ผู้ได้รับบาดเจ็บ
ตะโกนออกไป บอกใจให้ลืมเรื่องเหล่านั้น
เรื่องราวของคนที่เคยรักกัน จากนี้มันต้องไม่มีอีก
เมื่อคนจะไป เหนี่ยวรั้งเท่าไรก็เท่านั้น
เมื่อความรักมากลับทำร้ายกัน จบกันวันนี้ซะดีกว่า

แต่หากว่าความรัก ยังฝังลึกซึ้งในจิตใจ
อยากจะเลือนลบไป ก็ต้องย้ำเตือนหัวใจ

ว่าอย่าให้รักมันบาดลึกไป เจ็บพอแล้วหัวใจ
ไม่ต้องคิดไม่ใส่ใจ ให้ความรักผ่านพ้นไป
อาจจะยากเย็นต้องเข็ญใจ อีกนานซักเท่าไร
ก็ต้องคิดให้เข้าใจ ว่าชีวิตยังต้องเดินต่อไป

แค่นี้ก็พอ อย่าปล่อยให้มันต้องเจ็บซ้ำ
บาดแผลที่ยังเก็บและฝังจำ
สักวันจะหายและดีเอง

แต่หากว่าความรัก ยังฝังลึกซึ้งในจิตใจ
อยากจะเลือนลบไป ก็ต้องย้ำเตือนหัวใจ

ว่าอย่าให้รักมันบาดลึกไป เจ็บพอแล้วหัวใจ
ไม่ต้องคิดไม่ใส่ใจ ให้ความรักผ่านพ้นไป
อาจจะยากเย็นต้องเข็ญใจ อีกนานซักเท่าไร
ก็ต้องคิดให้เข้าใจ ว่าชีวิตยังต้องเดินต่อไป

แต่หากว่าความรัก ยังฝังลึกซึ้งในจิตใจ
อยากจะเลือนลบไป ก็ต้องย้ำเตือนหัวใจ

ว่าอย่าให้รักมันบาดลึกไป เจ็บพอแล้วหัวใจ
ไม่ต้องคิดไม่ใส่ใจ ให้ความรักผ่านพ้นไป
อาจจะยากเย็นต้องเข็ญใจ อีกนานซักเท่าไร
ก็ต้องคิดให้เข้าใจ ว่าชีวิตยังต้องเดินต่อไป

แม้มันจะเจ็บ แม้มันจะผูกพัน
แต่วันนี้คงต้องยอม ต้องตัดใจ

สุดท้ายมันจะจบ สุดท้ายมันจะผ่านไป
แต่ชีวิตยังต้องเดินต่อไป



Create Date : 27 ตุลาคม 2552
Last Update : 27 ตุลาคม 2552 19:23:35 น.
Counter : 301 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Passepartout
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คนธรรมดาคนหนึ่งบนโลกใบนี้ ซึ่งกำลังก้าวข้ามผ่านกาลเวลา เพื่อไปสู่อนาคต...

พยายามเข้าใจกับคำว่า "ตราบใดที่มีรัก..ย่อมมีหวัง"
ตุลาคม 2552

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
31
 
All Blog