space
space
space
<<
พฤศจิกายน 2559
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
space
space
19 พฤศจิกายน 2559
space
space
space

ตอน 5 สร้อย Plattinum [2]


คู่หมั้นคืนเหงาใจ

ตอน 5 สร้อย Plattinum [2]

          ...........โคมฉายเพิ่งเปิดมือถือ หลังจากปิดมาตลอดตั้งแต่ตอนค่ำเมื่อวานจนกระทั่งหลังอาหารเช้าวันนี้เพราะคาดเดาเอาไว้ล่วงหน้าว่าจะต้องโดนรุ้งพิลาศรบกวนให้เสียบรรยากาศและเสียรสชาติอาหารมื้อเช้าแต่คาดผิดไปนิดหน่อย คนที่โทรเข้ามือถือของเขากลับเป็นมารดา

“หนูรุ้งมาฟ้องแม่ว่าเมื่อเย็นวานลูกทิ้งเขาไว้ที่ร้านสุกี้แล้วมือถือก็ปิดติดต่อไม่ได้ ทำไมทำกับหนูรุ้งอย่างนั้นล่ะลูก น่าสงสารเขาออก”

“รุ้งน่ะเหรอครับน่าสงสาร เขาป่วนพวกผมจนไม่เป็นอันกินอันอยู่”โคมฉายบอก อยากฟ้องมารดาบ้างถึงพฤติกรรมเหลือขอของสาวสวยผู้เป็นคนโปรดของมารดา

“แต่ด้วยความเป็นสุภาพบุรุษ ลูกต้องเป็นฝ่ายง้อผู้หญิงไว้ก่อนไม่ว่าเขาจะผิดหรือถูกแม่ขอให้ลูกไปขอโทษหนูรุ้ง แก้ตัวใหม่โดยการนัดดินเนอร์กับหนูรุ้งเย็นนี้แล้วทำตัวให้ดีเป็นพิเศษกับหนูรุ้ง เข้าใจไหมลูกโคม”แม้มารดาจะทำเสียงอ่อนเสียงหวาน แต่คำพูดเหล่านั้นล้วนเป็นคำสั่ง

แค่ฟังมารดาอธิบายใจก็ค้านด้วยรับไม่ได้

“ครับ... ผมจะลองคิดดูอีกที”

“ปฏิเสธไม่ได้นะจ๊ะ อย่าให้หนูรุ้งโกรธลูกโคมของแม่มากไปกว่านี้มันจะไม่ดีต่อความสัมพันธ์ระยะยาว”

‘ผมอยากตัดสัมพันธ์ ไม่ได้อยากมีความสัมพันธ์ยืดยาวกับผู้หญิงคนนั้น’

ได้แค่นึก... แต่ไม่อาจปฏิเสธมารดาได้จึงต้องตอบรับสถานเดียว

“ก็ได้ครับแม่”

“แม่โทรมาให้ไปดินเนอร์กับรุ้งเย็นนี้เพื่อไถ่โทษที่ทิ้งเขาเมื่อเย็นวาน” โคมฉายบอกกับเจเรมี่ และให้ดูสีหน้าเบื่อหน่ายแสนเซ็งของเขา

“เชอะ... ไอจะตามไปเป็นก้างขวางคอ ยูไม่ต้องห่วงหรอกไอจะทำให้ยัยนั่นไม่มีทางได้แอ้มของหวานหลังอาหารแน่” พูดอย่างรู้ใจกันพลางจับบ่าคู่รักของตน สายตาจ้องมองกันและกันอย่างแน่วแน่

...........ตอนบ่ายใกล้เย็นเจเรมี่นัดคทาทองให้มาที่คอนโดเพื่ออยู่เป็นเพื่อนสาวน้อยรายระวีเพราะทั้งสองหนุ่มมีธุระต้องไปสะสางกับรุ้งพิลาศ

ตกตอนเย็นรถติดมากเหมือนทุกวันรุ้งพิลาศขับบีเอ็มสีแดงมารับโคมฉายไปนอกเมือง จุดหมายปลายทางคือสวนอาหารชายชลธารแพริมน้ำบรรยากาศดีที่ครอบครัวชอบพากันไปเลี้ยงฉลองที่นั่นเสมอ

“ไอ้บ้าเอ๊ย! รถติดหนักอยู่แล้ว ยังดันเจออุบัติเหตุอีก จอดสถานเดียว อย่างนี้ฉันจะตามยัยรุ้งบ้านั่นทันได้ไงโธ่เมียฉัน! อย่าเพิ่งโดนนางจิ้งจอกงาบไปเสียก่อนนะพระเจ้าช่วยให้ฉันไปทันเวลาด้วยเถิด”

อุบัติเหตุรถเฉี่ยวชนต้องรอตำรวจมาช่วยเคลียร์ รถสองคันเป็นคู่กรณีกันจอดขวางทางข้างหน้าทำให้รถโฟล์วีลสีดำเทา ต้องพลอยติดกับการจราจรหนักหนาสาหัสไปพร้อมกับรถบนท้องถนนคันอื่นที่ต้องจอดรอกันเป็นแถวยาวเหยียดนั่นทำให้เจเรมี่หัวเสียมาก ปากก็พูดบ่นไม่หยุด และวิงวอนขอต่อพระเจ้าทั้งที่มิใช่ผู้เคร่งศาสนาแต่เขามีเซ้นส์พิเศษสงสัยว่าอาจจะเกิดเรื่องไม่ดีงามต่อคนรักของเขา ยิ่งนึกยิ่งใจคอร้อนรน...เมื่อไรจะพ้นภาวะติดขัดทำอะไรไม่ได้ไปเสียที

เสียเวลารถติดไปถึงครึ่งชั่วโมงกว่าจะหลุดจากการจราจรช่วงนั้นมาได้แล้วก็ไม่ใช่จะพ้นรถติดไปเสียทีเดียว ยังมีติดไฟแดงอีกมากมายหลายแยก เจเรมี่ภาวนาขอให้ไปถึงช่วงถนนนอกเมืองเร็วๆ หลังจากนั้นรถจะแล่นฉิวได้ไม่ต้องเจอการจราจรติดขัดอีก

พ้นเขตเมืองหลวงไปได้ ต้องแข่งกับเวลาหลังดวงอาทิตย์คล้อยลอยลับขอบฟ้าไปแล้วความมืดเคลื่อนตัวสลัวลางครอบครองท้องฟ้า แต่ยังมีแสงไฟทางเริ่มจุดติดส่องสว่างทั่วท้องถนน

...........สวนอาหารชายชลธาร แพริมน้ำ

โคมฉายอยู่ในชุดลำลอง เสื้อตัวในเป็นยืดคอย้วยคว้านลงลึกเนื้อผ้าเกาหลีที่แสนบางโชว์อกร่องสวมทับด้วยเบลเซอร์สีเนื้อคล้ายเสื้อสูทแต่เข้ารูปทะมัดทะแมงมากกว่า ส่งผลให้คนหล่ออยู่แล้วยิ่งหล่อมัดใจสาวเข้าไปใหญ่เพราะรุ้งพิลาศแพ้ความหล่อหนักมากจึงถึงกับเข้าขั้นหน้ามืดตามัวเลยก็ว่าได้ไม่มีหรอกที่จะปล่อยให้หลุดรอดมือไปอย่างลอยนวล คืนนี้เธอได้วางแผนไว้ล่วงหน้าจะต้องเขมือบของหวานชิ้นนี้ให้ได้ในฐานะว่าคู่หมั้นซึ่งมีสิทธิ์โดยเธอคิดเข้าข้างตัวเองว่าชอบธรรม นึกกระหยิ่มใจ... พลางอมยิ้มให้ชายหนุ่มผู้เปรียบเสมือนของหวานพร้อมเอ่ยเจรจาแบบจีบปากจีบคอ

“ทำไมรีบอิ่มล่ะคะพี่โคม อร่อย ๆ น่าหม่ำทั้งนั้นเลย” ปากว่าอย่างนั้นแต่ตาไม่ได้มองอาหารใจคิดลึกนึกไปไกล ดูจากแววตาของสาวเซ็กซี่ที่จ้องมองซอกอกชายหนุ่มสมาร์ตมาดแมนตรงหน้าเดาใจได้ว่าถ้อยคำที่เธอพูดมาคงหมายถึงเรือนร่างของเขาเป็นที่ปรารถนาน่าหม่ำมากกว่าอาหารเย็นมื้อนี้เสียอีก

“ก่อนมาที่นี่ฉันกินมาบ้างแล้วเลยไม่ค่อยหิว เอ่อ... เรื่องเมื่อเย็นวานต้องขอโทษนะอยากตัดปัญหาที่รุ้งมีเรื่องกับเจมี่ เลยรีบพาเจมี่กลับไม่มีอารมณ์จะคุยเลยปิดมือถือ”

“ไม่เป็นไร รุ้งไม่โกรธพี่โคม เอ้อ... กินเบียร์ผสมน้ำผลไม้ให้อร่อยอีกหน่อยเถอะค่ะน้ำผลไม้นำเข้าจากต่างประเทศยี่ห้อนี้อร่อยมาก ๆ”รุ้งพิลาศยิ้มยกมุมปากอย่างมากเล่ห์กลพลางรินน้ำผลไม้จากขวดแก้วนั้นเทลงผสมในแก้วเบียร์ของโคมฉายเธอไม่ได้แอบใส่ยาอะไรลับหลัง ไม่มีจังหวะเปิดโอกาสให้ทำเช่นนั้นได้เพราะโคมฉายยังไม่ลุกไปไหน แต่น้ำผลไม้ยี่ห้อพิเศษที่เทลงไปในแก้วเบียร์ต่อหน้านั้นมีส่วนผสมที่โคมฉายไม่รู้จัก เขาจึงไม่มีทางรู้ว่ามันมีส่วนผสมเข้มข้นของยาปลุกเซ็กส์!

ซ้ำร้ายโคมฉายยังจิบเบียร์ไปไม่น้อยก่อนทานอาหารเสียอีก ช่วงท้องว่างช่วยเร่งปฏิกิริยาให้ยาออกฤทธิ์เร็วทั้งเหงื่อเริ่มซึมออกรูขุมขน ทั่วเรือนกายเริ่มร้อนรุ่มวูบวาวพิกลรู้สึกปั่นป่วนมวนท้องภายใน

“พอแล้วล่ะ ฉันรู้สึกไม่สบายตัว ร้อน... ไม่อยากกินอะไรอีกแล้วอยากกลับ...” เขายังพูดไม่ทันจบประโยค กลับโดนพูดแซงขึ้นก่อน

“แต่รุ้งยังอยากคุยกับพี่โคมอีกเยอะ อยู่กับรุ้งก่อน เดี๋ยวเราไปหาที่ส่วนตัวคุยกันในโรงแรมดีไหมคะ”สาวเซ็กซี่เสนอตัวโจ่งแจ้งในจุดประสงค์ หากเป็นชายหนุ่มอื่นคงรีบตอบรับ แต่โคมกลับฉายปฏิเสธ

“ไม่... ฉันไม่มีอารมณ์จะคุยแล้ว” ชายหนุ่มเสียงเริ่มกระเส่าเบาแผ่ว...พยายามรวบรวมสมาธิ บังคับจิตใจตนให้อยู่ในความสงบ แต่มันทำไม่ได้! กลับยิ่งมีอารมณ์อยากทำอย่างอื่นมากกว่าอยากคุยกับสาวเซ็กซี่ตรงหน้าทั้งที่แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยมีความรู้สึกนึกพิศวาสเจ้าหล่อนมาก่อนเลยแต่คราวนี้กำลังหายใจไม่ทั่วท้อง บังคับสายตาตัวเองไม่ให้จ้องมองหน้าอกอิ่มอวบอั๋นของเจ้าหล่อนก็บังคับสายตาไม่ได้ในหัวอกมันร้อนรุ่มและเรรวนไพล่ไปนึกเรื่องต่ำกว่าใต้สะดือต้องถอนหายใจออกมาอย่างแรง เพื่อสูดอากาศเข้าไปให้เต็มปอดเผื่อมันจะได้ช่วยผ่อนคลายความตึงเครียดที่ก่อเกิดขึ้นมา

รุ้งพิลาศรู้ในอาการของโคมฉาย รีบลุกมานั่งฝั่งเดียวกันเบียดกายใกล้ชิดแสร้งทำท่าเทคแคร์ดูแล

“อุ๊ย! พี่โคมเหงื่อออก รุ้งซับเหงื่อให้นะคะ”พลางนำกระดาษทิชชูมาซับเหงื่อให้ นั่งกระแซเข้าใกล้จงใจกระตุ้นความรู้สึกชายให้มันยากทนไหวยิ่งขึ้นไปอีก

“ฉันอยากกลับบ้าน เรากลับกันเถอะ ฉันไม่ค่อยสบาย” โคมฉายแข็งใจกัดฟันพูดออกมาความอดทนอดกลั้นเหมือนเขื่อนกั้นน้ำที่จวนจะแตกทลาย แต่ความยั้งคิดเรื่องจะต้องรับผิดชอบภายหลังการกระทำไม่ดีไม่งามกับผู้หญิงที่เขาไม่รักทำให้เขาต้องอดทนแข็งใจไว้

“งั้นก็ได้ค่ะรุ้งจะพาพี่โคมกลับ” บอกแล้ว เรียกพนักงานมาให้คิดเงินค่าอาหาร รอจ่ายเงินไม่นานจึงได้พาชายหนุ่มผู้ต้องตกเป็นเหยื่อออกจากร้านเรื่องจะพาไปส่งบ้านไม่มีทาง เนื่องจากได้วางแผนไว้อย่างดีเธอรู้เส้นทางไปโรงแรมม่านรูดชานเมือง ซึ่งขับรถไปไม่นานก็ถึง
.
__...__...__...__...__...__...__...__




Create Date : 19 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 19 พฤศจิกายน 2559 18:05:03 น. 0 comments
Counter : 295 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

สมาชิกหมายเลข 2795671
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




นามปากกาโดย... ไตรติมา

คู่หมั้นคืนเหงาใจ [ปกดำ]
ไตรติมา
www.mebmarket.com
ตำนานหนุ่มหล่อเลิศล้ำแห่งค่ำคืนเหงาใจ..........ความรักเหงา ๆ รานร้าวและเร้าใจ ต่างคนต่างมีกิเลสตัณหา ต้องชดใช้บุญกรรมแห่งความรัก ติดตามข้ามภพชาติศาสนา หนึ่งหญิงสองชายผูกพันอ่านเรื่องนี้จบ แล้วคุณจะสงสารใคร? ระหว่าง...นักดนตรีหนุ่มรูปหล่อ พ่อรวย ราวกับในตำนาน เทพบุตรจุติลงมาเกิดอย่าง ยุติ ผู้ตกอยู่ในวังวนแห่งความเปลี่ยวเหงา ทุกค่ำคืนผ่านไปจิตใจโหยหา แค่เพียงเป็นคนที่เขาเผลอใจรัก แต่เขาไม่ได้เลือก กลายเป็นเหมือนส่วนเกิน มิใช่ส่วนสำคัญหรือ... อภิมหาเศรษฐีหนุ่ม ใบหน้าสวยงามเลิศล้ำอย่าง ไทธรรพ์ ผู้เป็นที่รักยิ่งดั่งชีวิตจิตใจของสาวสวย ถึงแม้เขาจะเจ้าชู้ไปบ้าง แต่ทั้งชีวิตจิตใจทุ่มเทในรักจริงจัง แต่ความหวังกลับหักพังสลาย สุดท้ายต้องอยู่เดียวดายข้างกายไร้คู่ครองหรือ... สาวสวยแชมป์มวยไทยหญิง เพชรน้ำหนึ่ง ถึงจะมีเพียบพร้อมทุกสิ่ง แต่ต้องเกิดมาใช้เวรใช้กรรม ที่เคยกระทำไว้ในชาติก่อน แม้จะสามารถยืนหยัดขึ้นมายิ่งใหญ่ และจิตใจเข้มแข็ง ทนทานต่อความทุกข์กายทุกข์ใจได้ แต่ลึกลงไปข้างในนั้น ไร้ซึ่งความสุขแท้จริง.ติดตามอัพเดท-กดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม
ไตรติมา
www.mebmarket.com
นิยายไบเซ็กส์ช่วล-เกย์บาดหัวใจเมื่อหนุ่มหล่อสองคนเป็นแฟนกัน รักใคร่หลงใหลในกันและกันแล้วสาวน้อยนั้นก็เข้ามาอย่างไม่ได้ตั้งใจชายหนุ่มมาก่อนกลายเป็นเมียหลวง หญิงสาวมาทีหลังต้องพลอยเป็นน้อยเขาทุกอย่างไม่ใช่ พวกเขาไม่ใช่เกย์แต่แรกแบบเกิดมาเป็นสัญชาตญาณผู้ชายมันหยุดไม่ได้ ทำให้เธอต้องกลายเป็นที่รองรับกามารมณ์แต่ความรักที่ฝังอยู่ในหัวใจเรียกร้อง... ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม...ติดตามอัพเดทเพจhttps://www.facebook.com/oranamarinlove.จูบแบบไม่เคยเจอมาเลยในชีวิตเด็กสาวทำให้รายระวีใจสั่น เขยิบกายหนีเขา เขากลับยิ่งไล่ต้อน แล้วซ้อนเข้าด้านหลัง อ้อมแขนโอบกระชับดึงตัวเธอไปนั่งซ้อนอยู่ด้านหน้าของเขา แผ่นหลังเด็กสาวแนบเนื้อแน่นแห่งอ้อมอกอุ่นร้อนของชายหนุ่ม ทำให้เธอวาบหวิวสยิวใจจนบรรยายไม่ถูก“ระวี... พี่ชอบเธอที่สุด” กระซิบบอกเบา ๆ แนบข้างใบหูทั้งดีใจทั้งเหงาเศร้าที่เขาสารภาพออกว่าชอบที่สุด เข้าใจความหมายเขาคงบอกรักไม่ได้ ในเมื่อเขามีคนที่รักอยู่ทั้งคน รายระวีแหงนมองหมู่ดาวกระพริบพราวประดับฟากฟ้าเหมือนเงาของเจเรมี่ที่แวดล้อมโคมฉาย ดวงดาวย่อมเป็นคู่อยู่เคียงข้างดวงจันทร์ได้ในยามค่ำคืน ตัวเธอคงแค่ผ่านเข้ามาในชีวิตพวกเขา อีกไม่นานคงต้องผ่านเลยไป แม้จะเป็นอย่างนั้นแต่ใจมันรัก... ขอแค่ได้รักสักครั้งหนึ่ง เก็บไว้ซึ้งเป็นความทรงจำประทับใจในวันที่ต้องจากลาและไม่มีใครให้ได้รัก รายระวีได้แต่นึกน้ำตาไหลจากปลายตา แม้รักไม่ได้ไร้ความหวังแต่ใจยังอยากรัก แค่รักเท่านั้นจริง ๆ

ป่าอาถรรพ์รัก_Boy's Love
ไตรติมา
www.mebmarket.com
แนวแฟนตาซีสวยงาม นิยายวาย ชายรักชาย *** มีรูปภาพประกอบสวยงามน่ารักแทรกภายในเล่มไพรเวทย์ เป็นป่าอยู่ระหว่างโลกมนุษย์เชื่อมต่อกับเมืองลับแล แต่หมู่บ้านนี้มีเฉพาะผู้ชายเท่านั้นที่เข้าไปได้ จัสตินหนุ่มหล่อติดตามเนื้อคู่ข้ามภพชาติมา สิ่งใดดลใจให้เขาหลงรักใคร่ชายหนุ่มเมืองนี้จากตอนที่ 13 “ผู้ชายทุกคนจะเลือกสาวงามเลอเลิศขนาดไหนเป็นคู่ครองสุดแต่ใจเขาปรารถนา แต่ถ้าหากว่าผมนั้นเลือกคู่ครองเองได้ขอเลือกชายงามล้ำเลอค่าที่สุดแห่งป่าไพรเวทย์ที่ชื่อยามะ เพราะทั้งใจกายของผมได้มอบให้ไปหมดแล้วด้วยความรักเขาเจียนจะขาดใจ แม้แลกด้วยความตายหากได้เกิดมาใหม่ได้อยู่เป็นคู่ครองกับเขาผมยินดี ผมยอมตายถวายชีวิตเพื่อเขาเพียงผู้เดียว”จัสตินอ้อนคำรำพันรักแทนแสนล้านความรู้สึกที่ไม่อาจวัดค่าปริมาณเป็นมาตราริกเตอร์แห่งความสั่นไหวในดวงจิตได้.กดไลค์เพจ - ติดตามอัพเดท >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 2795671's blog to your web]
space
space
space
space
space