space
space
space
<<
พฤศจิกายน 2559
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
space
space
15 พฤศจิกายน 2559
space
space
space

ตอน 4 สาวเซ็กซี่ VS เด็กแบ๊ว [2]




ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม
ดราม่า ไบเซ็กส์ช่วล-เกย์สนุกน่ารักน่าลุ้น เปลี่ยนปกใหม่อีบุ๊ก ใครโหลดไปแล้วมาอัพเดทกันได้ค่ะ
+----+----+----+----+----+----+----+----+----+
ตอน 4 สาวเซ็กซี่ VS เด็กแบ๊ว [2]

          ...........เพราะต้องทำพาสปอร์ตโคมฉายจึงต้องนำขบวนในฐานะผู้ปกครองพาเด็กสาวมาพร้อมกับน้องชายของเขาด้วยหลังทำธุระสำคัญแล้วเสร็จจึงได้ไปเดินห้างสรรพสินค้าคทาทองจึงได้โอกาสคุยอวดกับพี่ชาย

“พี่โคมเมื่อกี้ตอนไหว้ลาแม่แม่ให้พ็อคเก็ตมันนี่ผมตั้งสามหมื่น บอกให้ไปซื้อเสื้อผ้าให้ระวีล่ะ”

นั่นทำให้สองพี่น้องแน่ใจว่ามารดาของตนปลื้มเด็กสาวคนนี้ไม่น้อย

“พี่ยังไม่ได้บอกนายเมื่อวันก่อนพ่อให้เงินพี่สามหมื่นเหมือนกัน ให้ดูแลระวีในฐานะผู้ปกครองให้ดี”

“โอ้โฮ...ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าระวีเป็นเด็กพิเศษแล้วล่ะ พ่อไม่เคยให้เงินเด็กคนไหนเลยนอกจากทำบุญบริจาคให้มูลนิธิ” คทาทองกล่าวออกจะแปลกใจมากกว่าจะอิจฉาพี่ชายที่ได้รับเงินช่วยเหลือจากบิดา

คทาทองพารายระวีไปซื้อชุดใหม่รวมทั้งรองเท้าในร้านเสื้อผ้าแฟชั่นวัยรุ่น

“เลือกเร็วๆหน่อยนะระวีอย่าให้พวกพี่ต้องรอนาน เกรงใจพี่รุ้งบ้าง” รุ้งพิลาศไม่สนใจแฟชั่นเด็กๆ เลยพูดกันไว้ก่อน ส่วนผู้ใหญ่อย่างโคมฉายและเจเรมี่นั้นสนใจและช่วยเลือกช่วยดูให้รายระวี

“เดนิมยีนสกินนี่สีเข้มนี่ก็เข้าที”โคมฉายฉวยมาให้ระวีดู

“เอี้ยมสีขาวขาสามส่วนนี่น่ารักนะ”เจเรมี่เอามาทาบตัวเด็กสาว

“อื้ม...ระวีชอบทั้งสองตัวเลย” เธอตาโตชอบใจหยิบมาไว้พาดกับท่อนแขน ไม่คิดจะเลือกมากช้านานด้วยเกรงใจสาวรุ่นพี่ที่เพิ่งจะพูดกันไว้ก่อนแล้ว

“เอาแจ็กเกตบอมเบอร์สีครีมตัวนี้ไปอีกตัวสิ”คทาทองหยิบมาให้ ซึ่งเธอก็รับมาไม่ปฏิเสธ

“ตัวนี้ก็ดีถูกใจระวีค่ะพี่คทาเดี๋ยวขอเลือกรองเท้าผ้าใบอีกสักคู่นะคะ”แล้วเด็กสาวจึงไปเลือกหยิบรองเท้าผ้าใบสีกรมท่าเข้ากับกางเกงยีนและรองเท้าสานสีเนื้อเพื่อให้เข้ากับสีเสื้อที่คทาทองเลือกให้“ขออันนี้ด้วยได้หรือเปล่าคะพี่คทา”เธอชี้ไปที่เครื่องประดับโบว์ผูกผมรูปดอกไม้สีขาวและกิ๊บติดผมรูปดาวสีทองเรียงราย

“เอาเลยระวีเลือกได้ตามใจชอบแล้วไปลองใส่ให้พวกพี่ดูด้วย ไม่ต้องรีบร้อน” คทาทองบอกพร้อมยิ้มแย้มใจดีใจจริงอยากให้เธอเลือกนานกว่านี้เพราะเขาไม่คิดว่าจำเป็นต้องเกรงใจรุ้งพิลาศสักนิด

รายระวีลองผูกโบว์รูปดอกไม้สีขาวแล้วใส่เอี๊ยมสีขาวให้เข้ากับรองเท้าสานสีเนื้อส้นเตี้ยจากนั้นจึงเดินออกมาโชว์ให้หนุ่ม ๆ ดู

“น่ารักอ่ะ...”เจเรมี่ยิ้มออกมาและทำเสียงแบบเอ็นดูอย่างมาก

“อืม...น่ารักจริง ๆ ด้วย” คทาทองกล่าวชื่นชมด้วยอีกคน

ส่วนโคมฉายนั้นตั้งใจจะเอ่ยชมบ้างแต่ไม่ทันได้พูดเพราะถูกขัดจังหวะเสียก่อน

“เสร็จเรื่องแล้วเราไปกันเถอะค่ะพี่โคมรุ้งอยากไปดูเสื้อผ้าแบบสวยหรูดูดีมีรสนิยมบ้าง แล้วนี่ใครจ่ายเงินให้น้องระวีล่ะคทาใช่ไหม” รุ้งพิลาศพูดทำนองเร่งอย่างรำคาญ แถมทำสีหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์ด้วยมองทางหางตาที่คทาทอง เหมือนอยากให้เขาเป็นคนจ่ายเงิน

“ผมจ่ายเองครับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้” คทาทองมองสบตาตอบสาวรุ่นพี่ทางหางตาเช่นกันสนนราคาทั้งหมดที่ต้องจ่ายไปไม่ถึงครึ่งของเงินที่เขาได้รับจากมารดาจึงไม่หนักหนาอะไรเลยสำหรับเขา

รุ้งพิลาศเร่งคทาทองให้จ่ายเงินแล้วดึงกึ่งลากแขนโคมฉายให้ไปตามเธอ เดินไปเข้าร้านเสื้อผ้าชุดสุดหรู มีทั้งรองเท้าและกระเป๋าทุกชิ้นเป็นสินค้าแบรนด์เนมราคาแพงมหาศาล

“ว้าว...กระเป๋ารุ่นใหม่ใบละแปดหมื่น รุ้งชอบสะสมกระเป๋าแบรนด์เนม พี่โคมซื้อให้รุ้งนะคะเวลารุ้งไปออกงานกับพี่โคม พี่โคมจะได้ภูมิใจที่มีคู่หมั้นสวยหรูเริ่ด”

โคมฉายใบหน้าไม่มีรอยยิ้มมองกระเป๋าใบนั้นอย่างเสียดายเงิน ไม่ใช่ด้วยความงกเงินแต่ไม่เห็นเหตุผลจำเป็นจะต้องซื้อให้ ดูกระเป๋าที่สาวข้างกายสะพายมาด้วยคงเป็นรุ่นใหม่และราคาเป็นแสนอยู่แล้วจึงโต้ตอบแบบไม่ไว้หน้ากัน

“คู่หมั้น?ไหนล่ะแหวนหมั้น ฉันจำได้ว่ายังไม่เคยสวมแหวนหมั้นให้กับมือไม่ว่าสาวหน้าไหนทั้งนั้น”

“พี่โคมพูดอย่างนี้กับรุ่งได้ไงอีกไม่นานเราต้องเข้าพิธีหมั้นกันอยู่แล้ว”สาวเซ็กซี่เหวี่ยงทิ้งแขนแฟนตัวเองอย่างงอน

แต่โคมฉายไม่คิดง้อเจ้าหล่อนเสียด้วยทำเป็นไม่สนใจ เปลี่ยนเรื่องหันมาถามเด็กสาวผู้อยู่ใต้การปกครองของเขา

“ตอนนี้อยากไปเดินดูแผนกไหนที่สุด...ระวี”

“อยากไปร้านหนังสือค่ะ”เด็กสาวรีบตอบทันทีเพราะใจจริงไม่อยากอยู่ดูรุ้งพิลาศเลือกซื้อเสื้อผ้าคนละรสนิยมกันและคาดว่าเจ้าหล่อนคงเป็นคนที่เลือกมากถ่วงเวลานานไม่น้อย

“ผมก็อยากไปร้านหนังสือเหมือนกัน”คทาทองกล่าวสนับสนุน ไม่แม้จะชายตามองรุ้งพิลาศที่ยืนทำตาขวางใส่กลุ่มพวกเขา

“งั้นพวกเราไปกันเถอะไม่ต้องไปสนใจยัยรุ้งวิปลาสนั่นหรอก” เจเรมี่กล่าวนำแถมเหน็บแนมแกมประชดพร้อมส่งยิ้มเยาะเย้ยฝ่ายนั้น ซึ่งเหมือนคนถูกทิ้งไร้คนง้อเอาใจ

...........พากันมาเลือกดูหนังสือได้ไม่นานโคมฉายได้ถูกรุ้งพิลาศรบกวน บ่นเสียงดังใกล้ ๆ ให้ได้ยินไปถึงคนอื่นที่มาด้วยกัน

“น่าเบื่อ...รุ้งหิวแล้วค่ะพี่โคม ไปหามื้อค่ำกินกันเถอะ”

ไม่มีผู้ใดคัดค้านไม่ใช่เพราะความหิว แต่เพราะพากันเบื่อรุ้งพิลาศอยากไปกินแล้วกลับบ้านให้พ้นหน้ากันไป

ทุกคนตกลงใจมานั่งกันในร้านสุกี้ห้าที่นั่งฝั่งละสองถึงสามคน เจเรมี่เป็นผู้ชายตัวใหญ่กินพื้นที่นั่งมากจึงเหมือนส่วนเกินในสายตารุ้งพิลาศ

“ไปนั่งฝั่งเดียวกับคทาระวีสิตัวใหญ่มานั่งข้างพี่โคม เบียดกันน่ารำคาญ” รุ้งพิลาศต่อว่าเจเรมี่

“ไม่สนกินนี่สิโคม ไอป้อนให้” เจเรมี่ไม่ทำตามแถมยั่วโมโหท้าทายโดยใช้ช้อนตักกุ้งชุบแป้งทอดใส่น้ำจิ้มแล้วกำลังจะป้อนเข้าปากโคมฉาย แต่มันไม่เข้า! กระเด็นไปตกในถ้วยน้ำจิ้มฝั่งตรงข้าม

“ว้าย! ...” เสียงอุทานจากเด็กสาวผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ด้วยต้องเจอกุ้งชุบแป้งทอดกระเด็นมาอย่างแรงตกใส่ถ้วยน้ำจิ้มของตน จนน้ำจิ้มซีอิ๊วสีน้ำตาลกระเด็นกระจายฟุ้งฝอยเอี๊ยมสีขาวพลอยเป็นรอยดวงพร้อยเปื้อนเปรอะ

“เธอมาตีมือฉันทำไมดูซิกุ้งกระเด็นไปเลอะระวีหมดเลย” เจเรมี่โวยวายต่อว่าตัวต้นเหตุ

รุ้งพิลาศหันมองรายระวีแวบเดียวโดยปราศจากความรู้สึกผิด สักนิดไม่คิดขอโทษคนที่เป็นเด็กกว่าตั้งหน้าตั้งตาต่อล้อต่อเถียงกับหนุ่มอเมริกันต่อไป

“เพราะนายยั่วโมโหฉันตัวก่อเรื่องคือนายต่างหาก นายมันส่วนเกินเป็นตัวซวย”

โดนว่าอย่างนั้นเจเรมี่ทำตาถลึงใส่รุ้งพิลาศ

ไม่มีใครเกรงใจโคมฉายเขากำลังทำปากเม้มเป็นเส้นตรง แน่นอนว่าโมโห... ตัวเองเป็นคนกลางไม่มีทางระบายออก

“ไปนั่งไกล ๆเลยไป...” รุ้งพิลาศเอื้อมมือผ่านโคมฉายไปผลักเจเรมี่แต่ศอกกลับของเธอดันยาวไปโดนหม้อสุกี้ และตอนนี้หม้อนั้นกำลังเดือดปุดอยู่

เกิดอุบัติเหตุน้ำร้อนจะลวกเพราะตรงกลางโต๊ะตั้งหม้อสุกี้ที่ปิดฝานั้นมันกระเดิดขึ้น น้ำร้อนกระฉอกออกไปทางฝั่งรายระวีและคทาทอง

“กรี๊ดดด...น้ำร้อนลวก” เด็กสาวกรีดร้องลั่น ลุกพรวดพราดหนี โชคดีที่นั่งริมนอกจึงออกมาได้รู้สึกแสบร้อนมือขวาที่โดนน้ำร้อนกระเด็นใส่

ส่วนคทาทองตกใจลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปข้างเด็กสาว มองดูอาการของเธออย่างเป็นห่วง

“เป็นอะไรมากไหมระวี”คทาทองถาม รายระวีส่ายหน้าให้เห็นว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่เขาโกรธขึ้นมาด้วยตัวเขาเองก็เกือบจะโดนน้ำร้อนลวกเช่นกันจึงหันมาด่าว่าตัวร้ายต้นเรื่อง

“แยกโต๊ะ...อยู่ร่วมกันไม่ได้แล้ว แย่จริง ๆ เลยยัยรุ้งบ้า...”

พนังงานเสิร์ฟมาคอยดูแลจัดโต๊ะให้คทาทองและรายระวีอีกโต๊ะต่างหาก ต่างคนต่างกินกันไปจนได้อิ่มอย่างสงบกว่าอีกโต๊ะนั้น

.
+----+----+----+----+----+----+----+----+----+



Create Date : 15 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 8 ธันวาคม 2559 17:35:59 น. 0 comments
Counter : 303 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

สมาชิกหมายเลข 2795671
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




นามปากกาโดย... ไตรติมา

คู่หมั้นคืนเหงาใจ [ปกดำ]
ไตรติมา
www.mebmarket.com
ตำนานหนุ่มหล่อเลิศล้ำแห่งค่ำคืนเหงาใจ..........ความรักเหงา ๆ รานร้าวและเร้าใจ ต่างคนต่างมีกิเลสตัณหา ต้องชดใช้บุญกรรมแห่งความรัก ติดตามข้ามภพชาติศาสนา หนึ่งหญิงสองชายผูกพันอ่านเรื่องนี้จบ แล้วคุณจะสงสารใคร? ระหว่าง...นักดนตรีหนุ่มรูปหล่อ พ่อรวย ราวกับในตำนาน เทพบุตรจุติลงมาเกิดอย่าง ยุติ ผู้ตกอยู่ในวังวนแห่งความเปลี่ยวเหงา ทุกค่ำคืนผ่านไปจิตใจโหยหา แค่เพียงเป็นคนที่เขาเผลอใจรัก แต่เขาไม่ได้เลือก กลายเป็นเหมือนส่วนเกิน มิใช่ส่วนสำคัญหรือ... อภิมหาเศรษฐีหนุ่ม ใบหน้าสวยงามเลิศล้ำอย่าง ไทธรรพ์ ผู้เป็นที่รักยิ่งดั่งชีวิตจิตใจของสาวสวย ถึงแม้เขาจะเจ้าชู้ไปบ้าง แต่ทั้งชีวิตจิตใจทุ่มเทในรักจริงจัง แต่ความหวังกลับหักพังสลาย สุดท้ายต้องอยู่เดียวดายข้างกายไร้คู่ครองหรือ... สาวสวยแชมป์มวยไทยหญิง เพชรน้ำหนึ่ง ถึงจะมีเพียบพร้อมทุกสิ่ง แต่ต้องเกิดมาใช้เวรใช้กรรม ที่เคยกระทำไว้ในชาติก่อน แม้จะสามารถยืนหยัดขึ้นมายิ่งใหญ่ และจิตใจเข้มแข็ง ทนทานต่อความทุกข์กายทุกข์ใจได้ แต่ลึกลงไปข้างในนั้น ไร้ซึ่งความสุขแท้จริง.ติดตามอัพเดท-กดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม
ไตรติมา
www.mebmarket.com
นิยายไบเซ็กส์ช่วล-เกย์บาดหัวใจเมื่อหนุ่มหล่อสองคนเป็นแฟนกัน รักใคร่หลงใหลในกันและกันแล้วสาวน้อยนั้นก็เข้ามาอย่างไม่ได้ตั้งใจชายหนุ่มมาก่อนกลายเป็นเมียหลวง หญิงสาวมาทีหลังต้องพลอยเป็นน้อยเขาทุกอย่างไม่ใช่ พวกเขาไม่ใช่เกย์แต่แรกแบบเกิดมาเป็นสัญชาตญาณผู้ชายมันหยุดไม่ได้ ทำให้เธอต้องกลายเป็นที่รองรับกามารมณ์แต่ความรักที่ฝังอยู่ในหัวใจเรียกร้อง... ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม...ติดตามอัพเดทเพจhttps://www.facebook.com/oranamarinlove.จูบแบบไม่เคยเจอมาเลยในชีวิตเด็กสาวทำให้รายระวีใจสั่น เขยิบกายหนีเขา เขากลับยิ่งไล่ต้อน แล้วซ้อนเข้าด้านหลัง อ้อมแขนโอบกระชับดึงตัวเธอไปนั่งซ้อนอยู่ด้านหน้าของเขา แผ่นหลังเด็กสาวแนบเนื้อแน่นแห่งอ้อมอกอุ่นร้อนของชายหนุ่ม ทำให้เธอวาบหวิวสยิวใจจนบรรยายไม่ถูก“ระวี... พี่ชอบเธอที่สุด” กระซิบบอกเบา ๆ แนบข้างใบหูทั้งดีใจทั้งเหงาเศร้าที่เขาสารภาพออกว่าชอบที่สุด เข้าใจความหมายเขาคงบอกรักไม่ได้ ในเมื่อเขามีคนที่รักอยู่ทั้งคน รายระวีแหงนมองหมู่ดาวกระพริบพราวประดับฟากฟ้าเหมือนเงาของเจเรมี่ที่แวดล้อมโคมฉาย ดวงดาวย่อมเป็นคู่อยู่เคียงข้างดวงจันทร์ได้ในยามค่ำคืน ตัวเธอคงแค่ผ่านเข้ามาในชีวิตพวกเขา อีกไม่นานคงต้องผ่านเลยไป แม้จะเป็นอย่างนั้นแต่ใจมันรัก... ขอแค่ได้รักสักครั้งหนึ่ง เก็บไว้ซึ้งเป็นความทรงจำประทับใจในวันที่ต้องจากลาและไม่มีใครให้ได้รัก รายระวีได้แต่นึกน้ำตาไหลจากปลายตา แม้รักไม่ได้ไร้ความหวังแต่ใจยังอยากรัก แค่รักเท่านั้นจริง ๆ

ป่าอาถรรพ์รัก_Boy's Love
ไตรติมา
www.mebmarket.com
แนวแฟนตาซีสวยงาม นิยายวาย ชายรักชาย *** มีรูปภาพประกอบสวยงามน่ารักแทรกภายในเล่มไพรเวทย์ เป็นป่าอยู่ระหว่างโลกมนุษย์เชื่อมต่อกับเมืองลับแล แต่หมู่บ้านนี้มีเฉพาะผู้ชายเท่านั้นที่เข้าไปได้ จัสตินหนุ่มหล่อติดตามเนื้อคู่ข้ามภพชาติมา สิ่งใดดลใจให้เขาหลงรักใคร่ชายหนุ่มเมืองนี้จากตอนที่ 13 “ผู้ชายทุกคนจะเลือกสาวงามเลอเลิศขนาดไหนเป็นคู่ครองสุดแต่ใจเขาปรารถนา แต่ถ้าหากว่าผมนั้นเลือกคู่ครองเองได้ขอเลือกชายงามล้ำเลอค่าที่สุดแห่งป่าไพรเวทย์ที่ชื่อยามะ เพราะทั้งใจกายของผมได้มอบให้ไปหมดแล้วด้วยความรักเขาเจียนจะขาดใจ แม้แลกด้วยความตายหากได้เกิดมาใหม่ได้อยู่เป็นคู่ครองกับเขาผมยินดี ผมยอมตายถวายชีวิตเพื่อเขาเพียงผู้เดียว”จัสตินอ้อนคำรำพันรักแทนแสนล้านความรู้สึกที่ไม่อาจวัดค่าปริมาณเป็นมาตราริกเตอร์แห่งความสั่นไหวในดวงจิตได้.กดไลค์เพจ - ติดตามอัพเดท >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 2795671's blog to your web]
space
space
space
space
space