'*^-+...ไม่มีอะไรงดงาม เท่าความสงบสุข...+-^*'

ภาพ: ทางเลือก

กาลครั้งหนึ่งยังมีมดตัวน้อย
เดินหงอย ๆ เซื่อง ๆ มาตามกิ่งไม้
เดินวนไปมาไม่มีจุดหมาย
ไม่รู้จะไต่ไปตามต้นไม้กิ่งไหนดี








ทำไมชีวิตต้องเต็มไปด้วยทางเลือก
อยากเลือกทั้งทางนั้น ทางนู้น ทางนี้
แต่สุดท้ายไม่รู้จะไปไหนดี
ยืนงงงวยงันอยู่อย่างนี้นานสองนาน


มีมดแก่ ๆ เดินมาเจอมดตัวน้อย
มองเห็นตาซึมเศร้าสร้อยจึงเอ่ยถาม
ทำไมยืนงงอยู่ตัวเดียวเป็นนาน?
จะไปซ้ายหรือขวานั้นก็เลือกเอา


มดน้อยเงยหน้าเซื่อง ๆ มองมดแก่
หนูกำลังแย่ไม่รู้จะไปทางไหน
ทางนี้ก็กลัวจะเจออันตราย
ทางนั้นอาจจะไม่ปลอดภัยดูน่ากลัว


ทางนี้อาจจะต้องย้อนกลับมาใหม่
ทางนั้นอาจจะทำให้หลงปวดหัว
หรือไปทางนี้จะง่ายดีน่าจะลงตัว
แต่ก็กลัวทางนั้นจะดีกว่า-ก็น่าไป(เฮ้ออ)


มดแก่มองแล้วส่ายหัวไหวไหว
ไม่มีทางไหนง่ายดายและเดินคล่อง
กับไม่มีทางไหนไม่หลงให้หนูลอง
ทุกทางต้องลองผิดลองถูกดูเอา


เลือกแล้วต้องรับให้ได้กับสิ่งที่เกิด
ดูเอาเถิดหนูมามัวยืนขาดเขลา
เสียเวลาตัดสินใจไปไม่เบา
ควรเริ่มก้าว เริ่มเดินทาง เริ่มผจญ


ชีวิตเต็มไปด้วยทางเดิน
ก็ต้องกล้าออกเผชิญกับสิ่งข้างหน้า
มีโอกาสให้เลือกเดินอย่าเสียเวลา
ไม่มีทางไหนดี-แย่กว่าเสมอไป


มดน้อยยิ้มลองเลือกดูอีกครั้ง
ตัดสินใจออกเดินทางเลือกทางใหม่
หันขอบคุณมดแก่ ๆ แล้วลาไป
ไม่ว่าเจออะไร จะลองดู





มานั่งพิจารณาภาพหัวบลอคตัวเอง
แล้วจินตนาการว่าเป็นมดน้อย
คงจะสับสนเหมือนกันที่มีทางเลือกตั้งเยอะ
แต่ถ้ากล้าจะลองผิดลองถูกแล้วละก็
..........
ทางเลือกแต่ละทางก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่
ต้องสู้ ต้องผจญภัยและมีอะไรรอเราอยู่เสมอ




Create Date : 17 กุมภาพันธ์ 2552
Last Update : 17 กุมภาพันธ์ 2552 22:04:42 น. 34 comments
Counter : 808 Pageviews.

 
บางทีมดแก่อาจจะคิดในใจ
ว่ามันควรบอกมดน้อยดีมั้ยว่า

"ชีวิต...ไม่ใช่การเดินทางหรอก
มันไม่มีเป้าหมายด้วยซ้ำ
ก็แค่เดิน เดิน เดิน
ทุกย่างก้าวคือชีวิต
ไม่ใช่จุดหมายหรือเป้าหมายที่ยังไปไม่ถึง"

แน่นอนเมื่อพบทางใหม่ๆเราย่อมกลัว
เมื่อมาถึงทางแยกเราอาจลังเล
แต่จงเชื่อ "สัญชาติญาณภายในใจ"
มันจะเป็นตัวบอกเราเองว่าเราควรก้าวเดินไปทางใด




โดย: กะก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:22:16:35 น.  

 
เชื่อว่าการตัดสินใจกับอะไรสักอย่าง
มันต้องมีเหตุมีผลรองรับ อย่างน้อยๆ ก็ด้วย
หัวใจของเรา .. และก้าวที่กล้าทำไปแล้ว
ก็ต้องยอมรับให้ได้นั่นล่ะจ้ะ ..


มดตัวใหญ่ๆ แวะมาบอกล่ะ


โดย: JewNid วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:23:53:34 น.  

 
อ่านบล๊อกนี้ของพี่ปอยแล้วแอบน้ำตาไหลล่ะ Y_Y

ช่วงนี้กำลังสับสนกับชีวิตอยู่เลยเชียว

ไม่รู้ว่าเป็นอาการปกติของทุกคนช่วงใกล้เรียนจบรึเปล่านะคะ

มันไม่รู้จะไปต่อทางไหนดี สับสน กลัว ><

อีกแค่แป๊บเดียว แป๊บเดียวจริงๆ ก็ต้องถึงเวลาตัดสินใจแล้ว

การโตเป็นผู้ใหญ่มันยากจริงๆ เฮ้อออ --"

ปล,, Happy Valentine's Day ย้อนหลังนะค๊า

มีความรักดีๆในทุกๆวันนะคะ ^^


โดย: Idealistic Identity* วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:0:34:33 น.  

 
เก๋จังวันนี้
เป็นคำกลอนสอนชีวิตหรือเปล่านี่
อ่านแล้วอยากเอาใจช่วย..ให้มดน้อยหาทางที่ดีให้เจอ
หันกลับมามองตัวเอง..เฮ้อ..ไม่รู้แน่ชัดว่าเราเดินมาถูกทางหรือยัง
เอาเป็นว่า..เวลาคงจะเป็นตัวพามดน้อยไปเองนั่นแหล่ะ
เหมือนอย่างที่พี่พู่ว่า..เชื่อใจตัวเองแล้วกัน..ไม่มีทางไหน ไม่น่ากลัว
เพราะสิ่งที่ยังมาไม่ถึงนั้น..มันมีความน่าหวาดหวั่นเสมอ
เดี๋ยวพอมดน้อย..เลือกเดินทางไปซักกิ่งหนึ่ง..แล้วกิ่งนั้น
มันก็แตกกิ่งก้านออกมาอีก...แล้วมดน้อยก็จะกลายเป็นมดใหญ่ไปตามกาลเวลา
แล้วมันก็จะต้องเลือกอีก..จะกว่าจะถึงปลายยอดที่ไม่มีทางไปต่อ

ฝากบอกมดน้อย..เลือกช้าๆเลือกอย่างที่ใจต้องการ
นะจ๊ะ


โดย: nikanda วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:5:51:37 น.  

 
หวัดดียามเช้าครับมดตัวน้อย
จา่กหมูตัวใหญ่แต่หล่อ 55555




โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:7:19:12 น.  

 
Gt.Morning ครับผมน้องปอย..

แวะมาอ่านเรื่องมด..น่ารักดีอ่ะ..
ไม่ว่าทางไหนก็มีข้อดีข้อเสียทั้งนั้นแหละเนอะ..
ขืนรอเลือกแต่ทางที่ดีทั้งหมด..เวลาเจอทางร้ายแล้วไม่ทันได้ตั้งตัว
อาจจะจมลอยไม่ขึ้นเลยนะครับ.เนี่ย


มีแอบไม่วิจารย์เราด้วย...อิอิ
ไม่เป็นไร..งานนี้ให้พี่แก้วเกิดบ้าง5555+



โดย: Little Knight วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:9:25:33 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องปอย
เป็นเรื่องราวที่น่ารัก...
แต่แฝงด้วยแง่คิดของชีวิต...


โดย: ชีวิตมีลีลา วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:9:49:43 น.  

 
มดเอยมดตัวน้อยน้อย
ทางเดินนับร้อยอยู่ตรงหน้า
เดินขวักไขว่วุ่นวายใจเจ้าไขว่คว้า
หาสิ่งใด ให้ได้มาหรือมดน้อย

มดเลยมดตัวน้อยน้อย
พักเสียหน่อยมองหน้าหลังระวังหนา
ทางที่เจ้าเลือกเดินคงไม่ร้ายให้ระอา
แค่ใช้สติพิจารณาให้จงดี

เอากลอนมดมดมาให้จ้า...มดนางฟ้า
น่ารักจังค่ะ อ้อนชอบนะ ใช้มุมมองแบบมดมด
มาเปรียบเทียบกับคนด้วยล่ะ


โดย: BeCoffee วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:16:44:38 น.  

 
แม้เเต่เป็นมนุษย์บางครั้งก็ยากที่จะเลือก
หลายๆครั้งอยากจะเดินมันทั้งสองทาง
เเต่จะทำได้อย่างไรเล่า
เรามีเพียงตัวตนเดียว


โดย: ท้องฟ้าเสียงเพลงทะเล วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:16:47:25 น.  

 
ว่าแล้วมดน้อย ก็ตัดสินใจได้
เลือกทางที่คิดว่าดีที่สุด
ถ้าเกิดปัญหามดน้อยก็จะสู้
สู้เพื่อวันข้างหน้าของมดน้อย


โดย: aomamm (Forest-ic ) วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:20:38:48 น.  

 
แวะมาอ่าน
ไม่ได้แวะมาเยื่ยมซะนานเลย
ได้อะไรดีๆ กลับไปคิดให้ตัวเองอีกต่างหาก

คิดถึงเหมือนเคยจ้า


โดย: เข็มทิศชีวิต ณ ห้องไกลบ้าน IP: 58.9.246.253 วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:21:04:46 น.  

 
ขอบใจนะจ้ะ น้องรัก

เดี๋ยวฝากบอกอีกคนให้ เพราะวันศุกร์นี้ นัดทานข้าวกัน

ตามประสาคนแก่น่ะ มีกันอยู่ 4-5 คนเอง (รวมมะนิวแล้ว)

555


โดย: แอบชอบ คห. ข้างล่าง วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:21:15:06 น.  

 
ถ้าเปรียบผมเป็นมด ผมว่าผมเดินไปหมดแล้วละ ทั้งหลงทาง ทั้งเจอทางตัน ทั้งลงเหว แต่โชคดีที่เดินกลับมาเริ่มต้นใหม่ แต่ไม่เคยเสียใจกับเวลาที่เสียไปนะ ถึงแม้ว่าเราจะเริ่มต้นช้าไปกว่าเพื่อนๆ เพราะคิดว่าถ้าเราประสบความสำเร็จตลอด เราก็จะไม่มีโอกาสได้เรียนรู้ ว่าความล้มเหลว ความผิดหวังมันเป็นยังไง ขอบคุณประสบการณ์ต่างๆที่ผ่านมา ทำให้เราเข้มแข็ง และสามารถต่อสู้กับโลกใบนี้ได้อย่างมีความสุข และรู้จักตัวเองเป็นอย่างดี

ป.ล.ขอบคุณคุณปอย สำหรับความคิดทางเดินของมดตัวเล็กๆ ที่ทำให้นึกถึงอดีตที่ผ่านมา


โดย: nongmalakor วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:21:51:47 น.  

 
มาแล้วปอย มาหาก่อนนอนจ้า
มดตัวนี้ก็ยังงงและสับสนอยู่
แต่ก็จะพยายามเดินไปข้างหน้าให้ดีและมั่นคงที่สุด

อย่าว่านิ ไม่มีทางไหนโรยด้วยกลีบกุหลาบทั้งหมดหรอก

never walk on roses เลยเชียว

ปล. คิดถึงนะ



โดย: มดแก่หน้าเด็ก (be-oct4 ) วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:23:24:55 น.  

 
เห็นเม้นท์ปอยเต็มไปหมดเลยอ่ะ อิอิ แหม ชมกันซึ่งๆหน้าเชียวน้า
พีถ่ายรูปไม่เก่งหรอก ยังไม่ได้เรื่องเลย แต่ถ้ารูปพอจะดูได้ก็คงเป็น
เพราะเลนส์ และกล้องอำนวยความสะดวกให้อ่ะปอย
รูปที่ปอยเห็นว่าเป็นมาโครแล้วชอบ พี่ใช้ หนอน 100 น่ะ เลนส์ตัวนี้
ขอให้มีเหอะ ไม่ต้องทำอะไรกับมันมากเลยเล็งตาเดียว (ก็แหงล่ะ อิอิ)
เล็งไปเหอะ แล้วมันก็จะออกมาเหมือนรูปในบล็อคพี่นั่นแหล่ะจ้า

อ้อ น้ำค้างที่ภูทับเบิกนี่พี่ถ่ายบนในกระหล่ำน่ะ แล้วจะรอดูรูปจาก
หนอน 100 จากปอยน้า



โดย: มาเรีย ณ ไกลบ้าน วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:23:33:41 น.  

 
หวัดดีครับน้องปอย

วัดร่องขุ่นพี่ก๋าไปถ่ายภาพมา 6-7 ครั้งแล้วครับ
แต่บางทีก็ไม่ได้เอาลงบล็อก

เที่ยวนี้ไม่ได้ถ่ายรูปวัดเลย
เพราะหมิงหมิงไปตอนป่วยพอดีครับ

เที่ยวหน้ารับรองอลังการงานสร้างแน่นอนครับ 5555








โดย: กะก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:6:43:20 น.  

 
ทางที่คุณปอยจะเลือกเดินอาจะไม่สมบูรณ์แบบ
อย่างที่นักนิยมความสมบูรณ์แบบ(ที่พยายามปรับปรุงตัว)
อย่างเราๆ อยากได้หรอกค่ะ

แต่อ้อนเชื่อว่าทางใดที่เราเลือกแล้วย่อมดีทั้งนั้น
เพราะอย่างน้อยเราก็มีอิสระพอที่จะเลือกทางเดินของเราเอง

เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ คนสวย


โดย: BeCoffee วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:8:22:07 น.  

 
สวัสดีครับ

นานๆจะมีเพื่อนบล็อคหน้าใหม่ๆไปหา รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

เรื่องข้อ 5 ในแท็คที่จขบ.ชอบนั้น จริงๆแล้วผมไม่คิดว่าจะมีคนเข้าใจนะเนี่ย อุตส่าห์เขียนให้งงๆ แสดงว่ามีคนมีประสบการณ์เหมือนเราอยู่บ้าง ถ้าจะว่าไปมันก็แปลกจริงๆแหละครับ รู้สึกมีความสุขจังทีไร หลังจากนั้นไม่นานเดือดร้อนทุกที เล่นเอาหลังๆนี่แหยงไปเลย

ส่วนเรื่องคู่มือทำความเข้าใจ ยินดีมากครับที่อยากทำ เสร็จแล้วบอกนะครับ จะได้เข้ามาอ่าน


โดย: แฟนผมฯ IP: 202.134.119.218 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:9:22:37 น.  

 
สวัสดีจ้าปอย

มดน้อยๆ มักเดินตามรอยกลิ่นเก่าก่อน
เพียงต้องทำตามหน้าที่อย่างแข็งขันและน่าชื่นชม
เหมือนเลือกทางเดินเองแทบไม่ได้ ในความรู้สึกของพี่
เค้าเกิดมากับหน้าที่ ที่ต้องทำให้ดีที่สุด
มด..ขยัน และอดทน ในสายตาพี่ บางทีเห็นมันลากของ
ใหญ่กว่าตัวหลายเท่าเชียว สุดท้ายก็ต้องวิ่งไปหาเพื่อนมด
มาช่วยกันแบก น่าเอ็นดู.....

อารมณ์แกล้งก็เคยนะปอยพี่เคยสงสัยว่ามันเดินเป็นทาง
ไม่หลงได้ไงหนอ...พอจังหวะห่างของกลุ่มแถวมด
พี่ก็เอามือจุ่มน้ำน้อย ปาดขวางทางเดินดูซะ
นั่น..ไปไม่ถูกกันเลย...

แม่เลยบอกว่าอย่าไปรังแกมันตอนนั้นเด็กค่ะเลยขี้สงสัย
แม่พี่บอกว่าสงสารมัน ถ้าเราเป็นมัน เกิดตัวหน้าเป็นแม่มัน
เป็นพี่น้องมดด้วยกัน เค้าจะหลงทาง ตามกันไม่ทัน
เพราะ"น้ำ"มือเรา




ปอยเล่าเรื่องเป็นกลอนน่ารักจังค่ะ
บล้อคพี่รอบนี้ไม่มีจิ้งจกให้ปวดใจน้องปอยแล้ว
แต่หนูของกาก้า สุดท้ายก็ไม่รู้ไปไหนค่ะ สงสารเหมือนกัน
แมวบ้านปอยก็น่ารักนะคะเรียกชื่อแล้วมา
แมวบ้านพี่เรียกชื่อ แล้วแต่อารมณ์ยกเว้น กาก้า
จีจี้ นี่ต้องให้น้องภูเรียกค่ะ...

และที่สำคัญแมวบ้านพี่เรียก เหมียว เหมียว ไม่มา
ต้องทำเสียงเหมือนเรียกหมาหน่ะค่ะ เห่อ เห่อ เลยไม่รู้
เป็นหมาหรือแมวกันแน่ 555

บางทีเรียกแมว แถม หมาแถวบ้านวิ่งมาด้วยหล่ะค่ะ


โดย: Jiji&Kaka วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:9:32:18 น.  

 
ทางเลือกมันมีให้เราเลือกทุกวันอยู่แล้วจ้ะน้องปอย
มาแบบเรื่องเล็กๆ เดี๋ยวก็มาเรื่องใหญ่ๆ เรียกว่าเรียนรู้
จากการเลือกไปแต่ละวัน เดี๋ยวยังไงภูมิแห่ง
การตัดสินใจมันก็มาถามหาเราเองเน๊าะ ...


มดใหญ่หิวข้าวจังวันนี้ ยังไม่ได้จัดการมื้อเช้าเลย
เพราะรู้ว่ามีทางเลือก เลยเลือกยากซะงั้น ..
ข้าวต้ม ข้าวผัด ก๋วยเตี๋ยวขี้เมา เฮ้อ เลือกยากจริงๆ


โดย: JewNid วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:9:34:03 น.  

 
มดตัวน้อยจะลองก้าวเดินไปตามเส้นทางใหม่เหรอครับ ไม่ว่าจะก้าวเดินไปทางไหน ผมเชื่อว่าคุณปอยคงเลือกทางที่ดีที่สุดให้กับชีวิตตัวเอง อย่าไปกลัว ถ้าคิดจะก้าว และจงเชื่อมั่นว่าเราเลือกเดินทางที่ดีที่สุดแล้วครับ สู้สู้


โดย: nongmalakor วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:13:10:45 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องปอย

หายไปนานเลยนะคะ สบายดีไหมจ๊ะ

ไม่ว่าจะเลือกทางเดินไหน มดน้อยก็เดินต่อไป ไม่ต้องท้อและถอยนะจ๊ะ


โดย: ม่านฟ้านาคราช วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:13:54:35 น.  

 
โหยยยย... น้องปอย ขออภัยอย่างแรงเลยครับ
ตอนตั้งชื่อเรื่องนั้น ป่าวนึกถึงน้องปอยจริงๆ
ครับ สาบาน... โหยยย อีกครั้ง ถ้านึกนี้ดเดียว
ต้องไม่กล้าเขียนแล้ว ขออภัยคร้าบบ



มดแก่ๆอีกตัวมาให้กำลังใจครับ พี่ว่านะ
ทางของเรามีอยู่แล้วละครับ ถึงเวลาก็ต้อง
ตัดสินใจเลือกตามชะตากรรมน่ะแหละ
จะกล้าหรือจะขลาดก็ต้องเลือกทางนั้นๆอยู่ดีแล้ว
ดังนั้น ถ้าเรากล้า เราก็กลัวน้อยลงครับ

เหมือนตอนเด็กๆ เข้าแถวฉีดยางัย อุตส่าห์หนี
ไปอยู่ท้ายแถว กลัวแล้วกลัวอีก แต่พอถึงโดน
ฉีดจนได้ถึงได้คิดว่าถ้าฉีดคนแรกก็ไม่ต้อง
ทรมานใจกลัวนานขนาดนั้น

คราวหน้า มีสมาธิในการตัดสินใจ แล้วบอกตัวเองว่า
เป็นไงเป็นกัน(วะ) โผบินไปเลยนะ คุณนางฟ้า อิอิ

ขอโทษอีกที นะนะ



โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:20:03:34 น.  

 
ตอนที่พี่ก๋าเขียนหมื่นตาตอนนี้จบ
พี่ก๋านึกถึงเรื่องของหมอดูคอนเฟิร์ม
พี่ก๋าอ่านบทสัมภาษณ์ของเขาในนิตยสารเล่มนึง

มานั่งคิดว่าเขาภูมิใจมั้ยที่หาเงินได้หลายล้านในวัยยี่สิบต้นๆ
มีรถสปอร์ตขับ มีบ้านหลังใหญ่ มีเงินส่งน้องเรียน

แต่สิ่งที่ได้มาทั้งหมด
มันมาจากการทำนายดวงชะตาคนอื่น
โดยเฉพาะดารา
(แน่ล่ะ --- เขาคงไม่อยากคอนเฟิร์มกะก๋าหรอก 555)

พี่ก๋านึกถึงปลาตัวเล็กที่มันคอยเกาะปลาฉลาม
แล้วก็กินเศษอาหารจากปลาฉลามน่ะครับ

ด้วยวัยเท่านี้
และความอหังการทั้งหมดที่มี

พี่ก๋าอยากรู้ว่าพอเขารวยและอายุสัก 50
เขาจะเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองได้ทำหรือเปล่า



โดย: กะก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:20:47:25 น.  

 
ชอบบลอคนีจังคุณปอย ^^ กลอนสวย เปรียบเทียบดีค่ะ

ปุ๊กเป็นคนชอบดูมดมากเลย ทั้งมดของจริง
สารคดีมด นิยายเรื่องมด (เช่นกองทัพมดของแว์แบร์เป็นต้น)
อนาคตถ้ามีเลนส์มาโครยังอยากถ่ายมดเลย
รู้สึกว่ามุมมองของมันคงเต็มไปด้วยการผจญภัยดีนะ
เดินตั้งไกลกว่าจะถึงจุดหมาย และโลกนี้ก็มีคนตัวใหญ่กว่ามันเยอะแยะไปหมดเลย

มดตัวน้อยที่ชื่อปอยมีเรื่องราวผจญภัยอะไรก็มาเล่าสู่กันฟังบ้างนะคะ
จะรอตีแบด เอ๊ย รอฟังด้วยใจจดจ่อค่ะ

ปล.ชอบท่อนแต่อยู่ในผับชั้นก็ต้องเต้นอย่างแรงค่ะ 555 แบบว่าใช่เลย เกลียดคนเยอะ แออัด แต่อยู่ในผับก็ขอซักหน่อยเถอะ เดี๋ยวนี้แก่แล้วเลยไม่ได้ไปแล้วค่ะ สู้จำนวนคนกะควันบุหรี่ไม่ไหวแล้ว -_-


โดย: Hobbit วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:22:22:11 น.  

 
ข้างบนจะพิมพ์ว่าแวร์แบร์นะคะ คาดว่าคุณปอยคงชินแล้ว เพราะปุ๊กพิมพ์ผิดเป็นสรณะ 555


โดย: Hobbit วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:22:24:09 น.  

 
เขียนได้น่ารักมากเลยค่ะ น่ารักและได้ข้อคิดด้วยละ


โดย: pim(พิม) วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:22:27:27 น.  

 
รออ่าน รออ่าน คู่มือทำความเข้าใจตัวเอง


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:0:26:34 น.  

 
อืมมมมมมม

มี้ บอกว่า

พรี่ เปน คน เดียว ที่ เอม คุย ด้วย วัน นี้ ก้าบ

มี้ บอกว่า

กาน เปน คุน มี้ ลูก 2

ม่าย ง่าย เยย ก้าบ

อืมมมมมมมมมมม

มี้ ซื้อ ข้าว หน้าเป็ด มา หั้ย ลุ่ก ซา ไพ้ ด้วย ก้าบ

ข้าว หน้า เป็ด

ม่าย ใส่

เห็ด ปี๋

555555555555555555555555

เห็ด ปี๋

ม่าย อา หย่อย ก้าบบบบบบบบบบบบ

55555555555555555555555555555555555

ต้องงงงงงงงงงงงงงงง

หัว วี

ถึง อา หย่อย ก้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

55555555555555555555555555

ขอบ คุน ที คิด ถุง กาน ก้าบ

ร้าก นะ แต่ ม่าย ซา แดง ออก

แค่ เอม อยาก บอก วร่า

วร่า

ถ้า เรา มี ลูก

ห้าม ชื่อ เล่น ว่า king นา ก้าบ

เพาะ มี้ ชอบ เรียก เพื่อน ที่ ชื่อ king ว่า

คิง รวย

555555555555555555555

โจ ก้อ ห้าม นะ ก้าบ

โจ เตี้ยว

555555555555555555555555555555555

เอม กับ มา แบ่บ

อย่าง หื่น ก้าบ

คิด ถุง พรี่ ดุ่บ ก้าบบบบบบบบบบบบบบบ


โดย: dogamania วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:1:14:35 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องปอย



โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:7:23:36 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องปอย

มาเอาใจช่วยมดตัวน้อย...

และแวะมาบอกว่า หนุ่มน้อยบุ๊ค on stage มาแล้วนะคะ..



โดย: เอื้องสามปอย วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:8:47:42 น.  

 
วันนี้เอาดอกเข็มสีม่วงเซ็ตที่สองมาฝากน้องปอยจ้า



โดย: มาเรีย ณ ไกลบ้าน วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:11:00:01 น.  

 
มดแก่ดูดี...มีประสบการณ์

ขอเป็นมดน้อย...ด้อยความรู้

แต่มีฝันอยากออกไปเดินทาง
แม้จะหลงทางก็ไม่เป็นไร

อิอิ...คมอะดิ


โดย: ติ่ง IP: 203.131.217.12 วันที่: 13 มีนาคม 2552 เวลา:16:02:12 น.  

 
ขอบใจนะปอย เรากะลังยืนอยู่ตรงทางเลือกพอดี เห้ออออ


โดย: katchziie IP: 118.173.248.156 วันที่: 2 มีนาคม 2553 เวลา:8:41:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

นางสาวดุ่บดั่บ
Location :
Vichy France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




\\\ดุ่บดั่บๆ///
ดุ่บดั่บ คือ การเคลื่อนตัวของหนอน
หนอนตัวน้อย ๆ ที่สามารถไปไหนก็ได้ตามใจต้องการ
ฉันเองก็อยากเป็นหนอนตัวน้อย
จะได้ทำอะไรก็ได้ และไปที่ไหนก็ได้ตามที่ใจฉันฝัน
...ดุ่บดั่บ ๆ ๆ...





>>>คลิก ๆ...สารบัญและสมุดเยี่ยมค่ะ<<<




อ่านบลอคเก่า ๆ ก็ได้นะ

<<การปรับตัว-Acclimatisation>>
::สวนสาธารณะวันหม่น::
ภาพ: ดอกมูเก้
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(2)
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(1)



















Status: ขาวดำ



Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
 
17 กุมภาพันธ์ 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add นางสาวดุ่บดั่บ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.