กันยายน 2548

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
7 กันยายน 2548
Cocoa Tour: Santa Cruz + Story
บันทึกเก่า ... เล่าใหม่

วันนี้ไปเที่ยวกับเพื่อนมา ขับไปถึง santa cruz เพื่อนขับแหละ แหง๋หน่อ เป็นผู้ชายก็ต้องบริการผู้หญิงใช่มั้ยล่ะ สนุกดี เริ่มแรกแบบขลุกขลักเล็กน้อย เพราะนัดกันแล้วก็แบบว่าไปสาย ด้วยอาการเดิม หลง -_-" ทำไมนะ ตะก่อนก็บ้านอยู่แถวนั้นแท้ๆ พอเปลี่ยนทางไปนิดนึงถึงหลงได้กลับทิศอย่างนี้ก็ไม่รู้ เซ็งตัวเองเล็กๆ สายอีกแล้ว ต่อไปนี้จะไม่นัดใครแล้ว นัดแล้วก็สาย เบื่อจัง

สุดท้ายเลยต้องเปลี่ยนที่นัด เพราะสายจัด คนที่นัดกลับบ้านไปแล้ว -_-" แถมติดต่อไม่ได้ด้วย ก็เลยนัดใหม่เป็นที่ mall คราวนี้ไม่หลงแน่ 555 ชีวิตดูเศร้าๆ แฮะ เป็นผู้เชี่ยวชาญด้าน shopping and mall ตอนแรกนึกว่าจะล้มละ แต่คุณเพื่อนไม่ยอม อ่ะ ไปก็ไป santa cruz ... here we come!!! กว่าจะไปถึงก็ห้าโมงเย็นแล้ว



ไปแล้วก็หนุกดี ไม่ได้ไปมาจะปีแล้วมั้ง ได้ไปทะเล ถึงไม่สวยเหมือนเมืองไทย แต่ได้เห็นคลื่น รับลมทะเล ได้กลิ่นเกลือ เดินเปียกๆ เท้า (ไม่ได้อยากให้เปียกหรอก แต่กะจังหวะคลื่นไม่ถูก T^T ก็เปียกเลย) ย่ำทราย แค่นี้ก็ดีพอแล้ว แต่ที่แถมมาคือลมเย็น เย็นมาก จนหนาว แล้วแบบว่าแต่งทะเล๊ ทะเล ขาสั้น ดีนะว่าเอาผ้าโสร่งอเนกประสงค์เมืองไทยไปด้วย เลยได้ใช้เป็นผ้าห่ม

ข้อแตกต่างของทะเลที่นี่ กับทะเลบ้านเราเท่าที่รู้สึกได้ง่ายๆ คือทะเลที่นี่มันดูสกปรก ทั้งๆ ที่หาดไม่มีขยะซักชิ้น มันดูหยาบ ไม่น่าเดิน ไม่น่านั่ง ไม่ต้องพูดถึงลงไปนอนเล่นเลย ทะเลบ้านเรา ขยะตรึม แต่ก็น่านอน เฮ่อ อยากกลับไปนอนริมทะเลเร็วๆ ส่วนอีกอย่างคือ ทะเลบ้านเราไม่มีแมวน้ำ กับสิงโตทะเล 555



สิ่งที่ประทับใจน่ะหรอ คงเป็นเรื่องเล่าที่เห็นระหว่างทาง เรื่องมันมีอยู่ว่า
(ภาคพิเศษ โกโก้เล่านิทาน)

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ดินแดนที่มีแต่น้ำกับทราย
ที่นั้น มีนกอยู่ตัวหนึ่ง มันโดดเดี่ยว เศร้าสร้อยมาก
เพราะที่แห่งนั้น ไม่มีนกเหมือนมันเลย มีแต่คนอยู่มากมาย



ความรู้สึกแปลกแยกมีอิทธิพลมากพอที่จะกดดันนกตัวนั้น
ให้เปลี่ยนแปลงตัวเอง โดยมันเริ่มหัดพูดภาษามนุษย์
โดยหวังว่า มันคงจะมีเพื่อน และได้รับความยอมรับจากสังคมนี้ได้

"เธอๆ อยากเป็นเพื่อนกับฉันไหม"



"ใครพูดน่ะ ... อ้าว เธอเป็นนกนี่
ทำไมเธอพูดได้ล่ะ นกต้องพูดไม่ได้ซิ"



"แต่เพราะทุกคนคิดแบบนี้
ฉันเลยไม่มีเพื่อน ไม่มีใครยอมเป็นเพื่อนกับฉันเลย
ฉันเหงา ... ฉันก็พูดได้เหมือนเธอนี่นา"

"ฉันเข้าใจ แต่คนรอบตัวฉันไม่เข้าใจหรอก"

"..."

"แต่ฉันช่วยเธอได้นะ"



"ฉันช่วยให้เธอภูมิใจในความเป็นเธอได้
เพื่อที่เธอจะอยู่อย่างมีความสุข
และความเป็นตัวเธอ ก็จะดึงดูดให้คนเข้าหาเธอเอง"

"จริงหรือ ยังงัยล่ะ"

"เธอเป็นนก เธอต้องภูมิใจที่เป็นนก
เธอไม่จำเป็นต้องพูดได้แบบคน
แต่ ... เธอต้องงับขนมปังวิเศษนี้ให้ได้
ดังที่นกปกติควรจะทำ"

"แต่ ... "

"เธอเป็นนก เธอควรจะทำตัวแบบนก
ถึงเธอจะเลียนแบบคนได้มากแค่ไหน
เธอก็ยังเป็นเธอ ที่ไม่ใช่คนอยู่ดี ...
แล้ววันนึง ถ้าเธอยังเลียนแบบคนอย่างนี้
เธอก็จะไม่ใช่นกต่อไป
อีกทั้งก็ไม่ได้กลายเป็นคนด้วย ...

เอ้า ... รับขนมปังวิเศษให้ได้"




... งั่ม ...




"โห รับอาหารเท่ห์เชียวนะ"
"อร่อยหรือเปล่า แบ่งมาทางนี้มั่งซิ"

"ได้ๆ เอ๊ะ ... นั่น ... พวกเธอเหมือนฉันเลย
พวกเธอมาจากไหน ทำไมฉันไม่เคยเห็นพวกเธอเลย"



"เธอไม่เคยเห็นพวกฉันหรอก
เธอมัวแต่วุ่นวายกับการพยายามทำตัวเป็นคน
แต่วันนี้ เธอคิดได้ เธอมองรอบข้าง
เธอภูมิใจในความเป็นตัวของเธอ
เธอมองเห็นโลกกว้างขึ้น ...
เธอจึงมองเห็นพวกเรา ... ยินดีที่ได้รู้จักนะ"

"ฉันมีเพื่อน ฉันไม่ใช่ตัวประหลาดต่อไป"

.
.
.

เด็กน้อยได้แต่ยินดีที่เจ้านก มีความสุขในฐานะที่เป็นนก
นั่นไม่ใช่ขนมปังวิเศษหรอก มันเป็นขนมปังธรรมดา
ที่สลายกำแพงความไม่พอใจในตัวเองของเจ้านกไป
และช่วยเจ้านกให้ไม่ต้องพยายามทำตัวให้เป็นในสิ่งที่ไม่ได้เป็น
แม้ว่าเธอจะไม่สามารถเข้าใจเจ้านกได้อีก
แต่เธอก็ดีใจ ที่เธอ ช่วยให้นก ได้กลับเป็นนกอีกครั้ง

และจากวันนี้ เจ้านก จะมีความสุข ในฐานะที่เป็นนกตลอดไป



แม้ว่าการกระทำนี้ จะทำให้เธอเสียเจ้านกไปตลอดกาล
แต่ก็ดีกว่า ดึงเจ้านกไว้ ให้เป็นในสิ่งที่เจ้านกไม่ได้เป็น

.
.
.


ผมมันตัวประกอบครับ เรื่องจบยังไม่ได้ออกเลย T^T


ว่าไป อีกสิ่งนึงที่ต่างกันกับหาดเมืองไทยก็คือ ขบวนการหาโลหะ เป็นญาติกับขบวนการห้าสี อิอิ พวกนี้เป็นคนที่มีงานอดิเรกที่มีชื่อเล่นว่า lost and found (ข้าพเจ้าบัญญัติเองจ้า) คือหาของมีค่าที่คนทำตกไว้บนชายหาดนั่นเอง โดนจะมีเครื่อง metal detector หนึ่งอัน แล้วก็เดินๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เคยดูในสารคดี บางคนทำเงินได้ทริปละหลายร้อย หลายพันเหรียญ แต่ให้เดินแบบนี้ทั้งวันก็ไม่ไหวนา แต่พอเห็นเค้าได้สร้อย ได้แหวน ได้ของเก่าๆ โบราณก็ตื่นตาตื่นใจดีเหมือนกัน



ที่ santa cruz beach boardwalk มีสวนสนุกอยู่หนึ่งอัน ดีใจมาก รีบจ้ำๆ ว่าจะไปเล่น ไปถึงพบว่า มันปิด จ๋อย สวนสนุกที่ควรจะเป็นที่มีคนเยอะๆ และมีเสียงเฮฮา เวลาเข้าไปเดินตอนที่ไม่มีคน ดูเหงาหดหู่กว่าที่ปกติเวลาไม่มีคนเยอะเหมือนกัน คงเหมือนตัวตลกร้องไห้

Clown, Why do you have to pretend to be happy?
Maybe ... it because of you ...







มีป้าคนนี้เล่นอยู่คนเดียว น่า ... สยองมาก ตอนเงยหัวขึ้นไปหัวใจจะวาย คิดว่าของที่ป้าถืออยู่ในมือคือค้อนไว้ตีหัวคนไม่ดีแน่ๆ เลย เห็นแล้วก็รีบไปดีกว่า กลัวเดี๋ยวป้าแกขยับได้



หลังจากนั้นก็ไปติดอยู่ที่ game center เข้าไปเล่นโน่น เล่นนี่ แป๊บๆ สองชั่วโมง ไม่น่าเชื่อเลย เกมส์นี่ มันดูดเวลาได้ดีจริงๆ ในนั้นมี indoor mini-golf ด้วย ไอเดียของ center ก็จัดทำนองห้องทดลองริมทะเล หรือใต้ทะเลอะไรซักอย่างนี่แหละ มัวแต่เล่นเกมส์ ไม่ได้สนใจ แหะๆ





มืดแล้ว หาข้าวทานดีกว่า ได้ร้านอิตาเลี่ยนช่วยชีวิต เพราะไปวันธรรมดา ร้านอื่นๆ ปิดหมดแล้ว แต่อร่อยมากเลยนะ หรือเพราะหิวและหนาวไม่รู้ เข้าไปใกล้เวลาปิดร้านเค้าแล้ว รีบทานรีบกลับ เกรงใจ แบบว่ารู้ดีมากๆ ว่าถ้าเลยเวลาปิดร้านแล้วลูกค้ายังไม่ออกจะรู้สึกยังงัย





ลาก่อนนะจะ santa cruz ไม่รู้วันไหนจะได้กลับมาอีก
แต่รับรองว่า จะต้องมาสวนสนุกที่นี่ให้ได้

take care and be enchanted as you always be

บ๊ายบายจ้ะ




Create Date : 07 กันยายน 2548
Last Update : 11 กันยายน 2548 4:30:38 น.
Counter : 468 Pageviews.

26 comments
  
โกโก้ (เสื้อฟ้า) อย่าแกล้งนกสิ
โดย: รำเพย วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:9:35:59 น.
  
เหวยๆๆๆ
หนีเที่ยวววววว
อิจฉาจัง งิๆๆๆ
โดย: เกือกซ่าสีชมพู วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:9:51:24 น.
  
สวัสดีค่ะ
อ่านไปก็ขำไป
รูปก็สวยค่ะ
โดย: oneni วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:10:49:29 น.
  
ชอบรูปสุดท้ายครับ

ผมชอบและอยากไป Santa Cruz

เพราะเป็นฉากในหนังมาหลายเรื่อง

จนรู้สึกว่าคุ้นเคยครับ

โดย: Marvellous Boy วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:11:35:54 น.
  
ชอบที่เล่าเรื่องกับรูปมากๆเลยอ่ะ น่ารักจัง คิดได้ไงเนี่ย
น่ารักทั้งรูป และทั้ง... เลย
โดย: หมาร่าหมาหรอด วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:11:42:18 น.
  
รูปสวยดีครับ
โดย: เชสเตอร์ วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:11:54:47 น.
  
ถ่ายรูปสวยจัง
โดย: อ้วนดำปื๊ดปื๊อ วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:12:17:33 น.
  
ภูมิใจที่เป็นนก เอ้ย คนค่ะ

รูปสวยทุกรูปเลยนะคะ ชอบรูปที่นกงับหนมปังมากเลย
โดย: สายลมโชยเอื่อย วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:13:25:23 น.
  
โกโก้ . . . ภาพประกอบนิทาน

น่าได้อยู่ในชั้นเรียน ของเด็ก ๆ นะจ๊ะ

อีกหนึ่งความสามารถ ที่ไม่ควรมองข้าม


ปล. รูปสวยเช่นเดิมจ้า . . . แบมือมาจิ มีฝี กี่เม็ด
โดย: มีอมยิ้ม วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:14:23:16 น.
  
เข้ามาฟังนิทานด้วยคนค่ะ
ไปเที่ยวแล้วจับนกมาเล่านิทานซะงั้น
โดย: goddess_piggy วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:17:21:22 น.
  
ตามมาเที่ยวด้วยคนค่า ^^




...
โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:17:21:41 น.
  
สนุกจัง....เหมือนได้เที่ยวด้วย

รูปก็สวย....แต่สวยน้อยกว่ารูปเราหน่อย...
โดย: รู้สึกแปลก วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:20:17:01 น.
  
อ่านเรื่องนกตัวนั้น แล้ว. . .ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ อิอิ


น่ารักดีค่ะโกโก้. . .เรื่องสวยภาพงาม
โดย: ปีกที่ไม่อาจจะโบยบิน (WhaT iT'S W๐l2tH ) วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:20:19:01 น.
  
นกนี่คุ้น ๆ นะ

มันร้อง mine mine mine ...ใช่ไหมครับ หึ หึ

(อ้างอิงจาก Finding Nemo, Pixar-Disneys, 2003)
โดย: dont wanna no วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:20:42:40 น.
  
ลป คุณโก้ลองปรับ white balance เพิ่มเป็น +1 หรือ +0.7 ภาพที่สวยอยู่แล้ว อาจจะสีสดใสขึ้นนะครับ นก หรือบ้ายที่ควรขาวไม่ค่อยขาวเท่าไหร่อ่ะครับ
โดย: dont wanna no วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:20:47:11 น.
  
มาเที่ยว ซานตา ครูซ ด้วยครับ

ชอบนิทานของคุณ โกโก้ จังครับ หนุกดี แถมมีแง่คิดด้วย

เอ หรือว่า นิทานหลอกเด็กเรื่องนี้ หลอกผมเข้าให้แล้ว

เย้ งั้นเราก็เด็กอะดิ
โดย: Nutty Professor วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:21:02:56 น.
  

ช อ บ นิ ท า น จั ง . .

วันนึงมีลูก.. ลูกโกโก้ต้องอ้อนให้เล่านิทานทุกคืนจนหลับแหงๆ




ชอบบล็อควันนี้มากๆด้วย

โดย: ปิงปองงง วันที่: 7 กันยายน 2548 เวลา:22:29:09 น.
  
รูปสวยดีจัง
โดย: Bluejade วันที่: 8 กันยายน 2548 เวลา:1:15:16 น.
  
ขยันผลิตบล็อกจริงๆ
ขยันเที่ยวด้วย อยากไปมั่งจังเลยอ่ะ
นิทานนกน้อย เข้าใจคิดนะ
แล้วเก็บข้าวเก็บของเสร็จยังเนี่ย
กลับบ้านกลับช่องซะทีเนอะ


ปล.รูปมุนษย์ต่างดาวซะที่ไหน ถ่อๆๆๆๆ มนุษย์ต่างดาวที่ไหนจะน่ารักขนาดนั้น เหอๆๆๆๆๆๆ
โดย: nanus IP: 203.154.175.98 วันที่: 8 กันยายน 2548 เวลา:9:11:20 น.
  
เดี๋ยวผมไปเที่ยวบ้างแล้วจะกลับมาโชว์รูปนะ
โดย: Bluejade วันที่: 8 กันยายน 2548 เวลา:18:59:00 น.
  
ชอบนิทาน มากๆ เลยค่า
โดย: เด็กเล็ก วันที่: 8 กันยายน 2548 เวลา:21:21:28 น.
  
อายจังถ้าจะบอกว่ายังไม่เคยลงไป Santa Cruz เลย แหะๆ

ไปเที่ยวถ่ายรูปก่อนกลับไทยเหรอ? เพื่อนเราบางคนต้องไปขึ้นรถรางถ่ายรูปก่อนกลับเมืองไทยด้วยอ่ะ อยู่มานานแต่ไม่เคยขึ้นแบบจริงๆจังๆ อิอิ ... ถ้าเราจะกลับไทยก็คงต้องตระเวนเที่ยวก่อนเหมือนกันให้ทั่วๆ เพราะถ้าจะมาเที่ยวที่'เมกาอีกก็คงไม่มาแถวนี้ นอกจากจะมาเพื่อระลึกความหลังอ่ะนะ
โดย: DeSeRt RoSe @>--,-- วันที่: 9 กันยายน 2548 เวลา:3:33:12 น.
  
โกโก้....ชอบมัมมี่เหรอจ๊ะ

กลับมาไทยพี่ไก่จะเก็บไว้ให้เอามะ
พร้อมไก่ 8 ชิ้น (เติมได้ตลอดถ้าไม่พอ)

ปล. ซื้อจากร้านประจำที่ห้างแฟชั่นไอส์แลนด์จ้า
โดย: มีอมยิ้ม วันที่: 9 กันยายน 2548 เวลา:12:32:04 น.
  
แอบมาเยี่ยมคุณโกโก้

ได้ฟังนิทานน่ารักดีค่ะ คุณโกโก้เล่าเก่งเนอะ รูปก็สวยเหมือนเคย
อิจฉาๆ ทำไงน้าจะได้ไปเที่ยวงี้มั่ง
..ก็คงเมื่อปั่นงานเสร็จอะหน้อ (พูดเองตอบเองซะงั้น แฮะๆ)

คุณโกโก้สบายดีนะค้า
โดย: * ลิ้ น จี่ ก ร ะ ป๋ อ ง * วันที่: 9 กันยายน 2548 เวลา:20:39:08 น.
  
ในที่สุดก็ได้ไป ภาพสวยดีนะคร๊าบบบ โดยเฉพาะท้องฟ้าสวยมาก ๆๆ
โดย: วันที่ฝนจาง วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:11:46:06 น.
  
รูปสวยจังครับ
โดย: Bluejade วันที่: 6 พฤษภาคม 2549 เวลา:7:05:09 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

cocoa butter
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]