<<
มกราคม 2558
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
10 มกราคม 2558
 

บทความวันเด็ก: จินตนาการ

- สเตตัสวันเด็ก -

สำหรับฉัน "จินตนาการ" เป็นสิ่งสำคัญและมีบทบาทผดุงชีวิตเด็กให้เดินทางไปในอนาคตที่เขาไม่รู้ว่าร้ายหรือดี เมื่อเขาโตขึ้น เขาจะรับรู้เองว่า จินตนาการอย่างไรให้ตัวเองอยู่ถนนชีวิตได้อย่างมีความสุข

สำหรับฉัน เมื่อโตมาจนถึงวัยเบญจเพส ฉันเรียนรู้ว่า จินตนาการขับเคลื่อนฉันมาจนถึงทุกวันนี้ ฉันอยากเป็นครู ฉันกำลังเรียนเพื่อจะได้จบไปเป็นครูตามที่วาดหวังไว้ ขณะเดียวกัน ความจริงที่ฉันประสบมาตลอด ก็ช่วยกลมกล่อมเกลาให้ฉันเข้าใจความเป็นจริง ฉันไม่สามารถจะได้อะไรๆ ตามที่จินตนาการไว้ทั้งหมด ฉันกำลังเรียนรู้จนขณะนี้ว่า อะไรคือจินตนาการที่จะบังเกิดขึ้นได้ในชีวิตตอนนี้และภายหน้า และอะไรคือจินตนาการที่ฉันไม่มีทางจะประสบได้จริงในชีวิต ชีวิตของครูในอนาคตของฉันจึงเป็นชีวิตที่จินตนาการและความจริงต่อรองกันอยู่เสมอ แม้ขณะนี้ยังไม่อาจเล่าได้ว่าจะเป็นอย่างไร เพราะยังเรียนไม่จบ แต่ประสบการณ์ที่พบเห็นกระทั่งปัจจุบันก็สอนให้รู้ว่าเป็นครูไม่ง่ายเลย

ย้อนกลับมาเรื่องจินตนาการ

ฉะนั้น อย่าเพิ่งปิดกั้นจินตนาการเด็ก ชีวิตของเขาจะสอนเขาเอง นอกจากปิดกั้นแล้วกระบวนที่ทำต่อมา คือ การสร้างจินตนาการให้เด็ก ซึ่งข้อนี้เห็นจะยากที่จะไม่ทำแก่เด็ก ในขณะเดียวกัน ก็อย่าหลอกเด็ก อย่าให้เด็กมีชีวิตไปตามจินตนาการเสียทั้งหมด เพราะเขาจะเจ็บปวดมากจนเกินไปเมื่อเขาประสบความจริง หรือไม่เขาก็จะแยกความเป็นจริงและจินตนาการไม่ถูก

เด็ก (ซึ่งอาจหมายถึงผู้ใหญ่แล้วด้วยเช่นกัน) เก็บกดที่ฉันประสบพบเจอมามักมีลักษณะที่ผู้ปกครอง (ในความหมายกว้างๆ ทั้งพ่อแม่ ญาติ ครู จนกระทั่งรัฐ) ปิดกั้นจินตนาการของพวกเขา หนำซ้ำใส่จินตนาการที่ตนคาดหวังลงไปแทน เด็กที่จำนงรับจินตนาการของผู้ปกครองเรียกได้ว่าเป็น "เด็กในกรอบ" บางคนมีชีวิตตามจินตนาการของผู้ปกครอง และมีชีวิตอย่างไม่เดือดร้อน นับว่า โชคดี แต่กลุ่มใหญ่ที่พบไม่ใช่เช่นนั้น มี 2 อย่าง

อย่างแรก คือ เด็กที่ใช้จินตนาการตามผู้ปกครองประสบความจริงบางอย่างที่แม้กระทั่งผู้ปกครองยังเผชิญปัญหาไม่ได้ดีนัก เด็กเหล่านั้นไร้ภูมิต้านทานและขาดจินตนาการในการแก้ไขปัญหา และ/หรือรู้สึกหดหู่กับจินตนการของตัวเอง เป็นคนเก็บกด และทนสภาพความจริงได้เปราะบางนัก

อย่างที่สอง คือ เด็กถูกเรียกว่า "เด็กนอกกรอบ" เด็กเหล่านี้หากไม่พ่ายแพ้ต่อผู้ปกครอง ก็อาจเป็น "ขบถ" หรือ "วีรบุรุษ" กรณีของขบถ เขาจะแข็งแกร่งกับสังคมจนอาจจะเป็นแข็งกร้าว หรือไม่ก็เก็บกดอีกแบบหนึ่ง กรณีของวีรบุรุษ เขาจะเป็นต้นแบบให้คนอยากดำเนินตาม ชีวิตของเขาอาจราบเรียบ เป็นตัวของตัวเอง หรือไม่ก็หลงตัวเอง

เด็ก (เช่นกันว่าหมายรวมถึงผู้ใหญ่ด้วย) อีกประเภทที่จินตนาการมากมายจนแยกความจริงและจินตนาการไม่ออก ฉันเห็นว่าเป็นเด็กที่น่ากลัวในช่วงแรกแล้วเป็นเด็กที่น่าสงสารในช่วงหลัง เด็กกลุ่มนี้มีจินตนาการเป็นสรณะจนเมื่อประสบความจริง (จะเป็นคนหรือเหตุการณ์ก็ตาม) ก็จะขับไสความจริงออกไป คือ ไม่นับความจริงที่เป็นคนนั้นเป็นคนในชีวิตหรือเอาตัวเองออกจากเหตุการณ์นั้นๆ แม้ว่าคนหรือเหตุการณ์นั้นจะสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตัวเอง เด็กกลุ่มนี้ไม่เห็นเส้นแบ่งบางๆ ของ "จินตนาการ" กับ "การหลอกตัวเอง" เราไม่อาจรู้ได้ว่าเวลาใดเขาคิดฝัน เวลาใดเขาจริงจัง ทั้งนี้ก็เพราะเขาไม่แยกความจริงความฝันให้ออกจากกันทั้งที่จะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวหรือไม่

เรื่องของ "จินตนาการ" ของเด็กจึงเป็นเรื่องสำคัญ

เราจะสร้างสมดุลของจินตนาการและความจริงให้เด็กอย่างไร เขาจะเป็นเด็กเก็บกด เด็กขบถ เด็กวีรบุรุษ หรือเด็กหลอกตัวเอง สังคมจะมีสมดุลกับเขาอย่างไร และเขาจะมีสมดุลกับสังคมอย่างไร

เป็นเรื่องที่ สังคม และ เด็ก ต้องเรียนรู้ ทั้ง ต่างคนต่างรู้ และ รู้ร่วมกัน


*หมายเหตุ - บทความนี้ผมเขียนครั้งแรกในเฟซบุ๊คส่วนตัวของผม




 

Create Date : 10 มกราคม 2558
1 comments
Last Update : 10 มกราคม 2558 21:35:05 น.
Counter : 2463 Pageviews.

 
 
 
 
เห็นด้วยทุกอย่างนะครับน้องตนย์
"จินตนาการ" เป็นสิ่งสำคัญและมีบทบาทผดุงชีวิตเด็กให้เดินทางไปในอนาคตที่เขาไม่รู้ว่าร้ายหรือดี เมื่อเขาโตขึ้น เขาจะรับรู้เองว่า จินตนาการอย่างไรให้ตัวเองอยู่ถนนชีวิตได้อย่างมีความสุข

ใช่เวยครับ
 
 

โดย: basbas วันที่: 18 ตุลาคม 2559 เวลา:8:05:41 น.  

Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ดนย์
 
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สวัสดีครับ...Hello...Bonjour à tous, Je m'appelle DON...................พระจากไปใจประชาก็ว้าหวั่น...พระมิ่งขวัญอนันต์คุณการุณชาติ...พระคือพระผู้เมตตาผู้เสริมศาสตร์...พระสถิตย์ในใจราษฎร์นิจนิรันดร์ ......น้อมสำนึกในพระกรุณาธิคุณ สมเด็จพระโสทรเชษฐภคินีในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ขอทรงสถิตย์บนชั้นฟ้า ปวงประชาศรัทธามิรู้ลืม..........................................................“ครู” ประดุจ “เรือจ้าง” ใครช่างเปรียบ “ครู” ควรเทียบฟ้ากระจ่างกว้างไพศาล “ครู” ตักเตือนเมตตา-อภิบาล “ครู” สอนสั่งวิชาการ...วิชาคน“เรือจ้าง” ใครช่างเปรียบ “ครู” ควรเทียบแสงสว่างกลางไพรสณฑ์ เป็นแสงทองส่องชี้ชีวิตคน พระคุณล้นเกินรำพรรณจำนรรจา แม้ไม่มีข้าวตอก- ดอกไม้หอม ประดับพร้อมเป็นพุ่มพานอันหรูหรา แต่ขอนำจิตร้อยถักอักษรา ประณตน้อม “สักกาฯ” พระคุณ “ครู”...................ใครคือครู ครูคือใคร ในวันนี้ ใช่อยู่ที่ปริญญามหาศาล ใช่อยู่ที่เรียกว่าครูอาจารย์ ใช่อยู่นานสอนนานในโรงเรียน ครูคือผู้ชี้นำทางความคิด ให้รู้ถูกรู้ผิดคิดอ่านเขียน ให้รู้ทุกข์รู้ยากรู้พากเพียร ให้รู้เปลี่ยนแปลงสู้รู้สร้างงาน ครูคือผู้ยกระดับวิญญาณมนุษย์ ให้สูงสุดกว่าสัตว์ดิรัจฉาน ครูคือผู้สั่งสมอุดมการณ์ มีดวงมานเพื่อมวลชนใช่ตนเอง ครูจึงเป็นนักสร้างผู้ใหญ่ยิ่ง สร้างคนจริงสร้างคนกล้าสร้างคนเก่ง สร้างคนให้ได้เป็นตัวของตัวเอง ขอมอบเพลงนี้มาบูชาครู..................เกิด....เป็นครูต้องดิ้นรนทนต่อสู้ เกิด...เป็นครูในโลกนี้มีหวั่นไหว เกิด...เป็นครูแม้มีจนต้องทนไป เกิด...เป็นครูถึงอย่างไรไม่ถ่ายโอน เกิด...เป็นครูขอยึดมั่นอยู่ที่เดิม เกิด...เป็นครูจะเสริมตัวใช่หัวโขน เกิด...เป็นครูอยู่ศึกษาอย่ามาโยน เกิด...เป็นครูไม่ขอโอนไปไหนเอย..................เกิด....เป็นครูในวันนี้ต้องต่อสู้ เกิด....เป็นครูในวันนี้ไม่หวั่นไหว เกิด....เป็นครูไม่ใช่ต้องทนไป เกิด....เป็นครูมีความคิดได้ใช่ตามกัน เกิด....เป็นครูไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค เกิด....เป็นครูมีความรักต่อศิษย์มั่น เกิด....เป็นครูต้องต่อสู้ให้พร้อมกัน เกิด....เป็นครูตั้งมั่นไม่ถ่ายโอน................................สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด..................ยินดีต้อนรับเข้าสู่ don's blog ครับ

[Add ดนย์'s blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com