Group Blog
 
<<
มีนาคม 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
13 มีนาคม 2550
 
All Blogs
 
4:30 am. ดึกเกินกว่าที่จะข่มตานอน



ผมเป็นคนนอนดึก ไม่สิครับ เรียกว่า นอนเช้า อาจจะถูกต้องกว่า
ผมจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่านิสัยนอนตอนเช้าแบบนี้เริ่มขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เอาเป็นว่าเมื่อเริ่มจำได้ ก็รู้ว่า เวลากลางคืนนั้นน่าหวงแหน และเป็นช่วงเวลาเดียวของวันที่ผมได้เป็นตัวของตัวเองอย่างที่สุด ผมรักเวลาที่ทั้งบ้านเงียบกริบ และมีเพียงผมคนเดียวที่ยังลืมตาอยู่ ผมรักเวลาที่รอบตัวไม่มีเสียง และในความมืดนั้นควันบุหรื่ลอยอ้อยอิ่งช้ากว่าเคย
ผมรักกลางคืน จนบางครั้งการที่จะต้องล้มตัวลงนอนคือความทรมาน
ทรมานเพราะรู้ว่าเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง คือวันใหม่ มันเจ็บปวดนะครับ โดยเฉพาะเมื่อเวลาที่คุณรู้ตัวว่าไม่อยากให้วันรุ่งขึ้นข้ามมาถึงเลย
ผมหลงรักกลางคืนครับ และ เมื่อเสี่ยวหวูลืมตาขึ้นมาในเวลาตีสี่สามสิบ ผมยังคงตื่นอยู่เป็นเพื่อนเขา

เด็กชาย เสี่ยวหวู อายุ 11 ปี ลืมตาตื่นทุกคืนเวลาตีสี่ครึ่ง ทุกครั้งเขาจะย่องเข้าไปในห้องนอนพ่อเลี้ยงชาวเกาหลี มีเพียงแสงจากโทรศัพท์มือถือส่องทาง เสี่ยวหวูจะเริ่มสำรวจข้าวของของผู้ชายแปลกหน้า คนที่แม่เขาทิ้งให้นอนกรนจมกองเหล้าอยู่บนเตียง
เสี่ยวหวูเก็บทุกอย่างที่เป็น และ เคยเป็นของผู้ชายชาวเกาหลีคนนั้น เด็กชายไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยปากพูดกับคนที่แม่ทึกทักให้เรียกว่าพ่อ แต่เขาเก็บและจดบันทึกทุกอย่างของผู้ชายคนนั้น ตะเกียบคู่เก่าที่ยังอวลกลิ่นบะหมี่สำเร็จรูป ขนจากที่ลับหงิกงอ และแม้แต่คราบน้ำตาที่ค้างบนเสื้อ
ตอนกลางวัน เมื่อชายเกาหลีเศร้าซึม ร้องไห้ ระบายอารมณ์ไปกับเหล้าและควันบุหรี่ เสี่ยวหวูเผลอหลับที่โรงเรียน กรอกยาแก้ไอเข้าปากโดยไร้เหตุผล และ ไม่มีใครซักคนที่จะเป็นเพื่อน
โลกเหงาๆของเสี่ยวหวูและชายเกาหลี ยุติลงเมื่อถึงตอนกลางคืน ตอนที่คนหนึ่งเมาหลับไม่ได้สติ และ อีกคนลืมตาขึ้นมาตอนตีสี่ครึ่ง แทรกตัวเข้าไปในโลกของอีกคนหนึ่งเพื่อเริ่มบันทึกความทรงจำ
รอยสตัน ตัน ( Royston tan ) เสนอโลกของคนเหงาสองคนสองวัย ในบรรยากาศที่อวลไปด้วยกลิ่นโฮโมอีโรติกได้ อย่างสวยเหลือเกินในหนังเรื่องนี้ เราไม่รู้สาเหตุของการเศร้าซึมของชายเกาหลี มีเพียงรูปถ่ายผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาเผลอทิ้งไว้ให้สงสัยถึงการเป็นต้นเหตุของอาการฟูมฟายไปกับเหล้า บุหรี่ และน้ำตา แต่หนังก็เลือกที่จะไม่ให้คำตอบ ทั้งภูมิหลัง และที่มาของการตัดสินใจของชายเกาหลีในตอนท้ายเรื่อง แต่กลับดึงเขาให้ห่างออกไปในขณะที่หนังเปิดโอกาสให้เราใกล้ชิดกับเสี่ยวหวูมากขึ้น
ถึงมันจะเป็นความสัมพันธ์ที่ไร้เสียง แต่หลังจากวันที่ชายเกาหลีกอดคอร้องไห้กับเสี่ยวหวู วันที่เขาทั้งคู่ใกล้ชิดกันมากที่สุด และเสี่ยวหวู ตัดชายเสื้อเปื้อนน้ำตาของเขาปิดไว้ในสมุดบันทึก จากเรียงความเรื่อง ฮีโร่ในใจผม ที่เสี่ยวหวู เขียนถึงผู้ชายเกาหลีคนนั้น แต่ครูไม่สนแม้แต่ที่จะฟัง โลกเหงาๆของคน 2 คน ก็เคลื่อนเข้าสู่จุดสิ้นสุด
ในขณะที่ความหมกมุ่นกับเพื่อนร่วมบ้านของเสี่ยวหวูมีมากขึ้นเท่าทวี เด็กชายตัดสินใจฝ่ากำแพงบางๆที่คั่นเขาทั้งคู่ด้วยการพยายามสื่อสาร เปิดตัวเอง แต่เมื่อผลลัพธ์ที่ได้กลายเป็นตรงกันข้าม เมื่อโลกเหงาๆกลับเข้ามาพันธนาการเสี่ยวหวูอีกครั้ง ไฟจากกระบอกไฟฉายที่เสี่ยวหวูกระพริบถี่ๆราวกับเป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือไปนอกโลกนั้น จึงอาจจะไร้ความหมายในคืนที่เวลาตีสี่สามสิบนาฬิกาดึกเกินกว่าจะข่มตานอน



Create Date : 13 มีนาคม 2550
Last Update : 13 มีนาคม 2550 23:13:37 น. 2 comments
Counter : 665 Pageviews.

 
หนังเรื่องนี้น่าดูดีครับ ไม่รู้จะมีโอกาสดูในโรงบ้านเรารึเปล่า แต่อย่างน้อยน่าจะหา DVD ดูได้บ้างล่ะมั้ง

ขอบคุณครับที่แนะนำ


โดย: das Kino วันที่: 14 มีนาคม 2550 เวลา:1:21:23 น.  

 
อ่านหลายเรื่องแล้ว เดี๋ยวคงได้ทะยอยหามาดู

ขอบคุณคนนอนเช้า

เวลากลางคืนนั้นน่าหวงแหน เช่นกันค่ะ


โดย: bua ja วันที่: 31 มีนาคม 2550 เวลา:13:13:35 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

luckymelodie
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add luckymelodie's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.