แค่คนหนึ่งคน..บนโลกใบนี้
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2552
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
3 พฤษภาคม 2552
 
All Blogs
 

วันแรกใน ICU

วันที่ 1 พฤษภาคม

วันนี้คนมาทำงานไม่เยอะ ส่วนมากไปร่วมงานกีฬาที่ที่ทำงานจัดขึ้น บางคนไปสัมมนาข้างนอก และบางคนลางาน เหลือเรากับคุณอ้อเฝ้าห้อง แต่ประมาณบ่ายสามโมงเราก็ต้องไปช่วยงานในพิธีเปิดกีฬาเหมือนกัน ช่วงบ่าย ๆ เลยใช้เวลาสะสางงานอยู่ในห้อง เพราะประมาณบ่ายสาม ต้องออกไปที่สนามแล้ว


ประมาณบ่ายโมงเกือบครึ่ง มีพนักงานท่านหนึ่ง ซึ่งอยู่คนละฝ่าย วิ่งเข้ามาในห้องทำงานของฝ่ายเรา โทรเรียกรถพยาบาลมารับอาจารย์หกล้ม อีกสักพัก คุณอ้อก็วิ่งเข้ามาโทรศัพท์ตามรถพยาบาลอีกรอบ เราตะโกนถามไปว่าใครเป็นอะไร แต่ไม่ทัน เพราะคุณอ้อวิ่งออกแล้ว


เราออกไปดูบ้าง ก็เห็นอดีตผู้บังคับบัญชาของเรา นอนไม่ได้สติอยู่ที่พื้น มีคนบอกว่าท่านตกบันไดมาจากส่วนที่เป็นชั้นพักระหว่างระหว่างชั้น 1 และชั้น 2 แต่ก็ไม่ทราบว่าจริงหรือไม่ เพราะไม่มีใครเห็นเหตุการณ์ขณะนั้น ตอนนั้นมีคนอยู่บริเวณนั้นประมาณ 10 คนพยายามปฐมพยาบาลเท่าที่จะทำได้ แต่ไม่มีใครกล้าเคลื่อนย้ายเพราะกลัวจะเป็นอันตราย ตอนนั้นท่านไม่รู้สึกตัวแล้ว


อีกสักพัก รถพยาบาลก็มา และนำท่านไปปฐมพยาบาลเบื้องต้นที่ศูนย์พยาบาลซึ่งมีแพทย์จากโรงพยาบาลประจำจังหวัดมาประจำในช่วงที่มีการแข่งขันกีฬา จากนั้น รถก็รีบพาท่านไปโรงพยาบาล โดยมีรถของลูกศิษย์ท่านคันหนึ่ง และเรากับคุณอ้อขับไปอีกคันหนึ่ง


รถเราไปช้ากว่า ทำให้คลาดกับรถพยาบาลคันนั้น แต่ด้วยความที่เป็นรถของโรงพยาบาลประจำจังหวัด ทำให้เราและคุณอ้อคิดว่ารถคงไปส่งที่โรงพยาบาลนั้น และวันนั้น เป็นวันวินาศสันตะโรมากที่รถติดมาก เราใช้เวลาในการขับไปที่โรงพยาบาลเกือบครึ่งชั่วโมง เมื่อไปถึงที่ตึกอุบัติเหตุ พนักงานเปลบอกว่ายังไม่มีรถฉุกเฉินเข้ามา เรากับคุณอ้อก็พยายามเช็คกันว่าจะไปในส่วนอื่นของโรงพยาบาลหรือไม่


พนักงานเปลที่นั่นใจดีมาก ช่วยประสานให้เราและมาบอกว่า ตกลงรถฉุกเฉินแวะเข้าไปอีกโรงพยาบาลหนึ่งแล้ว (เป็นโรงพยาบาลเอกชนที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัด) เรากับคุณอ้อเลยรีบออกมาเพื่อจะย้อนกลับไปที่โรงพยาบาลนั้น วันนั้น เป็นวันที่รถติดมากจริง ๆ เมื่อไปถึงก็ได้ทราบว่า ท่านเข้าห้องผ่าตัดไปแล้วประมาณ 10 นาทีได้


เราสองคนตามขึ้นไปที่ห้องผ่าตัด ก็เห็นเพื่อนร่วมงานสองคน ลูกชายของท่าน และครอบครัวของเพื่อนบ้านซึ่งคุณอ้อบอกว่า สนิทกับครอบครัวของท่านและดูแลกันเหมือนญาติสนิท มารออยู่แล้ว

เราได้ทราบว่า สมองของท่านได้รับความกระทบกระเทือนมาก และมีเลือดออกในสมองจึงต้องเข้าผ่าตัด


ทุกคนที่มา รอกันอยู่หน้าห้องผ่าตัด ไม่ค่อยมีใครพูดอะไร และไม่มีใครรู้ว่าอาการของท่านวิกฤติแค่ไหน ทุกคนพากันปลอบใจกัน และปลอบใจลูกชายของท่านซึ่งอายุยังเพิ่ง 17 เท่านั้นเอง ในระหว่างนั้น มีโทรศัพท์เข้ามาที่เครื่องของทุกคนที่นั่งรออยู่เป็นระยะ ๆ เป็นโทรศัพท์จากที่ทำงานสอบถามอาการของท่าน เพราะท่านเป็นที่รักและเคารพของคนทั้งหน่วยงาน

จนเกือบหกโมง ท่านก็ถูกเข็ญออกมาจากห้องผ่าตัด เพื่อพาลงไปที่ห้อง x-ray ทุกคนพากันตามลงไป ก่อนเข้าห้อง x-ray คุณหมอได้บอกถึงอาการของท่านคร่าว ๆ ว่ากะโหลกศีรษะแตก และมีส่วนที่ร้าว รวมทั้งมีเลือดออกในสมอง และสมองบวม

(รายละเอียดอาการที่คุณหมออธิบาย ขออนุญาตไม่ระบุค่ะ )

หมออธิบายอะไรอีกนิดหน่อย ซึ่งเราเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง จากนั้น หมอก็ขอตัวไปทำงานต่อ ซึ่งก็หมายถึงพาท่านกลับเข้าไปที่ห้องผ่าตัดอีกครั้งในเวลาประมาณหกโมงกว่า ๆ


พวกเรากลับขึ้นมารอกันต่อหน้าห้องผ่าตัด จนเกือบทุ่มครึ่ง ท่านจึงถูกเข็ญออกมาจากห้องผ่าตัด และเข้าไปที่ห้อง ICU ตอนนั้น มีเพื่อนร่วมงาน และผู้บังคับบัญชาระดับสูงเดินทางมารอฟังอาการด้วย คุณหมอจึงได้อธิบายให้พวกเรา ซึ่งก็ได้แก่ ลูกชายของท่าน เพื่อนร่วมงาน ลูกศิษย์ฟังอีกครั้งหนึ่ง

(คุณหมออธิบายรายละเอียดของอาการบาดเจ็บทางสมองของท่าน)

คุณหมออธิบายว่า ช่วงนี้จะให้ยานำสลบ เพื่อให้สมองได้พัก และจะต้องนำท่านไป x-ray ทุกวันเพื่อเช็คภาวะที่เกิดขึ้น


คุณหมอใจดีมาก และอธิบายให้เราทุกคนฟังอย่างตั้งใจ เข้าใจง่าย คุณหมอย้ำว่า จะพยายามดูแลให้ดีที่สุด และทุกกระบวนการรักษานับจากนี้ไป จะเป็นไปตามมาตรฐานวิชาชีพ


เราและคุณอ้อออกจากโรงพยาบาลประมาณเกือบ 3 ทุ่ม และต้องกลับเข้าไปที่ทำงาน เพราะตอนที่ออกมา ยังไม่ได้เก็บข้าวของอะไรเลย คุณอ้อก็เช่นกัน ตั้งแต่บ่ายสามถึงเกือบสามทุ่ม เราไม่ได้ทานอะไรกันเลย และกว่าจะกลับถึงบ้านก็เกือบ 4 ทุ่ม ลูก ๆ หลับกันหมดแล้ว




 

Create Date : 03 พฤษภาคม 2552
0 comments
Last Update : 4 พฤษภาคม 2552 20:33:51 น.
Counter : 367 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


แค่คนหนึ่งคน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมเยียนค่ะ






Google




...............................

No Me Importa Si Todos Te Miran
No Me Importa Lo Que Digan De Ti
No Me Importa Como Pasa El Tiempo
Sabiendo Yo Que Tu Me Quieres

.....................................




"ขอให้มีความสุขกับชีวิต และมีความสุขกับการ ให้ นะคะ"



















Load Counter
Friends' blogs
[Add แค่คนหนึ่งคน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.