เดินขึ้นเขาไปถ่ายรูปเจดีย์




รูปนี้เป็นรูปที่ชอบที่สุดจากทริปญี่ปุ่นที่ผ่านมาค่ะ
ไม่ใช่ว่าเพราะรูปสวยหรืออะไร (เพราะรูปนี้ถ่ายด้วย iPhone... -*-)
แต่กว่าจะถ่ายรูปนี้ได้ เดินขึ้นบันไดหอบแฮ่ก
อ้าว... ลืมบอกซะงั้นว่านี่เป็นเจดีย์อะไรที่ไหน

ใช่แล้วค่า... เจดีย์ Chureito Pagoda ที่ Yamanashi Prefecture
คือ หาข้อมูลเที่ยว Kawaguchiko แล้วก็เลยไปเจอกระทู้นี้เข้า

http://topicstock.pantip.com/blueplanet/topicstock/2009/07/E8043325/E8043325.html

จากที่จะไปถ่ายรูป Kawaguchiko เลยเปลี่ยนจุดหมายไปถ่ายรูปนี้แทน
แต่หนทางที่จะไปให้ถึงน่ะสิคะ หอบแฮ่กกันเลยทีเดียว... Smiley

เรื่องการเดินทาง กระทู้ด้านบนของคุณ Gopher บอกไว้ละเอียดมากแล้วค่ะ
จากสถานีรถไฟเราก็เดินตามนั้นไปเลย
แต่... เนื่องจากเรามีพรสววรค์พิเศษ
ความสามารถเรื่องทิศทางเป็นศูนย์ถึงขั้นติดลบ
ตอนไปน่ะ ไปถูกค่ะ... รู้สึกภูมิใจเป็นอย่างมาก
แต่ขากลับมาสถานีรถไฟ... หลงกระจุย... หึหึ... Smiley
ก็อาศัยถามทางกับโอบ้าจังที่อยู่แถวนั้นแทน
ความรู้ภาษาญี่ปุ่นที่มีอยู่น้อยนิด ก็ถูกงัดมาใช้กันตอนนี้ล่ะ
แต่อย่างที่บอกค่ะ... "ความรู้มีอยู่น้อยนิด"
ตอนถาม... ถามได้ถูกต้องตรงเป๊ะตามหลักไวยากรณ์และการเรียงรูปประโยค
ไม่ได้ถามเป็นคำ ๆ ด้วยนะ... นี่... เจ๋งมั้ยล่ะคะ... Smiley

แต่พอโอบ้าจังตอบมา... เอิ่มมม... ฟังไม่รู้เรื่อง... Smiley

โอบ้าจังก็น่ารักมาก พยายามตอบซะละเอียด
พยายามทุกวิถีทาง บอก... บอก... บอก
นี่นะ... มาทางนี้... มาแยกนี้... ถึงแยกที่สองเลี้ยวซ้าย
แต่ต้องแยกที่สองนะ... แยกที่สองอยู่ตรงนี้
คือ... บอกจนแน่ใจว่าเราไปถูก
ซึ่งก็คือเดินบอกมาจนมาถึงฝั่งตรงข้ามสถานีแล้วอ่ะ... Smiley
รู้สึกเกรงใจโอบ้าจังเป็นอย่างมากที่โอบ้าจังต้องเสียเวลา
แถมยังต้องเดินกลับไปยังที่ที่เจอกัน
แต่โอบ้าจังใจดีมาก... ยิ้มหวานจริงใจบอกเรา "ดูแลตัวเองด้วย"
แล้วยังรอดูเราข้ามถนนไปอีกฝั่งอีกแน่ะ
ฮือ... ซึ้งงงง... Smiley
เลยนอกจากจะโค้งจนหน้าผากจะติดหัวเข่าแล้ว
(เว่อร์มาก เพราะไม่มีทางทำได้... ติดพุง... -*-)
เรายังยกมือไหว้อย่างสวยงาม ไม่ให้เสียชื่อที่มาจากเมืองไทย
โอบ้าจังหัวเราะเลย... แหะๆๆ... Smiley

แต่สนุกค่ะ ถึงแม้ต้องเดินขึ้นบันไดห้าร้อยกว่าขั้น
หอบแฮ่กจนต้องนั่งพักเป็นระยะ
(นั่งพักจริง ๆ นะคะ เพราะหายใจไม่ทัน)
แถมเดินหลงทางอ้อมไปซะไกล
แต่ก็เจอคนน่ารัก และน้ำใจที่หยิบยื่นให้ทั้งที่ไม่รู้จักกัน
เพราะนอกจากโอบ้าจังแล้ว ยังมีน้องคนไทยที่ปีนขึ้นไปถ่ายรูปเหมือนกัน
แย่งมุมกันถ่ายอยู่นั่น จนจะเดินถอยหลังมาชนกันตกเขา
เลยสามัคคีกันทันใด แบ่งกันถ่าย ถ่ายกันคนละรูปสองรูป

จากการไปถ่ายรูปครั้งนี้ นอกจากทิวทัศน์ที่สวยงามจนอ้าปากค้างแล้ว
ยังทำให้เรารู้สึกว่า... ภาษาไม่ใช่สิ่งสำคัญในการสื่อสารเมื่ออยู่ต่างแดน
เพราะเรามีภาษาที่ออกมาจากใจ ผ่านออกมาเป็นรอยยิ้ม
ซึ่งเราต่างก็ใช้เป็นภาษาสากลกันอยู่แล้ว

อืมม... โลกนี้ช่างสวยงามจริง ๆ ค่ะ... Smiley




Create Date : 15 พฤศจิกายน 2555
Last Update : 15 พฤศจิกายน 2555 1:47:14 น.
Counter : 544 Pageviews.

3 comments
  
LIKE
โดย: deco_mom วันที่: 15 พฤศจิกายน 2555 เวลา:10:52:11 น.
  
สวยเน้ออออออ
โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 15 พฤศจิกายน 2555 เวลา:17:30:58 น.
  
ขอบคุณทั้งสอง คห เลยค่า...
โดย: melody_bangkok วันที่: 16 พฤศจิกายน 2555 เวลา:12:00:12 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

melody_bangkok
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



ก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่บางครั้งก็มีโลกส่วนตัวสูงมากมาย แต่ในบางครั้งก็พยายามจะยัดเยียดตัวเองเข้าไปในโลกส่วนตัวของคนอื่น... :P
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ... ^^
Daisypath Vacation tickers
พฤศจิกายน 2555

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog