space
space
space
<<
พฤศจิกายน 2559
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
space
space
6 พฤศจิกายน 2559
space
space
space

ตอน 2 ได้รับอุปการะ [2]






คู่หมั้นคืนเหงาใจ

ตอน 2 ได้รับอุปการะ [2]

‘ทำอย่างกับเป็นความผิดร้ายแรงจนต้องเอาเรื่องให้ถึงที่สุด’

เธอนึกอยากบ่นก่นว่าอีกฝ่ายแต่ทำได้เพียงเก็บเงียบไว้ในใจ ทั้งยังง่วงค้างอยู่อีกทำให้หงุดหงิดจึงออกอาการใบหน้าหงิกงอ แต่ต้องกล่าวไปตามคำสั่งอย่างเสียไม่ได้

“ขอโทษค่ะพี่โคม...”

“ทำหน้างอไม่น่ารัก”คนจริงจังยังคงกล่าวตำหนิอยู่อีกทั้งสีหน้าราบเรียบ ปากเม้มเป็นเส้นตรง

“หาเรื่องอะไรนักรู้ไหมว่าระวีง่วงนอน แสบตาด้วยเลยหน้าตาเป็นแบบนี้ ขอตัวกลับไปนอนต่อค่ะ”ระวีโพล่งออกไปอย่างไม่เก็บออมคำพูด มันหงุดหงิดมากขึ้นจริง ๆ

“แน่ะมีเถียงเด็กดื้อ... ตื่นได้แล้วไม่ต้องนอนต่อ อยู่กับพี่ต้องกระตือรือร้นนะระวี”

“ใช่...อยู่กับผมต้องแอ็คทีฟ” เจเรมี่ว่าไปในทำนองเดียวกับโคมฉาย สีหน้าจริงจังด้วยกันทั้งสองหนุ่ม

“ทั้งสองคนรวมหัวกันแกล้งระวี...”เธอว่ากล่าวพวกเขาทั้งคู่ แล้วทำตาแดงเริ่มมีน้ำคลอนัยน์ตา

“โอ๋...จะร้องไห้แล้ว” เจเรมี่พูด พลางใช้มือลูบเรือนผมของเด็กสาวอย่างเบามือให้การปลอบประโลมในแนวที่ชายหนุ่มถนัดทำกับสาว ๆ

โคมฉายมองตาขวางที่เจเรมี่และรายระวีไม่ได้พูดอะไรต่ออีก นอกจากทำหน้าเซ็งในอารมณ์

“นี่...มีวิธีทำให้ตื่นเช้าอย่างสดชื่นนะ เช่นดื่มนมเปรี้ยว แล้วไปล้างหน้าแปรงฟัน” หนุ่มอเมริกันคล่องแคล่วปราดไปเปิดตู้เย็นนำนมเปรี้ยวมาส่งให้เด็กสาวรับไปดื่ม

“ขอบคุณค่ะเจมี่”รายระวีดื่มอย่างว่าง่าย แล้วหลังจากนั้นจึงทำตามคำแนะนำของหนุ่มอเมริกัน

ลับหลังเด็กสาวเข้าห้องน้ำไปแล้วโคมฉายถึงกับออกปากบ่นพร้อมถอนหายใจ

“นี่ฉันต้องเลี้ยงเด็กหรือนี่ต่อไปคงหนักน่าดู เฮ้อ...”

“ไม่เป็นภาระที่เกินจะแบกรับหรอกน่าเด็กนี่ดู ๆ ไปก็น่ารักนะ” เจเรมี่โอบไหล่คนตัวเตี้ยกว่า พลางกล่าวเหมือนปลอบใจ

เมื่อนั่งร่วมโต๊ะอาหารพร้อมกันแล้วจึงทานอาหารมื้อเช้ากันไปอย่างเงียบๆ ไม่มีเสียงคุยเพราะสาวน้อยรายระวียังงอนที่โดนดุเรื่องของอันเดอร์แวร์ตั้งแต่ตื่นนอนเธอทำหน้าตูมแต่ปากเคี้ยวตุ้ยเนื่องด้วยความอร่อยในรสชาติอาหารซึ่งสองหนุ่มช่วยกันทำ

ยังความปลาบปลื้มใจในฝีมือการทำอาหารของตนเจเรมี่สะกิดโคมฉายให้ดูเวลารายระวีเคี้ยวอาหาร แล้วกระซิบกระซาบข้างหูบอกกัน

“อมข้าวเอาแต่เคี้ยวใหญ่เลยสงสัยกลัวข้าวหกออกปาก เคยเห็นหนูแฮมสเตอร์เวลากินอาหารไหมนี่เหมือนกันเลยล่ะ”พลางพยักเพยิดให้โคมฉายมองตาม

“ก็มันอร่อยนี่”รายระวีบอกเป็นเสียงพูดอู้อี้เพราะเธออมข้าวอยู่เต็มปากจึงไม่กล้าอ้าปากมากนักเกรงว่าข้าวจะหกออกนอกปากจริงอย่างเจเรมี่ว่าดังกล่าว

โคมฉายมองแล้วอมยิ้มปลื้มใจได้รับคำชมในฝีมือการทำอาหารของตนเห็นท่าทางการกินแบบนี้ของรายระวีแล้วรู้สึกเห็นด้วยกับที่เจเรมี่บอกว่า...

“เด็กนี่ดูไปก็น่ารัก”

...........โคมฉายพารายระวีมาพบกับบิดาของเขาณ ตึกที่ทำการบริษัทผลิตอะไหล่รถยนต์ ซึ่งตั้งอยู่ในย่านธุรกิจถนนเจริญกรุงมีโรงงานผลิตอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา ส่วนสาขาต่างประเทศมีโรงงานอยู่ในภูมิภาคอาเซียนประเทศเวียดนามกับอินโดนีเซีย

ตึกแปดชั้นทาสีขาวดูกลมกลืนกับตึกของบริษัทอื่นในละแวกใกล้เคียงป้ายติดหน้าตึกชื่อ บริษัทคีมวัฒน์กรุ๊ป โคมฉายเดินนำหน้ารายระวีเดินตามหลังไม่ห่าง ได้ขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นเจ็ด หน้าห้องมีป้ายชื่อพร้อมตำแหน่งติดไว้ค้ำฟ้าไทย คีมวัฒนานันต์ ประธานกรรมการบริษัท แล้วชายหนุ่มได้เปิดประตูเข้าไปแล้วไหว้ให้ความเคารพผู้เป็นเจ้าของห้องนั้นทันที

รายระวีได้พบกับชายวัยกลางคนอายุประมาณห้าสิบกว่าท่านผู้นั้นยืนอยู่ก่อนแล้ว หันหน้ามามองผู้เพิ่งมาเยือน ท่านมีโครงร่างใหญ่เนื้อหนังเพิ่มพูนพีกว่าโคมฉายทั้งส่วนสูงตลอดจนสีผิวและใบหน้าคล้ายกันมากดูราวรูปแกะสลักจากบล็อกหรือดีเอ็นเอเดียวกัน แทบไม่ต้องแนะนำเลยว่าท่านผู้นั้นเป็นใคร

“พ่อของพี่นะระวีไหว้ท่านซะสิ” โคมฉายบอก ขณะแนะนำให้เด็กสาวได้รู้จัก

ในทันทีนั้นรายระวีได้ยกมือพนมไหว้ให้ความเคารพนอบน้อม

“นั่งสิ”ผู้ใหญ่กว่าอนุญาตให้นั่งลงพร้อมกัน แล้วเริ่มพูดตรงประเด็นไม่ให้เสียเวลานักธุรกิจ

“หนูชื่อรายระวี นามสกุล มิ่งมนต์รตี ฉันจำนามสกุลนี้ได้ เมื่อหลายปีก่อนเคยเจอพ่อของหนูคุณจันทร์กมล...ตอนขึ้นไปรับโล่ เขาเป็นคนใจบุญคนหนึ่ง ชอบบริจาคช่วยเหลือองค์กรการกุศลเหมือนกันแต่ฉันไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัวหรอกนะ ลูกชายของฉันทั้งสองคน...คทาทองกับโคมฉายเล่าเรื่องของหนูให้ฟังอย่างละเอียดแล้ว หนูหนีการแต่งงานมาอยู่ในความดูแลของโคมฉายตอนนี้ฉันสั่งทนายความประจำตระกูลให้ฟ้องร้องขอใช้สิทธิ์เป็นผู้ปกครองของหนูแทนแม่ของหนูนะหนูรู้หรือเปล่าว่านายบรรพตนั่นทำอาชีพไม่ค่อยสุจริต ฉันกับพวกเพื่อนฉันรู้จักไอ้เฒ่าหัวงูพ่อเล้าไฮโซคนนี้ดีเขาเป็นเจ้าของอาบอบนวดและค้าประเวณี”

“หนูไม่เคยรู้มาก่อนค่ะ”เด็กสาวตอบพร้อมส่ายหน้า ได้ฟังแล้วออกจะตกใจ ประหยัดคำพูดโต้ตอบให้น้อยที่สุดเนื่องจากค่อนข้างกลัวเกรงผู้ใหญ่ตรงหน้าซึ่งท่าทางดูออกจะดุไม่น้อย

“ฉันยุ่งมากไม่ค่อยมีเวลาหรอกนะแต่จะมอบหมายให้โคมฉายรับหน้าที่เป็นผู้ปกครองของหนูหนูต้องอาศัยอยู่ในที่ปลอดภัยคือคอนโดของฉัน ที่โคมฉายอยู่นั่นแหละฉันให้หนูมาอยู่ที่บ้านใหญ่ของฉันไม่ได้ เพราะที่นั่นไม่สะดวกสำหรับหนูผู้คนมากมายพลุกพล่าน อาจพูดมากซักถามกันวุ่นวาย หวังว่าหนูคงเข้าใจนะแต่ไม่ได้หมายความว่าหนูต้องอยู่ที่คอนโดนั้นตลอดไปคทาทองบอกฉันว่าอยากให้หนูไปศึกษาต่อที่อเมริกาที่เดียวกับเขา หนูจะว่ายังไงอยากเรียนต่อไหม”

“หนูอยากเรียนต่อมากค่ะ”สาวน้อยรีบตอบทันควัน ทั้งขณะนี้เธอยังอยู่ในชุดนักเรียนมัธยมปลายซึ่งเป็นชุดเดิมเมื่อวานเพราะไม่มีชุดเปลี่ยนนั่นเอง

“ดีมากที่หนูคิดถึงอนาคตตัวเองฉันคิดว่าแม่หนูคงไม่ขัดข้องเรื่องขอเป็นผู้ปกครองแทนหนูควรเข้าไปเก็บหนังสือเอกสารสำคัญประวัติทางการศึกษาพวกบัตรสุขภาพกับบัญชีธนาคารเท่าที่พอใช้ได้ และเก็บของใช้ส่วนตัวที่จำเป็นจากบ้านของหนูมาด้วยส่วนเสื้อผ้าไม่ต้องขนมามาก ฉันจะให้คทาทองพาหนูไปซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ในภายหลัง”นั่นเป็นคำแนะนำจากผู้ใหญ่ใบหน้าทรงอำนาจน่าเกรงขาม

“ค่ะ”รายระวีได้เพียงตอบรับสั้น ๆ

“Rrrr…” จู่ ๆเสียงโทรศัพท์สายในของบริษัทดังขึ้น ประธานบริษัทกดรับโดยเปิดสปีกเกอร์ให้ได้ยินโดยเปิดเผย

“คุณทรงกลดมารอท่านประธานอยู่ชั้นล่างแล้วค่ะ”เสียงเลขารายงานมาในโทรศัพท์

“ทนายความของฉันมาแล้วเอาล่ะ... เราจะไปที่บ้านของหนูด้วยกัน” คุณค้ำฟ้าไทยบอกกับเด็กสาวพร้อมกันนั้นได้ลุกขึ้นเดินนำหน้า

...........แถวชานเมือง เลยแยกทศกัณฑ์ไปได้สักพักหนึ่งแล้วขับรถเลี้ยวซ้ายเข้าซอยไปอีกหนึ่งกิโลเมตรจะเจอบ้านหลังใหญ่สองชั้นทรงโรมันทาสีเหลืองอ่อน มีป้ายหน้าบ้านติดข้างผนังกำแพงชื่อบ้านมิ่งมนต์รตี

รายระวีเปิดมือถือโทรหามารดาให้เปิดประตูใหญ่เพื่อนำรถเข้าไปจอดในลานจอดรถของบ้าน

ซึ่งแน่นอนว่ามารดาของรายระวีย่อมดีใจที่ลูกสาวกลับบ้านสั่งคนรับใช้เปิดประตูต้อนรับ

รถเบนซ์สีทองของคุณค้ำฟ้าไทยแล่นนำหน้าเข้าไปก่อนตามต่อมาด้วยรถวอลโว่สีกรมท่าของทนายความประจำตระกูล แล้วจึงตามด้วยรถโตโยต้าเก่าปี90ซึ่งรายระวีนั่งมากับโคมฉาย รถทั้งสามคันได้จอดภายใต้หลังคาโค้งทำจากวัสดุโปร่งแสงสีฟ้าสดใสที่ครอบคลุมถนนลาดยางของลานจอดรถถัดไปข้างในยังมีโรงเก็บรถปิดประตูอยู่ ฝั่งขวามือเป็นสระว่ายน้ำ บริเวณหน้าบ้านเป็นลานโล่งพื้นหินแกรนิตสีเขียวเรียบลื่นสะท้อนเป็นมันเงาดูโดยรวมพอให้เข้าใจได้ว่าเป็นบ้านของผู้มีอันจะกินคนหนึ่ง

รายระวีพาทุกคนเข้าไปนั่งในห้องรับรองแขกโซฟาสีขาวสลับดำลายเสือ ผนังห้องประดับใบประกาศเชิดชูเกียรติ์จากมูลนิธิการกุศลมีรูปวาดขนาดเท่าคนจริง เป็นรูปวาดอดีตประมุขของบ้านคือคุณจันทร์กมล ซึ่งเป็นบิดาของรายระวีนั่นเอง

สาวรับใช้นำน้ำดื่มใส่ถาดสแตนเลสออกมาเสิร์ฟ

หม้ายสาวใหญ่เจ้าของบ้านเห็นผู้มาเยือนดูมีอาวุโสสูงกว่าจึงเป็นฝ่ายยกมือไหว้ขึ้นก่อนพร้อมกล่าวแนะนำตัวเอง

“ฉัน... สุชารีเป็นแม่ของรายระวีค่ะ”

“ผมเป็นพ่อของโคมฉายและคทาทองลูกชายคนเล็กของผมเรียนโรงเรียนเดียวกับลูกสาวคุณ คงรู้จักกันอยู่แล้วใช่ไหมครับ ...นี่นามบัตรผม”คุณค้ำฟ้าไทยยื่นนามบัตรให้

ฝ่ายหม้ายสาวที่รับนามบัตรมาแค่ได้อ่านชื่อพร้อมนามสกุลแล้วให้รู้สึกเกรงขามอย่างยิ่ง ประกอบกับหน้าตาท่าทางไม่ยิ้มเลยยิ่งดูน่าหวั่นกลัว

“นี่... ทรงกลดเป็นทนายความของผม ผมจะให้เขาพูดแทน”

“สวัสดีครับคุณสุชารีผมเคยเห็นคุณสมัยก่อนเคยเป็นนางแบบใช่ไหมครับ” ทรงกลดทักทายเสียงราบเรียบ นั่นไม่ได้ช่วยสร้างบรรยากาศให้ผ่อนคลายอีกทั้งตัวเขาเองมีบุคลิกทั้งรูปร่างหน้าตาน่ากลัวยิ่งกว่าคุณค้ำฟ้าไทยเสียอีกรูปร่างท้วมสูงใหญ่ผิวสีเข้ม ใบหน้ากลมใส่แว่นตากรอบทองคิ้วดกหนาดวงตากลมโตสีดำฉายแววเฉียบขาดเอาเรื่องดูดุอยู่ในที ไว้หนวดมีโคนเคราสีดำ

“ใช่ค่ะ”คุณสุชารีตอบอ้อมแอ้มไม่เต็มเสียงนักยังเดาใจอีกฝ่ายไม่ออกว่าพวกเขาพากันมาด้วยมีธุระอะไรกับตัวเธอ

“ลูกสาวสวยน่ารักนะครับเพราะอย่างนั้นคุณถึงสมคบคิดกับคุณบรรพตหลอกลวงและบังคับลูกสาวให้ต้องแต่งงานซึ่งไม่แน่ว่าจะเป็นการแต่งงานบังหน้าแล้วหลังจากนั้นจะนำลูกสาวไปค้าประเวณีหรือเปล่า...น่าสงสัย ทำกับเยาวชนอายุยังไม่ถึงสิบแปดมีความผิดตามกฎหมายนะครับทางเราจะยื่นฟ้องต่อศาล ร้องขอใช้สิทธิ์ในการเป็นผู้ปกครองแทนแม่ผู้ไร้ความสามารถเลี้ยงดูลูกอย่างดีและไม่ปกป้องคุ้มครองผู้อยู่ในอุปการะ ปล่อยปละละเลยให้โดนกระทำล่วงละเมิดทางเพศ”ทนายความกดเสียงพูดประมาณว่าข่มขู่จะดำเนินคดีตามกฎหมาย

ได้ฟังดังนั้นมันทำให้คุณสุชารีเกิดอาการจิตตกหายแสนจะอกสั่นขวัญแขวน เคยรู้แต่กฎหมายแพ่งและพานิชเกี่ยวกับซื้อขายที่ดินแต่ไม่รู้กฎหมายในคดีครอบครัวเด็กและเยาวชน รีบพูดปฏิเสธปากคอสั่น

“ฉันไม่ได้คิดร้ายกับลูกสาวนะคะฉันหวังดีอยากให้ลูกอยู่สุขสบายได้สามีที่ดี”

“สามีที่ดี?แบบคุณบรรพตที่ทำธุรกิจไม่สุจริตนั่นเหรอครับ ผมว่าคุณสุชารีคงพอรู้เบื้องหลังคุณบรรพตทำธุรกิจอะไรอยู่ยังจะให้ลูกสาวไปแต่งงานกับผู้ชายแก่คราวลุงแถมเป็นคนไม่ดี นี่นะหรือแม่ผู้หวังดีต่อลูกสาวผมรับไม่ได้กับการกระทำของแม่อย่างคุณ ทางเราได้ทำหนังสือมอบฉันทะมาให้คุณสุชารีเซ็นอนุญาตให้ทางเราเป็นผู้ปกครองแทนถ้าคุณเซ็นอนุญาตทางเราจะให้การอุปการะเลี้ยงดูคุณหนูรายระวีอย่างดี ทั้งส่งเสียให้เรียนต่อจนจบปริญญาตรีมีงานทำและให้ความคุ้มครองไม่ให้เกิดความเสื่อมเสียหรือเสียหายคุณโคมฉายบุตรชายคนโตของคุณค้ำฟ้าไทยจะรับหน้าที่เป็นผู้ปกครองคุณหนูรายระวี และเป็นไปได้ว่าจะส่งคุณหนูรายระวีไปเรียนต่อที่นิวยอร์คพร้อมกับคุณคทาทองบุตรชายคนเล็กของคุณค้ำฟ้าไทย”ทนายความชี้แจง ยังไม่ลดเสียงแข็งเช่นเดิม

คุณสุชารีมองใบหน้าหนุ่มหล่อคมคายบุตรชายคนโตของคุณค้ำฟ้าไทยอย่างเกิดประกายความหวังใหม่แทบจะยกลูกสาวคนสวยของตนใส่พานถวายให้หากในอนาคตข้างหน้าลูกสาวจะได้เป็นสะใภ้ใหญ่ได้แต่งงานกับคนพี่ก็ดีหรือจะได้กับคนน้องก็ดี นึกเสียดายย้อนหลังที่เคยมองข้ามคทาทองไปโดยไม่สนใจไต่ถามชื่อนามสกุลมาก่อนเพราะมัวแต่มองรถเก่าที่เขาขับไม่รู้เบื้องหลังเลยว่าแท้จริงเด็กหนุ่มหน้าตาดีคนนั้นเป็นลูกคนรวยคุณสุชารีประเมินจากนามสกุลที่มีชื่อเสียงในวงสังคม ตลอดจนการแต่งตัวด้วยเครื่องประดับนาฬิกาหรูหราราคาแสนแพงที่ข้อมือรถหรูที่ผู้เป็นบิดาขับมา อีกทั้งมีทนายความแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าราคาแพงไม่น้อยกว่ากันมีเครื่องประดับสร้อยคอนาฬิกาแหวนล้วนโคตรเพชรแพรวพราวแสดงว่ารวยด้วยเช่นกัน นั่นเป็นเครื่องยืนยันได้ว่าคนตระกูลนี้ต้องรวยเป็นมหาเศรษฐีแน่นอน

“แล้วฉันจะต้องทำยังไงคะ”

ทนายความประจำตระกูลเปิดแฟ้มเอกสารมอบฉันทะวางต่อหน้าคุณสุชารีและปากกาแท่งละแพงมากเตรียมพร้อมให้เธอใช้

“ช่วยเซ็นเอกสารมอบฉันทะฉบับนี้นะครับ”

ระหว่างนั้นมีผู้มาเยือนกดกริ่งหน้าประตูใหญ่สาวรับใช้รีบไปเปิดต้อนรับ รถบีเอ็มสีน้ำเงินหรูรุ่นใหม่ป้ายแดงแล่นเข้ามาจอดอีกคันเต็มถนนลานจอดรถของบ้านพอดีคนที่ลงจากรถคือคทาทองนั่นเอง

แค่เห็นรถรุ่นใหม่ของบุตรชายคนเล็กคุณค้ำฟ้าไทยก็ทำให้คุณสุชารีถึงกับตาโตรีบเซ็นเอกสารตรงหน้าทันทีไม่รีรอ ก่อนสาวรับใช้จะเข้ามารายงานเสียอีก

“คุณผู้หญิง...คุณคทาทองมาหาคุณหนูระวีค่ะ”

คทาทองตามเข้ามาในห้องรับแขกยกมือไหว้คุณสุชารีตามมารยาท ลงนั่งข้างทนายความและถาม

“สำเร็จไหมครับเรื่องขอเป็นผู้ปกครองแทน”

“เรียบร้อยครับคุณคทา”ทรงกลดตอบเสียงเบา แบบโล่งใจไร้ปัญหา

“สบายใจได้ระวีไม่ต้องแต่งงานแล้ว เตรียมตัวไปเรียนต่อเมืองนอกกับพี่ได้เลย”คทาทองยิ้มออกมาได้พร้อมกล่าวกับสาวน้อยเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลาย

“ระวีดีใจจังขอบคุณพี่คทามาก ขอบคุณทุกคนด้วยที่ช่วยระวีนะคะ” รายระวียิ้มแย้มเบิกบานใจเป็นที่สุดรู้สึกว่าหลุดออกมาสู่อิสรภาพ ได้รับอุปการะอันดีจากผู้ใหญ่หลายคน นั่นทำให้สำนึกจดจำเป็นบุญคุณซึ่งแน่นอนคิดว่าวันหน้าจะตอบแทนทุกคนที่คอยช่วยเหลือ
.



Create Date : 06 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 7 พฤศจิกายน 2559 12:36:45 น. 0 comments
Counter : 315 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

สมาชิกหมายเลข 2795671
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




นามปากกาโดย... ไตรติมา

คู่หมั้นคืนเหงาใจ [ปกดำ]
ไตรติมา
www.mebmarket.com
ตำนานหนุ่มหล่อเลิศล้ำแห่งค่ำคืนเหงาใจ..........ความรักเหงา ๆ รานร้าวและเร้าใจ ต่างคนต่างมีกิเลสตัณหา ต้องชดใช้บุญกรรมแห่งความรัก ติดตามข้ามภพชาติศาสนา หนึ่งหญิงสองชายผูกพันอ่านเรื่องนี้จบ แล้วคุณจะสงสารใคร? ระหว่าง...นักดนตรีหนุ่มรูปหล่อ พ่อรวย ราวกับในตำนาน เทพบุตรจุติลงมาเกิดอย่าง ยุติ ผู้ตกอยู่ในวังวนแห่งความเปลี่ยวเหงา ทุกค่ำคืนผ่านไปจิตใจโหยหา แค่เพียงเป็นคนที่เขาเผลอใจรัก แต่เขาไม่ได้เลือก กลายเป็นเหมือนส่วนเกิน มิใช่ส่วนสำคัญหรือ... อภิมหาเศรษฐีหนุ่ม ใบหน้าสวยงามเลิศล้ำอย่าง ไทธรรพ์ ผู้เป็นที่รักยิ่งดั่งชีวิตจิตใจของสาวสวย ถึงแม้เขาจะเจ้าชู้ไปบ้าง แต่ทั้งชีวิตจิตใจทุ่มเทในรักจริงจัง แต่ความหวังกลับหักพังสลาย สุดท้ายต้องอยู่เดียวดายข้างกายไร้คู่ครองหรือ... สาวสวยแชมป์มวยไทยหญิง เพชรน้ำหนึ่ง ถึงจะมีเพียบพร้อมทุกสิ่ง แต่ต้องเกิดมาใช้เวรใช้กรรม ที่เคยกระทำไว้ในชาติก่อน แม้จะสามารถยืนหยัดขึ้นมายิ่งใหญ่ และจิตใจเข้มแข็ง ทนทานต่อความทุกข์กายทุกข์ใจได้ แต่ลึกลงไปข้างในนั้น ไร้ซึ่งความสุขแท้จริง.ติดตามอัพเดท-กดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม
ไตรติมา
www.mebmarket.com
นิยายไบเซ็กส์ช่วล-เกย์บาดหัวใจเมื่อหนุ่มหล่อสองคนเป็นแฟนกัน รักใคร่หลงใหลในกันและกันแล้วสาวน้อยนั้นก็เข้ามาอย่างไม่ได้ตั้งใจชายหนุ่มมาก่อนกลายเป็นเมียหลวง หญิงสาวมาทีหลังต้องพลอยเป็นน้อยเขาทุกอย่างไม่ใช่ พวกเขาไม่ใช่เกย์แต่แรกแบบเกิดมาเป็นสัญชาตญาณผู้ชายมันหยุดไม่ได้ ทำให้เธอต้องกลายเป็นที่รองรับกามารมณ์แต่ความรักที่ฝังอยู่ในหัวใจเรียกร้อง... ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม...ติดตามอัพเดทเพจhttps://www.facebook.com/oranamarinlove.จูบแบบไม่เคยเจอมาเลยในชีวิตเด็กสาวทำให้รายระวีใจสั่น เขยิบกายหนีเขา เขากลับยิ่งไล่ต้อน แล้วซ้อนเข้าด้านหลัง อ้อมแขนโอบกระชับดึงตัวเธอไปนั่งซ้อนอยู่ด้านหน้าของเขา แผ่นหลังเด็กสาวแนบเนื้อแน่นแห่งอ้อมอกอุ่นร้อนของชายหนุ่ม ทำให้เธอวาบหวิวสยิวใจจนบรรยายไม่ถูก“ระวี... พี่ชอบเธอที่สุด” กระซิบบอกเบา ๆ แนบข้างใบหูทั้งดีใจทั้งเหงาเศร้าที่เขาสารภาพออกว่าชอบที่สุด เข้าใจความหมายเขาคงบอกรักไม่ได้ ในเมื่อเขามีคนที่รักอยู่ทั้งคน รายระวีแหงนมองหมู่ดาวกระพริบพราวประดับฟากฟ้าเหมือนเงาของเจเรมี่ที่แวดล้อมโคมฉาย ดวงดาวย่อมเป็นคู่อยู่เคียงข้างดวงจันทร์ได้ในยามค่ำคืน ตัวเธอคงแค่ผ่านเข้ามาในชีวิตพวกเขา อีกไม่นานคงต้องผ่านเลยไป แม้จะเป็นอย่างนั้นแต่ใจมันรัก... ขอแค่ได้รักสักครั้งหนึ่ง เก็บไว้ซึ้งเป็นความทรงจำประทับใจในวันที่ต้องจากลาและไม่มีใครให้ได้รัก รายระวีได้แต่นึกน้ำตาไหลจากปลายตา แม้รักไม่ได้ไร้ความหวังแต่ใจยังอยากรัก แค่รักเท่านั้นจริง ๆ

ป่าอาถรรพ์รัก_Boy's Love
ไตรติมา
www.mebmarket.com
แนวแฟนตาซีสวยงาม นิยายวาย ชายรักชาย *** มีรูปภาพประกอบสวยงามน่ารักแทรกภายในเล่มไพรเวทย์ เป็นป่าอยู่ระหว่างโลกมนุษย์เชื่อมต่อกับเมืองลับแล แต่หมู่บ้านนี้มีเฉพาะผู้ชายเท่านั้นที่เข้าไปได้ จัสตินหนุ่มหล่อติดตามเนื้อคู่ข้ามภพชาติมา สิ่งใดดลใจให้เขาหลงรักใคร่ชายหนุ่มเมืองนี้จากตอนที่ 13 “ผู้ชายทุกคนจะเลือกสาวงามเลอเลิศขนาดไหนเป็นคู่ครองสุดแต่ใจเขาปรารถนา แต่ถ้าหากว่าผมนั้นเลือกคู่ครองเองได้ขอเลือกชายงามล้ำเลอค่าที่สุดแห่งป่าไพรเวทย์ที่ชื่อยามะ เพราะทั้งใจกายของผมได้มอบให้ไปหมดแล้วด้วยความรักเขาเจียนจะขาดใจ แม้แลกด้วยความตายหากได้เกิดมาใหม่ได้อยู่เป็นคู่ครองกับเขาผมยินดี ผมยอมตายถวายชีวิตเพื่อเขาเพียงผู้เดียว”จัสตินอ้อนคำรำพันรักแทนแสนล้านความรู้สึกที่ไม่อาจวัดค่าปริมาณเป็นมาตราริกเตอร์แห่งความสั่นไหวในดวงจิตได้.กดไลค์เพจ - ติดตามอัพเดท >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 2795671's blog to your web]
space
space
space
space
space