มรกตนาคสวาท : แมวๆ พิคเจอร์

ขอได้รับความขอบคุณจากแมวๆ พิคเจอร์เช่นเคยค่ะ
<<
กุมภาพันธ์ 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
7 กุมภาพันธ์ 2550
 
 
..น่าจะเจอกันมาตั้งนาน ก่อนที่เธอจะเป็นของใคร อยากให้มันมีปาฏิหาริย์ให้ตัวฉันย้อนเวลากลับไป..








รูปพ่อลูกผูกพัน ถ่ายที่วัดพระธาตุลำปางหลวง จังหวัดลำปาง เมื่อวันที่ ๖ มกราคม ๒๕๕๐ ตอนที่เอารถแฮมทาโร่สุดโปรดออกมาจากศูนย์ที่ กทม. ระหว่างทาง เด็กยกเป๋ากล้องเป็นคนขับรถ นกกุเป็นผู้ร่วมทาง มาหยาเป็นตุ๊กตาหน้ารถ อิอิ แล้วเราก็ลงมติกันว่าจะแวะไหว้พระธาตุลำปางหลวงก่อนกลับถึงเชียงใหม่ ภาพนี้ถ่ายด้วย Canon EOS 300D + 70-200 F4L ค่ะ)




หนึ่งเดือนที่ผ่านมาเป็นเวลาสุดโหดช่วงหนึ่งของชีวิต เพราะเป็นเวลาที่ต้องทำใจอะไรหลายๆ อย่างเลย ทั้งเรื่องชีวิตและหัวใจ อุ๊ย


แถมเป็นช่วงที่ได้เดินทางเยอะที่สุดช่วงหนึ่งเลยมั้ง เลยได้ถ่ายรูปที่ถูกใจหลายรูป เอามาอัพรวมกันในบล็อกหน้านี้เลยเนอะ อิอิ


ช่วงแรกที่เริ่มต้นปี ปีนี้ไม่ค่อยดีนัก เพราะน้อง "แฮมทาโร่" มีปัญหามาตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว ต้องขับลงไปศูนย์ที่ กทม. จริงๆ จะเข้าศูนย์นิสสันนครพิงค์ ที่มีพี่ช่างใจดีสุดหล่อดูให้ก็ได้ พี่เค้าก็คงเช็คให้ได้ แต่ด้วยความที่อยากหนีไปเที่ยว กทม. เลยตัดสินใขบไปที๋ศูนย์ SAAB รัชโยธิน ให้พี่โบ้หนุ่มล่ำ นายช่างใหญ่ ดูให้ดีกว่า อิอิ ได้เห็นแสงสีในเมืองหลวงกับเขาด้วย

ไปแล้วตอนแรกก็ตื่นเต้นเพราะคิดว่า กล่อง ECU หรือกล่องควบคุมเจ๊ง ถ้าเป็นเช่นนั้น มาหยา- มะ-แลง-ซาบตายแน่นแน่ เพราะราคามันก็หลักหลายหมื่นกว่า โชคดีที่เช็คไปเช็คมาพบว่า เป็นแค่สายจั๊มป์มันขาด แล้วก็สายคันเร่งหักเท่านั้นเอง เมื่อรวมกับค่ากุญแจสำรองสุดไฮโซ เข้าไปด้วย ก็จ่ายไปเกือบๆ หกพัน เดือนที่ผ่านมาเลยได้ลดความอ้วนสมใจ อิอิ ตอนนี้น้ำหนักลดมาราวๆ สองกิโลกรัม ฮี่ๆ








ใครเกิดปีฉลูยกมือขึ้น ....

พระธาตุประจำปีเกิดของคุณคือ พระธาตุลำปางหลวงนะคะ หากมีเวลาก็แวะไปไหว้สาเพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ตนเองค่ะ ภาพนี้ถ่ายด้วยกล้องและเลนส์เดียวกับภาพข้างบนค่ะ




ขากลับก็ขอให้พี่ไม่ประสงค์จะออกตังค์ เด็กยกเป๋ากล้องช่วยขับรถมาให้ เพราะมาหยาขับรถเองบนถนนใหญ่ขนาดนั้นไม่ได้ อิอิ (ทุกวันนี้ก็ขับได้แค่ถนนหลวงสายเดียวคือ 1001 เชียงใหม่-พร้าว เท่านั้นเอง) ชวนน้องนกกุคนน่ารัก นั่งรถมาด้วยกัน จะได้หนีงานมาเที่ยวเชียงใหม่ด้วยกันอีกคน

เราเลือกเส้นทางสายสุพรรณบุรี (ซึ่งสวยไฮโซมากๆ) เพื่อหลีกเลี่ยงการจราจรที่ติดขัด ออกมาตั้งแต่เช้ามืดวันเสาร์ มาถึงสุพรรณบุรีตอนสายๆ ก็หิวข้าว เลยแวะร้านอาหารข้างทาง ซึ่งจัดจานอาหารได้น่ารับประทานมากๆ เลย มื้อนั้นเลยเจริญอาหารเป็นพิเศษ แบบลืมไปเลยว่าเพิ่งจ่ายเงินไปหลายพัน (จริงๆ ข้าวมันจานละ ๒๕ บาทเองมั้ง เอิ๊ก) ไอ่นกกับพี่นุเลือกข้าวหน้าเป็ด อิอิ หนูไม่กินเป็ดค่ะ หนูไม่กินเป็ด








ข้าวคลุกกะปิแสนอร่อย ที่สุพรรณบุรีจ้า ภาพนี้ถ่ายด้วยแสนโก้ Ricoh Caplio G4 Wide ค่ะ




จากนั้นเราก็ขับรถยิงยาวมาแวะอีกทีที่บ้านของมาหยา ที่ จ.ตาก ค่ะ แวะให้แม่เลี้ยงข้าว แม่ก็เลยใช้ให้พ่อไปซื้อก๋วยเตี๋ยวแสนอร่อย มาให้เราสามคนกิน อิ่มตื้อเลยค่ะ

พักนอนเอนหลังกันแป๊บๆ ก็กราบแม่ แล้วก็เดินทางต่อ มาจนถึงลำปาง มาหยาก็หลับๆ ตื่นๆ มาตลอดทาง พอๆ กะไอ้นก อิอิ ส่วนพี่นุก็ขับรถปายยยยยยยยยยย ตามประสาคนขับที่ดี หงิหงิ

มาถึงวัดพระธาตุลำปางหลวงตอนบ่ายจัดๆ แล้วค่ะ ก็แวะถ่ายรูปกัน มาหยาแวะไหว้พระธาตุเพราะมาหยาเกิดปี ฉลู ค่ะ พระธาตุนี้คือพระธาตุประจำปีเกิด เกิดมาจนป่านนี้ เพิ่งไปไหว้แค่สองครั้งเองค่ะ






มาหยาเกิดปีฉลูค่ะ (ห้ามถามว่าตรงกับ พ.ศ.ไหน -- หยาบคาย อิอิ) เลยมาไหว้พระธาตุลำปางหลวง พระธาตุประจำปีเกิด)
ภาพนี้ถ่ายด้วยแสนโก้ Ricoh Caplio G4 Wide ค่ะ




จากนั้นก็บ๊ายบายลำปาง มาถึงเชียงใหม่โดยสวัสดิภาพ ก็มืดพอดี คืนนั้นก็ตามสบาย พี่นุนอนห้องนึง ไอ่นกนอนห้องนึง ส่วนน้องแอนก็หอบผ้าห่มออกมานอนกับสองหน่วย ป๊อบปี้กับตู้ตี้ที่ห้องโถงด้านนอก อบอุ่นจริงจริ๊ง แม่ลูกคู่นี้ อิอิ

วันรุ่งขึ้นนึกไม่ออกว่าจะไปไหนกันดี พอดีมหาวิทยาลัยแถวบ้าน จัดงาน "ดอกไม้บานที่บ้านโปง" ก็เลยชวนไอ้นกไปถ่ายรูปดอกไม้ที่นั่นกันค่ะ

มาหยาชอบถ่ายรูปดอกไม้มากๆ เลยค่ะ มันสดชื่นดี






ชอบถ่ายดอกเฟื่องฟ้า ไม่ว่าจะเจอที่ไหนก็ตาม แต่จะถ่ายให้สวยๆ เนียนๆ มันยากจังเลยเนาะ ภาพนี้ถ่ายด้วย Canon EOS 300S + 50 mm. F1.8




เนื่องจากนกกุชื่อจริงชื่อ เบญจมาศ เราก็เลยปล่อยให้นกกุมีความสุขในแปลงเบญจมาศต่อไป ส่วนมาหยาก็เดินถ่ายรูปโน่นถ่ายรูปนี่ไปตามเรื่องตามราวของคนหน้าตาดี แล้วก็ได้มาหมดทั้งภาพดอกไม้ในแปลงเบญจมาศ พระอาทิตย์กำลังจะตก แล้วก็นักกีฬาจักรยานเสือภูเขากำลังซ้อมแข่ง ก่อนที่จะกลับลงมาจากบ้านโปงอย่างมีความสุขแม้ว่าดอกไม้จะบานน้อยไปนิดก็ตาม


จริงๆ บ้านโปง ฟาร์มมหาวิทยาลัยแถวบ้านเนี่ย มาหยาใช้เส้นทางนี้เป็นเส้นทางหัดขับรถนะคะ ขับขึ้นเขาลงเขา เตี้ยๆ สนุกสนานบานใจ ขับได้ทุกเย็น อิอิ







ไม่ค่อยได้ถ่ายดอกไม้มุมนี้เท่าไร นานๆ ได้ถ่ายสักที ก็ออกมาถูกใจตัวเองพอสมควร เสียดายไม่ค่อยชัดเท่าไร ใช้เลนส์ตัวเดียวกับรูปเฟื่องฟ้าข้างบนค่ะ




ช่วงอาทิตย์นั้นก็อยู่บ้านสบายๆ ไม่ค่อยคิดว่าจะมีอะไรมาเปลี่ยนแปลงชีวิตที่คงที่ของตัวเองสักเท่าไร ก็แค่ทำงานหนักตอนกลางวัน กลับบ้านตอนเย็นๆ เล่นกับแมว หิวก็ขับรถวนๆ รอบเวิ้งระกำแถวมหาวิทยาลัยแถวบ้าน หรือไม่ก็ตลาดแม่โจ้ ซึ่งก็อยู่ไม่ไกล วันไหนเบื่อๆ ก็ขับรถขึ้นบ้านโปง หรือไม่ก็อ่างเก็บน้ำห้วยโจ้ ซึ่งต้องขับผ่านป่า ที่วิวสวยๆ ไปเรื่อยๆ ค่ะ ใครจะรู้ล่ะ ว่าเสาร์ถัดไป (๑๐ มกราคม ๒๕๕๐) จะมีอะไรบางอย่างมาทำให้ชีวิตรวนไประยะหนึ่งทีเดียว






เจ้าเหมียวสองหน่วยน่ารักขึ้นทุกวันค่ะ สองหน่วยชอบแกล้งแม่แอน อย่างเจ้าป๊อบปี้ตัวนี้ ชอบกระโดดขึ้นไปนอนบนหลังโทรทัศน์ โดยเฉพาะตอนเช้าที่แม่แอนจะตื่นมาดูเรื่องเล่าเช้านี้ มันก็แกล้งเอาหางห้อยมาบังหน้าจอทีวีซะงั้นแน่ะ ภาพนี้ถ่ายด้วย Ricoh Caplio G4 Wide เปิดแฟลชค่ะ




วันเสาร์เช้า เด็กยกเป๋ากล้องขึ้นมาหาอีกรอบ เพราะวันอาทิตย์ที่ ๑๔มกราคม มีการแข่งจักรยานแม่โจ้เสือภูเขา เด็กยกเป๋ากล้องจะลงแข่งด้วยค่ะ เลยมาเก็บตัวซ้อมก่อนหนึ่งวัน

กระนั้นก็ดี มีคนส่งข่าวมาว่า ดอกพญาเสือโคร่ง (หรือ "ชมพูพิงค์") กำลังเริ่มบาน ถ้าสนใจก็ให้ขึ้นไปถ่ายภาพที่ดอยสุเทพด้วยกัน มาหยาเลยขอให้เด็กยกเป๋ากล้องขับรถขึ้นดอยสุเทพให้ตามเคย (บอกแล้วว่ามาหยาขับได้แต่ทางหลวงสาย ๑๐๐๑ เท่านั้น อิอิ) ได้ขึ้นไปบิดขี้เกียจตรงลานจอดเฮลิคอปเตอร์พระตำหนักภูพิงค์ฯ รับอากาศสดชื่นๆ แล้วก็ได้ถ่ายภาพดอกนางพญาเสือโคร่งด้วยค่ะ






ทำงานหนักๆ มาทั้งสัปดาห์ เจอที่โล่งๆ กว้างๆ อากาศดีๆ แบบนี้ได้บิดขี้เกียจเต็มที่ ก็แหม... สดชื่นดีจัง
ภาพนี้เด็กยกเป๋ากล้องถ่ายให้ค่ะ ด้วย Canon EOS 300D+70-200 F4 L ค่ะ




วันนั้นดอกชมพูพิงค์ยังบานไม่เยอะมาก แต่ก็ได้ภาพที่ถูกใจมาหนึ่งภาพเช่นกัน แล้วก็แอบๆ คิดว่า อีกสัปดาห์จะขึ้นไปถ่ายภาพวิวที่เต็มไปด้วยชมพูพิงค์บ้างเนอะ

เก็บความสดชื่นของวันนั้นไว้เต็มหัวใจ แม้ว่าเราจะยังไปไม่สุดทาง เพราะเขาว่ากันว่า ที่ที่ชมพูพิงค์บานเต็มที่จะอยู่ที่หมู่บ้านม้งขุนช่างเคี่ยน ซึ่งอยู่สูงเลยจากบ้านม้งดอยปุยขึ้นไปอีก ซึ่งแฮมทาโร่ของเราก็เป็นรถโหลดเตี้ยๆ นิดนึง แถมยังใช้แม็กขอบ 17" ซึ่งก็ยิ่งทำให้รถเตี้ยลงไปอีก หมดสิทธิ์ขึ้นเขาลงห้วยแน่นอนค่ะ ไม่เป็นไร วันหน้ายังต้องมาจนถึงอีกให้ได้เนอะ






ภาพซากุระเมืองไทย ที่ชอบในจำนวนหลายๆ ภาพที่ถ่ายในวันนั้นค่ะ ถ่ายด้วย Canon EOS 300D + 70-200 F4L ที่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ พระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์




ลงจากดอยวันนั้น เด็กยกเป๋ากล้องก็แยกไปพักผ่อนเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับลงแข่งในวันรุ่งขึ้น ส่วนมาหยานะเหรอ มาหยาได้รับโทรศัพท์จากผู้ชายคนหนึ่งที่เคยรักเค้ามากๆ เมื่อ ๑๒ ปีก่อน ว่าเค้าจะแวะมาแถวบ้านมาหยา อยากเจออยากคุยด้วย เค้าได้เบอร์มาจากน้องชายคนหนึ่ง ก็เลยโอเค พอดีว่างๆ อยู่ เจอก็เจอกัน ไม่ได้เจอกันมาสิบสองปีแล้วนี่นา

พอถึงเวลานัด สี่โมงเย็นกว่าๆ เค้าก็ขับรถมาที่หน้าแฟลตคนยาก เราเลยมีโอกาสได้นั่งคุยกันจริงๆ จังๆ เกือบๆ สองชั่วโมง รวมเวลาที่เค้าขอให้มาหยานั่งรถวนรอบๆ สถานที่ที่เป็นความหลังของเราสองคนแถวๆ มหาวิทยาลัยแถวบ้าน

ไม่มีอะไรมากกว่านั้นค่ะ เพราะที่ติดอยู่ในใจของมาหยานับตั้งแต่ชายหนุ่มลูกสองคนนั้นแยกจากไปคือคำว่า
"ผมรักคุณนะแอน ผมตามหาแอนมาตลอด แต่ไม่เคยเจอคุณเลย คุณหายไปไหนมา"
นึกในใจ "แกมาบอกอะไรป่านนี้" สิบสองปีที่ผ่านมาฉันรอเธอมาตลอด โดยเฉพาะช่วงปีแรกที่ไม่ได้เจอกัน ฉันมองหาเธอมาตลอด ฉันร้องไห้เสียน้ำตามาเท่าไร แต่เราก็ไม่เคยเจอกันเลย

เธอบอกฉันว่า สี่ปีที่แล้วเธอมาตามหาฉัน แต่ไม่เจอฉัน เพราะน้องคนหนึ่งที่เราสองคนสนิทด้วย บอกว่าติดต่อฉันไม่ได้ เธอจะรู้ไหม สี่ปีที่แล้ว คือช่วงเวลาที่ฉันอกหักครั้งใหญ่ เพราะฉันไม่เคยมีหวังความหวังจากเธอเลย ฉันก็ใช้ชีวิตของฉันไปเรื่อยๆ มีแฟน เลิกกับแฟน จนถึงแฟนคนนั้น ฉันคิดว่าฉันคงหมดอนาคตที่จะมีแฟนอีกแล้ว ฉันก็ยังรอเธอ มองหาเผื่อจะได้เจอเธอตามเส้นทางที่ฉันเดินผ่าน แต่ฉันก็ไม่เคยเจอเธอเลย ช่วงนั้นฉันปิดโทรศัพท์ ไม่ติดต่อกับใครทั้งนั้น และใช้ชีวิตจมเศร้าเพียงลำพังที่กรุงเทพฯ

เธอบอกฉันว่าเธอมาตามหาฉัน เพราะคิดว่าเธอพร้อมแล้วที่จะบอกว่ารักฉัน แต่ฉันก็ไม่ได้อยู่ที่เชียงใหม่ซะแล้ว น้องเธอบอกติดต่อฉันไม่ได้ เธอขับรถกลับบ้านเธอที่แปดริ้ว ซึ่งครั้งนั้นเปลี่ยนชีวิตเธอทั้งหมด

เธอเจอคนของเธอ เธอได้แต่งงาน เธอมีลูก มีครอบครัว ส่วนฉัน ยังคงอยู่ที่เดิม

มันสายเกินไป ที่วันนั้นเธอมาบอกว่าเธอรักฉัน บางทีพระพรหมไม่ได้ลิขิตให้เราได้เป็นคู่ชีวิตกัน แม้ว่าจะรักกันเพียงใดก็ตาม


เธอรู้ไหมหลังจากเธอแยกทางกลับไปแล้ว ชีวิตฉันเปลี่ยนไปตลอดสองอาทิตย์หลังจากนั้น ฉันต้องขับรถขึ้นบ้านโปงไปดูพระอาทิตย์ตกทุกวัน บางวันมีรอบเช้า ฉันทำใจไม่ได้จริงๆ แต่ไม่เป็นไรหรอก สองอาทิตย์ผ่านไป ตอนนี้ฉันเป็นปรกติแล้ว ให้เจอหรือไม่เจอเธอ ฉันก็มีความสุขเหมือนเดิมแล้ว

ขอบคุณมากๆ เลยนะที่รัก ที่กลับมาให้ได้เจอ แม้สิบสองปีจะผ่านไป เธอยังคงเป็นคนเดียว ที่มีอิทธิพลกับความรู้สึกของฉันตลอดมา

ฉันก็รักเธอนะ แต่มันผ่านไปแล้วล่ะ ต่างคนต่างมีความสุขกับเส้นทางของตัวเองเหมือนเดิมเนาะ ผู้ชายชื่อ"สู้" ที่ฉันรัก






ดอกเบญจมาศบานที่แปลงเบญจมาศตัดดอก ฟาร์มมหาวิทยาลัยแม่โจ้ บ้านโปง ต.ป่าไผ่ อ.สันทราย จ.เชียงใหม่ ค่ะ ถ่ายด้วย Canon EOS 300D+50 mm. F 1.8 ค่ะ





วันอาทิตย์ที่ ๑๔ มกราคม ๒๕๕๐ เป็นแม่ยกส่งนักกีฬาแมวโคร่งลงแข่งแม่โจ้เสือภูเขาครั้งที่สี่ ไม่เล่ารายละเอียดนะคะ เพราะมีสิ่งที่ไม่ประทับใจ สิ่งดีๆ ที่จดจำได้ คือแมวโคร่งขี่จักรยานจนเข้าถึงเส้นชัยเท่านั้นเองค่ะ






ลีลาเท่ๆ ของแมวโคร่งในการแข่งขันค่ะ ถ่ายด้วย Canon EOS 300D + 70-200 F4L ค่ะ




แมวโคร่งเด็กยกกระเป๋า กลับ กทม. ไปแล้ว ทิ้งมาหยาอยู่คนเดียว เล่าความรู้สึกนี้ให้ใครฟังก็ไม่ได้ ใครคงหัวเราะ ที่เพี้ยนๆ ไม่ลืมคนที่เคยรักเมื่อสิบสองปี ทั้งๆ ที่เขามีลูกเมียแล้ว คือ ไม่ได้คิดจะมาเป็นแฟนกันอีก หรืออะไรทั้งสิ้น เพียงแต่เขากลับมา ทำให้เราคิดถึงความรู้สึกตอนที่ยังรักกัน กว่าจะจูนกลับเข้าที่ได้เนี่ย ยากจังเลยค่ะ

เสาร์-อาทิตย์ถัดมา น้า YUN กับน้อง NonMai จากเว็บพันทิป มาเที่ยวที่บ้าน มานอนค้างที่บ้านด้วย เลยได้ตามน้าๆ เขาไปเที่ยวอีกรอบ คราวนี้ได้ขึ้นไปถึงบ้านม้งขุนช่างเคี่ยนสมใจแล้วค่ะ






การเดินทางไปยังเส้นทางสักเส้นทางหนึ่ง มีได้หลายวิธี บางวิธีต้องใช้ความพยายาม แต่ผลของความพยายามนั้นงดงามเสมอ ภาพนี้ถ่ายด้วย Canon EOS 300D + 70-200 F4L ค่ะ




สวรรค์เป็นอย่างไร มาหยาไม่ทราบจริงๆ ค่ะ แต่ภาพที่เห็นในวันที่ฟ้าสีคราม และเรายืนอยู่ใต้ต้นไม้สีชมพู บนถนนสีแดงเนี่ย มันติดตาตรึงใจจริงๆ อยากให้ทุกๆ คนได้อยู่บนเส้นทางเดียวกันนี้มากๆ เลยค่ะ

เป็นภาพประทับใจมากๆ ที่สุดภาพหนึ่ง และความดีที่เราดึงตัวเองจากเรื่องงี่เง่าเข้าไปอยู่ในโลกของเพื่อนๆ เราก็ได้เปิดใจให้กว้างขึ้น แล้วก็ได้พบเพื่อนใหม่ เพื่อนบางคนมีอุดมการณ์ทางการเมือง ทางความคิดเหมือนกัน แล้วได้หัวเราะเต็มเสียง แล้วรู้สึกว่าโลกก็หัวเราะกับเราไปด้วย แหมๆ ดีจัง ความรู้สึกแบบนี้ อยากเก็บจำจารึกลงไปในใจให้นานแสนนาน







ในเส้นทางสายนี้ ถ้าเธอไว้ใจฉัน แล้วเราไปด้วยกัน ฉันมั่นใจ ฉันจะพาเธอไปถึงจุดหมายแน่นอน ภาพจาก Canon EOS 300D+18-55 เลนส์คิทค่ะ




คนอื่นเห็นอะไรในเส้นทางนี้มาหยาไม่รู้นะคะ แต่สิ่งที่มาหยาเห็นก็คือ เมื่อเราล้ม เราต้องพยายามลุกให้เร็วที่สุด แล้วก้าวต่อไปข้างหน้าให้ถึงจุดหมายค่ะ

วินาทีนั้นเอง มาหยาคิดว่า ตัวเองชนะแล้ว ชนะความรู้สึกหนักๆ ที่ถมอยู่ในใจตลอดหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ ที่ผ่านมา ภาพนี้ค่ะ ที่มาของความรู้สึกนั้น ที่เหลือก็แค่ทำใจให้ปรับกลับมาสู่สภาพปรกติได้ไม่ช้า






ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่นค่ะ Canon EOS 300D+18-55 เลนส์คิทค่ะ




อาทิตย์ถัดมา (๒๗-๒๘ มกราคม ๒๕๕๐) แมวโคร่งกลับมาเยี่ยมอีกครั้ง ชะรอยจะรู้ว่ามาหยายังไม่ปรกติ พอดีเห็นว่าที่ศูนย์วิจัยพืชไร่ เชียงใหม่ ซึ่งอยู่ใกล้ๆ บ้าน มีแปลงดอกดาวกระจาย cosmos ซึ่งกำลังบานสะพรั่ง เช้าวันเสาร์เลยพากันไปถ่ายรูปที่นี่ค่ะ ได้ภาพสวยๆ หลายภาพ เลือกมาให้ดูแค่ภาพเดียวนะคะ
แล้วมีโอกาสค่อยเอามาโพสต์ในหน้าสีสันพรรณไม้อีกทีเนอะ






ถามว่ามาหยาชอบถ่ายภาพแนวไหน ก็ยังยืนยันว่าชอบถ่ายดอกไม้อยู่ดี เพราะมันสดชื่นค่ะ ภาพจาก Canon EOS 300D + 50 mm, F 1.8 ค่ะ




งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา ฉันใด งานราชพฤกษ์ ๒๕๔๙ ก็มีเวลาเลิกงานฉันนั้น วันที่ ๓๑ มกราคม ๒๕๕๐ ได้นัดกับพี่ชายสุดน่ารักอีกคน ไปอำลางานราชพฤกษ์กัน เพราะบ้านพี่เขาอยู่ใกล้ๆ บ้านมาหยา เราจึงไปทางเดียวกันกลับทางเดียวกันได้ เศร้าค่ะงานนี้ อยู่ด้วยกันมาสามเดือน พอถึงวันอำลากัน ก็รู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูกค่ะ

แต่สัญญาว่าจะเก็บจารจารึกลงไปในใจ ว่าเคยได้อยู่ในงานที่สดชื่นขนาดนี้ค่ะ

บ๊ายบายราชพฤกษ์ ๒๕๔๙






ไม่รู้ว่าวันนี้บริเวณสวนเกษตรแม่เหียะ จะเหงาแค่ไหน เมื่อไม่มีงานราชพฤกษ์แล้ว คิดถึงงานนี้สุดหัวใจค่ะ ภาพนี้ถ่ายด้วย Canon EOS 300D + 18-55 เลนส์คิท อีกแล้วค่ะ




งานราชพฤกษ์ทำให้ได้เรียนรู้คน ได้รู้จักเพื่อนใหม่เพิ่มขึ้น ได้รู้จักบางคนที่ไม่คิดว่าจะได้รู้จัก และได้เพื่อนคุยในประเด็นที่คิดเหมือน ๆ กัน (เรื่องการเมือง) เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน แถมเป็นคนชอบแมวเหมือนกันด้วย หุหุ ดีจัง ดีจัง







ไว้มีโอกาสจะเอาภาพจากงานนี้มาแปะให้ประทับใจในบล็อกแกงค์ หลังจากแปะกระทู้ในโต๊ะกล้องแล้วค่ะ
ภาพนี้ถ่ายด้วย Canon EOS 300D + 18-55 เลนส์คิท อีกแล้วค่ะ




หลังจากราชพฤกษ์ หรือมหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติ ปิดฉากไป สมาชิกโต๊ะกล้องเมืองเหนือก็นัดมีตติ้งกันที่ร้าน "เอื้องผึ้งจันทน์ผา" วันที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐ หลังหกโมงเย็น งานนี้ได้พี่คนดีที่บ้านอยู่ใกล้กันคนเดิม มารับ ตอนหกโมงเย็นกว่า ๆ และมาส่งที่บ้านตอนตีสามกว่าๆ ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ได้กลับบ้านดึกมากๆ แบบนี้มานานแล้วนะเนี่ย เสียดายวันนั้นไม่กล้าดื่มแอลกอฮอล์เพราะไม่ได้ดื่มนานแล้ว และเคยสัญญากับพี่ชายที่รักมากคนหนึ่ง ว่าจะไม่ดื่มอีก

อันที่จริงไม่เคยและไม่คิดว่าจะไปมีตติ้งกับคนทางภาคเหนือในบรรยากาศอย่างนี้เลยค่ะ พี่ๆ ทำให้ยิ้มแล้วก็หัวเราะอย่างสุขใจในหลายๆ ชั่วโมงที่เจอกัน มีความสุขมากๆ ค่ะ

ก็ขอขอบคุณทุกๆ คนในวันนั้นนะคะ






สุขใจในความอร่อย กับอาหารวันงานเลี้ยงค่ะ ภาพนี้ถ่ายด้วย Ricoh Caplio G4 Wide ค่ะ





แล้วหนึ่งเดือนก็ผ่านไปไวชะมัด เข้าสู่เดือนที่สองของปีอีกแล้ว

ไม่รู้เหมือนกันว่า เดือนแห่งความรักอย่างเดือนกุมภาพันธ์นี้ จะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นในชีวิตมาหยาบ้าง

ส่วนตัวมาหยาคิดว่าคงมีแต่เรื่องดีๆ แน่นอนนะ คุณๆ ว่าไหมคะ



อัพซะยืดยาว แทนที่จะค่อยๆ อัพวันละนิดวันละหน่อย แหะๆ สัญญาว่าเดือนใหม่นี้จะพยายามอัพบล็อกบ่อยๆ แล้วค่ะ ไม่ดองไว้นานอย่างนี้อีกแล้ว หงิหงิ


ให้อภัยมาหยา และขอให้อ่านหน้านี้ให้จบนะคะ ทุกๆ คน

มาหยารักทุกๆ คนเหมือนเคยค่ะ









ขอได้รับความขอบคุณจากแมวๆ พิคเจอร์เช่นเคยค่ะ














Create Date : 07 กุมภาพันธ์ 2550
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2550 1:14:39 น. 33 comments
Counter : 3135 Pageviews.

 
ภาพสวย ๆ ทั้งน้านเลย ชอบภาพแมวบนทีวีจัง


โดย: somnumberone วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:1:27:18 น.  

 
รูปสวยดีครับ

เดี๋ยวเอามาอวดมั่ง^^


โดย: หลานยายจุล วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:1:31:44 น.  

 
บิดขี้เกียจได้อารมณ์มาก


โดย: หงอคง IP: 125.24.166.246 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:2:04:48 น.  

 
แง้ คืนที่นอนไม่หลับ มันทรมานอย่างนี้นี่เองเนอะ แงๆ



โดย: มรกตนาคสวาท วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:2:53:33 น.  

 
รูปสวยดีจังเลยค่ะ ว่าแต่ตอนนี้หลับอยู่หรือเปล่าคะ งั้นไม่รบกวนนะ หลับฝันดีค่ะ


โดย: รักบังใบ วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:7:27:18 น.  

 
โอ๊ว ฝีมือถ่ายภาพปั้ดตะนาขึ้นทุกวันเลยนะ

สี่ปีที่แล้วหาคนสวยไม่เจอ แสดงว่าตามรอยยากนะเนี่ย
อืม... เริ่มเข้าเดือนแห่งความรักแล้วสินะ

ปล. เลนส์คิตของหนอนก็ดูดีเหมือนกันนะ


โดย: <เซ็นเซอร์> วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:7:45:37 น.  

 





คุณแอนสบายดีนะคะ
คิดถึงค่ะ^^...


โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:8:21:49 น.  

 
มาไหว้พระธาตุลำปางหลวง

วัดนี้ไปมา 2 ครั้งแล้วอ้ะ พระน้อยดีมากๆ น่าไปอยู่เนาะ


โดย: MTF IP: 125.24.243.228 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:8:58:40 น.  

 
หลากหลายอารมณ์และสีสันครับป้า...
นี่มั๊งเสน่ห์ของการถ่ายภาพ.....


โดย: นายนกเจ้าเก่า.... IP: 203.172.196.105 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:24:22 น.  

 
รูปสวยมากเลยค่ะ


โดย: ดอกไม้เหี่ยว IP: 203.113.17.148 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:47:07 น.  

 
พี่แอนแสนสวย คิดถึงเหมือนกัน ไม่ได้เจอตั้งหลายปีดีดัก เพื่อนที่ๆ คลับห้องสมุด ก็ไม่ได้เจอเหมือนกัน ติดต่ออยู่ก็มี พี่โจ้ ญาติระอา กับ เซ็น นอกนั้นก็ไม่ค่อยได้ ปราศรัยกับใครเลย พอเห็นพี่แอนไปทักทายในบล็อค คงได้ฤกษ์ ไปแวะมั่งแล้วแหละ ^^


โดย: ดาริกามณี วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:50:30 น.  

 
งั้นฝากบอกเซ็นกับพี่โจ้ด้วยนะคะ ว่าครูแอนคิดถึงจ้า

คงไม่มีโอกาสเจอใครๆ เพราะตอนนี้พี่อยู่เชียงใหม่แล้วนะคนดี


สวัสดีทุกๆ ท่านที่ผ่านมาทักทายกันค่ะ



โดย: มรกตนาคสวาท วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:10:06:02 น.  

 
ถ่ายสวยมากครับ

ขอบคุณที่พาไปเที่ยวด้วย

แล้วก็ อะไรหว่า ที่อร่อยๆอะ อิอิ ไว้มีโอกาส จะไปหากินอีกนะ


โดย: Kikokku IP: 58.136.50.249 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:10:06:47 น.  

 
ไปขุนแม่ยะมาหรือนี่...


โดย: Rainy Wizard IP: 125.24.4.150 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:10:12:22 น.  

 
ขุนช่างเคี่ยนค่ะ ไม่ใช่ขุนแม่ยะ



พี่กิ๊กก๊อกกู๋ คะ ข้าวซอยแม่แก้ดค่ะ มาอีกก็จะพาไปอีกค่ะ อิอิ



โดย: มรกตนาคสวาท วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:10:23:41 น.  

 
พี่แอนรูปสวยมากกกกกกกกกกก

พุงเจ๊ก็ขาว อิ อิ


โดย: ดาว..กลางวัน (ดาว..กลางวัน ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:10:27:26 น.  

 
รูปสวยๆทั้งนั้นเลยครับ..


เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคร้าบ..


โดย: smartman หล่อสุดๆ วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:10:48:37 น.  

 
ป๊อบปี้ขนฟูตัวพองเป็นแมวเมืองหนาวเลยเงี้ยว


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:42:27 น.  

 
หวัดดีแอน

กลับมากรุงเทพฯ ก็ไม่แวะมาเอาหนังง่ะ หรือไม่ว่างหว่า? แหะๆ


พี่เกิดปีเถาะ ยังไม่เคยไปไหว้พระธาตุแช่แห้งเลยง่ะ

ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้ไปเหมือนกัน


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:12:06:28 น.  

 


โดย: นซล. IP: 58.8.125.239 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:13:22:58 น.  

 
ทุกภาพมี ความคมชัด ทั้งภาพทั้งความคิดเลยครับ

โดยเฉพาะภาพสะท้อนความคิดเรื่อง ล้มแล้วต้องลุก ชอบจริงๆ

ผมก็เหมือนกันครับ ไม่เคยลืมคนที่ผมเคยรักเลย
แต่ก็ไม่รุ้ว่า เค้าจะยังจำได้เหมือนที่ผมจำได้หรือเปล่า

หลานแอ่นแอ๊น สบายดีนะคัรบ
ดีใจที่จะได้อ่านและดูภาพฝีมือกดชัตเตอร์ บ่อยๆอีกเหมือนเดิม


โดย: กุมภีน วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:14:17:14 น.  

 
ถ่ายภาพ เก่งจังค่ะ ภาพสวยมั๊กๆๆ


โดย: viji (viji ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:14:19:09 น.  

 
ภาพสวยมากๆ เลยค่ะ เข้ามาทีไรไม่เคยผิดหวังจิงๆ...


โดย: คริสตอลสีชมพู วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:14:34:50 น.  

 
เจ๊แอน เมื่อไหร่จะไปทะเลกัน มาทะเลเหอะ


โดย: ดาว..กลางวัน (ดาว..กลางวัน ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:15:52:44 น.  

 
ภาพสวยๆทั้งนั้นค่ะคุณแอน
แถมบรรยายได้ละเมียดละไม
ชอบช่วงบรรยายความรัก
เอ่อ..ประมาณคล้ายๆหนังเรื่อง
เพื่อนสนิทเลย ^^

คิดถึงคุณแอนนะคะ
หายไปนานเชียว


โดย: prncess วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:15:58:10 น.  

 
รูปสวย จังเลยอะ (ยิ่งเฉพาะดอกไม้)


โดย: TaiTan IP: 203.156.25.148 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:20:41:18 น.  

 
ภาพสวยๆ ทั้งน้านนะครับ
โดยเฉพาะดอกไม้ (ขออภัยที่คิดเหมือนข้างบน แหะแหะ)


โดย: T_Ang วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:21:07:46 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ แอน

ภาพสวยมากค่ะ ชอบภาพดอกไม้ของคุณแอนมากค่ะ

อ่านเรื่องความรักที่คุณแอนเล่าให้ฟังแล้ว อินค่ะ คิดถึงหนังเรื่อง before sun rise ดูเรื่องนี้ภาคสองแล้วร้องไห้ จนหน่าเปียก สิ่งที่เคยมีความหมายกับเรามากๆ แล้วมันหลุดลอยไปด้วยเหตุผลบางประการ และสถานการณ์ต่างๆ จะให้ลืม มันก็ลืมไม่ลงหรอกค่ะ

ดีใจที่คุณแอนกลับมา ร่าเริง เป็นปกติ บางอย่างมันก้ผ่านมาให้ชื่นชม ชั่วครู่ ชั่วคราว ถึงวันที่มันต้องจากไป ก็คงได้แต่ทำใจยอมรับ แล้วก็ก้าวเดินต่อไปเท่านั้นล่ะค่ะ





โดย: ปอ (O_Sole_mio ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:21:33:53 น.  

 
แฟนคลับเพียบจริงๆด้วย
เย้ มีรูปจักรยานเราด้วย
วู้ววววว


โดย: มังกรคิดลึก IP: 222.123.24.69 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:22:24:10 น.  

 
แวะมาทักทายครับ

สวยมากครับรูปที่ถ่ายอ่ะ สวยมาก



โดย: notake วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:0:36:09 น.  

 
ถามจริงเถอะหนูแอน รูปในเม้นท์นี่ใช่ภาพหนูหรือเปล่า ทำไมเป็นผู้ใหญ่กว่าตอนนี้หล่ะ
ตอนนี้ดูเป็นเด็กน้อยน่ารักเชียวโดยเฉพาะท่าบิดขี้เกียจ นางแบบอายเลย
เดี๋ยวนี้ถ่ายรูปสวยจังเน๊อะ เล่าเรื่องก็สนุก ยังอยู่เชียงใหม่ใช่ไหมคะ


โดย: ดา ดา วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:6:29:39 น.  

 
ยังอยู่เชียงใหม่ค่ะ ย่าดา

รูปในเมนต์ ก็รูปสาวๆ แถวไหนไม่รู้ อิอิ
แบบนี้มีแรงบันดาลใจละ เดี๋ยวแอนเปลี่ยนรูปในเมนต์ดีกว่า อิอิ

คุณปอคะ เดี๋ยวแอนไปหาหนังเรื่องนั้นมาดูค่ะ
ตอนแรกรู้สึกไม่ชอบเรื่องเพื่อนสนิท คือไม่ชอบหนังแนวนั้น แต่พอเกิดในชีวิตจริง มันก็นะ.. แว้บๆ อ้ะค่ะ

มันผ่านไปแล้วค่า แต่ละคนมีชีวิตของตัวเอง แอนก็มีชีวิตของแอนเองเหมือนกัน


อิอิ ดีใจ น้ามังครพิลึก มาเยี่ยม

สวัสดีทุกๆ ท่านเลยค่ะ ทักทายไม่ทั่วแน่ๆ ค่ะ เดี๋ยวไปทำงานก่อน ค่อยอัพบล็อกใหม่นะคะ


ขอบคณที่แวะมาทักทายกันค่ะ



โดย: มรกตนาคสวาท วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:8:28:43 น.  

 
รีบเปลี่ยนไวน้า หนูแอนน่ารักกว่าตั้งเยอะ
ชอบภาพโชว์พุง อิอิ
สงสัยย่าต้องหาทางเอาหนังสือไปขายที่นั่นแล้วเน้อะ หรือ ฝากให้ใครที่กรุงเทพฯเอาให้ม๊ะคะ


โดย: ดา ดา วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:54:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
 

มรกตนาคสวาท
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




มายาแห่งมาหยา

ยินดีต้อนรับ...

สู่

บล็อกคนชอบถ่ายรูปฝีมือธรรมดาๆ
หน้าตาไม่ดี นิสัยไม่ดี
งานเยอะ ไม่มีเวลาพูดเล่นกับใคร
ไม่ประสงค์จะสนิทสนมกับคนแปลกหน้า




ผีเสื้อ
ชรัส เฟื่องอารมณ์



.....ผีเสื้อตัวน้อยน้อย
บินล่องลอยกลางพนาไพร
โผผินร่อนบินระเริงใจ
คลุกเคล้าดอกไม้ใจชื่นบาน



แสงแดดยามสายสาย
งามพร่างพรายต้องสายธาร
ฉาบทองเมื่อมองแสนตระการ
ผีเสื้อสุขสราญนะเจ้าเอย



***...ท้องฟ้าสีอำพัน
ผีเสื้อสุขสันต์มากเหลือ
เจ้าไม่คิดไม่ต้องหวัง
ดอกไม้ยังกูลเกื้อ
แสงแดดจุนเจือชีวี...



...อยากจะเป็นผีเสื้อตัวน้อย
บินล่องลอยเสรี
สีสันดุจอัญมณี
สุขใดหรือจะมีเช่นผีเสื้อ



***...ท้องฟ้าสีอำพัน
ผีเสื้อสุขสันต์มากเหลือ
เจ้าไม่คิดไม่ต้องหวัง
ดอกไม้ยังกูลเกื้อ
แสงแดดจุนเจือชีวี...



...อยากจะเป็นผีเสื้อตัวน้อย
บินล่องลอยเสรี
สีสันดุจอัญมณี
สุขใดหรือจะมีเช่นผีเสื้อ

... สุขใดหรือจะมีเช่นผีเสื้อ...




เพลงผีเสื้อ




งานที่มีการเขียนลงบน WEB SITE แล้วส่งผ่านอินเตอร์เนตนั้นถือว่าเป็น สิ่งเขียนซึ่งเป็นประเภทหนึ่งของงานวรรณกรรม ดังนั้นย่อมได้รับความคุ้มครองตามพ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (มาตรา 15) หากผู้ใดต้องการทำซ้ำหรือดัดแปลงงานดังกล่าวต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน มิฉะนั้นจะเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ (มาตรา 27) การดัดแปลงงานจากอินเตอร์เนตเป็นภาษาไทย จึงต้องขออนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ อย่างไรก็ตาม การคุ้มครองลิขสิทธิ์เป็นการคุ้มครองอัตโนมัติ เจ้าของลิขสิทธิ์หรือผู้สร้างสรรค์ไม่จำเป็นต้องจดทะเบียนเพื่อให้ได้มาซึ่งสิทธิตามกฎหมายลิขสิทธิ์

ที่มาของข้อความ:เว็บไซต์กรมทรัพย์สินทางปัญญา







New Comments
[Add มรกตนาคสวาท's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com