงเหตุผลนั้น
.
.        " เรามา ....
.    เพื่อจะเอาหัวใจของอนันตราชครึ่งก้อน
ไปวางบนพระกายขององค์สุริยัน ให้สวรรค์
ทรงประทานพระชนม์ชีพ บันดาลให้องค์สุริยัน
ฟื้นคืนชีพกลับมา.... "
.
.
.
.
      " แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร ?
ในเมื่อข้อกำหนด  คือเขาต้องรักหญิง "
.
.          ทรงตัดพ้อ
.
.   " และหญิงก็ต้องรักเขาด้วย  
.  หัวใจกึ่งก้อนนั้น จึงจะยังผล
.              แต่นี่...
.   พี่โพระดกก็ได้เห็นแล้ว ว่าเขาไม่ได้
รักน้องเลย "
.
.    ทรงหลั่งน้ำตาอีก   จนนองพักตร์
ปหมด
.
.      " แต่ที่ผ่านมา...
  พี่เชื่อว่า องค์อนันตราชรักน้องมากนะ
.    แล้วมันเกิดอะไรขึ้นละเนี่ย ?....
ทำไมต้องมากระทำสิ่งโหดร้ายกับองค์หญิง
ของพี่เช่นนี้-- พี่อยากรู้จริงๆ "
.
.     " พาหญิงกลับนครเทพปักษาเถิด
เราคงทำการนี้ไม่สำเร็จแล้วละพี่.... "
.
.    นางพี่เลี้ยงโพระดกมองดูกาลเวลา
ที่นางขีดฆ่า ทำเครื่องหมายไว้ที่หัวนอน
.
.   " เพลาที่สวรรค์กำหนดไว้ ผ่านมาแล้ว
เร็วเหลือเกินเพคะ 
.        ดูเถิด -เหลือแค่ 5 ทิวาราตรีเอง
ก็จะครบตามที่ท่านค้างคาวดำบอกไว้ 
.     พี่ขอร้อง..ทรงโปรดอยู่ที่นี่ต่ออีกนิด
นะเพคะ
.         อดทนกับมัน....
.   ไว้ถ้ามันสิ้นความหวังจริงๆ  พี่ขอรับรอง
ว่าพี่จะรีบพาองค์หญิง ซิ่ง
หนีกลับหิมพานต์
ด้วยกันในทันที--  "
.
.         นางแตะดูปีก และหางของจันทรา
และของตัวเอง ที่ถอดเก็บรักษาอย่างดีไว้ใต้
กลุ่มหมอน
.        พลางลูบไล้เบาๆ...
.
.         " ถึงวันนั้น ---
.    เราจะตีตั๋ว
ลัดฟ้าแอร์ไลน์ ไฟล้ต์-flight 
บินตรงไปหิมพานต์ จะไม่แวะทรานซิท-transit 
ที่ไหนเลย เพคะ --
.         -- พี่สัญญา  "
.
.      จันทรากินรีค่อยผ่อนคลาย ยอมรับ
คำขอร้องของพี่เลี้ยง
.
.       " ก็ได้....
.     ดีนะ ที่ยังมีองค์มาตารานีที่ทรงเอ็นดู
เรา   เข้าใจหัวอกเรา อยู่องค์นึง "
.
.         " นั่นซีเพคะ 
.    ทรงยุติธรรมเนาะ...ท่านน้ำพระทัย
แฟร์ๆ ดี  "
.
       *  *  *   *  *  *  *  *  *
.
.       สายของวันรุ่งขึ้น...
.  โพระดกให้จันทรากินรีพักอยู่แต่ใน
ตำหนักรับรอง
.      ไม่ให้ออกไปไหนข้างนอก...
.
.     นางเอง รีบออกมาเดินสำรวจ ตรวจดู
สถานการณ์
.
.
 .           ที่หน้าราชวัง
. เห็นผู้คนกลุ่มใหญ่ กำลังรุมกลุ้มดูอะไร
กันที่ศาลาริมทาง
.        จึงรีบตรงเข้าไปดู
.
.        พอแทรกคนเข้าไปใกล้ๆ ได้
นางก็เห็นเป็นใบประกาศ ที่ติดแสดงไว้
ที่ผนังศาลา
.
.    แต่โพระดกก็อ่านอักษรลักษณะเหมือน
ถั่วงอกที่ถูกผัดด้วยน้ำมันร้อนๆ จนเหี่ยว  
.       ไม่ออก อีกเช่นเคย
.
.       นางจึงรีบดึงผ้าคลุมมาคลุมศีรษะ
และดึงชายผ้ามาปิดจมูกและปาก
โผล่เพียงนัยตา  เพื่อปกปิดตัวตนไว้
.
.          เหลียวซ้าย แลขวา....
.  แล้วจึงบอกกับผู้ชายคนหนึ่ง 
ตรงนั้น
.    เพราะดูท่าทางแล้ว น่าจะเป็นคนที่
พอจะมีการศึกษา
.
       "   พี่ชายสุดหล่อจ๋า...
 วานช่วยอ่านประกาศให้น้องทีนะจ๊ะ
.   น้องมันคนโง่... ปกติ น้องมีค่าเฉลี่ย
อ่านหนังสือวันนึง ไม่เคยเกินเจ็ดบรรทัด
 ..  จึงอ่านอะไรไม่แตกฉานจ้า "
.
.       คงเพราะคำว่า พี่ชายสุดหล่อ
นั่นแหละ  ชายหน้าปรุสิวคนนั้นจึงช่วยอ่าน
ประกาศให้นางฟังอย่างเต็มใจ
.
.        "   อ๋อ ได้สิ  ---
.    ฮะแอ้ม  ...
เอิ่ม - 
.              เขาว่างี้ เน่อ ...
.
.      จะไม่จัด  อภิเษก เอกสตรี
. ที่ชื่อจัน-ทรากินรี  คนนี้หนา
.   และจะส่ง  นางไป  เลี้ยงไก่จ้า
.  ที่กระท่อม ปลายนา หลังคาจาก
.
.                        อนันตราช
.
.  "  นี่แหละน้องสาว  ...
.        ในประกาศ เขาก็ว่ามาอย่างนี้ "
.
.          " ขอบคุณพี่ชายสุดหล่อมากๆ
เจ้าค่ะ "
.
.            โพระดกรีบบอกขอบคุณ
.  แล้วหันกลับ เดินแทรกฝูงชนออกมา
.
.       น้ำตาพี่เลี้ยงกินรีพลันไหลพรากๆ
เหตุใดหนอ ...ชะตากรรมจึงเคราะห์ซ้ำ
         กรรมซัดถึงเพียงนี้
.
.  เขาไม่ยอมอภิเษกแล้ว ก็ยังไม่หนำใจ
พอ   ยังขับไล่ ให้ไปเลี้ยงไก่ที่กระท่อม
ปลายนาอีก
.
.        นางรีบวิ่งกลับมาที่ตำหนักรับรอง
โดยเร็ว
.
.               และแล้ว...
.     ก็ได้เห็นนางเหยี่ยน กับทหารวัง รวม
เป็นสามคน กำลังยืนหันหลังให้ ออกันอยู่
ที่หน้าประตูตำหนักรับรอง
.
.    " จันทรากินรี ....
.           จงเปิดประตูเดี๋ยวนี้ !! "
.
.   นางเหยี่ยนรัวมือทุบประตู เสียงดัง

.          " เปิดประตู!!! ...
.     ออกมารับหมายคำสั่งจากวัง
.          ... เร็ว ซี่ !!! "
.
.     โพระดกตะโกนไปทันที
.
.         " ทหาร ! ....
.      เอาคำสั่งวังมาให้ข้า
.         แล้วแก -นังเหยี่ยน
. รีบเอาหัวเน่าๆ และตัวโสโครกๆ ของแก
กลับไปเลย-
.         ... เดี๋ยวนี้ !  "
.
.       " อ้อ.... นังพี่เลี้ยง "
.
.     เหยี่ยนหันกลับมาหา  จ้องโพระดก 
หัวจรดเท้า
.
.   " ทิ้งเจ้านายไว้แต่ลำพัง นิ
.            มาก็ดีแระ.....
.          ฮี้ - ฮ่า ฮ่า ฮ่า
.   ฮ่า  ๆ ๆ ๆ ๆ "
.  
.   นางเหยี่ยนหัวเราะ จนงอหงาย
.
.         " แกรู้มั้ย....
.   แกกับเจ้านายของแกจะได้เลื่อน
ตำแหน่งใหม่ ....
.    แต่เลื่อนลงนะ ไม่ใช่เลื่อนขึ้น
.              คริ คริ  "
.
.       โพระดกกัดฟัน ไม่ว่ากระไร
. รับหนังสือวังจากทหารคนนึง ที่เดิน
มาส่งมอบให้
.       " อ่าว --
.          ไม่เปิดอ่านก่อนหรา ?
.     ว่าแก -กับเจ้านายแก  จะได้เลื่อนชั้น
ลงไปเป็นอะไร "
.
.       โพระดกกำหนังสือวัง เดินคอแข็ง
ตรงเข้าไปที่ทั้งสามคน     ที่ยังยืนขวาง
หน้าประตูอยู่
.
.     " หลีก ! --
.             --  ถอย ! "
.
.   เหยี่ยนลอยหน้า ยิ้มหยันใส่ ไม่ยอม
เปิดทางให้โพระดก
.
.      " ยังอีก--
            .... ยังอีก !! "
.
.      โพระดกผลักอย่างแรง-ทันที 
.  ดันร่างนางเหยี่ยน และทหาร ให้ออกไป
พ้นวิถีหน้าประตู 
.      จนแต่ละคนล้มหงาย กระเด็นไป
คนละทิศคนละทาง แบบคอนเวอร์ส-ใคร
คอนเวอร์ส- มัน
.
.    แล้วยืนไขกุญแจ ไม่ใส่ใจนางเหยี่ยน
ที่นอนกลางลานทราย ร้องโอดโอยสาปแช่ง
.   เพราะมันโดนโพระดกผลัก จนกระเด็น
ไปกระแทกชนกับกระถางต้นไม้ขนาดใหญ่
.    ล้มกลิ้งทั้งคน  ทั้งกระถาง
.     เหงี่ยนเจ็บปวดที่สะโพกสุดๆ ...
.
.   " อีโพระดก...
.             อีบ้า ! ...
         อี ๆ ๆ ๆ ๆ-- อี -ช้างลาก !
  เดี๋ยวเถอะ แก.."
.
.        โพระดกเปิดประตูเข้าไป
 แล้วหันหลังกลับมา ปิดบานประตูคู่ใส่หน้า
ดัง---  โครม !
.
.      แต่ยังทันได้ยินเสียงนังเหยี่ยน
ที่เปลี่ยนจากโอดโอย
.     เป็นตะโกนเยาะเย้ย ตามหลัง
 .
.       " อีกินรี --
.                อีนกกะปู้ด !
.   สมน้ำหน้า...
.           ถูกสั่งให้ไปเลี้ยงไก่ที่ปลายนา-
 ปู้นนนนน....
.           ฮ่า ฮ่า  ๆ ๆ ๆ...
.    สาแก่ใจอีเหยี่ยนนัก !
.          ..  สิบอก-ให่ ! "
.
.
      *  *  *  *  *  *  *  *
.
.
.   "  อนันตราช เจ้าทำอย่างนี้
กับจันทราได้ไง ?
.         มันเกินไปล้าว ...
.      แม่ไม่ยอมจริงๆ นะ !  "
.
.      เสียงองค์มาตารานีเอะอะ ดังลั่น
ผ่านประตูตำหนักราชวังเข้ามา   ก่อน
จะได้เห็นองค์
.
.  อัปสราดารารายรีบประคองอนันตราช
ให้ลุกจากที่บรรทม  ยืนรอรับเสด็จ คู่กับ
ตน
.
.    " นี่มันอะไรอีกล่ะ  -
 .            หา- อนันตราช ?
.    ทำไมเจ้าถึงได้ใจดำ อำมหิต
 กลั่นแกล้งจันทรากินรี เขาถึงเพียง
นี้ ?
.
.   องค์มาตาเสด็จมากับนางโพระดก
ทรงดำเนิ่นลิ่วมาหา  พักตร์งี้-บึ้งตึงมา
เลย
.    แล้วยกมือ ชี้หน้าอนันตราช ใส่คำ 
แบบรัวๆ ไม่มียั้ง
.
.   จนโพระดกที่รีบทรุดตัวนั่งอยู่ตรงนั้น
กดสกอร์ ให้คะแนน like พระมาตาแทบ
ไม่ทัน
.
.        " บังคมเสด็จแม่....
.      อะไรกันเหรอพะยะค่ะ
.  หม่อมฉันกลั่นแกล้งอะไรจันทรา -รึ "
.
.           " อุ๊ย--- "
.
.    ดารารายรีบออกหน้า รับแทนทันที
.
.    " องค์มาตาเพคะ  ทรงพระทัยร่มๆ
ก่อน
 .  หม่อมฉันจะทูลถามเสด็จพี่อนันตราช
 ให้เองเพคะ... "
.
 .   นางมองหน้าโพระดก ยิ้มเหยียดให้
อย่างรู้ทัน  ว่าโพระดกต้องเป็นผู้ไปบอก
เรื่องนี้แก่องค์มาตารานี
.
.   แล้วนางก็หันมาเกาะอุระของอนันตราช
ลูบไล้แผ่วเบา  ทูลว่า
.
.          " เสด็จพี่เพคะ
.    ลืมแล้วหรือ ที่ทรงรับสั่งให้ดารารายไป
แจ้งกรมวังให้ประกาศทั่วนครกัลปพฤกษ์
.  ว่าทรงรับสั่งให้จันทรากินรีเปลี่ยนบรรยา
-กาศพักผ่อน    ย้ายจากตำหนักรับรองใน
พระราชอุทยาน ไปประทับที่ตำหนักปลายนา
แทน -ไงเพคะ "
.
 .   " อะไรนะ ?  พักผ่อน-บ้าบอที่ไหน ?
.
        นู่นนน-  สั่งให้ไปเลี้ยงไก่ที่เล้า ที่
กระท่อมปลายนา หลังคามุงจาก --นู่นน
.  เหอะ-- พอทีเถอะ ดาราราย ถ้าพูดผิด  
ก็จงพูดใหม่ดีกว่า  "

.    องค์มาตาโวยสวนนางทันทีด้วยความ
โกรธเคือง
.
.   " อ๋อ--หม่อมฉันก็พูดไม่ผิดหรอกเพคะ
ก็--นั่นแหละ    ก็คือตำหนักปลายนา
.      ก็อันเดียวกัน นิเพคะ  "
.
         ดารารายทูลโต้กลับ
.
.     "  เอ---แล้วข้าดำริการนี้ตอนไหน ?
- เมื่อไหร่ ? "
.
.         งงเลยสิ - อนันตราช
.
.        " เสด็จพี่่...."
.
      ดารารายผงะ   รีบเป่าลมเสน่ห์ใส่หู
อนันตราช
.
.
       " ก็เมื่อคืนไงเพคะ
 ทรงรับสั่งกับหม่อมฉัน ตามที่ว่านี้ "
.
.         " ข้าจำไม่ได้ "
.
.          อนันตราชส่ายพระพักตร์ 
.  ทรงเบลอๆ   เหมือนองค์ไม่เป็นองค์ 
ขององค์เอง
.    เดี๋ยวจำ เดี๋ยวลืม-ไงก็ไม่รู้ บรรยาย
ไม่ถูกเหมือนกัน
.
.         "  อ่าววว...."
.
.     องค์มาตาทรงอุทาน
.
.
   "  ถ้าเป็นแบบนี้ ก็แสดงว่า คงมีใคร 
ที่เข้าใจผิด  มโนเอง       
.      แล้วสาระแน เที่ยวไปสั่งการแทน
อนันตราชเป็นแน่  "
.
.    ทรงตรัสแดกดัน อย่างรู้ทันเล่ห์ของ
ดาราราย
.
.    อัปสราดารารายแอบทำตาลุกวาวใส่
องค์มาตา  ขณะนางพยายามกลั้นโทสะ
สุดขีด
.
.    ส่วนโพระดกนึกถึงนางเหยี่ยนทันที
ที่สาระแนพาทหารวังสามคน ไปเคาะประตู
โครมๆ ที่หน้าตำหนัก
.
.        อนันตราชก้มหน้าคอตก
.  รู้สึกอึดอัดพระทัย ที่เกิดมีเรื่องมีราวจนถูก
พระมารดาเสด็จมาตำหนิถึงวังหลวงได้เช่นนี้
. แต่ก็ทรงนิ่งฟัง ที่องค์มาตาตรัสต่อว่าโดยดี
.
.      "  เรื่องยกเลิกอภิเษก.. 
. เจ้าจะเทใคร แม่ไม่ยุ่งก็ได้  เพราะมันเป็น
เรื่องของหัวใจเจ้า
 .   แต่ที่จะให้จันทราไปเลี้ยงไก่ เลี้ยงหมู
อะไรแบบนั้น มันเกินไป  
.        บอกเลย --แม่รับไม่ได้
.   เค้าเอง - เขาก็มีสิริยศ มีศักดิ์- มีวงศ์  ที่
เท่าเทียมกับเรา 
.     ไปทำกับเขาอย่างนั้นได้ไง--หือ ?
.   งั้น-เดี๋ยวแม่จะไปบอกกรมวังให้ถอนคำสั่ง
นั้น เดี๋ยวนี้เลย "
.
.     ดารารายไม่ยอม นางดิ้นต่อ
.
.        " องค์มาตาเพคะ  
.    โปรดทรงฟังที่หม่อมฉันจะทูลก่อน
.     คือ ถ้าทรงทำเช่นนั้น --มันจะไม่กลาย
เป็นว่า องค์อนันตราชเป็นกษัตริย์ ตรัสแล้ว-
ไฉนมาคืนคำ
.   ซึ่งหากใครทราบเข้า ก็คงจะพากันหมิ่น
พระเกียรติยศ -นะเพคะ  "
.
 .     อัปสราดารารายยกเรื่องสัตยาบรรณ
ของผู้ครองนครแว่นแคว้น  มาเป็นข้ออ้าง
ค้าน
.
.      " ก็ -ให้อนันตราช กล่าวออกมาเอง
ก่อนเถอะ ดาราราย
.      ถ้าโอรสของข้า กล่าวเองจากโอษฐ์ 
ต่อหน้าข้า 
.     -- มีรึ ที่ข้าจะกล้าฝืนพระโองการ
.   เจ้าเอง- ก็อย่าซีเรียส    จนหน้าเครียด
ตัวเกร็งไปหน่อยเลย "
.
 .    ดารารายเจอคำตอบของแม่ผัวแบบนี้
นางถึงกับหน้าซีดเผือด
.    จืด-จ๋อย เป็นจอผักกาดที่ลืมใส่ถั่วเน่า
.
.     พี่เลี้ยงโพระดกเห็นหน้านางตอนนี้
ก็แอบยิ้ม
กลั้นหัวเราะ คริ คริ ไม่อยู่
.      ด้วยความสาแก่ใจ ฟินเว่อร์
.
.       " ที่จริง ง่ะ... "
.
          พระเจ้า! --
.    ดาราราย-นางยังไม่ยอมจบแฮะ
.
.    " หม่อมฉันว่า---เลี้ยงไก่   ก็สนุกดี
นะเพคะ  ถือซะว่า  เป็นวะเคชั่นพักร้อน
แบบสโลว์ไลฟ์ - ชิล-ชิล ได้อารมณ์
คันทรี่ๆ ดีออก  
.   เนาะ -เสด็จพี่อนันตราช - เนาะ "
.
.      นางอ้อนอนันตราช หาพวก
.
.    อนันตราชถอนพระทัย
 ไม่ตรัสตอบ
ทำพักตร์นิ่ว   อย่างเบื่อหน่ายทุกอย่าง 
เพลานี้                                                                
.
.        "  แล้วอีกอย่าง.."
.
.         ดารารายว่าต่อ
.
.     "  มาอาศัยอยู่บ้านเมืองของท่าน
ก็มิควรดูดาย  ช่วยเลี้ยงไก่ เลี้ยงควาย
แทนลูกท่านบ้าง  
.         คำโบราณก็กล่าวไว้ 
.    หม่อมฉันทูลเช่นนี้   เป็นความจริง
ใช่ไหมเพคะ  - เสด็จองค์มาตา ? "
.
.          "  จริง ! "
.
.     องค์มาตารานีตอบดารารายทันที
กระแทกเสียงหนักแน่นว่า
.
.
   " และถ้าเจ้าชอบ 
.        -  ตามที่ว่ามานี้ละก้อ
 เดี๋ยวซักวัน - ข้าจะจัดเต็มให้ !! "
.
.          แล้วทรงสะบัดบ๊อบพรืด 
.   หมุนวรกายแบบฟูล เทิร์น สองรอบ 
อย่างสมบูรณ์
.  สวยไม่แพ้น้ำตาล-ชลิตา ในรอบสวิม
-มิ่ง สูท-swimming suit 
.   หันหลังให้ดาราราย  ผู้ที่ทรงจับได้ว่า 
เป็นผู้คิดการชั่วร้ายนี้   
.         อย่างสุดสยอง
.
.
  " ทรงหมั่นไส้ กระทืบบาท  อี-ชาติชั่ว
.  มาทำตัว ครอบงำ ค้ำลูกข้า
.  ทรงสยอง จนต้องหมุน วรกายา
.  ถึงสองรอบ ให้เต็มค่า  ว่า- full turn "  
.
.
.     เลยไม่ได้เห็นอัปสราดาราราย ที่ทำ
ปากอ้า แบบกำลังร้อง  โอ๊ะ- โอ๊ะ- โอ๊ะ 
ในใจ
.      ราวกับกำลังอมถ่านไฟร้อนๆ ไว้ใน
ปาก
.
.     องค์มาตากระทืบพระบาทลงส้น-
 ปัง -ปัง !! แล้วดำเนินดุ่มๆ กลับออกไป 
 .     ท่านยังทรงโกรธมากมาย 
.    อุณหภูมิของพระทัยนั้น 100 องศาซี
เดือดปุดๆ จนพระอุระแทบจะระเบิด
.
.          โพระดกให้สะใจ
.    อยากจะกราบฝ่าพระบาทองค์มาตา
รานี ณ ตอนนี้ สักสามครั้ง
.   ที่ทรงตรงเป๊ะ  ไม่เข้าข้างใคร ไม่ว่า
หน้าไหน
.
.    แต่ที่ทำได้ คือรีบคลานเข่า พาตัวห่าง
ออกมาจากตรงนั้น
.     แล้วรีบลุกขึ้นเดินผสมวิ่งตามหลังองค์
มาตาที่ดำเนินลิ่วๆ ไปให้ทัน
.
        *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.   "  พวกมันช่างกล้าเพคะ "
.
.     นางเหยี่ยน พอกลับมาถึงตำหนักมเหสี
ก็ตรงเข้ามาหา
.      แล้วฟ้องดาราราย ที่กำลังนั่งที่โต๊ะเสวย
อย่างไม่รอช้า
.
.    " บ่าวนี่- อุตส่าห์ไปดักรอ กะจะสมน้ำหน้า
พวกมันที่คอกไก่ ที่ตูบมุงจากปลายทุ่ง  ตั้งแต่
บ่ายยันมืดค่ำ
.     แต่พวกมัน-ก็ไม่เห็นโผล่สารร่าง ขนข้าว
ขนของไปอยู่ที่นั่นกันเลยเพคะ "
.
.      อัปสราดารารายเม้มปาก  ยิ่งได้ฟัง ก็ยิ่ง
แค้นใจ
.      -แน่นอก แต่ยกไม่ออก
. ไม่มีแก่ใจจะอธิบายความล้มเหลวให้นังเหยี่ยน
ฟังตอนนี้
.
.       หากเหยี่ยนก็ยังคงจ้อฟุ้ง เล่าต่อ
.
         "  บ่าวรอพวกมัน ...
.   รอ- ร๊อ -รอ   รอแล้ว  รอเล่า จนไม่ไหว
จะรอ
.     มันจะค่ำแระ  บ่าวเลยแอบฉวยคอแม่ไก่
ตัวนึง ใช้ผ้าคลุมหัวของบ่าวห่อไว้ไม่ให้ใครเห็น
เอากลับมาขังไว้ในครัวของตำหนักแล้วเพคะ
.      ไว้เชือดคอ ผ่าท้องผ่าไส้   เอาเลือดกับ
เครื่องใน เซ่นไหว้ผีของหมอกรั๊วะ คืนนี้ "
.
.    เห็นดารารายนั่งปั้นปึ่ง เหมือนไม่สนใจฟัง
ที่นางเล่า  จึงอ้อนว่า
.
.      "  แม่ทูนหัวของบ่าว   รีบจัดการทูลให้
องค์อนันตราชทราบเลย ซิเพคะ
.  ว่าอีนกป่าสองตัวนั่น มันจองหอง กล้าขัดขืน
พระโองการ "
.
.     " หุบปาก- เดี๋ยวนี้ -
.                ---  อีเหยี่ยน !"
.
.      ดารารายรำคาญ    สุดจะทนฟังต่อ
ตวาดห้ามเสียงดัง  ดักคอคนพูดมาก
.
.       แล้วคอมเพลนว่า
.
.          " ข้ารู้สึกว่า --
.  เหมือนว่ายาเสน่ห์ของไอ้หมอผีกรั๊วะ
มันยังไม่ขลังพอ
.            --  รู้มั้ย ?  "
.
.       " อะไรกันเพคะ !  "
.     นางเหยี่ยนเถียงทันที
.
.       "  เป็นไปไม่ได้ !
.   ก็บ่าวเลือกซื้อแพ็กเกจ  ที่อ็อปชั่นระดับ
พรีเมี่ยมของไอ้กรั๊วะมันแล้ว นะเพคะ
.    ไม่มีทาง--บ่าวขอวีดิโอชาลเล้นจ์- video
-challenge เพคะ "
.
.     เจ้านายคอมเพลนงี้มา อีบ่าวเหยี่ยน
รับไม่ได้  มันแย้งคอเป็นเอ็น
.      พลางวาดนิ้วชี้ทั้งสอง เป็นรูปกรอบ
สี่เหลี่ยม ขอดูหลักฐาน
.
.       " แกไม่ต้องมาเถียงข้า!
.   - ไม่ต้องเสนอหน้า ไปเข้าข้างไอ้หมอผี
เฮงซวยนั่น  !
.   มันหลอกแกรึปล่าว  ไม่เห็นจะได้เรื่อง ! "
.
.      ดารารายบอกนังเหยี่ยน เสียงกระชาก
ด้วยอารมณ์ขุ่นมัว
.
 " ดาราราย ว่า-นังบ้า พูดจาเซอะ
.  ทำสะเออะ เฉโก โต้เถียงข้า
.  หมอผีแก แน่หรือหลอก จงบอกมา
.  เดี๋ยวเถอะข้า จะสาระแน แฉให้ฟัง "
.
.
.     " หึ- อยากรู้ใช่มั้ย  ว่าทำไม ข้าถึงว่า
ยาเสน่ห์ของมันห่วยแตก 
.        ข้าจะบอกให้-- แกฟังนะ
.  ก็วันนี้ น่ะ   องค์มาตารานี เสด็จมาที่นี่
 . แล้วนังพี่เลี้ยงของจันทรา มันก็ตามเสด็จ
มาด้วย
.   องค์มาตา-มาถึงปั๊บ ก็ตรงเข้าต่อว่าเจ้าพี่
อนันตราชทันที   
.   เรื่องที่ข้า-เอ่อ -    ยุยง ตะล่อม และเป่าหู 
ให้ทรงส่งอีจันทราไปเลี้ยงไก่ และสุกร 
.       ฮึ- องค์มาตา ก็นะ  แส่ทำองค์ขี้สงสัย
มาถามถึงที่มาของโองการ ว่าคืออะไร ? "
.
.   " พระมเหสี ก็ตอบแทนองค์อนันต์ฯ ไปเลย 
ใช่ไหมเพคะ ?
.      เรื่องจิ๊บๆ ใสๆ  
.   กลัวไร -  องค์อนันต์ฯ ก็อยู่หมัดทูนหัวของ
บ่าวอยู่แล้ว "
.
.      " อยู่หมัด - 
.     ผีบ้าอะไรของแกล่ะ อีเหยี่ยน ! "
.
.         เหมือนประโยคนี้ จะจี้ใจดำนาง
 ดารารายรู้สึกปรี๊ดดด--จนปรอทแตก
.   ฉวยได้ของบนโต๊ะ
เป็นจานข้าวที่เพิ่ง
กินอิ่ม
.   นางเฟี่ยง-สุดแรงมือ-ใส่บ่าวรับใช้ด้วย
พายุสลาตันของความโมโห
.
.           อีเหยี่ยนเก่งแฮะ ...
.   มันรีบยกมือสองข้าง ขึ้นบล็อก สะกัดไว้
ทันที
.   จานหล่นในแดนของดาราราย  ไม่ฟาวล์
(foul) ตาข่ายด้วย
.
.            " ว้ายย..."
.
.           เพล๊งงง!!!
.
.     " ใจเย็นๆ เพคะ  องค์มเหสี "
.
.    เหยี่ยนเตือนสติเจ้านายตนเอง ที่ยังพรั่งพรู 
บอกเล่าความผิดหวัง
.
.           " แล้วแกรู้มั้ย ?...
.   เสด็จพี่อนันตราช ก็ยังตรัสต่อหน้าองค์มาตา
กับอีพี่เลี้ยงโพระดก
.  ว่าทรงไม่รู้เรื่องอะไรเลย กับโองการนี้ ! "
.
.         " ต๊ายยยย---- ! "
.
.         นางเหยี่ยนได้ฟังแบบนี้  ก็รู้ได้ทันที 
ว่าที่นางอุตส่าห์ขอชาลเล้นจ์ไปนั้น  
.   มัน- อันซักเซสฟูล-unsuccessful ซะแระ
.
           นังบ่าวจึงอุทานออกมาเลย
.
.            "  พระเจ้าช่วย ..
.    พัง-ซิเพคะ   แบบนี้
.               - พังของจริง ! "
.
.      ขนาดนางบ่าวยังว่าแย่  ดารารายก็ยิ่ง
เสียใจหนักมาก จึงยืนหน้าง้ำ กอดอก ค้อน
ใส่นางเหยี่ยนขวับ ๆ
.
.   นางเหยี่ยนรีบเดินเข่าเข้าไปประจบ ทูล
ให้อัปสราดารารายเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้
นางฟังใหม่อย่างละเอียด
.
.      นังเหยี่ยนนี่---ไม่ได้แกล้งชมมันนะ..
มันน่าจะทำงานด้านวิจัยได้เลย
.     เพราะมันนั่งฟังดารารายเล่าไป มันก็
นึก เดาสะระตะ ร้อยแปดของมันไป
.
.         พอดารารายเล่าจบ
. นางเหยี่ยนรีบใช้สูตรอมตะ ที่ตัวย่อสาม
ตัวนั้น มาจาก  คิด- วิเคราะห์ -แยกแยะ
.    ตั้งสมมุติฐาน -ไฮโปธีสิซ ขึ้นมา
.
.     " ยาเสน่ห์ฤทธิ์อ่อน   อาจเพราะ 
เราบำรุงบำเรอเขา   น้อยไปกระมัง
เพคะ ?
.
.     งั้นคืนนี้   บ่าวจะลองเปลี่ยนเป็น
เซ่นไหว้ด้วยไก่สองตัวดู "
.
       *  *  *  *  *  *  *  *
.
.   โพระดกทูลทุกอย่างให้จันทรา
กินรีทราบ จนหมดสิ้น
.
.      ย้ำให้เจ้าหญิงอดทนสู้  เพราะยังมีองค์
มาตารานี ที่ยังเป็นที่พึ่งได้แน่นอน
.   นางกลัวเหลือเกิน ว่าจันทรากินรีจะถอดใจ
ยอมแพ้ ขอกลับหิมพานต์
.
.        " พี่สงสัยจัง...
. ฝั่งโน้น คงแอบทำบางอย่างที่ไม่ดีงาม
แก่องค์อนันตราช "
 .
.    จันทรากินรีสบตาพี่เลี้ยง
.
.   " มีสิ่งใด ที่ทำให้พี่โพระดกคิดเช่นนั้น "
.
.         " ก็วันนี้...
.    พี่ลองเดินไปดูที่ปลายนา เพราะอยากรู้
นัก ว่าที่นั่น สภาพเป็นอย่างไร
.     แล้วพี่ก็ทันแอบเห็นนางบ่าวเหยี่ยน "
.
.    " นางไปทำไรที่นั่นล่ะ ? "
.
.   " ก็นั่นซีเพคะ  พี่ก็อยากรู้  พี่จึงรีบหลบ
-แว้บบ-
 .     มันไม่เห็นพี่หรอก พี่เลยแอบซุ่มดูอยู่
พักนึง   เห็นมันจับไก่จากคอกเล้า  แล้วเอา
ผ้าคลุมผมห่อซะมิดชิด  เอากลับไปตำหนัก
ขององค์มเหสี "
.
.      " เขาคงเอาไปแกงกะหรี่ไก่ ฉลองชัย
ชนะที่กำจัดหญิงได้ -กระมัง "
.
.     จันทราพูดอย่างน้อยใจในโชคชะตา
.
.       โพระดกครุ่นคิด แล้วนางก็ทูลว่า
.
.     " องค์หญิง -- พี่ขออนุญาตใช้กระจก
มนตราขององค์หญิง ได้ไหมเพคะ  "
.
.           " ด้ายย..."
.
.        จันทราตอบเสียงยาว
.
.  " นี่พี่จะติดต่อไปทางหิมพานต์หรือ ?
มันใช้การไม่ได้หรอก
.     ... วันก่อนหญิงลองดูแล้ว   ติดต่อ
ไม่ถึงที่นั่น     เพราะหญิงใช้เวทบังไพร
ปิดประตูป่าไว้ไง "
.
.  " พี่จะขอส่องแถวๆ นี้ แหละเพคะ "
.
.      จันทรากินรีหยิบกระจกมนตรา
ใต้หมอน ส่งให้
.
.           แล้วล้มองค์ลงนอน
.     เศร้าพระทัยเหลือเกิน    ที่รู้สึกว่า
แผนการช่วยเหลือสุริยันกินราผู้เชษฐานั้น
นับวันความเป็นไปได้ ดูจะเลื่อนลอย
.
.          *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    โพระดกรับกระจกมนตรามา ก็เที่ยวถือ
เดินรอบตำหนัก เพื่อค้นหาตำแหน่งที่กระจก
มนตราสามารถรับภาพ และเสียงได้
.
.         ทันใดนั้น...
. นางก็ดีใจ ที่ปรากฏสัญญาณภาพให้เห็น
.
.     เพ่งพินิจได้หน่อยเดียว ก็ร้อง " อุ๊ย "
หน้าแดง รีบคว่ำกระจกลง
   .
 .     ตรงไปหาจันทรากินรี ที่กำลังทรงงีบ
บรรทม
.       กระซิบถาม เสียงออกสั่นๆ
.
.       " องค์หญิงเพคะ ...
.              รุ่นนี้---
.       ถ้าจะให้กระจกมนตราฉายแต่ภาพ
ของคน ที่เราต้องการจะติดตาม
 .      -ไม่เอาคนอื่น ...
.     ต้องทำไง เหรอเพคะ ? "
.
 .  " พี่ทำมือกำๆ  แล้วปล่อยๆ ตรง
รูปคนนั้น
.      แบบคล้ายๆเราเซิ้งกระติ๊บ อะพี่
กระจกก็จะเมมโมไร้ซ์ ตามจับแต่คนๆ
นั้นให้ "
.
 .     " โอเคเพคะ - ขอบพระทัย
.  องค์หญิงบรรทมต่อเถอะ เดี๋ยวพี่
จะลองทำตามที่ทรงบอก "
.
.      โพระดกเดินกลับมาที่ตำแหน่ง
เดิมเมื่อครู่  กลั้นใจยกกระจกมนตรา
ตั้งขึ้นอีกครั้ง
.
.              หรี่ตา...
.     พยายามไม่มองภาพเคลื่อนไหว ที่
กระจกจับได้   จากซีนเสน่หาสุดร้อนแรง
ขององค์อนันตราชกับอัปสราดาราราย
.
.      ลองขยับ ให้หันไปทางขวานิดนึง
.     ทันใดนั้น  ก็ปรากฏภาพเคลื่อนไหว
ของนางบ่าวเหยี่ยน
.       ที่กำลังยืนกำมีดอยู่ในครัว หันรี
หันขวาง มองหาสิ่งใด สิ่งหนึ่งอยู่...
.  
.       โพระดกรีบเอามือทำท่าเซิ้ง
กระติ๊บ ที่รูปนางเหยี่ยน
.
.
.        *  *  *  *  *  *  *
.
.
.        น่าเสียดาย ....
ที่โพระดกเฝ้าดูไม่ตลอด
.
.   เพราะพอเห็นนางเหยี่ยนมองหาไก่
ที่วิ่งหนี
.    ก้มมองใต้โต๊ะ จนเจอแล้วจับขึ้นมา
คว้าคอ เอามีดเชือด
.   ไก่ดิ้นปัดๆ ร้องก๊อกกก- ลั่นครัว
.
.   โพระดกก็คิดเอง ว่านางเหยี่ยนกำลัง
ฆ่าไก่เพื่อปรุงอาหาร
.
.    นางเก็บกระจกมนตราเอาไปวางคืน
ที่เตียงของจันทรา
 .
.    เอนกายลงนอนบ้าง ให้เหนื่อยกาย
เหนื่อยใจ
.    จนที่สุด ก็ผล็อยหลับไปอีกคน
.
      *  *  *  *  *  *  *
.
.    ถ้าเฝ้าดูกระจกมนตราต่อ
อีกหน่อย
.      โพระดกก็จะได้รู้ว่า
.   คืนนี้ นางเหยี่ยนเชือดคอไก่
ถึงสองตัว
.
.     บูชายัญวิญญาณผีวัวป่าแบบจัดเต็ม
- สุปริมสุดๆ
.
.       ประมาณโปรโมชั่น  สั่งหนึ่งถาด
 แถมหนึ่งถาด
        ... ไรแบบนั้น
.
.     อย่าดูถูกความคิดของอีเหยี่ยนมันนะ
เพราะถ้าอนันตราชไม่บรรทมหลับไหล
ด้วยความอ่อนเพลีย แบบขณะนี้
.
.         ถ้ายังทรงตื่น ....
.  และมองดูดาราราย ที่นั่งสยายผมยาว
อยู่หน้าโต๊ะคันฉ่อง
.     ก็คงจะสะดุ้งตกใจกับภาพที่เห็นตรงหน้า
อย่างแน่แท้
.
.       เพราะมีเงาดำทะมึน จับตัวกันเป็นรูป
ปีศาจวัวป่า
.      กำลังคร่อม และโขกหัว กับขาหน้าทั้งคู่
ใส่ตัวของมเหสีดาราราย อย่างกระสันเสน่หา
บ้าคลั่ง...
.
.     จริงของนางเหยี่ยนมัน  พอวิญญาณ
ได้เสพเลือด  และเครื่องในสดคาว จนสุุด
อิ่มหนำ - กั๊ดต๊อง..กั๊ดกอ -  คือแน่นท้อง-
จุกจนถึงคอ
.  ความคึกคะนอง และฤทธิ์เดช ก็ดูเหมือน
จะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ
.
.    หากแต่นางดารารายเอง นางมอง
ไม่เห็นเงาดำบนศีรษะของตัวเองแม้แต่
น้อย
  .
.     นางไม่รู้ตัวเลยว่า  ตอนนี้ มีวิญญาณ
อุบาทว์ชั่วร้ายมาสิงสถิตในตัวแล้ว ตลอด
เวลา
.
.   มันเป็นเหมือนดาบพระขรรค์
หรือดาบสองคม นั่นเทียว
.
.        คมแรก--คมดี
.  คือนางจะได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่หวัง
ถ้าเลี้ยงดูผีดี ไม่ขาดตกบกพร่อง
.
.      แต่อีกคมเล่า ? --มันช่างน่ากลัว
นัก
       คือนางอาจต้องตายโหง !
.     เพราะวิญญาณร้ายของผีวัวป่า
จะโผล่ตัวออกมาจากปากของนางเอง
แล้วจะไล่ขวิดนางให้ไส้ไหล   ถ้านาง
เผลอพลาด ลืมให้อาหารบูชายัญ
      แม้เพียง แค่มื้อเดียว !!
.
.
.
.    
.              ( จบตอนที่ ๕. )
.
ขอขอบพระคุณทุกท่าน ที่ให้เกียรติ
เข้ามาเยี่ยมเยือนบล็อกของผมครับ



Create Date : 12 ตุลาคม 2559
Last Update : 14 เมษายน 2561 21:23:05 น.
Counter : 1375 Pageviews.

0 comments

เปียงดิน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



ข้าราชการบำนาญ
ตุลาคม 2559

 
 
 
 
 
 
1
2
3
6
8
9
10
11
13
14
15
16
17
18
20
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog