~ สมมุติว่าเขารักฉัน ~"กฤษณา อโศกสิน"
วันนี้ขออนุญาตหยิบงานเก่า ๆ ของ "กฤษณา อโศกสิน" มาบอกเล่าค่ะ

"สมมุติว่าเขารักฉัน"



ประพันธ์โดย... "กฤษณา อโศกสิน"
พิมพ์โดย... สนพ.เพื่อนดี


นวนิยายสะท้อนชีวิตและสังคมที่ขาดแคลนความรักความเข้าใจอันดีระหว่างมนุษย์ด้วยกันเอง ผู้เขียนเขียนเรื่องนี้ไว้เมื่อกว่าสามสิบปีที่ล่วงไปแล้ว
แต่เมื่อหยิบขึ้นมาอ่านอีกครั้ง และอีกครั้งเราก็พบว่า...คนอย่าง "ปูมแก้ว"ยังคงมีอยู่มากมายในทุกวันนี้...กลับจะเพิ่มจำนวนขึ้นมากกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำไป

จากเว็บสนพ.เพื่อนดี :

ในโลกอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ มีสิ่งต่างๆมากมายที่จำเป็นและไม่จำเป็นสำหรับชีวิตมนุษย์ บางคนต้องการเฉพาะบางอย่างที่จำเป็นในการดำรงชีวิตและเป็นรูปธรรมที่ชัดเจน ในขณะที่บางคนหรืออีกหลายคนต้องการในสิ่งที่มิอาจแสวงหาได้ทั้งในสภาวะรูปธรรมและความเป็นจริง บุคคลประเภทหลังนี้ จึงจำเป็นต้องสร้างสิ่งสมมุติจากจินตนาการเพื่อตอบสนองความต้องการของตนเอง

ปูมแก้ว ก็เช่นกัน ชีวิตที่ขาดความอบอุ่นในวัยเยาว์ ทำให้เธอไขว่คว้าทุกอย่างที่คิดว่าขาดแคลน โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรัก เมื่อพบ อุณา เธอจึงหลงรักเขานักหนา และ สมมุติว่าเขารักฉัน ปูมแก้วทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อุณาไว้ครอบครอง โดยมีตาของเธอเป็นผู้ช่วยวางแผนดำเนินการด้วยความรักหลาน! แต่สิ่งสมมุติก็ไม่มีวันเป็นจริงไปได้ และปูมแก้วก็ยอมรับไม่ได้ แม้ใครจะยืนยันกับเธอว่า สิ่งสมมุตินั้นสิ้นสุดลงแล้ว ด้วยเหตุการณ์ที่โหดร้ายและเยียบเย็น!

กฤษณา อโศกสิน ได้พาผู้อ่านไปพบและรู้จักชีวิตของ'ปูมแก้ว' ผูกปมปัญหา และหาทางคลี่คลายอย่างแยบยลด้วยความจริงที่แสนจริงอย่างหนักแน่นแต่อบอุ่นและนุ่มนวลด้วยน้ำใจอันแสนประเสริฐของเพื่อนมนุษย์

ส่วนตัว...เมื่อก่อน เมื่อยังเยาว์วัยกว่านี้ ไม่ค่อยชอบอ่านนิยายชีวิตหนัก ๆ ประเภทนี้เลย รู้สึกว่าอ่านแล้วเครียด หนัก...
หากเมื่อเวลาผ่านไป วันและวัยล่วงเลย เราก็ได้เรียนรู้ว่า...นิยายชีวิตแบบนี้นี่แหละที่ชี้ให้เราได้เห็นถึงความเป็นจริงแห่งชีวิต...และช่วยขยายขอบเขตการเรียนรู้ในอันที่จะเผชิญหน้าและแก้ไขปัญหาหลากรูปแบบที่แต่ละชีวิตต้องประสบไม่มากก็น้อยบนเส้นทางเดิน...

"กฤษณา อโศกสิน" เขียนนวนิยายเรื่องนี้ตั้งแต่ปีพ.ศ. ๒๕๑๙ คือสามสิบสองปีล่วงมาแล้ว แต่เนื้อหาและแก่นของเรื่องราวไม่ได้ล้าสมัยเลยจนนิดเดียว...

ประโยคประทับใจ... "ปมด้อยทุกอย่าง ถ้าเรากล้าเปิดเผย กล้ายอมรับ กล้าสัมผัส จับเนื้อต้องตัวมัน มันก็จะแพ้เราไปเอง..."












Create Date : 23 มกราคม 2551
Last Update : 23 มกราคม 2551 13:46:02 น.
Counter : 3572 Pageviews.

11 comments
รีวิว The Booms at RUYI Pavilion กรุ่นรักกลิ่นบุปผา Poohta
(16 พ.ย. 2563 16:53:26 น.)
ขุนช้าง ขุนแผน ตอนที่ 14/2 ขุนแผนบอกกล่าว จบตอน 0000
(14 พ.ย. 2563 08:56:46 น.)
เสด็จอา ต้าเฟิงกวากั้ว เขียน ออโอ
(13 พ.ย. 2563 22:42:57 น.)
ภาพลับอ๋องจิ้ง หลิงเป้าจือ เขียน ออโอ
(12 พ.ย. 2563 23:10:16 น.)
  
งานส่วนใหญ่ของคุณกฤษณา จะออกแนวสะท้อนสังคม และให้ข้อคิดค่ะ

ไม่ว่าจะเพิ่งเขียนหรือเขียนไว้นานแล้ว คุณค่าของหนังสือจะคงอยู่เสมอ

โดย: Jevanni วันที่: 23 มกราคม 2551 เวลา:16:32:18 น.
  
เห็นชื่อเรื่องแล้วนึกถึงเพลงนี้

ถูกตาต้องใจ ต้องมนต์ของใครคนหนึ่ง
หลงไปเก็บเขามาคำนึง จนติดตรึงหทัย
อกเอยลืมตน ต้องมนต์เสียจนเป็นไข้
เพราะเป็นโรคหัวใจอาลัย
เฝ้าครวญเพ้อไปเต็มกลั้น

สมัยสาวๆ ร้องบ่อย ฮ่า

เป็นหนังสือคุณกฤษณาที่ชื่อไม่คุ้นเลยค่ะ ขอบคุณที่เอามาแนะนำกัน
โดย: ลูกสาวโมโจโจโจ้ (the grinning cheshire cat ) วันที่: 23 มกราคม 2551 เวลา:20:18:00 น.
  
ชื่อหนังสือ โดนใจจังค่ะ...
โดย: The bitter sweet person วันที่: 23 มกราคม 2551 เวลา:21:17:12 น.
  
เห็นดว้ยค่ะว่างานของ"กฤษณา อโศกสิน"มักสะท้อนสังคม
ความจริงก็ชออ่านนิยายแนวนี้พอสมควรค่ะ
แต่ลึกๆยังต้องการความหวานในชีวิต
เลยหนักไปทางนิยายของ"ดวงตะวัน"
และ"ปิยะพร ศักด์เกษม"เพราะ
ค่อนข้างลงตัวระหว่างความหวานและขม
และยังสะท้อนสังคมได้ดี

โดย: nikanda วันที่: 24 มกราคม 2551 เวลา:1:01:49 น.
  
"สมมุติว่าเขารักฉัน"
ตั้งใจจะเตือนสติใครบางคนรึเปล่าคะ อิ อิ อิ

คิดถิงค่ะ
โดย: โมกสีเงิน วันที่: 24 มกราคม 2551 เวลา:8:46:41 น.
  
อยากอ่านจำเลยรัก น้าแม่ไก่มีก่อเจ้า
โดย: kuakul วันที่: 24 มกราคม 2551 เวลา:10:15:14 น.
  
น่าสนใจค่ะ
เล่มนี้ยังไม่ได้อ่านเลย ^ ^
โดย: ศรีสุรางค์ วันที่: 24 มกราคม 2551 เวลา:13:33:18 น.
  
ใช่เลยค่ะคุณ Jevanni

ฮ่า...ฮ่า...ร้องเพลงได้เหมาะกะวัยจริง ๆ คุณลูกสาวฯ อิอิ ไม่รู้ว่าเพลงกะนิยายอย่างไหนมาก่อนกันนะคะ ชื่อเดียวกันเลย

คุณ bitter sweet ฯ คะ ชื่อนิยายของนักเขียนชั้นครูมักจะโดนอย่างนี้เสมอค่า...

คุณ Nikanda ...แม่ไก่ชอบหมดแหละค่ะ...ไม่ว่าจะเป็นดวงตะวันหรือปิยะพร...ขอให้เป็นนิยายเหอะ อ่านได้หมด

ตุ๊กแก !
เอ๋...ใครปล่อยตุ๊กแกมาเดินแถวนี้น๊า...

หนูเกื้อ...จำเลยรักบ่มีเจ้า...เกยมีแต่หายไปแล้ว เป็นหนังสือไม่หนุกมากเหมือนละครทีวีเท่าไหร่นะ
แต่นิยายของคุณชูวงศ์ก็น่าอ่านเยอะเลย เดี๋ยวเอามาบอกเล่ามั่งดีกว่า

คอนเฟิร์มค่ะคุณศรีสุรางค์ว่าน่าอ่าน น่าอ่าน
โดย: แม่ไก่ วันที่: 24 มกราคม 2551 เวลา:16:34:06 น.
  
อยากจะสารภาพว่าไม่เคยอ่านงานของคุณกฤษณา อโศกสินเลยค่ะ

แหะๆ
โดย: BoOKend วันที่: 24 มกราคม 2551 เวลา:19:00:41 น.
  
น่าอ่านจังเลยค่ะแม่ไก่
เปิ้ลเคยอ่านเรื่องรากแก้วค่ะ
เรื่องนี้สนุกดีเหมือนกันนะคะ
แต่ตอนที่อ่านอายุยังน้อยมาก
เลยยังเข้าไม่ถึงเนื้อเรื่องเท่าไหร่เลยค่ะ
พอมาอ่านอีกทีตอนโตแล้ว
ค่อยรู้เรื่องมากขึ้นหน่อย อิอิ
โดย: ดอกคูณริมฝั่งโขง วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:20:25:39 น.
  
แค่ชื่อก็โดนใจคนอกหัก
โดย: กวินทรากร วันที่: 28 มกราคม 2551 เวลา:20:13:43 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Maekai.BlogGang.com

แม่ไก่
Location :
ลำปาง  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 184 คน [?]

บทความทั้งหมด