@p=p=j=a=n=g
Group Blog
 
<<
มกราคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
16 มกราคม 2553
 
All Blogs
 
..4 ปีที่ผ่านไป..

เวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว
จากเหตุการณ์ที่พ่อจากไปอย่างไม่มีวันกลับ
จากไม่คิดว่าจะผ่านช่วงเวลาแบบนั้นไปได้ยังไง
จนเวลา 4 ปี

ไม่ได้เสียใจอะไรมากมาย
แต่ความรู้สึกผิดจากเหตุการณ์นี้
ยังตามหลอกหลอนชีวิตอยู่เสมอ

เวลาที่อยู่กับตัวเอง
มักเป็นเวลาที่คิดถึงเรื่องราวต่างๆ

คิดถึงพ่อ
คิดถึงช่วงเวลาเก่าๆที่ได้อยู่ด้วยกัน

และอดคิดไม่ได้ว่า
ถ้าวันนี้มีพ่ออยู่ด้วย

วันที่เราเรียนจบ
วันที่เราสอบผ่าน
วันที่เรามีปัญหา
ฯลฯ

ทุกอย่างมันจะดีกว่าที่มันเป็นอยู่รึเปล่า
เราจะมีแรงมีพลังกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้รึเปล่า

ถ้าเปรียบชีวิตกับบ้าน
เสาหลักที่มันล้มไปแล้ว ล้มที่ไม่เคยคิดจะซ่อมมันก่อน
ถึงแม้ว่ามีเสาอื่นๆรองรับ
แต่บ้านมันก็ไม่แข็งแรงเหมือนเดิมอีกแล้ว

วันที่ล้ม มีคนมาดูเยอะแยะเลย
ถามด้วยว่า อยู่ได้รึเปล่า
แต่ไม่มีใครสักคนที่บอกว่า
ถ้าอยู่ไม่ได้หล่ะ
ต้องทำยังไง

บังเอิญ ไม่ต้องรับความช่วยเหลือจากใคร
เราซ่อมแซมตัวเองเสมอมา
แล้วอยู่รอดกันมาจนถึงวันนี้

เมื่อเช้าไปตักบาตรมา
ตื่นเช้าด้วยความรู้สึกโหว่งๆๆ เคว้งๆ

อยากเจอกันจังเลย
อยากกอด อยากได้พลังในวันที่อ่อนแอขนาดนี้
อยากได้แรง support เวลาที่จะทำไรสักอย่าง

ถ้าวันนี้เราได้เจอกัน ป๊ายังจำหนูได้มั้ย


Create Date : 16 มกราคม 2553
Last Update : 16 มกราคม 2553 12:39:45 น. 27 comments
Counter : 330 Pageviews.

 
คิดว่าคุณพ่อของน้องคงมองดูน้องอยู่นะคะ คงภูมิใจกับลูกสาวตัวน้อยๆๆของท่านแน่ ๆ


โดย: บางเวลาของชีวิตเล็กๆ วันที่: 16 มกราคม 2553 เวลา:13:00:32 น.  

 
คุณพ่อไม่ได้ไปไหนไกลหรอกค่ะ อยู่รอบตัวเรานี่แหละค่ะ คอยมองดูความสำเร็จของลูก


โดย: blog pu วันที่: 16 มกราคม 2553 เวลา:13:18:06 น.  

 
สวัสดีจ้าสาวผึ้ง...
มาทักทายกันอีกครั้งหลังจากหายไปเนิ่นนาน ^^


สี่ปีเหมือนกันเลยค่ะ...

ท่านยังอยู่กับเราเสมอ...เชื่อเถอะค่ะ ^^



โดย: แม่นู๋มี่ วันที่: 16 มกราคม 2553 เวลา:13:19:03 น.  

 
เป็นกำลังใจให้นะครับ ถ้าท้อ ก็ท้อได้ครับ แต่อย่าลืมมองสิ่งดีๆ รอบๆตัวน้าาา ผมเชื่อว่ามีให้เราเห็นเสมอและ ^^


โดย: oneshot วันที่: 16 มกราคม 2553 เวลา:13:57:51 น.  

 
สุ้ๆๆนะครับ แวะมาเยี่ยมชมครับ


โดย: ผู้ชาย...อารมณ์ดี (zagano ) วันที่: 16 มกราคม 2553 เวลา:14:46:55 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

คุณพ่อท่านต้องมองดูความสำเร็จของคุณแน่ๆ
และอยู่ไม่ห่างจากคุณ
แวะมาเป็นกำลังใจให้จ้า


โดย: อุ้มสี วันที่: 16 มกราคม 2553 เวลา:20:35:17 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับ


พี่ก๋าอ่านบล็อกน้องผึ้งจบ
แล้วก็อดถามตัวเองไมไ่ด้
ว่าถ้าเปลี่ยนจากน้องผึ้งมาเป็นพี่ก๋า
พี่ก๋าจะทำยังไง








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 มกราคม 2553 เวลา:5:50:40 น.  

 



หวัดดีค่ะน้องส้ม
ขอบคุณสำหรับกำลังใจ นะคะ
อยากบอกน้องส้มเหมือนกันว่า
คุณพ่อไม่ได้จากไปไหนหรอกค่ะ
ท่านยังมองดูและคุ้มครองเราอยู่เสมอ
เช่นเดียวกับที่ น้องส้มก็จะมีคุณพ่ออยู่ในใจเสมอ เช่นกัน
ปล. มีความสุขมาก ๆ นะคะ



โดย: มินทิวา วันที่: 17 มกราคม 2553 เวลา:7:53:30 น.  

 



แวะมาทักทายตอนเช้านะคะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ และต้องสร้างกำลังใจให้ตัวเองด้วยนะคะ เรายังต้องมีคนที่เรารักและเป็นห่วงอยู่ข้างๆมากมาย
ณัฐเชื่อว่าคุณพ่อของคุณบางส้มเปรี้ยวก็ยังมองเห็นคุณอยู่และคุณพ่อเป็นกำลังใจให้คุณบางส้มเปรี้ยวอยู่แล้ว
จงเข็มแข็งค่ะ คุณพ่อจะได้ภูมิใจและคุณพ่อจะได้สบายใจที่ท่านมองลงมาเจอคุณบางส้มเปรี้ยวเข็มแข้งและดูแลครอบคัวได้ คุณพ่อท่านรับรู้ได้แน่นอนว่าคุณรักท่านขนาดใหน ท่านมีกำลังใจให้คุณอยู่แล้ว และมองคุณอยูข้างเสมอจงลุกขึ้นสู้ต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: หนึ่งลมหายใจ วันที่: 17 มกราคม 2553 เวลา:10:53:31 น.  

 
...

เคยฟังเพลงนี้ไหมคะ Tears in heaven

"Would you know my name
If I saw you in heaven
Will it be the same
If I saw you in heaven
I must be strong, and carry on
Cause I know I don't belong
Here in heaven

Would you hold my hand
If I saw you in heaven
Would you help me stand
If I saw you in heaven
I'll find my way, through night and day
Cause I know I just can't stay
Here in heaven"


บางครั้งเราอาจจะนึกโทษตัวเอง แต่ว่า...พอมาทบทวนอีกที มันคงเป็นลิขิตของพระเจ้า ไม่ใช่เพราะเราทั้งหมดหรอก (มันก็รวมๆกันหลายอย่าง) เพราะมันถึงเวลาที่เขาต้องจากเราไปแล้ว

พ่อต้องจากเราไปเพื่ออะไรหลาย ๆ อย่าง เพราะมันหมดเวลาของพ่อ เพราะมันถึงเวลาที่เราต้องเติบโต ยืนด้วยขาของตัวเอง เป็นที่พึ่งให้กับตัวเองให้ได้ เป็นที่พึ่งให้กับแม่ให้ได้...ฯลฯ


ที่พล่ามมาทั้งหมดนี่ ก็เพราะเราเองก็เสียพ่อไปเหมือนกัน เราเป็นลูกสาวคนเดียว ติดพ่อมาก นอนกับพ่อจนถึงอายุ 16 วันที่พ่อตายเราเป็นคนแรกที่อยู่ด้วย (พ่อเราเส้นโลหิตในสมองแตก) และเราเองก็คงเป็นคนสุดท้ายที่อยู่กับพ่อตอนที่พ่อยังพอมีสติหลงเหลือเช่นกัน ทุกวันนี้ก็คิดถึง ไม่คิดว่าความตายมันจะเป็นอะไรที่น่าเศร้าแบบนี้ เพราะเคยไปแต่งานศพคนอื่น เวลาเห็นญาติเขาร้องไห้ร้องห่ม ตัวเราเองก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไร แต่พอมาเจอกับตัวเองมันก็...นะ

แต่ก็นั่นแหละ นี่แหละคือ "ชีวิต" สิ่งที่เราต้องยอมรับ เรียนรู้และอยู่กับมันให้ได้


เป็นกำลังใจให้นะ พ่อยังอยู่กับเธอเสมอ อยู่ในทุกอณูเลือดเนื้อของเธอ อยู่ในทุกลมหายใจเข้าออกของเธอ ดังนั้นเธอจะต้องรักตัวเองให้มากมาก แล้วทำชีวิตตัวเองให้ดีขึ้น ดีขึ้นมากมาก อย่ายอมให้ใครมาเอาเปรียบ อย่ายอมให้ใครมารังแกเธอได้ เพราะทุกสิ่งทุกอย่างในร่างกายของเธอนั้นสร้างมาจากเลือดเนื้อและความรักของพ่อ ถ้าเธอรักและคิดถึงพ่อ สิ่งที่เธอสามารถทำได้ในตอนนี้คือเธอต้องดูแลตัวเองให้ดีที่สุึดนะคะ


โดย: Ninniko วันที่: 17 มกราคม 2553 เวลา:13:00:38 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรค่ะ...อดีตแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว...ท่านอยู่ในความทรงจำของลูกเสมอค่ะ คุณพ่อจากไป 6 ปีได้แล้วเหมือนกันค่ะ...คิดถึงท่านเสมอ ยิ่งทุกข์ยิ่งคิดถึง เวลาที่เราสุขก็คิดถึงอยากให้ท่านสุขด้วย เวลามีปัญหาต่างๆ นานาก็ยิ่งคิดถึงท่านมาก ตอนนี้ก็ภาวนาให้ท่านช่วยคนที่เรารักด้วยและท่านก็คงช่วยตามที่ขอ ท่านอยู่รอบๆ กายลูกเสมอเชื่อเหอะค่ะ...ยิ้มไว้นะคะ...ฝันดีค่ะ


โดย: deeplove วันที่: 17 มกราคม 2553 เวลา:20:46:38 น.  

 
พี่สะอึกอยู่นาน
ไม่กล้าจะเขียนหรือปลอบอะไรเลย

บางอย่าง...คนนอกก็จะไม่มีวันเข้าใจ
ทำได้แค่เป็นกำลังใจ
อยากทำให้มากกว่านี้ ก็ไม่รุ้จะทำยังไง


ถ้าอยากบอกอะไรหนู
คงอยากบอกว่าความเข้มแข็งที่มี
ใจเราต้องเข้มแข็งให้มากที่สุด

พี่ว่าความรู้สึกมันดีนะ ไม่ว่าจะรู้ถึงอารมณ์แบบไหนก็ตาม
มันทำให้คนเป็นคนน่ะ


พ่อของเราจะอยู่ในที่ที่ท่านเคยอยู่เสมอ
คือในใจของหนูบางส้มเปรี้ยวไง


หนูน้อยอย่าเศร้ามาก ไม่งั้นพี่เศร้าตามนะ


โดย: Quaver วันที่: 18 มกราคม 2553 เวลา:2:01:32 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องผึ้ง







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มกราคม 2553 เวลา:7:23:37 น.  

 

.....ผ่านมาสวัสดีปีใหม่ครับ...

...^-^...


โดย: saraburitrebor วันที่: 18 มกราคม 2553 เวลา:14:22:15 น.  

 
สวัสดีครับ

ทุกอย่างไม่อาจอยู่ชั่วนิรันดร์ครับ

เราต้องเปิดทางให้เกิดสิ่งใหม่ๆอยู่เสมอ







โดย: มนุษย์กินเห็ด... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 18 มกราคม 2553 เวลา:15:39:30 น.  

 
อิอิอิ


พี่ก๋พยายามเขียนไม่ให้งงที่สุดแล้วล่ะครับ 555

เขียนมากกว่านี้เดี๋ยวจากเรื่องสุข-ทุกข์
จะกลายเป็นเรื่องของอภิธรรมไป 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มกราคม 2553 เวลา:16:11:47 น.  

 
มาให้กำลังใจน้องผึ้งด้วยคนนะคะ

เราย้อนเวลากลับมาไม่ได้ แต่เราสามารถจดจำและเก็บความรู้สึกดีดีไว้ได้เสมอ

นำออกมาใช้เมื่อยามเราอ่อนแอ


โดย: นางฟ้าในโลกไซเบอร์ วันที่: 18 มกราคม 2553 เวลา:20:07:11 น.  

 
พี่เชื่อว่าท่ายังคงอยู่กับน้องผึ้ง
และเฝ้ามองดูความสำเร็จของน้องผึ้งด้วยความชื่นชมค่ะ
แม้ในยามที่น้องมีปัญหาพี่เชื่อว่าท่านเอาใจช่วยให้น้องผึ้งผ่านปัญหาเหล่านั้นไปได้ด้วยดี


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 18 มกราคม 2553 เวลา:20:46:20 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องผึ้ง








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 มกราคม 2553 เวลา:6:23:15 น.  

 
มุมไบเมืองหลวงนี่
เจริญพอๆกับนิวยอร์กเลยครับน้อผงึ้ง
เมืองไทยเทียบแล้ว
ไม่ติดฝุ่นเลยนะครับ

ภาพบล้อกพี่ก๋าเป็นแค่เสี้ยวเดียวของอินเดียครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 มกราคม 2553 เวลา:16:50:50 น.  

 
เข้ามาให้กำลังใจ แรงใจ หรืออะไรก็ตามที่เม้นของผมพอจะมีครับ
สู้ๆนะครับ


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 20 มกราคม 2553 เวลา:4:56:42 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องผึ้ง







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 มกราคม 2553 เวลา:6:39:14 น.  

 
อาจต้องบอกกับตัวเองว่าต้อง เข้มแข็ง
..
Morning

และดีใจ ที่เรื่องปิ่นโตสีชมพู ทำให้คุณยิ้มได้



โดย: U can call me anytime วันที่: 20 มกราคม 2553 เวลา:7:48:59 น.  

 
เศร้าแต่เป็นเรื่องจริงครับน้องผึ้ง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 มกราคม 2553 เวลา:14:19:05 น.  

 
เป็นเหมือนกัน แม่เพิ่งเสียไปมันคว้างไปหมด แต่เราต้องอยู่ต่อไป


โดย: ประมาณว่าอ่ะนะ วันที่: 20 มกราคม 2553 เวลา:14:34:59 น.  

 
คิดถึง


โดย: เช้านี้ยังมีเธอ วันที่: 20 มกราคม 2553 เวลา:14:48:08 น.  

 
เชื่อแน่ว่าถ้าคุณพ่อยังอยู่ เรื่องบางอย่างก็อาจจะมี
เปลี่ยนแปลงไปบ้างด้วยเหตุการณ์และอารมณ์นะค่ะ
แต่สิ่งที่เหมือนกันก็คือ .. เราว่าคุณพ่อคุณคงจะ
ดีใจที่ลูกของท่านแข็งแกร่ง ดูแลตัวเองได้แม้ว่า
จะไม่มีทานอยู่ใกล้ๆ แล้วแต่ก็ไม่ได้หมายถึงว่าท่านเอง
จะไม่รับรู้ว่าคุณเป็นยังไงนะคะ่ เพราะอย่างน้อยๆ
เวลาคิดถึงกัน ก็ยังมีความรู้สึกรักและก็ห่วงใยให้กัน
อย่างสม่ำเสมอค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 20 มกราคม 2553 เวลา:22:38:32 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

บางส้มเปรี้ยว
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นคนธรรมดา
ที่มีคนบอกว่า ดูง่าย
อันนี้ไม่รู้ว่าจริงมั้ย
แต่ที่แน่ๆ
ขี้งอน ขี้น้อยใจ
แต่ก็รักเดียวใจเดียวนะ
Friends' blogs
[Add บางส้มเปรี้ยว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.