มุ่งไปสู่ดวงจันทร์ ถ้าพลาดก็ยังอยู่ท่ามกลางดวงดาว ![]() หลายวันที่ผ่านมา กับการต้องตัดสินใจเลือกเรียนดนตรีสากลสักชิ้น แต่ก็ยังไม่สามารถตัดสินใจเลือกเรียนอะไรได้สักที เป็นเพราะเลือกมาก เลือกยาก เลือกไม่เป็น หรืออะไรก็แล้วแต่ แต่การ ไม่ ตัดสินใจ เลือก สิ่งใดเลย ทำให้ฉันไม่ได้เรียนอะไรเลย สักอย่างในตอนนี้เหมือนกัน ฉันกลับมาถามตัวเอง ทำไมฉันถึงไม่ได้เรียนสักที แล้วก็ได้พบกับคำตอบว่า ที่ยังไม่ได้เรียนสักที เพราะความ ไม่กล้า ที่ฝังแน่นอยู่ในตัวของฉัน เพราะความไม่กล้า ผสมกับความกลัว กลัวว่าจะเล่นไม่ได้ กลัวว่าจะเล่นไม่ดี กลัวว่าจะไม่ได้เรื่อง วันแล้ว วันเล่า กับ อาการ กลัว ทั้งๆ ที่ ฉัน ก็ยังไม่ได้หยิบจับสิ่งใดมาทดลองเล่นสักชิ้นสักอย่าง ได้แต่ด่วนสรุป ว่า คงเล่นไม่ได้ ก่อนที่จะลงมือทำจริงๆ เพราะกัลยาณมิตร ที่ดีที่ น้องชายของเพื่อน ที่เพิ่งเรียนอยู่ ชั้น ม.2 มาจุดประกายความคิด ต่อเติมส่วนของความฝันของฉัน ว่าอยากจะเล่นดนตรีสากล และอยากเล่นร่วมเป็น band สักครั้งในชีวิต ถ้าเราไม่ลอง เราก็จะไม่รู้ และถ้าไม่รู้ ก็จะไม่ทำ ถ้าไม่ทำ ก็ไม่ได้สิ่งที่ตั้งใจว่าจะทำ ข้างบนนั้น เป็นประโยคที่น้องบูม บอกฉัน โดยที่ฉันไม่ได้แก้ประโยคแต่อย่างใด ก๊อปจากที่เราคุยกันผ่าน msn โดยไม่ได้แก้ไขแต่อย่างใด พี่ลองตั้งใจทำดูสิครับ ควรเริ่มจากดนตรีอะไรก็ได้ที่ง่ายๆ ก่อน แล้วเราจะค้นพบตัวเอง ไม่มีอะไร ได้มาง่ายๆ ครับ พี่ไม่ต้องอาย เพราะพี่ไม่ได้ทำผิด คนที่ควรอาย คือคนที่ทำผิด ถ้าเราเลือกที่จะเล่นกับมัน มันก็จะเล่นกับเรา ดนตรีอ่ะ เพราะฉะนั้น เราจะทำอะไรแล้ว ทำให้ถึงที่สุด ห้ามท้อเด็ดขาด ถ้าเราเลิก เราก็ไม่เก่งจริงสิครับ ลองทำดู ตั้งใจนะครับ เพราะฉันมัวอายว่าจะเล่นผิด โดยลืมคิดไปว่า ถ้าอยากจะปักธงที่ยอดเขา หากไม่เริ่มเดินหน้าตั้งแต่ก้าวแรก จะไปปักธงได้อย่างไร จริงอยู่ที่การก้าวเดินออกไปของฉัน หนทางย่อมไม่เรียบสะดวกตลอดไป แต่ทุกช่วงชีวิตของคนเรา จำเป็นต้องมีพื้นที่ที่ขรุขระบ้าง เสน่ห์ของการใช้ชีวิตก็อยู่ที่ว่า เราไม่รู้ว่าเราจะได้เจออะไรบ้าง บนหนทางที่เราก้าวไป มุ่งไปสู่ดวงจันทร์ ถ้าคุณพลาด คุณก็จะยังอยู่ท่ามกลางดวงดาว ฉันจะมุ่งไปตามความฝันของฉัน ถึงแม้ปลายทางอาจจะไม่สำเร็จอย่างที่วาดฝันไว้ เพราะมันออกดูจะเกินไป ที่จะไปเล่นเป็น band ร่วมกับใครเขา แต่ก็นั่นแหละนะ คนเรามีสิทธิ์จะฝัน เพราะฝัน หล่อเลี้ยงชีวิตส่วนหนึ่งของเรา และถึงแม้จะไม่ถึงฝั่งฝันที่สวยงามนั้น แต่ฉันก็ยังได้ฝึกเล่น ได้เรียน ได้ทำตามในสิ่งที่ฉันฝัน ถึงแม้จะไม่ได้เดินอยู่บนดวงจันทร์ แต่ดวงดาวที่เปล่งแสงระยิบระยับรอบด้าน แค่นี้ก็เพียงพอหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณของฉันแล้ว เอาละ พี่กล้าที่จะทำตามความฝันส่วนหนึ่งของชีวิตพี่แล้วคะ ขอบคุณนะคะน้องบูม. . สำหรับจุดประกาย ![]() ![]() ![]() ![]() งั้นเอนทรี่ต่อไป คงได้ร่วมรับรู้ว่าเลือกเล่นดนตรีอะไรนะจ๊ะ กลัวอะไรต้องวิ่งไปหา พี่เคยอ่านคติของใครสักคนผ่านหนังสือสักเล่ม มันก็ฟังดูดีนะ สร้างความกลัวขึ้นมาได้ เราก็ต้องข้ามผ่านสิ่งนั้นได้เช่นกัน ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้ นอกจากไม่ทำ เหมือนเวลาที่บอกน้องๆที่จบใหม่ทำงาน อย่ากลัวผิดพลาด เราจะไม่พลาดถ้าเราไม่ทำอะไรเลย ถ้าทำ มีบ้างที่ผิด ที่พลาด ที่ไม่ดีดังใจหวัง แต่ถ้าเราไม่ทำน่ะ เราจะไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าทำแล้วจะเป็นยังไง มีมิตรดีเช่นนี้ น่ารักนะคะ การที่เรามีมิตรที่ดี นั่นแสดงให้เห็นว่าเราก็ต้องดีสมกัน เป็นกำลังใจให้จ๊ะ ![]() โดย: ละอองเวลา
![]() ![]() ![]() ![]() พี่เคยหัดเล่นเปียโนตอนเด็กๆ ครับ ไปเล่นบ้านเพื่อนเพราะบ้านพี่ไม่มีเงินมากพอให้ซื้อเปียโน จากเล่นๆ กลายเป็นหลงรัก และฝันว่าจะซื้อเปียโนเป็นของตัวเองสักตัว ให้ได้สักวัน ตอนนี้ให้กลับไปเล่น ก็คงเล่นไม่เป็นแล้ว เพราะไม่ได้ฝึกฝนมานานครับ แต่ฝันนั้นก็ยังมีอยู่ และพี่คิดว่าสักวันจะกลับมาเล่นเปียโนอีก ทุกอย่างอยู่ที่การฝึกฝนครับ เครื่องดนตรีแต่ละชิ้นจะเลือกเจ้าของเอง ลองจับมาเล่นก่อน ลองเล่นหลายๆ อัน แล้วเขาจะส่งเสียงให้เรารู้ว่าเราเหมาะหรือเปล่า และก็ชอบที่น้องบูมบอกจังครับ ไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กมัธยม พูดเหมือนผู้ใหญ่เลย ![]() ![]() ![]() โดย: กลิ่นดอย
![]() เมื่อเรามีเป้าหมาย มีความฝัน
การฝึกฝน เป็นส่วนหนึ่ง แต่ส่วนอื่นยังมี... จิตใจที่มุ่มมั่น ไม่ยอมแพ้อุปสรรค ล้มแล้วต้องลุกได้ และ การวางแผนที่จะไปให้ถึงจุดหมาย ต้องดูว่า หนทางที่จะไปให้ถึงจุดหมายนั้น จะต้องทำอย่างไรบ้าง สู้ๆค่ะ ![]() โดย: InsomniaCat
![]() พี่เป็นคนหนึ่งที่ไม่มีเซ้นท์ทางดนตรีเลยค่ะ
ตอนเรียนรำวงมาตรฐาน ตกทุกเพลง ต้องมาซ่อม ท้ายเทอมทุกคร้ง ร้องเพลง ผิดคีย์ ตลอด เรื่องเครื่องดนตรีสากลเล่นไม่เป็นซักอย่าง แต่ทุกวันนี้ ก็ยังชอบฟังเพลง และชอบร้องคาราโอเกะกับลูกชายบ่อยๆ ![]() เชื่อว่าสักวันพรแสวง คงสำฤทธิ์ผล ![]() ![]() ![]() โดย: me-o
![]() อยากรู้ว่า
ตอนหนูเริ่มเขียนหนังสือ หนูเคยกลัวไหมว่าจะเขียนไม่ดี? น้าเดาว่า หนูไม่กลัว หนูถึงลงมือเขียน เขียน และเขียน กว่าหนูจะเงยหน้าขึ้นและหันกลับไปมอง หนูก็เขียนไปได้หลายหมื่นพันตัวอักษรแล้ว และเขียนได้ดีเสียด้วย .... เล่นดนตรีก็เช่นกัน โดย: ปะการัง IP: 1.46.15.252 วันที่: 8 ตุลาคม 2553 เวลา:4:00:21 น.
สวัสดีครับ
55 ผมกลายเป็นคนประหลาดไปอย่างนั้น ผมเห็นใคร ๆ เขียนอะไรต่ออะไรก็ดูสนุก แต่ทำไมผมมี blog แล้วไม่รู้จะเขียนอะไรล่ะครับ 55 จะแวะมาก่อกวนใหม่อีกครั้งครับบบ โดย: Deniss'D
![]() สวัสดียามค่ำครับน้องสาว
เสาร์ อาทิตย์ คงช่วยเลี้ยงหลานใช่ใหมครับน้อง ![]() ![]() ![]() โดย: กลิ่นดอย
![]() หมื่นตา 2 ใกล้เสร็จสมบูรณ์แล้วล่ะครับน้องป็อป
พี่ก๋าได้เห็นต้นฉบับแล้ว เนื้อหาน่าจะอ่านเข้าใจง่ายกว่าเล่มแรกครับ ตามสัญญาเลย เดี๋ยวหนังสือเสร็จ พี่ก๋าจะส่งไปให้อ่านทันทีเลยนะครับ ![]() ปล. ชะอำก็เป็นที่เที่ยวที่พี่ก๋าชอบมากเลยครับ อาหารอร่อย และที่พักก็ราคาไม่แพงจนเกินไปด้วยครับ โดย: กะว่าก๋า
![]() ![]() สวัสดีครับน้องป็อป
ซ้อมไว้นะครับ 555 เลี้ยงลูกเลี้ยงหลานเป็นงานที่ฝึกความอดทนได้ดีมากเลยครับ 555 พี่ก๋าเตรียมหนังสือไว้แล้ว จะรอส่งให้น้องป็อปอยู่นะคัรบ ส่วนวันงาน คงได้เจอกันนะครับ ![]() โดย: กะว่าก๋า
![]() ![]() พี่ก๋ารู้สึกขอบคุณภูเขาที่กุ้ยโจวมากครับ
ถ้าไม่มีวันนั้น ก็ไม่มีพี่ก๋าวันนี้ ถ้าไม่เปลี่ยนแปลงความคิดที่นั่น ตอนนี้พี่ก๋าอาจเป็นแค่ผู้ชายอมทุกข์คนนึงในชีวิตเท่านั้นเองครับ ![]() โดย: กะว่าก๋า
![]() ![]() พี่ก๋าเพิ่งส่งหนังสือไปให้น้องป็อปเมื่อวานนี้
น่าจะเดินทางไปถึงก่อนวันที่ 24 ครับ ดีใจนะครับที่จะได้เจอกันในงาน ![]() โดย: กะว่าก๋า
![]() ![]() สวัสดีครับน้อง
แล้วพี่จะช่วยประชาสัมพันธ์นะครับ แต่ว่านะ พี่ยังเปิดไปดูกระทู้ไม่ได้เลยครับ เน็ตช้าอย่างมาก หุหุหุ โดย: กลิ่นดอย
![]() สวัสดีครับน้องป็อป
ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพแล้วนะครับ เมื่อวานพี่ก๋ากลับมาถึงบ้าน 4 ทุ่ม สลบเหมือนดเลยครับ เดินซื้อหนังสือซะเมื่อย 555 ได้หนังสือมาฝากหมิงหมิงเพียบเลยครับ ![]() โดย: กะว่าก๋า
![]() ![]() สวัสดีค่ะน้องป๊อป
พี่ตามาให้ "กำลังใจ"นะคะ ไม่มีอะไรในโลกน่ากลัวไปกว่าความคิดของเราหรอกค่ะ ถ้าอยากไปถึงจุดหมายต้องเริ่มออกเดินทางค่ะ ตัดสินใจเร็วก็ไปถึงจุดหมายเร็วนะคะ ชีวิตสั้นแต่ความฝันยาวค่ะ ทำเลย------พี่เอาใจช่วยน๊า โดย: sunisaogkim IP: 87.72.241.38 วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:18:38:58 น.
|
บทความทั้งหมด
|
ทำให้พี่ก๋านึกถึงตอนที่ตัวเองอยากเล่นกีตาร์ครั้งแรก
พี่ก๋าอยากเล่นเพราะอยากเล่น
เลยไม่มีความกลัว ไม่มีความคิดว่าจะต้องเก่ง
แต่ขณะที่เราเล่นกีตาร์เรามีความสุขจังเลย
ข้อเสียของพี่ก๋าคือ ไม่รู้โน๊ต
เพราะฉะนั้นสิ่งที่จะมาทดแทนได้ก็คือต้องเล่นตามความรู้สึก
ดนตรีเพราะหรือไม่เพราะของพี่ก๋าคือดนตรีที่มีความรู้สึก
นักดนตรีที่เก่งมากๆ
แต่เอาแต่โชว์เทคนิคขั้นเทพ
ก็อาจแต่งเพลงที่ไม่จับใจเท่ากับคนที่เล่นด้วยคอร์ดง่ายๆสามคอร์ด
แต่จริงใจกับเพลงของตัวเอง
พี่ก๋าหวังว่าน้องป็อปจะมีความสุขกับการเล่นดนตรีนะครับ
ไม่ว่ามันจะเป็นเครื่องดนตรีอะไรก็ตาม
เล่นอย่างที่เรารู้สึกเลยนะ..อย่าลืม