ขอบคุณทุกท่านที่มาเยี่ยม... บ้านนายซึมลึก ยินดีต้อนรับครับ

บันทึกไกลบ้าน: อยู่กับสิ่งที่เลือก

20110420



บันทึกไกลบ้าน: อยู่กับสิ่งที่เลือก


การเรียนที่นี่หนักมาก ไม่ใช่เฉพาะว่าต้องเรียนอย่างเดียว แต่เนื่องจากต้องทำงานเป็นนักวิจัยเต็มตัว ส่วนเรื่องเรียนถือว่าเป็นเรื่องรองในสถาบันวิจัยแห่งนี้ ตอนนี้รู้สึกเครียดมาก ถึงแม้จะทราบมาก่อนหน้านี้แล้วว่าระบบที่เป็นอย่างไร แต่พอมาต้องเผชิญเองก็ยังทำใจไม่ได้ในช่วงเวลาต้องปรับตัวอย่างนี้ อาจารย์และเพื่อนร่วมงานก็ค่อนข้างกดดัน เพื่อต้องการให้ได้ผลงานมากที่สุด การเรียนเทอมก็ต้องลงเรียนค่อนข้างหนัก เมื่อวันก่อนมีประชุมแลปค่อนข้างเครียด ตัวเราเองก็โดนมิใช่น้อย เป็นช่วงเวลาที่ยากของเด็กเพิ่งเข้ามาใหม่ จนในที่สุด รุ่นน้องคนหนึ่งที่เข้าเรียนพร้อมกัน รับมือกับความเครียดไม่ไหว เขาไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมใหม่ และงานวิจัยที่ค่อนข้างหนักได้ จึงได้ขอลาออกกับอาจารย์ ถึงแม้ว่าจะเพิ่งจะเริ่มต้นเปิดเรียนได้แค่ 2 เดือนเท่านั้น รุ่นน้องคนนี้ค่อนข้างจะสนิทกัน เขาเป็นคนนิสัยดี เป็นคนดีคนหนึ่งเลยทีเดียว แต่ชีวิตในการทำงานนั้นค่อนข้างจะซับซ้อนบางครั้งเป็นคนดีที่ไม่รู้จะรับมือกับความเป็นจริงยังไงก็ค่อนข้างเป็นเรื่องลำบาก เพื่อนคนนี้เป็นคนที่เอาใจใส่คนรอบข้าง คอยสังเกตและดูแลความรู้สึกของคนอื่นๆ หลายๆครั้งคนอื่นก็แสดงอารมณ์และคำพูดด้านลบออกมา ทำให้เขารู้สึกเสียใจไม่มีความสุขไปด้วย รวมทั้ง ความกดดันจากอาจารย์และเรื่องงานวิจัย ในที่สุดรุ่นน้องก็ตัดสินใจลาออก ย้ายมหาวิทยาลัย ซึ่งที่เขาคาดหวังว่าจะไปก็เป็นมหาวิทยาลัยเก่าค่อนข้างจะมีชื่อเสียง สิ่งแวดล้อมบรรยายกาศการเรียนค่อนข้างเป็นมิตรมากกว่า เพราะว่านั่นไม่เหมือนกับการทำงานแบบที่นี่

อย่างไรก็ตามผมก็อดที่จะเศร้าใจไปกับเหตุการณ์นี้ไม่ได้ เหมือนกับเสียกำลังใจ เพราะตอนแรกคิดว่าจะมีเพื่อนดีๆ ที่สนิท คอยผ่านความยากลำบากด้วยกันไปอีกอย่างน้อย 4-5 ปี แต่ก็นั่นแหละเขาก็มีทางเลือกของเขา มีทางของเขา เขาบอกว่าเขาเสียใจที่ตัดสินใจอย่างนี้ในบานะที่ทำให้เพื่อนๆเสียใจไปด้วย เราบอกว่าหยุดพูดคำว่าเสียใจ เพราะนายไม่ได้ทำอะไรผิด ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเลือก ชีวิตบางครั้งก็เหมือนการนั่งรถเมล์ บางทีเราก็ขึ้นรถเมล์ผิดสาย ก็แค่เดินลงแล้วรอคันใหม่ หรือบางทีเราก็กลับคิดว่า สายเดิมน่าจะดีกว่า ก็แค่ก็ลงป้ายหน้าแล้วไปขึ้นรถคันเก่าก็เท่านั้น บางทีเราก็ไม่รู้ว่าจะไปไหน ก็กังวลต่างๆนานา แต่เราก็สามารถทำให้ชีวิตง่ายขึ้น ด้วยการลองนั่งรถไปก่อน ดูสองฝั่งข้างทางไปเรื่อยๆ ถ้าชอบก็นั่งต่อ ไม่ชอบก็ลง ชีวิตมันก็เท่านี้ เราต้องแสวงหาสิ่งที่เหมาะสมกับเรา อนาคตก็เป็นสิ่งที่คาดเดาอะไรไม่ได้อยู่แล้ว ว่าจะดีขึ้นหรือแย่ลง การเลือกทางใดทางหนึ่ง เลือกที่จะทำหรือไม่ทำ เลือกที่จะหยุดหรือทำต่อ ก็ไม่มีใครบอกได้หรอกว่า ทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไร ดังนั้น เราก็แต่ทำและเชื่อความรู้สึกว่าทางนี้น่าจะเหมาะกับเรามากที่สุด บางทีการใช้เหตุผลมันก็ขบไม่แตกทำให้เกิดความฟุ้งซ่าน เปล่าๆ ก็ขอให้โปรดใช้สัญชาตญาณในการตัดสินใจ อย่างไรเสียเราก็เป็นคนที่จะใชัชีวิตของเราเอง เราต้องอยู่กับสิ่งที่เราเลือกหรือไม่เลือก นั่นก็คือเราต้องรับผิดชอบต่อเส้นทางชีวิตของเราเอง


This isn't the time to make hard and fast decisions, its time to make mistakes. Take the wrong train and get stuck somewhere chill. Fall in love - a lot. Major in philosophy 'cause there's no way to make a career out of that. Change your mind. Then change it again, because nothing is permanent.

So make as many mistakes as you can. That way, someday, when they ask again what we want to be… we won't have to guess. We'll know."
(จากภาพยนต์แวมไพร์ ทไวไลท์3 ในฉากพิธีเรียนจบ)


นายซึมลึก




 

Create Date : 20 เมษายน 2554
6 comments
Last Update : 20 เมษายน 2554 20:32:45 น.
Counter : 2729 Pageviews.

 

ถุถุถุถุ ถูกต้องนะค๊าบบบ ชีวิตเราเอง เราก็ต้องตัดสินทุกอย่างเอง

บ้านบางแค แคร์บางคน ฮ่าๆๆๆๆ

 

โดย: สัญญาลมปาก 20 เมษายน 2554 21:10:09 น.  

 

ชีวิตคือการต่อสู้ค่ะ
สู้ สู้ ค่ะ ไม่ว่าอยู่ที่ไหนก็ต้องสู้และดิ้นรนทั้งนั้นค่ะ อยู่ที่ว่าเราทำใจยอมรับได้มากแค่ไหน

สู้ตายคะ

 

โดย: PrettyNatty 20 เมษายน 2554 21:42:34 น.  

 

ใช่ค่ะ เลือกแล้วต้องทำให้ดีที่สุดนะ แล้วทุกอย่างจะออกมาดีเอง เป็นกำลังใจให้ค่ะ

 

โดย: SM IP: 110.49.233.144 20 เมษายน 2554 22:12:31 น.  

 

อ่านบล็อคนี้แล้วโดนใจคะ

อ่านแล้วมีกำลังใจขึ้นมา^^

 

โดย: Sassy Imp 21 เมษายน 2554 20:32:44 น.  

 

สวัสดีครับคุณซึมลึก

ผมเองก็ต้องจากบ้านมาแสนไกลเพื่อสร้างฝันให้เป็นจริงครับ ตอนนี้ผมอยู่เยอรมันครับ อากาศที่นี่เริ่มจะอุ่นละครับ แต่บางวันก็ฝนตก
คุณซึมลึกต้องใช้ภาษาเกาหลีในการเรียนหรือทำงานเปล่าครับ? ส่วนผมนี่ต้องใช้ภาษาเยอรมันละครับ ตอนนี้ก็กำลังเรียนอยู่อย่างหนักเลยละครับ
เขาบอกว่าบางครั้งคนเราเมื่่ออยู่คนเดียวก็อาจจะอ่อนแอลงได้ แต่ถ้าอ่อนแอเมื่อไรก็คิดถึงกำลังใจของคนที่รักเราไว้นะครับ จะได้มีกำลังใจสู้กับปัญหาต่อไปนะครับ

ท้อได้แต่อย่าถอยนะครับ (ผมบอกตัวเองด้วยละครับ)
ไม่เรียนรู้ที่จะลำบากก็คงไม่รู้จักคำว่าสบาย...

ไว้วันหลังจะแวะมาเยี่ยมใหม่นะครับ

 

โดย: ลมหนาวสุดท้าย IP: 134.76.63.237 27 เมษายน 2554 5:04:02 น.  

 

ตอนนี้เข้าฤดูใบไม้ผลิ แต่ยังหนาวอยู่เลย เพื่อนบอกว่าปกติที่เกาหลีช่วงนี้ก็ไม่หนาวอย่างนี้ น่าจะเป็นเพราะว่าอากาศแปรปรวน ฤดูนี้หรือหน้าร้อนฝนจะตกชุกในเกาหลี

เรียนและทำงานที่นี่ ใช้ภาษาอังกฤษครับ แต่ก็ต้องเรียนภาษาเกาหลีเอาไว้ใช้ในชีวิตประจำวันอยู่เหมือนกัน

ที่เยอรมัน การเรียนและทำงานวิจัยก็คงค่อนข้างหนักอยู่เหมือนกัน เห็นหลายคนว่าอย่างนั้น ยิ่งถ้าเป็นสถาบันที่มีชื่อเสียงก็คงหนักมาก ก็คงต้องใช้ความอดทนอย่างสูง เพราะพื้นฐานคนเยอรมันก็ค่อนข้างเอาจริงเอาจัง ยังไงก็สู้ๆนะครับ

ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านมาเม้นต์นะครับ ก็ให้กำลังใจกันและกันครับผม

 

โดย: Grenadine1oz 27 เมษายน 2554 16:49:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Grenadine1oz
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Grenadine1oz (เกรเนดีน วัน ออนซ์)
นายซึมลึก

::เวบ ::

::ร่วมรณรงค์::

New Comments
Group Blog
 
 
เมษายน 2554
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
20 เมษายน 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Grenadine1oz's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.