Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2552
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
25 พฤษภาคม 2552
 
All Blogs
 
ใครบางคน บนเส้นคั่นเวลา ..:::: คนของความเจ็บปวด::::..

ใครบางคน (บนเส้นคั่นเวลา) ..:::: คนของความเจ็บปวด::::..
บางคนจำ ใครซักคนที่อยากจำ
บางคนลืม ใครซักคนที่อยากลืม
บางคนอยากจำกลับลืม บางคนอยากลืมกลับจำ..อย่างน้อยก็ยังได้จำหรือได้ลืม
แต่สำหรับฉัน...ใครบางคนคนนั้น...เป็นคนที่ยากจะจำและก็ยากที่จะลืม…มันคือความเจ็บปวด

ใครคนนั้นเข้ามาทำความรู้จักกับชีวิตฉันเมื่อ 11 ปีที่แล้ว..

4 ปีแรก ใครคนนั้นให้ความรัก ความสบายใจ ความสุขทั้งหลายเท่าที่จะคิดได้ เป็นช่วงเวลาที่แสนดี คนรอบข้างต่างอิจฉาความรักที่ฉันได้รับ คนที่ฉันได้เลือก....แต่เมื่อเวลาผ่านไป..ใครคนนั้นก็เปลี่ยน เปลี่ยนเป็นคนร้าย.......

อีก 7 ปีที่เหลือ ใครคนนั้นให้ความทุกข์ ความทรมาน น้ำตา ความเจ็บทั้งหลายเท่าที่จะคิดได้ ฉันได้แต่เฝ้าถามตัวเองว่าคนที่แสนดีคนนั้น เค้าหายไปไหน ใครมาพาเค้าไปจากฉัน แล้วสลับเอาคนที่แสนร้ายมาให้... 7 ปี ที่อยู่คอย..ความสุขที่ฉันร้องขออยากจะรับจากใครคนนั้นต้องแลกมากับน้ำตาของฉันเอง...แต่จะโทษเค้าฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ ในเมื่อฉันเป็นคนเลือกที่จะอยู่และทนเอง เพราะหวังว่าซักวัน ความรักและความดีที่ฉันมี จะทำให้คนดีของฉันกลับมา
แต่ระยะเวลา 7 ปี ไม่เคยทำให้อะไรดีขึ้น เค้าไม่เคยกลับมา ความอดทนและทุกข์ทรมานของฉัน ใครคนนั้นไม่เคยซึมซับมันไปแม่แต่น้อย....

อยากบอกใครคนนั้น... ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทุกครั้งที่พยายามจะลืม หรือเวลาที่นึกจำขึ้นมาได้ มันเป็นความเจ็บปวดแบบยากที่จะอธิบาย มาวันนี้ความเจ็บปวดหายไป เหลือแต่ความทรงจำ ที่ฉันรู้ว่ามันจะยังอยู่ตลอดไป แม้ว่าภาพมันจะเลือนรางไปบ้างแล้วก็ตาม และอยากขอบคุณที่เข้ามาเป็นคนคั่นเวลาในชีวิต...ฉันไม่ได้รู้สึกว่ามันสูญเปล่าเลยเพราะความสุข ความเจ็บช้ำมากมายที่ให้มามันสอนอะไรให้ฉันตั้งเยอะ ฉันได้รับและเสียอะไรไปมากมาย แต่ที่สำคัญมันทำให้ฉันได้พบใครอีกคนที่ดี อีกครั้ง...

ตอนนี้ฉันหวัง หวังให้คนดีคนนี้ของฉัน ไม่ใช่แค่คนคั่นเวลาอีกเหมือนเคย ฉันหวังให้เค้าอยู่บนเส้นชีวิตของฉันไปอีกนานแสนนาน.....


มีหมายเหตุนิดนึงค่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงค่ะ เจอจริง ๆ แบบไม่มีตัวแสดงแทนเลยค่ะ และยินดีรับคำติชมจากทุกคนนะคะ ยังไงอ่านแล้วขอซักคนละคอมเม้นต์เนอะ ถ้าชมมาก จขบ.จะได้เอาไปเป็นกำลังใจเขียนอีก แต่ถ้าติมาก จขบ.จะได้เอาไปปรับปรุง และจะเขียนอีกอยู่ดี อิอิ
-ขอบคุณภาพประกอบสวย ๆ จาก google-



Create Date : 25 พฤษภาคม 2552
Last Update : 18 มิถุนายน 2552 13:36:58 น. 46 comments
Counter : 557 Pageviews.

 




๙๙
๙๙๙
๙๙๙๙
๙๙๙๙๙
๙๙๙๙๙๙
๙๙๙๙๙๙๙
๙๙๙๙๙๙๙๙
๙๙๙๙๙๙๙๙๙

ดาวจ๋า ขอเจิมค่ะ


โดย: ดาวลูกไก่ซนๆค่ะ (satineesh ) วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:13:39:55 น.  

 
วันนี้ดาวจ๋าขอติดไว้ก่อนนะคะ
เพราะพึ่งกลับมาจากตจว.
ง่วงด้วย เพลียด้วย เหนื่อยด้วย
ขอดาวจ๋าไปนอนก่อนน๊า

***

จากบล็อก
อ่ะ คุณผึ้งดูรูปไม่ได้ เพราะสถานะเนต มานล็อกไว้หรือคะ?
เพราะดาวจ๋าใช้เวบฝากไฟล์รูปของ Multiply เลยค่ะฝากรูปค่ะ
เมื่อก่อนดาวจ๋าใช้เวบฝากรูปที่เป็นโฮสไทย ..
แต่เพื่อนต่างแดนเรียกดูไม่ได้ .. จ๋าเลยเปลี่ยนมาค่ะ
ครั้นจะใช้ที่ Photobucket ก็กัวว่าแบรนวิชจะเต็มอีก..

ดาวจ๋าอยากให้เพื่อนๆและ คุณผึ้งเห็นรูปค่ะ ...


โดย: ดาวลูกไก่ซนๆค่ะ (satineesh ) วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:13:50:16 น.  

 
เอ่อ..เป็นเรื่องแต่งหรือเปล่าคะ?

เพราะจะเม้นท์ต่างกันค่ะ ระหว่างเรื่องแต่งกับเรื่องจริงน่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:14:00:04 น.  

 
อ่านแล้วชวนอึ้งนะครับ


4 ปี กับ 7 ปี
เป็นตัวเลขที่นานมากเลย
สำหรับความรัก




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:16:07:46 น.  

 


ไม่ว่าจะเป็น
ความเจ็บปวด ความทุกข์
ความสมหวัง ความสุข
เป็นของเราเสมอค่ะ
อยู่ที่ว่าเราเลือกจะทักทายกันแบบไหน





โดย: d__d♥ (มัชชาร ) วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:16:08:36 น.  

 
ถ้าเป็นเรื่องจริง

อืมม์..คนบางคนก็เปลี่ยนไปได้ค่ะ บางทีตัวจริงเค้าอาจจะเป็นอย่าง 7 ปีหลังที่ทำกับเราก็ได้ 4 ปีนั่นต่างหากที่เค้า "พยายาม" ที่จะทำ

พ้นมาได้ ก็ถือว่าหมดเวรหมดกรรมต่อกันค่ะ

อโหสิกรรมให้เค้านะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:16:52:54 น.  

 
หวัดดีค่ะ..
ยินดีต้อนรับสู่ถนนสายมิตรภาพ

เห็นออกตัวตอนท้าย..ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง
รักจริง เจ็บจริง..แบบจีจ้า...ไม่มีตัวแสดงเลย

อยากแบบว่า..อ่านแล้วสะเทือนใจนะ
แม้ว่า..จะไม่มีรายละเอียดในส่วนความปวดร้าว
ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง..กับการจากไปของคนที่ดีสุดหัวใจ
และที่คนร้ายๆ คนเดิม แต่ไม่เหมือนเดิม..(เราเข้าใจถูกไหมคะ)

4 ปีแห่งความสุข..มันสั้นนะ เพราะความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ
7 ปีแห่งความทุกข์..สุดยอดไปเลยค่ะ ที่สามารถทนอยู่มาได้
เพราะ7 ปีนี่..มันยาวนาน แสนนาน..เหมือนไม่มีวันสิ้นสุดเลยล่ะสำหรับความทุกข์


..
..

เขียนดีมากค่ะ..เล่าเรื่องไม่ใส่รายละเอียดลึกๆแต่ชัดเจนมาก
(ไม่รู้ว่าความชัดเจนที่เราเข้าใจมันถูกต้องไหมนะ
กับการที่เข้าใจว่า..4ปี..คือคนรักดีต่อกันเสมอมา
แล้วอีก7ปีที่เหลือ..คนรักเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังเท้า
แล้วคุณก็ยังอดทน..เพราะคิดว่า เขาจะกลับมาดีดังเดิม)


เขียนดีค่ะ..แต่อยากให้เขียนยาวๆกว่านี้..
555+ชอบอ่านยาวๆ..มันสะใจดี..แต่ก็แล้วแต่สะดวกคนเขียนค่ะ

ปล.นิดนึงนะ..รูปในกรอบคอมเมนท์ ลายตาจังค่ะ
พิมพ์ไป..มองไม่ค่อยเห็นเลย..ว่าตัวเองเขียนอะไรไปบ้าง

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ....



โดย: nikanda วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:17:15:12 น.  

 
มาตามคำชวนและร่วมแลกเปลี่ยนเรื่องราวค่ะ

เป็นความทรงจำที่เป็นบทเรียนก้อนโตที่จะสอนให้ชีวิตรู้จักคำว่าอดทน และ เข้มแข็ง
และเมื่อผ่านมันมาได้แล้ว บทเรียนบทนั้นยังให้ความภูมิใจในตัวเราเองอีก

เรื่องหน้ามาร่วมแลกเปลี่ยนเรื่องราวดี ๆ แบบนี้กันอีกนะคะ


โดย: Paulo วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:17:51:57 น.  

 
บล็อคน่ารักจังเลยค่ะ

มีความรู้สึกแบบนี้จริงๆค่ะ บางทีผ่านไปนานมากแล้วแต่ยังรู้สึกเหมือนเหตุการณ์พึ่งผ่านไปเมื่อวานนี่เอง


โดย: ดาวไร้ตะวัน วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:17:57:56 น.  

 

ฝันดีนะครับคุณผึ้ง





โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:18:21 น.  

 
อ่านแล้สน่าเศร้านะคะ
7 ปีเป็นอะไรที่ยาวนานมากเลยนะคะ สุดยอดเลย
เป็นกำลังใจให้นะคะ

ปล.นิก็เป็นน้องใหม่ของโครงการนี้เหมือนกันค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฝากตัวด้วยค่ะ
^^


โดย: บุยบุย วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:22:01:25 น.  

 
ยินดีปรีชาที่มาเข้าร่วมโครงการกันค่ะ ^^

ขอให้คนดีในปัจจุบันคงมั่นยืนนาน
ยาวนานกว่า 11 ปีอีกนะคะ
จะได้เปลี่ยนความรักเป็นความรู้สึกดีๆ ตลอดไปค่ะ


โดย: BeCoffee วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:22:13:37 น.  

 

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

เขียนได้ดีครับ ถ่ายทอดความรู้สึกออกมาเรียบเรียงเป็นเรื่องราวได้ดีครับ แต่ถ้ามีการลงรายละเียอดในบางช่วงบางตอน จะช่วยทำให้เห็นภาพของตัวละครได้ชัดเจนขึ้น

อาทิเช่น ...

ใครคนนั้นเข้ามาทำความรู้จักกับชีวิตฉันเมื่อ 11 ปีที่แล้ว..
ตอนนั้นฉันยังเป็นน้องใหม่ของคณะ ส่วนเขาคนนั้นเป็นรุ่นพี่ปีสุดท้ายแล้ว ... ฯลฯ

และถ้าลงรายละเอียดในการบรรยายเพิ่มเติมอีกสักนิด จะช่วยทำให้ผู้อ่านข้าถึงอารมณ์และความรู้สึกของผู้เขียนได้มากขึ้นครับ

อาทิเช่น ...

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทุกครั้งที่พยายามจะลืม หรือเวลาที่นึกจำขึ้นมาได้ มันเป็นความเจ็บปวดแบบยากที่จะอธิบาย เหมือนกับในทุกครั้งที่ฉันต้องเดินผ่านร้านอาหารแห่งนี้ ร้านที่เราเคยนัดเดทกันเป็นครั่งแรก แม้ว่าในวันนี้ร้านนี้จะเปลี่ยนไปจากเดิมแล้ว แต่ภาพความทรงจำที่ประทับใจในครั้งนั้น มันยังคงอยู่เวียนว่ายอยู่ในความรู้สึกของฉันเสมอ ....

เอาเป็นว่าผมลองช่วยแนะนำประมาณนี้นะครับ เพราะว่าผมก็ไม่ใช่นักเขียนมืออาชีพครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:24:11 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าแฮะ


โดย: ปลาทองแก้มยุ้ย วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:48:24 น.  

 
เมื่อคืนแวะมาแล้วแต่เม้นท์ไม่ได้ค่ะ จะบอกว่า ขอให้โชคดีเจอคนที่ใช่ และเป็นตัวจริง ด้วยค่ะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: pinkyrose วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:37:14 น.  

 
สวัสดีค่ะ แวะมาต้อนรับเข้าสู่ถนนมิตรภาพค่ะ
อ่านแล้วรู้สึกเศร้าและเจ็บปวดตามไป
เหมือนที่พี่ก๋าว่า ตัวเลข 4 ปีและ 7 ปีเป็นเวลานานมาก
สำหรับทั้งความทรงจำดี ๆ และความทรงจำที่ปวดร้าว
ถึงอย่างไรก็ผ่านมันมาได้ด้วยดีแล้วนะคะ
และก็มีประสบการณ์ที่มีค่าที่เราได้รับมาเช่นกัน...^^


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:14:46:33 น.  

 
หวัดดีจ้ะผึ้ง ต้นอ้อก็ว่าเหมือนกันนะ ภาพในหนังเรื่องนี้ สวยมากๆ แต่มีคนบอกว่า สบายดีหลวงพระบางสวยกว่า ต้นอ้อยังไม่ได้ดูเลยอ่ะ...

เป็นกำลังใจให้นะจ้ะ ตัวเองก้อเพิ่งผ่านมาได้เหมือนกัน จะเป็นยังไงก็ต้องดูกันต่อไปจ้ะ มีความสุขมากๆน๊า


โดย: ต้นอ้อท้าลม วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:15:24:56 น.  

 
เศร้าจัง แต่ก็ยังดีนะคะที่ในสุดที่สุดก็ได้เจอคนดีๆอีกครั้ง

และยินดีที่ได้รู้จักค่ะ


โดย: ภาวันต์ วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:15:49:44 น.  

 

เวลาเราเลือกอะไร
บางครั้งเรารู้สึก...ดีที่สุดแล้ว
บางครั้งเรารู้สึก...ยังไม่ดีเลย
บางครั้งเรารู้สึก...ไม่แน่ใจเลย

แต่เอาเข้าจริงจริง
ดี.ว่า...
เราไม่รู้อะไรเลยต่างหาก

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม...จากการตัดสินใจ
สำหรับดี.
สิ่งที่ตามมาดี.จะยอมรับ
และเคารพความคิดของตัวเองเวลานั้นเสมอ
ไม่ว่าที่สุดแล้วจะถูกหรือผิดหรือเสียใจ

ดี.คิดแบบนี้อ่ะค่ะ





โดย: d__d♥ (มัชชาร ) วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:17:39:36 น.  

 
มาให้กำลังใจคุณผึ้งจ้า...ถ้าเค้าคนนั้นได้เข้ามาอ่าน เค้าจะต้องรู้ว่ายังมีใครคนหนึ่งที่รักและเฝ้ามองเค้าอยู่เสมอค่ะ แต่เวลา 7 ปีที่ทนมาส้มว่านานมากเลยนะคะ เอาค่ะ..สู้ๆๆๆ


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:18:05:04 น.  

 
มาเติมกำลังใจให้กันและกันจ้ะ
อ้อผ่านมาแล้ว พร้อมจะสู้เสมอจ้ะ
ผึ้งทานข้าวหรือยัง พักผ่อนเยอะๆน๊า


โดย: ต้นอ้อท้าลม วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:19:03:56 น.  

 
เป็นกำลังใจให้คุณผึ้งนะคะ

เวลาจะช่วยรักษาแผลใจเองค่ะ สู้ๆๆๆ ค่ะ


โดย: ดาวไร้ตะวัน วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:19:50:28 น.  

 
อโหสิกรรมให้เค้าได้แล้ว ก็ดีแล้วหละค่ะ

จะได้ไม่ต้องเป็นเวรเป็นกรรมกันต่อไป

มีความสุขอยู่กับชีวิตปัจจุบันดีกว่านะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:13:34 น.  

 
แวะมาขอบคุณกำลังใจที่ส่งมาให้เช่นกันจ้า


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:20:48 น.  

 
รูปผมเขียนแบบไม่มีพล็อต
และไม่มีการคิดล่วงหน้าน่ะครับ
หุหุหุ

นกมีหัวเป็นช้าง
รับรองว่าไม่มีนัยยะอะไรซ้่อนเร้นแน่นอนครับ 555




โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:42:13 น.  

 
นับจากวันนี้ไป...ก็จะมีแต่เรื่องดีแล้วค่ะ
เพราะคุณผึ้งมีคนดีๆ เข้ามาในชีวิตมากกว่า 1 คนแล้ว
เมื่อเดินบน "ถนนสายมิตรภาพ" เส้นนี้


โดย: นัทธ์ วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:22:11:28 น.  

 
ดาวจ๋ามาส่งคุณผึ้งเข้านอนค่ะ

พรุ่งนี้ ถ้าว่าง
ดาวจ๋าเชิญไปฟังเพลงดังอมตะของเติ้งลี่จวิน น๊า
ดาวจ๋าเก็บเพลงมาทั้งชุด 22 เพลงเลยค่ะ..



นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิค่ะ


โดย: ดาวจ๋าคนซนๆค่ะ (satineesh ) วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:24:04 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับ












โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:8:29:58 น.  

 
ขอบคุณค่ะที่แวะไปเยี่ยมเยียนที่บล๊อคค่ะ

เห็นระยะเวลาแล้วนานมากมายเลยค่ะ
ที่ทนอยู่ และให้โอกาสคน ๆ นั้นได้นานมากขนาดนี้
นี่แหละมั้งค่ะที่เขาบอกว่าอานุภาพของความรัก

จะเป็นกำลังใจให้นะค่ะสำหรับทุกเรื่อง
และหวังไว้เหมือนกันค่ะว่าคนที่เข้ามาในชีวิต
อยากให้เป็นคนที่อยู่กับเราตลอด
ไป อย่าเป็นแค่คนคั่นเวลา

ยินดีได้รู้จักค่ะ...กับมิตรภาพที่ดีของเพื่อนใหม่


โดย: แมงโกชิดเด วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:12:47:02 น.  

 
สวัสดีจ๊ะ

อ่านแล้วเข้าใจนะ

แต่ไม่รู้จะเมนต์อย่างไรดี


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:14:11:51 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

หวัดดีจ้ะผึ้ง เลิกงานแล้วหรอ ต้นอ้อเลิกงานสามทุ่มอ่ะ ดึกอยู่เหมือนกันนะ..
กินไรยังจ้ะ รีบๆนะเดี๋ยวดึกกินไม่ดีจะอ้วนน๊า


โดย: ต้นอ้อท้าลม วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:17:49:20 น.  

 
ดาวจ๋าก็อยากให้คุณผึ้งได้ยินเสียงเพลงและเห็นรูปในบล็อกของดาวจ๋าค่ะ
อ่านข้อมูลข้างบล็อกของคุณผึ้งเลย เข้าใจว่าเป็นเพราะสถานะเนตที่ไม่แรงหรือเปล่าน๊อ...แต่ไม่เป็นไรค่ะ...ของทุกอย่างในบล็อกของดาวจ๋ายังคงอยู่อีกนานแสนนานเพราะเพลงเหล่านั้น..ดาวจ๋าก็อัพไฟล์เองเป้นส่วนใหญ่ค่ะ..วันหน้าย้อนมาฟังก็ได้เนาะ

แล้วพรุ่งนี้ดาวจ๋าจะมาทานอาหารที่บ้านคุณผึ้งนะคะ..

ปล. ข้อความข้างบนของคุณผึ้ง...ดาวจ๋าไม่มีคห. นะคะ..ไม่ใช่ไม่อ่าน...แต่เป็นเพราะดาวจ๋าก็ผ่านเรื่องเลวร้ายในชีวิตมาค่อนข้างมากค่ะ...เวลาที่ผ่านไปจะช่วยเรา...ขอแต่ว่าเราอย่ายอมแพ้...อาจท้อบ้างล้มบ้าง สะดุดบ้าง...มานก็คือชีวิตค่ะ....


ขอให้คุณผึ้งมีความสุขมากๆค่ะ


โดย: ดาวลูกไก่ ตัวที่ 7 ค่ะ (satineesh ) วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:19:52:00 น.  

 
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณที่แวะไปอ่านเรื่องน่ารักของเด็กป.1 ค่ะ
ตอนเพื่อนเล่าให้ฟังเนี่ย นั่งทานข้าวกลางวันกันค่ะ
แต่ละคนฟัง จบ แถบสำลักข้าวตายกันเลยค่ะ 555
................
อ่านเรื่องคนผึ้งแล้ว สัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งในตัวเลยนะคะ
ใครบางคนคนนั้นเค้าอาจเกิดมาเพื่อมีหน้าที่ทำให้
เรารู้สึกว่าและรู้ว่า "เราเข้มแข็งแค่ไหนและทำให้เรารู้ว่า คนดี คืออะไร"
ขอให้มีความสุขและคนดีคนนี้จะดีตลอดไปนะคะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ



โดย: แม่ภูมิ (Artagold ) วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:07:34 น.  

 
ดีจ้า อ้อพยายามไม่กินข้าวอ่ะ ก็มันตั้งสามทุ่มกว่าอ่ะนะกว่าจะถึงบ้าน กินไปเรื่อยๆอ้วนขึ้นเยอะเลย พยายามกินนมแทนอ่ะจ้ะ นอกจากว่าวันใหน มีเมนูพิเศษ แต่ก็นะ พลาดบ่อยๆเลยเรา
ฝันดีจ้ะผึ้งจ๋า


โดย: ต้นอ้อท้าลม วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:41:30 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณผึ้ง

อ่านแล้วรู้สึกเส้าๆ เหงาๆ จังค่ะ


โดย: arcoiris วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:45:22 น.  

 
ท่าทางจะบล็อกเว็บมัลติพลายนะครับเนี่ย
ภาพถึงไม่ขึ้นเลยน่ะครับ อิอิอิ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:53:43 น.  

 
ดาวจ๋าวิ่งมาบอกว่า..

บล็อกดาวจ๋ายินดีต้อนรับทุกวันเลยค่ะ

มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: satineesh วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:58:04 น.  

 
แวะมาหายามค่ำ เดี๋ยวไปดูละครก่อนนะ คืนนี้ฝันดีจ้า


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:42:50 น.  

 
จ๊เอ๋ หลับหรือยังเอ่ย ฝันดีนะจ๊ะคนสวย


โดย: pinkyrose วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:19:47 น.  

 
สวัสดีจ้า ตื่น ๆ ตื่นมาเชียร์ผีกัน

ทุกข์ สุข เศร้า อยู่ที่เราว่าเราจะอยู่กับมันได้ดีแค่ไหน


โดย: ความเจ็บปวด วันที่: 28 พฤษภาคม 2552 เวลา:1:29:13 น.  

 
แวะเอาดอกไม้มาฝากค่ะ คิดถึงนะคะ

คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]


โดย: ดาวไร้ตะวัน วันที่: 28 พฤษภาคม 2552 เวลา:1:44:50 น.  

 
อรุณสวัสดิ์เช่นกันค่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 28 พฤษภาคม 2552 เวลา:8:44:20 น.  

 
สวัสดีจ้า ฝนตกยังเอ่ย

ที่นี่กำลังตกเลย

ไปทานข้าวกัน เที่ยงแล้ว


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 28 พฤษภาคม 2552 เวลา:12:00:27 น.  

 
แวะมาทักทายจ้า
ทำงานยุ่งหรือเปล่า
ขอให้สนุกกับงานนะจ้า


โดย: ต้นอ้อท้าลม วันที่: 28 พฤษภาคม 2552 เวลา:15:27:48 น.  

 
ชอบเนื้อเพลงของ บอดี้สแลม ครับ

ชีวิตแค่โดนทำร้าย แต่ที่สุดมันต้องไม่โดนทำลาย
แค่วันนี้หัวใจสลาย เตือนตัวเองว่าถึงยังไงฉันยังต้องอยู่
ความรักลวงหลอกมันก็แค่เจ็บปวด
ไม่มีค่า...ให้มันทำลายชีวิตไม่ได้...

หากเรายังอยู่เราก็มีโอกาสได้เจอรักที่ดีกว่าเสมอครับ(ผมเชื่ออย่างนั้น)


โดย: komyooth วันที่: 28 พฤษภาคม 2552 เวลา:15:40:28 น.  

 
เรื่องราวความรักแบบนี้ เราปฏิเสธไม่ได้เลยอ่ะค่ะที่จะต้องมาเจอ
และเมื่อเจอแล้วมันก็เจ็บปวด ทรมาน .. ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน
ความรู้สึกมันก็ยังจดจำได้เสมอๆ อย่างนี้ล่ะค่ะ ...
เชื่อว่าเขียนเรื่องราวเหล่านี้มา ภาพก็ยังอยู่ แต่ความรู้สึกนั้น
อาจจะเปลี่ยนไปบ้าง ไม่ทั้งหมดแต่ก็มีนิดหน่อยหรือเปล่าเอ่ย


โดย: JewNid วันที่: 28 พฤษภาคม 2552 เวลา:17:36:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Sweety PB
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Sweety PB's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.