Maybe I'm just a fool
I should keep to the ground,
I should stay where I'm at
Maybe everyone has hunger like this and the hunger will pass
But I can't think like that
: Flight - Craig Carnelia
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
10 กุมภาพันธ์ 2549
 
All Blogs
 
เพลิงตะวัน

พิมพ์คำสำนักพิมพ์



อำนาจก็เหมือนดวงตะวัน มองไกลๆ สูงส่ง งดงาม แต่เข้าใกล้เมื่อไร...เผาตัวเองเมื่อนั้น




จำนวนหน้า 392 หน้า
ราคา 250 บาท

*****

ฟาเบีย...ดินแดนแห่งสายหมอก ดินแดนที่กระแสลมแห่งอำนาจกำลังเริ่มพัดเปลี่ยนทิศอย่างเงียบเชียบ

เกมอันตรายพลิกชีวิตของธรัส เพียร์ชานน์ ส.ส.หนุ่มอนาคตไกลไปตลอดกาล บีบให้เขาดิ้นรนไปบนกระดานหมากซึ่งมีมืออันทรงอำนาจอยู่เบื้องหลัง มือที่พยายามรักษาความเป็น "ดวงตะวัน" ของตนไว้

ทว่าหมากกระดานนี้มิได้มีผู้เล่นเพียงสองฝ่าย และเมื่อดวงตะวันนั้นมีได้เพียงหน่ึง ใครเล่าที่จะทะยานขึ้นสูงและเปล่งรัศมีของตนเหนือฟากฟ้าฟาเบียได้เป็นคนสุดท้าย?

*****

Author's Talk

บนปกเขียนว่าเรื่องนี้เป็นไพรัชนิยาย แต่จริงๆ แล้วเพลิงตะวันเป็นนิยายเชิงการเมือง-อาชญากรรม-ความรัก ในประเทศสมมติ โทนเรื่องเป็นการหักเหลี่ยมเฉือนคมระหว่างตัวละครหลายฝ่ายในวังวนการเมืองของสาธารณรัฐฟาเบีย โดยมีเรื่องราวส่วนตัวของแต่ละฝ่ายเข้ามาโยงใย ถูกใช้เป็นเครื่องมือ

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกในชุดที่ จขบ. เรียกว่าฟาเบียซีรีย์ ตามชื่อประเทศในเรื่อง ทีแรกวางโครงการไว้ 3 เรื่องด้วยกัน คือเรื่องของธรัส เอ็นริก และไคลฟ์ แต่ตอนนี้คิดว่าแค่เขียนเรื่องของเอ็นริกให้จบก็ยังไม่รู้เมื่อไรจะได้เขียน (ถึงแม้ยังไงสักวันก็คงต้องเขียนชุดนี้ต่อให้ได้)

คนเขียนรู้สึกผูกพันกับนิยายเรื่องนี้ค่อนข้างมาก ส่วนหนึ่งคงเพราะอยู่กับมันมานาน และอีกส่วนเพราะนี่คือสิ่งที่อยากนำเสนอและตั้งใจนำเสนอ บ่วงบัลลังก์อาจเป็นจุดเริ่มของการเขียนนิยาย แต่เพลิงตะวันคือเรื่องที่ทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีผลงานเป็นชิ้นเป็นอันที่สามารถนำเสนอได้อย่างภาคภูมิใจ

เพลิงตะวันไม่มีตัวละครสีขาว และไม่มีตัวละครสีดำ ไม่มีพระเอกผู้เปี่ยมอุดมการณ์และทำในสิ่งถูกต้องเสมอ ไม่มีนางร้ายที่ตั้งหน้าร้ายโดยไม่เคยสนใจอะไร ทุกคนคือคนที่มีแรงจูงใจเป็นของตัวเอง...และแลกบางสิ่งบางอย่างไปเพื่อสิ่งที่ตัวเองปรารถนา

ถามว่าเขียนยากไหม ยากมาก ตัวละครรั้นและมีชีวิตของตัวเองจนไม่ยอมเดินไปตามบทที่วางไว้ เป็นเรื่องที่เขียนไปก็ต้องไปอัดเทปอภิปรายไม่ไว้วางใจมานั่งฟังบลิวท์อารมณ์ (ฮา) แต่มาถึงวันที่เขียนจบก็พอใจกับสิ่งที่ตัวเองเขียนไป ไม่อับอายขายหน้า

วัสส์อยากให้คนอ่านได้อ่านเล่มนี้ แม้มันยังห่างไกลจากคำว่าเพอร์เฟ็คต์ก็ตาม เพราะเพลิงตะวันเป็นหนังสือที่เขียนแล้วรู้สึกว่า...นี่ละคือสิ่งที่เราอยากนำเสนอ และหลายปีผ่านมานับจากวันที่เขียน ธรัส คริสมา ซาญ่า ก็ยังคงเป็นตัวละครที่คนเขียนภูมิใจ และไม่เคยเป็นแค่ตัวอักษรซึ่งถูกสมมุติขึ้นมาบนหน้ากระดาษเลย

*****


Excerpt


...

ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตยับยู่ขยับตัวอย่างเชื่องช้าจากการยืนพิงผนัง ‘ห้องขัง’ นิ่ง เขาทิ้งกายลงนั่งบนพื้น เหยียดขาตรงออกไปก่อนจะหลับตาลง หน้าซีดเซียวเริ่มมีแนวหนวดเคราครึ้มเขียว และริมฝีปากที่กดเม้มฉายรอยวิตกกังวล หลายครั้งที่ธรัสนึกว่าตนเองคงจะอัดใจตาย ในความเงียบรอบตัว...ภายในสมองคือพายุป่วนเจียนคลั่งกับเรื่องราวของอนาคตที่แขวนบนเส้นด้าย

...ก็ใครบ้างไม่รักชีวิตตนเอง? ใครบ้างไม่รักอิสรภาพ?

...วันและคืนผ่าน ประตูยังคงปิดล็อก และเป็นไปไม่ได้อยู่เองที่เขาจะหนี...

ภวังค์ความคิดของชายหนุ่มสะดุดลงและเขาก็ลืมตาขึ้นทันควันเมื่อได้ยินเสียงประตูเปิดออก วินาทีถัดมา ร่างของเจชก็ก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว วางจานเก่าๆใส่อาหารลงบนพื้นและทำท่าจะปิดประตูงับกลับเข้าถ้าธรัสจะไม่เอ่ยขัดขึ้นก่อน

“เดี๋ยว ขอฉันถามอะไรหน่อยได้ไหม?”

คำถามนั้นทำให้เจชชะงัก และประตูก็ยังเปิดค้างอยู่แง้มๆแบบนั้น แม้ดวงตาเย็นชาบนหน้ากร้านจัดนั้นจะบอกความรำคาญและระแวงชัดเมื่อเจ้าตัวกระแทกเสียงใส่ ‘เชลย’

“เล่นตลกอะไรอีกล่ะวะ บอกไว้ก่อนนะเว้ย มึงทำตุกติกกูเป่าขมองแหลกแน่!”

ตรงกันข้ามกับความระแวง ธรัสยังคงนั่งนิ่งอยู่ในท่าเดิมเหมือนคนสิ้นแรง ไม่ได้มีอาการจะขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวเมื่อเขาเอ่ยขึ้นเหมือนจะปรารภ

“ฉันแค่อยากรู้...ว่าคริธคิดจะทำอะไรกับฉันถ้าไม่ฆ่า”

เสียงเปรยนั้นเรียบเนือย... บอกความเหนื่อยอ่อนในอารมณ์ล้าจัด ดวงตาสีเข้มช้อนขึ้นช้าๆและจ้องตรงเข้าในดวงตาของชายผู้นั้น “มันไม่ผิดแผนแกไม่ใช่หรือ? ไม่ว่าฉันจะรู้หรือเปล่า”

“มึงน่ะพล่ามจนน่ารำคาญ” เจชทำหน้านิ่ว สบถออกมาแรงๆ แล้วเขาก็ใช้ปลายเท้าเขี่ยก้นบุหรี่ที่ทิ้งบนพื้นอย่างอยากจะระบายความกดดันหงุดหงิด “จะอยากรู้ไปทำไมกันวะ อย่างกับมึงรู้แล้วจะช่วยอะไรได้”

“ก็แค่อยากจะรู้ข่าว” ธรัสหัวเราะต่ำเบาอย่างฝืนๆ เขายกมือขึ้นลูบหน้าก่อนจะย้ำคำ “...แค่อยาก...รู้เรื่องข้างนอก”

อารมณ์บนดวงหน้ากร้านชีวิตของอีกฝ่ายแปรเป็นสมเพช ก่อนที่เสียงนั้นจะกระชากด้วยกระแสที่ฟังประหลาดหู

“โลกนี้มันนรกทั้งนั้นแหละ! มึงอย่าคิดว่าข้างนอกโน่นจะดีกับมึงกว่าในนี้เลย ไม่มีใครคิดช่วยมึงหรอก!”

อากัปกิริยาของเจชทำให้นักการเมืองหนุ่มนิ่งไปเป็นครู่ ในดวงตาที่มองคล้ายตั้งคำถามปรากฏแววตื่นตัวขึ้นเป็นครั้งแรกในความล้า อารมณ์ระแวงและไหวตัวพล่านขึ้นในสมอง

...ไม่มีใครคิดช่วย...นั่นไม่ใช่คำขู่ น้ำเสียงที่เอ่ยประโยคนั้นมีความหมาย...

...แต่เป็นความหมายที่เขายังแปลไม่ออก...

ชายหนุ่มหยัดตัวนั่งตรงขึ้น ยกมือขึ้นเสยผมเพียงลวกๆให้พ้นหน้าพลางกัดริมฝีปากเข้านิดอย่างครุ่นคิด คำถามสั้นๆหลุดออกจากปากในวินาทีถัดมาด้วยเจตนาพยายามจะจับต้นชนปลาย...หยั่งเรื่องราวที่เกิดขึ้น

“หมายความว่าเรื่องของฉันไม่เป็นข่าว?”

เจชทำเสียง หึ หรืออะไรทำนองนั้นออกจากคอ แล้วเขาก็ออกความเห็นที่ทำให้ธรัสรู้สึกได้ถึงความ...ไม่ชอบมาพากล

“มึงนี่มองโลกในแง่ดีจริงว่ะ! ไม่ยักคิดถึงอะไรที่สนุกกว่านั้นมั่งนี่หว่า”

ถ้อยคำนั้นส่งผลให้ชายหนุ่มต้องถามสวนขึ้นมาทันทีอย่างระงับความเครียดเคร่งจนแทบขาดไม่อยู่ ท้ายเสียงงวดเข้าอย่างระแวงเมื่อเค้าเงื่อนบางอย่างเริ่มก่อตัวเป็นรูปร่างขึ้นมาในสมอง...รูปร่างที่ไม่น่าพึงใจเอาเสียเลย...

...หรือจะพูดให้ตรงกว่านั้น น่ากลัว!

“สนุกสำหรับใคร?”

“อ๊ะ ชักฉลาดขึ้นมาอีกแล้วซี...” ชายผู้นั้นจุปากอย่างก่อกวน “ลองคิดต่อไปอีกซักคืนนึงก็น่าจะคิดออกแล้วนะ พระเอก!”

“แกหยุดเล่นลิ้นได้แล้วเจช!”

ธรัสผลุดลุกพรวดขึ้น ประกายตาแรงร้อนราวไฟจ้องตรงไปอย่างคนที่เครียดจนลานขาด ลืมตัว...ลืมตาย แล้วเขาก็ต้องชะงัก ผงะถอยกลับมาก้าวหนึ่งเมื่อปากกระบอกปืนในมืออีกฝ่ายถูกยกเล็งตรงมาทันที ความโกรธเกรี้ยวท่วมหน้าเจชเมื่อฝ่ายนั้นสบถแรง

“อวดดี! มึงอย่ามาทำกล้า นี่ถ้าไม่ติดคำสั่งนาย กูเป่ามึงทิ้งเหมือนหมาข้างถนนไปนานแล้ว ไอ้สวะ!”

นักการเมืองหนุ่มยังคงยืนนิ่งขึงเหมือนหุ่นปั้น ลมหายใจสะท้อนแรงด้วยความโกรธและความตระหนกที่ผุดพลุ่งปะปนในอกจนแทบจะแยกไม่ออก แต่ที่ทรงอำนาจเหนือคือ...สติ...ในสมอง

...หยุด หยุด หยุด! เขาต้องหยุด อย่าปล่อยอารมณ์มีอำนาจเหนือ อย่าปล่อยความเครียดให้ขึ้นมาบังความคิด

...คนตายจำนวนเท่าไรแล้วที่ตายเพราะท้าทายในสิ่งไม่ควรจะท้าทาย กล้าในยามที่ไม่ควรจะกล้า...

...หยุด เพื่อรักษาชีวิต...และเพื่อที่เขาจะยังได้มีวันพรุ่งนี้!

...เพื่อพรุ่งนี้!

“ฉันขอโทษ...”

เสียงที่หลุดออกไปจากปากเขาสงบนิ่ง อ่อนลงมากมาย และชายหนุ่มก็ถอนใจยาว ละสายตาลงจากหน้ากร้านนั้น มองลงยังปลายเท้าตนเองก่อนจะพูดซ้ำด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนออกมาจากส่วนลึกของใจ

“ฉันไม่ได้ตั้งใจ... ฉันขอโทษ”

“มึงอย่ามาตอแหล พวกมึงมันก็เหมือนกันหมด ขี้โกหกฉิบ...!”

เสียงของเจชยังคงกร้าวจัด และปากกระบอกปืนก็ยังจ้องนิ่งมา หากธรัสก็รู้สึกใจชื้นขึ้นนิดเมื่อตวัดตาขึ้นมองอีกครั้งและพบว่ารอยเกรี้ยวกราดในดวงตาของฝ่ายนั้นลดลงไปมากแล้ว เขาไม่พูดอะไรสักคำ ปล่อยให้เจชระบายความขุ่นเคืองออกมากับเสียงสบถด่ายืดยาว และที่สุดฝ่ายนั้นก็ลดปืนลง ก้าวไปดึงอะไรบางอย่างที่วางอยู่บนเก้าอี้ข้างนอกประตูขึ้นมาโบกตรงหน้าก่อนจะเน้นคำใส่หน้าเขาอย่างเจตนา

“มึงน่ะเสือกเอง...อยากรู้นัก กูก็จะให้มึงรู้ เอ้า! ข่าวดีสมใจมึงไหมล่ะ ใครไม่มีแผ่นดินจะอยู่แน่คราวนี้?”

เสียงนั้นปนเค้าหยันเยาะ และหนังสือพิมพ์ก็ถูกขว้างร่อนลงมาตกลงบนพื้นตรงหน้าธรัส พาดหัวข่าว...ทำให้นักการเมืองหนุ่มต้องเบิกตามองเหมือนไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็น และเขาก็เม้มปากเข้า...ไม่อาจเอ่ยอะไรได้แม้เพียงคำด้วยความร้อนพลุ่งพล่านในใจรุนแรง หน้าคมคายแดงจัดด้วยความเคืองแล้วจึงกลับเผือดสีลงจนซีดจัดไม่ผิดกับสีกระดาษขาว...และคราวนี้ด้วยความกลัว

“เอาละ มึงอยากออกไป พรุ่งนี้กูก็จะให้ออกไป ทำตัวเป็นพระเอกถูกผู้ร้ายไล่ล่ามามากนักแล้วไม่ใช่หรือ? ลองเป็นผู้ร้ายดูบ้างสิ...”

ประกายตาบนหน้ากร้านนั้นวาบแรง ก่อนที่จะแปรเป็นรอยยิ้มหัวน่าชัง

“...จะได้รู้รสว่าการถูกตำรวจไล่ล่า...มันสนุกกว่าสักแค่ไหน!”
...




Create Date : 10 กุมภาพันธ์ 2549
Last Update : 3 พฤษภาคม 2550 10:44:39 น. 14 comments
Counter : 1652 Pageviews.

 
รออุดหนุนนะจ้ะ น้องวัสส์
เห็นนิยายน้องวัสส์ออกมาทุกเล่ม แล้วภูมิใจจัง
โดยเฉพาะเรื่องที่เคยเห็น เคยอ่าน ตั้งแต่อยู่บนเวบบอร์ดนั่นแหละ
มีความรู้สึกเหมือนเวลาที่เราเจอใครสักคนที่เราคุ้นเคย
เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก แล้วตอนนี้เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่น่าทึ่งน่ะจ้ะ


โดย: คีตาญชลี (คีตาญชลี ) วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:12:26:32 น.  

 
ขอบคุณค่ะพี่คีฯ แอบถามว่าเมื่อไรความรักสีส้มจะออกมาเป็นเล่มๆ ให้ได้อ่านกันคะ รอผลงานเล่มใหม่ของพี่คีฯอยู่เหมือนกันค่ะ ^^


โดย: วัสส์ วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:21:42:39 น.  

 
ยินดีด้วยค่ะคุณวัสส์ ชอบอ่านแนวการเมืองแฝงอยู่เช่นกัน ไม่พลาดแน่ๆ เรื่องนี้


โดย: bookmark วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:1:14:08 น.  

 
ใช่น้องมด ที่เรียนถาปัตรึเปล่าเนี่ย



โดย: หนูปุจฉา IP: 203.113.36.8 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:20:39:10 น.  

 
พี่ bookmark @ ขอบคุณค่า ^^

หนูปุจฉา @ อ่า ใช่ค่ะ แล้วพี่เป็นใครคะ แหะๆ


โดย: วัสส์ วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:20:49:21 น.  

 
อามดขยันเขียนดีจริง

แถมหลากแนวดีอีกตั้งหาก ^_^

ไว้เรื่องนี้จะทำตัวเป็นแฟนหนังสือที่ดี ไม่ไถแล้วคับ ไว้จะไปหาซื้อมาอ่าน


โดย: (น้องเล็ก) (Unfair ) วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:20:55:37 น.  

 
อิอิ ขอบใจจ้า ส่วนขยันเขียนเหรอ อืม...
หวังว่าจะจริงที่ว่าขยัน ^^" แหะๆ


โดย: วัสส์ วันที่: 1 มีนาคม 2549 เวลา:17:59:36 น.  

 
ซื้อมาแล้วครับ อ่านไปสองตอน

อิอิ รู้สึกมันเข้ากับการเมืองบ้านเราตอนนี้ไงชอบกล 555

ปล. เคยตามอ่านในเวบอยู่แต่ไม่จบอ่ะ ^^"


โดย: บอยน์ (บอยน์ ใบร่อน ) วันที่: 4 มีนาคม 2549 เวลา:12:29:12 น.  

 
พี่วัสส์คะ เล่มนี้วางแผงเมื่อไหร่ รอนะคะ .......


โดย: ชาจัง IP: 58.9.52.193 วันที่: 4 มีนาคม 2549 เวลา:22:23:29 น.  

 
บอยน์ @ ขอบคุณที่อุดหนุนจ้า ส่วนเรื่องเข้ากับการเมืองนี่...ไม่ขอออกความเห็นดีกว่า เดี๋ยวระเบิดลง (ฮา)

ชาจัง @ วางแผงไปแล้วค่า พี่เห็นกระจายอยู่ตามร้านแล้วนะ แต่ถ้าหาซื้อไม่ได้ยังไง ในงานหนังสือคราวนี้มีขายแน่นอนอะค่ะ


โดย: วัสส์ วันที่: 5 มีนาคม 2549 เวลา:2:50:26 น.  

 
รอซื้อในงานหนังสือค่ะ จะจิ้มให้คนเขียนเซ็นเลย
ไม่งั้นต้องแบกมาคราวหลัง


โดย: จตุรดา IP: 58.10.56.239 วันที่: 5 มีนาคม 2549 เวลา:11:59:07 น.  

 
มาอีกแล้วแนวการเมือง 555
ได้ง่ำหนังสือพี่วัสส์แนวการเมืองอีกแล้วดีใจจัง
(แต่จะได้ไปงานหนังสือวันไหนยังไม่รู้เลย ^^")


โดย: จินตาฯโหมดหัวฟูหลังสอบเสร็จ (จินตานุภาพ ) วันที่: 10 มีนาคม 2549 เวลา:19:27:12 น.  

 
จตุรดา @ อะนะ มาซื้อจิ แต่เล่มมันไม่ได้หนาถึงกะต้องแบกหรอกหมีเอย ไม่เหมือนลำนำ เหอๆๆ

จินตานุภาพ @ เห็นว่ายังมีงานต้องทำต่อหลังสอบ พยายามเข้าเน้อ เอาใจช่วย ส่วนแนวการเมือง... มันก็คงมีแบบแฝงบ้างไม่แฝงบ้างมาเรื่อยๆ ละหนอ (กลุ้มใจตัวเองจัง)


โดย: วัสส์ วันที่: 11 มีนาคม 2549 เวลา:21:10:19 น.  

 
แวะมาแจ้งข่าวเพราะเข้าเอ็มไม่ได้ว่าหนูแจมกลับมาจากฝึกภาคสนามโดยปลอดภัยครบ32ตามเดิมเจ้าค่ะ เอาไว้ว่างๆคุยกันนะคะพี่


โดย: หนูแจม IP: 203.118.105.131 วันที่: 22 มีนาคม 2549 เวลา:21:48:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

วัสส์
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]






ฝากนิยายแปลเล่มล่าสุดด้วยนะคะ Dexter Is Delicious ออกกับแพรวสำนักพิมพ์ค่ะ


Friends' blogs
[Add วัสส์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.