รีวิวที่เที่ยว:สิชล...เหมือนต้องมนต์เสน่ห์ รอย :) จาก...เธอ


"เช้านี้โชคดีแล้วววว.... หวันขึ้น โผล่พ้นขอบฟ้ามาให้เห็นแบบนี้" ผมตะโกนเป็นภาษาใต้ที่เพิ่งรู้มาเมื่อเย็นวาน อยู่ในหัวตัวเองดังๆ ขณะที่มือก็กำลังรัวสายลั่นชัตเตอร์ อยู่คนเดียว

.............. ( "หวัน"  ในภาษาปักษ์ใต้  หมายถึง  ตะวัน หรือ ดวงอาทิตย์   “ หวันขึ้น” จึงหมายถึง ช่วงเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นในยามเช้านั้นเอง )..............



5.30 น.

ผมตื่นเช้าๆแบบนี้เข่นเคย ต้องถือเป็นข้อดีที่สุดของการเลือกมาพักที่ หาดหินงาม ก็คือ การได้ชมพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้าแบบง่ายๆเดินกันไม่กี่ก้าวก็ถึงแล้วนับว่าโชคดีมากๆ



ภาพ หวันขึ้นริมขอบฟ้าดูกี่ครั้งไม่เคยเบื่อเลย ผมรำพึงกับตัวเอง ขณะกำลังปีนป่าย ไปตามโขดหินที่รื่นและเป็นมันด้วยความทุลักทุเล
มือข้างนึงถือข้างตั้งบวกกล้อง อีกข้างจับกระเป๋าสะพายใบใหญ่ ยังนึกบ่นๆตัวเองอยู่ว่าไหมไม่วางมันลงไปซะ





หาดหินงาม ไม่ได้งามแค่หินเท่านั้น...

ทะเลและชายหาด ก็งามไม่แพ้กันเลย ตลอดเวลาที่พักอยู่หาดนี้ โชคดีที่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นแม้จะไม่เต็มใบแต่ก็ยังได้เห็นแสงแรกแว็บฝ่า เมฆออกมาจนได้



หาที่ตั้งหลักเหมาะได้ จับเป็นแบบซะเลย ...
พระอาทิตย์ขึ้นเช้านี้ พิเศษกว่าทุกเช้า
ผมมักจะถือเป็นฤกษดี ทริบไหนก็ตามที่อยากได้แดดสวยๆ ฝนไม่มีตลอดการเดินทาง

การได้เริ่มต้นวันใหม่ และได้แสงพระอาทิตย์อาบตัวยามเช้าคิดบวกกันตัวเองได้ง่ายๆว่า.. "ทริบนี้ผมน่าจะได้พบอะไรดีๆแน่ๆเลย"



ผมบอกตัวเองแบบนี้... บอกตัวเอง ในเช้าวันที่ 2 ของการเดินทางลงใต้มายังอำเภอชื่อสั้นแสนเพราะอย่าง "สิชล" กับจังหวัดที่เคยแค่ผ่านๆอย่าง "นครศรีธรรมราช" ในทริบลงใต้เมื่อหลายปีก่อน

และวันนี้ผมจะพาเพื่อนๆ พี่ๆ ลุง ป้า น้า อา อากง อาม่า ฯ ทุกๆท่านไปเที่ยวด้วยกันกับปันปัน และครอบครัว one22 ของเรากันครับ

......................

ทริบ เมืองคอนหนนี้ นอกจากที่เที่ยวแล้ว มีสิ่งนึงที่ผมพบหลังจากกลับมา จนมานั่งทบทวนว่าเราประทับใจอะไรมากที่สุด คำตอบอยู่ที่ จั่วหัวไว้เลยครับ "รอยยิ้ม" นั้นเอง

ทุกๆที่ที่ผมไป...

ทุกๆครั้ง ที่ผมยกกล้องถ่ายภาพขึ้นมา... พร้อมขอเก็บภาพคนตรงหน้า

ไม่นับรูปถ่ายวิวทิวทัศน์...

ที่เหลือล้วนแต่มีแต่ผู้คนยิ้มแย้มแจ่มใส  แบบที่เราเอง ก็อดแปลกใจไม่ได้

คุณน่าจะนึกออกเวลาคนใต้เค้าทำหน้านิ่ง หน้าจะดูดุมากๆจริงไหมครับ แต่พอยิ้มเห็นฟันขาวเท่านั้นล่ะ วินาทีก่อนหน้านั้นก็หายไปทันที พร้อมๆกับมิตรภาพก็เข้ามาแทนที่

หนนี้ผมจะพาคุณๆทัวร์แบบยิ้มๆไปด้วยกันกับผมครับ



พร้อมแแล้วหลังบรรทัดนี้ไปขอเชิญไปสัมผัสชีิวิตแสนเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์...

ยิ่งหากเมื่อคุณๆได้มาสัมผัสด้วยตัวคุณเองคุณอาจจะต้องรีบแพ็คกระเป๋าลงใต้กันเลยก็เป็นได้ครับ

ขอเชิญเที่ยวสิชลด้วยกันต่อ จะคลิกที่นี่หรือที่ภาพก็ได้นะครับ



Create Date : 16 ตุลาคม 2555
Last Update : 16 ตุลาคม 2555 12:22:58 น.
Counter : 2581 Pageviews.

2 comments
..มาช้า ดีกว่าไม่มา..งานตะพาบ ครั้งที่ 287 คนผ่านทางมาเจอ
(8 ต.ค. 2564 01:02:28 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ หลัก กม.ที่287 "คิดถึง" ตะลีกีปัส
(7 ต.ค. 2564 13:27:50 น.)
ถนนสายนี้ ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 287 "คิดถึง" - คิดถึง (เจ๊หวี) ... แต่ไม่อยากเจอ ทนายอ้วน
(6 ต.ค. 2564 09:31:02 น.)
ผู้ว่าราชการจังหวัดเลยพร้อม ชู 3 ส.1 ป.เชียงคานแซนด์บ็อกซ์ พร้อมเปิดเมือง 1 พฤศจิกายน 2564 อุ้มสี
(5 ต.ค. 2564 09:38:19 น.)
  
โดย: Kavanich96 วันที่: 17 ตุลาคม 2555 เวลา:7:36:05 น.
  
แวะมาชมค่ะ
โดย: นู๋ที วันที่: 21 ตุลาคม 2555 เวลา:11:16:13 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

One22.BlogGang.com

1twenty2
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]

บทความทั้งหมด