สุภารัตถะ บล็อก
Group Blog
 
<<
กันยายน 2548
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
10 กันยายน 2548
 
All Blogs
 
..หนทางกลับบ้าน


พระอริยะในระดับต่างๆ มักจะพูดถึงสภาวะของจิตเดิมเสมอ ราวกับว่ามันคือสิ่งจริงแท้ไม่แปรเปลี่ยน เป็นตัวตนดั้งเดิม ดำรงอยู่โดยปราศจากทุกข์ เราต่างกลับไปอยู่ในจุดนั้นโดยไม่รู้ตัว เมื่อสงบสงัดและปราศจากการรบกวนของกิเลส เพียงแต่ยังทำลายกิเลสไม่ได้ เมื่อมันถูกกวนให้ขุ่นทำให้เราต้องหลุดออกมาจากบ้านทั้งที่เพิ่งเข้าบ้านได้ไม่นาน

แต่การรู้ตัวของปุถุชนทั่วไป.. กลับหมายถึงออกมาจากสภาวะจุดนั้นเสีย การรู้ตัวของปุถุชนกลายเป็นเรื่องของตัวตน มีตัวเราเราจึงรู้ รู้ตัวตนของเรา เรากลับรู้ตัวเมื่ออยู่นอกบ้านกันเสีย โดยเข้าใจความไม่รู้ตัวเป็นความรู้ตัว รู้ในตัวตนที่สร้างขึ้นมา ว่าฉันเป็นนั่นเป็นนี่ เชื่อทฤษฎีที่ว่าเพราะมีฉันสิ่งอื่นจึงมี ทั้งที่เราเกิดมาจากพ่อแม่ และดำรงอยู่ได้ด้วยอาหาร ทุกอย่างเป็นไปตามเหตุปัจจัย กลายเป็นคำที่คนเข้าใจกันได้ไม่ลึกซึ้ง

ในขณะที่สภาวะรู้ตัวนั้น.. ที่แท้กลับไร้ซึ่งตัวตน และที่กล่าวว่าหลายคนกลับไปอยู่จุดนั้นโดยไม่รู้ตัว เพราะหากลองนึกสังเกตให้ดี ปล่อยครั้งที่เรากลับไปอยู่ด้วยอาการนิ่ง ไม่มีเรา เป็นปกติราบเรียบ จิตไม่ร้อนรนไปด้วยอารมณ์ความคิดเป็นเราเป็นเขา มันก็เฉยๆ ของมันอยู่ได้อย่างนั้น และสภาวะนั้นนั่นเอง ที่ทำให้เรามีชีวิตอยู่กันได้ คนที่ออกมาจากสภาวะนั้นตลอดเวลาต่างหาก ที่แทบจะเป็นบ้า การสร้างตัวตนของเรา อยู่กับความ โลภ โกรธ หลง ดีใจเสียใจ พอใจไม่พอใจ แปรปรวนไปตามอารมณ์กิเลสของตัวตนจนอ่อนล้า

ท่านพุทธทาสเคยสอนว่า ก็ลองคิดดูเถอะ ถ้าเราเอาแต่คิดนั่นคิดนี่กันทั้งวันทั้งคืน ก็เป็นบ้ากันพอดี คนไม่คิดมาก ปล่อยวางง่าย ก็ย่อมมีสภาพจิตที่ดีกว่าพวกสวมอารมณ์ใส่ตัวเอง คิดในสิ่งที่อยากจะเป็น อยากจะไม่เป็น ทำร้ายร่างกายตัวเองเปล่าๆ ขนาดกินไม่ได้ นอนไม่หลับเลย

แต่หากใครที่เริ่มจับจุดตรงนี้ได้บ้างแล้ว ก็จะเห็นว่า สภาวะที่หลุดจากอารมณ์ความคิดนี่มีจริง นิ่งๆ ไม่ทุกข์ไม่ร้อน นอกจากจะรู้ตัวว่าตนเองกลับไปอยู่ตรงนั้นโดยรู้ตัวได้ ควบคุมได้ ไม่ใช่กลับบ้านโดยไม่รู้ตัว ยังหมั่นฝึกกลับไปอยู่ตรงนั้นบ่อยๆ ได้ด้วย เรียกว่าการกำหนด คือหมั่นฝึกให้หลุดจากทุกข์ของอารมณ์ความคิดให้กลับไปอยู่ในที่ที่ไม่ทุกข์ได้ กลับมาที่จิตเดิม ในฐานเดิม หรือพระอริยะบางท่านเรียกว่านิพพานชั่วคราว บางท่านเรียกว่าจิตปกติ คืออยู่ด้วยอาการเดิมของตัวจิตเอง บางท่านก็เรียกว่ากลับบ้านเดิม คือเอาจิตมาอยู่ที่ที่ปลอดภัยไม่ตกอยู่กระแสแห่งกิเลสวัฏฏะ ไม่ได้ปล่อยให้คิดจนเตลิด ตกอยู่ในคิด ไม่ทันความคิด เป็นทาสของความคิด ความทุกข์ไป

คนทั่วไปอาจกลับบ้านเดิมโดยไม่รู้ตัว ทว่ากลับมาได้ไม่นานนัก ก็ร้อนรนจะออกจากบ้านเสมอ แต่สำหรับผู้ที่จับจุดตรงนี้ได้แล้ว จะพยายามพาตัวเองกลับมาบ้านให้เป็น ด้วยเทคนิควิธีอะไรก็ตามที่ถนัด ไม่ว่าจะโดยการกำหนดลมหายใจ กำหนดการเคลื่อนไหว พิจารณาความคิดความเป็นไปของโลก หรือใช้การทำงานเป็นที่เกาะก็มี เพื่อเอาจิตไว้ไม่ให้ไปไกลตัว

คนซึ่งสะเทือนไปกับโลกได้ง่าย ควรฝึกที่จะกลับบ้านให้เชี่ยวชาญ คนที่ชำนาญบางทีคล่องแคล่วที่จะกลับบ้านโดยไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยอะไรนัก ซึ่งที่จริงทำได้ยากมากทีเดียว เพราะส่วนใหญ่เคยชินกับการปล่อยให้จิตไหลไปสู่เบื้องล่างของกระแสกิเลสอย่างเคยชิน จิตที่มีกำลังขนาดทวนกระแสได้ นับว่าเป็นนักรบที่แข็งแกร่งมาก ไม่ตามใจกิเลสจนเคยตัว ไม่แน่อาจฆ่ากิเลสหรือทิฏฐิแห่งความหลงผิดไปได้บ้างแล้ว

กิเลสนั้นมีมากมายหลายระดับ แม้จะไม่ได้ออกไปปะทะอารมณ์ข้างนอก ด้วยความโกรธ เกลียด รัก หลง ก็ยังใช่ว่าจิตจะยอมกลับเข้าบ้านได้ง่าย ความเบื่อ ความเหงา ความกลัว ความขี้เกียจ ก็ยังเกาะติดเป็นอนุสัย จนบางทีความรู้สึกเช่นนี้แหละ ที่ยิ่งทำให้คนส่วนใหญ่วิ่งหนีออกไปหาสิ่งกระทบจากภายนอก เพื่อหนีจากมันไปอีกที

การกลับเข้าบ้านให้เป็น จึงสำคัญยิ่ง… เพราะจะช่วยสร้างกำลังให้ตัวเองมากขึ้น เข้าใจความจริง และไม่หลงไปกับมายารอบตัวที่คิดว่าจริง แต่ไม่มีอะไรไปมากกว่าสิ่งที่ปรุงแต่งแค่นั้น แน่นอน แม้มันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่หากฝึกฝน อย่างน้อยก็จะช่วยให้สามารถเผชิญกับเหตุการณ์ในยามทุกข์มากๆ ให้เห็นทุกข์ แต่อาจช่วยให้ไม่เป็นทุกข์มากนัก…



Create Date : 10 กันยายน 2548
Last Update : 10 กันยายน 2548 13:48:49 น. 11 comments
Counter : 502 Pageviews.

 
อ่านยากไปเหรอ???


โดย: suparatta วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:14:40:01 น.  

 
มาคารวะคนรวยไว้ก่อนค่ะ..

..ต้องมาอ่านอีกครั้งค่ะ ต้องค่อยๆอ่าน ดีมากๆ..ขอบคุณค่ะ ..

ขออนุโมทนาค่ะ


โดย: ป่ามืด วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:14:40:57 น.  

 
อืม..อ่านไม่ยากค่ะ แต่ต้องมีสมาธิในการอ่านและน้อมไปค่ะ..คุณสุภาฯ กำลังบอกสภาวธรรม ซึ่งต้องอ่านแบบแตกต่างจากการอ่านนิยายค่ะ ต้องเกาะติดไปด้วย.. จะไปซักผ้าก่อนค่ะ..


โดย: ป่ามืด วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:14:43:56 น.  

 
ตอนนี้ผมตาสว่างเห็นธรรมแล้ว..............


โดย: ครีเอทีฟ หัวเห็ด วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:14:55:29 น.  

 
เห็นมีคนเข้า แต่ไม่มีใครเม้นท์
กลับบ้านบ่อยๆ วันหนึ่งจะได้กลับได้ตลอดกาล..


โดย: suparatta วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:15:14:59 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณสุภาฯ

คุณสุภาฯร้องไห้ทำไมคะ

รักดีอ่านแล้วเข้าใจค่ะ

จิตที่ไม่ปรุงแต่ง คือจิตที่เกษมใช่ป่าวคะ

ไม่ต้องเกิดความอยาก เป็นจิตที่นิ่งสงบ

ไม่สุข และไม่ทุกข์อะไร

เรื่องบางเรื่อง เหมือนจะไม่เข้าใจในการกระทำ

แต่พอพิจารณาอีกที เฉยๆดีกว่า

แต่ในความเฉยของเรา

คนอื่นอาจจะมองเราไม่ออก

ว่าเรากำลังคิดอะไรอยู่

บางอย่าง ต้องปล่อยวางเหมือนกันค่ะ

พยายามไม่ปรุงแต่งให้ฟุ้งซ่าน

มีความสุขในวันนี้นะคะ คุณสุภาฯ




โดย: รักดี วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:15:48:05 น.  

 
รักดี มีโลโก้ด้วย อิจฉาง่ะ
ร้องไห้ขำๆ อ่ะ อยากกลับบ้านไง


โดย: suparatta วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:15:56:49 น.  

 


โดย: rebel วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:16:16:05 น.  

 
อยากหมาซึ่งกิเลศจังนะคะ แต่นิดว่าถ้าหากว่ามีบ้างแต่ว่าไม่ได้มีมากถึงกับทำร้ายตัวเอง ทำร้ายคนอื่น ไม่หมกมุ่น ไม่มัวเมา มีตามปกติ ก็คิดว่าไม่น่าจะแย่มากมายอะไรเหมือนกันนะค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:16:26:33 น.  

 
ช่วยได้เยอะเรย ช่วยได้เยอะเรย
อ่านไม่ยากนะ อ่านแล้วเข้าใจ
แต่คนอ่านไม่กล้าเม้นท์ กลัวแปดเปื้อนบล็อก ฮี่ๆๆๆ


อย่างไรก็ตาม เตือนสติคนไกลบ้านอยู่หนูได้มากเลยจ้า


โดย: เกือกซ่าสีชมพู วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:17:06:03 น.  

 
อ่านไม่ยากแต่ทำยาก

ช่วงนี้ไม่ได้นั่งสมาธิ จิตตกมากเลยค่ะ

ตอนนี้เริ่มพยายามนั่ง
เพราะสติแตก เครียดจน ทานอะไรก็ไม่รู้รสเลยค่ะ
เน็ตก็พยายามไม่เล่นมาก
นานแวะเข้าที

ตอนนี้ต้งเริ่มพองหนอยุบหนอใหม่
เพราะยังจับได้ไม่ชัดเลยค่ะ

พยายามต่อไป
จะแวะมาอ่านบ่อยนะค่ะ






โดย: อยู่ไกลบ้าน IP: 210.18.17.122 วันที่: 11 กันยายน 2548 เวลา:2:01:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
suparatta
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




..วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร..
..ท่านนาคารชุนะ..
วิภาษวิธี..เกริ่นนำ..ตอนจบ..

๐ สมุดเยี่ยมและบ่นได้..
**ทางลัด**
๐ สารบัญทักทาย(ทั้งหมด)
๐ ชวนคุย&ฟังเพลงปี48(ทั้งหมด)
๐ นอนดูจันทร์..(ส่วนตัว)

**log in หน่อยน่า..



Google.co.th
Friends' blogs
[Add suparatta's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.