เมษายน 2565

 
 
 
 
 
1
2
3
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
เลื่อมพรายลายหยก ป๋ายเจี้ยจื่อ เขียน
 


เลื่อมพรายลายหยก (3 เล่มจบ)
ป๋ายเจี้ยจื่อ เขียน  จางหยงคุณ แปล
สำนักพิมพ์ Muzes
พิมพ์ครั้งที่ 1 มกราคม 2565
1,200 บาท  1,198 หน้า
 

#yaoi #BoysLove #นิยายวาย #นิยายแปล #แปลจีน #เลื่อมพรายลายหยก #ป๋ายเจี้ยจื่อ #MuzesBooks #รีวิวนิยาย #ออโอ

*นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวความรักระหว่างชายกับชาย

หลังปกเล่ม 1
 
'หลิงฉีเยี่ยน' มีชาติกำเนิดสูงส่งเป็นถึงองค์ชายใหญ่ ทว่าเขากลับใช้ชีวิตอย่างสำมะเลเทเมา ไม่ตั้งใจศึกษาเล่าเรียน ไร้ซึ่งฝีมือและความสามารถ เป็นเพียงองค์ชายเจ้าสำราญผู้สูงศักดิ์อันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงผู้เอาแต่ใจเท่านั้น

ทว่าอวี้อ๋องเช่นเขากลับถูกตาต้องใจบัณฑิตยากจนคนหนึ่งเข้า จนถึงขั้นรับอีกฝ่ายเข้ามาเป็นที่ปรึกษาในจวน แม้ว่า 'เวินอิ๋ง' จะแสดงออกชัดเจนว่าไม่ประสงค์เป็น 'แขกในม่านมุ้ง' ของเขา ซ้ำยังชอบทำให้เขาอารมณ์เสีย แต่บางสิ่งกลับทำให้หลิงฉีเยี่ยนปล่อยอีกฝ่ายไปไม่ได้

ทันทีที่หมดความสนใจ หลิงฉีเยี่ยนก็ขับไล่คนผู้นั้นออกจากจวนไปอย่างไมไยดี ทั้งยังเกือบพลาดพลั้งทำลายเส้นทางของผู้อื่นด้วย แต่ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งบัณฑิตหนุ่มที่เขาเคยทั้งหลงใหลและชิงชัง จะหวนคืนกลับมาพร้อมการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!
 


คุยกันหลังอ่าน
 
อ่านตัวอย่างแล้วชอบมากเลยรีบไปหามาอ่านต่อ โอซื้อเป็นรอบสต๊อกนะคะ ได้จิบิมาตัวแทนที่จะเป็นสามตัวแบบรอบจอง
 
เรื่องย่อก็คือ นายเอกเป็นองค์ชายองค์โตของฮ่องเต้กับฮองเฮา แต่เป็นลูกชัง เรียนไม่เก่ง ชอบเล่นสนุก พ่อแม่ไม่รัก ตำแหน่งรัชทายาทก็เลยตกไปหาน้องชายคนรองแทน

วันหนึ่งเพื่อนในก๊วนเล่นสนุกของนายเอก ก็ไปพาพวกบัณฑิตหน้าตาดีจากสำนักศึกษามาให้นายเอกเลือก เพราะนายเอกขึ้นชื่อเรื่องชอบคนหน้าตาดีอะไรแบบนี้ แล้วพระเอกก็อยู่ในกลุ่มคนที่เพื่อนนายเอกพามา พระเอกหล่อโดดเด่น หยิ่งยโส นายเอกเห็นก็ถูกใจเลย แต่ว่าพระเอกกลับบอกว่ายินดีรับใช้เป็นที่ปรึกษาไม่ใช่อุ่นเตียง นายเอกก็เคือง ก็งัดข้อ (ทางคำพูดและไหวพริบ) กันไปมา ในที่สุดนายเอกก็รับพระเอกเข้ามาอยู่ในจวน ให้เป็นคนสนิท เป็นที่ปรึกษา ซึ่งเจ้าตัวก็วาดหวังในอนาคตว่าในวันข้างหน้าจะลากพระเอกขึ้นเตียงให้ได้

พระเอกเป็นคนเงียบ ๆ หยิ่งทะนง ไม่ยิ้ม (ในเรื่องไม่มีฉากพระเอกยิ้มเต็ม ๆ เลย) เรียนเก่ง สอบผ่านเป็นที่หนึ่งตลอด หัวดี นายเอกก็สงสัยว่าทำไมคนแบบนี้ถึงมาขอพึ่งอยู่กับเขา พระเอกก็อธิบายว่าตัวเองดันไปล่วงเกินคนมีอำนาจคนหนึ่งเข้า คนนั้นเป็นหลานของฮองเฮา ซึ่งก็คือเป็นลูกพี่ลูกน้องนายเอกเอกเนี่ยแหละ คือทางนั้นมาถูกใจพระเอก แล้วพระเอกไม่เล่นด้วย

แต่จริง ๆ แล้ว สาเหตุที่พระเอกเข้ามาขอพึ่งนายเอกคือต้องการสืบหาตัวการที่ทำให้เพื่อนสนิทของเขาตาย และได้แก้แค้น ฆ่าหนึ่งในตัวต้นเหตุ ซึ่งก็คือแก๊งเพื่อนก๊วนคนเสเพลของนายเอกในอุทยานของนายเอกนี่เอง

ตอนที่เจ้าหน้าที่ทางการมาขอค้นอุทยานสืบหาหลักฐาน นายเอกก็ตกใจ แต่ก็ให้ความร่วมมือดี แต่พออยู่กันตามลำพัง นายเอกก็เค้นพระเอก เพราะว่ามีช่วงหนึ่งที่พระเอกหายไปนานผิดปกติ ซึ่งพระเอกก็ยอมรับแต่โดยดีว่าเป็นคนฆ่า นายเอกก็เริ่มกังวล คือตลอดมา นายเอกถูกใจพระเอกมาก พยายามเต๊าะ เข้าหาเท่าไร พระเอกก็หลบตลอด เนื้อก็ยังไม่ได้กิน ยังต้องมาโดนลากเข้าไปพัวพันกับเรื่องวุ่นวาย นายเอกก็เลยกำลังใคร่ครวญว่าจะสลัดพระเอกทิ้งเลยดีมั้ย พระเอกก็เหมือนนกรู้ ก็เลยยอมเขยิบความสัมพันธ์ขึ้นมาเป็นคนในมุ้งจริง ๆ  แต่ก็ค่อยเป็นค่อยไปนะ ไม่ได้ทีเดียว
 
นี่ชอบเล่มแรกมาก พระนายพยายามอ่านเกมแก้เกมกันตลอด แบบใครจะเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำก่อนกัน แล้วมันจะมีอะไรบางอย่างให้สงสัยในเรื่องราว ในความสัมพันธ์ ในนิสัยบุคลิกแต่ละคน เรื่องเหมือนจะไม่มีอะไร นายเอกก็เอาแต่เต๊าะพระเอก แต่มันมีจุดให้สงสัย แบบ เอ๊ะ อะไรยังไงให้น่าสนใจเป็นช่วง ๆ คนอ่านจะเห็นว่า นายเอกถึงจะเล่นสนุกไปวัน ๆ แต่เขาไม่ใช่คนโง่ เป็นคนมีไหวพริบ ฉลาดพอตัวเลย (แต่แนว ๆ ไม่ชอบท่องตำรา อะไรอย่างนี้) แล้วในเรื่อง จะมีส่ซีนอารมณ์นายเอกมาพอสมควร แล้วทำได้ดีด้วย อย่างเล่มแรก มีตอนหนึ่งที่นายเอกต้องไปรายงานเรื่องสำคัญให้ฮ่องเต้ทราบ แต่โดนซ้อนแผน สุดท้ายก็โดนด่ากลับมา แล้วก็ยืนทำหน้านิ่งพักหนึ่ง คือ เรารู้สึกได้ถึงความเศร้า ความอยากให้พ่อภูมิใจในตัวเองบ้างของนายเอกชัดมาก

แต่ถึงพ่อกับแม่จะไม่รักนายเอก แต่ย่า (ไทเฮา) โคตรอภิมหาสปอล์นายเอกเลยนะ ย่าเลี้ยงมาตั้งแต่เล็ก นายเอกอยากได้อะไรก็หาให้หมด

แล้วนี่ที่เล่ามาคือยังเป็นเนื้อหาแค่เล่มหนึ่งนะ ในเรื่องยังมีอะไรมากกว่านี้และมีจุดพลิกผันใหญ่ ๆ อีกด้วย

ตัวเนื้อเรื่องเดินค่อนข้างเร็วค่ะ ไม่มีจุดยืดเลย แต่ซีนพระนายจะย้วย ๆ บ้าง เพราะเป็นเรื่องอารมณ์ด้วย แถมตัวนายเอกไม่เข้าใจเรื่องความรัก ปากบอกชอบพระเอก แต่ก็แค่ปลื้มคนหน้าตาดีที่ถูกใจอะไรอย่างนี้ ในเรื่องนี่ พระเอกรักนายเอกก่อน รู้ตัวก่อน พอรู้ก็ออกอาการเยอะ หึง ปกป้อง เจ้ากี้เจ้าการ ทำให้นายเอกเคืองบ่อย ๆ เพราะชอบขัดใจ ช่วงที่ทะเลาะกัน คนอ่านเหมือนโดนมรสุมกระหน่ำเลย แบบ จะไหวมั้ยน้อ นายเอกก็ดื้อจนอยากจับตีก้น พระเอกก็ปากหนักมากกก แต่พอมันเคลียร์นะ โห มันโล่งเลย แล้วเหมือนทั้งคู่โตขึ้น คล้ายการทะเลาะทำให้รู้ปัญหาของอีกคน แล้วก็เลยเข้าใจกันมากขึ้น เออ ถ้าเป็นทะเลาะอย่างนี้ โอชอบนะ คือตัวละครได้เติบโตจากเดิม

แถมพอสองคนนี้เข้ากันได้ ชีวิตตัวร้ายทั้งหลายอับเฉาทันที ที่ว่าร้าย ๆ ไม่มีใครสู้ปางมารร้ายของสองพระนายนี้ได้เลย ฮ่า ๆ
 

จริง ๆ เนื้อเรื่องดราม่านะ พระเอกนายเอกเจอเรื่องหนักมามาก ตัวละครในเรื่องหลายตัวก็เจอเรื่องร้าย ๆ มา แต่ด้วยความที่ไม่ได้เล่าแบบขยี้ซีนพวกนี้ นายเอกไม่ใช่คนที่จะจมอยู่ในความเศร้า พระเอกเจอเรื่องหนักแล้วจะสู้แทนที่จะเอาแต่แค้น ซีนหนักพวกนั้นก็จะอยู่ไม่นาน ภาพรวมเลยไม่ได้อ่านแล้วหนัก ค่อนข้างเป็นเรื่องที่ให้โทนสว่างนะ มีความตลกแบบไม่ได้ตั้งใจโผล่มาเป็นระยะ ๆ ด้วย
พระเอกเป็นแนวร้ายกับคนทั้งโลกแต่ดีต่อเธอคนเดียว พระเอกรักนายเอก ทุ่มเทให้นายเอกมาก ๆ แล้วที่บอกว่าร้าย ก็ไม่ได้ร้ายไปทั่ว ไม่ใช่ร้ายไม่มีเหตุผล คือร้ายกับคนที่มุ่งร้าย แล้วถือผลประโยชน์ของนายเอกเป็นสิ่งสำคัญที่สุด คิดทุกอย่างเผื่อนายเอกหมด สมมติ เราเห็นเหตุผลว่าพระเอกทำอย่างนี้เพื่อนายเอกนะ แต่จริง ๆ นั่นเป็นเหตุผลแค่ข้อแรก มันยังมีเหตุผลสองสามสี่ห้าซ้อนกันอยู่เบื้องหลังการกระทำนั้น คือแบบ พอรู้แล้ว โอ้โห ถ้าพี่จะละเอียดแบบนี้ ยอมแพ้เลย

แล้วจะมีฉากหลายฉากที่คนเขียนเขียนผ่าน ๆ แล้วดูอวยพระนายไปหน่อย (อย่างเช่นฉากที่นายเอกจับดาบฟาดฟันศัตรูอล่างฉ่างนั้น...) แต่ฉากที่ลงรายละเอียด แบบวิธีคิด ขั้นตอนการคิด แผนการ เบื้องหลังของการกระทำ ก็มี และดีด้วย

ไม่ใช่แนวชิงไหวชิงพริบแบบจ๋า ๆ แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกอย่างสะดวกสบายไม่มีอุปสรรค เนื้อเรื่องซับซ้อนเหมือนกัน แล้วก็ชีวิตต้องฝ่าฟันพอสมควร

ผู้เขียนเล่าเรื่องเข้าใจง่าย ผู้แปลแปลดี โดยรวมชอบ สนุกค่ะ
 
 
อ่านตัวอย่าง คลิก
 

 



Create Date : 16 เมษายน 2565
Last Update : 16 เมษายน 2565 12:56:21 น.
Counter : 501 Pageviews.

1 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณเริงฤดีนะ, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณสองแผ่นดิน

  
เจิมๆๆ
น่าสนใจค่ะ

สวัสดีปีใหม่ไทย
สุขภาพแข็งแรงนะคะ
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 16 เมษายน 2565 เวลา:15:46:33 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ออโอ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 49 คน [?]



โอเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก อ่านได้ทุกแนว เสาะแสวงหาเรื่องสนุกๆ แนวใหม่ๆ ตลอด หลายเรื่องไม่มั่นใจก็ค้นหารีวิว ถ้าชอบถ้าใช่ก็ลอง ลองแล้วชอบแล้วประทับใจก็อยากบอกต่อ บางครั้ง อ่านครั้งแรกรู้สึกอย่างนี้ อยากเก็บไว้เพื่อเป็นเรื่องราว บันทึกไว้กันลืม กลับมาย้อนอ่านก็จะได้รู้ว่า ครั้งหนึ่งที่เราเคยอ่าน เรารู้สึกอย่างนี้ เวลาผ่านไป เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้ง ก็อาจจะได้มุมมองใหม่ๆ มากยิ่งขึ้น "ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่าน" รู้สึกดีที่โลกนี้มีหนังสือ-โอ
New Comments