คนเขียนหนังสือ ชีวิตเบิกบานในการงาน
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2550
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
26 ธันวาคม 2550
 
All Blogs
 

เขียนถึงเพื่อนสึนามิ



ในช่วงที่ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ปีนี้ ฉันรู้สึกรำลึกถึงสึนามิเป็นพิเศษ อาจะเป็นเพราะฉันทิ้งอะไร ๆ ไว้หลายอย่าง เช่นว่า ทิ้งคำพูดว่าจะไปเยี่ยมพี่น้องมอแกลนที่จากมาในช่วงนั้น หรืออาจะเป็นเพราะว่า การไปที่เกาะมุกด์ และเห็นป้ายเส้นทางการหนีภัย แต่ป้ายนั้นชี้ลงทะเล

หรือการปรากฏตัวของ "สีน้ำฟ้า" เธอผ่านเข้ามาในชีวิตเราและเล่าเรื่องการหนีภัยสึนามิอย่างใกล้ชิด และชีวิตเป็นจริงหลังผ่านพ้นรอดตาย แต่ในขณะเดียวกันเธอรำพึงว่า ถึงตอนนี้ถามตัวเองว่า ฉันรอดมาทำไม

ฉันคิดว่า คนที่พูดเช่นนี้มีอยู่ไม่น้อย

ฉันอยากจะเขียนอะไรมากมาย แต่ดูเหมือนกับว่าบรรยากาศในช่วงปีใหม่นี้ ชีวิตฉันเศร้า ๆ อย่างไรไม่รู้ เรื่องที่รำลึกถึงมีแต่เรื่องเศร้า ๆ ...อย่างน่าแปลกใจยิ่ง

ฉันจึงนำเรื่องเกาะมุกด์มาฝากเพื่อน ๆ บล็อกแกงค์อ่านอีกครั้ง ด้วยเป้าหมายเดียวจริง ๆ เพราะคิดถึงป้ายหนีภัยที่ผิดทางและไม่รู้ว่า เขาแก้กันหรือยัง

สำหรับคนที่อ่านแล้วก็ดูรูปเล่น ๆ แล้วกันค่ะ



1 ป้ายนี้หนีภัยไม่ได้

“น้ำทะเลแห้งอย่างนี้ ทะเลผิดปกติหรือเปล่า”
เสียงถามอย่างกังวลในยามเช้าและยามเย็นของพรรคพวกที่เดินทางมาอยู่ทะเลด้วยกัน

“ปกติ ธรรมดา มันมีช่วงน้ำขึ้นน้ำลง ” ฉันตอบคำถามนี้หลายครั้งในหนึ่งวัน จนรู้สึกขบขัน พวกเขาต่างกลัวน้ำทะเลแห้ง เพราะเขารับรู้มาว่า ถ้าน้ำทะเลแห้งมาก ๆ จะเกิดสึนามิ

ฉันจะต้องคอยตอบคำถามพวกเขา เพราะฉันเป็นคนภาคใต้ที่คุยมาตลอดทางว่า ทะเลคือบ้านของฉัน นั่นแหละ...ฉันจึงต้องรับผิดชอบในการตอบคำถามทุกเรื่องที่เกี่ยวกับทะเล ซึ่งส่วนใหญ่ฉันก็จะไม่รู้ เพราะฉันเป็นคนไกลบ้าน ไม่ค่อยได้อยู่บ้านของตัวเอง

พวกที่เดินทางมาครั้งนี้ หลายคนมาทะเลเป็นครั้งแรก พวกเขาเดินทางสู่จังหวัดตรัง เป้าหมายอยู่ที่เกาะมุกด์ ซึ่งอยู่ในอำเภอกันตัน แล้วฉันจะเล่าภายหลังว่าพวกเขานับสิบคนมาทำอะไรกัน

จากดอยสูงสู่ทะเลลึก แน่นอนไม่ใช่เรื่องธรรมดา ทันทีที่มาถึงทะเล ฉันบอกน้องชนเผ่าว่า ต้องไหว้ทะเลก่อน

เพื่อนที่ร่วมเดินทางไปด้วยหัวเราะหาว่าฉันแกล้งน้อง จะเอาคืนเพราะไปบ้านเขาต้องไหว้ไปทั่ว ไหว้เจ้าป่าเจ้าเขา ไหว้ผีบรรพบุรุษ
“นั่นก็เรื่องหนึ่ง แต่การไหว้เอาไว้ก่อนก็ดี เป็นการสร้างขวัญกำลังใจให้พวกเขา และให้ระลึกถึงอยู่เสมอว่าเรามาด้วยความเคารพนับถือ”

ก่อนลงเรือไปเกาะพวกเขาตรงเข้าไปซื้อยาแก้เมาที่ร้านค้าเล็กๆ ที่บริการอยู่ข้างท่าเรือ ดูเหมือนพวกเขาจะกลัวการเมาเรือกันมาก แม้ฉันจะบอกว่า นั่งเรือใกล้ๆ แค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น และยาแก้เมาทำให้ไม่สดชื่น จะง่วงนอน นั่งดูท้องฟ้าทะเลไปดีกว่า ครั้งแรกตื่นเต้นไม่ทันเมาหรอก ไม่มีใครเชื่อต่างแบ่งยากันกินถ้วนหน้า คงรู้มาว่านั่งเรือในทะเลเมาคลื่นและน่ากลัว

ไม่มีใครเมาคลื่นสักคน ต่างหัวเราะสนุกสนานเบิกบานใจ ชวนกันดูคลื่น ดูเกาะที่ไกลออกไป และท้องฟ้าที่สวยสว่าง ต่างจากบ้านเมืองเหนือที่จากมาซึ่งอยู่ในช่วงหมอกควันคลุมเมือง

ถ้าไม่เผชิญกับฟ้าหม่นทั้งวัน และหายใจไม่สะดวก เราคงไม่รู้ถึงคุณค่าของฟ้าเบิกและอากาศที่สะอาดอย่างนี้ พวกเขาอาจจะคิดว่าเป็นเพราะยาแก้เมาซึ่งความจริงแล้วยายังไม่ทันออกฤทธิ์ก็ถึงเกาะแล้ว

เกาะมุกด์ ป้ายเด่นชัดมองเห็นก่อนที่เรือจะเทียบท่าตรงสะพานยาว
“เกาะมุกด์หมายถึงอะไร” สาวช่างอยากรู้ถามขึ้น
“หมายถึงไข่มุกไงแต่เกาะมุกด์มีความหมายว่า มุกดาอันดามันด้วย”



เราขึ้นฝั่งที่อ่าวกลาง เป็นหมู่บ้านชาวประมง ที่กำลังจะถูกย้าย พบป้ายเตือนภัยสึนามิ มีลูกศรชี้เส้นทางหนีภัยเป็นระยะ ๆ
“ต้องวิ่งตามลูกศรนี้ไปนะ” หญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้น
“วิ่งตามลูกศรไม่ได้ ลูกศรนี้เขาติดผิด ถ้าวิ่งตามลูกศรลงทะเล” ใครสักคนที่มารับพวกเราบอก
“อ้าว แล้วนักท่องเที่ยวจะรู้ได้อย่างไรว่าผิด” นักท่องเที่ยวเขาก็วิ่งตามพวกเราเองแหละเขาวิ่งตามชาวบ้านเอง” แม่บ้านคนหนึ่งว่า

หลายคนเห็นจริงว่า ต้องเชื่อชาวบ้านคนในพื้นที่มากกว่า ในส่วนตัวฉันเองนั้นรู้สึกขัดข้องใจว่าทำไมไม่แก้ไขป้ายให้เรียบร้อย อุตส่าห์ลงทุนเสียเงินทำป้ายอย่างแข็งแรงถาวรแต่เอามาติดผิด
“หรือไม่ก็ต้องทำอีกป้ายบอกว่า ป้ายนี้หนีภัยไม่ได้” ใครอีกคนพูดพลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

ผ่านมา.... มีข่าวร้ายที่จังหวัดตรัง เกิดน้ำป่าหลากที่น้ำตกสายรุ้ง นักท่องเที่ยวหายไปสามสิบกว่าคน และคาดว่าทั้งหมดจะเสียชีวิต รายงานข่าวบอกว่า ท้องฟ้ามืดฝนและน้ำตกก็เป็นสีแดงขุ่นข้น ชาวบ้านรู้แล้วว่าเกิดความปกติไม่น่าไว้วางใจ บางคนบอกว่าได้เตือนนักท่องเที่ยวแล้ว แต่พวกเขาบอกว่า มาถึงแล้วก็ไปให้ถึง ไปเสียหน่อย

และก่อนหน้านี้มี “กลุ่มรักษ์สายรุ้ง” กลุ่มของชาวบ้าน คอยดูแลให้คำแนะนำให้ความสะดวกนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวน้ำตก แต่ต่อมาต้องยกเลิกไปเพราะหน่วยงานของรัฐไม่เห็นด้วยเลยไม่ให้ทำ

ฟังข่าวแล้วคิดถึงคนดอยสูงที่ไปทะเลด้วยกัน พวกเขาต่างเฝ้าถามอยู่เสมอว่า ช่วงนี้น้ำทะเลปกติหรือเปล่า มันแห้งมากไปไหม และต่างเห็นด้วยชาวเกาะที่บอกว่า “นักท่องเที่ยวเขาต้องเชื่อพวกเราและวิ่งตามพวกเราเองแหละ”

เป็นวิธีที่ถูกแล้วที่นักท่องเที่ยว นักเดินทางจะต้องรู้จักสถานที่นั้นๆ เคารพและฟังคนในท้องถิ่น และสังเกตด้วยตัวเอง มองเห็นและได้ยินด้วยตัวเอง ไม่ใช่เฝ้าแต่สัญญาณเตือนหรือป้ายบอกทางเท่านั้น



(งานเขียนชิ้นนี้ลงครั้งแรกในประชาไท เมื่อ 26/4/50 http://www.prachatai.com/05web/th/columnist/viewcontent.php?SystemModuleKey=Column&System_Session_Language=Thai&ColumnistID=62&ContentID=2550&ID=62

ขอบคุณค่ะ



ภาพปกหนังสือ มาเพื่อบอกรักแด่อันดามัน เขียนถึงชาวมอแกลน ที่พังงา ร่วมกัน แสงดาว ศรัทธามั่น อัคนี มูลเมฆ ไพฑูรย์ พรหมวิจิตร จุฑามาศ ณ สงขลา และโต้ง




 

Create Date : 26 ธันวาคม 2550
17 comments
Last Update : 26 ธันวาคม 2550 10:37:05 น.
Counter : 776 Pageviews.

 

งานน่าสนใจ
บทความ : 3 ปีแห่งความทรงจำ รัฐ ‘ไร้รับผิดชอบ’ คราวคลื่นยักษ์สึนามิ

http://www.prachatai.com/05web/th/home/10703

 

โดย: แพรจารุ 26 ธันวาคม 2550 10:39:45 น.  

 

สึนามิ พัดพา และจากพราก
คลื่นยักษ์ลาก พรากเธอ ไป จาก ฉัน
เพื่อน คือเธอ เธอ คือเพื่อน แม้จากกัน
ชั่วนิรันดร์ รำลึก อยู่มิรู้เลือน

 

โดย: คิดถึง "เพื่อน" เสมอ (zygotic ) 26 ธันวาคม 2550 12:15:04 น.  

 

สามปีสึนามิผ่านไป ความโศกเศร้ายังมิคลายไปจากใจผู้สูญเสีย วันนี้ที่นี่รำลึกสึนามิ เปรตปอบสูบเงินบริจาคตัวเดิมโปรยผักชีเกลื่อนหาด

 

โดย: พ ร า น IP: 222.123.96.149 26 ธันวาคม 2550 12:50:27 น.  

 

รำลึก อาลัย ความเศร้าใจยังคงอยู่

เศร้าจรืงๆ เมื่อคิดถึง

 

โดย: shadow-of-art IP: 202.149.24.161 26 ธันวาคม 2550 14:07:44 น.  

 

หนึ่งปีแรกผ่านไป...เคยไปเยือนกระบี่ทริปที่ ททท. จัด ซึ่งมองยังไงก็ฉาบฉวย คล้ายฉวยผลประโยชน์จากความป่วยทางใจของผู้สูญเสียมาสร้างชื่อให้ตน

อีกครึ่งปีถัดมา...ออกค่ายกับ มธ. ไปสร้างห้องสมุดให้กับโรงเรียนที่โดนสึนามิเล่นงาน
พร้อมจัดกิจกรรมสันทนาการให้ความเพลิดเพลินส่งเสริมให้รักการอ่าน

หนูคุมอยู่ฐานการเขียนแต่ให้น้องๆ วาดภาพและออกมาเล่าเป็นนิทาน

นิทานดวงดาว

หนูตั้งชื่อให้แบบนี้...เพราะน้องเค้าวาดภาพญาติพี่น้องที่เค้าสูญเสีย ไปเกิดใหม่เป็นดาวบนฟ้า

ตอนฟังเล่านี่เศร้าลึกพูดไม่ออกเลยพี่ยาย
ทั้งที่เวลาผ่านไปปีครึ่ง...ความเจ็บปวดจากการสูญเสียมันไม่ได้บรรเทาไปจากใจพวกเค้าเลย

เหมือนฝรั่งคนนั้นที่เจอที่เขาหลัก ขณะที่ซากปรักหักพังยังเกลื่อนกลาด
เค้าเดินน้ำตาไหลเก็บเศษซากไม้ที่ลอยมาเกยหาด
และหยุดยืนสงบนิ่งดุจดั่งไว้อาลัยให้กับทุกชีวิตที่จากไป

เมื่อถึงเวลาธรรมชาติเพียงต้องการชะระล้างทำความสะอาดตัวเองบ้าง
หลังปล่อยให้มนุษย์ย่ำยีมาหลายนาน

 

โดย: เพลงฝนต้นลมหนาว 26 ธันวาคม 2550 16:32:50 น.  

 

อ่านไปด้วย ดูทีวีไปด้วย เพราะวันนี้
ที่นี่มีรายการพิเศษรำลึกสึนามิ
ดูไปมันจุกขึ้นมาเลย

ผู้หญิงคนหนึ่ง ไปเที่ยวกับสามีที่เมืองไทย
สามีเป็นนักฟุตบอลฟุตตี้ของออส ทีมดังของเมลเบริน์ ตัวเองรอด สามีไม่รอด เขากลับมาออสเตรเลียพร้อมกับหัวใจที่สลาย แต่ไม่ยอมแพ้

เขารณรงค์ทุกอย่างที่นี่เพื่อช่วยเหลือผู้ประสพภัยสึนามิ และเอาเงิน พร้อมกับทีมฟุตบอลของสามีลงไปสร้างโรงเรียนให้กับเด็กๆที่เมืองไทยที่เขารัก ที่พีพี

และวันนี้เขาและทีมเพื่อนนักฟุตบอลของสามี ไปวิ่งขึ้นตึกทำลายสถิติกันสนั่น
วิ่งขึ้นบันได 1250 ขั้น ใช้เวลาวิ่ง 9 นาที
เพื่อหาทุนกลับไปช่วยเหลือเด็กๆอีก

วันนี้เขาได้ทุนมาพอสมควร เขาจะกลับไปหาเด็กๆและเมืองไทยที่เขารักอีก
เขาบอกว่าที่นั่นเป็นสถานที่สำคัญ และเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเขาไปแล้ว

นั่นคือหนึ่งชีวิตของ Trisha Burbridge
(ถ้าจำนามสกุลไม่ผิดนะ)

รายการยังไม่จบค่ะ ดูต่อไปเรื่อยๆค่ะ

 

โดย: หมี่เกี๊ยว IP: 198.142.231.216 26 ธันวาคม 2550 17:30:03 น.  

 

Merry'x mas ด้วยครับ
มีความสุขมากๆนะครับ

 

โดย: คนสวน (land_scape_man ) 26 ธันวาคม 2550 18:32:05 น.  

 

คนสวน
ขอบคุณมากค่ะ อยากเป็นเช่นคุณว่าคะแต่ดูเหมือนปีนี้จะไม่ค่อยมีความสุขนักแม้ว่าจะมีงานรื่นเริงก็เถอะ


หมี่เกี๊ยว
มันจุกจริง ๆ แค่นึกถึงใคร ๆ ขึ้นมา เท่านั้น คิดถึงภาพถ่ายที่เป็นภาพบัตรประชาชนติดไว้ข้างผนังบ้านก็ไม่ต้องหาคำบรรยายแล้ว
เพลงฝน
ตอนนี้พี่กำลังอยู่ในงานเลี้ยงปีใหม่นะ แต่ไม่ค่อยสนุกนัก หัวใจมันไม่สนุกด้วยจึงเลี่ยงมาเขียนบล็อก เหงา ๆ ที่มาเยือนในงานรื่นเริง มันมีเสนห์อยู่บ้างเหมือนกัน คนแบบเรา ๆ ก็เป็นอย่างนี้แหละเพลง

พราน ผักชีโรยหน้าเกลื่อนหาดเลยหรือพราน ผักชีมันเกิดมาเพื่อโรยหน้าเลยแหละ

 

โดย: แพรจารุ 26 ธันวาคม 2550 20:03:29 น.  

 

สวัสดีค่ะน้ายาย

ไม่ได้หายไปไหนค่ะ
ช่วงนี้มีสอบทุกวันเลย ไม่ได้เข้าเน็ตตั้งหลายวันแล้วค่ะ
พรุ่งนี้สอบวิชาสาระสนเทศทางการพยาบาลวิชาเดียว สอบปฏิบัติง่ายกว่าสอบทฤษฎีหน่อยค่ะ
เพราะได้ลงมือทำแล้วมันเห็นภาพเกิดความเคยชิน
เลยไม่ต้องท่องให้จำ ท่องพอให้รู้และทำได้ก็พอ
ดีกว่าสอบทฤษฎีนั่งท่องตำราแทบตาย ไม่เห็นภาพ "เส้นประสาทเส้นนี้ทำงานแบบนี้ มีกลไกลแบบนี้"
นึกภาพแทบแย่ ก็ตั้งแต่เรียนมายังไม่เคยเห็นหน้าคร่าตามันจริงเลย เห็นแต่ในภาพ
แตก็ต้องถูๆไถ่ๆไปค่ะน้ายาย
สอบเสร็จแล้วก็จะได้กลับบ้านค่ะุ
วันนี้เลยมาอัพบล็อก กลับบ้านไม่รู้จะได้ใช้เน็ตหรือเปล่า

เหตุการณ์สึนามิผ่านมาสามปีแล้วหรือค่ะ
หนูยังจำได้ว่าไม่นานมานี้เองที่ นั่งดูภาพของคลืนสึนามิจากหน้าจอทีวี
และตามด้วยคลื่นน้ำใจของคนไทยทั้งชาติ
และเพื่อนมนุษย์ทุกคนที่ช่วยเหลือกันแบบไม่มีข้อแม้

เวลาเหมือนผ่านไปไว ไม่รู้ว่ามันจะพอรักษาหัวใจผู้ที่สูญเสียได้บ้างหรือเปล่าหนอ

 

โดย: เบญจวรรณ (lukkongpoka ) 27 ธันวาคม 2550 19:18:43 น.  

 

อย่าให้เหตุการณ์รายๆเกิดขึ้นอีกเลย



สุขสันต์สดใส ตลอดปี 2551 นะครับ ยาย

 

โดย: เขาพนม 27 ธันวาคม 2550 21:29:43 น.  

 

เฮ้อ พี่แพร
เพิ่งพูดเรื่อง สึนามิ ก็ได้ข่าวสึนามิทางใจอีก สองข่าว

หนึ่ง อินโด เจอแผ่นดินไหว น้ำป่าหลาก โคลนถล่มอีกล่ะ คราวนี้ เจอไปอีกเป็นร้อยศพเลย

สอง หญิงแกร่ง เบนาซีร์ บุตโต นายกหญิงมุสลิมคนแรกของโลก ก็ถูกลอบสังหารไปเสียแล้ว เสียดายจริงๆ

สีนามิทางใจจริงๆ เลย วันนี้
จะมีอะไรเกิดขึ้นอีกไหมเนี่ย

 

โดย: หมี่เกี๊ยว IP: 192.43.227.18 28 ธันวาคม 2550 12:23:29 น.  

 





สวัสดีปีใหม่ 2008 ครับ

 

โดย: เซียน_กีตาร์ 31 ธันวาคม 2550 20:33:57 น.  

 

ตอนนี้พี่กำลังอยู่ในงานเลี้ยงปีใหม่นะ แต่ไม่ค่อยสนุกนัก หัวใจมันไม่สนุกด้วยจึงเลี่ยงมาเขียนบล็อก เหงา ๆ ที่มาเยือนในงานรื่นเริง มันมีเสนห์อยู่บ้างเหมือนกัน คนแบบเรา ๆ ก็เป็นอย่างนี้แหละเพลง...
อารมณ์แบบนี้นึกว่ามีแต่ผม แปลกนะครับ
แต่ไม่ว่าไง ขอให้มีความสุขครับ

 

โดย: ธารดาว IP: 202.149.24.129 1 มกราคม 2551 12:36:52 น.  

 

มาสวัสดีปีใหม่ค่ะ พี่แพร และพี่หนอมค่ะ

 

โดย: หมี่เกี๊ยว IP: 198.142.231.183 1 มกราคม 2551 16:35:20 น.  

 


 

โดย: มัยดีนาห์ 1 มกราคม 2551 19:36:49 น.  

 

 

โดย: พ่อพเยีย 1 มกราคม 2551 20:18:10 น.  

 





 

โดย: Nok_Noah 1 มกราคม 2551 20:36:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


แพรจารุ
Location :
นครศรีธรรมราช Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




..
۞ บทกวีและเรื่องสั้น ถนอมไชยวงษ์แก้ว
อัพเดท

..
۞ จากกระท่อมทุ่งเสี้ยว โดยถนอม ไชยวงษ์แก้ว
อัพเดท 17 ต.ค.51
http://www.youtube.com/watch?v=L21lhWsu8QQ&feature=related object width="315" height="80">
หา โค้ดเพลงhi5 : hi5 song code search
Friends' blogs
[Add แพรจารุ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.