space
space
space
<<
พฤศจิกายน 2559
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
space
space
4 พฤศจิกายน 2559
space
space
space

ตอน 2 ได้รับอุปการะ [1]




ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม

ตอน 2 ได้รับอุปการะ [1]



          ...........เมื่อท้องอิ่ม กระทั่งได้อาบน้ำสะอาดทั้งตัวแล้วรายระวีจึงรู้สึกสดชื่นขึ้น ใส่ชุดนอนที่ได้รับมา โนบราโนอันเดอร์แวร์ ซึ่งทั้งสองชิ้นได้ถูกซักแล้วห้อยตากไว้กับชั้นวางของข้างอ่างล้างหน้าเนื่องจากไม่รู้ว่าจะนำไปตากไว้ที่ไหน

ออกมาจากห้องน้ำอย่างมีกระจิตกระใจสนใจบรรยากาศรอบข้าง กวาดตามองไปรอบห้องโทนสีเหลืองครีมดูโปร่งโล่งไม่มีภาพติดฝาผนังสักชิ้น ส่วนครัวมีเคานท์เตอร์และบาร์พร้อมม้านั่งสามตัวเข้าชุดกันสีน้ำตาลอ่อนกะดูคร่าว ๆ ภายในห้องมีพื้นที่ใช้สอยประมาณหกสิบตารางเมตรแม้จะดูเล็กกว่าห้องที่บ้านใหญ่ของเธอ แต่ไม่อึดอัดคับแคบนักหรอก

ที่สำคัญเพิ่งสังเกตเห็นใบหน้าสองหนุ่มอย่างถนัดชัดเจน พวกเขาหน้าตาหล่ออย่างเหลือเชื่อ!

เธอลงนั่งจ้องหน้าโคมฉาย ชายหนุ่มผิวพรรณแบบคนไทยไม่ขาวไม่คล้ำ มีกรอบใบหน้าเกือบรูปไข่ค่อนข้างกลมดวงตารีสองชั้นหลบในแบบชาวเอเชีย จมูกคมสันปลายตรง มีเรียวปากแบบที่เขาเรียกกันว่ารูปกระจับดูดี ๆ จะเห็นมีไฝเม็ดเล็ก ๆ เหนือปากอยู่ด้วย โบราณทายทักว่าไว้เป็นคนเจ้าคารมหรืออาจปากจัด

ส่วนเจเรมี่หนุ่มคนนี้ฝรั่งแน่นอน ผมสีน้ำตาลเข้มผิวขาวอมชมพูใบหน้าเรียวรูปไข่ แม้ไม่ได้ดวงตาเรียวรีสีน้ำตาลมีตาสองชั้นที่ดูมีเสน่ห์ชวนมองจมูกโด่งปลายเชิด มีไฝเม็ดเล็กอยู่ข้างจมูกซีกขวา ปากอิ่มหนาคางมน

“จ้องมองอย่างกับไม่เคยเห็น เธอเป็นอะไรของเธอ”

โคมฉายถามขึ้นก่อนเมื่อเห็นดวงตาบ้องแบ๊วของเด็กสาวเอาแต่จ้องมองหน้าเขาสองคน

“ไม่เคยเห็นคนหล่ออย่างกับดาราแบบนี้เคยเห็นแต่พี่คทาหล่อที่สุดในโรงเรียนแล้วระวีก็ไม่มีพี่น้องหรือญาติที่เป็นผู้ชายด้วย” เด็กสาวบอกไปด้วยใสซื่อ“พี่คมเป็นพี่ชายของพี่คทาเหรอ แล้วอายุเท่าไหร่ ดูเป็นผู้ใหญ่จัง”

ก่อนหน้านี้โคมฉายได้ถือวิสาสะค้นกระเป๋าสะพายของรายระวีดูแล้วขณะเธอกำลังอาบน้ำอยู่นั้นเห็นบัตรนักศึกษาตลอดจนบัตรประชาชนจึงรู้ว่าเธออายุน้อยกว่าเขาและเจเรมี่ถึงเจ็ดปีกับอีกหนึ่งเดือน

“ระวี... เธอเรียกชื่อฉันไม่ถูก ฉันมีชื่อจริงว่าโคมฉาย ชื่อเล่น ...โคมอายุมากกว่าเธอเจ็ดปีนะ ส่วนนี่เรียกชื่อเล่นเจมี่ก็ได้ เขาอายุเท่าฉันแต่เกิดก่อนฉันเจ็ดวัน”ชายหนุ่มเพิ่งแนะนำตัวเองและเจเรมี่หลังจากนึกได้ว่ายังไม่มีการแนะนำทำความรู้จักชื่อเสียงเรียงนามกันมาก่อนเลย

“ค่ะพี่โคม... อึ้ม! เพิ่งนึกได้ คุณเป็นฝรั่งแต่ทำไมถึงพูดภาษาไทยได้ล่ะ” รายระวีรับคำโคมฉายแล้วหันมาถามชายหนุ่มหน้าฝรั่ง

“พ่อผมแต่งงานใหม่กับสาวไทย เมื่อห้าปีก่อนผมเลยต้องหัดพูดภาษาไทย ผมชื่อเจเรมี่นามสกุลฮอร์กกินส์ สัญชาติอเมริกา ยินดีที่ได้รู้จักสาวน้อยระวี”เจเรมี่ดูเหมือนจะกล่าวไปตามมารยาท แต่แท้จริงมันมากกว่านั้น สายตาที่ช้อนชม้ายมองขึ้นมานั้นทำให้เด็กสาวตื่นเต้นและโดยเฉพาะเขาจับมือซ้ายของเธอยกขึ้น และก้มลงทำเหมือนจะจุมพิตบนหลังมือแต่เป็นเพียงสูดดมกลิ่นหอม... “เพิ่งอาบน้ำมาใหม่ ๆ กลิ่นสะอาดจริงนะ”

เล่นเอาหัวจิตหัวใจของสาวน้อยเต้นตึกตั่กและเขินอาย เลยแก้เก้อโดยลอบชำเลืองมองใบหน้าโคมฉายแวบหนึ่งไม่กล้ากลับไปมองสบตากับเจเรมี่อีก จึงสังเกตเห็นได้ในวินาทีนั้นว่า... โคมฉายได้มองค้อนเจเรมี่นั่นดูแปลกไปอีกแบบหนึ่ง

โคมฉายนั้นรู้ดีถึงนิสัยของเจเรมี่ และเริ่มหงุดหงิดเล็กน้อย จึงลุกขึ้นเดินหนีไปหาอย่างอื่นทำแก้เครียด...

“พี่จะไปจัดห้องนอนให้ระวี เดี๋ยวตามเข้ามาด้วย”

รายระวีทำตัวเป็นเด็กดีอย่างกับเชื่อฟัง เดินตามต้อยซึ่งที่จริงกะหนีหน้าให้หายเขินอายจากเจเรมี่เสียมากกว่า

โคมฉายไปนำผ้าปูที่นอนออกมาจากตู้เสื้อผ้า เป็นสีชมพูอ่อนหวานลายดอกไม้ให้เหมาะสมสำหรับเด็กสาวปูบนเตียงกว้างขนาดคิงส์ไซด์ขึงตึงทุกมุม แล้วนำผ้าห่มนวมวางทับก่อนจะนำผ้าห่มที่ทำจากผ้าแพรมาวางพับ นำหมอนมาใส่ปลอกสีเดียวกับผ้าปูที่นอน

รายระวีเกิดความเกรงใจชายหนุ่มที่อุตส่าห์มาทำให้ อยากช่วยทำซึ่งมันควรเป็นหน้าที่ที่เธอต้องทำเองแต่ชีวิตคุณหนูอย่างเธอมีคนรับใช้คอยทำให้ตลอดเวลา จนทำอะไรเองไม่เป็นเอาเสียเลยเลยต้องยืนดูอยู่เฉย จนกระทั่งแล้วเสร็จ และได้รับอัญเชิญ...

“มานอนได้แล้วระวี พี่จะห่มผ้าให้” โคมฉายเพิ่งเปลี่ยนสรรพนามแทนตัวอย่างเป็นกันเองว่า‘พี่’ ต้องการให้เด็กสาวทำตามคำสั่งเดี๋ยวนั้น แต่เจ้าตัวยังลังเลรีรอ...

“ขอบคุณมากค่ะพี่โคม”

“แล้วมัวยืนรออะไร ลงมานอนสิ” โคมฉายเร่งชี้มือตรงตำแหน่งที่เขาสั่งให้เธอทำตามด้วย

“ระวีเป็นเด็กผู้หญิงคงอยากอ้อน อย่างนี้ต้องจับอุ้มนอน...”เจเรมี่พูดพร้อมอมยิ้มขี้เล่น

ระวีตกใจ! รีบเลี่ยงหนีออกห่างจากข้างกายเจเรมี่ ในใจตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ ยังไม่หายดีถ้าได้โดนเจเรมี่อุ้มจริงอย่างที่เขาว่าจะยิ่งเขินเข้าไปใหญ่

“จะนอนเดี๋ยวนี้แหละค่ะ” บอกแล้วรีบลงนอน

โคมฉายคลี่ผ้าแพรคลุมเรือนร่างเล็กของเด็กสาว ดึงผ้าห่มให้เหนือระดับพุงปากพลางพูดบอกอย่างอ่อนโยน

“ห่มผ้าแพรให้เผื่อจะได้ไม่ร้อนอบอ้าวแต่ถ้าหนาวก็ดึงผ้าห่มนวมขึ้นมาห่มเอง พี่ไม่เปิดแอร์ในห้องนะเพราะคืนนี้อากาศไม่ร้อน”

“ยูดูเป็นแม่บ้านแม่เรือนดีจัง ถ้าเป็นผู้หญิงรับรองเลยว่า...ผัวรักผัวหลงแน่นอน” เจเรมี่เข้ามายืนเคียงข้างเรือนกายโคมฉายกระซิบใกล้แทบแนบติดใบหูหนุ่มคู่ซี้พร้อมกันกับวงแขนนั้นเอื้อมโอบไหล่โน้มเรือนกายให้เข้าเบียดชิดกันอีกด้วย

“หึ... หึ...” ไม่มีถ้อยคำโต้ตอบ มีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะแฝงความนัย...ตาจ้องมองสบตากัน

ภาพเห็นถนัดต่อหน้านี้คือสองหนุ่มหล่อที่ปฏิบัติตัวต่อกันมันทำให้หัวใจดวงน้อยของเด็กสาวสั่นไหว ไม่ใช่กำลังตกหลุมรักหนุ่มคนหนึ่งคนใดในสองคนนี้หากแต่รู้สึกตื่นเต้น! เป็นความเร้าใจที่ยากจะแทนด้วยคำพรรณนาใด ๆ

...........เพิ่งฟ้าสางเริ่มสว่าง ช่วงประมาณหกโมงเช้า พลันมีเสียงดังโวยวาย

“โอ๊ย! จะบ้าตาย ในห้องน้ำนี่มันอะไรกัน”

“อ้าว! เกิดอะไรขึ้นโคม...” เจเรมี่ตามเข้ามาติด ๆ ร้องถาม

จึงได้เห็นคนต้นเสียงชี้มือไปที่ชั้นวางของข้างอ่างล้างหน้า

“ว้าว! ชุดชั้นในเด็กผู้หญิง ...น่ารักจัง” ว่าแล้วหนุ่มอเมริกันได้จับต้องของสิ่งนั้นอย่างเอ็นดูเหลือเกิน

โคมฉายไม่ได้ขยะแขยงจนจับต้องของส่วนตัวของผู้หญิงไม่ได้เพียงแต่ไม่คุ้นเคย ไม่เคยจับต้องของแบบนั้นมาก่อนเลยในชีวิตที่บ้านของเขามีแต่ผู้ชาย ส่วนมารดาไม่เคยให้เขาได้เห็นแม้กระทั่งชุดชั้นในของเธอ

รายระวีทั้งที่ยังง่วงนอนอยู่มาก ต้องตื่นเพราะเสียงดังจากห้องน้ำแล้วเดินอย่างงัวเงียตามเข้ามาดู...

“นั่นชุดชั้นในของระวี ขอคืนค่ะเจมี่”รายระวียื่นมือไปขอคืนอย่างปากบอก

“นี่ระวี... เธอไม่รู้สึกว่าตัวเองทำความผิดเลยนะ” โคมฉายทำเสียงเข้มหน้าดุ...

“หืม? แล้วระวีทำผิดอะไรล่ะพี่โคม” เอ่ยปากถามทั้งทำสีหน้าเอ๋อเหรอสุดขีด เป็นเด็กสาวผู้เกิดมาถูกต้องทุกอย่างได้รับการเลี้ยงดูพะเน้าพะนอจากพ่อแม่ คนรับใช้ต่างประจบเอาใจไม่เคยโดนข้อหาทำความผิดสักนิดมาก่อนเลย

“ผิดสถานที่ พี่ไม่อนุญาตให้ตากชุดชั้นในในที่เปิดเผยต้องเอาไปตากในที่ลับตาคน อย่างเช่นในห้องนอนของเธอก็ได้”

“อ๋อ...” รายระวีส่งเสียงคล้ายคราง แล้วจะเดินกลับไปยังห้องนอนของตน ไม่ค่อยสนใจคำพูดของใคร

“ระวีต้องกล่าวคำขอโทษพี่ด้วย ไม่ใช่แค่ร้องอ๋อ... แล้วไม่สำนึกผิด”โคมฉายยังจ้องหน้ารายระวีอย่างเอาเรื่อง


. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ebook ออกแล้วดาวน์โหลดกันนะคะ นิยายไบเซ็กส์ช่วล-เกย์

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=49603
.
จะอัพต่อไปจนถึงตอน 18 ค่ะเท่ากับ 70% ของเนื้อเรื่องในอีบุ๊กทั่งหมด



Create Date : 04 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 6 พฤศจิกายน 2559 10:01:22 น. 0 comments
Counter : 287 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

สมาชิกหมายเลข 2795671
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




นามปากกาโดย... ไตรติมา

คู่หมั้นคืนเหงาใจ [ปกดำ]
ไตรติมา
www.mebmarket.com
ตำนานหนุ่มหล่อเลิศล้ำแห่งค่ำคืนเหงาใจ..........ความรักเหงา ๆ รานร้าวและเร้าใจ ต่างคนต่างมีกิเลสตัณหา ต้องชดใช้บุญกรรมแห่งความรัก ติดตามข้ามภพชาติศาสนา หนึ่งหญิงสองชายผูกพันอ่านเรื่องนี้จบ แล้วคุณจะสงสารใคร? ระหว่าง...นักดนตรีหนุ่มรูปหล่อ พ่อรวย ราวกับในตำนาน เทพบุตรจุติลงมาเกิดอย่าง ยุติ ผู้ตกอยู่ในวังวนแห่งความเปลี่ยวเหงา ทุกค่ำคืนผ่านไปจิตใจโหยหา แค่เพียงเป็นคนที่เขาเผลอใจรัก แต่เขาไม่ได้เลือก กลายเป็นเหมือนส่วนเกิน มิใช่ส่วนสำคัญหรือ... อภิมหาเศรษฐีหนุ่ม ใบหน้าสวยงามเลิศล้ำอย่าง ไทธรรพ์ ผู้เป็นที่รักยิ่งดั่งชีวิตจิตใจของสาวสวย ถึงแม้เขาจะเจ้าชู้ไปบ้าง แต่ทั้งชีวิตจิตใจทุ่มเทในรักจริงจัง แต่ความหวังกลับหักพังสลาย สุดท้ายต้องอยู่เดียวดายข้างกายไร้คู่ครองหรือ... สาวสวยแชมป์มวยไทยหญิง เพชรน้ำหนึ่ง ถึงจะมีเพียบพร้อมทุกสิ่ง แต่ต้องเกิดมาใช้เวรใช้กรรม ที่เคยกระทำไว้ในชาติก่อน แม้จะสามารถยืนหยัดขึ้นมายิ่งใหญ่ และจิตใจเข้มแข็ง ทนทานต่อความทุกข์กายทุกข์ใจได้ แต่ลึกลงไปข้างในนั้น ไร้ซึ่งความสุขแท้จริง.ติดตามอัพเดท-กดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม
ไตรติมา
www.mebmarket.com
นิยายไบเซ็กส์ช่วล-เกย์บาดหัวใจเมื่อหนุ่มหล่อสองคนเป็นแฟนกัน รักใคร่หลงใหลในกันและกันแล้วสาวน้อยนั้นก็เข้ามาอย่างไม่ได้ตั้งใจชายหนุ่มมาก่อนกลายเป็นเมียหลวง หญิงสาวมาทีหลังต้องพลอยเป็นน้อยเขาทุกอย่างไม่ใช่ พวกเขาไม่ใช่เกย์แต่แรกแบบเกิดมาเป็นสัญชาตญาณผู้ชายมันหยุดไม่ได้ ทำให้เธอต้องกลายเป็นที่รองรับกามารมณ์แต่ความรักที่ฝังอยู่ในหัวใจเรียกร้อง... ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม...ติดตามอัพเดทเพจhttps://www.facebook.com/oranamarinlove.จูบแบบไม่เคยเจอมาเลยในชีวิตเด็กสาวทำให้รายระวีใจสั่น เขยิบกายหนีเขา เขากลับยิ่งไล่ต้อน แล้วซ้อนเข้าด้านหลัง อ้อมแขนโอบกระชับดึงตัวเธอไปนั่งซ้อนอยู่ด้านหน้าของเขา แผ่นหลังเด็กสาวแนบเนื้อแน่นแห่งอ้อมอกอุ่นร้อนของชายหนุ่ม ทำให้เธอวาบหวิวสยิวใจจนบรรยายไม่ถูก“ระวี... พี่ชอบเธอที่สุด” กระซิบบอกเบา ๆ แนบข้างใบหูทั้งดีใจทั้งเหงาเศร้าที่เขาสารภาพออกว่าชอบที่สุด เข้าใจความหมายเขาคงบอกรักไม่ได้ ในเมื่อเขามีคนที่รักอยู่ทั้งคน รายระวีแหงนมองหมู่ดาวกระพริบพราวประดับฟากฟ้าเหมือนเงาของเจเรมี่ที่แวดล้อมโคมฉาย ดวงดาวย่อมเป็นคู่อยู่เคียงข้างดวงจันทร์ได้ในยามค่ำคืน ตัวเธอคงแค่ผ่านเข้ามาในชีวิตพวกเขา อีกไม่นานคงต้องผ่านเลยไป แม้จะเป็นอย่างนั้นแต่ใจมันรัก... ขอแค่ได้รักสักครั้งหนึ่ง เก็บไว้ซึ้งเป็นความทรงจำประทับใจในวันที่ต้องจากลาและไม่มีใครให้ได้รัก รายระวีได้แต่นึกน้ำตาไหลจากปลายตา แม้รักไม่ได้ไร้ความหวังแต่ใจยังอยากรัก แค่รักเท่านั้นจริง ๆ

ป่าอาถรรพ์รัก_Boy's Love
ไตรติมา
www.mebmarket.com
แนวแฟนตาซีสวยงาม นิยายวาย ชายรักชาย *** มีรูปภาพประกอบสวยงามน่ารักแทรกภายในเล่มไพรเวทย์ เป็นป่าอยู่ระหว่างโลกมนุษย์เชื่อมต่อกับเมืองลับแล แต่หมู่บ้านนี้มีเฉพาะผู้ชายเท่านั้นที่เข้าไปได้ จัสตินหนุ่มหล่อติดตามเนื้อคู่ข้ามภพชาติมา สิ่งใดดลใจให้เขาหลงรักใคร่ชายหนุ่มเมืองนี้จากตอนที่ 13 “ผู้ชายทุกคนจะเลือกสาวงามเลอเลิศขนาดไหนเป็นคู่ครองสุดแต่ใจเขาปรารถนา แต่ถ้าหากว่าผมนั้นเลือกคู่ครองเองได้ขอเลือกชายงามล้ำเลอค่าที่สุดแห่งป่าไพรเวทย์ที่ชื่อยามะ เพราะทั้งใจกายของผมได้มอบให้ไปหมดแล้วด้วยความรักเขาเจียนจะขาดใจ แม้แลกด้วยความตายหากได้เกิดมาใหม่ได้อยู่เป็นคู่ครองกับเขาผมยินดี ผมยอมตายถวายชีวิตเพื่อเขาเพียงผู้เดียว”จัสตินอ้อนคำรำพันรักแทนแสนล้านความรู้สึกที่ไม่อาจวัดค่าปริมาณเป็นมาตราริกเตอร์แห่งความสั่นไหวในดวงจิตได้.กดไลค์เพจ - ติดตามอัพเดท >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 2795671's blog to your web]
space
space
space
space
space