มุ่งไปสู่ดวงจันทร์ ถ้าคุณพลาดก็ยังอยู่ท่ามกลางดวงดาว : )
Group Blog
 
 
กันยายน 2552
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
30 กันยายน 2552
 
All Blogs
 
เกิดขึ้น มีอยู่ เพื่อดับไป : )

การร้องไห้คร่ำครวญมักเกิดขึ้นเสมอเมื่อเราเสียใจกับสิ่งที่ต้องสูญเสียไป
แต่ในขณะที่เราร้องไห้อยู่นั้น เหตุใดเราจึงไม่ลองมองย้อนดูว่า
ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นได้ เกิดขึ้น มีอยู่ และต้องดับสลายไปในที่สุด


คุณเคยผ่านพบกับการสูญเสีย การพลัดพราก การจากลา การเสียไปในสิ่งที่เรารักบางไหม? แน่นอน คนส่วนใหญ่ย่อมตอบว่า เคย ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของที่เราใช้กันอยู่ในชีวิตประจำวัน สิ่งที่เรารักที่เราหวงแหน แม้กระทั่งแต่คนที่เรารัก หรือได้พบเจอกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เมื่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง คนใดคนหนึ่งได้หายไปจากวงจรชีวิตที่ได้ดำเนินอย่างเป็นปกติทุกวัน เราก็จะเกิดอาการเสียอกเสียใจ และเฝ้าถามแต่ว่า ทำไมต้องเป็นอย่างนี้ หรือทำไมเขาต้องจากเราไปด้วย

ขณะที่เรากำลังตกอยู่ในอารมณ์แห่งการสูญเสียอยู่นั้น เรามัวแต่ไปสนใจอยู่กับสิ่งอื่น สิ่งที่ได้จากไปแล้ว และจะไม่กลับคืนมา แต่เราไม่ได้สนใจตัวเองเลยว่าขณะนี้ เราก็กำลังเป็นผู้สูญเสียอยู่เหมือนกัน สูญเสียเวลาไปกับการร้องไห้ทรมานตนเอง เสียเวลาที่จะไปทำสิ่งอื่น และช่วงเวลากว่าที่คนๆ หนึ่งจะหายเศร้าใจได้ คิดดูแล้ว ก็เป็นช่วงเวลาที่นานพอควรทีเดียว แล้วเหตุใด เราถึงชอบจมปลักอยู่กับสิ่งๆ นี้กันนัก

เคยมีเพื่อนของฉันคนหนึ่ง เธอเป็นคนที่เก่งมาก มีความสามารถรอบด้านจนทำให้เธอเป็นที่ยอมรับของทั้งครูผู้สอน และเพื่อนด้วยกัน เรียกได้ว่าเป็นศิษย์รักของคุณครูเลยทีเดียว รูปร่างหน้าตา ฐานะทางครอบครัวเธอดูจะมีพร้อมไปหมด แต่สิ่งเดียวที่เธอไม่เคยทำได้และฉันก็ไม่รู้ว่าเธอจะสามารถทำได้หรือไม่นั่นก็คือ การปล่อยวาง

วันนั้นเป็นวันแห่งการคร่ำเคร่งตั้งใจทบทวนความรู้ของเพื่อนทั้งชั้นแต่มีเพียงอยู่คนเดียวกระมังที่ดูจะมีจุดมุ่งหมายต่างไปจากเพื่อน เธอกำลังนั่งเหม่อลอยเสียใจกับการจากไปของคุณตาของเธอ ในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้าจะมีการสอบเก็บคะแนนครั้งใหญ่ นั่นไม่ได้ทำให้เธอตื่นตัวมาจากวังวนแห่งความเศร้าได้เลย เธอนั่งอยู่ท่าเดิม อารมณ์เดิม จนเสียงกริ่งบอกเวลาเปลี่ยนคาบดังขึ้นเป็นสัญญาณว่า ชั่วโมงแห่งการสอบครั้งสำคัญของพวกเรามาถึงแล้ว ฉันก็ยังเห็นเธอนั่งอยู่เหมือนเดิมในขณะที่เพื่อนคนอื่นเตรียมตัวพร้อมแล้วกับการสอบ ภายหลังการสอบเสร็จ ปรากฏว่าเพื่อนทั้งห้องต้องเวียนกันมาปลอบใจเธอคนนั้นคนละหลายๆ รอบ สาเหตุมาจากสองเรื่อง หนึ่งคือเธอเสียใจในการจากไปของคุณตา และสองคือเธอไม่สามารถทำข้อสอบได้สักข้อเดียว

ถ้าเพียงแต่เธอรู้จักควบคุมจิตใจของตนเอง รู้จักปล่อยวางเรื่องบางเรื่องและทำใจยอมรับสักนิด ผลคะแนนของเธอคงจะเป็นที่หนึ่งของสายชั้นเหมือนที่เคยเป็นมาตลอดอย่างแน่นอน

เห็นหรือยังละว่า เพียงอารมณ์ชั่ววูบของการติดใจกับรูป รส กลิ่น เสียง ของทุกสรรพสิ่ง ทำให้เราพลาดอะไรไปบ้าง ความจริงแล้วเราควรพิจารณากับสิ่งต่างๆ อย่างถี่ถ้วนให้ดีที่สุด ลองคิดตามดูสิ คนเราเกิดมามีสิ่งใดติดมาด้วยบ้าง ไม่มีเลย หากว่ากันตามเรื่องของธาตุทั้งสี่ในหลักพระพุทธศาสนาแล้ว มีธาตุดิน น้ำ ลม และไฟ ลองตรองเอาดูสิ เมื่อแยกย่อยออกมาแล้ว เรามีอะไรบ้าง ความจริงแล้วเรื่องธาตุทั้งสี่จะว่าไปก็เหมือนกับรถยนต์คันหนึ่งนั่นเอง คือ มีอะไหล่มากมายต้องเอามาประกอบรวมกันถึงจะเกิดเป็นรถคันหนึ่ง ถ้าลองเราได้มาแยกดูแล้วก็จะพบว่า มันเหมือนไม่ใช่รถเลยนะ มันมีเหล็ก มีน็อต มีโครงร่างของมัน ไม่สามารถขับเคลื่อนได้ด้วย ถ้าส่วนใดส่วนหนึ่งไม่ทำงานก็ไม่สามารถไปต่อได้ ก็เหมือนกับร่างกายของคนเรา และในการที่จะประกอบรถเสร็จแต่ละคันนั้นต้องมีวิศวกรควบคุมความพอดีของอุปกรณ์แต่ละอย่าง ว่าควรจะประกอบอะไรเข้ากับส่วนใด ในส่วนของผู้ควบคุมนี้ก็เปรียบคล้ายได้กับสติของคนเราในการบังคับควบคุมเราให้ทำทุกสิ่งทุกอย่าง เพียงถ้าเรามีสติ ปัญญาก็จะบังเกิดแก่เรานั่นเอง

สิ่งทั้งปวง ควรหรือ จะถือมั่น
เพราะว่ามัน ก่อทุกข์ มีสุขไฉน
ยึดมั่นมาก ทุกข์มาก ลำบากใจ
ปล่อยวางได้ เป็นสุข ทุกคืนวัน


ในเมื่อเรารู้กันแล้วว่าคนเราเกิดมาไม่มีอะไรเลย ใยยังชอบที่จะยึดติดกับมันกันอยู่หนอ

ถ้าหากเราลองศึกษาดูให้ดีจะพบว่า องค์สัมมาสัมพระพุทธเจ้าได้มอบแนวธรรมะมาให้เราใช้ในการพิจารณาชีวิตของเรา นั่นก็คือ แนวทางของกฎไตรลักษณ์... อนิจจา คือความไม่เที่ยงตรง มีการเปลี่ยนแปลงได้โดยเสมอ เมื่อสิ่งๆ หนึ่งเกิดขึ้นแล้ว ก็ย่อมมีการเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ และสุดท้ายก็ดับสลายไปที่สุด ทุกขัง คือความเป็นทุกข์ของเรา อยู่ในสภาพเดิมไม่ได้ทั้งๆ ที่เราอยากให้มันเป็นอยู่ตลอดไป เราทุกข์เพราะอะไร ทุกข์เพราะกิเลสอันมัวหมองของเราใช่ไหม แล้วเหตุใดเราจึงไม่ตัดมันออกไปจากใจของเรากันละ อนัตตา คือ ความไม่ใช่ตัวตนอันแท้จริง คือไม่ว่าใครก็แล้วแต่ก็ย่อมไม่มีอำนาจบารมีที่จะสั่งตัวเราเองได้ให้คงความสวยงาม ความแข็งแรง ไปได้ตลอด วันหนึ่งย่อมมีวันโรยราดั่งดอกไม้ที่ต้องแดดแรงกล้า เราไม่มีตัวตนที่แท้จริงของเรา เราเกิดขึ้นจากการรวมตัวกันของธาตุทั่งสี่ เมื่อวันใดธาตุทั้งหมดแยกสลายไป ความเป็นเรา เป็นตัวตนของเราที่เคยยึดมั่น ถือมั่น ก็จะหายไป

สิ่งทั้งหลายต่างๆ เกิดมา มีขึ้นมา มีอยู่ได้ สักวันก็ต้องจากไปได้ ไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว เราจึงควรเตรียมตัวฝึกใจเราให้เคยชินกับเรื่องแบบนี้ เพื่อที่ว่า ถ้าช่วงเวลานั้นมาถึง เราจะได้เป็นผู้ที่มีความพร้อม มีสติเท่าทันกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ประมาทกับชีวิต

และเราก็จะเกิดมา ตั้งอยู่กับสติที่สมบูรณ์พร้อมของเรา เพื่อว่าในที่สุดแล้ว เราก็จะดับไป





Create Date : 30 กันยายน 2552
Last Update : 4 ธันวาคม 2552 15:30:13 น. 62 comments
Counter : 399 Pageviews.

 
อ่านแล้วได้ข้อคิดมากๆเลยนะคะ ขอบคุณที่แวะไปทักทาย
และร่วมเป็นกำลังใจให้ทหารไทยทุกนายค่ะ


โดย: KUNNAISABB. (jaruwan_ben ) วันที่: 30 กันยายน 2552 เวลา:13:38:49 น.  

 
อืมมมม...ทุกอย่างมีวาระค่ะ..อ่านแล้วดีจังเลย.......... ...
....การปล่อยวาง.. เมื่อถึงจุดหนึ่ง มันคือสิ่งที่ดีที่สุด...

ขอบคุณน่ะค่ะที่แวะเข้าไปทักทาย


โดย: buanoi วันที่: 30 กันยายน 2552 เวลา:13:46:14 น.  

 
หวัดดีค่า
ขอบคุณสำหรับข้อความดี ๆ
และมิตรภาพที่มีให้กันนะคะ


โดย: vivananata วันที่: 30 กันยายน 2552 เวลา:15:10:27 น.  

 
ธรรมะสวัสดี ได้อ่านแล้วเข้าใจและจะเตือนตัวเองให้มากขึ้นเลยค่ะ ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อคะนะคะ


โดย: Nok (nokjeffus ) วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:10:02:15 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปทักทาย ชอบบทความนะคะ ได้ข้อคิดดีเยอะ แล้วจะแวะมาใหม่นะค่ะ


โดย: ตุ๊กตาทราย67 วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:10:28:40 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:11:25:56 น.  

 
ยินดีที่ได้พบมิตรไมตรีที่ดีจากคุณคะ

มาเป็นเพื่อนกันนะ


โดย: ก้อย/Udonthani วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:12:01:58 น.  

 
หวัดดีตอนบ่ายครับ


โดย: aftertime วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:13:48:50 น.  

 
แวะมาทักทายคะ

การปล่อยวาง เหมือนจะทำได้ง่าย แต่ก็ยากเอาการอยู่นะ


โดย: sukie_moo วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:14:49:36 น.  

 
สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่แวะเข้าไปทักทายในบล็อกนะคะ



โดย: แม่นางหลินฮุ่ย วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:16:02:10 น.  

 
ชอบบทความมากเลยค่ะ ได้ข้อคิดดีจริงๆ

ขอบคุณที่เข้าไปวิ่งเล่นใน blog นะคะ ^^


โดย: WeToYoU IP: 68.55.231.55 วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:22:13:01 น.  

 
ชอบบทความมากเลยค่ะ ได้ข้อคิดดีจริงๆ

ขอบคุณที่เข้าไปวิ่งเล่นใน blog นะคะ ^^


โดย: WeToYoU IP: 68.55.231.55 วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:22:13:02 น.  

 
แวะมายิ้มค่ะ


โดย: nutangmo วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:23:23:20 น.  

 
ขอบคุณมากๆนะคะที่เข้าไปเยี่ยม สบายดีมั้ยคะ

ดูแลตัวเองนะคะ ^^


โดย: แมวอ้วนตัวกลมดุ๊กดิ๊ก IP: 78.105.43.72 วันที่: 4 ตุลาคม 2552 เวลา:7:19:46 น.  

 
จิงๆ นะคะ
ถ้าปล่อยวางได้
ทุกคนคงเป็นสุข
แต่มันทำได้ยากที่สุดนี่สิคะ


สวัสดีนะคะ


โดย: ผู้หญิง"อ่อน"..หวาน วันที่: 4 ตุลาคม 2552 เวลา:14:00:30 น.  

 
แฟนน่ะ

ตอนไหนก็หาได้

แต่เธอคนนี้

ทำให้ออยากรักมาก


โดย: มายด์ IP: 114.128.80.48 วันที่: 12 ตุลาคม 2552 เวลา:13:08:22 น.  

 
หวัดดดดดดดดดีคร้า


ทักทายกันแล้วน๊า..............


โดย: ทาย IP: 114.128.80.48 วันที่: 12 ตุลาคม 2552 เวลา:13:10:46 น.  

 
ได้เพื่อนใหม่เพิ่มอีกคน

ขอบคุณที่แวะทักทายกันค่ะ


โดย: auee77 วันที่: 13 ตุลาคม 2552 เวลา:14:39:51 น.  

 
ข้อคิดดีๆ


โดย: t_t (miwwy ) วันที่: 13 ตุลาคม 2552 เวลา:14:46:17 น.  

 
ดีครับ แวะมาทักทายครับ


โดย: Mr.Crowley วันที่: 13 ตุลาคม 2552 เวลา:15:17:41 น.  

 
หวัดดีคะ แวะมาอ่านบทความ และ ทักทาย

ขอบคุณมากที่แวะไปเยี่ยวบล๊อคนะคะ

แล้วจะแวะมาบ่อย ๆ

ปล บทความอ่านแล้วดีมากเลยคะ


โดย: หนูนา งัยจ๊ะ วันที่: 14 ตุลาคม 2552 เวลา:18:10:41 น.  

 
..
....ขอบคุณค่ะ


โดย: ลมลวง วันที่: 14 ตุลาคม 2552 เวลา:22:26:46 น.  

 
ปล่อยว้างวางเฉยเสีย
ทุกข์ไม่เพลียไม่เสียสุขภาพ อิอิ

ขอบคุณที่แวะไปหานะคะ


โดย: biotech_girl วันที่: 15 ตุลาคม 2552 เวลา:14:36:38 น.  

 
ค่า ขอบคุนที่แวะมาทักทาย

ทุกสิ่งเกิดขึ้นมีอยู่ ดับไปจิงๆค่ะ

^^

สัจธรรมของโลก


โดย: E-kapi IP: 118.173.217.251 วันที่: 15 ตุลาคม 2552 เวลา:19:30:49 น.  

 
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆ
ทั้งในบล๊อกนี้ และบล๊อกเรานะคะ


โดย: ปอมเปื้อนโคลน วันที่: 16 ตุลาคม 2552 เวลา:16:09:37 น.  

 
ชอบบทความจังค่ะ

ตอนนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: wapainunoon วันที่: 16 ตุลาคม 2552 เวลา:19:40:19 น.  

 
แวะมาทักทายครับ ขอให้มีความสุขนะครับ


โดย: เสกคาถา วันที่: 18 ตุลาคม 2552 เวลา:1:32:27 น.  

 
ค่ะ เกิดมาแล้วก็ดับไป


โดย: blog pu วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:15:19:44 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปทักทายนะคะ

ขอบคุณมาก ที่ทำให้เราได้ข้อคิดดี ๆ จะบล็อคของคุณ จริงทีเดียว ที่เรา มัวแต่มานั่งเสียใจ กับสิ่งที่เรารู้สึกแย่ ๆ

ขอบคุณมากค่ะ ว่าง ๆ แวะไปที่บล็อคอีกนะคะ


โดย: wynterblue (wynterblue ) วันที่: 20 ตุลาคม 2552 เวลา:9:44:02 น.  

 
ทักทายกลับค่า ขอบคุณนะคะ


โดย: สตอเบอรรี่ด็อก วันที่: 29 ตุลาคม 2552 เวลา:11:41:22 น.  

 
รักมาก ความผูกพันธ์ก็ย่อมมีมากเป็นธรรมดาค่ะ

ยิ่งรักมากเท่าไร...ยิ่งทุกข์มากเท่านั้น(คงเกี่ยวกันนะคะ)


โดย: ผลส้ม วันที่: 29 ตุลาคม 2552 เวลา:14:30:49 น.  

 
ขอบคุณที่แว่บไปทักทายคะ




เนื้อเรื่องblogที่เราอัพกับที่คุณevermoreอัพ
แอบสอดคล้องกันอยู่เหมือนกันนะคะ แหะๆ


ขอบคุณที่อัพเรื่องราวดีดีนี้นะคะ
จริงๆ ก็รู้ตัวอยู่เหมือนกันนะคะ ว่าเริ่มถลำ
เริ่มเสียผู้เสียคน แต่ก็ยังยอมปล่อยให้มันเป็น
แบบนี้ต่อไป..เหมือนคนชอบทรมานตัวเอง
ยังไงไม่รู้คะ ถ้าจะให้เลิกคิดเลิกทำเลิกเป็น
สิ่งที่ทำอยู่นี้...มันก็ได้นะคะ....
แต่ก็...ยังเลือกที่จะจมอยู่กับเรื่องเศร้าๆ ต่อไป - -;
เฮ๊อ หัวใจไม่รักดี ชอบพาไปหาเรื่องเจ็บ


โดย: Over Protected!~* วันที่: 29 ตุลาคม 2552 เวลา:14:42:29 น.  

 
ไม่วางไม่ว่าง เป็นทุกข์ ขอบคุณที่แวะไปทักทายนะคะ


โดย: น้อง (nong_arch2 ) วันที่: 29 ตุลาคม 2552 เวลา:16:20:59 น.  

 
สวัสดีครับ ขอบคุณที่แวะไปทักทายครับ


โดย: หนูเล็กนิดเดียว วันที่: 29 ตุลาคม 2552 เวลา:18:53:58 น.  

 
เรื่องการปล่อยวางนี่ ถ้าได้บฏิบัติธรรมอยู่เสมอๆจิตจะค่อนข้างเข้มแข็งกว่าคนที่ไม่เข้าหาพระธรรมเลยนะครับ อันนี้ผมยืนยัน

ปล่อยวางไม่ยึดมั่น แต่ก็ไช่ว่าจะละเลย

เพียงแต่การเตรียมใจเมื่อสูญเสีย แล้วคิดว่าบรรดาสิ่งทั้งหลายมีเกิดมีดับ มีเสื่อม มีถอย ใจเราจะรับใด้ในสิ่งร้ายถ้าบังเอิญมาเิกดกับเรา กลับกัน ถ้ามีสิ่งดี ก็ใช่จะลิงโลดจนเิกินไป เพราะดีกับร้ายมักจะมาคู่กัน

ยินดีทีได้รู้จักครับ


โดย: Tangible วันที่: 29 ตุลาคม 2552 เวลา:19:56:04 น.  

 
มาทักทายกลับเช่นกันครับ


โดย: กลิ่นดอย (กลิ่นดอย ) วันที่: 30 ตุลาคม 2552 เวลา:12:56:39 น.  

 
ได้ข้อคิดดีๆตั้งเยอะ

ขอบคุณที่แวะไปทักทายคะ


โดย: ภูริดา วันที่: 30 ตุลาคม 2552 เวลา:14:06:26 น.  

 


ขณะที่เศร้าที่สุด
บางทีก็ยากนะคะ
ที่จะฝืนได้

กว่าจะรู้...
ก็ต้องเสียในสิ่งที่ไม่ควรเสียหลายเรื่อง


และที่สุด
ก็จะปลอบใจตัวเองว่า...

ช่างเถอะ...
คิดซะว่าเป็นประสบการณ์ชีวิต

บางครั้ง...
ไม่รู้จะปลอบใจอะไรตัวเองมากกว่านี้น่ะค่ะ







โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 30 ตุลาคม 2552 เวลา:16:02:48 น.  

 
หวัดดียามค่ำ

ขอบคุณที่ไปเยือน...

เกิดมา ตั้งอยู่ ดับไป..เป็นธรรมชาติใครเข้าถึงก็สุขได้

มีความสุขกับการทำในสิ่งที่รัก

รักษาสุขภาพด้วย


โดย: กาแฟสดกะพรรณไม้งาม วันที่: 30 ตุลาคม 2552 เวลา:18:58:05 น.  

 
หวัดดีจ้า..ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์คะ..


โดย: ดนตรีในสายลม วันที่: 30 ตุลาคม 2552 เวลา:21:42:29 น.  

 
มาทักทายเช่นกัน ค่ะ


โดย: ใกล้ใจ วันที่: 1 พฤศจิกายน 2552 เวลา:20:57:17 น.  

 
อ่านแล้ว.....จะพยายามทำให้ได้จ้า
ขอบคุณนะค่ะที่ไปทักทาย


โดย: รักหนังสือ (Reading culture ) วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:10:12:20 น.  

 
ยึดมั่นมาก ทุกข์มาก ลำบากใจ
ปล่อยวางได้ เป็นสุข ทุกคืนวัน
....

หากทำได้ ความสุขที่เราไขว่คว้าก็อยุ่ใกล่นิดเดียวสิเนอะ^^

PS.ขอบคุณที่เข้าไปทักทายค่ะ^^


โดย: SWEET ADGE วันที่: 27 พฤศจิกายน 2552 เวลา:11:22:40 น.  

 
ขอบคุณนะคะ ที่แวะไปทักทายกัน

. .

บางทีโบโบก็อยากที่จะปล่อยวางเหลือเกิน แต่บางทีก้วางไม่ได้ เหนื่อยเหลือเกิน กับแต่ละก้าวที่เดินไป


โดย: boboloki วันที่: 27 พฤศจิกายน 2552 เวลา:15:41:41 น.  

 
ขอบคูณ ที่แวะมาเยี่ยม ค่่ะ อ่านแล้ว รู้สึก ปล่อยวาง..ให้ข้อคิดดีๆ


โดย: art ตัวแม่ (tifun ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:10:41 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าค่ะ.....
การปล่อยวาง ถ้าทำได้จะสบาย ทั้งกาย ทั้งใจ
แต่ไม่ง่ายเลย ที่จะวางอะไรสักอย่างลงไป
เพราะใจเรามักจะเสียดาย...
แม้ว่าจะทุกข์ ก็อดที่จะนึกถึงความสุขที่เคยได้รับ ไม่ได้
แม้ว่า...จะรู้ทั้งรู้ ว่าสุดท้ายก็ต้องวาง

มีความสุขกับวันหยุดนะค่ะ



โดย: นุ่มณอ่อนนุช วันที่: 28 พฤศจิกายน 2552 เวลา:7:30:33 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ

สู้สู้


โดย: ทะโมนน้อย วันที่: 28 พฤศจิกายน 2552 เวลา:9:55:23 น.  

 


โย้วว
มาสวัสดีด้วย

เป็นไง สบายดีไหม ไม่ได้เจอกันตั้งนาน

ใกล้ปีใหม่แบบนี้ อาจารย์ชอบสอบซะด้วย
อิอิ


โดย: ขอบคุณที่ยังไม่ลืมกัน inmemoir IP: 58.10.74.121 วันที่: 4 ธันวาคม 2552 เวลา:15:36:00 น.  

 
ไม่วางก็เมื่อยเหมือนกันนะ


โดย: atinatana วันที่: 7 ธันวาคม 2552 เวลา:21:40:03 น.  

 
ขอบคุณครับผม


โดย: กลิ่นดอย วันที่: 8 ธันวาคม 2552 เวลา:16:49:01 น.  

 
มันช่างตรงกับสิ่งที่จี๊ดจมอยู่ในตอนนี้เลย

ถูกเวลา ถูกที่ ถูกทาง แต่..จี๊ดจะพยามเดิน

ให้ทะลุทางออกให้ได้ในเร็ววัน

ขอบคุณมากๆน่ะค่ะ


โดย: ด.ช.สมหญิง วันที่: 9 ธันวาคม 2552 เวลา:13:49:42 น.  

 
ขอบคุณค่ะที่แวะมา ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ


โดย: alone_06 วันที่: 9 ธันวาคม 2552 เวลา:14:37:23 น.  

 
ขอบคุณที่แวะมาอวยพรเราค่า


โดย: นินา (bioninaviva ) วันที่: 9 ธันวาคม 2552 เวลา:15:23:48 น.  

 
สวัสดีตอนเย็นๆค่ะ


โดย: blog pu วันที่: 9 ธันวาคม 2552 เวลา:16:38:24 น.  

 

แล้วมีอะไรให้พอช่วยได้ไหม ??
คิดอะไรไม่ออก ช่วยฟังก็ยังดี

หรือ .. ทีถนัด ก็ จะบอกว่า เอาน่ะ
อยู่เป็นเพื่อนข้าง ๆ ล่ะกัน ถ้าอยากจะเล่า ก็เล่ามา

แบบนั้นล่ะ


โดย: inmemoir วันที่: 9 ธันวาคม 2552 เวลา:17:07:37 น.  

 
เนื้อหาดีมากๆ

ผมชอบจัง เหอะๆ



โดย: top (tophpm ) วันที่: 10 ธันวาคม 2552 เวลา:0:17:40 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปทักบลอกของเรา

บทความของคุณมีข้อคิดดีๆเยอะนะคะ


โดย: รักแรกคลิก (Love at first click) IP: 204.136.218.8 วันที่: 11 ธันวาคม 2552 เวลา:8:13:13 น.  

 
ขอบคุณนะครับที่เข้าไปทักทายกัน


โดย: i will ok วันที่: 11 ธันวาคม 2552 เวลา:20:06:16 น.  

 
อ่านแล้วปล่อยวางเลยค่ะ

ทักทายน้าคะ


'JiG


โดย: Behold Mortals วันที่: 11 ธันวาคม 2552 เวลา:20:14:59 น.  

 
ไม่ได้คุยกันเลย นะ ว่างๆแวะไปที่บล๊อกบ้างนะครับ


โดย: กลิ่นดอย วันที่: 12 ธันวาคม 2552 เวลา:21:13:38 น.  

 
แวะมาเยี่ยมเยียนเช่นกันจร้า


โดย: miwwy วันที่: 14 ธันวาคม 2552 เวลา:23:02:37 น.  

 
อาจจะเสียใจ และคิดว่า ทำไมต้องเกิดกับเรา
แต่ก็รู้สึกยินดี ที่ทำให้เราได้รู้จักความตายเร็วกว่าคนอื่น
และมันทำให้เรา ใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาท
แค่นี้ก็เตรียมตัวตายอย่างเป็นสุขแล้วค่ะ


โดย: แมวเหมียว (ผู้หญิงราศีพิจิก ) วันที่: 15 มีนาคม 2553 เวลา:4:35:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

onedermore
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




จ้องมอง
แต่มิอาจเห็น
นี่เรียกว่า ไร้รูป

สดับฟัง
แต่มิอาจได้ยิน
นี่เรียกว่าไร้เสียง

ไขว่คว้า
แต่มิอาจจับต้อง
นี่เรียกว่า ไร้ตัวตน
Friends' blogs
[Add onedermore's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.