'*^-+...ไม่มีอะไรงดงาม เท่าความสงบสุข...+-^*'

ภาพ: ละอองฟอง



เจ้าวัชพืชสีขาว ๆ ที่รวมกลุ่มเป็นปุยกลมในสวนหลังบ้านดอกนี้ คงคุ้นชินกันดี ฉันเองก็รู้จักเจ้าดอกกลม ๆ น่ารักนี้มาตั้งแต่ยังเป็นเด็กตัวสูงเท่าต้นของมัน (เว่อร์!) แม่เป็นคนแนะนำให้ฉันรู้จักกับมันเองแหละ และให้เรียนรู้ที่จะเป่าละอองเล่นให้ปลิวไปไกล ๆ ปากเล็ก ๆ ตัวเล็ก ๆ ของฉัน ไม่ว่าดอกจะเล็กแค่ไหนก็เป่าไม่หมดดอกเสียที...






ฉันจึงผูกพันกับมันเป็นพิเศษด้วยความร่าเริงประสาเด็ก จากนั้นมา ไม่ว่าเห็นเจ้าดอกขาว ๆ นี้เมื่อไหร่ ก็เป็นต้องรี่เข้าไปหยิบขึ้นมาเป่าฟู่ ๆ ให้ปลิวไปปลิวมา แล้วก็หัวเราะร่าเริงชอบใจที่เห็นละอองเล็กน้อยหมุนวน ๆ ในอากาศ พยายามจะเป่าให้ฟ่องทั่ว ๆ จนบางทีก็เล่นเสียหมดบริเวณ

แต่พอโตขึ้นมาหน่อย ภาระมากมายกองสุมอยู่ในหัว เห็นเจ้าดอกไม้กลม ๆ นั้นก็ไม่ได้สนใจจะเป่ามันหรือไม่แม้แต่ชายตามองด้วยซ้ำว่ามันขึ้นเต็มไปหมดและกระจัดกระจายมากยิ่งกว่าเดิม







การได้เห็นเจ้าดอกกลม ๆ เล็ก ๆ นี้อีกครั้งพร้อมกับดึงความทรงจำในวัยเยาว์ที่ร่าเริงสนุกสนานกลับมา ก็เหมือนได้ย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ เด็ดดอกขาวน้อยขึ้นมาเป่าเล่นตามลมและร่าเริงดีใจที่เห็นมันปลิวไปเรื่อย ๆ อย่างอิสระเสรี






แต่ไหนแต่ไรมา ฉันรู้จักเจ้าดอกไม้นี้ว่า "ชีปะขาว" แล้วก็เรียกมันว่าอย่างนั้นมาตลอด ซึ่งจริง ๆ แล้วก็ไม่รู้เหมือนกันว่าแม่ฉันคิดขึ้นเองหรือเอามาจากไหน เพราะคุยกับใครไปก็ไม่เห็นมีใครรู้จักกับฉันและลงทุนเปิด google ก็ไม่ปรากฎผลลัพธ์จากคำว่า "ชีปะขาว" เป็นดอกไม้แห่งความทรงจำของฉันเลยสักเวบเดียว






ครั้นเมื่อจะเอารูปภาพเหล่านี้มาอัพบลอคให้เพื่อน ๆ ดู ก็ไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไรกันแน่ มืดแปดด้านและบอดใบ้สนิท นั่งจ้องรูปดอกหญ้าจิ๋ว ๆ เหมือนจะเค้นให้ได้คำตอบว่า 'เธอชื่ออะไรกันแน่?' แต่ดอกหญ้าขาวน้อยของฉันมันก็นิ่งเบื้อใบ้เหมือนจะเยาะกลับมาด้วยซ้ำ ว่าเหตุไฉนเราผูกพันกันมานานแล้วยังไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ...ฉันเลยเกิดอาการเสียใจเล็กน้อยกับคำเหน็บแนมของมัน

แต่กระนั้นก็ไม่ย่อท้อ เพราะเชื่อว่าคุณ google จะช่วยฉันให้พ้นวิกฤตนี้ไปได้ จึงลงหัวคิด คิด คิด 'key word' แล้วป้อนข้อมูลลงไปด้วยคำว่า "เป่า ปลิว งอก"





ฉันยิ้มร่าวิ่งกลับมาหาดอกแสนสวยของฉันอีกครั้งแล้วเรียกมันอย่างเต็มปากว่า "DANDELION"...ดอกไม้น้อยยิ้มให้ฉัน 'ในที่สุดเราก็รู้จักกันเสียที'

ส่วนชื่อภาษาไทย พยายามค้นหามากมายแทบจะไม่ปรากฎหรือไม่เป็นที่แพร่หลาย แต่ก็ยังดั้นด้นได้มาด้วยชื่อว่า "หญ้าดอกขาว" ตรงตัว ตรงไปตรงมาดีแท้ แต่ถ้าไปบอกใคร ๆ ก็คงงงไม่ต่างอะไรกับ "ชีปะขาว" เป็นแน่

แต่กระนั้นก็ได้มารู้จักอีกชื่อจากพี่พู่ (JewNid) ที่เรียกว่า "ละอองฟอง" อันทำให้ฉันยิ้มละไมไปกับชื่อหวาน ๆ อย่างนี้และขออนุญาตเอามาเรียกเจ้านี่ว่า 'ละอองฟอง' จึงลองเอาเรียกดอกปุยน้อยดูอีกที เธอยิ้มกว้างอย่างเอียงอายในความถูกใจกับชื่อใหม่น่ารัก ๆ และฝากขอบคุณพี่พู่มา ณ ที่นี้ด้วยเช่นกัน ^^







พอโตขึ้นมา ตัวฉันไม่เล็ก ปากก็ไม่เล็กเหมือนตอนเด็ก ๆ หมายมั่นปั้นปากว่าอย่างไรก็จะต้องลองเป่าให้เจ้ากลมปุยนี้ปลิวหลุดทั้งกลมให้จงใจ ประกอบกับได้ยินความเชื่ออันร่ำลือว่า "หากใครเป่าในพรวดเดียวให้หลุดหมดได้ จะขอพรได้หนึ่งข้อ"

แน่ละ...ประเภทบ้าความเชื่อแบบฉัน ก็ตั้งหน้าตั้งตาเป่า ๆ ๆ ๆ จนหน้าเกือบมืด แต่เป็นการเป่าด้วยความอยากเอาชนะ มากกว่าความสนุกสนานเหมือนวัยเยาว์ หันมามองที่สวนอีกที เจ้าดอกขาว ๆ ก็เกือบจะหมดสวนและทิ้งไว้แต่ซากวิ่น ๆ แหว่ง ๆ ของดอกไม้ที่ไม่สมพรปรารถนา หรือว่าจะเป็นแผนมารยาของดอกไม้เล็ก ๆ ที่คิดขึ้นมาแล้วป่าวประกาศไปยังโลกมนุษย์ให้ช่วยกันขยายพันธุ์ตัวเองก็เป็นได้







ว่าแล้วก็เลยหยุดเป่า (เพราะวิงเวียน) ไม่อยากจะให้ดอกไม้น้อยสมหวังไปกว่านี้เพราะจริง ๆ แล้วเจ้า 'แดนดีไลอ้อน' ก็คือ วัชพืชดี ๆ นี่เอง แต่เป็นวัชพืชที่ไม่ได้ก่อความเสียหายอะไร แค่รกหูรกตาและไม่ได้ทำให้สวนหลังบ้านเชียวชอุ่มโล่งตาเท่านั้นเอง หากใครชอบสีขาว ๆ ปุย ๆ จะไม่กำจัดไปก็ไม่มีใครว่า ซึ่งบางที สวนสีขาว ๆ ด้วยทุ่งแดนดีฯก็สวยกว่าทุ่งเขียว ๆ ของหญ้าเป็นไหน ๆ

และถ้าจะถอนแล้วมาทำประโยชน์ เจ้า 'ละอองฟอง' นี้ก็มีประโยชน์มหาศาลในทางสมุนไพรเช่นกัน ทั้งราก ดอก ใบ เม็ด เอามาทำกาแฟ ทำแยม เป็นวิตามิน รักษาโรค เลิกบุหรี่ ย้อมผ้า กันยุง! ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ...






เจ้าละอองฟองน้อยนี้ จริง ๆ ได้ชื่อว่าเป็นดอกไม้นักผจญภัยเลยทีเดียว (มันภูมิใจใหญ่แล้วล่ะ) บางทีนั่ง ๆ อยู่ในบ้าน มีลมปลิวมาวูบหนึ่ง ก็มีละอองขาว ๆ ปลิวมาตกให้ได้เป่าเล่น ละอองมากมายปลิวกระจายไปทั่วแล้วแต่ว่าลมจะมาทางไหน พัดพาไปทางไหนและไปตกลงตรงไหน โดยมีจุดมุ่งหมาย คือ ดินอันเป็นสถานที่ที่สามารถงอกงามได้ ถ้าไปไม่ถึงจุดหมายก็ไม่หยุดบิน ระหว่างเดินทางไปก็เก็บเกี่ยวเรื่องราวระหว่างทางอย่างเพลิดเพลินสนุกสนาน และเมื่อถึงที่หมายก็เติบโตขึ้นง่าย ๆ กลายเป็นดอกไม้ที่สวยงามและอ่อนโยนพร้อมจะขยายพันธุ์ต่อไป

ชีวิตเราก็ควรเอาอย่างเจ้าละอองฟองเหมือนกัน ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างไม่ย่อท้อ ไม่เหน็ดเหนื่อยง่าย แต่ไม่เร่งรีบ และยังคงไว้ซึ่งความเข้มแข็ง ทรหดและสามารถเติบโตได้ง่ายอย่างงดงามไม่ว่าที่ใดก็ตาม...

สู้ ๆ นะ...เจ้าละอองฟอง...







แถมท้าย : รู้ไหมว่า? ดอกแดนดีไลอ้อนหรือแดนดีเลี่ยนจริง ๆ แล้วมีสีเหลือง พอบานเต็มที่และเหี่ยวลง กลีบจะลู่ข้าง ๆ และเกสรจะกลายเป็นปุยสีขาว ๆ พร้อมจะปลิวไปงอกตามที่ที่ตกลงไปและขยายพันธุ์ใหม่ทันที






ว่าแต่ว่า...มีใครเรียกน้องแดนดี้ว่า "ชีปะขาว" เหมือนที่เราเรียกหรือเปล่าคะ?



ขอบคุณ google เพื่อนคู่คิดยามยาก
ขอบคุณบลอคคุณ Ninie แห่งบลอคแก๊งค์ มีข้อมูลดอกแดนดีฯมากมาย
ขอบคุณข้อมูลจากอินเตอร์เนทต่าง ๆ มากมายสุดแต่คุณกูเกิ้ลพาไป




Create Date : 22 กรกฎาคม 2551
Last Update : 29 กรกฎาคม 2551 7:27:39 น. 72 comments
Counter : 11357 Pageviews.

 
เจอ 0 comments ก็เจิมซะเลยแล้ว
ค่อยมาอ่าน กลัวไม่ได้หน้า


โดย: หนูหล่อ IP: 203.144.143.196 วันที่: 22 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:56:36 น.  

 
กรั๊ก ๆ ๆ ๆ ๆ ขำค่ะพี่หนูหล่อ

กำลังจะไล่ตอบเม้นต์หลังจากอัพบลอคเสร็จแล้ว
ตอบพี่หนูหล่อที่นี่เลยนะคะ ไหน ๆ ก็เข้ามาให้เกียรติเจิม
ยังไม่นอนอีกหรือคะ ใกล้เข้าวันใหม่แล้วนะเนี่ย

เหมือนจะขำไม่ออกเลยที่พี่หนูหล่อว่ากระจกเงาน่ะ
แต่ถ้าพี่หนูหล่อขำ และบอกให้ขำ ก็ขำก็ได้น่ะค่ะ
ต่างคนต่างใจนะคะ คาดหวังอะไรมากไม่ได้จริง ๆ
ไม่ว่าจะชีวิตจริงหรือว่าชีวิตบนโลกไซเบอร์นี้น่ะค่ะ
ใครใคร่คบก็คบ ใครไม่ใคร่คบก็ไม่ต้องคบเนอะ
สบายใจคุยกับใครก็คุยไป ไม่อยากคุยก็ไม่ต้องคุย
เอาใจทุกคนไม่ได้จริง ๆ ค่ะ

ปอยก็สบายใจจะอัพบลอคเล่นไปเรื่อย มีเพื่อนคุยเล่น
ทำให้ชีวิตว่าง ๆ โหวง ๆ ไปวัน ๆ ที่นี่มีสีสันขึ้นมามาก
เหตุผลการทำบลอคหรือไม่ทำบลอคของพี่หนูหล่อน่ะ
ปอยก็เชื่อว่ามีเหตุผลของพี่แล้วก็เคารพนะคะ
แต่ได้ยินมาแว่ว ๆ ว่ากำลังจะมีในเร็ววันนี้ จริงหรือคะ
คนคงรอคอยและให้การต้อนรับเป็นอย่างดีเลยทีเดียว

พี่หนูหล่ออย่าคิดอะไรมากนะคะ เอาฮา ๆ เข้าว่า อิอิ
ฝันดีค่ะคืนนี้


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:09:54 น.  

 
Dandelion ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เพียงชอบมากเลยค่ะคุณปอย แต่เสียดายว่าไม่มีให้ถ่ายในสวนหลังบ้านอ่ะ จะไปก้มๆเงยๆหน้าบ้านคนอื่นกัวหาว่าไปบุกรุก แฮ่ๆ พอว่างจะตระเวนหาที่ถ่ายก้อดันร่วงโรยกันหมดระ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ ขอบคุณมากๆเลย
คุณปอยนี่น่ารักจริงๆ อิอิ

เด่วมาคุยอีกทีนะคะ


โดย: PPpIRCU IP: 124.121.213.226 วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:19:28 น.  

 
อ่านจบแล้วครับ... พี่หนูหล่อก็ชอบวัชพืชดอกนี้
เหมือนกัน เห็นที่ไหนจะแวะดู แต่ไม่เคยเก็บมาเป่า

มีอีกข้อมูลหนึ่งที่พ่อบ้านที่อังกฤษบอกว่า เจ้าแดนดี้
เนี่ยมันตายยากมาก เพราะเคยให้คนขุดดูเพื่อกำจัด
รากให้หมด แต่ขุดลงไปตั้ง 5 เมตรก็ยังไม่หมด คนเฒ่า
คนแก่เขาบอกว่า มันหยั่งลึกถึง 10 เมตร แล้วถ้าเก็บไม่หมด เหลือเพียงนิดเดียวก็แทรกต้นขึ้นมาใหม่ได้ ทรหด
มาก... แถวบ้านที่เขาใหญ่นี้ก็มีเหมือนกัน แต่เป็นคนละ
พันธุ์หรือเปล่าไม่รู้ ดอกสีไม่เหลืองจัดเท่าครับ

ละอองฟอง น่ารักจังนะครับ พี่หนูหล่อว่ามีตำราผัก
พื้นบ้านอิสานอยู่เล่มนึง พูดถึงต้นนี้ด้วย แต่ตอนนี้หา
ไม่พบครับ


โดย: หนูหล่อ IP: 203.144.143.196 วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:22:25 น.  

 
ใช่ครับ ใครคบเรา เราก็คบด้วย ใครไม่อยากคบ
เราก็ไม่ควรไปกวนใจเขา

ฝันดีครับ


โดย: หนูหล่อ IP: 203.144.143.196 วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:30:06 น.  

 
^
^

อ่ะ เจอแล้ว .. งั้นต่อเลยแล้วกันว่า

ขอยกมือว่า ขอเป็นเพื่อนคบด้วยนะคะ ... ทักทายกันแล้ว
ก็อย่าทิ้งกันกลางคัน .. โปรเจ็คสนามเด็กเล่นยังอยู่เด้อ

...............


ดอกหญ้าสวยจัง .. อ่ะเพราะคนถ่ายอย่างน้องปอย
ด้วยมั้งค่ะ ถ่ายทอดออกมาสวยมาก ... อย่าแปลกใจเลยค่ะ
ที่ดอกไม้ ใบหญ้าบางอย่างเรารู้จักแต่รูปร่าง หน้าตา
แต่ว่าเราจำชื่อไม่ได้ พี่เองก็เป็น และเป็นบ่อยด้วย
คือ รู้ว่าเคยเห็นที่ไหน ยังไง แต่ว่าไม่ค่อยรู้จักชื่อกะเค้าเร้ยยย ค่ะ
ประมาณว่าไม่ได้เป็นลูกไม้หล่นใกล้ต้นเลย เพราะว่า
พ่อจบวรรณศาสตร์ รู้เรื่องต้นไม้ ดอกไม้เยอะมาก
แต่พี่เหรอไม่ได้ขี้เล็บพ่อเลยคะ .. แต่ว่าความชอบสำหรับ
ดอกไม้ ธรรมชาตินั้น เรียกว่าปริ่มๆ เกือบเท่ากันคะ
จะขาดแต่ก็ชื่อพันธุ์มันเท่านั้นล่ะ 55+


แต่อารมณ์เห็นละอองฟองตัวนี้แล้วน๊า อยากเป่าเชียว
เพราะว่าแค่เห็นในภาพมันก็ฟุ้งๆ แล้วอ่ะค่ะน้องปอย ..
สวยอ่ะ ธรรมชาติสีเขียว ช่วยบรรเทิงเริงใจ
ได้เยอะเลยอ่ะค่ะ ... ชื่นจายยยยยยยยยยยยยย


โดย: JewNid วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:1:27:59 น.  

 
พี่ก๋ากำลังจะหลับแล้วครับน้องปอย

หลังทำหน้าที่พลอุ้ม....เค้ามีพลขับในสงคราม
พี่ก๋าเป็นพลอุ้มครับ 5555

อุ้มหมิงหมิงหลับ อิอิอิ
เพราะพี่ก๋าอุ้มหมิงหมิงหลับเก่งกว่ามาดาม ว่ะฮะฮ่าๆๆๆๆ
เอ๊ะ---หรือว่าเราโดนมาดามหลอกให้อุ้มลูกหว่า 5555
ชักไม่แน่ใจ




เจ้าดอกชีปะขาวนี่น่ารักดีนะครับ
พี่ก๋าว่าถ้าเป่าทีเดียวไม่หมด
ใส่ปากเคี้ยวท่าจะง่ายกว่า
แบบว่ากลืนคำอฐิษฐานลงท้องไปเลย 5555




ดูยังไงก็นึกถึงสายไหมในงานวัดเลยครับ







ถ้าชอบถ่ายภาพ
คงต้องยอมอยากไปเรื่อยๆแบบนี้แหละครับน้องปอย
เลนส์คิด แล้วก็มามาโคร
ยังไงซะก็ต้องมีเลนส์ไวล์ดสักตัวครับ

ตอนนี้กิเลสพี่ก๋ากำลังก่อตัวไปที่ "เทเล" ครับ 555
อยากได้มาส่องแววตาคนกับแววตานกอ่ะ





ราตรีสวัสดิ์นะครับ
พี่ก๋าจะไปหลับแล้ว




โดย: ก๋า เก็กเสียง (กะว่าก๋า ) วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:2:18:59 น.  

 


หวัดดีค่ะ..นางฟ้าที่สดใส

ดอกแบบนี้..แจงก็เคยเห็นบ่อยๆค่ะ

แต่ก็ไม่เคยรู้ชื่อเหมือนกัน..ว่าชื่ออะไร

เพิ่งจะมารู้ก็ตอนอ่านบล็อกนี้..นี่แหล่ะ

ฝีมือถ่ายภาพ..คงไม่ต้องบอก..หรอกมั๊ง.

เพราะทุกรูปที่ถ่าย บ่งบอกตัวของมันเอง..ได้ดีอยู่แล้ว

สวยค่ะ...ดอกหญ้าธรรมดา..ก็สวยงามในแบบของมัน

ชื่อ"ละอองฟอง"น่ารักจังเลยค่ะ..สมตัว..อิอิ

เวลาที่เป่า..มันปลิวว่อน..เหมืองเกล็ดหิมะเล็กๆเลยนะคะ

แต่เป็นหิมะที่ไม่ทำให้คนเป่า..หนาวเหน็บ..เนาะ..

เห็นแล้วนึกถึงโฆษณาตัวหนึ่งค่ะ..ที่สาวน้อยขึ่จักรยานมาจอดในสวน

สีขาวราวละอองเกสรปลิวว่อนเต็มไปหมด..เห็นไกลๆ

แจงยังคิดว่า..ว้าว..ว..ว..ว..สวยจัง..ที่ไหนได้ หักมุมซ้า

คาดว่าน่าจะเป็นถุงพลาสติกนั่นเอง..จำไม่ได้ว่าโฆษณาอะไร

"สามารถเติบโตได้ง่ายอย่างงดงามไม่ว่าที่ใดก็ตาม"

อยากเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน...พยายามอยู่ค่ะ...

ปล.ฝากหวัดดีพี่หนูหล่อด้วยนะคะ..ไม่ค่อยได้เจอกันเลย


โดย: nikanda วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:3:00:42 น.  

 
เป็นคนชอบเอาชนะเหมือนกันหรือนี่


โดย: BrettAnderson วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:3:47:55 น.  

 
เห็นเจ้าดอกนี้แล้วนึกถึงการ์ตูนที่เคยดูตอนยังวัยรุ่นอยู่เรื่องหนึ่งฮะ...


เจ้าหนูน้อยเป่าดอกหญ้านี้แล้วมันก็ค่อยๆแตกตัวปลิวไสวตามสายลมและขึ้นสู่ท้องฟ้า มันปลิวขึ้นไปสูงเรื่อยๆ จนเด็กน้อยเห็นความฝันในอนาคตของเขา และหลังจากนั้นมันก็ปลิวหายไป



อืม...ดูรูปต่างๆที่คุณปอยหยิบมาให้ดูนั้น ได้จินตนาการกลับไปเยอะเชียวฮะ...


ขอบคุณหลายๆเด้อ ^ ^


โดย: ยางมะตอยสีชมพู IP: 58.181.141.200 วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:7:39:21 น.  

 
โอวววววววววววววววว

ยัง ร้ากกกกกกกกกกก เอม อยู่

อิอิอิ

พรี่ ดุ่บ ก้าบบบบบบบบบบบบบบ

อืมมมมมมมมมมมม

อ้าย ดอก ข้าง บน น่ะ ก้าบบบบบบบบบบบ

มัน กิน ด้าย มั้ย ก้าบบบบ

น่า ตา น่า อา หย่อย ก้าบบบบบบบบ

เอา มา เปน คา หนม วัน แต่ง เรา ดี มั้ย ก้าบบบบบ

ร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก

ร้าก พรี่ เนื้อ ขรู่ ซำ เหมอ ก้าบบบบบบบบ


โดย: dogamania วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:9:21:50 น.  

 
แวะมาชมภาพต้นละอองฟอง สวยดีอ่ะพึ่งเคยเห็นเหมือนกันครับ ถ่ายทอดภาพออกมาได้สวยหวานดีจัง เล่าเรื่องได้สนุกน่าติดตามดีครับ


โดย: artist2 วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:9:45:09 น.  

 
ชอบจังเลยค่ะ ดอกแดนดี้ ^_^

ตอนที่เป็นปุยสีขาวลอยไปมาคงสวยน่าดู (แต่อย่าให้เข้าจมูกนะคะ เดี๋ยวจะฮัดชิ่วเอา)

บล็อกสวยสบายตาจังเลยค่ะ ^o^


โดย: พรายน้ำฟ้า IP: 58.9.140.106 วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:05:55 น.  

 
ก่อนหน้านี้ผมทำอะไรปิดบังอยู่หลังฉากมามากแล้ว
วันนี้ถ้าจะมีโอกาสได้สะสางอดีต ผมอยากจะขอล้างมันให้สะอาดอย่างเผชิญหน้าแทน
ดังนั้นเลยจะขออาศัยพื้นที่ตรงนี้ในการอธิบายทุกอย่างให้ฟังนะครับ

ไล่ลงจากนี้ไป โปรดอ่านในใจด้วยน้ำเสียงซีเรียสเครียดๆ

ก่อนอื่น ต้องขออภัยอย่างไม่มีข้อแก้ตัวสำหรับการแจ้งข่าวที่สิ้นคิดในอดีตครับ
ทีนี้เพื่อต่อไปจะภายภาคหน้าคุณจะได้ไม่แปลกใจเรื่องของผมอีก วันนี้ผมจะเล่าให้จนหมดเปลือก

แรกเริ่มเดิมที สมัยที่ผมได้รู้จักกับบล็อกครั้งแรก
ย้อนกลับไปหลายปีก่อนจะใช้ชื่อจื้อฯ คือผมได้รู้จักบล็อกจากเว็บ Kapook.com
พอได้ลองเข้าไปสร้างเขียนดูบ้างก็พบว่าสังคมบล็อกนั้นช่างหลอกลวง กลวงโบ๋ และไร้สาระ
เพราะสมัยนั้นไม่มีการเขียนข้อความอะไรไว้มากมาย ไม่มีบล็อกวิจารณ์ รีวิว หรืออะไรทั้งนั้น
ไม่มีหมวดหมู่แน่ชัด มีแต่คนเอาตัวเองมาลงๆๆ ไว้แล้ว แวะไปยิงหน้ายิ้มตามบ้านคนอื่น
โดยหวังจะให้คนอื่นมายิ้มให้ตัวเองบ้าง ผมหลงเข้าไปแล้วเขียนอะไรลงไปยาวยืด ...ไม่มีคนอ่าน...
มีแต่คนมายิ้มๆๆๆๆ ผมจึงเลิกและเข็ดหลาบกับบล็อก แล้วหันไปอาศัยอยู่ในเว็บบอร์ดแทน

ต่อมาผมไปนอนค้างอ้างแรมอยู่ที่เว็บบอร์ดของนิตยสาร Starpics
นอนกันแรมปี ตอนนั้นผมไม่ได้เขียนวิจารณ์อะไรลงบอร์ด เพราะนิตยสารเปิดพื้นที่ให้คนทางบ้าน
สามารถส่งผลงานไปร่วมสนุกได้ หากได้ลงจะได้รับคำติชมพอขำ และได้ของรางวัลเป็นตั๋วหนัง
ผมก็ส่งไปเรื่อยและมีได้ลงบ้างไปตามความโชคดี ตอนนั้นโลกไซเบอร์ของผมมีเว็บบอร์ดนั้นเป็นบ้าน
จนต่อมาก็ได้มีโอกาสเขียนลงนิตยสารแบบได้รับค่าตอบแทนอยู่ระยะสั้นๆอยู่ระยะหนึ่ง
แต่ด้วยความที่คิดว่าผมเองยังไม่มีฝีมือพอ ประกอบกับการที่ผมรักนิตยสารเล่มนี้มาก
จนพาลให้รู้สึกว่า ผมไม่ควรนำงานที่ไม่มีคุณภาพของตัวเองไปลงให้หนังสือต้องเสื่อมเสีย
ผมจึงขอทางเบื้องบนหยุดเขียน ถอยหลังมาตั้งหลัก ตอนนั้นเองที่บอร์ดก็ปิดตัวลงพอดี

ตอนนั้นผมเลยไร้บ้าน และไม่มีความสนุกกับการเขียนหนังสืออีกต่อไป

จวบจนเริ่มเข้ามาอ่านพันทิป(เฉพาะหมวดการ์ตูน ซึ่งทุกวันนี้ก็อ่านอยู่หมวดเดียว)
พออ่านบอร์ดนี้ไปนานๆ ก็เริ่มอยากจะโต้ตอบกับเค้าบ้าง ผมเลยลองหาหนทางสมัครจนได้มาซึ่งชื่อล็อกอิน
ว่า “โกะก๊ก” แล้วก็เริ่มทำบล็อกอีกครั้ง แต่ชื่อนี้อยู่ได้ไม่นาน(แต่ไม่ได้ตาย)
เพราะบล็อกของผมเน้นไปที่เกมโกะ ซึ่งหลังจากทำไปสักพักก็ตระหนักว่า
คนเราเค้าไม่มาหาความรู้เรื่องโกะกันในบล็อกหรอก เหมือนที่เราไม่ได้ซ้อมบอลกันในเกมวินนิ่ง
อยากจะสนุกและเรียนรู้กับหมากล้อมต้องปิดคอมแล้วไปเล่นของจริงเอา...ผมก็เลยเลิก

แล้วได้ชื่อใหม่ว่า “จื้อหยวนเสีย” ตอนนั้นได้รับอิทธิพลจากบล็อกของคุณ walkin
ที่ผสมทุกเรื่องราวลงบล็อกได้อย่างสนุกสนาน ทั้งละคร ประวัติบุคคล หนัง และศิลปะ
ผมจึงใช้หน้าบล็อก(สีน้ำตาล)ตามแบบอย่างเขา แต่กลับมืดบอดว่าจะเขียนอะไรดี -*-
และแล้วก็ไปหากินกับของเก่าคือ ภาพยนตร์...ซึ่งไม่เข้าท่าเอาเสียเลย
(ในใจตอนนั้นตระโกนอยู่ตลอดว่า ถ้าว่างมาเขียนหนังลงบล็อกได้ ทำไมไม่ไปเขียนลงหนังสือล่ะ)
เมื่อความฝันในการเขียนหมดความสวยงามไป เพราะการก้าวย่างอย่างเร็วเกินไป
จนการเข้าไปอยู่ในความฝัน(ได้เขียนลงนิตยสาร)หันมาทำลายความสุขในการเขียน

ผมจึงเข้าสู่ช่วงที่ล้มเหลวถึงขีดสุดของชีวิต
แม้ชีวิตการงานจะมั่นคง แต่ความฝันที่มีผลต่อความรู้สึกกลับพังทลาย
เนื่องมาจากการไม่พร้อมจะรับมือเมื่อมันกลายเป็นจริง

ตอนนั้นเอง...ที่ผมฆ่าตัวตายในนามจื้อหยวนเสีย
…
…
ในตอนนั้นผมคิดเหมือนๆเดิมว่า การหายไปของผมคงไม่ต่างกับตอนที่หายไปจากหน้านิตยสาร
คือการหายไปของคนตัวเล็กๆในโลกใบใหญ่ๆ ที่หายไปได้ง่ายๆโดยไม่มีใครสังเกตเห็น
แต่สิ่งที่ผิดคาดก็คือ นายอร... 1 ใน 3 เพื่อนบล็อกชุดแรกของผม
(อีก 2 คนคือ พี่แคปซูลสีฟ้า คนนี้คุณน่าจะชอบเพราะภาพถ่ายของเขาถือว่าสวยเป็นอันดับต้นๆในใจผม
ส่วนอีกคนคือคุณ sweetieyes ซึ่งตอนนี้ได้เลิกเขียนไปนานแล้ว)
เมื่อเขา(นายอร)ได้รับข่าวการเสียชีวิตนี้ เขากลับเขียนถึงมัน พร้อมกับแวะมาเรียกผม(ที่กำลังตายอยู่)ให้ไปอ่าน

ด้วยความซาบซึ้งใจ หลังจากที่ผมตั้งหลักกับชีวิตได้อีกครั้ง
ผมก็เลยไปขอแรงเพื่อนจากเว็บบอร์ดเดิม “ปลาทองแก้มยุ้ย” ให้มาช่วยทำบล็อกอีกครั้ง
เธอตอบตกลงอย่างว่าง่าย เพราะกำลังต้องการทำเหมือนกันพอดี
ตอนนั้นเองที่ผมชี้บล็อกหนึ่งให้เธอดูแล้วบอกกับปลาทองไปว่า “อยากได้บล็อกหน้าตาแบบนี้”

ตอนนั้นผมชี้ไปที่บล็อกของ คุณ PoYoKo ... ...
หน้าบล็อกของคุณในตอนนั้น ขาว สะอาด ไม่มีเส้น ไร้กรอบ และแลดูสวยงามเอามากๆ
(ผมยังจำได้ดี ภาพบนหัวบล็อกในตอนนั้นเป็นภาพของอะไรที่เหมือนถั่วงอก แต่กลับหัวทิ่มลงพื้นหลายๆต้น)
ว่าแล้วหลังจากสมัครล็อกอินใหม่ได้ ชุดนอนกับปลาทองก็ไปกางเต้นต์กันที่บ้านป้ามด
ร่ำเรียนวิทยายุทธ์เพื่อหาวิธีทำพื้นขาวและตัดเส้นขอบออก
เมื่อทำสำร็จเราก็ไหว้ป้ามดคนละ 3 ที แล้วก็นำมาประยุกต์ต่ออีกนิด
จนมาเป็นบ้านของชุดนอนและปลาทองในทุกวันนี้
(ทางไปบ้านของปลาทอง https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=seranie)

ในจังหวะแรกที่เราได้พบกันอีกครั้ง
ผมจำคุณได้แม่นจากคำว่า “ดุ่บดั่บ” ทั้งในชื่อและหมวดบล็อก...ว่าคุณคือคุณ PoYoKo
และคิดเสมอว่า สักวันเราคงจะได้คุยเรื่องนี้กัน

ตอนนี้ผมได้รู้แล้วว่า การที่คนตัวเล็กๆจากไปอาจจะไม่ได้ส่งผลต่อโลกใบใหญ่
แต่มันจะส่งผลกระทบกับคนตัวเล็กๆด้วยกัน ...และเป็นคนตัวเล็กๆที่มีความหมายต่อคนตัวเล็กที่จากไปนั่นเอง
เราต่างส่งผลกระทบต่อกันเล็กๆ ตลอดเวลา เหมือนกับที่คุณส่งอิทธิพลให้ผมอยากมีหน้าบล็อกขาวๆตาม

หลังจากได้ชื่อว่าชุดนอน ผมเข้าใจแล้วว่าการกระทำที่ผ่านมานั้นไม่น่าให้อภัยเอาเสียเลย
เพราะถ้าวันไหนคุณ หรือปลาทอง คุณนัทธ์ คุณแจง หรือคุณวิ(Jevanni) จากไปแบบนั้นบ้าง
ผมสามารถมองเห็นภาพตัวเองที่ไม่มีความสุขและเต็มไปด้วยความเศร้าได้อย่างชัดเจน
เพราะทุกคนคือคนที่เก็บกู้ความฝันในการเขียนของผมกลับมา เป็นผู้มอบมิตรภาพดีๆให้
และทำให้การเขียน(ทั้งเขียนเฉยๆและเขียนบล็อก) มีความสุข และมีคุณค่ากว่าที่เคย

ขอบคุณที่ทำให้ผมได้เกิดใหม่
ขอบคุณที่เป็นดั่งแรงบันดาลใจ
ขอบคุณที่สละเวลาอ่านตัวหนังสือของผม
ขอบคุณที่ให้อภัยกับสิ่งที่ผู้ชายที่เคยสูญเสียความฝันและเป้าหมายในการมีชีวิตได้ทำไป
และขอบคุณที่เป็นเพื่อนกับผมถึง 2 ชาติภพ

ด้วยความเคารพ
วีระวัฒน์ กิตติตระกูลชัย


โดย: ขอรบกวนทั้งชุดนอน วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:33:10 น.  

 


โดย: Little Knight วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:13:24:35 น.  

 
คุณปอยเป็นอะไรป่าวคะ
มีอะไรไม่สบายใจอยากระบาย หรือมีอะไรที่ปุ๊กพอช่วยได้
ก็บอกกันได้เสมอนะคะ :-)
ขอให้สบายใจขึ้นเร็วๆน๊า


-------------------------------

คุณปอยถ่ายภาพสวยจัง

ปุ๊กชอบดอกนี้แฮะ มันให้ความรู้สึกล่องลอยๆ ชวนฝันดี
แล้วในขณะเดียวกันมันก็สื่อถึงอิสระเสรีและการผจญภัยด้วย
เพิ่งรู้ว่ามันมีประโยชน์เยอะขนาดนี้ แล้วก็แข็งแรงขนาดนี้อ่ะค่ะ

ตอนเด็กๆ ปุ๊กไม่เคยเห็นดอกมันหรอก
เคยเห็นแต่ส่วนนึงของมันที่ปลิวมาแล้ว ถามใครก็ไม่มีใครรู้
คำตอบเลยหลากหลายมากตั้งแต่ แมงมุมน้ำ แมงมุมขาว แม่ชี (<--มาไงเนี้ย) ต้นบิน ไม้กวาด จนไม่รู้จะเชื่อใครดีเลย -_-"

พูดถึงผจญภัยแล้ว นึกถึงนิทานเรื่องนึงที่ชนะการประกวด สมัยปุ๊กเด็กๆ เค้าเอาเรื่องนี้บรรจุลงหนังสือเรียนด้วยชื่อเรื่อง "ผ้าขี้ริ้วผจญภัย" เป็นเรื่องราวของผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่งที่ปลิวบ้าง ตกบ้าง ลอยไปไหนต่อไหนแล้วพบเจอกับเรื่องต่างๆ อ่ะค่ะ สนุกดี ถ้ามีคนเขียนเรื่องแดนดีไลอ้อนผจญภัย หรือชีปะขาวผจญภัยก็คงน่าหนุกดีเนาะ


โดย: Hobbit วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:45:46 น.  

 
มาแล้วค่ะ นางฟ้าคนสวย กลับมาคราวนี้รู้สึกว่าคุณปอยสดใสขึ้นนะคะ
อาจจะเป็นเพราะสีเขียวๆ ของใบหญ้าที่เป็นพื้นหลังของภาพก็ได้ค่ะ

ปกติแล้วอ่านบล็อกภาพถ่ายของคุณปอยแล้วจะอึ้งทึ่งในความสวยของภาพจนบดบังความรู้สึกของตัวหนังสือไปบ้าง
แต่บล็อกนี้ ขอบอกว่า ชอบที่คุณปอยเขียนมากเลยค่ะ
การบรรยายถึงความทรงจำวัยเด็ก
ความอยากรู้และความสนุกสนานเมื่อยังเยาว์
ความอยากเอาชนะ และการมองโลกที่เปลี่ยนไปเมื่อโตขึ้น
เขียนได้ดี ลื่นไหล ให้เต็ม 100 ค่ะ

ส่วนภาพถ่าย ปลื้มเหมือนเดิม อาไร้...
มันจะขาวปุ๊กปุยน่ารัก น่าเป่าเล่นขนาดนั้น "ละอองฟอง"
เห็นด้วยเลยค่ะ ว่าเหมาะกับชื่อนี้มากทีเดียว
สวยทุกรูป แต่ชอบภาพที่ 8 ที่เป่าเกือบหมดแล้วเป็นที่สุดค่ะ
น่าจะเป็นเพราะมีพื้นที่ว่างๆ เยอะ ทำให้รู้สึกว่าภาพเป็นอิสระ ไม่อึดอัดค่ะ
ส่วนภาพสุดท้ายให้คะแนนพิเศษสำหรับสีเหลืองค่ะ
เป็นการปิดท้ายที่งดงาม อ่ะ แจกกุหลาบหนึ่งดอกค่ะ อิอิ

อ่านคอมเม้นที่บล็อกนู้นเรื่อง การบอกรัก แล้วแอบขำค่ะ
เราเห็นตรงกันนะคะ การที่บอกว่ารักเราคนเดียว ...ตลอดกาล
คงไม่เชื่อ เพราะว่าเป็นไปไม่ได้ และถ้าให้เลือกอ้อนก็คง
ไม่อยากให้คนรักบอกอย่างนั้นหรอกค่ะ เพราะว่าอนาคตอยู่เหนือการคาดเดา
และหากวันใดวันหนึ่งเรามีเหตุให้ต้องแยกห่างจากกันไป
อ้อนก็หวังให้คนรัก(เก่า) มีความสุขกับคนใหม่ ดีกว่าจมปลักกับอดีตนะคะ
ส่วนปัจจุบันถ้ามีหนุ่มคนไหน(หลง)มาบอกรัก
ก็จะปลื้ม และคิดเสียว่า เขาพูดจริง รักเราชัวร์เลย
แต่ว่ารักตอนที่พูดนะคะ ต่อไปในอนาคต ก็อาจจะเปลี่ยนได้ค่ะ (ฮา)
อิอิ เครียดกับความรักมามากแล้วค่ะ ขอสบายๆ บ้างช่วงนี้

บางทีวงกลมสองวง ไม่ต้องซ้อนกันสนิท แค่เอาเส้นขอบวง
มาแตะๆ อิงๆ กันบ้าง ก็ทำให้โลกสองใบไม่เหงาเกินไปนะคะ คุณปอยว่าไหม

สุดท้าย ขอบคุณจริงๆ ที่เห็นว่าวงกลมพิเศษๆ วงนี้(ซึ่งอันที่จริงวงกลมแต่ละวงก็มีความพิเศษต่างกันออกไปอยู่แล้ว)
จะมีโอกาสได้เจอวงกลมที่เหมาะสมกับเธอต่อไป

อืม เกือบลืมถาม เห็นบอกว่าจะหายไปเป็นระยะ
จะกลับไทยรึเปล่าคะ จำได้นะว่าใกล้ช่วงกลับบ้านแล้ว
คิดว่าหนังสือสองเล่มที่ส่งไปน่าจะถึงบ้านคุณปอยแล้ว
ยังไงส่งข่าวมาบ้างนะคะ คิดถึงเสมอค่ะ

ปล.อ่านจดหมายคุณชุดนอนแล้ว แอบปลื้มแทน จขบ.ด้วยล่ะ


โดย: BeCoffee วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:28:41 น.  

 
สวัสดีค่าพี่หนูหล่อ
แล้วเจอตำราผักอิสานเล่มนั้นหรือยังละคะ
อยากจะทราบจังเลยว่า จริง ๆ แล้วชื่ออะไรกันแน่
ทำไมมีปอยเรียก "ชีปะขาว" อยู่คนเดียวล่ะ
ตอนเด็ก ๆ เล่นกับเพื่อน ก็เหมือนจะเรียกเหมือนกัน
โตมาเรียกชีปะขาว กลายเป็นว่ารู้จักอยู่คนเดียวเลย
เผื่อตำราพี่จะช่วยบอกว่ามันเป็นชื่อทางอีสานไรงี้
จะได้สบายใจว่ามีพวกค่ะ 555

จริง ๆ แล้วดอกมันมีหลายสีนะคะ เหลือง ขาว แดง
ความหมายแตกต่างกันด้วย หลังจากเปิด google เล่นวันนั้น
ก็ทำความรู้จักกับแดนดี้ขึ้นมาอย่างมากมายเลยล่ะค่ะ
ยิ่งรู้จักรู้สึกว่าเขายิ่งมีประโยชน์มีสรรพคุณมากเลยจริง ๆ
อ่านไปเพลิน ๆ สนุกดีค่ะ



โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:05:49 น.  

 
เอาเส้นขอบวงมาแตะเบาค่ะ อิอิ

หลังไมค์ด้วยนะคะ



โดย: BeCoffee วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:07:34 น.  

 
เฮ้ยยยย

แกใช้กูเกิ้ลเก่งจัง

555

กลับมากรุงเทพวันไหนอ่ะ

รู้หรือเปล่าเขาจะมีปาร์ตี้ชุดนอนกัน

สุดสัปดหานี้ เราจะไปปาร์ตี้ชุดนอนกันที่บ้านมะนิว(นครปฐม) นั่งคุยกันจนดึกดื่น ย้อนความหลังสมัยเรียน เพื่ออำลาเก่งที่กำลังจะบินไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศสเร็วๆนี้

ถ้ามาไม่ได้ เดี่ยวพี่เมาเผื่อ

อิอิ


โดย: แอบชอบ คห. ข้างล่าง วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:48:37 น.  

 
เคยได้ยินคำว่าแดนดิไลอ้อนมาตั้งแต่ตอนดูโดเรม่อนแล้ว แต่เวลาเจอดอกนี้ปลิวตามลมทีไร ก็ลืมชื่อมันไปทุกทีเหมือนกัน

เวลาถามใครว่านี่ดอกอะไร เขาก็เรียกว่าชีปะขาวเหมือนกันนะ


โดย: BrettAnderson วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:21:21 น.  

 
หวัดดีครับน้องปอย

หมิงหมิงอาจมีส่วนคล้ายพี่เรน
ส่วนพ่อหมิงหมิงพี่ก๋าว่าจะเหมือน "พิเรนทร์" มากกว่านะ
ว่ะฮะฮ่าๆๆๆๆ


ไม่ต้องห่วงครับน้องปอย
เดี๋ยวหมิงหมิงโตมาพี่ก๋าจะจับทัดดอกไม้สองหู
ถือไอติมสี่ไม้เลย 5555555




โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 24 กรกฎาคม 2551 เวลา:7:38:13 น.  

 
ภาพสวยมากเลย
แค่ดอกหญ้าเล็กๆ แต่เบ่งบานยิ่งใหญ่ในหัวใจ

คนเราต้องมีความเป็นเด็กในตัว เพื่อสร้างจินตนาการไม่รู้จบสิ้น เพื่อเรียกความสดในร่าเริงที่ซ่อนอยู่ให้ออกมา เรียกความเบิกบานไร้ความกังวล ทั้งหลายมาสร้างความชุ่มชื่นให้ชีวิต

เราไม่ได้หยุดเล่น เพราะเราแก่
แต่เราจะแก่ เพราะเราหยุดเล่น
(จำไม่ได้ว่าใครพูดไว้)


โดย: นกหรรษา วันที่: 24 กรกฎาคม 2551 เวลา:7:38:53 น.  

 
สวัสดีหนูปอย
ชื่อน่ารักมากมายเลยนะค่ะ "ละอองฟอง"
ดูดูเขาก็น่ารักชมชื่อนะค่ะ
พี่เคยเป่าแต่ เมล็ดนุ่นค่ะ "ปุยนุ่น"
ตอนนี้กลายเป็นชื่อลูกสาวม๊าและพี่นิดไปแล้วค่ะ ฮิ ฮิ


โดย: ชีวิตมีลีลา วันที่: 24 กรกฎาคม 2551 เวลา:9:07:17 น.  

 
"หากใครเป่าในพรวดเดียวให้หลุดหมดได้ จะขอพรได้หนึ่งข้อ"
ฟังดูโรแมนติกจัง
ถ้าเป็นเค้าต้องขอเรื่องเกี่ยวกับความรักแน่ๆเลย




โดย: ฟุ กุ 。 (little_fuku ) วันที่: 24 กรกฎาคม 2551 เวลา:14:06:02 น.  

 
สวัสดีครับ คุณปอย.. ตอนอยู่ต่างจังหวัดก็เห็นเป็นประจำ ไม่รู้หรอกครับว่าชื่ออะไร เรียกแต่ดอกหญ้า ต่อไปถ้าเจออีก จะเรียกซะให้เพราะเลยครับ "ละอองฟอง" อิอิ


ช่วงนี้ตลาดโบราณเป็นที่นิยมจริงๆ ตอนนี้มีหลายที่เลยครับ คุณปอยกลับมาเมืองไทยเมื่อไร อย่าลืมไปเที่ยวนะครับ

ปล.คุณปอยก็ชอบกินไข่ปลาหมึกเหมือนกันเหรอครับ


โดย: nongmalakor วันที่: 24 กรกฎาคม 2551 เวลา:19:52:54 น.  

 
ตอนนี้พี่หนูหล่อแพ็คหนังสือใส่ลังหมดครับ
เล่มนั้นคงอีกนานกว่าจะเจอ แต่คราวหน้าไป
ร้านหนังสือจะไปพลิกๆหาให้ครับ

จะได้กลับบ้านอีกแล้ว ยังไม่ทันคิดถึงเลย
ไม่ใช่หรือครับ... ไม่คิดถึงบ้าน คิดถึงคนตาหาก
พี่หนูหล่อก็ลืมไป แก่แล้วหลงๆลืมๆครับ


โดย: หนูหล่อ IP: 203.144.143.196 วันที่: 24 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:52:29 น.  

 
ชื่อน่ารักจัง..ละอองฟอง

เอ..ว่าแวะไปคุยกับน้องปอยมาย๊าวยาวนะ ไปหาไม่เจอ สงสัยพี่จะโก๊ะเพราะอากาศร้อนซะแล้ว

เอาไว้วันเสาร์ค่อยมาโม้แล้วกันเนอะ..พอดีจะออกไปข้างนอกน่ะค่ะ



โดย: narellan วันที่: 24 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:16:11 น.  

 
ภาพอย่างสวยเลยครับ


โดย: แมท (everything on ) วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:51:04 น.  

 
แล้วอ้อนมาทันส่งคุณปอยไหมล่ะคะเนี่ย


เดินทางปลอดภัยนะค้า....

จะคิดถึงรออยู่ทางนี้ค่า...วงกลมติดปีก อิอิ


โดย: BeCoffee วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:1:59:06 น.  

 
ตามมาจากบล๊อคของคุณชุดนอนค่ะ
ชอบเรื่องแนวนี้จัง ดอกไม้ ความหลัง ความพยายามค้นหา
สู้ๆ นะเจ้าละอองฟอง
ปล. ขอแอดเฟรนบล๊อคนะคะ จะได้กลับมาอ่านอีกบ่อยๆ


โดย: pumpond วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:7:16:52 น.  

 





^^

คิดถึงจ้าสาวน้อย


โดย: นางมารร้ายจีจี้ วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:33:45 น.  

 
วันนี้มาเฝ้าบ้านให้ครับ


โดย: nongmalakor วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:15:16:48 น.  

 
^_________^
เห็นบ่อยเลยค่ะเจ้าละอองฟอง
ท้องทุ่งกว้างๆที่เต็มไปด้วยดอกสีเหลืองสวยมากๆค่ะ
แต่ถ้าขึ้นในสนามหญ้านี้...แม่ก็ไม่ค่อยชมชอบด้วยซักเท่าไหร่
แต่บีว่ามันสวยดี ^____________^
พอได้ยินคุณปอยว่า"ถ้าใครเปาหมดในครั้งเดียว"จะขอพรได้หนึ่งขอ
หูพึ่ง ตาวาว ตามเเบบของคนเพ้อนิดชอบจินตนาการเยอะๆ
อยากเป็นเจ้าหญิง มองหาเจ้าชาย(เริ่มเลอะเถอะเเล้วค่ะ)
ค่ะ เดียวจะไปลองและขอพรดูบ้างละ ()

ชอบใจจังเลยค่ะ

เป่าแล้วจะมาบอกนะค่ะ



โดย: ท้องฟ้าเสียงเพลงทะเล วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:00:56 น.  

 
ดีจ้าน้องปอย ...


อ่ะไม่อยู่บ้านต้องแว๊บไปเที่ยวแน่ๆ เอ หรือว่าไปทำงานหนอ
พี่ว่าสงสัยก็ทำงานด้วยแล้วก็ไปเที่ยวด้วยแน่ๆ เลย
ไม่ลืมจะ รอๆๆๆๆ เพราะรู้ว่ากลับมาต้องได้อ่านเรื่องราวดีๆ เหมือนเคยจะ


ขอบคุณมากๆ น๊า สำหรับคำอวยพรจ้ะ ... มีความสุขมากๆ เช่นกันนะค่ะ
แต่เอ ช่วงนี้กระซิบบอก รอยยิ้มจางหายไปเยอะเลยจ้ะ
เพราะว่ามีเรื่องให้ขบคิดมากมาย ล้วนแต่เรื่องหนักหนาสาหัสนะ
ไม่ไหว ต้องปลดปล่อยบ้างแล้วล่ะ ไม่งั้นแย่ ...

............


<ฝากข่าวถึงพี่หนูหล่อค่ะ>

ขอโทษด้วยนะค่ะที่ไมได้ตอบหน้าบล็อกที่โน่น
เห็นพี่มาบ้านน้องปอยศรีก็เลยทิ้งข้อความเอาไว้ที่นี่ด้วยค่ะ
(ขออนุญาตน้องปอย) .. อยากบอกพี่หนุหล่อว่า
ขอบคุณมากๆ สำหรับคำอวยพรวันเกิดนะค่ะพี่
มีความสุขมากๆ เช่นกันค่ะ จะได้แข่งกับน้องปอยไง


โดย: JewNid วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:15:19 น.  

 
กลับมาทักทายอีกรอบค่า
ง่า เพิ่งเห็นว่าคุณปอยไม่อยู่บ้าน
แต่ไม่เป็นไร ส่งความคิดถึงมาให้ที่นี่แล้วค่ะ อิอิ
ยังขี้เกียดอั๊พบล๊อกใหม่อยู่ง่ะ

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับกำลังใจค่า


โดย: PPpIRCU วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:18:54:40 น.  

 
อยู่บ้านกรุงเทพแทนอ่ะดิ


โดย: BrettAnderson วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:19:52:32 น.  

 
สวัสดีครับ..น้องปอย...


พี่ก็ชอบเจ้าดอกนี้เหมือนกันนะ..แต่ว่าไม่เคยเรียกมันเลยอ่ะ
เออ..เนอะแม่แต่ชื่อพี่ก็ไม่ได้แสดงความอยากรู้..อิอิ
เป็นเพราะพี่คงไม่ค่อยอยากจะจดจำชื่อดอกไม้มั้ง
เพราะจำไม่ค่อยได้น่ะซิ..เลยไม่ค่อยใส่ใจน่ะ


แต่ได้มารู้ชื่อเจ้าดอกนี้จากน้องปอยแล้ว..


ช่วงนี้ทำงานหนักหรอ...รักษาสุขภาพด้วยแล้วกันนะ


โดย: Little Knight วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:23:33 น.  

 
เหมือนงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลาเลย คิดไปโน่น แฮะ แฮะ


โดย: วนิส วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:45:48 น.  

 

เอาข้าวจี่มาฝาก ไม่รู้เคยทานไหม อร่อยนะ


โดย: นกหรรษา วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:43:05 น.  

 
โอ้ว เจ้าของบ้านแอบดุ่บดั่บๆไปที่อื่นซะแล้ว
ชอบแดนดีไลออนมากครับ
แต่ไหนแต่ไรก็เรียกมันว่าแดนดีไลออนอยู่แล้วอ่ะ แหะๆ - -

กลับมาไวๆนะคร้าบ


โดย: Unravel IP: 133.37.240.199 วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:35:14 น.  

 
หายไปไหนน๊า~~~~~~~

พี่ปอยแมวเค้าตายอ่ะ


โดย: little_fuku วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:02:13 น.  

 
วิศวกรที่โรงงานทำทุกอย่างเลยค้า จัดสวน จัดบอร์ด แต่งกลอน คีบปิงปอง ร้อยเข็ม จับผิดภาพ วิ่งแข่ง ฝึกจิต อบรมมารยาท จับฉ่ายสิ้นดี

ดาเคยได้ยินชื่อชีปะขาวนะ แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นแมลงหรือดอกหญ้า

แต่เท่าที่จำได้ดาไม่เคยเล่นเจ้านี่นะ เอ๊ะหรือว่าเคย ป้าแก่แล้วก็งี้แหละหลาน โปรดให้อภัย

ส่วนคนนั้น คงชื่อนั้นแหละค่ะคุณปอย อย่างที่บอก เค้าเป็นญาติโคตรห่าง ของดา เราไม่เคยเห็นหน้ากันหรอกค่ะ เพราะงั้นไม่ต้องทักดีกว่า ขึนทักไปเค้าคงงงง่ะ

แล้วสาวสวยหายไปไหนละนี่ ทิ้งบ้านไว้ก็ต้องเอายามหล่อๆ มาไว้ด้วยสิ เราจะได้เข้ามายลบ่อยๆ


โดย: veeda วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:38:34 น.  

 
แวะมาเยี่ยมจ้า...
เจ้าของบ้านหนีเที่ยวซะแร้ว เที่ยวให้สนุกนะคะ


โดย: narellan วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:51:53 น.  

 
หวัดดีวันเสาร์ค่ะ ตอนเด็กชอบเป่าดอกให้ลอยละล่อง พอดีแม่ตากผ้าอยู่ ละอองดอกไม้ก็ไปติดบนผ้า โดนแม่ด่าจึงเลิกเป่า ชะเอิงเอิงเอย -_-!


โดย: sailamon วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:54:58 น.  

 


แวะเอาชามาเยี่ยมคุณปอย พร้อมดูดอกหญ้าสวยๆ ค่ะ


โดย: Butterflyblog วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:18:15:12 น.  

 
ภาพสวยจังเลยครับ


โดย: แมท (everything on ) วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:59:01 น.  

 
เข้ามาปัดกวาด เช็ดถูบ้านให้ครับ 555 ค่าจ้างแค่ภาพสวยๆก็พอแล้วครับ


โดย: nongmalakor วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:09:32 น.  

 
พี่หนูหล่อเข้ามาช่วยคุณ nongmalakor
เอาน้ำเช็ดบ้านไปรดต้นไม้ให้ครับ


โดย: หนูหล่อ IP: 61.91.160.167 วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:41:30 น.  

 
ไม่ได้มาช่วยถูบ้านหรอกจ้า
คนข้างบนตัดหน้าไปแล้ว..อิอิ
เลยฝากความรัก ความคิดถึงไว้แล้วกัน


โดย: nikanda วันที่: 27 กรกฎาคม 2551 เวลา:5:57:03 น.  

 
สวัสดีตอนสายๆวันอาทิตย์ครับ

ดอกหญ้าแบบนี้ผมยังไม่เคยถ่ายเลยครับ


โดย: อนันต์ครับ วันที่: 27 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:57:06 น.  

 


แวะมาเสริฟกาแฟค่ะคุณปอย
มีความสุขมากๆ นะคะ


โดย: Butterflyblog วันที่: 27 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:08:57 น.  

 
ไปไหว้พระมาเอาบุญมาฝากคุณปอยจ้า

กลับมาไวๆนะคะ เดี๋ยวคิดถึงแย่เลย


โดย: Hobbit วันที่: 27 กรกฎาคม 2551 เวลา:19:21:52 น.  

 
จำได้ว่าเจ้าดอกไม้แบบนี้
มีอยุ่ในตอนของโดราเอม่อนตอนนึงด้วยค่ะ

^ ^


โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 27 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:03:54 น.  

 
อืมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

พรี่ เนื้อ ขรู่

ทิ้ง เอม แว้วววววววววว

เอม

มา แอบ หอม แก้ม ก้าบบบ


โดย: dogamania วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:1:45:15 น.  

 
รีบมากวาดบ้านครับ แล้วก็เอาอกเอาใจ
คุณเนื้อขรู่ให้ด้วย... แต่ว่า รู้สึกจะมีเนื้อชรู่
มากก่านึ่งนะเนี่ยครับ


โดย: หนูหล่อ IP: 61.91.161.29 วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:15:11:49 น.  

 
^
^
^
อารายกันค๊าพี่หนูหล่อ
มีอยู่คนเดียว เอ๊ย ตัวเดียวล่ะค่ะ
ไม่เอา ๆ อย่ามาทำให้แตกกันสิคะ
ช่วงนี้ยิ่งห่างเหินกันอยู่ อิอิ

กลับมาแล้วล่ะค่ะ พี่หนูหล่อสบายดีหรือเปล่าคะ
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเสมอ และมาดูแลบ้านให้
บ้านสะอาดเรียบร้อยดีมากเลยล่ะค่ะ ขอบคุณนะคะ

กลับกรุงเทพฯคราวนี้ได้หนังสือกลับมาอ่านเพียบ
อ่านกันไม่ทันเลยล่ะค่ะ


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:52:39 น.  

 
สำแดงว่า จขบ.จะต้องหายไปแอบอ่าน
หนังสือแน่เลย อ่านคิทเช่นก่อนสิครับ
พี่หนูหล่อจะได้อ่านรีวิวเร็วๆ ฮิฮิ แอบฟัง
น้องๆคุยกัน


โดย: หนูหล่อ IP: 61.91.161.29 วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:42:34 น.  

 
^
^
เปลี่ยนมามาทักคุณหนูหล่อบ้านน้องปอยบ้าง แล้วนี่เมื่อไรจะมีบ้านของตัวเองสักทีเนี่ย อยากเห็นบ้านคุณหนูหล่อจัง...

ไม่ได้คุยกันนานเลย สบายดีนะคะ เมื่อวันก่อนไปร้านของชำไทย เห็นมีสะตอขายด้วย ทำให้คิดถึงคุณหนูหล่อขึ้นมา...อ๊ะ สงสัยล่ะสิว่าเกี่ยวอะไรด้วย...ก็คิดถึงแกงไตปลาขึ้นมาน่ะสิคะ

น้องปอย...เดี๋ยวเข้ามาคุยด้วยนะคะ ไม่ได้คุยกันหลายวันประสาคนอยู่คูเวต คงมีเรื่องโม้ยาวแน่เลย..อิ..อิ..


โดย: narellan วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:18:26:23 น.  

 
สวัสดีหนูปอย
แอบกลับมานี่เอง ถึงว่าหายไปไหน
พี่นิดสบายดีค่ะ พี่มีลูกสาวคนเดียวค่ะ


โดย: ชีวิตมีลีลา วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:01:33 น.  

 
แวะมาบอกว่าภาพทั้งหมดที่ลงนี่
ผมนำมาจากภาพไอเทมของเกมแร็กน่าร็อกออนไลน์ครับ

มะได้วาดเองแต่อย่างใด


โดย: ขอรบกวนทั้งชุดนอน วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:33:53 น.  

 
พี่หนูหล่อคะ ขอบคุณสำหรับความเห็นนะคะ อิอิ
กำลังตัดสินใจอยู่พอดี คุณอ้อนก็ยังไม่มา
อ่านคิทเช่นก็ได้ค่ะ จะได้ต่อเนื่องกับหญิงสาวฯ
ว่าแต่ว่า ต้นไม้ใต้โลก พี่หนูหล่ออ่านหรือยังคะ
ปอยก็ยังไม่ได้อ่านหรอกค่ะ แต่เป็นส่วนหนึ่ง
ของโครงการรีวิวฯและช่วยเชียร์ค่ะพี่ อิอิ

คลิกบลอคหนังสือปอยได้ และตามไปที่บลอค
คุณขอรบกวนทั้งชุดนอนได้ค่ะ


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:51:52 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะคะ ^^
เราก็หลงรักแดนดีไลออนตั้งแต่อ่านเจอในโดราเอมอนนั่นแหละค่ะ

เป็นดอกไม้ที่สวย ดูบอบบาง เหงา แต่อีกมุมหนึ่งก็แฝงความเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว และมีอิสระเสรีค่ะ

คิดถึงคุณปอยเช่นกัน...


โดย: Jevanni วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:53:35 น.  

 
เย้ๆ น้องปอยมาแล้ว ... คาดว่าจะมีการอัพบล็อก
ในเร็ววัน .. รออยู่นะจ้ะ ... ว่าแล้ว วิ่งกระหืดกระหอบ
ไปกินน้ำดีกว่า พอดีเล่นกับหมาข้างนอกบ้านมา
ร้อนมากๆ เหงื่อท่วมเลยแต่ว่ายังไม่อาบน้ำหรอก
คาดว่าหลังเที่ยงคืนก่อนค่อยอาบทีเดียวเลย
ไม่เปลืองน้ำดี ฮี่ๆ


โดย: JewNid วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:07:40 น.  

 
เรื่องต้นไม้ใต้โลก คุณปอยต้องไปพี่หนูหล่อ
ที่บล็อกคุณอ้อนครับ ขออภัยที่ต้องให้ลำบาก
คริคริ

ขอลาไปนอนแล้วครับ วันนี้นายป๋องชัก 4 หน
เหนื่อยกับเค้าน่าดู

ราตรีสวัสดิ์ ฝันดีนะครับ


โดย: หนูหล่อ IP: 61.91.164.32 วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:35:44 น.  

 
ขอบคุณพี่ปอยและพี่หนูหล่อมากค่ะ
^_________________^"

กำลังจะหาลูกแมวมาเลี้ยง
เพื่อนจะให้ลูกวิเชียรมาศ
กับลายเสือสีเทาค่ะ
ตื่นเต้นจะมีสมาชิกใหม่
แต่ก็ยังคิดถึงเจ้ากาฟิลด์อยู่ค่ะ


โดย: little_fuku IP: 125.27.16.12 วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:41:03 น.  

 
น้องปอย..ครับ.
เห็นด้วยอย่างแรง..เลยนะ

ว่ารักเค้าข้างเดียวเนี่ยสุขใจจริงๆ
แล้วที่บอกว่า ถ้าเราบอกให้เค้ารู้ ก็อาจจะมีปัญหาตามมาได้
พี่คิดเหมือนน้องปอยเลย..

แอบชอบดีกว่า...ได้อยู่ใกล้ๆ อบอุ่นใจทุกครา อิอิ

ฝันดีนะครับ..


โดย: Little Knight วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:54:37 น.  

 
เอม กะ น้อง ลิ้นปี่ ซาบาย ดี ก้าบ

ซน จน มี้ หัว ฟู เยย ก้าบบบบบบบ

โอววววววววว

ทิ้ง รา ยะ

แว้ว พรี่ จา บอก นัก ข่าว

ว่า เอม เปน

แค่ เพื่อน ซา หนิด

แต่ ตอน นี้ ห่าง กัน ป่าว ก้าบ

โฮ โฮโฮโฮ

ปาย เที่ยว หนาย มา ก้าบ

คิด ถึง พรี่ วาน ลา 2 คั้ง ก้าบ

ตอน

ลืม ตา

กะ

ตอน หลับ ตา ก้าบ


โดย: dogamania วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:45:24 น.  

 


เราทำเองกับมือ เรื่องไม่อร่อยไม่มี ถึงมีก็ฟอร์มไว้ก่อนว่าแซ่บอีหลี
กลัวข้าวจียังไม่แซ่บพอ เลยเอาข้าเหนียวปิ้งมาฝาก หอมใบตองย่างไฟ อีกรสชาดหนึ่งของชีวิต


โดย: นกหรรษา วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:53:42 น.  

 
ถามหน่อยเถอะ ดุ่บดั่บ นี่มันเป็นอาการยังไง
เหมือนที่เราคิดไว้ไหม



โดย: นกหรรษา วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:55:51 น.  

 
ชอบดอกนี้ด้วย
เป่าฟู่ๆ
^^


โดย: I am just fine^^ วันที่: 30 กรกฎาคม 2551 เวลา:14:32:36 น.  

 
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก :=3

สวยมาก เห็นแล้วอยากเป่า ๆ พร้อมกับอธิษฐาน /_-_\\



โดย: akarima วันที่: 4 กันยายน 2551 เวลา:20:50:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

นางสาวดุ่บดั่บ
Location :
Vichy France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




\\\ดุ่บดั่บๆ///
ดุ่บดั่บ คือ การเคลื่อนตัวของหนอน
หนอนตัวน้อย ๆ ที่สามารถไปไหนก็ได้ตามใจต้องการ
ฉันเองก็อยากเป็นหนอนตัวน้อย
จะได้ทำอะไรก็ได้ และไปที่ไหนก็ได้ตามที่ใจฉันฝัน
...ดุ่บดั่บ ๆ ๆ...





>>>คลิก ๆ...สารบัญและสมุดเยี่ยมค่ะ<<<




อ่านบลอคเก่า ๆ ก็ได้นะ

<<การปรับตัว-Acclimatisation>>
::สวนสาธารณะวันหม่น::
ภาพ: ดอกมูเก้
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(2)
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(1)



















Status: ขาวดำ



Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
22 กรกฏาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add นางสาวดุ่บดั่บ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.