Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2552
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
22 มิถุนายน 2552
 
All Blogs
 

ความรัก น้ำตา และความไร้เหตุผล :: พบกันครั้งสุดท้าย ::


“ฮืมมม..อากาศดีจัง” ฉันสูดอากาศยามเช้าของวันอาทิตย์ วันนี้เป็นวันที่อากาศดีทีเดียว ท้องฟ้าโปร่ง มองเห็นสีฟ้าใส..นานแล้วนะที่ฉันไมได้ตื่นแต่เช้ามายืนมองท้องฟ้าแบบนี้ เพราะช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา ฉันต้องเจอกับเรื่องยุ่ง ๆ แทบทุกวัน ทั้งเรื่องงานที่ฉันเพิ่งได้เข้าทำงานที่ใหม่ และเรื่องความรัก ที่เป็นปัญหาทางใจมาตลอด นึกมาถึงตรงนี้ ฉันก็หลับตาลง..นึกถึงเรื่องนี้ทีไร มันเจ็บในใจยังไงบอกไม่ถูก..วันนี้จะเป็นเหมือนที่ผ่านมาอีกมั้ย..

“เอาน่า วันนี้จะไม่เป็นแบบที่ผ่านมาอีกแล้ว ก็เค้าให้สัญญากับเธอแล้วนี่” เสียงเล็ก ๆ ในหัวของฉันบอกกับฉันให้หยุดนึกถึงเรื่องแย่ ๆ

“โอเค โอเค” ฉันพูดปนหัวเราะตอบเสียงเล็ก ๆ นั่นกลับไป และยืนขำตัวเองที่พูดกับเสียงเล็ก ๆ นั่น แต่มันก็เป็นข้อดีอย่างนึงเพราะตอนนี้มันทำให้ฉันลืมเรื่องที่คิดอยู่เมื่อนาทีที่แล้ว..ฉันหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้องนอนที่อบอุ่น เพื่อที่จะล้มตัวลงนอนอีกซักชั่วโมง สองชั่วโมง เพราะนี่มันเพิ่งจะ 6 โมงเช้า..ฉันยิ้มให้กับตัวเองที่วันนี้ฉันมีนัดกับ “เค้าคนนั้น” นี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันตื่นเต้นจนต้องลุกขึ้นมาแต่เช้าสินะ
-------------------------------------------------------------------------------------

เป็นเวลาเกือบ 2 ชั่วโมงแล้วที่ฉันนั่งจ้องโทรศัพท์อย่างเอาเป็นเอาตาย ราวกับว่าเค้าคนนั้นจะก้าวออกมาจากโทรศัพท์
ฉันถามเสียงเล็ก ๆ นั้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือว่า “ไหนเธอบอกว่าจะไม่เป็นแบบที่ผ่านมาอีกแล้วไง…” คราวนี้ไม่มีเสียงเล็ก ๆ นั้นตอบกลับมา “พอมีปัญหาก็ทิ้งฉันเลยนะ” ฉันเริ่มโกรธขึ้นมาแล้ว ทำไมเค้ายังไม่มา....

ฉันเดินออกไปดูท้องฟ้าฆ่าเวลา ทำไมมันเปลี่ยนไปจากเมื่อเช้าแล้ว..มันขุ่นมัว..เหมือนกับว่าฝนกำลังจะตก “ฝนจ๋าอย่าเพิ่งตกมาเลยนะ รอให้เค้ามาก่อน..”

ฉันเดินกลับมาที่โต๊ะเครื่องแป้ง นั่งมองตัวเองในกระจก ดูฉันสิ เมื่อ 2 ชั่วโมงที่แล้วฉันยังร้องเพลงไปแต่งตัวไป สนุกกับการเลือกเสื้อผ้า และแต่งหน้าให้สดใส แต่ตอนนี้ เสื้อผ้าที่ดูสวยมันกลับกลายเป็นยับยู่ยี่ไปหมดจากการที่ฉันหมุนตัวกลิ้งอยู่บนที่นอน และหน้าตาที่แต่งเติมไว้อย่างดี ก็แทบจะไม่เหลือสีสันอยู่เลย...”เค้าจะไม่มาใช่มั้ย?”
ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะโทรหาแพท เพื่อนสนิทของฉัน ขืนให้ฉันอยู่นิ่ง ๆ แบบนี้อีกแม้แต่นาที หัวฉันคงระเบิด

~เจ็บไป เจ็บมาทุกวัน ก็เลยหมด หมดกำลังจะเสียใจไปกว่านี้~

โอ๊ยฉันจะบ้าตาย ช่างสรรหาเพลงจริง ๆ เลยนะยัยแพท..

“ฮัลโหล ว่าไงจ๊ะ เพื่อนสาว มีอะ..”
“แพท เค้าทำแบบเดิมกับฉันอีกแล้ว..” ฉันสวนพูดกลับไปด้วยเสียงเครือ ๆ โดยที่ยัยแพทยังพูดไม่ทันจบประโยค
“ไม่เอาน่า น่าเบื่อจริง อย่ามาร้องไห้นะ เดี๋ยวหูฉันเปียก”
“หึ หึ ฉันค่อยหัวเราะออกมาได้หน่อย แค่นี้ก็คุ้มแล้วนะที่โทรหาแก” ฉันกับแพทสนิทกันมาก ฉันจึงรู้ว่าที่แพทพูดมา ไม่ได้หมายความตามนั้น พูดเพียงแค่ให้ฉันได้ผ่อนคลายลงบ้าง
“ฉันรอมาจะ 3 ชั่วโมงแล้ว เค้าไม่โทรมาบอก ไม่มีแม้แต่ sms หรืออะไรเลย แล้วฉันก็ไม่กล้าโทรไป ฉันกลัวคำตอบ กลัวจะต้องรับรู้อะไรอีก” ฉันบอกแพท
“นี่ไม่ใช่ครั้งแรกนะ ที่แกต้องรอ มันนับไม่ถ้วนแล้ว ฉันว่าแกน่าจะชิน” แพทตอบกลับมายียวนในแบบของเธอ และยังพูดต่อไป
“ฉันไม่เข้าใจแกเลย หลายต่อหลายครั้งที่เป็นแบบนี้ แกก็ยังจะให้โอกาสอยู่นั่น ซ้ำแล้วซ้ำอีก ทำไมนะ ฉันก็ถามแกหลายครั้งแบบนี้เหมือนกัน ไม่เคยได้คำตอบซักที ถ้าคราวนี้แกไม่ตอบ คราวหน้าไม่ต้องโทรมาเลยนะ”
“งั้นแกก็รอไปเหอะ ฉันไม่มีให้แกหรอก ‘เหตุผล’ น่ะ”



ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้า ถอดชุดสวยที่บรรจงใส่เมื่อกลางวันลงไปกองกับพื้น หยิบเสื้อยืดตัวโคร่งเก่า ๆ ที่ไว้ใส่อยู่บ้านเป็นประจำกับกางเกงขาสั้นขึ้นมาสวม
“เฮ่อ..ชุดนี้คงเป็นชุดที่เหมาะกับฉันมากกว่ามั้ง” ฉันถอนใจพูดกับตัวเองเบา ๆ
เป็นอันว่าเค้าไม่มาแน่นอนแล้ว..ทุกครั้งที่เค้าผิดนัด ปล่อยให้ฉันรอ พอวันรุ่งขึ้นหลังจากปล่อยให้ฉันต้องร้องไห้และเป็นทุกข์ เค้าก็จะมาหาพร้อมกับดอกกุหลาบ 1 ดอก และคำขอโทษมากมายให้ฉันอย่าโกรธเคืองเค้าเลย แค่เห็นหน้าของเค้า รอยยิ้มนั้น กับมือที่อบอุ่นมาจับมือฉัน ฉันก็หายโกรธ ให้อภัย ให้โอกาสเค้าเรื่อยมา..แต่ครั้งนี้ มันไม่เหมือนทุกครั้ง เพราะเค้าสัญญา เป็นครั้งแรกที่เค้าให้สัญญา..

เราคบกันมาจะ 4 ปีแล้ว เค้าแสนดีมาตลอด จนหลายเดือนมานี้เค้าเริ่มแปลกไป ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ เช่นการผิดนัดกับฉัน ที่ผ่านมาเค้ามักจะมีคำแก้ตัวมาเสมอ ๆ แต่ครั้งนี้ฉันยื่นคำขาดไปว่าถ้ายังเป็นแบบนี้อีก เราคงต้องจบกันเท่านี้..เค้าถึงได้เอ่ยปากสัญญากับฉันว่าจะไม่ทำอีก และขอนัดฉันในวันนี้ เพื่อที่จะเป็นการยืนยันในคำสัญญาว่าเค้าจะไม่ผิดนัด และพร้อมกับเป็นการเริ่มต้นใหม่ของเรา เค้าจะสะสางปัญหายุ่ง ๆ ของเค้าให้จบ อันที่จริงไอ้ปัญหายุ่ง ๆ นี่แหละคือสาเหตุหลักของเรื่อง ฉันก็รู้ว่าปัญหายุ่ง ๆ ของเค้าคืออะไร เป็นผู้หญิงคนนึง..เค้าขอเวลาฉันมาหลายเดือนแล้วที่จะแก้มัน ฉันก็ได้แต่ทำตัวเป็นคนดี ไม่เข้าไปก้าวก่ายการตัดสินใจของเค้า (ที่จริงแล้วยัยแพทเรียกการกระทำของฉันว่า ‘นางเอก’) ตราบใดที่เค้ายังยืนยันว่าอยากจะคบกับฉันและจะเลิกกับผู้หญิงคนนั้น ฉันจะรอ มันเป็นเหตุผลโง่ ๆ ...ก็โง่จริง...แต่หลังจากมันเริ่มหนักขึ้น เค้าผิดนัดฉันแทบทุกครั้ง มันมากเกินที่ฉันจะอดทนแล้ว เลยต้องตัดสินใจซักที..นัดกันวันนี้ ฉันเชื่อในตัวเค้าเต็มที่ว่าเค้าจะมา และเราจะเริ่มต้นกันอีกครั้ง..แต่เค้าไม่มา มันคงจบแล้ว...

ฉันเอนตัวลงบนที่นอน หลับตาลง..คำถามของแพทยังวนอยู่ในหัวฉัน แพทคอยถามฉันเรื่อยมา ว่าจะทนทำไม “เป็นฉันนะ หาใหม่ไปแล้ว” ฉันนึกขำคำพูดของแพท แพทเป็นคนสวย แต่ยังไม่เคยได้ลงเอยกับใครจริง ๆ ซักที ด้วยความที่สวยเลือกได้ของเธอ (เธอว่าอย่างนั้น) ด้วยเหตุนี้ล่ะมั้ง ที่ทำให้แพท คอยวนถามคำถามนี้กับฉันอยู่บ่อยครั้ง...ฉันทนทำไมน่ะหรอ มันคงเป็นเพราะ......กริ๊งงงง กริ๊งงงงง

ฉันสะดุ้งสุดตัวกับเสียงโทรศัพท์ที่ห้อง ใครกันนะโทรมาตอนนี้ ฉันยังไม่อยากจะคุยกับใครเลยจริง ๆ...ฉันบ่น..แต่ก็ลุกจากที่นอน ไปรับโทรศัทพ์
“สวัสดีค่ะ” ฉันรับสาย และพูดอย่างเป็นทางการ เพราะส่วนมากสายที่โทรเข้ามาที่ห้องจะไม่ใช่เพื่อนฝูง
“บี..นี่ต้นนะ” …….
ฉันอึ้งไปหลายวินาที กับเสียงจากปลายสายนั่น..เป็นเค้าคนนั้น..ฉันพูดกลับใส่เค้าอย่างรัวเร็ว ด้วยความโมโหที่เค้าให้รอและดีใจปนกัน
“ต้น..ทำไมผิดนัดอีกแล้วล่ะ ไหนต้นบอกว่าจะไม่ผิดนัดบีแล้วไง ไม่ยอมโทรมาบอกด้วย บีคิดมากหัวแทบแตกเลยนะ บีกลัวว่าต้นจะไม่มา บี..บี..” ฉันพูดต่อไปไม่ออก อยากจะร้องไห้
“บี ฟังต้นนะ พอดีมือถือต้นมัน..อืม มันตกน้ำน่ะ”..นั่นไงเค้าแก้ตัวอีกแล้ว ฉันนึกในใจ
“ลงมาหาต้นข้างล่างได้มั้ย คือต้นทำคีย์การ์ดตกน้ำไปด้วยน่ะ”
“อย่าบอกบีนะว่าที่มาช้าเนี่ยก็เพราะต้นโดดลงน้ำไปงมมือถือกับคีย์การ์ด” ฉันตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ดีขึ้น เฮ่อ..ก็แค่โทรศัพท์ตกน้ำเอง ฉันไม่น่าคิดมากเลย “รออยู่ที่สวนหย่อมนะ เดี๋ยวบีหาร่มก่อน ฝนทำท่าจะตกแล้วเห็นครึ้มตั้งแต่เมื่อบ่าย เอ๊ะ..ร่มหายไปไหนนะ บีว่าบีเอาวางไว้ตรงนี้นี่นา”
“ไม่ต้องหรอกบี ลงมาตอนนี้เลย ฝนยังไม่ตกหรอก” เค้าตอบกลับมาฟังดูรีบร้อน
“ก็ได้จ้ะ บีไปเดี๋ยวนี้แหละ” ฉันบอกกับเค้าและวางโทรศัพท์ลง รีบหยิบคีย์การด์ลงไปหาเค้า...ถ้ามีใครมาเห็นหน้าฉันตอนนี้ คงจะต้องบอกว่า หน้าบานเป็นจานเลยทีเดียว...ในที่สุดเค้าก็มา...

ฉันลงลิฟท์มาจากชั้น 5 รีบเดินออกไปที่สวนหย่อม ฉันเห็นแล้ว เค้าอยู่ตรงนั้น นั่งอยู่บนม้าหินตัวเดิมที่เค้าชอบนั่งทุกครั้งที่มาที่นี่ ฉันเอ่ยทักเค้าอย่างยิ้มแย้ม
“ว่าไง..นักดำน้ำ” แต่ก็ต้องหุบยิ้มในทันที ที่เห็นเค้าเงยหน้าขึ้นมา เป็นสีหน้าที่ทำให้ฉันรู้สึกย้อนไปเมื่อปีที่แล้ว เค้าทำสีหน้าแบบเดียวกันนี้ ตอนที่เค้ามาบอกว่ามีผู้หญิงอีกคน ใจคอไม่ดีเลยฉัน
“บี..ต้นขอโทษไม่มาตามนัดนะ คือ..”เค้าพูดได้เท่านี้ฉันก็ขัดเค้าขึ้นมาว่า
“เดี๋ยวก่อนต้น..มือถือต้นไม่ได้ตกน้ำใช่มั้ย คีย์การด์ก็ด้วยใช่มั้ย”
“ใช่” เค้าตอบมาสั้น ๆ แต่ก็เป็นคำสั้น ๆ ที่ทำให้รู้เลยว่าคำต่อไปมันต้องเป็นคำที่เจ็บปวดเกินจะฟังแน่ ๆ ฉันเลยเงียบนิ่งฟังเค้า แต่ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ ฉันอึ้งกับคำตอบไปแล้วมากกว่า เพราะอีกใจนึงก็แอบคิดว่าเค้าจะปฏิเสธ
“บี..งั้นต้นพูดเลยแล้วกันนะ..” นั่นไงเริ่มแล้ว
“ต้นเลิกกับน้องเค้าไม่ได้ น้องเค้าก็ดีกับต้นมาก ต้นต้องดูแลเค้า แล้ววันนี้ต้นก็ผิดสัญญา ต้นยอมให้บีตัดสินใจเรื่องของเรา” ฉันไม่ได้มองหน้าเค้าอีกแล้ว แต่ก้มมองที่เท้าของตัวเอง
“ต้นจะมาให้บีตัดสินใจทำไม ในเมื่อต้นเองเป็นคนตัดสินใจไปแล้ว ต้นเลือกที่จะไม่มาหาบี....” ฉันตอบเค้าไปด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย เหมือนพูดอยู่กับเท้าตัวเอง
เงียบกันไปซักพัก เค้าก็เป็นคนเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นมา อันที่จริงทำลายใจฉันด้วย
“ต้นรู้ว่าบีจะไม่เป็นไร ดูบีสิ บีเข้มแข็งออก ไม่ร้องไห้เลย......” ฉันไม่ได้ฟังคำพูดที่เหลือของเค้า ได้แต่มองที่เท้าตัวเองที่จิกอยู่บนรองเท้าแตะนุ่ม ๆ เค้าพูดอะไรต่อไปฉันไม่รู้ ใจมันเบา รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เค้าเอามือที่เคยอบอุ่นมาจับที่แขนฉัน
“ต้นขอโทษนะ ต้นทำดีที่สุดแล้ว ขอบคุณบีด้วยที่อดทนกับต้นมาตลอด ดูแลตัวเองดี ๆ นะบี”...ฉันเงยหน้าขึ้นมองเห็นเค้ากำลังเดินไปที่ลานจอดรถ ทำไมมันง่ายอย่างนี้นะ เวลาจะไป ฉันอยากที่พูดขอร้องเค้าให้อยู่กับฉัน อยากบอกว่าฉันไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่เค้าคิด อยากบอกว่าฉันเจ็บ อยากให้เค้ากอดฉันไว้เหมือนอย่างเคย แต่มันจะมีประโยชน์อะไร ในเมื่อเค้าหมดรักฉันแล้ว ฉันจะร้องไห้ให้เค้าเห็นทำไม ในเมื่อน้ำตา มันมีค่าแค่กับคนที่รักกัน

เอ๊ะ..น้ำอะไรบนหน้าฉันนะ ฉันยังไม่ได้ร้องไห้ซักหน่อย ฉันเงยหน้าขึ้นไปมอง สายฝนกำลังโปรยปรายลงมา “ขอบใจนะฝน ที่ทำตามฉันขอ”...แล้ว ‘น้ำตา’ ของฉันก็ไหลออกมาอาบแก้มจริง ๆ เมื่อเห็นรถของเค้าแล่นออกไป ...



ฉันก้มลงมองตัวเองที่เปียกปอนจากสายฝน เสื้อตัวเก่าที่หลวมโคร่งกับกางเกงขาสั้นใส่อยู่บ้าน..อย่างที่บอก สำหรับวันนี้ฉันคงเหมาะกับชุดนี้ที่สุด วันที่เลวร้าย กับเสื้อผ้าที่แสนห่วย..ฉันไม่ได้ยืนร้องไห้ท่ามกลางสายฝนหรอกนะ เพราะถ้าใครมาเห็นเข้าคงจะว่าฉันบ้ามากกว่าจะเห็นใจนะ..แต่ทีเปียกก็เพราะว่าฝนเทลงมาแบบไม่ทันตั้งตัว คงจะตกลงมากลบน้ำตาให้ฉันล่ะมั้ง ฉันวิ่งมาหยุดอยู่ใต้ร่มเงาของตึก ขึ้นห้องไปสภาพนี้ไม่ดีแน่ เพิ่งปูพรมใหม่ซะด้วย..

น้ำตายังคงไหลมาเรื่อย ๆ ฉันยังคงก้มมองตัวเองอยู่ ทำไมฉันถึงต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้นะ ทำไมฉันต้องทนทุกข์ ทำไมต้องมายืนเปียกในชุดห่วยแตกนี่ คราวนี้ฉันเริ่มสะอึกสะอื้น ฉันอดทนกับเรื่องนี้มาตลอด อดทนคำโกหกสารพัด อดทนรับรู้ว่าเค้ามีใครอีกคน ฉันอดทนเพราะฉันหวัง หวังว่าความดีของฉันจะเอาชนะ แต่เปล่าเลย เค้าพูดว่าอะไร “น้องเค้าดีกับต้นมาก ต้นต้องดูแล” เวร..เวรจริง ๆ ฉันทนเป็นคนดีอยู่ทำไมนะ ทำไมไม่เป็นนางมารไปตั้งแต่แรก “หึ หึ” ฉันหัวเราะออกมาหน่อยที่คิดถึงประโยคนี้ นั่นสิ ทำไมไม่เป็นนางมาร ถ้ายัยแพทได้ยินคำนี้คงปลื้มใจน่าดู...

ที่ผ่านมาทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพราะ ‘ความรัก’ รักในตัวเค้าเมื่อเริ่มแรกที่รู้จักกัน ที่เค้าดีแสนดี รักจนมาถึงวันนี้ที่เค้าเป็นคนร้าย อดทนเพราะคิดว่ารักที่ฉันมีให้เค้าเสมอมา จะส่งผลในทางที่ดีในที่สุด แต่เอาเถอะ ฉันคิดผิด..ตอนนี้ วินาทีนี้ฉันยังรักเค้าอยู่ ถึงแม้ว่าเค้าเพิ่งจะพูดจาไม่น่าฟังใส่ฉันก็ตาม...สาเหตุที่ฉันไม่ได้บอกเหตุผลกับแพทก็เพราะเธอไม่เคยรักใคร เธอมักจะบอกกับเพื่อน ๆ อยู่เสมอว่า รักอะไรไม่เท่ารักตัวเอง จริงของแพท..ฉันก้มมองสภาพตัวเองอีกทีเป็นครั้งสุดท้าย..ฉันจะอดทนต่อ อดทนครั้งนี้จะเป็นเพื่อตัวฉันเอง อดทนให้ช่วงเวลาหลังจากนี้ที่ฉันรู้ว่ามันจะเลวร้ายแน่นอน ให้มันผ่านไป ต่อจากนี้ฉันจะ ‘รัก รักตัวฉันเองให้มากขึ้น’..แต่ตอนนี้อย่างแรกเลยที่ฉันจะทำเพื่อตัวเองคือ ขอขึ้นห้องก่อนดีกว่า ไม่งั้นฉันจะหนาวตาย ช่างพรมนั่นเถอะ และฉันก็อยากร้องไห้แรง ๆ แล้ว





ขอบคุณรูปภาพสวย ๆ จากบล็อก 'เนยสีฟ้า'-
และเหมือนเดิมนะคะ ยินดีรับคำติชม จขบ.ถือว่าติเพื่อก่อค่ะ และต้องขอโทษผู้อ่านทุกท่านด้วยนะคะถ้าการจัดหน้าบล็อกทำให้อ่านยาก จขบ.พยายามจะย่อหน้าแล้วค่ะ แต่มันไม่ได้ แก้ไปแก้มาเลยเป็นแบบที่เห็นค่ะ อ๊ะ ลืมบอกไปอีกอย่างว่า โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านเพราะเป็นเรื่องจริงบ้างไม่จริงบ้างค่ะ









 

Create Date : 22 มิถุนายน 2552
38 comments
Last Update : 22 มิถุนายน 2552 13:06:47 น.
Counter : 887 Pageviews.

 

เจิมตัวเอง เอิ๊ก เอิ๊ก

 

โดย: Sweety PB 22 มิถุนายน 2552 13:15:26 น.  

 

เศร้า...
แต่เห็นด้วยว่า 'รักอะไรไม่เท่ารักตัวเอง' มันเป็นสัจธรรมจริงๆค่ะ

 

โดย: ภาวันต์ 22 มิถุนายน 2552 16:15:57 น.  

 


.. เลือกไปแล้ว ทำไปแล้ว
จะมาถามกันทำไม เฮ้อออ ม่ายเข้าจายยย

 

โดย: inmemoir 22 มิถุนายน 2552 16:24:31 น.  

 

ช่วงนี้งานยุ่ง
และเบาหวานไม่นิ่ง
มึนหัวบ่อยเลยไม่มีแรงอัพบล๊อก
แต่คิดถุงสาเมอก้าบ

โจจัง

 

โดย: พลังชีวิต 22 มิถุนายน 2552 16:55:07 น.  

 

ประกาศ ถึงนู๋เปรี้ยว (ดาวไร้ตะวัน) อีกแล้วจ้า บ้านนู๋เปรี้ยวก็ยังเข้าไม่ได้เหมือนเดิม มันเกิดอะไรขึ้นนี่

 

โดย: Sweety PB 22 มิถุนายน 2552 18:27:35 น.  

 

^
^
.. เลือกไปแล้ว ทำไปแล้ว
จะมาถามกันทำไม เฮ้อออ ม่ายเข้าจายยย

คำถามจากคุณ..โดย: inmemoir

ขอตอบแทนต้นนะคะ..
เลือกแล้วก็จริง..แต่ที่มาถามบี
ก็เพราะถ้าบีพร้อมจะยอมรอ และรออีก
เขาก็จะได้เก็บเธอไว้ทั้งสองคนมั๊ง..

ไม่รู้สิ..อ่านแล้วเข้าใจความรู้สึกบีนะ
แต่ก็เข้าใจต้นด้วย..ก็คือคนมันหมดใจอ่ะ
ความรักกับบี..คงหมดไปแล้ว..ข้ออ้างที่ว่า
ก็คือสงสารอีกคน..ความจริงคงรักนั่นแหล่ะ

เป็นเรา..เขาหมดใจ ยังไม่เจ็บเท่าเขาโกหก
ส่วนจริง ส่วนไหนแต่ง..ไม่กล้าเดาค่ะ..อิอิ
แต่อ่านแล้วอิน..ติ๊งต่างว่าจริงทั้งหมดแล้วกัน

ปล.การจัดหน้า โอเคแล้วค่ะสีอักษณสวยด้วย
แค่ช่วงสนทนา เว้นบรรทัดนิดนึงก็ดีนะคะ จะได้อ่านง่าย




 

โดย: nikanda 22 มิถุนายน 2552 18:54:36 น.  

 

ถ้าเป็นเรา เราคงชกหน้าต้นแล้ว 555


เคยทำอย่างนี้จริงๆ ค่ะตอนที่ได้ยินอีกคนพูดม้าๆ ว่า "เธอไม่ร้องไห้ เธอคงอยู่ได้โดยไม่มีเรา ถ้าเป็นผู้หญิงอีกคน เค้าคงร้องไห้ ฯลฯ "---- สรุปคือจะเลิกนั่นแหละ มาพูดจาเป็นพระเอกไปได๊ ชิ เอาอะไรคิดตรรกะม้าๆ แบบนี้เนี่ย

ชั้นไม่ร้อง ไม่ได้แปลว่าไม่เจ็บปวดนะยะ T_T ดีแล้วที่เลิกกับคนตรรกะบกพร่องแบบแกซะได้

 

โดย: แพนด้ามหาภัย 22 มิถุนายน 2552 19:22:02 น.  

 

หัวข้อนี้มีแต่เรื่องเส้าๆ หึก

 

โดย: arcoiris 22 มิถุนายน 2552 19:58:40 น.  

 

สวัสดีค่ะ

ทานข้าวเย็นด้วยความอร่อยนะคะ


 

โดย: ญามี่ 22 มิถุนายน 2552 20:47:08 น.  

 

ตกลงเดาไม่ออกครับ
ว่าน้ำตาหรือสายฝน
อะไรที่ไหลลงมาจากแก้มก่อนกัน


 

โดย: กะก๋า (กะว่าก๋า ) 22 มิถุนายน 2552 21:15:28 น.  

 

เคยรู้สึกอารมณ์ประมาณว่า
เขาไม่รักเราแล้ว
เราจะยังไม่รักตัวเราเองอีกหรือ
.
.
"ภ" เป็นพระเอกไปเรื่องที่แล้ว
"พ" เป็นนางเอกเรื่องนี้
ถ้าไม่ติดว่าคิดจะให้อีก "พ" เป็นนางเอกเรื่องหน้า
จะจอง "ผ. ผึ้ง" ซะหน่อย 555



 

โดย: Paulo 22 มิถุนายน 2552 21:27:43 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณผึ้ง
แวบเข้ามาตอนต้นๆก่อนค่ะ ค่ะ

พรุ่งนี้มีนิสอบค่ะ เลยอ่านได้ไม่มาก
เดี๋ยวสอบเสร็จจะมาอ่านให้หนำใจเลยค่ะ


 

โดย: บุยบุย 22 มิถุนายน 2552 21:28:08 น.  

 

แวะมาอ่านค่ะ
เรื่องเศร้าเคล้าน้ำตาและสายฝน
ชอบสีอักษรมากค่ะ


ปล.ขอบคุณที่แวะไปทักทายกันนะคะ

 

โดย: มัยดีนาห์ 22 มิถุนายน 2552 21:54:43 น.  

 

ไม่ว่าจะผิดหวัง หรือสมหวัง ความรักมักจะมาพร้อมน้ำตาและความไร้เหตุผลเสมอ

เพราะเธอเข้มแข็งเกินไป เธอเดินลำพังได้ ฉันจึงไม่ห่วงเธอ แต่กับอีกคน ฉันไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไปทิ้งเขา.......

เธอร้องไห้เพราะ เธอรักฉัน แต่ผิดหวังที่ฉันไม่เลือกเธอ ส่วนฉัน ไม่มีเหตุผลที่จะเลืกเธอ

อีกคนหนึ่ง เขาก็รักฉัน เขาร้องไห้เพราะดีใจที่ฉันเลือกเขา ส่วนฉัน ไม่มีเหตุผลเช่นเดิมว่าทำไมต้องเลือเขา

หุหุ เม้นท์ไป งงไปค่ะน้องผึ้ง ขอให้เรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ อย่าให้เกิดกับน้องผึ้งเลย สาธุ

 

โดย: pinkyrose 22 มิถุนายน 2552 21:59:24 น.  

 

 

โดย: pinkyrose 22 มิถุนายน 2552 22:06:16 น.  

 

ทำไมต้นเป็นคนทุเรศแบบนี้อ่ะ คิดง่ายจริงๆ ว่าบีอยู่ได้แต่กับน้องคนนั้นอยู่ไม่ได้ นี่ล่ะน๊าเหตุผลแย่ๆ ของคนแย่ๆ

อุ๊ย...ขอโทษทีค่ะคุณผึ้ง ส้มอินจัดไปหน่อย

 

โดย: ส้มแช่อิ่ม 22 มิถุนายน 2552 22:07:46 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับคุณผึ้ง







 

โดย: กะว่าก๋า 23 มิถุนายน 2552 6:42:45 น.  

 

เพิ่งไปอ่านมาจากบล็อกหมีโหดเหมือนกัน

มีใครเขียนหัวข้อนี้ แต่ไม่ใช่เรื่องเศร้าบ้างมั้ยคะนี่?

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 23 มิถุนายน 2552 8:56:50 น.  

 

 

โดย: pinkyrose 23 มิถุนายน 2552 9:28:35 น.  

 

ถึงความจริงมันจะโหดร้าย แต่การที่น้องผึ้งผ่านมาได้ แสดงว่า"สุดยอด"ค่ะ ฟ้าหลังฝนย่อมงดงามเสมอนะคะ สู้ๆ พี่เป็นกำลังใจให้เสมอ จุ๊บๆ

คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

 

โดย: pinkyrose 23 มิถุนายน 2552 18:43:42 น.  

 

หวัดดีตอนเย็นจ้ะผึ้ง เลิกงานหรือยังเอ่ย
อ่านเรื่องสั้น เศร้าๆวันนี้แล้ว ถึงแม้จะจบอย่างไม่ค่อยดี
แต่อย่างน้อย นางเอกของเราก็รู้จัก รัก ตัวเองได้แล้ว

แม้จะผ่านอะไรที่เลวร้ายมามากมาย สุดท้ายคนที่อยู่กับเราและคนที่เราควรจะดูแล รัก เอาใจใส่ มากที่สุดคือ ตัวเราเอง

ไม่รู้ว่าหากเป็นตัวเองเจออย่างนี้จะเป็นอย่างไร เห็นร้ายๆอย่างนี้ อาจจะอึ้ง และออกมาเอง เพราะเมื่อ่คนมันไม่รักเราแล้ว จะยื้อไปก็ไร้ประโยชน์

ทานข้าวเย็นให้อร่อยนะผึ้ง รักษาสุขภาพด้วยจร้า

 

โดย: ต้นอ้อท้าลม 23 มิถุนายน 2552 19:05:09 น.  

 



กระซิบ : บล็อกคุณโอเล่ค่ะ

https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=oley


แวะไปทักทายได้ค่ะ แต่ช่วงนี้คุณโอเล่จะยุ่งๆๆๆเรื่องงานนะคะ :)



 

โดย: d__d (มัชชาร ) 23 มิถุนายน 2552 19:06:11 น.  

 

มาส่งความคิดถึงให้คุณผึ้งค่ะ

 

โดย: satineesh 23 มิถุนายน 2552 20:04:46 น.  

 

แวะมาเยี่ยมค่ะ คุณจันทร์เล่น facebook เปล่า ถ้าเล่นมา add คุยกันมั้ยจ๊ะ

 

โดย: ส้มแช่อิ่ม 23 มิถุนายน 2552 21:34:21 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณผึ้ง
แถวกรุงเทพฯแถวๆหน้ารามก็มีขายนะคะ
แต่ต้องซอยที่คนใต้อยู่เยอะๆ
นาห์ก็ไม่ได้กลับไปกรุงเทพฯมาปีกว่าแล้ว
ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าตอนนี้ยังจะมีขายหรือเปล่า

...ยินดีที่ได้รู้จักกันเป็นทางการค่ะ

ปล.แฟนผีเหมือนกัน อิอิอิ

 

โดย: มัยดีนาห์ 23 มิถุนายน 2552 22:02:46 น.  

 

ถ้ามีโอกาสก็อยากรวมเอง ขายเองนะครับ
กะัว่ารวยเองไปเลย 5555

แต่ก็ขอดูเวลาด้วยครับ
ว่าสารถมจะรวมเทวดาราฟาเอลได้หรือเปล่า

อยากทำครับ


 

โดย: กะก๋า (กะว่าก๋า ) 23 มิถุนายน 2552 22:34:34 น.  

 

ก็คนมันหมดรักอ่ะ ทำไงได้ เฮ้อ...อ...อ

ร้องไห้ออกมาสักที ก็คงจะดีเหมือนกันค่ะ

ปล. เพลงโดนมากค่ะ เจ็บไปเจ็บมาทุกวัน ก็เลยหมด หมดกำลังจะเสียใจไปกว่านี้
อยากจะมีใครก็เชิญ ได้เลยเต็มที่ จะให้ช้ำ ช้ำไปกว่านี้ ไม่มีทาง ...

 

โดย: ปลาทองแก้มยุ้ย IP: 124.121.162.70 23 มิถุนายน 2552 23:38:31 น.  

 


 อินชอนแวะมาส่งเข้านอนค่ะ ขอให้คืนนี้นอนหลับฝันดีนะคะจุ๊บๆ
สร้าง Comment ง่ายๆ ด้วยตัวคุณเอง..คลิ๊กที่นี่

ขอบคุณมากๆนะคะที่รักและเอ็นดูอินชอนมาโดยตลอด อีกทั้งยังแวะเข้าไปทักทายอินชอนเสมอๆค่ะ อินชอนขอให้มีความสุขมากๆนะคะ สุขภาพก็ขอให้แข็งแรง มีเงินใช้เย่อะๆ สมหวังในทุกๆสิ่งนะคะ รักและคิดถึงเสมอค๊า จุ๊บๆฝันถึงอินชอนบ้างนะค๊า

 

โดย: Incheon 24 มิถุนายน 2552 1:25:45 น.  

 


 อินชอนแวะมาส่งเข้านอนค่ะ ขอให้คืนนี้นอนหลับฝันดีนะคะจุ๊บๆ
สร้าง Comment ง่ายๆ ด้วยตัวคุณเอง..คลิ๊กที่นี่

ขอบคุณมากๆนะคะที่รักและเอ็นดูอินชอนมาโดยตลอด อีกทั้งยังแวะเข้าไปทักทายอินชอนเสมอๆค่ะ อินชอนขอให้มีความสุขมากๆนะคะ สุขภาพก็ขอให้แข็งแรง มีเงินใช้เย่อะๆ สมหวังในทุกๆสิ่งนะคะ รักและคิดถึงเสมอค๊า จุ๊บๆฝันถึงอินชอนบ้างนะค๊า

 

โดย: Incheon 24 มิถุนายน 2552 1:54:55 น.  

 

สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทายเช่นเดิม
ดูแลสุขภาพกันด้วยน๊า
ส่วนเปรี้ยวตอนนี้ยุ่งทั้งเรื่องเรียนและงาน
แถมโดนไข้รุกรานอีก
แต่ก็ดีขึ้นแล้ว
เป็นห่วงทุกคนนะค๊า

 

โดย: ดาวไร้ตะวัน 24 มิถุนายน 2552 2:23:48 น.  

 



เห็นรูปที่บล็อกดี.ยังคะ
อยากให้เห็นนี่นา :)



 

โดย: d__d (มัชชาร ) 24 มิถุนายน 2552 7:33:09 น.  

 

โฮกกก เราชื่อต้น lol

จขบ แยกชื่อหัวข้อออกมาแบบนี้ก็แปลกใหม่ดีครับ

เพราะเห็นเรื่องอื่นๆส่วนมากเขียนรวมๆกันเป็นเรื่องเดียวกันหมดเลย

ส่วนหัวข้อ หลอน นี่น่าจะแปลได้หลายความนะครับ...ไม่ต้องมีผีก็ได้นิ

 

โดย: Unravel 24 มิถุนายน 2552 12:50:36 น.  

 

ขอบคุณที่เอาไอติมมาส่งช่วยคลายความร้อนนะคะ ^^

 

โดย: arcoiris 24 มิถุนายน 2552 15:20:56 น.  

 

 

โดย: pinkyrose 24 มิถุนายน 2552 22:29:53 น.  

 



สู่ฝันบนเตียงกันอีกวันนะคะ ..ฝันดีค่ะ

 

โดย: ญามี่ 24 มิถุนายน 2552 23:22:16 น.  

 


กะจะตั้งชมรมเบาหวานออน์ไลน์ อิๆๆๆ

สรุปทั้งชมรมมีผมเป็นประธาน
เป็นสมาชิก
และเป็งภารโรงคนเดียว ก๊ากๆๆๆๆๆ

เริ่มไปออกกำลังแย้ว
ไปเดินที่สวนสาธารณะ
แต่กำลังจะเปลี่ยนไปสวนหลวง อิๆๆๆๆ
แล้วจะมารายงานผลค้าบ

น้ำตาลล่าสุด 170 ปกติต้อง 130
แต่ก็เคยเห็นบางคนตัวนิดเดียวน้ำตาล 600 จ๊าก

กิงยาอยู่
ต้องลดพุงด่วน งะ

ขอบคุงทุกพลังที่ส่งมา
สู้ๆ

 

โดย: พลังชีวิต 26 มิถุนายน 2552 15:55:19 น.  

 

มาอ่านต่อแล้วค่ะ
โห เพลงรอสายนี่ ย้อนอดีตน่าดูเลยนะคะ
55
หลายครั้งก็น่าสงสัยนะคะ
ว่าทำไม ผู้หญิงบางคน
ถึงได้ทน กับพฤติกรรมที่ไม่ดีของผู้ชายได้
อ่านแล้วอินดีค่ะ
ถ้าตัวหนังสือเข้มอีกนิด
น่าจะอ่านง่ายขึ้นอีกหน่อย
การจัดหน้าก็โอเคนะคะ

 

โดย: แม่ภูมิ (Artagold ) 28 มิถุนายน 2552 11:29:37 น.  

 

จะไปเที่ยวไร่กุสุมาเดือนตุลาคมนี้คงไม่ไปแล้วขอขอบคุณมากเลยที่บอกกล่าวกัน

 

โดย: one IP: 114.128.59.125 7 กันยายน 2552 16:43:31 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Valentine's Month


 
Sweety PB
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Sweety PB's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.