Warewolf Boy ...รอนะ ฉันจะกลับมา
 Warewolf Boy  ...รอนะ ฉันจะกลับมา

เรื่องนี้ทำเราร้องไห้หนักเลยค่ะ 555 ทั้งเศร้า ทั้งซึ้ง



เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับซอลซู มนุษย์หมาป่า นำแสดงโดยซงจุงกิ กับซูนี เด็กสาวขี้โรคคนนึง นำแสดงโดยปาร์ค โบยอง ซูนีเป็นเด็กสาวขี้โรค ย้ายมาชนบทกับแม่และน้องสาว
เรื่องย่อๆเอาแค่นี้พอเนาะ อยากให้ไปดูเองมากกว่าน่ะค่ะ



เราคิดว่าซูนี ไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่ก่อนหน้าที่จะมาเจอซอลซู เธอคิดว่าชีวิตตัวเองไม่มีค่า คนขี้โรคแบบนี้เป็นภาระกับครอบครัวควรจะตายๆไปซะที แต่พอเจอซอลซู ได้ดูแลได้ฝึกซอลซู 555
อารมณ์เหมือนเราเลี้ยงหมาเลยนะ เราว่าเสน่ห์ของเรื่องนี้คือ ความใสซื่อของซอลซู กับ ความรักที่ไม่มีเงื่อนไขของซอลซูนั่นเอง ไม่ว่าซูนีจะให้รอกี่สิบปี ซอลซูก็จะรอ ไม่ว่าซูนีจะแก่หรือเปลี่ยนไปขนาดไหน ซูนีก็ยังคงเป็นซูนีของซอลซูเสมอ



การมีซอลซูในชีวิตทำให้เธอรู้สึกสดใสมีค่าขึ้น มีคนมาใส่ใจ เชื่อฟัง และให้ความรักอย่างเต็มที่
เค้าว่ากันว่า สิ่งมีชีวิตประเภทเดียวที่รักเรามากกว่าตัวเองก็คือ สุนัข ต่อให้เราใจร้ายกับมันมันก็รักเราอยู่ดี ฟังดูใจร้ายและเห็นแก่ตัวจังเลย แต่เราว่านี่แหละทำให้หลายๆคนรักหมา ไม่ว่าเราจะเป็นยังไงมันก็รักเราเสมอ



ส่วนตัวเรามองว่า ความรักที่ซอลซูมีให้ซูนีไม่ใช่ความรักระหว่างผู้หญิงกับผู้ชาย แต่เป็นความรักเหมือนสัตว์เลี้ยงรักเจ้าของ

แม้ว่าซูนีจะจากไปและใช้ชีวิตปกติธรรมดาของตัวเอง แต่ซอลซูก็รอและรอ กี่สิบปีก็รอ ฉากที่ซูนีเปิดประตูเข้าไปหาซอลซูด้วยความลังเลเราชอบมาก ซอลซูยังนั่งรออยู่บนเตียง ไม่เดินเข้ามาหา เพราะซูนีบอกให้เขารอ



ฉากที่ซูนีบอกให้ซอลซูหนีไปเราก็ชอบนะ ซึ้งและเศร้ามาก เราคิดว่าความรักที่ซูนีมีให้ซอลซูเป็นความรักแบบชายหญิง ดูจากตอนที่พูดกับหลานสาวว่า ความรักเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นครั้งเดียวในชีวิต และ ณ จุดจุดหนึ่งเธอรักซอลซูพอๆกับรักตัวเอง รักซอลซูไม่ว่าซอลซูจะเป็นอะไรเหมือนกัน

ซงจุงกิแสดงบทนี้ เราชอบมากๆ แทบจะไม่มีบทพูดเลย แต่ใช้ท่าทาง บทก็ดีมากๆ



แอบหงุดหงิดตอนท้ายนิดหน่อย ที่เป็นปลายเปิดเบาๆ ไม่บอกว่าซูนีจะกลับมาหาซอลซูหรือเปล่า แต่เราคิดว่าน่าจะกลับมา เธอไม่ขายบ้าน และเธอน่าจะรักซอลซูมากพอที่จะไม่ทิ้งเค้าไว้คนเดียวขณะที่ยังอยู่ด้วยกันได้ ...แต่ถึงยังไง ซอลซูไม่แก่ขึ้นเลย (เป็นอะไรวูฟเวอรีนหรือไง 555 ความจริงหมาป่าอายุสั้นกว่าคนนะ) ต่อให้ซูนีกลับมา สักวันนึงซอลซูก็ต้องอยู่คนเดียวอยู่ดี

ในชีวิตของซูนีอาจจะมีคนสำคัญหลายคน
ในชีวิตของซอลซู มีซูนีคนเดียวสำคัญที่สุด

ขอบคุณมากนะที่จับมือฉันไว้ ...
ขอบคุณมากนะที่มองตากัน ...
ขอบคุณมากนะที่มาเป็นเจ้าชายในฝันของฉัน ที่ปรากฏตัวให้ฉันได้เจอแบบนี้ ...
ฉันได้แต่เฝ้ามองไปบนท้องฟ้าทั้งวี่ทั้งวัน...
เมื่อใดดวงจันทร์จะคล้อยลงมา...
เพราะว่าฉันจะคุยกับเขาได้...
เมื่อแสงจันทร์ส่อง...
อย่าได้ลืมคำสัญญาทั้งหลายของเรา...
อย่าได้ลืมความลับของเราสอง...



ปล.ชิลบงแห่ง Reply 1994 แสดงเป็นตัวร้ายได้น่าหมั่นไส้จริงๆ
ปล.2 ในฉากที่ซอลซูกับซูนีวิ่งแข่งกันไปที่กำแพงหินเตี้ยๆนั้น ...เราเคยวาดรูปกำแพงหินนั่นมาก่อน จำได้แม่นมากเพราะเป็นรูปแรกๆที่เราวาดแล้วชอบ 555 ไม่รู้ทำไมถึงวาดรูปนั้นได้ น่าจะหาจากในเนตแล้ววาด



Create Date : 18 กรกฎาคม 2557
Last Update : 18 กรกฎาคม 2557 17:45:34 น.
Counter : 1886 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

marina_rain
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 13 คน [?]



ติดต่อทางอีเมลได้ที่ wasineechann@gmail.com
กรกฏาคม 2557

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog