เราอาจไม่ใช่ผู้ชายที่ดีที่สุด แต่เราจะเป็นผู้ชายที่ดีขึ้นเรื่อยๆ

ตะวันออกไม่แพ้
Location :
นครราชสีมา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
14 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ตะวันออกไม่แพ้'s blog to your web]
Links
 

 
นางฟ้าบนรถฉึกกะฉักกับนายดอกรักไม่รู้โรย




ก่อนอ่านเรื่องนี้ ตะวันออกอยากถามว่า
“ คุณเชื่อเรื่องพรหมลิขิตหรือเปล่า ”



1.

ปู้น ปู้น ฉึกกะฉัก ฉึกกะฉัก ฉึกกะฉัก ปู้น ปู้น
เสียงรถไฟขบวนสีดำวิ่งคำรามแข่งกับพายุฝนในคืนอันมืดสนิท
อย่างไม่หยุดยั้งและดูเหมือนว่าไม่มีท่าทีว่าจะยอมกัน
ตั้งแต่ต้นทางถึงปลายทางสิบสองชั่วโมง

ทุกครั้งที่มีอะไรมากระทบจิตใจ หญิงสาวจะขึ้นรถไฟที่หัวลำโพง
โดยไม่มีจุดหมาย นั่งไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไกลได้
ยิ่งใช้เวลาบนรถไฟนานเท่าไหร่
เรื่องราวยิ่งจืดจางลงและพอทำให้ลืมเรื่องนั้นไปได้บ้าง
และทุกครั้งก็ไม่ได้ไกลจากเมืองกรุงซักเท่าไหร่
ใช้เวลาอยู่บนรถไฟแค่ไม่กี่ชั่วโมง พอลืมเรื่องราวเธอก็กลับบ้าน

แต่ครั้งนี้หัวใจของหญิงสาวเจ็บช้ำมากเกินกว่าจะทำใจ
เพราะคนที่ทำร้ายเธอ เป็นชายที่เธอรัก
และผู้หญิงที่ทำให้ชายที่เธอรักเปลี่ยนใจไม่ใช่ใครที่ไหน
หากแต่เป็นเพื่อนสนิทและรักที่สุดของเธอนั่นเอง
ความรักที่หญิงสาวมีให้คนที่เธอรัก มันมิได้มีความหมายอะไรเลย
เมื่อเทียบกับของที่เพื่อนสนิทให้กับชายที่เธอรัก
เพราะมันเป็นสิ่งที่หญิงสาวไม่มีทางให้ใครก่อนแต่งงาน
ไม่เข้าใจว่าการได้หลับนอนด้วยกันนั้นสำคัญกว่าความรักด้วยหรือ

คิดเห็นหน้าคนที่รักกับเพื่อนสนิทแล้วถอนหายใจ
หญิงสาวก้มหน้ากอดตุ๊กตาน้องหมีแน่นในอ้อมแขน
เพราะน้องหมีคงเป็นสิ่งสุดท้ายที่เป็นเพื่อนและกำลังใจตลอดมา



2.

นี่กว่าจะได้กลับบ้านก็สว่างคาตาเลยเรา
เมื่อคืนมันเป็นมหกรรมของคนอกหักมารวมกันหรือไงก็ไม่รู้
ในที่ร่ำสุรานั้นมีแต่เรื่องของคนอกหักเล่าให้กันฟังทั้งคืน
ประกอบกับฝนกระหน่ำอย่างไม่ลืมหูลืมตา
เลยทำให้ร่ำสุรากันยันสว่างคาตา ถึงค่อยเลิกรากันไป

โชคดีที่เช้าวันนี้ เจ้าโคด้ามอเตอร์ไซด์ของตะวันออก
ไม่งอแงเท่าไหร่ ทั้ง ๆ ที่จอดตากฝนทั้งคืน
เจ้าโคด้ากับเจ้าของที่ยังไม่ได้นอนมาทั้งคืน
ค่อย ๆ พากันเลียบถนนริมคลองติดทางรถไฟกลับบ้าน

มองทางรถไฟแล้วก็ให้นึกถึงมุขเสี่ยว เสี่ยวของโซดาไฟเมื่อคืน
บนรถไฟนี่น่ะมีนางฟ้านั่งมาทุกขบวนเลยนะโว้ย
เพราะวิ่งมาจากกรุงเทพเมืองฟ้าเลยเชียวล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า
วันพรุ่งนี้ว่าจะไปยืนแถวสถานีรถไฟเผื่อนางฟ้ามีใจให้
คนที่ไม่รักเราจากไป คนที่ใช่กำลังนั่งรถไฟมา
โซดาไฟพูดเป็นกลอนแต่งเอง
อกหักก็ลืมมันซะ แล้วหาคนรักใหม่ ทุกคนสรุปเมื่อคืน
" แต่ทำไมเราถึงได้รักเธอคนนั้นไม่รู้ลืมเลย "



3.

ปู้น ปู้น ฉึกกะฉัก ฉึกกะฉัก ฉึกกะฉัก ปู้น ปู้น
ฟ้าสว่างแล้วรถไฟวิ่งใกล้ปลายทางเข้ามาทุกที
แต่ใจของหญิงสาวนั้นยังไม่ดีขึ้นทั้ง ๆ ที่เกือบสิบสองชั่วโมงแล้ว
หญิงสาวมองผู้คนบนรถไฟแล้วทำให้พอยิ้ม ๆ ขึ้นมาได้
วันนี้ดูทุกคนมีหน้าตามยิ้มแย้มแจ่มใส
ทั้งที่ต้องไปทำงานหนัก และเหน็ดเหนื่อย แต่ยังมีรอยยิ้ม
“ น้องไม่ยอมแพ้หรอก พี่ชายว่าไงล่ะ สู้มั๊ย ”
แม่ค้าขายไก่ย่างถาม
“ สู้เพื่อแม่ครับ ”
เด็กชายคนพี่ถือดาบพลาสติกตอบ แล้วมองไปทางน้องชายตัวน้อย
แม่ค้าคนนั้นเอามือลูบหัวลูกน้อยทั้งสองยิ้มอุ่นใจ
หญิงสาวมองยิ้มกับภาพที่เห็น
“ ไม่แพ้ ไม่แพ้ เราต้องไม่แพ้ เพราะเรามีหัวใจไม่ยอมแพ้ ”
หญิงสาวพูดเบา ๆ กับตัวเองซ้ำไปซ้ำมา
ให้นึกถึงเรื่องราวของคน ๆ หนึ่งที่เธอประทับใจขึ้นมาได้
“ นายดอกรักไม่รู้โรย ” หญิงสาวเรียกคน ๆ นั้น
คนที่ไม่ใช่ผู้ชายที่ดีที่สุดแต่จะเป็นผู้ชายที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ
นึกถึงเรื่องที่นายดอกรักไม่รู้โรยเขียน ก็ยิ้ม ๆ ทุกทีเลยครั้งนี้ก็ด้วย
คราวนี้เธอขึ้นรถไฟมาโดยไม่รู้ว่าจะไปไหน
แต่เธอนึกออกแล้วว่าเธอจะไปไหน
สถานีที่ไม่มีคนรักลง เธอเอ่ยปากออกมาเบา ๆ
คิดแล้วก็มองออกไปนอกหน้าต่างที่ดูเหมือนว่าพายุจะพ่ายแพ้ซะแล้ว
เป็นเม็ดฝนปรอย ๆ ไหลลงตามหน้าต่าง
เปิดหน้าต่างหยิบรูปชายคนรักและเพื่อนสนิททั้งหมดที่มีออกจากกระเป๋า
พูดคุยกับน้องหมีบอกว่าเรื่องราวบางอย่างก็ลืมมันซะตอนนี้เลย
แต่ในขณะที่ปล่อยรูปภาพออกจากตัวรถนั้น
น้องหมีหลุดมือลอยออกจากหน้าต่างไป



4.

ปู้น ปู้น ฉึกกะฉัก ฉึกกะฉัก ฉึกกะฉัก ปู้น ปู้น
เสียงรถไฟขบวนสีดำได้ยินมาแต่ไกลและแซงเจ้าโคด้าในเวลาต่อมา
เรามองดูรถไฟวิ่งผ่านไป ยิ้มกับคำพูดของโซดาไฟ
“ ไม่แน่นะโคด้านางฟ้าที่ว่าอาจมากับรถไฟขบวนนี้ก็ได้ ”

แล้วมองเห็นอะไรอย่างหนึ่งลอยออกจากรถไฟตกลงบนถนนข้างหน้า
พอโคด้าเข้าไปใกล้ก็เห็นว่าเป็นตุ๊กตาหมีคล้าย ๆ ยี่สิบเอ็ดแต่ตัวเล็กกว่า
“ โคด้า สงสัยว่าแกจะต้องพาเราไปสถานีที่มีนางฟ้าลงแล้วล่ะ ”

ปู้น ปู้น ฉึกกะฉัก ฉึกกะฉัก ฉึกกะฉัก ปู้น ปู้น
รถไฟเทียบชานชลา เสียงประกาศบอกให้รู้ว่าเป็นสถานีปลายทางแล้ว
ผู้คนทยอยออกจากสถานีไปได้ซักระยะหนึ่ง
เรากับโคด้าก็มาถึงสถานีรถไฟ
ถือตุ๊กตาหมีมายืนหน้าสถานีเผื่อเจ้าของเห็นจะได้ทัก
เราจะได้คืนตุ๊กตาหมีให้เจ้าของและกลับบ้านไปนอนซะที

ผู้คนทยอยออกจากสถานีกันเกือบหมดแล้ว ยังไม่มีเจ้าของตุ๊กตาหมีมารับสักที
หันซ้ายหันขวาไม่เห็นใครกำลังตัดสินใจว่า
จะเอากลับบ้านหรือจะฝากไว้กับนายสถานีรถไฟดี

“ คุณเก็บได้เหรอค่ะ ”
“ เธอเป็นเจ้าของเหรอ ”
เมื่อหญิงสาวตอบว่าใช่ ก็คืนตุ๊กตาให้เธอ
หญิงสาวกอดมันไว้แน่นเหมือนกับว่าจากกันมานานแสนนาน
“ ไปนะ ” เราบอกกับหญิงสาว
“ ขอบคุณมากนะ คุณชื่ออะไรเหรอ ”
ถามเราแบบยิ้ม ๆ คล้ายว่าจำเราได้แต่ไม่แน่ใจ
“ เราชื่อตะวันออก ”
หญิงสาวยิ้มมองเราแล้วส่ายหัวไปมานึกขำอยู่ในใจ
“ อยากดูหนังมั๊ย เราจะเลี้ยงเป็นการขอบคุณ ” หญิงสาวเอ่ยยิ้ม ๆ
เราหันมามองตอบเธอว่า คงไม่ใช่วันนี้เพราะอยากนอนมากเลย
เห็นหน้าหญิงสาวจากหน้าเศร้า ๆ กลายป็นแจ่มใสแล้วพูดเสียงออกอาการดีใจออกมา
“ วันไหนอยากดูหนังช่วยบอกด้วย แล้วเราจะไปช่วยล้างจาน ”
" เธออ่านเรื่องของตะวันออกด้วยเหรอ " เราถาม
" ใช่เราเรียกตะวันออกว่านายดอกรักไม่รู้โรย "







***เรื่องนี้ยังไม่จบนะ โปรดติดตามตอนต่อไปนะ... ***




รูปนี้เด็กหญิงแม่น้ำแกล้งเจ็บขาเพื่อขี่หลังตะวันออกนะ




Create Date : 14 กรกฎาคม 2550
Last Update : 3 กันยายน 2552 12:02:04 น. 21 comments
Counter : 459 Pageviews.

 
ตะวันออก
วาดภาพ....น่ารักจัง
ด.ญ.แม่น้ำ แลบลิ้นขี้เล่นนะ

จะตามอ่าน "เรื่องของตะวันออก" จนกว่าไม่เขียน

เด็ก ๆ เคยขี่คอพ่อ จากบ้านไปตลาดในเมือง
และขี่หลังพี่ชาย ตอนไปวิ่งเล่นจนเหนื่อย แฮก ๆ

ตอนนี้อยากขี่หลัง ใครสักคน....ที่รัก ว้าว!

เพราะ "เรื่องของตะวันออก" นะเนี่ย
อารมณ์แหว๋วเชียว อะคึ่ ๆ

ปล. เกือบลืมตอบคำถาม
.......“ คุณเชื่อเรื่องพรหมลิขิตหรือเปล่า ”
......." เชื่อค่ะ" เชื่อตั้งแต่ชาติที่แล้ว


โดย: สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:17:34:35 น.  

 
ยังจำเรื่องราวที่คุณเขียนได้ดีค่ะ

“ วันไหนอยากดูหนังช่วยบอกด้วย แล้วเราจะไปช่วยล้างจาน ”

เธอคนนางฟ้าคนเดียวกันนี้นี่เอง.......


โดย: มั บ เ มี ย ง (todayd ) วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:17:38:52 น.  

 
เชื่อค่ะ เขื่อในพรหมลิขิต....ที่ฟ้าส่งให้มาเจอกัน

^________^


โดย: นู๋แก่แต่นู๋สวย IP: 75.183.48.240 วันที่: 15 กรกฎาคม 2550 เวลา:5:09:32 น.  

 
คิดถุงคร่า

พรุ่งนี้ก้อวันทำงานอีกแว้ว สู้ๆนะคะ

แอบหลงรักรูปของตะวันออกอ่ะทำไงดี


โดย: เปิ้นบอกว่าจะมาขอ วันที่: 15 กรกฎาคม 2550 เวลา:14:42:40 น.  

 
ตอบคำถามก่อนว่าเชื่อเรื่องพรหมลิขิตหรือเปล่า

อันนี้ตอบเชื่อจ๊ะ

คราวนี้อ่านได้แล้วนะจ๊ะ จะได้กลับไปอ่าน แล้วจะมาเขียนเล่าอีกทีว่าอ่านแล้วยังเชื่อเรื่องพรมลิขิตเช่นเดิมไหม หวังว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวกับที่จั่วหัวถามมานะคะ


โดย: แพรจารุ วันที่: 15 กรกฎาคม 2550 เวลา:17:02:25 น.  

 
เจอคำถามก่อนเข้าเรื่อง... ไม่อยากตอบเลยว่า เคยเชื่อครับ

รออ่านตอนต่อไปเน้อ


โดย: bite25(ไม่ได้ล็อกอิน) IP: 202.44.135.34 วันที่: 16 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:42:04 น.  

 
เชื่อครึ่ง ไม่เชื่อครึ่งค่ะ เพราะว่าคิดว่า อีกครึ่งมันอยู่ที่เราจะต้องช่วยลิขิตเองด้วยอ่ะค่ะ


โดย: oreocream วันที่: 16 กรกฎาคม 2550 เวลา:12:12:02 น.  

 
อ่านเเล้วยิ้ม....
เรื่องปะติด ต่อกัน
มองเห็นถาพ คล้ายเรื่องสั้นที่ตัดไปมา
ถ้าเป็นฉาก ก็คงจะเป็นฉากที่สวยเลยทีเดียว
คุณพบเธอคนนั้นเเล้วเนอะ
ดีใจด้วย


โดย: ท้องฟ้าทะเล IP: 193.217.246.53 วันที่: 16 กรกฎาคม 2550 เวลา:13:37:23 น.  

 
เรื่องน่ารัก ภาพก็น่ารักค่ะ



รออ่านตอนต่อไปค่ะ

ส่วนคำตอบของคำถาม
อืมมม... เชื่อค่ะ


โดย: หนอนบ้านนอก วันที่: 16 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:55:21 น.  

 
เพลงเพราะมากๆค่ะ เสียงใสปิ๊ง ชอบจังเลย

รออ่านตอนต่อไปเหมือนกันค่ะ


กับคำถาม ..

“ คุณเชื่อเรื่องพรหมลิขิตหรือเปล่า ”

ขอตอบว่า .. เชื่อค่ะ

อะไรที่เป็นของเราก็ต้องเป็นของเรา

อะไรที่ไม่ใช่ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไม่ใช่อยู่ดี

..

พี่เชื่อมั้ย เค้าไม่เคยนั่งรถไฟเลยค่ะ

อยากลองนั่งดูสักครั้ง คงมีซักวันล่ะค่ะ


โดย: random-4 วันที่: 16 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:18:29 น.  

 
ด้วยความยินดีค่ะ ขอบคุณที่แวะไปทักทายค่ะตะวันออก


โดย: นู๋แก่แต่นู๋สวย วันที่: 17 กรกฎาคม 2550 เวลา:1:09:15 น.  

 
การเดินทางออกไปจากจุดหนึ่งที่เราเชื่อว่ามันเป็นเจ็บปวดนั้น ไม่ได้ทำให้ความเจ็บปวดเลือนลางจางหายไปได้หรอก
เพราะจริง ๆ แล้วจุดนั้นมันอยู่ในหัวใจเราเองต่างหาก
หากแต่มันเป็นการ"ไป"เพื่อรักษาเยียวยาหัวใจตัวเอง...ใช่ไหม?

เชื่อไหม บางครั้งการ"ไป" มันก็ทำให้จุดนั้นใหญ่ขึ้นกว่าเดิม?

ทุกครั้งที่จะ"ไป" จะตั้งคำถามในหัวใจก่อนเสมอ

ไปเพื่อจะหลุดพ้น หรือตั้งใจไปเหงา



โดย: ซอดเซอรี่ IP: 61.7.175.37 วันที่: 17 กรกฎาคม 2550 เวลา:8:06:00 น.  

 
กำลังจะไปที่ซักที่ ไกลๆอยู่พอดี หวังว่าคงจะได้เจอ นายดอกรักไม่รู้โรย ระหว่างการเดินทางบ้าง

ศุกร์นี้ เดินทางแล้ว อวยพรให้ด้วย


โดย: anita ชอบชัก.....ว่าว IP: 203.144.215.189 วันที่: 17 กรกฎาคม 2550 เวลา:12:53:34 น.  

 


โดย: Amino IP: 203.146.63.185 วันที่: 17 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:48:29 น.  

 
ความรักกับเรื่องหลับนอน เป็นคนละเรื่อง

แต่เมื่อมีความรัก...ก็ต้องนอนหลับ อิอิล้อเล่นนะ


โดย: คนเลวที่แสนดี วันที่: 20 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:00:53 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ตะวันออก


ก่อนอื่นเลย ต้องบอกว่า ชอบเพลงนี้มากๆค่ะ
เสียงของแอน ใสมากๆ เพลงก็เนื้อหาและ
ความหมายดี ฟังกี่ครั้งก็ไม่เบื่อค่ะ



เชื่อค่ะ (พยักหน้าอย่างมั่นใจ )
โดยส่วนตัวแล้ว เชื่อเรื่องพรหมลิขิต
คนสองคน ถ้าเป็นคู่กัน ต่อให้จะอยู่ไกล
แสนไกลแค่ไหน เดินสวนทางกันตลอดเวลา
แต่ก็ต้องมีวันใดวันนึง ที่คนสองคนนั้นจะได้พบ
เจอกันค่ะ คู่แล้วไม่แคล้วกันนิ ^^



1.ไม่เข้าใจว่าการได้หลับนอนด้วยกันนั้นสำคัญกว่าความรักด้วยหรือ <<<< มันสำคัญกับบางคน
เท่านั้นค่ะ ผู้หญิงบางคนก็ใช้วิธีนี้ ยอมให้ชาย
คนที่ตัวเองรัก เพราะคิดว่า ถ้าเธอยอมเขาแล้ว
เขาก็จะรักเธอตอบ


และผู้ชายบางคนก็ใช้วิธีการแสดงความรัก
มอบความรักให้เพื่อที่จะได้หลับนอน


ต่างคนต่างความคิดค่ะ




2. เมื่อมันไม่ลืม ก็ไม่ต้องลืมสิคะ เรื่องของ
ความรักไม่ใช่เรื่องที่จะลืมกันได้ง่ายๆนี่นา
เก็บเธอคนนั้นไว้ ในความทรงจำไว้คิดถึงเมื่อไหร่
ก็ยิ้มได้ทุกครั้งจะดีกว่ามั๊ย??



3.นายดอกรักไม่รู้โรย ผู้ชายที่ไม่ได้ดีที่สุด
แต่จะดีขึ้นเรื่อยๆ น่ารักจริงๆเลยค่ะ ^^


4. น่ารักมากๆเลย ตุ๊กตาหมีน้อยสื่อรัก อิอิ
ยังจำได้เลยค่ะ วันไหนถ้าอยากดูหนังช่วยบอก
จะได้ไปช่วยเธอล้างจาน ยังจำมันได้ดีค่ะ
น่ารักมากๆค่ะพี่ตะวันออก ^^


โดย: Kimi o ai X eru วันที่: 21 กรกฎาคม 2550 เวลา:16:54:31 น.  

 
สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น
จะตามอ่าน "เรื่องของตะวันออก" จนกว่าไม่เขียน
อ่านแล้วดีใจมากเลยครับพี่นาง

มั บ เ มี ย ง todayd
ขอบคุณเธอมากที่ติดตามอ่านมาตลอด
เราชอบกลอนที่เธอเขียนมากเลยนะ

นู๋แก่แต่นู๋สวย
น่ารักจัง ไม่มีในเม้นนี้เหรอครับ

เปิ้นบอกว่าจะมาขอ
แอบหลงรักเชียงใหม่เหมือนกันครับ

แพรจารุ
เพื่อนบอกว่าคุณเป็นนักเขียนชื่อดัง
ดีใจมากที่เข้ามาชมที่บล็อกนะครับ

bite25
ไม่นานเกินรอครับตอนต่อไป

ซอดเซอรี่

random-4
วันหนึ่งเธอต้องได้นั่งแน่ๆรถไฟน่ะครับ

ท้องฟ้าทะเล
มองเห็นภาพเป็นฉากๆเลยเหรอดีจัง

หนอนบ้านนอก
รออ่านเรื่องหนอนตอนต่อไปเหมือนกันครับ

ซอดเซอรี่
เม้นดีอีกแล้วนะช่วงนี้

anita
ขอให้เธอโชคดีนะ

Amino



คนเลวที่แสนดี
ล้อเล่น ล้อเล่น

Kimi o ai X eru
ดีใจที่เธอจำเรื่องที่เราเขียนได้นะครับ


โดย: นายดอกรักไม่รู้โรย IP: 125.26.165.14 วันที่: 22 กรกฎาคม 2550 เวลา:13:01:47 น.  

 


โดย: ยี่สิบสองtongtan IP: 61.7.146.195 วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:11:33:14 น.  

 
เด็กหญิงรอคอยครัยมารับหรือเปล่าน้า.....
ว่ามั้ยความรักเปรียบได้กับทุกอย่างแต่ในทางกลับกันความรักก็เหมือนความอ้างว้าง....รอคอยส่งเติมเต็มลงไปในจัยเรา.......ขอให้สมหวังน่ะตะวันออกจะได้เจอนางฟ้าซะที....


โดย: ไวรัสแห่งท้องนา IP: 61.7.137.109 วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:13:00:15 น.  

 
พีชายที่แสน ดี กับกาแฟ ถ้วยเก่า พร้อม กับเล่าเรื่องของตะวันออก


โดย: Boyd Thai IP: 61.7.138.107 วันที่: 16 กันยายน 2550 เวลา:15:02:26 น.  

 
พรุ่งนี้...อาจไม่มี ฉัน พรุ่งนี้...อาจไม่มี เรา แต่เราจะมีกันและกันตลอดไป


โดย: กุญแจ IP: 61.7.138.205 วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:14:45:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.