จินตนาการสำคัญกว่าความรู้
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28 
 
16 กุมภาพันธ์ 2553
 
All Blogs
 
ตะวันยอแสง * เสนีย์ บุษปะเกศ

ตะวันยอแสง * เสนีย์ บุษปะเกศ






“ ดวงตะวันเจ้าเอย .. ทอแสงเพื่อรอเวลา ..”

.. ช่วงนี้งานค่อนข้างรุมเลยไม่ค่อยได้มารีวิวนวนิยายไทยดีๆให้เพื่อนหนอนได้ติดตามอ่านประจำเหมือนเคย เอาเป็นว่าวันนี้วันอังคารแสนหวานขอแก้ตัวด้วยการรีวิวนวนิยายพีเรียดย้อนยุคเรื่องเยี่ยมเรื่องตะวันยอแสง .. ซึ่งเป็นผลงานชิ้นโบว์แดงอีกคุณเสนีย์ นอกจากเรื่องรุ่งทิพย์ , แก้วลืมคอน , คมแฝก ฯลฯ นวนิยายเรื่องนี้กำลังเป็นละครทีวีทางช่อง ๗ นางเอกของเราคือตะวันหรือยอแสงก็คือน้องแพนเค้ก .. ส่วนพระเอกของเรานายวีรภาพ แสดงเป็นอาเล็กหรือศักดิ์ระพี ที่มีอายุห่างกันหลายปีมาก .. ตะวันยอแสงอาจจะมีพล็อตเรื่องที่เหมือนนวนิยายสูตรสำเร็จประเภทสลับแม่สลับลูกอย่างคมพยาบาท หรือแก้วลืมคอน หรืออาญารัก หรืออย่างละครทางช่อง ๕ อย่างเรื่องแก้วล้อมเพชร .. แต่ความแตกต่างจากการอ่านนวนิยายเรื่องนี้จบก็คือ .. ความสนุกที่ต่อเนื่องตลอดเวลาจนเดาไม่ถูกเหมือนกันว่าเรื่องราวจะไปจบที่ตรงไหน .. เหตุการณ์ที่ผู้แต่งร้อยเรียงมาตั้งแต่ตะวัน(นางเอก) เติบโตมาจากเรือโยง หรือเรือกระแชง .. พร้อมกับเจ้าเอี้ยงสมุนคู่ใจ ประเภทไปไหนก็ไปด้วยกัน .. ตะวันมีแม่ที่เลี้ยงมาตั้งแต่กำเนิดคือ นางสาย ..และนางสายคนนี้แหละคือ ผู้กุมความลับของเด็กน้อย .. ชีวิตที่แสนลำบากของเธอจะเหมือนเดิมถ้าไม่บังเอิญไป มีเรื่องกับนเรนทร์ .. เด็กชายผู้ไม่คู่ควรแต่วาสนาสูงศักดิ์ เกิดเป็นหงส์อย่างไม่ควรจะได้เป็น .. ตะวันมีเรื่องกับเด็กชายตัวดำซึ่งเป็นบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนของท่านต้น .. เจ้าของคฤหาสน์หลังใหญ่ริมน้ำ ..

.. แล้วเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอดีตเรื่องร้อยเรียงขึ้นมาเป็นฉาก ๆ ตั้งแต่ท่านต้นต้อนรับเด็กสาวกำพร้าเข้ามาในบ้านนั่นก็คือ .. พริ้มเพราผู้เป็นพี่กับดวงพร .. น้องสาวผู้เป็นน้อง .. เวลาผ่านไปดวงพรได้ตั้งท้อง ก่อนจะคลอดออกมาเป็นเด็กผู้หญิงน่าตาจิ้มลิ้มประพิมพ์ประพายเหมือนตนเองยังกะแกะ .. พริ้มเพราผู้ละโมบในทรัพย์สมบัติคิดถึงแผนชั่วขึ้นมากะทันหันจึงสลับสับเปลี่ยนลูกสาวกับลูกชายของนางสายและนายอินตาที่จอดเรือกระแชงอยู่ใกล้ๆคฤหาสน์ .. นี่เป็นที่มาของตะวัน หรือ นางสาวยอแสงในตอนหลัง ..

พระเอกของเราคืออาเล็ก .. เป็นพระเอกประเภทอาเดียวกับจอย (จากเรื่องสลักจิต) ที่มีอายุมากกว่านางเอกเกือบสองรอบ (ตะวันสิบสอง .. ศักดิ์ระพีสามสิบกว่า) ตะวันผูกพันและพบเจอกับอาเล็กคนนี้ตลอดเวลา .. โชคชะตาของทั้งสองผูกติดกันจนแยกไม่ออก .. จะแคล้วคลาดกันก็ต้องกลับมาหากันและอยู่ด้วยกันอีกจนได้ .. ผมอ่านไป ๆ ก็รับรู้ได้ว่าทั้งสองคนเป็นคู่แท้ที่จะต้องได้ครองคู่ หากโชควาสนาพาอำนวยอวยพร .. ถ้าหากเพื่อนหนอนอ่านนวนิยายตะวันยอแสง .. ในปี พ.ศ. ๒๕๕๓ เนื้อเรื่องเนื้อหาอาจจะค่อนข้างคาดเดาได้หลายฉาก แต่ทว่าก็อ่านสนุกแบบอ่านนวนิยายสมัยก่อน .. นวนิยายเรื่องนี้สนุกเข้มข้นเหมาะสำหรับทำเป็นละครทีวีอย่างมาก เพราะด้วยเหตุผลข้างต้นและพล็อตเรื่องพาฝัน โรแมนติกย้อนยุค อ่านดูก็จะแยกได้ชัดเจนได้เลยว่าคนไหนเป็นคนดี คนไหนเป็นคนร้าย .. จนกระทั่งสุดท้ายของเรื่องผลกรรมได้ตอบแทนกันถ้วนหน้าทุกคน ..

นอกจากตะวันกับศักดิ์ระพีจะโลดแล่นในเรื่อง .. นวนิยายตะวันยอแสงยังมีตัวละครอื่นๆที่น่าติดตามชีวิตของพวกเขาอีกหลายคนอย่างเช่น .. นางสาย , อินตา , คุณใหญ่ ,ท่านต้น , พริ้มเพรา (ร้ายสุด ๆ ) ซ้อน, พร้อมมิตร , เอี้ยง หรือนพดล ,จิตรใส(ชอบชื่อนี้อะ) ธาดา (พระรองผู้เสียสละ) นเรนทร์ และอีกหลายคนที่ช่วยให้ตะวันยอแสงสนุกสนานจนอ่านแทบจะวางไม่ลงทั้งสองเล่ม จำนวน ๗๑ ตอนจบ ความหนา ๑,๐๗๗ หน้ากระดาษ ..

ตอนนี้ละครกำลังออนแอร์ .. เป็นจังหวะที่ผมมีนวนิยายเรื่องนี้ไว้ในสต็อกอ่านพอดีเลยมีโอกาสรีวิวเนื้อเรื่องคร่าวให้เพื่อนหนอนๆได้พอเป็นกระสัยไปหามาอ่านต่อยอดความสนุกกันต่อไป เมื่อคืนได้ชมละครในตอนแรกวันแรกก็เห็นความแตกต่างบ้างในบางรายละเอียด ทั้งปูมหลังตัวละคร ฉากคฤหาสน์ท่านต้น เรือกระแชงของนางเอก .. แต่ก็ต้องชื่นชมทีมงานดีด้าที่มองเห็นความความเป็นไทยแล้วถ่ายทอดออกมาได้ยอดเยี่ยมจนเราแฟนละครอย่างเรา ๆ มองเห็นว่าละครเรื่องนี้สร้างได้อย่างประณีตพิถีพิถันและทำการบ้าน ตอบโจทย์นวนิยายมาเป็นอย่างดี .. แอบมองเห็นว่าคุณคทาหัสต์ บุษปะเกศเขียนบทละครด้วย .. น่าจะเป็นละครที่ดีและน่าดูอีกเรื่องหนึ่งของช่องเจ็ดสี ทีวีเพื่อคุณ ..

ฉะนั้นเอาเป็นว่า .. ถ้าเพื่อนหนอนอยากจะอ่านรายละเอียดที่มาที่ไปของตัวละคร .. ความงดงามของภาษาจากจินตนาการผู้เขียน .. เหตุการณ์เนื้อเรื่องที่เข้มข้นสุดๆ และอื่น ๆ อีกมากมาย .. ก็ต้องไปหาอ่านตะวันยอแสง ภาคหนังสือให้ได้นะครับ .. ผมรับรองว่าสนุกได้อรรถรสจริง ๆ อิอิอิ ..

วันนี้สีชมพูสดใสทั่วไทย .. ขอสนุกสุขสันต์วันเลนไทน์ย้อนหลังนะครับผม .. นายอิส # เมฆชรา # นิลฉาย

-------------------------------------

และนี่เรื่องย่อละครโทรทัศน์แบบยาววววววววววววววจากช่องเจ็ดคร้าบ..

ตะวัน อาศัยอยู่ในเรือกระแชงกับ นางสาย ผู้เป็นแม่ และ คร้าว พ่อเลี้ยงขี้เมา ยังชีพด้วยการรับจ้างบรรทุกรำข้าวหรือสินค้าที่ต้องล่องตามต่างจังหวัด โดยมีเพื่อนบ้านสนิทสนมกันอย่าง เด็กชายเอี้ยง อาศัยอยู่ในเรือกระแชงอีกลำกับแม่และมีพ่อเลี้ยงใจร้ายเหมือนตะวันเช่นกัน ...ความรักและสนิทสนมเหมือนพี่น้องคลานตามกันมาของตะวันกับเอี้ยงเป็นที่ชินสาย ตาชาวเรือกระแชง แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนกังขาและร่ำลือกันหนาหูคือผิวพรรณขาวผุดผาดผิดชาวเรือ ของตะวันทำให้ชาวบ้านหลายคนมักพูดกันว่าตะวันอาจไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของนางสาย สายกลับมาเล่าให้ตะวันฟังว่าต้องบรรทุกรำไปส่งที่เรือนแพคลองบางหลวง ท่าทางทุกข์และกังวลใจของสายทำให้ตะวันผิดสังเกต สายอ้างว่าไม่อยากไปที่คลองบางหลวงเพราะ อินตา พ่อของตะวันเคยก่อเรื่องไว้ ตะวันอยากรู้รายละเอียดแต่สายไม่ยอมเล่าให้ฟัง หลอ กับ แรม เด็กวัยรุ่นจอมเกเรที่ชอบหาเรื่องตะวันกับเอี้ยงเป็นประจำล้อตะวันว่า อินตาติดคุกเพราะฆ่าคนตายไม่ได้หายไปอย่างที่ตะวันเข้าใจ ตะวันโกรธไม่ยอมให้ใครดูหมิ่นพ่อแท้ๆ ของตนจึงทำร้ายหลอด้วยไม้พายจนหลอต้องยอมแพ้

ตะวันทนเก็บความสงสัยเรื่องพ่อไม่ได้จึงถามความจริงจากสาย สายยังคงยืนยันว่าอินตาไม่ได้ติดคุกแค่หายไปเฉยๆ แต่พอตะวันหลับไปแล้วสายกลับเศร้าเสียใจคิดถึงเรื่องราวในอดีต ความจริงที่อินตาต้องติดคุกโทษฐานฆ่าคนตายเพราะถูก ผัน ลูกกำนันโกง อินตาขอให้สายปิดบังตะวันไม่ให้รู้เรื่องติดคุกทำให้สายต้องพรากจากอินตาและ ตัดสินใจผิดมาอยู่กับคร้าวสามีขี้เหล้าและนักพนันตัวยง คร้าวมาขอตะวันไปขายให้เพื่อน แต่สายไม่ยอมทำให้คร้าวโกรธเล่าเรื่องอินตาถูกคนคุกแทงตายให้ฟัง สายตกใจแทบช็อก ตะวันตื่นขึ้นมาได้ยินแต่ไม่สนใจเพราะมั่นใจว่าคำพูดของคร้าวเชื่อถือไม่ได้ เมื่อต้องบรรทุกรำไปส่งที่คลองบางหลวง ตะวันตื่นเต้นอยากรู้เรื่องราวของที่นี่มากแต่สายอิดออดไม่ยอมพูดถึงเหมือน คลองบางหลวงเป็นอดีตที่อยากลืม ... เรือของตะวันกับเอี้ยงจอดรอส่งรำอยู่ตรงท่าน้ำใกล้ๆ กับเรือนแพและคฤหาสน์หลังหนึ่งซึ่งเป็นที่ห้ามจอดเรือทำให้ตะวันมีเรื่องกับ นเรนทร์ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของ ท่านต้น เจ้าของคฤหาสน์เดชาบดินทร์จนถึงขั้นลงไม้ลงมือกัน พริ้มเพรา ผู้มีศักดิ์เป็นป้าของนเรนทร์ไม่พอใจ จะเอาเรื่องตะวันแต่ ศักดิ์รพี หรือคุณเล็กเข้ามาห้ามเพราะรู้ว่านเรนทร์ทำร้ายตะวันก่อน ศักดิ์ระพีนึกชื่นชมในคำพูดฉะฉานของตะวันและแปลกใจที่ตะวันดูไม่เหมือนชาว เรือทั่วไป สายเข้ามาขอโทษศักดิ์ระพีกับพริ้มเพราแล้วรีบพาตะวันลงเรือกลับ พริ้มเพราแอบไปถามซ้อน ว่าใช่สายรึเปล่าพลางนึกภาวนาขอให้เป็นคนอื่นเพราะไม่อยากให้ความลับ บางอย่างในอดีตต้องถูกเปิดเผย คุณใหญ่ ภรรยาหลวงของท่านต้นผู้เป็นพี่สาวของศักดิ์รพีตามมาถึงท่าน้ำต้องตกใจเมื่อได้เจอตะวันและเผลอทักตะวันว่า ดวงพร ..
คุณใหญ่เล่าให้ท่านต้นฟังว่าได้เจอกับตะวันเด็กหญิงผู้มีใบหน้าละม้ายคล้าย ดวงพร ยิ่งเห็นตะวันทำให้คุณใหญ่หวนคิดถึงดวงพรอีกครั้ง ท่านต้นค้านว่าดวงพรตายไป 12 ปีแล้วไม่มีทางที่ตะวันจะเหมือนดวงพรได้เลย ท่านต้นและคุณใหญ่นึกย้อนไป 12 ปีก่อน วันที่คุณใหญ่รับอุปการะพริ้มเพรากับดวงพรลูกสาวของ สอิ้ง เพื่อนคุณใหญ่ ความน่ารักพูดจาฉะฉานและจิตใจดีของดวงพรทำให้ท่านต้นและคุณใหญ่รักและเอ็นดู ผิดกับพริ้มเพราพี่สาวผู้มีนิสัยเห็นแก่ตัวเอาแต่ได้ขี้อิจฉาริษยาน้องสาว มักสร้างความรำคาญและเบื่อหน่ายให้กับท่านต้นและคุณใหญ่เสมอ ความน่ารักและจิตใจดีของดวงพรสร้างความถูกใจจนท่านต้นถึงกับออกปากขอดวงพร เป็นภรรยาน้อยคนที่สามกับคุณใหญ่ คุณใหญ่เข้าใจและเต็มใจยกดวงพรให้ท่านต้นเพียงขอให้ท่านต้นยกย่องดวงพรและ ดูแลมากกว่าภรรยาน้อยคนอื่น .. เมื่อดวงพรกลายเป็นภรรยาของท่านต้น คุณใหญ่จึงยกเรือนแพริมน้ำให้ดวงพรในฐานะคุณน้อยของคฤหาสน์เดชาบดินทร์ พริ้มเพราอิจฉาดวงพรหาทางทอดสะพานให้ท่านต้นบ้าง แต่ท่านต้นไม่สนใจเพราะไม่เคยนึกชอบพริ้มเพราเลยสักครั้ง เมื่อดวงพรเริ่มตั้งท้องพริ้มเพราเฝ้าภาวนาให้ดวงพรได้ลูกชายเพราะหวังจะได้ เป็นป้าของทายาทเพียงคนเดียวในคฤหาสน์เดชาบดินทร์ เนื่องจากท่านต้นมีแต่ลูกสาวไม่เคยมีลูกชายไว้สืบสกุลเลยสักคน คืนที่ดวงพรเจ็บท้องคลอดท่านต้นออกไปธุระต่างจังหวัด คุณใหญ่ไปค้างบ้านสวนมีเพียงพริ้มเพราคอยจัดแจงเรียกคนไปตาม ละม่อม หมอตำแยมาทำคลอดให้ดวงพร ขณะเดียวกันนั้น อินตาก็พาเรือกระแชงมาจอดท่าเรือนแพ เพื่อขอร้องพริ้มเพราให้ละม่อมช่วยทำคลอดให้สายเมียของเขาเช่นกัน ... ดวงพรคลอดลูกยาก ละม่อมจึงต้องไปทำคลอดให้สายก่อน สายคลอดลูกชายผิวดำคล้ำเหมือนเธอกับอินตา ระหว่างที่ละม่อมกำลังจะอาบน้ำให้เด็กชายพริ้มเพราผลุนผลันเข้ามาตามละม่อม ให้ไปทำคลอดดวงพรทำให้เด็กชายพลัดหล่นหัวฟาดอ่างโชคดีที่อินตารับไว้ได้ทำ ให้เด็กชายมีบาดแผลที่ใบหน้าเล็กน้อย ดวงพรได้ลูกผู้หญิงสร้างความผิดหวังให้กับพริ้มเพรามากเพราะเท่ากับมรดก ทุกอย่างของท่านต้นกำลังหลุดลอยไป ... เมื่อพริ้มเพราเห็นว่าดวงพรเพลียและเลือดออกมากหลังจากคลอดมีสิทธิ์ที่จะไม่ รอดจึงรีบเอาเด็กหญิงมาให้ดวงพรดูผ่านๆ แล้วหลอกใช้ซ้อนซึ่งหลงรักเธอมานาน เป็นเครื่องมือช่วยเอาเงินปิดปากละม่อมบอกทุกคนว่าดวงพรคลอดลูกชายขอสลับตัว ลูกสาวของดวงพรกับลูกชายของสาย ทั้งอินตาและสายยินยอมเพราะอยากได้ลูกสาวอยู่แล้ว เมื่อคุณใหญ่ทราบข่าวการคลอดลูกของดวงพรจึงรีบกลับมาด้วยความเป็นห่วง อาการดวงพรทรุดหนักเพราะตกเลือดมากขอดูหน้าลูกเป็นครั้งสุดท้าย พริ้มเพราพาเด็กชายมาให้ดู แต่ดวงพรกลับตกใจเมื่อพริ้มเพราพาเด็กชายออกไป ดวงพรคอยย้ำกับคุณใหญ่ว่าลูกของเธอมีปานแดงรูปหัวใจเหนือหน้าอกด้านซ้ายจาก นั้นจึงสิ้นลม .. คุณใหญ่กับท่านต้นเศร้าเสียใจกับการจากไปของดวงพรจนลืมเรื่องที่ดวงพรสั่ง เสีย เด็กชายถูกมอบให้อยู่ในความดูแลของพริ้มเพรา และเมื่อทุกคนในคฤหาสน์เดชาบดินทร์เข้าใจว่าเด็กชายนเรนทร์คือทายาทที่แท้ จริงของท่านต้น คุณใหญ่จึงตัดสินใจทำพินัยกรรมมอบทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้กับลูกชายของดวงพร ซ้อนไปตามหาสายที่เรือแต่สายหลบหน้าทำให้ตะวันสงสัย สายอ้างว่าซ้อนอาจมาเอาเรื่องที่ตะวันทำร้ายนเรนทร์ ตะวันเชื่อสนิททำให้สายโล่งอก นเรนทร์มาขอเงินพริ้มเพราออกไปเที่ยวงานวัดประยูรกับกลุ่มเพื่อนจอมเกเร พริ้มเพราไม่ค่อยอยากให้ไปเพราะรู้ว่าท่านต้นฟังเทศน์อยู่ที่นั่นแต่สุดท้าย ก็ยอม ซ้อนออกปากเตือนพริ้มเพรา ไม่ให้ตามใจนเรนทร์จนเสียคนกลัวจะพาลเสียชื่อมาถึงท่านต้น พริ้มเพราไม่สนและตกใจเมื่อรู้ว่าซ้อนไปตามหาสาย ซ้อนบอกว่ารู้สึกผิดที่สลับเปลี่ยนตัวเด็กเมื่อสิบสองปีก่อนอยากบอกความจริง กับท่านต้น แต่พริ้มเพราเกลี้ยกล่อมจนซ้อนใจอ่อน พริ้มเพราจึงคิดจัดการซ้อนภายหลัง .. สายไข้ขึ้นสูงจนตะวันเป็นห่วง ตะวันกับเอี้ยงไปซื้อยาให้สายแถววัดประยูร ระหว่างเดินผ่านงานวัด ตะวันกับเอี้ยงเจอนเรนทร์กับเพื่อนจอมเกเรหลายคน นเรนทร์จ้างเพื่อนรุมเล่นงานตะวัน แต่ตะวันกับเอี้ยงกระโดดน้ำหนีไปได้ หลังจากสายอาการดีขึ้นจึงขึ้นท่าไปหาหมอที่โรงพยาบาล ตะวันต้องอยู่เฝ้าเรือกับเอี้ยงที่ท่าน้ำวัดกัลยาเจอนเรนทร์พาท่านต้นขับ เรือยนต์เล่นบริเวณนั้น นเรนทร์ประมาทจนเรือพลิกคว่ำ ท่านต้นตกน้ำใกล้จมเพราะไม่มีแรง ... ตะวันกับเอี้ยงจึงตัดสินใจกระโดดลงไปช่วยขึ้นมาบนเรือ ส่วนนเรนทร์ไม่เป็นอะไรเกาะแพเรือลอยน้ำไปอย่างปลอดภัย แว่นตาของท่านต้นหายไปทำให้มองเห็นตะวันได้ไม่ชัด แต่ฟังน้ำเสียงช่างเจรจา กล้าพูดของตะวันทำให้ท่านต้นนึกถูกใจเด็กหญิงตะวันอย่างแปลกประหลาดพาลให้ นึกถึงดวงพรอีกครั้ง ท่านต้นอยากเห็นหน้าตะวันชัดๆ จึงขอให้ตะวันไปหาที่คฤหาสน์อีกวัน แต่ตะวันไม่กล้าไปเพราะสายกำชับไม่ให้เข้าไปคลองบางหลวงอีกท่านต้นจึงบอกว่า จะกลับมาหาตะวันด้วยตัวเอง

ท่านต้นกลับมาคฤหาสน์สั่งรื้อป้ายห้ามจอดเรือทุกอันออกเพราะซาบซึ้งน้ำใจจาก ชาวเรือของเด็กหญิงตะวันทำให้เขาตาสว่างเลิกแบ่งชั้นกับคนอื่นอีกต่อไป พริ้มเพราใส่ร้ายซ้อนว่าขโมยสร้อยเพชรของคุณใหญ่ ท่านต้นโกรธมากไล่ซ้อนออกจากบ้าน คร้าวบังคับเอาเงินและทำร้ายตะวัน สายเข้ามาช่วยจึงแทงคร้าวตายคาเรือจากนั้นจึงเอาจดหมายกับเงินก้อนหนึ่งให้ ตะวันหนีไปหาพริ้มกับซ้อนที่เรือนแพในคลองบางหลวง เอี้ยงขอติดตามตะวันไปด้วยเพราะไม่อยากอยู่กับพ่อเลี้ยงใจร้าย ส่วนสายรอมอบตัวกับตำรวจอยู่ที่เรือ ท่านต้นป่วยหนักตรอมใจที่ตามหาตะวันไม่เจอ ซ้อนเข้ามาขอเยี่ยมท่านต้น พริ้มเพราขัดขวางกลัวซ้อนเอาเรื่องในอดีตมาเปิดเผย คุณใหญ่อนุญาตให้ซ้อนพบท่านต้น พริ้มเพราจึงขัดไม่ได้ .. ซ้อนบอกความจริงกับท่านต้นต่อหน้าศักดิ์รพีและคุณใหญ่ว่าตะวันคือลูกของดวง พร ท่านต้นดีใจมาก แต่อาการก็ทรุดลงเรื่อยๆ ก่อนสิ้นลมท่านต้นทำพินัยกรรมฉบับใหม่ขึ้นมาสั่งเสียให้คุณใหญ่พาตะวันกลับ มาอยู่บ้านให้ได้ซึ่งคนที่รู้เรื่องพินัยกรรมมีเพียงศักดิ์รพีกับคุณใหญ่ เท่านั้น ระหว่างเดินทางมาคลองหลวง ตะวันกับเอี้ยงถูกล้วงกระเป๋าจนไม่มีเงินติดตัว จดหมายของสายก็หายไป ทั้งสองต้องระหกระเหินเร่ร่อนมาถึงท่าน้ำเรือนแพแต่เห็นผู้คนวุ่นวายกับงาน ศพของท่านต้นจึงไม่กล้าเข้าไป นเรนทร์ขับเรือยนต์เล่นกับเชิดเพื่อนสนิทเห็นตะวันจึงตั้งใจขับเรือชนแต่ เอี้ยงเอาหนังสติ๊กยิงใส่เบ้าตานเรนทร์ทำให้เรือนเรนทร์ชนเข้ากับเรือโยง ตะวันกับเอี้ยงกลัวความผิดจึงรีบหนีไป คุณใหญ่ต่อว่านเรนทร์เรื่องขับเรือไปชนแต่พอรู้เรื่องจากเชิดว่าคนที่มี เรื่องด้วยคือตะวัน ก็ตกใจมากรีบให้ซ้อนไปตามหาตัวมา ... โชคชะตาทำให้ตะวันกับเอี้ยงมาขออาศัยอยู่ในตึกของศักดิ์รพี ตะวันแอบได้ยินคุณใหญ่และศักดิ์รพีคุยกันว่าต้องการตัวเด็กตะวันทำให้ตะวัน กลัวความผิดคิดว่าคุณใหญ่จะเอาเรื่องที่ทำร้ายนเรนทร์จึงพาเอี้ยงหนีไป ตะวันคลาดกันกับศักดิ์รพีและคุณใหญ่ครั้งแล้วครั้งเล่าจนหนีมาอยู่วัดมงกุฎ กษัตริย์ฯ เจอศาลาตั้งศพของท่านต้น เหมือนมีบางอย่างดลใจให้ตะวันเข้าไปเคารพศพท่านต้นและรู้สึกหดหู่ เมื่อท่านต้นจากไปแล้ว คุณใหญ่เจอตะวันอีกครั้งบอกให้ซ้อนพาตัวตะวันมาหา ตะวันกลัวความผิด จึงพาเอี้ยงรีบหนีไป พริ้มเพราถามเรื่องพินัยกรรมจากคุณใหญ่ทำให้รู้ว่าพินัยกรรมถูกเขียนขึ้น ใหม่อีกหนึ่งฉบับและจะถูกเปิดเผยเมื่อนเรนทร์อายุ 21 ปี ละม่อมเดือดร้อนหนักมาขอเงินพริ้มเพราเพิ่ม พริ้มเพรารับปากว่าจะหาให้เพราะกลัวละม่อมเปิดโปงความจริง .. ตะวันตัดสินใจตัดผมสั้นปลอมตัวเป็นเด็กผู้ชายเพื่อไม่ให้คนจำได้ ส่วนเอี้ยงยอมโกนหัวจนเกลี้ยงเพื่อปลอมตัวเช่นกัน ... โชคชะตาเล่นตลกอีกครั้งเมื่อศักดิ์รพีเกือบขับรถชนตะวัน ตะวันตกใจจนเป็นลม ศักดิ์รพีจำเด็กทั้งสองไม่ได้แต่รู้ว่าตะวันเป็นเด็กผู้หญิงไม่ใช่ผู้ชาย เขาพาตะวันกับเอี้ยงไปอยู่บ้าน หลังจากฟื้น ตะวันหลอกศักดิ์รพีว่าชื่อ ยอแสง เป็นพี่น้องกับเอี้ยงหนีออกจากบ้านเพราะถูกพ่อเลี้ยงทารุณ ศักดิ์รพีสงสารจึงรับอุปการะทั้งสองและหวังส่งเสียให้เรียนสูงๆ พร้อมมิตร ลูกสาวภรรยาน้อยอีกคนของท่านต้นซึ่งแอบหลงรักศักดิ์รพีมานานมาหาชายหนุ่มที่ บ้านจนมีเรื่องกับตะวันและเอี้ยง ศักดิ์รพีเข้ามาห้ามโกหกพร้อมมิตรว่าเด็กทั้งสองเป็นญาติมาจากต่างจังหวัด แต่พร้อมมิตรไม่เชื่อและพูดดูถูกว่าสักวันศักดิ์รพีจะต้องเลี้ยงต้อยยอแสง เหมือนที่ท่านต้นเคยทำกับดวงพร ศักดิ์ระพีพายอแสงกับเอี้ยงซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น นพดล ไปเข้าโรงเรียนประจำเดียวกับนเรนทร์ เอี้ยงและยอแสงจึงรู้จักกับ ธาดา นักเรียนรุ่นพี่ที่เป็นทั้งนักกีฬาและนักเรียนดีเด่นของโรงเรียน หลายครั้งที่มีเรื่องกับนเรนทร์ ธาดาจะคอยเข้ามาช่วยและรับผิดแทนทุกครั้งทำให้ยอแสงกับเอี้ยงซาบซึ้งน้ำใจจน สนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว .. ซ้อนพานายแก่นชาวเรือกระแชงมาเล่าประวัติของสายทำให้รู้ว่าสายถูกจับไปติด คุกที่เมืองนนท์ ศักดิ์รพีมีเพื่อนเป็นร้อยตำรวจเอกอยู่ที่นั่นจึงพาคุณใหญ่ไปขอพบสายเพื่อ สืบถามความจริงเกี่ยวกับตะวันทำให้รู้ว่าสายเป็นบ้าถูกส่งตัวไปอยู่โรง พยาบาลโรคจิตเหลือไว้แต่เรือกระแชงผูกทิ้งไว้ท้ายสถานีตำรวจ คุณใหญ่แอบเข้าไปหาหลักฐานในเรือของสายเจอรูปถ่ายของตะวันตอนแรกเกิดมีปาน แดงรูปหัวใจเหนืออกด้านซ้ายเหมือนคำพูดก่อนตายของดวงพร สายแอบหนีจากโรงพยาบาลมาอยู่ในเรือเจอคุณใหญ่คิดว่าเป็นลูกจึงพร่ำพูดบอก ความจริงว่าสลับเอาลูกของท่านต้นมา .. คุณใหญ่ยิ่งมั่นใจว่าเด็กตะวันคือลูกของท่านต้นจริงๆ พร้อมมิตรมาขอยืมรถศักดิ์รพีไปเที่ยวกับเพื่อน แกล้งใช้ให้ยอแสงขัดรองเท้าให้ ยอแสงกับเอี้ยงจึงเอาคืนด้วยการใช้แปรงลวดขัดรองเท้าพัง พร้อมมิตรโกรธมากตบหน้าตะวัน ศักดิ์รพีต่อว่าพร้อมมิตรจนงอนกลับไปแล้วสั่งสอนยอแสงให้รู้จักผู้ใหญ่ คุณใหญ่มาหาศักดิ์รพีเรื่องทำบุญครบ 65 วัน ตามอายุของท่านต้นที่เสียไป เจอยอแสงจำได้ว่าเป็นตะวัน แต่ยอแสงกับเอี้ยงไม่ยอมรับคอยให้ข้อมูลปกปิด คุณใหญ่จึงไม่คาดคั้นเพราะมั่นใจว่าสักวันความจริงต้องเปิดเผย .. พร้อมมิตรกับ จิตรใส ลูกอนุภรรยาอีกคนของท่านต้นย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์เพื่อหวังใกล้ชิดกับเงิน มรดก พร้อมมิตรมักใช้นเรนทร์สารพัดสร้างความไม่พอใจให้กับพริ้มเพรา ป้าผู้พิทักษ์หลานจนมีปากเสียงกับพร้อมมิตรบ่อยครั้ง ละม่อมมาหาพริ้มเพราอีกครั้งเพื่อขอเงินไปรักษาลูก พริ้มเพราขโมยเงินของคุณใหญ่มาให้และขู่ละม่อมว่าหากบอกความจริงกับใคร ละม่อมจะต้องติดคุก ละม่อมกลัวพอคุณใหญ่เรียกเข้าไปถามถึงเรื่องลูกของดวงพรละม่อมจึงโกหก คุณใหญ่ไม่เชื่อแต่ออกปากกับละม่อมว่าจะรอฟังความจริงจากละม่อมเอง ซ้อนต่อว่าพริ้มเพราเพราะรู้ว่าพริ้มเพราขโมยเงินคุณใหญ่ พริ้มเพราจึงยั่วยวนจนซ้อนใจอ่อนยอมให้พริ้มเพราสนตะพายตัวเองอีกครั้ง ตะวันหรือยอแสง เอารูปที่ไปขอแม่ค้ามาถ่ายด้วยให้ศักดิ์รพีดูทำให้ศักดิ์รพีเชื่อว่ายอแสง กับ เอี้ยงเป็นพี่น้องกันและเป็นลูกของคนในรูปจนไม่ติดใจเรื่องยอแสงเหมือนกับ เด็กตะวัน ... ศักดิ์รพีจะพายอแสงกับเอี้ยง ไปร่วมทำบุญครบ 65 วันที่บ้านคุณใหญ่ ยอแสงไม่อยากไปแต่ธาดาบอกให้ยอแสงกล้าและเผชิญกับความจริง เมื่อไปถึงคฤหาสน์เรือนแพ ยอแสงกับเอี้ยงถูกหลายคนในนั้นดูถูกถากถางตามคาด เมื่อเจอพริ้มเพรากับซ้อนทำให้ยอแสงนึกถึงคำสั่งเสียของสายแต่ก็ไม่กล้าเปิด เผยเพราะไม่ไว้ใจคนทั้งคู่ จิตรใสแกล้งขัดขาตะวันจนจานกระเบื้องแตก ... ตะวันยอมรับผิดคนเดียวเพราะอยากให้ทุกคนที่เรือนแพเกลียดจะได้ไม่ต้องมาที่ นี่อีก ศักดิ์รพีโกรธและตียอแสงเพราะไม่อยากให้ยอแสงรับผิดในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ ยอแสงเสียใจที่ทำให้ศักดิ์รพีโกรธจึงชวนเอี้ยงหนีออกจากบ้านเร่ร่อนไปถึง อยุธยาอย่างไร้จุดหมาย ศักดิ์รพีตามหายอแสงจนเจอแล้วพาตัวกลับ ทั้งคู่ปรับความเข้าใจกันทำให้ยอแสงรู้ว่าศักดิ์รพีเป็นห่วงตัวเองมากแค่ไหน จึงออกปากเรียกศักดิ์รพีอย่างสนิทสนมว่าอาเล็ก เหมือนเช่นหลานคนอื่นๆ เรียกกัน .. ศักดิ์รพีออกไปเที่ยวกับพร้อมมิตรใช้ให้ยอแสงกับเอี้ยงอยู่เฝ้าบ้าน อินตากับ ไอ้โหด แหกคุกหนีมาหลบอยู่บ้านศักดิ์รพีหวังจับตัวยอแสงเป็นตัวประกันและจะฆ่าทิ้ง ภายหลัง ยอแสงเห็นอินตาไม่ถนัดนักเพราะถูกจับในความมืด อินตารู้ว่ายอแสงคือตะวันจึงคัดค้านไม่ให้ไอ้โหดเอาตัวตะวันไป ไอ้โหดไม่ยอมอินตาจำต้องฆ่าไอ้โหดเพื่อปกป้องยอแสงหรือตะวันลูกสาวของเขา ศักดิ์รพีขอบคุณอินตาที่ช่วยยอแสง อินตาหลอกว่าชื่ออินแต่ไม่ยอมบอกความจริงอะไรเพราะอยากให้ยอแสงได้อยู่อย่าง สบาย ... ศักดิ์รพีสัญญาว่าหากอินตาพ้นโทษกลับมาอีกครั้งเขายินดีช่วยเหลืออินตา ทุกอย่าง ยอแสงเคยดูแลคุณใหญ่เมื่อครั้งมาหาศักดิ์รพีแล้วเกิดหน้ามืด พอยอแสงไม่สบายคุณใหญ่จึงมาอยู่ดูแลยอแสงบ้างทำให้ยอแสงซาบซึ้งในความกรุณา และความอบอุ่นที่คุณใหญ่มีให้ ศักดิ์รพีจะไปเรียนต่อเมืองนอกจึงฝากฝังยอแสงกับเอี้ยงไว้กับคุณใหญ่ คุณใหญ่เต็มใจรับฝากเพราะอยากได้ยอแสงมาอยู่ด้วย แต่ยอแสงไม่อยากไปเพราะรู้ดีว่ามีใครอีกหลายคนในคฤหาสน์เรือนแพต้องไม่พอใจ ยอแสงน้อยใจศักดิ์รพีว่าจะทิ้งเธอไป ศักดิ์รพีจึงปรับความเข้าใจกับยอแสง คุณใหญ่ก็คอยเกลี้ยกล่อมจนยอแสงใจอ่อนยอมย้ายเข้าไปอยู่กับคุณใหญ่แต่โดยดี ... นายแก่น มาขอพบคุณใหญ่อีกครั้ง เขาเล่าเรื่องนางสายที่เสียสติพายเรือเรียกหาตะวันจนเรือชนคอนกรีต สายตกน้ำจมหายไปไม่รู้ชะตากรรม วันเดินทางของศักดิ์รพี ยอแสงไม่กล้าเจอหน้าศักดิ์รพีเพราะกลัวจะทำใจไม่ได้ พร้อมมิตรร้องไห้และสารภาพความในใจกับศักดิ์รพีวันนั้นว่าเธอรักเขามานาน แล้ว ศักดิ์รพีได้แต่นิ่งเงียบแบ่งรับแบ่งสู้ก่อนออกเดินทาง เมื่อเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์เรือนแพ ยอแสงกับเอี้ยงถูกนเรนทร์ พร้อมมิตร จิตรใส กลั่นแกล้งสารพัด โดยมีพริ้มเพราเป็นคนให้ท้ายแต่ทั้งคู่ก็พยายามอดทนเพราะเห็นแก่ความดีของ คุณใหญ่ ยิ่งนานวันคฤหาสน์เรือนแพก็มีแต่เรื่องวุ่นวาย ทะเลาะเบาะแว้ง โดยมีพริ้มเพราเป็นคนอยู่เบื้องหลังทั้งหมด ..

หกปีผ่านไป เด็กทุกคนในเรือนแพเริ่มโตเป็นหนุ่มเป็นสาว พร้อมมิตรได้ทำงานในบริษัทใหญ่โตมีชื่อ จิตรใสและนเรนทร์ยังคงเรียนซ้ำชั้นอยู่ระดับมัธยม เอี้ยงหรือนพดลสอบเข้านายร้อยตำรวจได้ ส่วนตะวันเรียนอักษรศาสตร์หวังจบมาเป็นอาจารย์สอนหนังสือเหมือนอาจารย์ละออ ที่เคยอบรมสั่งสอนเธอ ศักดิ์รพีส่งชุดนอนสีชมพูกับจดหมายเป็นของขวัญให้ยอแสง ส่วนคุณใหญ่มอบห้องนอนของดวงพรที่คุณใหญ่แสนหวงให้ยอแสงเป็นรางวัลสร้างความ อิจฉาริษยาให้กับคนในคฤหาสน์เป็นอย่างมาก จนพร้อมมิตรแอบเอามีดกรีดชุดนอนของยอแสงทิ้งและขโมยจดหมายของศักดิ์รพีไป ทำลาย ... นพดลมาเยี่ยมคุณใหญ่ที่เรือนแพและออกไปพายเรือเล่นกับยอแสง ยอแสงคิดจะบอกความจริงกับคุณใหญ่เรื่องตัวเองคือเด็กตะวันแต่นพดลห้ามไว้ อยากรอให้เขาเรียนจบนายร้อยเสียก่อน ในงานเลี้ยงวันเกิดพร้อมมิตร ยอแสงเอาชุดนอนที่ถูกกรีดมอบให้พร้อมมิตรเป็นของขวัญ พร้อมมิตรโกรธมากแต่ก็เก็บชุดนอนไว้เพื่อหาทางเอาคืนยอแสง นพดลออกไปส่งเพื่อน ๆ ของพร้อมมิตรถูกนเรนทร์พาเพื่อนมารุมทำร้าย อินตาเพิ่งพ้นโทษออกมาช่วยเหลือเอี้ยง แล้วจากไปโดยที่เอี้ยงยังไม่ทันได้ถามชื่อ ยอแสงกับเพื่อนรักชื่อ ใจบุญ ไปเดินซื้อของด้วยกันเจอกับนพดลและธาดาโดยบังเอิญ ทั้งสี่นั่งพูดคุยกันจนรู้ว่าธาดาใกล้จะเรียนจบแพทย์แล้ว .. นพดลแอบชอบใจบุญแต่แรกเห็นออกตัวขอไปส่งใจบุญ ธาดาจึงได้โอกาสไปส่งยอแสงกลับบ้าน เขาพูดความรู้สึกในใจเป็นนัยกับยอแสง แต่ยอแสงไม่ได้สนใจ จิตรใสยุคุณใหญ่ว่ายอแสงไปเที่ยวกับผู้ชาย ตอนแรกคุณใหญ่โกรธยอแสงแต่พอรู้ความจริงจึงทำโทษจิตรใส คุณใหญ่พูดเป็นนัยกับยอแสงขอให้อย่าเพิ่งรักใครเพราะยอแสงอาจเจอใครอีกคนที่ ดีกว่าธาดา ศักดิ์รพีเดินทางกลับมาจากต่างประเทศ ยอแสงติดสอบหวังจะตามไปงานเลี้ยงต้อนรับตอนกลางคืน แต่สุดท้ายยอแสงก็ไม่เข้าไปเพราะไม่อยากทำให้ใครหลายคนไม่พอใจ ขากลับยอแสงเจออินตามาหาศักดิ์รพีแต่ไม่กล้าเข้าไปในงานเช่นกัน ทั้งคู่จึงตัดสินใจกลับ สภาพคนจรจัดของอินตาทำให้ยอแสงจำไม่ได้แม้แต่น้อย เมื่อเห็นว่ายอแสงถูกเลี้ยงดูอย่างดี อินตาจึงไม่ยอมเปิดเผยตัวเองให้ยอแสงรู้ ... ศักดิ์รพีน้อยใจเรื่องยอแสงไม่ยอมมาหาทั้งที่ยอแสงคือคนที่เขาอยากเจอมากที่ สุด คุณใหญ่เป็นคนไกล่เกลี่ยให้ศักดิ์รพีกับยอแสงปรับความเข้าใจกัน เมื่อพบกันอีกครั้งศักดิ์รพีถึงกับตะลึงในความสวยน่ารักของยอแสง เขามอบของขวัญเป็นนาฬิกาเรือนทองให้ยอแสงแต่น้ำเสียงและท่าทางกลับดูเหิน ห่างออกไป ยิ่งเห็นยอแสงสนิทสนมกับธาดายิ่งทำให้เขาไม่พอใจ ทำตัวเย็นชาใส่ ยอแสงมากขึ้น ยอแสงทั้งงอนทั้งน้อยใจไม่รู้ว่าศักดิ์รพีเป็นอะไรกันแน่ พิสัย กับก๊วนเพื่อนมาเยี่ยมบ้านศักดิ์รพีถูกใจในความสวยของยอแสงจึงเอ่ยปากขอยอ แสงกับศักดิ์รพี ศักดิ์รพีไม่พอใจรู้ว่าพิสัยเป็นคนเจ้าชู้ ควงสาวไม่ซ้ำหน้าจึงคัดค้านเต็มที่ พิสัยก็ไม่ลดละพาพ่อไปขอหมั้นยอแสงถึงคฤหาสน์เรือนแพ คุณใหญ่เล่าเรื่องพิสัยมาขอหมั้นให้ยอแสงฟัง ยอแสงปฏิเสธขอให้คุณใหญ่ช่วยบอกปัดแทน .. คุณใหญ่เรียกทนายมาทำพินัยกรรมของตัวเอง พริ้มเพรากับนเรนทร์แอบฟังทำให้รู้ว่าคุณใหญ่คิดยกสมบัติส่วนตัวทั้งหมดให้ ยอแสง นเรนทร์โกรธคิดกำจัดยอแสงจึงจ้างโตฉุดยอแสงไปข่มขืนโชคดีอินตามาช่วยไว้ทัน โตหนีรอดไปได้ ยอแสงรู้ดีว่านเรนทร์กับพริ้มเพราเป็นคนวางแผนทำร้ายตนแต่ไม่อยากเอาเรื่อง จึงทำเป็นพูดกระทบให้ทั้งสองรู้สึกตัวและสำนึก นเรนทร์ลาออกจากโรงเรียนเพราะมีเรื่องจนชกหน้าครู เขาขอร้องให้ศักดิ์รพีฝากฝังงานให้ทั้งที่ตัวเขายังเรียนไม่จบ ศักดิ์รพีฝากฝังให้นเรนทร์ทำงานกับบริษัทเพื่อนที่เดียวกับที่ฝากฝังอินตา ให้ทำงานเป็นภารโรงอยู่โรงเรียน เข้าทำงานวันแรกนเรนทร์จัดงานเลี้ยงต้อนรับให้ตัวเองจนเมามาย เอะอะ อินตาเข้าไปห้ามจึงถูกนเรนทร์เตะ อินตายกมือไหว้ขอโทษนเรนทร์ แล้วซมซานกลับบ้านนอนร้องไห้ที่ต้องยกมือไหว้ลูกตัวเอง .. ศักดิ์รพีอ่านพินัยกรรมแล้วไม่เห็นด้วย เพราะคุณใหญ่ตั้งใจเขียนพินัยกรรมให้ยอแสงอยู่ในความดูแลของศักดิ์รพีตลอดไป ไม่ว่าจะแต่งงานกับเขาหรือแต่งกับคนอื่นก็ตาม คุณใหญ่ยืนยันในสติสัมปชัญญะของตัวเองว่าทำไปเพราะต้องการแบบนั้นจริง พร้อมมิตรคอยใกล้ชิดศักดิ์รพีแต่ชายหนุ่มไม่สนใจ พร้อมมิตรจึงออกปากห้ามศักดิ์รพียุ่งกับยอแสงไม่งั้นจะทำร้ายยอแสงยิ่งทำให้ ศักดิ์รพีไม่พอใจพร้อมมิตรมากขึ้น ธาดาบอกรักยอแสง แต่ยอแสงปฏิเสธเป็นนัยทำให้ธาดาทึกทักเอาเองว่ายอแสงรักเขา นเรนทร์เมาจนถูกโจร 2 คน ปล้น อินตาเข้ามาช่วยนเรนทร์จึงพาอินตามาฝากตัวกับคุณใหญ่เพราะเห็นว่าอินตาไม่มีบ้านอยู่ .. ยอแสงกับศักดิ์รพีมักไม่เข้าใจกันอยู่บ่อยครั้ง ซึ่งยอแสงเองก็ไม่รู้ว่าเกิดจากอะไร พร้อมมิตรมีปากเสียงกับยอแสงเพราะความหึงหวงศักดิ์รพี แต่แท้จริงแล้วพร้อมมิตรรักศักดิ์รพีที่ทรัพย์สินมากกว่า ยอแสงคิดไม่ตกเรื่องศักดิ์รพี ไม่เข้าใจหัวใจตัวเอง ระหว่างเดินเล่นริมน้ำเจอจิตรใสออกไปกับ ภิรมย์ เพื่อนชายคนสนิทของจิตรใสทำให้รู้ว่าจิตรใสกำลังถูกภิรมย์หลอก หญิงสาวหาทางช่วยจิตรใสแต่ก็คิดไม่ออกว่าจะทำยังไง พิสัยคอยวนมาหายอแสงสร้างความรำคาญให้ยอแสงมาก ศักดิ์รพีบอกให้ยอแสงเลิกคบกับธาดาโดยให้เหตุผลว่าธาดาจะทำให้ยอแสงตกต่ำ เพราะบ้านกำลังจะถูกยึดอาจเรียนไม่จบ ยอแสงขอให้ศักดิ์รพีช่วยธาดาแต่เขาปฏิเสธ ยอแสงเสียใจที่ศักดิ์รพีกลายเป็นคนแล้งน้ำใจไปแล้ว .. จิตรใสไปเจอภิรมย์ตามนัดแต่ความจริงเธอถูกหลอกมาปล้ำ ยอแสงแอบตามมาจึงเข้าไปช่วย แต่จิตรใสกลัวเรื่องถึงหูคุณใหญ่จึงให้ภิรมย์กับเพื่อนปลุกปล้ำยอแสงแทน อินตาแอบตามมาช่วยเหลือยอแสงไว้ได้ คุณใหญ่คาดคั้นถามความจริงจากยอแสงเรื่องที่หายไปทั้งคืน ยอแสงไม่ยอมบอกเพราะกลัวจิตรใสเดือดร้อนทำให้คุณใหญ่ยิ่งเข้าใจผิดคิดว่ายอ แสงแอบไปอยู่กับผู้ชายจริง อินตาพาคุณใหญ่ไปเจอภิรมย์ให้สารภาพเรื่องทั้งหมด เมื่อรู้ความจริงคุณใหญ่จึงยิ่งรักยอแสงมากขึ้น ศักดิ์รพีเอาโฉนดที่ดินมายกให้ ธำรง พ่อของธาดาโดยมีข้อแม้ว่าธาดาต้องเลิกยุ่งเกี่ยวกับยอแสง ... ธำรงดูออกว่าศักดิ์รพีรักยอแสงและโกรธที่โดนดูถูกแนะนำให้ศักดิ์รพีใช้วิธี อื่น ส่วนเขาจะไม่ยอมให้ธาดาขวางทางเจริญของยอแสงเช่นกัน ชัยยุทธ เพื่อนของนเรนทร์มาติดพันพริ้มเพราเพราะคิดว่ามรดกที่เป็นของนเรนทร์จะเป็น ของพริ้มเพราด้วย ซ้อนไม่พอใจทะเลาะกับพริ้มเพราเจ็บใจตัวเองที่เป็นคนโง่ยอมให้พริ้มเพราหลอก ตลอดมาจึงเอาแต่ดื่มเหล้าดับทุกข์ ยอแสงมาเที่ยวบางแสนกับคุณใหญ่ ศักดิ์รพี พร้อมมิตร จิตรใส นเรนทร์ ระหว่างเดินเล่นในสวนมะพร้าวยอแสงเจอนางสายเข้าโดยบังเอิญ ยอแสงร้องไห้โฮด้วยความดีใจและตกใจเมื่อรู้ว่าแม่เป็นบ้าเธอรีบไปบอกคุณใหญ่ คุณใหญ่ฉุกคิดได้ว่าอาจเป็นนางสายที่เธอต้องการตัวจึงยอมไปพบแต่ต้องผิดหวัง เพราะสายหนีไปอีกแล้ว .. ยอแสงเศร้าเรื่องแม่ แต่ศักดิ์รพีเข้าใจผิดคิดว่ายอแสงคิดถึงธาดา ยอแสงน้อยเนื้อต่ำใจจึงมีปากเสียงกับศักดิ์รพี พร้อมมิตรแอบฟังอยู่เข้ามาเตือนศักดิ์รพี ศักดิ์รพีไม่ชอบให้พร้อมมิตรแสดงตัวเป็นเจ้าของเขาจึงออกปากไล่ด้วยความ รำคาญ พร้อมมิตรเสียหน้าโกรธมากโทษว่าความผิดเกิดจากยอแสงคนเดียว นเรนทร์เห็นยอแสงเดินเล่นชายหาดคนเดียวจึงลากไปปลุกปล้ำ ธาดาที่มาติดต่อธุระกับพ่อเห็นเหตุการณ์เข้ามาช่วยจึงต่อสู้กับนเรนทร์ สุดท้ายศักดิ์รพีเข้ามาสั่งให้ยอแสงเตรียมตัวกลับบ้านและชำระความด้วยการตบ หน้านเรนทร์หลายที ..
ยอแสงไม่เข้าใจว่าตัวเองทำอะไรผิดนับวันศักดิ์รพีถึงยิ่งเหินห่าง ยอแสงเศร้าปรับทุกข์กับอินตาว่าอยากหนีไปจากเรือนแพ อินตาให้กำลังใจขอให้ยอแสงสู้ต่อไป ซ้อนเมาเหล้า ร้องโวยวายออกมาจากบ้านว่าวิญญาณท่านต้นกับดวงพรมาหาเกือบจะเล่าความจริงให้ ยอแสงฟัง แต่ถูกอินตาชกจนสลบไปเสียก่อน พริ้มเพราลักลอบได้เสียกับชัยยุทธบ่อยครั้งจนตั้งท้อง นเรนทร์ออกปากเตือนพริ้มเพราให้อยู่ห่างจากชัยยุทธเพราะมีเมียแล้วแถมยังมี แต่ตัวหวังจะเกาะพริ้มเพรากิน พริ้มเพราตกใจไม่รู้จะทำยังไงกับเด็กในท้อง .. ยอแสงรู้เรื่องจากคุณใหญ่ว่าศักดิ์รพีกำลังสร้างโรงเรียนในฝันให้เธอ ยังไม่ทันที่เธอจะขอบคุณศักดิ์รพีกลับเอาแหวนเพชรมาให้บอกว่าเป็นของหมั้น ของยอแสงกับธาดา ยอแสงโกรธไม่พอใจจึงเอาหินทุบแหวนจนพัง ทั้งสองทะเลาะกันระหว่างทางขับรถกลับ ยอแสงเจอสายเร่ร่อนอยู่ สายเห็นยอแสงก็วิ่งหนี ยอแสงวิ่งตามสะดุดล้มหัวฟาดพื้นสลบไป ศักดิ์รพีพายอแสงมานอนพักที่บ้าน ยอแสงรู้สึกตัวแล้วแต่แกล้งหลับเพื่อลองใจศักดิ์รพี ชายหนุ่มเฝ้าดูแลยอแสงเป็นอย่างดีก่อนออกจากห้องไป .. ธาดามารอพบศักดิ์รพีเข้าใจผิดคิดว่าศักดิ์รพีข่มเหงยอแสงด้วยการปลุกปล้ำจน ยอแสงสลบไป ศักดิ์รพีต่อยธาดาเพราะไม่ชอบให้ใครดูถูก ธาดาจะสู้ยอแสงรีบออกมาห้ามทัพยืนยันว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด ท่าทางปกป้องศักดิ์รพีกลายๆ ทำให้ธาดามั่นใจว่ายอแสงตัดสินใจเลือกศักดิ์รพีแล้ว เมื่อยอแสงต้องพักอยู่บ้านศักดิ์รพี จิตรใส นเรนทร์จึงนินทาว่ายอแสงคงมีอะไรกับศักดิ์รพีแล้ว พร้อมมิตรเอาปืนไปจ่อยอแสงด้วยความหึงแต่ยอแสงไม่กลัวแสดงความบริสุทธิ์ใจ ทุกอย่างจนพร้อมมิตรเริ่มใจอ่อนยอมรับยอแสงมากขึ้น ..
พริ้มเพราขอร้องให้ซ้อนเป็นพ่อของเด็กในท้อง แต่ซ้อนไม่ยอมรับแถมด่ากลับพริ้มเพราว่ากรรมกำลังสนองคนชั่ว ซ้อนบอกจะไม่ยอมโง่และช่วยเหลือพริ้มเพราอีกต่อไป ทั้งสองทะเลาะกันจนนเรนทร์แอบได้ยินว่าเขาไม่ใช่ลูกของท่านต้น นเรนทร์มาคาดคั้นเอาความจริงกับซ้อนที่ยังคงไม่สร่างเมา ซ้อนไม่ยอมบอกจึงถูก นเรนทร์ซ้อม อินตาเข้ามาห้ามถูกนเรนทร์ด่าอย่างหยาบคาย อินตาไล่นเรนทร์ออกไปก่อนเหลืออด ขอร้องให้ซ้อนปิดปากตัวเองอย่าเพิ่งบอกว่าลูกท่านต้นคือใครเพื่อความปลอดภัย ของทายาทที่แท้จริง .. คุณใหญ่ยอมพูดแค่นเรนทร์ไม่ใช่ลูกท่านต้น นเรนทร์แค้นมากอาฆาตทุกคนที่จะมาแย่งสมบัติของบ้านนี้ เขาถามความจริงจากพริ้มเพราจึงรู้ว่าพริ้มเพรา ซ้อน ละม่อมรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี ละม่อมถูกฆ่าตาย ซ้อนกับพริ้มเพรามั่นใจว่าเป็นฝีมือนเรนทร์จึงคิดหนีไปหลบอยู่ที่อื่นสัก ระยะ ซ้อนเข้าไปสารภาพเรื่องสลับลูกกับคุณใหญ่แต่คุณใหญ่รู้เรื่องมานานแล้วแค่ ไม่อยากพูดเท่านั้น นเรนทร์มาดักรอซ้อนอยู่ในห้อง แทงซ้อนไม่นับจนตายคาที่ อินตาเข้ามาแย่งมีดจาก นเรนทร์บอกจะรับผิดแทนแล้วล่อตำรวจให้วิ่งตาม .. คุณใหญ่ตัดสินใจเปิดพินัยกรรมก่อนกำหนดเพราะไม่อยากให้เกิดเรื่องวุ่นวายอีก ต่อไป นเรนทร์มั่นใจว่าจะได้มรดกทั้งหมดแต่เมื่ออินตาปรากฏตัวขึ้นหลังจากโกนหนวด เคราแล้วความจริงทุกอย่างจึงถูกเปิดเผย ยอแสงคือตะวันทายาทที่แท้จริงของท่านต้นกับดวงพร นเรนทร์คลั่งแค้นควักปืนมายิงทุกคน ศักดิ์รพีกับอินตาช่วยกันจับตัวนเรนทร์ ตำรวจมาถึงจึงลากตัวนเรนทร์ไปดำเนินคดี ยอแสง หรือ ตะวัน ได้ขยับฐานะเป็นเจ้าของคฤหาสน์เรือนแพที่แท้จริง ศักดิ์รพียังคงวางมาดไม่เลิก ยอแสงดัดนิสัยด้วยการแกล้งงอน ศักดิ์รพีจึงต้องรีบเข้าไปง้อและเปิดเผยความในใจของตน ในที่สุดความรักและความอบอุ่นที่ขาดหายไปจากคฤหาสน์เรือนแพก็ได้กลับคืนมาอีกครั้ง ...

จบเรืองย่อแบบยาวๆๆ จากช่องเจ็ดคร้าบ ..






คำคมคารมนักเขียนในดวงใจ : กนกวลี พจนปกรณ์

ภาพยนตร์บันเทิง : มีไหมที่นักเขียนบางคนยอมเปลี่ยนแนวการเขียนเพื่อตอบรับกระแสตลาด ..

กนกวลี : ก็จะเจอเหมือนกันที่เด็กหรือคนที่อยากจะเขียนหนังสือด้วยความรู้สึกแบบนี้คือ อยากดัง .. อยากเขียนเป็นละคร .. อยากเขียนแล้วได้เงินเยอะ ๆ ในฐานะที่พี่ผ่านประสงการณ์ตรงนี้มา ๓๐ ปีแล้ว ..พี่ก็จะตั้งคำถามย้อนถามเขากลับไปว่า .. คุณเป็นนักเขียนเพื่ออะไร เพื่อจะดังหรือ .. จะคอยถามตัวเองเสมอว่าเราต้องมั่นคงและตั้งใจพัฒนางานของเราไม่ได้ตามกระแส .. เราจะดูว่าเราอยากจะนำเสนออะไรที่ให้อะไรกับคนอ่านบ้าง นอกเหนือจากสาระและความบันเทิง ..

ภาพยนตร์บันเทิง : การจะเขียนนวนิยายสักเรื่องต้องเริ่มต้นจากอะไรเป็นอันดับแรก ..

กนกวลี : เวลามีแรงบันดาลจากระทบจะถามตัวเองก่อนว่าจะนำเสนอเรื่องอะไร และจะนำเสนอเพื่ออะไร .. ธีมของเรื่องจะมาก่อน .. แล้วพล็อตนี้จะไปทางไหน .. เราค่อยคิดพล็อต .. แต่ขณะคิดเราก็จะหาข้อมูลว่าจะใช้อะไรบ้าง ๆ จากนั้นก็จะมากลั่นกรองเรื่องอีกที ก่อนจะสร้างคาแรกเตอร์ของละครแล้วก็เขียนเลย ..

ภาพยนตร์บันเทิง : คำแนะนำสำหรับคนที่อยากเป็นนักเขียน ..

กนกวลี : อันดับแรกคนต้องอ่านก่อน อ่านเยอะ ๆ อยากเขียนนวนิยายก็อ่านนวนิยายเยอะ ๆ ก็จะเห็นทางว่าถ้าเขียนจะเป็นยังไง เพราะการอ่านเป็นพื้นฐานสำคัญของการเขียน .. การอ่านทำให้เราซึมซับเรื่องการใช้ภาษาได้เป็นอย่างดี .. แล้วภาษาก็มีพลังของมัน .. คำ ๆ เดียวความหมายใช้ในสถานการณ์ที่ต่างกันความหมายมันก็เปลี่ยน .. ถ้าเราอ่านเยอะ ๆ ก็จะซึมซับสิ่งเหล่านี้ไปโดยที่พอถึงวันหนึ่งที่เราเอามาใช้ก็ไม่ผิด ..

( คัดมาจากคอลัมน์GUEST TALKนิตยสารภาพยนตร์บันเทิง ฉบับวันที่ ๓ -๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓)












Create Date : 16 กุมภาพันธ์ 2553
Last Update : 18 กุมภาพันธ์ 2553 17:22:32 น. 7 comments
Counter : 1538 Pageviews.

 
โอวววว ขอบคุณมากค่ะ เนี่ยได้ดูเหมือนกันเร้ยยย เมื่อวานนี้ โถวันแรกก็เศร้าซะแร้วว เนาะ แต่ขอบคุณนะคะที่มีเรื่องย่อดีๆ แต่ทำไม๊ ทำไม คุณณเรณท์เนี่ยเลวได้ดีจริงๆเร้ย


โดย: ภายใต้ วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:12:32:40 น.  

 
เมื่อคืนได้ดูตอนแรกไป สนุกดีค่ะ คิดอยู่เหมือนกันว่าอยากหาเรื่องนี้มาอ่าน แต่นิยายเก่าๆแบบนี้คงต้องหายืมจากห้องสมุดมาอ่าน ร้านเช่าน่าจะหาเจอยาก ขอบคุณสำหรับรีวิวค่ะ


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:15:05:21 น.  

 
โห ! เศร้า รันทด


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:15:12:19 น.  

 
พล็อตเรื่องพาฝัน โรแมนติกย้อนยุค

สนใจ ๆ


โดย: F_nakhon วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:17:52:21 น.  

 
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะครับ ..
เรื่องหน้ากะลาก้นครัว *ป้าสุภาว์ เทวกุลฯ เขียนได้หนุกหนานมาก ๆ ๆ อิอิ



โดย: อิส IP: 122.154.26.3 วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:14:19:39 น.  

 
บทโทรทัศน์ก็สนุกดีนะคะ แต่ก็คิดว่าบทประพันธ์คงสนุกกว่าเยอะ แต่หนามาก ๆ เลยนะเนี่ย ร้านหนังสือเช่าก็คงหายากเต็มทีแล้วละมังคะ


โดย: Kitsunegari วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:0:26:50 น.  

 
น่าจะหาไม่ยากแล้วนะครับ ในงานหนังสือที่กำลังจะมาถึงในวันที่ 26 มีนาคม - 6 เมษายน นี้ ที่บูธโชคชัยเทเวศร์(ตามที่เคยเห็นในรายการหนังสือของสำนักพิมพ์นี้) ลองไปหาดูกันครับ ทราบว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเอกของคุณเสนีย์ บุษปะเกศด้วย


โดย: แพน IP: 203.144.144.164 วันที่: 9 มีนาคม 2553 เวลา:17:49:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เมฆชรา
Location :
นครราชสีมา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 19 คน [?]




เข้าสู่ปีที่ 8
Friends' blogs
[Add เมฆชรา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.