Group Blog
 
<<
มกราคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
29 มกราคม 2552
 
All Blogs
 
รวมมิตรสะกิดต่อม

 


ต่อมฮา


นิ๊งหน่องกะเสฉวน เล่นกันอยู่ที่สนามเด็กเล่นในร้านอาหาร


เสฉวนวิ่งมาหานิ๊งหน่องพร้อมทำท่าแปลงร่างเป็นยอดมนุษย์


เสฉวน - ฉวนเป็นอาบะเรนเจอร์ หน่องหล่ะ เป็นอะไร


นิ๊งหน่อง - (หันไปมองเสฉวน พร้อมตอบด้วยเสียงเรียบๆ) เปล่า ไม่ได้เป็นอะไร (แล้วก็เดินจากไป)


เสฉวน - ??$%!!??## (ใบ้รับประทาน ไม่รับมุกเล้ย เพื่อนตรู)


แม่นก - พ่อหน่อย - แม่เล็ก - พ่อเบิร์ด (ฮากันกลิ้ง 555)



 



ต่อมปรี๊ดดดดด


แม่นกพานิ๊งหน่องขี่จักรยานไปบ้านคุณยาย


นิ๊งหน่องไปเล่นได้ซักแป๊บ ก็เปิดประตูรั้วเล็กแล้ววิ่งออกนอกบ้าน ไม่ได้วิ่งออกไปไกล แต่วิ่งออกไปเกาะรั้วจะปีนเล่น


แม่นกรีบวิ่งออกไปลากตัวกลับเข้ามาทันที แล้วก็ฟาดเพี๊ยะไปที่น่อง ก็แรงพอสมควรแหล่ะ เรียกว่า มือแม่นกที่ตีลูกยังรู้สึกเจ็บ แล้วน่องนิ๊งหน่องก็ขึ้นรอยนิ้วมือแม่นกเหมือนกัน
((แม่นกไม่ค่อยตีลูกบ่อยค่ะ จะตีเฉพาะเรื่องที่เป็นอันตรายแค่นั้น แม่นกถือคติว่าตีลูก ลูกเจ็บแต่ไม่ตาย ดีกว่าปล่อยให้ทำอะไรที่อันตราย แล้วต้องมาเสียใจภายหลัง แล้วเวลาจะตี ก็ใช้มือแม่เองนี่แหล่ะตี ให้เค้ารู้ว่าตีเค้า แม่ก็เจ็บเหมือนกันนะ ไม่ใช่ไม่เจ็บ แต่เพราะทำผิด ก็ต้องโดน))


แม่นก - แม่บอกแล้วใช่มั๊ย ว่าไม่ให้เปิดประตูออกไปนอกบ้าน จะออกไปก็ต้องรอผู้ใหญ่ก่อน


นิ๊งหน่อง - (ยืนพิงรถน้าแน๊ต ลอยหน้าลอยตาพูด) เราไม่เจ็บ เอาไม้มาตีเราก็ไม่เจ็บ


แม่นก - (ปรี๊ดดดดดดดแตกอย่างแรงค่ะ)


แล้วเรื่องก็จบด้วยการเพี๊ยะกันต่ออีกรอบ...หุหุ



 



ต่อมสะใจ(แม่)


นั่งทานข้าวเช้าที่เนอร์สฯ นิ๊งหน่องอ้อนแม่นกให้ป้อนข้าวเหมือนเดิม


น้องพันช์นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม กินเอง ตักเอา ตักเอา


หลังจากนั้นเด็กเกิดการเถียงอะไรกันเล็กน้อย ประมาณพูดไม่เข้าหูกัน เลยเกิดบทสนทนาตามมาเยี่ยงนี้แล...


น้องพันช์ - นิ๊งหน่อง มือก็มี ทำไมไม่ตักข้าวกินเอง ต้องให้แม่นกป้อน


นิ๊งหน่อง - (เชิดหน้า พูดไปลอยหน้าลอยตาไป) เงียบไปเลย พันช์ ไม่ต้องพูดเลย หน่องไม่แบ่งซูกัสให้พันช์แล้ว


แม่นกแอบนั่งหัวเราะหึหึด้วยความสะใจ แต่จะทับถมลูกก็กระไรอยู่ เลยได้แต่นั่งทำหน้ายิ้มๆ นิ๊งหน่องหันมาเห็น มานเลยยังพาลไม่เลิก


นิ๊งหน่อง - แม่นก ยิ้มอะไร (เสียงดุดันซะไม่มี)


แม่นก - อ้าว แม่ก็ขำหน่ะสิ มือก็มี ทำไมไม่ตักข้าวกินเองหล่ะ น้องพันช์พูดถูกนะเนี่ย โตแล้วตักข้าวกินเองได้แล้วนะครับ


นิ๊งหน่อง - ไม่ หน่องจะให้แม่นกป้อน


เรียกว่าใครจะว่ายังไงช้านไม่สน ยังยืนยันเจตนารมณ์เดิมต่อไป 555+



 



ต่อมโสน้าหน้า


เรื่องที่ 1


นิ๊งหน่องปีนเก้าอี้ไม้ที่บ้านคุณย่าเล่น เก้าอี้แบบที่เป็นเก้าอี้นอนที่พับได้หน่ะค่ะ นึกออกมั๊ย ปีนขึ้นไปสูงๆ แม่นกก็บอกว่า อย่าปีน เดี๋ยวเก้าอี้มันจะคว่ำลงมา


นิ๊งหน่อง - ไม่คว่ำหรอก (แล้วก็ปีนต่อไป)


โครมมมมมม เสียงเก้าอี้ พร้อมตัวเด็กร่วงลงกับพื้นดิน เด็กรีบตะกุยตะกายลุกขึ้น ปัดฝุ่นขี้ดินที่เลอะที่เสื้อผ้า


แม่นก - เจ็บมั๊ยหล่ะ


นิ๊งหน่อง - ไม่เจ็บ (แต่มือจับอกไว้ คาดว่าคงกระแทกกับเก้าอี้ตอนคว่ำลงมา)


แม่นก - ไม่เจ็บก็ปีนต่อสิ


นิ๊งหน่อง - เลิกเล่นแระ (หันกลับไปเล่นอย่างอื่นแทน)



เรื่องที่ 2


นิ๊งหน่องวิ่งๆๆๆ ขึ้นลงทางลาดในรีสอร์ท แม่นกบอกให้ระวัง เดินดีๆก็ได้ ไม่ต้องวิ่ง เดี๋ยวจะล้ม


นิ๊งหน่อง - ไม่ล้มหรอก (แล้วก็วิ่งต่อไป)


ป้าบบบบ เสียงเด็กหกล้มคว่ำลงไปกับพื้น หน้าเกือบกระแทกพื้นซีเมนต์ แม่นกหันไปมอง เห็นภาพเด็กรีบลุกขึ้นยืน เอามือปัดๆตามเนื้อตัว แล้วรีบบอกว่า


"ไม่เจ็บ ไม่เจ็บ" (ยังไม่ทันจะถามมานเล้ยยย)


แต่สีหน้าเด็กคนนั้นหน่ะ เหยเกพอดู แล้วมานก็เดินกลับมานั่งรอที่โต๊ะดีๆ ไม่วิ่งเล่นอีกเลย 555


ทั้ง 2 เรื่อง แม่นกไม่เข้าไปปลอบค่ะ แต่ก็ไม่ได้ซ้ำเติมอะไร ปล่อยให้เค้าเรียนรู้ด้วยตัวเอง ว่าสิ่งที่แม่เตือนเนี่ย ถ้าไม่ฟัง ก็จะเป็นแบบนั้นแหล่ะ ไอ้การเจ็บตัวเนี่ย มันทำให้จำแม่นดีนักแล (แต่อยู่ในข้อแม้ที่ว่าเหตุการณ์นั้นๆไม่อันตรายจนเกินไปนะคะ)



 



ต่อมชื่นใจ...หรือเปล่าฟระ


นั่งรถมาเนอร์สฯตอนเช้า นิ๊งหน่องให้แม่นกเปิดการ์ตูนเรื่อง "นาค" ให้ดู


พอถึงตอนใกล้ๆผีจะออกมาอาละวาด นิ๊งหน่องคว้าแขนซ้ายแม่นกที่กำลังจับพวงมาลัยมากอดไว้


นิ๊งหน่อง - หน่องรักแม่นก แม่นกกอดหน่องแน่นๆนะ (เอิ่ม ใครกอดใครอยู่ฟระเนี่ย)


แม่นก - คร๊าบ ได้คร๊าบ.. (ชื่นใจจริ๊งงงง)


พอผ่านตอนผีไป มานก็ปล่อยแขนแม่ แล้วหันไปดูทีวีต่อ


พอผีจะออกมาอีก มานหันมาอีกแระ


นิ๊งหน่อง - แม่นก จับมือกันหน่อยยยยยย


แล้วก็นั่งจับมือกันไปจนเหงื่อซึม เปียกมือกันทั้ง 2 ฝ่าย คิดดู๊ จับมือกันแน่นขนาดไหน 555


สรุปว่า...นิ๊งหน่องอ้อนแสดงความรักกับแม่เนี่ย เพราะกลัวผีใช่มั๊ยเนี่ย จะชื่นใจดีหรือเปล่าน้อ...




- The End -






Free TextEditor


Create Date : 29 มกราคม 2552
Last Update : 29 มกราคม 2552 19:25:49 น. 6 comments
Counter : 409 Pageviews.

 
มาอีกแร้วค่า อิอิ

น่ารักทั้งแม่ทั้งลูกเลยน๊า
น้องนิ้งหน่องกวนโอ๊ยมากเลยค่ะ หุหุ


โดย: coyotemomay วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:19:38:25 น.  

 
Sawadee ka.


โดย: CrackyDong วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:20:50:43 น.  

 

Hello Hi Graphic #109


แวะมาทักทายน้องนิ๊งหน่องจ้า


โดย: แม่น้องแปงแปง วันที่: 30 มกราคม 2552 เวลา:13:34:46 น.  

 
เรื่องขำ ๆ ของนิ้งหน่องเยอะดีจัง ว่าไปแล้วพี่พายก็ยังไม่ค่อยรู้จักหรอกอะปะเรนเจอร์อะไรเนี่ย ไปโรงเรียนเพื่อน ๆ แปลงร่างกันตัวเองเอ๋อไปเลย งงเค้าทำอะไร


โดย: จิน แม่น้องสองพี IP: 58.9.137.91 วันที่: 31 มกราคม 2552 เวลา:22:37:56 น.  

 
น่าร้ากจังค่ะพี่นก

เดียร์ไม่ได้อัพบล็อกเลยช่วงนี้

คิดถึงนิ๊งหน่องกะแม่นกนะคร้าบ


โดย: nadear_ku วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:34:13 น.  

 
555555 ขำดี ลูกผมก็ประมาณนี้แหละครับ แม่เค้าเตือน แต่พอเค้าไม่เชื่อแล้วดันพลาด หกล้ม ก็จะรีบลุกขึ้นมาแล้วบอกว่าไม่เจ็บ มีถึงขั้นวิ่งมาตีแม่บ้านเลยถ้าดันไปขำเค้า คือกลัวเสียฟอร์มนั่นเอง เหมือนกันจริงๆครับ


โดย: เพชร IP: 125.24.115.104 วันที่: 10 กันยายน 2554 เวลา:17:16:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ครอบครัวตัว น
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะค๊า...มือใหม่หัดเขียนบล๊อกค่า...
Blog อัพใหม่


Friends' blogs
[Add ครอบครัวตัว น's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.