เล่าเรื่อง...ปารีส


เล่าเรื่อง..ปารีส เป็นจดหมายจากปารีส ที่เขียนมาเล่าให้เพื่อน ๆ ฟัง
ตั้งแต่วันเดินทางไป..จนถึงตอนนี้เลยจ้า

เข้าไปดูได้ที่ link friends blog ของ sweetpicko ได้เลยจ้า

เป็นบล็อกที่คุณ sweetpigko รวบรวมจดหมายที่เขียนฟ้าด้วยปากกาดาว ส่งถึงเพื่อน

เล่าเรื่องปารีส ชื่อ group blog คือ จดหมายจากปารีส ลองเข้าไปอ่านกันดูนะ



Create Date : 26 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 12 ธันวาคม 2552 22:31:46 น.
Counter : 315 Pageviews.

8 comment
เขียนถึงคนบนฟ้า



ฟังได้ที่นี่จ้า//media.hunsa.com/we_mediastation/frame/frame.asp?id=11621

เพลงเขียนถึงคนบนฟ้า

เพิ่งรู้ว่าเหนื่อยแค่ไหน ที่ต้องใช้ชีวิตลำพัง ฟ้าทุกเช้ามันอ้างว้าง ตั้งแต่เธอจากไป
ชีวิตต้องเดินก็รู้ แต่ไม่รู้จะเดินเพื่อใคร ดาวทั้งฟ้าคว้ามาได้ ใครจะร่วมชื่นชม
ยามค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า เธอสบตากับฉันบ้างหรือเปล่า
คิดถึงเธอ..คนที่ดีที่สุด แม้ได้พูดในวันที่มันสาย
ยังคงรักเธอ เธอได้ยินฉันไหม
อยู่แห่งไหน หัวใจ..มีแต่เธอ
เพิ่งรู้ว่าก่อนวันวาน เมื่อเธอนั้นไปไกลลับตา ใช้ทั้งสองมือไขว่คว้า คงไม่มีค่าใด
ห้องน้อยของเธอกับฉัน ที่วันนั้นมันดูแคบไป เพิ่งจะรู้มันกว้างใหญ่ เกินจะนอนคนเดียว
ได้ยินไหม...คิดถึงเธอ



ฟังเพลงนี้แล้ว มันดูเศร้าจัง การมีความรักดูว่ามันยากแล้ว การรักษาความรักมันยังยากกว่าอีก
ทำไมชีวิตยากจัง ยิ่งมารู้ว่ารักเมื่อสายเกินไปเนี่ย
ยิ่งถ้าคนคนนั้นต้องจากไปไกลแล้ว มารู้ตัวว่ารักมากแค่ไหน ก็คงจะสายเกินไป
เฮ้อ อย่าให้เป็นแบบนั้นเลยนะ มาตอนนี้ถามหัวใจตัวเองให้ดีแล้วกัน
ดูแลความรักของตัวเองให้ดีที่สุด ทำให้ทุกวันเหมือนกับเป็นวันสุดท้าย
หากพรุ่งนี้ต้องมีอะไรเปลี่ยนไป อย่างน้อย..ก็จะได้มีความทรงจำที่ดีเหลืออยู่ไงล่ะ








Create Date : 11 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 17 ธันวาคม 2552 6:09:11 น.
Counter : 555 Pageviews.

7 comment
ท้องฟ้าสีหม่น
ตอนนี้เรียนเยอะมาก แทบไม่มีมีเวลา ก็เลยไม่ได้ออนบ่อย ๆ ขอโทษด้วยนะ
แต่คงมีหลายคนแอบดีใจอะดิ ที่ไม่ต้องอ่านอะไรยาว ๆ บ่อย ๆ แล้ว
อืม .. เคยฟังเพลงนี้เปล่า "จ้องตากะความเหงา"

เพลง จ้องตากับความเหงา

ในค่ำคืนที่เหว่ว้า ฉันนั่งจ้องตากับความเหงา ชีวิตว่างเปล่าไม่มีใคร
โลกของฉันมันเปลี่ยนสี ตั้งแต่เขาทิ้งฉันไป และฉันยังเหลือแค่ใจร้าว ร้าว
จะคิดถึงคำว่ารัก ที่เลยผ่านไปให้มันคุ้น ให้ใจเคยอุ่นคุ้นความหนาว
จะอย่างไรก็ช่างมัน ก็จะคิดถึงวันเก่า ดูซิน้ำตาจะมีเท่าไหร่
เมื่อมันเหงาก็ต้องเหงา อย่างไรต้องทน ถนนของความเดียวดาย ยังอีกไกล
เมื่อมันเหงาก็ต้องเหงา ต้องอยู่ให้ได้ ชีวิตต้องเดินต่อไป ขาดเขาแล้วมันจะตายให้..รู้ไป
ในค่ำคืนที่เหว่ว้า ฉันนั่งจ้องตากับความเหงา ยอมรับความเศร้าไม่ไปไหน
บอกตัวเองตั้งแต่นี้ ไม่มีเขาไม่เป็นไร จากนี้ต้องทำหัวใจให้ชิน
ชีวิตมันเหงาเพียงไรก็ต้องชิน



ไงล่ะ ไม่เคยมีประสบการณ์ตรงหรอกนะ แต่เห็นใครใกล้ๆ ตัวหลายคนเป็นอ่ะ
ในฤดูที่เปลี่ยนแปลงและหนาวแบบนี้ คนที่เคยมีความรัก แล้วไม่มีในตอนนี้
จะเป็นยังไงนะ ก็อย่างที่บอก ฤดูหนาวเป็นฤดูเหงา และเป็นฤดูรัก
ใครหลายคนคงรู้สึกอบอุ่นในฤดูนี้ ถ้ามีใครอยู่ข้าง ๆ แต่กลับบางคน..
คนละขั้วเลยล่ะ เหงาสุด สุด แต่คิดว่าไม่ว่าฤดูไหนก็เหงาได้เหมือนกันล่ะ
ก็อย่าเหงามาก หาอะไรทำให้สนุกเข้าไว้ หรือจะลองเอาทฤษฏีในการปลอบใจไปใช้ก็ได้
ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ



"ความรัก..สวยงามเสมอ"



"สักวัน..เธอจะเจอคนดูแล และเธอจะได้ดูแลเค้า เมื่อเจอแล้วดูแลกันและกันให้ดีดีละ"

ถึงตอนนี้ฟ้าจะสีหม่น ๆ ไปหน่อย แต่เดี๋ยวมันก็สว่างสดใสเหมือนเดิมนะ



Create Date : 11 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 19 พฤศจิกายน 2551 4:12:56 น.
Counter : 249 Pageviews.

2 comment
ท้องฟ้ากับฤดูรัก

ในที่สุดฤดูหนาวก็กลับมาเยือนอีกครั้ง ถึงฤดูหนาวอีกแล้ว ปีนี้กับการได้มาอยู่ที่นี่เพียงคนเดียว
ฤดูหนาวที่นี่ไม่ได้แตกต่างจากทุกปี แต่อาจต่างไปตรงที่อุณหภูมิมันลดน้อยลงกว่าทุกปี
และอยู่ในที่ที่ไม่มีใครรู้จัก เป็นคนที่เกิดฤดูหนาว แต่เป็นฤดูที่ไม่ชอบเลยล่ะ



ฤดูหนาวเป็นฤดูของความเหงา โดยเฉพาะกับคนที่ไม่มีใครให้อุ่นหัวใจ
คิดดูสิต้องเดินคนเดียวท่ามกลางผู้คนมากมายที่เดินผ่าน ยิ่งกลับที่ที่ไม่เคยคุ้น
เอามือซุกในกระเป๋าเสื้อเพื่อป้องกันความหนาว ไม่ได้มีมือที่ซุกในมือใครบางคน
หลายคนเริ่มต้นจริงจังกับความรักในฤดูนี้ หรือเพราะมันหนาว เลยอยากทำให้หัวใจอบอุ่นก็ไม่รู้
(ไม่รู้ว่ามันจะเกี่ยวกับฤดูหรือเปล่านะ)
สำหรับคนที่ไม่มีใคร เห็นแล้วก็คงทำได้แค่ปลอบ (หลอก)ตัวเอง ว่า




"ฉันยังรักตัวเองมากกว่าจะไปรักคนอื่น"
"ฉันยังดูแลตัวเองไม่ได้ แล้วจะให้ไปดูแลคนอื่นด้วยได้ไง"
"ไม่ใช่ฉันไม่ดีพอนะ แต่เขาไม่ดีพอสำหรับฉันต่างห่าง"
และกับอีกร้อยเหตุผลที่หามาใช้ในการปลอบใจตัวเอง วันนี้ นาทีนี้ ขออ้าง "นิทานความรัก"
ที่ได้มีโอกาสไปอ่านในเว็บ ขออนุญาตเอามาแบ่งปันนะ

นิทานความรัก

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเกาะแห่งความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน
มีทั้ง ความสุข ความเศร้า ความสมหวัง ความจน ความรวย และแม้กระทั่งความรัก
มีอยู่วันหนึ่งได้มีประกาศไปยังเกาะแห่งนั้นว่า เกาะกำลังจะจม
ทุกคนตื่นตระหนกและพยายามหาทางหนีออกไปให้เร็วสุด
มีเพียงแต่ความรักเท่านั้น ที่ยังยึดมั่น ว่าจะไม่จากไปไหน
จนเมื่อถึงเวลาที่เกาะกำลังจะจม ความรักจึงคิดได้ว่าต้องเอาชีวิตรอด
แต่จะทำยังไงล่ะ ขณะนั้นเองเรือของความสุขกำลังแล่นผ่านมา
ความรักได้ตะโกนขอความช่วยเหลือ แต่ความสุขไม่ได้ยิน เพราะกำลังมีความสุขอยู่
เรือของความรวยกำลังผ่านไป ความรักได้ตะโกนขอความช่วยเหลืออีกครั้ง
แต่ความรวยตอบกลับมาว่า "เรือของฉันเต็มไปด้วยเงินทอง ไม่มีมีที่ว่างให้เธอหรอกความรัก"
ว่าแล้วก็แล่นเรือผ่านไป เรือของความเห็นแก่ตัวผ่านมา ความรักก็ขอความช่วยเหลือ
ความเห็นแก่ตัวตอบว่า"ไม่ได้หรอก เธอนะตัวเปียก และอาจทำให้ฉันเปียกด้วย"
ในขณะที่ความรักหมดความพยายาม ได้มีเสียงของชายชราพูดขึ้น
"มานี่ความรัก ฉันจะรับเธอไปเอง" ด้วยทั้งเปียกและหนาวความรักจึงไม่ได้สนใจชายชราผู้นั้น
เมื่อมาถึงแผ่นดินที่แห้ง ชายชราก็จากไป ทิ้งความรักไว้ที่แผ่นดิน
ความรักลืมถามชื่อของผู้ที่มีบุญคุณไว้ จึงได้ถามความรู้ว่า "ใครกันที่เป็นผู้ช่วยเหลือฉันไว้"
ความรู้ตอบว่า "เวลาไงล่ะ" ความรักถามต่อว่า "ทำไมเวลาต้องช่วยเหลือฉันด้วยล่ะ"
ความรู้ตอบด้วยความรอบรู้ว่า "ก็เพราะมีเพียงเวลาเท่านั้น ที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน"



Create Date : 07 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 17 ธันวาคม 2552 6:13:23 น.
Counter : 615 Pageviews.

6 comment
ท้องฟ้าที่ปารีส

ผ่านมาได้เกือบเดือน กับการมาอยู่ที่ปารีส มองท้องฟ้าทุกวัน เมื่อมีโอกาสได้มอง มองท้องฟ้าแล้วนึกถึง
คำพูดของใครบางคน
"ในเวลาที่เหงาหรือรู้สึกอ่อนแอเมื่อไหร่ ให้มองท้องฟ้า เพราะฟ้าคอยปกป้อง และกำลังให้กำลังใจเราอยู่"





อยู่ที่นี่หนึ่งเดือน ท้องฟ้าไม่เหมือนเดิมสักวัน






Create Date : 07 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 17 ธันวาคม 2552 6:12:15 น.
Counter : 190 Pageviews.

7 comment

เขียนฟ้าด้วยปากกาดาว
Location :
Paris  France

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



C'est la vie.

ชอบมองท้องฟ้า...
เพราะอยู่ที่ไหน เมื่อไหร่ก็มองได้
แต่แปลกไหม ท้องฟ้ายังอยู่ที่เดิม
แต่มันไม่เคยเหมือนเดิมเลยสักวัน