6 พฤศจิกายน 2550 - - [คนอ่อนแอกับใจที่อ่อนไหว]
..จ า ก ไ ป แ ล้ ว ใ ช่ ไ ห ม..
...เจ้าสิ่งที่เรียกว่า ค ว า ม รั ก

หรือเจ้าจะยังคงอยู่ในมุมใด...


ที่ฉันมิอาจมองเห็นและ สั ม ผั ส


แ ป ล ก...
ความอ่อนแอ และ อ่ อ น ไ ห ว..ฉันมิเคยปลดปล่อยออกมา...
แต่กับเจ้าความรัก...

เจ้าเดินเข้ามา...แล้วพามันออกไป...
จนฉันกลายเป็นคน อ่ อ น ไ ห ว อย่างง่ายดาย..


..อ่ อ น แ อ...จนถึงที่สุด

เจ้าความรักเห็นฉันในมุมที่ไม่น่ามอง...
ในมุมของคนอ่อนแอ กับโลกอันหม่นหมอง
......

เป็นเจ้าแน่หรือ..


คือสิ่งที่ฉันใฝ่ฝัน...

ฉันไม่รู้...

ฉันรู้แค่ว่า...
ฉันมีความสุขทุกครั้งที่ได้มีเจ้าอยู่ข้างๆ...
.......
ยิ่งอยู่ใกล้กัน...ฉันยิ่งหวั่นไหวเสมอ...


...คิดถึงเสมอ...




"เพียง...ความทรงจำ ขอแค่นั้น..นะเธอ
คิดว่าใจเราเผลอ ยอมท่วมเอ่อ..ด้วยความรัก"




Create Date : 06 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 6 พฤศจิกายน 2550 21:41:25 น.
Counter : 169 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Passepartout
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คนธรรมดาคนหนึ่งบนโลกใบนี้ ซึ่งกำลังก้าวข้ามผ่านกาลเวลา เพื่อไปสู่อนาคต...

พยายามเข้าใจกับคำว่า "ตราบใดที่มีรัก..ย่อมมีหวัง"
พฤศจิกายน 2550

 
 
 
 
3
5
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog